장음표시 사용
111쪽
quam plurimis Scriptoribus collatis recenset. Hemici VIII. Regis Anglia sumptuosissimum monumentum idem refert pari. III. Ocμub. sol. 926. Conditorium Imperatoris mederici me a cis D. Stephan. laudat Beller tin x ilciuo P. II. p. 496. Duces Saxonia Conditorium quondam suum a Vena ad te misplum cathedrale habuerunt, unde hodie locus quoque ille Capella Ducum audit visu maximu digna. Ab Henrico tamcn Alberii filio, qui Anno a f. D. XLI. ooiit, 'mberga fuit subitituta, ubi splendisiimum conditorium; ita etiam de aliis; sed etiam variis Epitaphiis exornata erant, uti oltcndunt hoc Epitaphia Tubingentia, quae fatis splendorem dc magnificentiam declarant, quae in Tracti. nostr . de Donariis antiquis dedi
II. Inter haec ornamenta non minimam laudem merentur statuae & columine, quibus defunctorum nomina , facta dc beneficia inscribcbantur, ut diu poli lata illorum memoria remaneret. Nec illud , etcrum institutum improbamus, quo
Sepulcris symbola quaedam addubant, quibus de neti virtus
aut studiu in vitae indicaretur. Sic LeoAida tumulo Leonem Diogenis canem. Laidis Leae. nam, Aristomenis Assenii & Platonis aquaiam imposuerunt. Archimedis cippo Sphaera figuram & ο-lindri impressim fuisse, testis est Cicer. Tom. o.Oper. Tusc. L. V. 8. 23 9. De pio monumentorum inter Christianos usu ,
vici. Cas conscient. Dum. c. XXII. Σ . Conser. Aringb.
Rom. subterran. Similitcr creetas suisse probant Obelisci
ramides priorum, de quibus Erasimus Francisc. AcarnExot. cap. g2. fule egit: conscr. Athanas Grcheri Obelis Pam phil. edit. Romam de his in sequentibus agemus, hoc capite tantum de ornamentis in Sepulcro & loculo contentis dicemus. III. Qtiod igitur ad orname in Sepulcrorum attinet, varia consideranda veniunt. Nam in loculis vel ligamentis conspicimus cadavera , quae apud VariOS populos Varie fuerunt ornata. 2Fgyptiorum ritum circa cadavera si considoremus. tunc illi non tantum unxerunt cadavera, sed etiam linteo putatissimo involuta fasciis certa a tete circumligarunt, Uti hoc mstendit Aih.masius urcher. in Oedip. e Dpt. 'metm. NI I I. fol. m. cap. III. Exactis septuaginta diebus cadaver. ubi
abluerunt, sindone byssina incisis loris involvunt gummi illi
112쪽
Dk SEPULCHRIS UARIARUM GENΤIUM. st
nentes; quo AEgyptii glutinis loco plerumque utuntur. Fasciae hae, quibus involvebamur, variis hieroglyphicis ornatae erant, quibus peculiaria vel singularia significabant: vid. citi
hieroglyphicis notata erant: vid. fol. 438. 4i9. imo & ipsa capsula vel loculus, cui imponebatur, vel quo recondebantur, hieroglyphicis praedita erat, uti Buriittinus in epistola quadam Italica testatur, quam Κircher. Di. 4oo. citavit, & sequentia
verba retulit: Tutte is casse di cadaveri lanno dat capo ais Idolo e da pieri un uccello, che pure adoravano net muro pol so-pra cassa, νn alaune di queste caUe sono desti gieroglisei, erc. confirmat hoc Petr. a Valla in Itinerar. suo fol. 272. cujus verba Italica recitavit Mrcher. fol. m. 4o6. in quibus testatur cadaver vestibus seu pannis lini vestitum, auro & gemmis ornatum caputque opertum fui sier vid. fol. os,. 4o7. Constat hoc quoque cx Mumia Principis is gyptiaci ante mille Oehingentos annos, quam I . David de H Em ordinibus Hostandia dc , est Frisia dono dedit inscriptione elegantissima, quae legitur in Collectionibus Monumentorum Belgis Foederati edit. Amsiel. I 684. pag. m. I 6y. sequentibus, super thecam sive capsam, in qua
haec reponitur: U1R EMINENTISSIMUS UIRTUTIS NITELA ET DOCTRINAE EXCELLENTIA CULTIssIMUs PER ORiENTEM ET AEGYPTUM INPERIOREM
AC sUPERIOREM LONGΛ PEREGRINATIONE FULGENTISSIMUS, AD ERUDITIONIS ET ABDITAE ANTIQUITATIS DECUS EXORNANDUM STUDI ISSIMUS DEDICAvIT MONUMENTUM HOC VENERANDAE AEGYPTIACAE ANTIQUITATIS, . . CORPUs HUMANUM INTEGRUM MIRANDA AEGYPTIORUM ARTIFICIOSA ENCHEIREsI ANTE ANNOS CID CCC.
ET FORTE CID. CII. CID. CONDITUM
CONTRΛ OMNEM PUTREDINIS INIURIAM AROMATIBUs ET MULTIPLICI LINTEAMINUM INPOLUCRO MUNITUM ET IN MuMIAM SOLIDATUM IN PECTORE HIEROGLYPHICIs Noras INSIGNITUM AC THE α LIGNEAE INCLUSUM.
113쪽
Extrinsecus collocatus cst cippus Isidis cffgie insignitus, sive operculum loculi AEgyptiaci Mumiam hanc continentis. Ι Imprimis autem iis cadaveribus, quae in Mum iam conindienda erant, appon bant aut inserebunt cis giem ligneam vclaeneam Osiridis vel I iis linteis multiplicibus involutam, ut indicarcnt lcrrae dc materiali causae principioque rerum altero
quod per Itidem denotabant dc Soli; rerumque altero principio & cau sae essicienti quam per Osiride in designabant corpora deberi, utpote a quibus nutrita vegetata & producta sunt. Plurcs aulcm dc magis speciosae inveniuntur in Mu-miarum Sepulcris, Isidis quam Osiridis i unculae; quia potius terrae quam Soli cadavera debentur: Ideoque teste Plutarcho libr. de Iside dc Osiride, consecrata simulacra Osiridis amiculis induta crant splendidis nulla variegatione exornatis. dcc. Vel solebant Mum iis icunculam meam Osiridis apponere . Egyptii saccrdotcs, quia cxistimabant, mortuis imperari Osiridem, dc quod idem sit, quem Graeci dc Romani Plutonem & Ditem nuncupant: Vid. GPect. monumemor. Belii Foeder.edit. Amstet. I 68 . U. Graeci quoquc linteo tenui involvebant corpus desuncti a muliere vel alio amico comparato. Quod linteum fuerit, testis cst Homerus Iliad. fol. 38. de P.vrocli funere, In lectis vero componentes tinteo subtris texerunt Ad pedes a capite, desuper autem veste alba. Plutarchus in Arato sin. continuo, inquit, cX Egaeo cadaver veste alba in urbem intulerunt Solebant autem in hunc usum peculiariter texere, ut ait Penelope sua illa tantopere laudata tela, Odus. 2. Homer. cujus verba ex versione Sebastiani Castalionis ita sonant: iuvenes mei proci , postquam mortuus es divinus muses ,
Sustinete urgentes meas nuptias, donec ιextum
Perfecero, ne mihi vana fila pereant, Laerti Heroi Sepulchrale, quando tandem ipsum tum malam tollat aspera mortis Ne aliqua me in populo mulierum Achivarum culpet,
Siquidem absque tegumento jacuerit multa possidens. Pausanias in Messen. I. Iv. asicrit, quod optimateS suos coronatos & candida veste ob velatos efferant. Id etiam aD
114쪽
De SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. et 3
firmat Artemidorus lib. 2. c. a. Plutarchus suas. Roman. rationem reddit, cur vestibus albis involverint sepeliendos, inquiens: Solam aJoum sincerum es, & tinctura non imitabile, ac proinde convenit iis, qui sepeliuntur. Mortuus cnim simplux quippiam factus cst impermixtum ac purum. Int crim tamcnnon negandum apud Graecos , mortuos splendide sepultos fuisse l. e. vcstibus pretiosissimis. Patet hoc ex Euripide, qui de Alceste ita canit, cujus verba ex versione Phiops rae inchthon. edit. Francos. IF 62. pag. 338. recensebimus: Postquam sensit fatalem dιem Adesse, fluviali aqua candidum corpus
Lavit, ct accipiens ex cedrinis arcis Vestem ct ornamenta, decore indueb itur.
VI. Similcm ritum observarunt Romani, qui involverunt mortuos, uti hoc docet Iuvenal. Surr. III. Pars magna Italia, s verum admittimus , in qua Nemo togam sumit nisi mortuus. Et Martiat. lib. IX. Epigram. LVI II. Et pallens toga mortui tribulis.
Apulejus lib. I. Florid. Nam illic quoque viderat hominem praesidere, hominem depugnare, togam quoque parari & voto & funeri: item pallio cadavera operiri lc philosophos. Ad
quem locum Gisius: Toga Voto paratur cum virilis sumituri: funeri, cum ca cadaver involvitur. Hinc lucem capit Paulus iuris. consultus in L. XIX. D. de in rem verso: Tilias familias togam emit, mortuo deinde eo pater ignorans ct putans suam esse, dedicavit eam in funus 6us. Nam togam in funus alicujus dedicare, nihil aliud est , quam in id eam dare, ut ea
mortuus involvatur: vid. D. sumsted. dc rit. antiq. sepeliendi, pag. 88. ubi simul monet, quod non omnes eadem toga amicti fuerint mortui, sed ditiores prctiosis Iimis vestibus induti fuerint: vid. Mrchman. de funeribus Roman. pag. m. 79. 8O. Living. de funer. in amiquit. Roman. Go in. Antholog. Roman. VII. Apud Germanos varius mortuorum vestitus fuit. Ablutum conditumque aromatibus corpus eandida veste induebatur: vide pluribus disiercntem Paul. Hachenbergium Proseis quond. midesserg. in dissert. XX. de re funebri German. ubi quoque adsert testimonia, quod vestis haec in vestimentum Atina-
115쪽
.de mutatum 42 I. Prusi cadaver ah lutum aqua calida
VESTIBUS ALBIS & CALCEIS indutum collocabant in sella, & quid c tu crecium, ipsi propinantcs: dicentes, EGO
TiBI PROPINO: vid. dissert. XII I. pag. de funer. Pe-ier. Prauior. christu h. Hart mcb. edit. H.Dicos. I 679. D.ini veteres mortuos vestibus pretiosissimis indutos quas habuerunt in tumulos inferebant, quemadmodum do rvegia Rege Ha- quino inemorat Sturiasonius: Sepeliverunt Regem cum armatura plena dc optimis vestibus t & de Egido Egla, eum egrcgiis vestibus indutum ministerio Grimi, tumulo illatum. His velli mentis conspiciendos se in altera vita credidisse, ex S xone colligimus, apud quem Haringus in ea loca vivus adductus , quae morienti petenda essent . praetextatos amictosque oltro proceres conspicatur. Ita etiam alii populi vestibus induti dicuntur a Scriptoribus. Vili. Cadaucra quoque coronis dc floribus exornata suili
testatur Anglus μήivc c. Rous in Archcolcg. Atlic. lib. v. c. 22. edit. Oxon. his verbis: Havmg thus colhed him Mih Mndini Iheet and his πεπλα, nexi ther traned him .ithgariani. Confirmat hoc Suidas. Dabantur autem mortuis coronae , ut vitae
certamine perfunctis. Hunc ritum rcspicicns Eustathius patrem ob mortcm filii his verbis introducit: Quomodo te lacrymis coronabo. EXemplum princos hujus in Euripide videre licet, ubi Talthrbius Hecubam alloquitur, ut Astranata hoc praestet, absente matre. Ita ctiam codem Auctore in Heia cuba Talthrbius loquitur, cujus verba CX versione Melanchthon. pag. m. I 2. haec sunt: Scd alii eorum mortuam ex manibus frondibus conspergebant. Et in Troad. pag. m. 686. Habet enim coronas quemadmodum inseris couvenit. Et in funere filiae Virginii, Halicarnals lib. xi. Quare aedibus exsilicbant dc mulieres Sc virgines, casum illum lugentes, atque aliae fi res ta coronas in lectum jaciebant. Valde itaque antiquus mos coronandi mortuos, & videtur haec consuetudo originem traxisse a Graecis, de quo ritu & coronis Graecorum mortuis datis fuse cgimus in Tr. nostr . de Luctu Graecor . pag. m. 73. 7 7 s. cap. v I I. erit. Marpurg. Unde ritus hic adhuc inter Christianos viget, quo defuncti coronis δc floribus, inprimis vi gines & Juvenes , exornantur. Plura de floribus & coronis desun Diqitigod by Cooste
116쪽
De SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 03
defunctis datis recensere nolumus, sed Lectoi es ad cit. I r. Muhmann. cuensted. dc alios remittimus. IX. Multis etiam Gentibus usitatum, ut armcia annuli diactinodia simul sepelirentur cum cadaucribus. Apud Danos antiquos exornabantur variis cadavera cle nodiis. Armissis nempe; quomodo Egurus fratri Thorolyo exequias faciens, illati in tu murum manus aureis cxornavit armillis, testante Eglu Saga, apud Thomam Barrhonn. in Antiquitat. Dantc. essit. II niens 1689. lib. 2. cap. pag. m. scio. his verbis: Egillus ad campum proelii contcndit, & frati cm suum Tharolytim ibidem rc- perit caesum. Cadaver Hus sublatum sepulturae solito mora adornavit. Tunc Sepulchrum cs bdertini, dc in illo Thoγι iafum cum univcrsa sua armatura atque vcstibus posucr t. Egillus prius quam discederet, utramquc manum fratris ARMILL IS AUREIS circumdedit. Soli cadaVcr aurea armiata spoliathc Hordum, eamque rapinam acci bc tuli sic desunctum , ita memorat Holmveria Saga, testante Bartholino in Antia quit. Dantc. his vcrbis: Hordus o manu Soti aurcam armillam abstraxit, quod tantum Clenodium crat, ut tam insignem armillam in Illandiam nunquam delatam esse, traditum sit. Cumque Solus armilla spoliaretur. carmen cecinit:
Hordus me spoliavit armilla illa cgregia
S m universum rani onus aurum haec fiet neci tibi di omnibus qui eam possident. Hordus cccinit rQuamvis scirem
bonorum actum destructoris, Soti
contemptus senex diutius si uercturmaris igne auro
Certe scias. ait Sotus, hanc armillam tibi neci fore, omnibusque posse sibribus, nisi possideant sceminae. X. Cum autem apud antiquos Danos exequiae alicujus magni viri insignes ducerentur, armillae feretro praeserebantur.
uti colligi potest ex praecepto qui simulatis exequiis
117쪽
quiis suis Lunam urbem, eventu voto respondente , capere disponens, poli acceptum baptismum, mortem subitam fingit, dc ab Comite & Episcopo civitatis, in urbe eum sepelim permissum est, militibus itaque congregatis ordinem celebrandi funeris sui cxponens, dc hoc recensente Dudone S. D intini incano mandavit: a hi modo facite feretrum, Osu-pe1 ponite me quasi morιuum. Armillas ct baltheos fieri ame se- retrum facite. Neque ille ritus Christianos animos Ofindebat, cum & ARMILLAM capulo simul cum defuncto inciti sim, ad pios deinde usius translatam, celebre suppeditet
exemplum Hastfrodi, uti herum Baraho . in Antiq. Danis. pag. m. FO2. FO3. recenset, qui ita loquitur: Haec clen dia tibi a me donata accipies, trabeam e panno pretioso, armillam de saleam. His te unquam privari non patere, tecum enim in Ecclcsiam inferentur, cum te moi tuo inclu-
dc nitir capulo, si in itinere navali obieris. Halfrodus ccum ex Succia in istandiam trajicerct, dcfunctus capulo inclusus, una cum ci meliis ipsius trabea armilla ἐκ galea in mare projicitur. Cadaver Halsi odi ab Hebridentibus repertum P ad templum deportatum , honorificae inaditum est sepulturae. Calix facta est ex armilla: palla altariscae trabear candelabrum ex galea. XI. Romanos nonnunquam ARMILLAS in Sepulchro secum inferri voluisse , Auctor Scaevola in Icge Medico XL. ff. de auro & argento legato, citata a celeb. Thoma Bartialin. in tib. de armissis veteri edit. Amstet. I 676. pag. m. 8 . Funerari me arbitrio viri mei volo , dc inferri mihi quaecunque s pulturae meae causa stram ex ornamentis, lincas duas ex margaritis de viriolas ex smaragdis. Quod ad annulos attinet, sunt, qui dicunt, signatorios detractos fui sic nec tumulo injectos sui sic, quibus se opponit Mrchmann. lib. 2. c. 2 o. qui assi mat, signatorium annuliIm eam ob causim detractum, ne in pollinctorum manus perveniret; sed deinde redditum dc cum cadavere combustum fuisse. Quam opinionem merito rejicit
celeb. Τham. Barthoc in Amiquit. Davic. pag. m. FOa. dc probat , annulos, eXcepto hoc, tumulo injectos dc in illo sepultos fuisse. Antiquitus autem consueviste cadavera cum annulis in digito sepulcris condi, multae nos admonent histo
118쪽
De sEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. ς
riae. Celebris ea inprimis est , quam Plato lib. 2. de Repubc proposuit, inquiens: Gygen fuisse ferunt mercenarium pastorem ejus, qui tunc Lydio imperabat: magna autem imbrium
tempestate exorta, motaque terra, serunt, terram hiatum st-cisse in ea regione , ubi ille armenta pascebat. Cum vidisset mirabundus, in hiatum descendit, conspexisseque &alia quae fabulantur miranda, & cquum aeneum concavum, &'Ier senestram cadaver in alvo equi animadverterit, majus quiem humana sorma, hoc nihil aliud habebat, praeter aureum in digito annulum: quo sublato abiit. Novimus etiam ex sino I. I. c. ult. Pt maum ex Alexandri mortui digito detraxisse annulum , quem in concionem protulisse scribit cI.
eram mm Bardius ante paucos menses in literis ad Fortunat. Licetum datis, quarum meminit in libr. de aratilis Antia' rem cap. LXI II. 8a . m. 263. erit. Bonon. I 4. quae haec sunt:
Oedipus ctiam antiquitatum studiosissimus mihi sis quaeso in tenebricosis annulo aureo . invento in nostrae sepulturae fundamentis, dum de novo construi, & in ampliorem sormam educi curarem. Is habet intus has sic literas descriptas. D. I. A. D. I. T. S. A. B. T. H. G. F. B. F. R. S. Z. XII. Non ignoramus consuetudinem antiquitus vigil in Madhuc vigere, quod nummi aurei, argentei certis characteribus
insigniti positi fuerint cum primo lapide inter fundamenta molium, potissiuium Sacrarum, cujusmodi sunt templa & Sepulchra. Cum ergo constet, quod prisca gens Bardiorum crucis fuerit studiosissima; hinc notis illis, estormatis in aureo annulo, in sepulcri fundamentis condito, Sanctae crucis praesidium imploravit, in hanc sententiam solutis & explicatis: Crux Domini Ianissum Ad utrix: Crux destrue insidias co
Zabuli: Crux fama animas Bardiorum: Crux Zelotis: Crux hane ν tam fore: Crux benedicta fuga rebelget Spiritust Crux Zelare. Praeterea Bernardino Mardeonio lib. 2. e. v I. de Patavinis Antiquia ratibus agenti, Ludovicus Patavinus Cardinalis creatus ab Eu-
enio IV. Romae obiit, quo die sepultus cst, noctu effracto
epulcro, cadaver ejus annulo Zc veste spoliatum est; quod scit. cognovissent lares annulum pretiosiore gemma, vestemque pariter constare pretiosa materia. Fatetur quoque Fortu-N nais Diuitigoo by Cooste
119쪽
tunatus Metus pag. m. 2 4. sibi ejusmoui annulum a Comite Iacobo Z barriti argcnte uili ostentum fuisse in Sepulcro reperintum . quando in haec erumpit verba: Dum hac exararem,
ostendit mihi Comes Iacobus Zabarelia Patavanus annuum argenis reum , inventum anno M. DC. XI. in antiquissima starna marmorea caneribus plena , tunc csibilia Ateste, municipio Patavino in vico Calatis appellator cujus annuli supcrficies interior orbicularis est: in pala fuit ima Euncula. propter vetustatem nunc ignorabilis: non ita procul a funda supersi cics exterior extuberat in duas eminentias triangularcs ; a quibus ad palam usque characteres Vciuitate pariter nobis ignobiles visuntur adhuc obscuro vcstigio , nempe characterum apparent adhuc tenuia quaedam rudimenta. Ex his allatis clucet, quod antiquissi inus mos annulos recondendi cum cadaveribus in sepulcris vcl urnis. XIII. Confirmant hoc quoque Scriptorcs Romanenses. Roma enim in vinea Santarelli S. Asariam Ma)orem in velatum est Cor alabastri te, diu servatum apud Hieronymum Brunum de
Gώaldo Nobilem Vicetιnum , Antiquarum rerum cultorem eXimium s apud quem est invcnta Lucerna Vetus una cum annulo,
in quo descriptum erat MESSALINA. Sebastianus Munsteis rus etiam in sua descriptione Italiae pag. 1 8. literis tradit in Sepulcro Mariae Honorii Imperatoris conjuge reperta fuisse monilia aliaque mulicbria ornamenta. I cstimoniis probant hoc multi Scriptorum aserentium quod annui, in Sepulcris& Sepulcralibus urnis reperti. quae adducta leguntur apud
Fortunatum Licetum libr. de annubs Antiq. edit. Bonon. pag. m.
2 s. 2 6. Confirmat hoc quoque de Danis antiquis Barthosinus in Anti uitat. Dantc. pM m. Fos'. edit. Hamens. His & aliis pretiosis cle nodiis cadavera in sepulchris ornata suisse evidei tissmum is quare his missis ad alia nos conferimus. & nostra Perlustramus tempora , in quibus sere simile ostendimus , ubi saepillinac pretiosa cle nodia cum cadaveribus Principum Sepulcris adduntur, de qua re experientia loquitur. C Α- εDisiligod by Corale
120쪽
Dk sEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. syCAPUT XIV.
De pecunia , armis alii ue rebus consepultis.
I. on solum armilia & annuli consepeliebiuatur. 1 ed etiam res plurimae, quae Sepulcris injiciebantiar, hoc loco consideranda: vemunt. Adeo tenax & pertinax haeret humanis cordibus habendi cupiditas. atque flagrans & vehemens urget mortalium animos rerum tuaium amor. ut cas vel post obitum possidere nitamur. secuin pretiosissima qliaeque lep lientes. Hinc Principum coniuetudinum eam ille legimus. ut vim auri niaximain, gemmasque & cimclia thclauiumque omnem in Sc pulchris suis collocarunt. Vidcamur Balthaser. Bonitae. Rhodigis. Histor. ludicr. bb. XX. c. p. I I I. pag. m. F69. 7o. seq. edit. Bruxeli. dc celeb. D. Gen ed. an Trae . de sepultuis rameter. 8ag. m. 333 si q. edit. Hirteberg. I 66o. Romanis quoque hunc ritum usitIatum fuisse patet ex Ulpiam responto, quod prohibet, quod pecunia cum defunctis non sit condcnda. Et vix gentem reperire datur Gentilismi tenebris obcaecatam, quae non defunctis pecuniarum vim apposuerit, ncque de Turcis minus attestatur Petrus Tudebodus tib. 3. de fraerosolymiti itis.
BYSANTIOS AUREOS cum mortuis sepelivisse. Id moris apud Majores inolevisse indicat etiam arguta dc perquam faceta Pseudoli impostura apud Plautum in se. Iv. Is enim se vus senem divitem ac tenacem Sepulchrum vetus Metaphoria cωs appellans, corrasurus ex eo per sycophantiam quampiam argentum, quo scortillum herili filio conciliaret. Ex hoc in. quit . Sepulchro vetere viginti minas odiam ego hodie. II. Testatur hoc quoque Nicolam Orasmiis Episcop. Tr. demutataon. monet. cap. II. inquiens e Theodoricus Rex Italia auis rum 2 argentum . quod more gentium in Sepulchris mortuorum erat
recond/tum. Iust deponi ἡ ct usui moneta ad utititatem publicam feeit afferri; dicens , culpa genus esse inutiliter in abditis relinquere mortuorum. unde sic vata potest 'stentari viventium. Inde ob cupiditatem opum Pssim fracta Sepulchra, indicat Didor. Pelusiat. epist. 146. ob. a. Estis' etiam e Sepulcris mortuorum orna-N α mem