장음표시 사용
131쪽
per illo una n. x erigubantur, quae interdum tam altae , ut memto i liccat. Jei uita Jacobus Mastu. in Pisiastra 'si
Rom tib. I v. ca8. XIX. XI II. tradit, columnas Severa tanta altitudine ciuinutilis, ut in Africam navigantes, unde ipse oriundus erat, dc mortui illic cineres in apice collocatos intueri
sua in urna atque adorare potucrint.
U. rnamentum si ii. fuerunt pyramides, de quibus in hoc libro pluribus egimus. Plura qui legere desiderat, evolis
vat celeb. Iohann. Fari animad Versm oraid. ρ g. m. Σο6. 2 7. seq Non solum autem pyramides , sed etiam si v. Obeli cierisebantur , quos uulsionius in Excerptis Tit. XXX i. pag. 37. ita describiti Obelisci sunt columnae hieroglyphicae quadiit iterae, sensim versus apicem gracilescentes,& acinde in parvam pyramidem truncat ae. Originem horum Cognoscere qui 'vult, adeat Ath. in as xircherum, qui totum d c obcliscis volumen composuit isb. I. c. v I I. Polydor. MUι bb. III. de inveni. rerum cap.
xi. AEayptiis originem tribuit Diodor. Sext. tib. I. Biblioth. hi Hr. Cons saepe laudatus Faei in animadvors. qui ex pluribus probatis Scriptoribus plurima testimonia in lucem protulit pag. m. 2 I. 2 2. Nondum autem in hisce ornamentis Seis cpulcrorum acquiescebant veteres; sed v. 2 etiam Colossos Sepulchris imponebant. Hunc Scholiastes Iuvenalis ad Sat r. viii .. describit, quod sit statua ultra mensuram. Hujusmodi Colossi in honorem imperatorum sunt erecti. Ita Iosephas tib. i. Halos cap. Xv I. colossi ab Herode Augusto cisa. i politi me tioncm facit. VI. Ne aliquid omittamus quae ad ornamenta externa Sepulcrorum pertinent, Oblervandum , quod v I. Sacelia tumulis impotuerint, qua re singularem pietatem & religionem significare volebant. Sic juxta Ophehi Sepulcrum aedicula quaedam & ara conspicua suere , Pausan. bb. II. refert: & Statius tib. v I. Thebaid idem quoque testatum facit, sic enim ille canitis strum opus accelerasse manus, stat saxea moles Templum ingens, cineri, rerumque esseritus in illa O, do docet caseus.
Advertit hoc ipsum Cassar Barthius in animadvers ad Stal. '. 341. ubi sic ait: Templum seu sanum inaedificatum. Val eis Sepulcrum similiter erat juxta templum dZsculapii, quemadmodum testatur inscriptio Hispanensis: Os-Disitigod by GOoste
132쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. cir
Sepulatara v I i. st Aliaribus ornata tui illa , argumento huicquam plurima loca esse possunt, in quibus hujus rei fides invenitur. Apud tib. 3. e nrad.
s. ιnt manibus ara Caruleis moesta vittis atraque cupresso, es c.
Et quibusdam interjectis haec de ara Sepulchrali occurrunt:
Et geminas causam iacrymis sacraverat aras. Germanus Comment. ad e Eneid. v I. Virgil. sc advertit: Aram
Sepulcri dixit , quod non sol iam secundum ipse Sepulchra. sed dc in ipsis Sepulcris aras antiqui sternerent, in quibus Diis
Manibus Sacra ncrent. Ejusmodi aram exhibet Bois ard. --tiquis. Rom. pari. 3. tab. LIX. de hac canit ovis. ιb. v I I I. Age ram. vid. St. Ital. tib. xv I. Sic de Sepulcro Scipionis Africani Seneca Epist. LXXXVI. refert , quod ara ipsi imposita fuerit. Certum enim est, veteres hujusmodi aras inaedificaste Sepulcris, cx hac adducti causa, quia ad anas somnum capicbant , ii L. demque vclut finis rei giosum cultum deferebant, ex somniis futura ominantcs: vid. plur. Taes in animadvers. ad orau.
Vt I. Addebant porro v III. Epitaphia, quae vcl prosa vel
ligata oratione concipiebantur: vid. D. Qensted. de Sepahura verer. pag. 3Os. xirchman. de funer. Roman. Hunc ritum observarunt tam Graeci. quam Romani. De Graecorum Epitaphiis in Trast. nostr. de Luctu Graecorum, qui eVol Vatuta. De Romanorum Epitaphiis c volvantur stiter. in vastissimo Inscriptionum libro , Iohann. Baptista Ferretio in Mus Lapidar. Antiquor. edit. Veron. I 672. conserantur huc etiam animadverscclcb. Iohan. Faer a/ Orata. qui Zc Graeca & Latina Epitaphia recensuit. Nostra si perlustramus tempora omnibus constat. quod adhuc hodie in usu sint Epitaphia, uti testantur monumcnta in Templis & Coemistriis erecta; quare cum omnibus notum hoc, non operae pretium csse duximus, illorum copiam. recensere. Quibus ic finem huic secundo imponimus libro.
133쪽
Sepulcris Hebraeorum ante diluvium.
I. UM de Hebraeorum Sepulcris occupati sumus illorum- - que doscriptione . ante omnia distinguenda e sic tempora , judicamus. Nam quaedam ante- diluviana , quaedam poll-diltiviana fuisse deprehendimus. Arduum quidem est de rebus inccrtis aliquid certi statuere; jam autem omnia incerta sunt ante-diluviana, nisi ea, quae Deus in verbo suo revelare Voluit a quis igitur audebit aliquid certi ex iis eruere. Quo minus tamen haec omitterentur, estucit pridem cum animi curiositas, tum Interpretum quorundam nimia propensio in al
diamus verba excer . Gemara capit. I. versione Latina dc comis
mentario nobis data a Magni . D. Christophoro Magostilio H
134쪽
i. c. Uti R. Gaac explicat: civitatem Arba dici , erusa quatuor paria ibidem fuere Iepulta, Adam Eva , Abraham ct Sara . IIaae ct Rebecca, Iacob ct Lea. Quibus verbis. praesaudatus celeberrimus Auctor addit pag. m. 293. locus desumtus est ex Erubin Jol. a. Fere consbnat litis S. Hieron. in Tradit. in
Gones scribens: Dicitur Civitas Arbe , hoc est quatuor , qaia ibi Abram Er Isae ct Iacob conditus est ct ipse Princeps hamani gen ris Adam. Eadem repetit in libro de Locis Hebraicis or in Pauia epitaphio. Aliter Menasse ben Urael in Concia. Iosua quast. II. ex Beresichit Rabba: Esta eludad Iesiamo sta' κ π' Ciudia de qua-rro, por aver caris a quatro en suerte. Haec doctissimus Magenis sellias ex veterum Rabbinorum scriptis recenset, non ut fidem his habeat, sed ostendat, quam male interdum Rabbinita Hebraeorum Doctores sentiant de re aliqua. III. Paria refert cclcbr. Θώan. Andreas curested. in Tras. de
Sepultura veterum edit. H itteberg. I 66O. pag. 2. 3. seq. cujus verba licet prolixiora recensere non pigebit: Existimat serion inquit, Hebronem per anticipationem ita, Arba quatuor,
seu civitatem τ τεσσαρων dictam esse Gen. XXI II. 2. a quatuor Patriarchis , Adamo, Abrahamo , Isaae & Iacobo ibidem sepultis. Uerba ejus in libro de Locis Hebrais. in Arbah haec sunt: Cor pte in nostris Codicibus Arbab scribitur , eum in Hobravi legatur Arbee i. e. quatuor, eo quod ibi quatuor Parriarcha , Abraham , Isaac ct Iacob sieputii sunt Zc Adam magnus , ut in IUM libro scriptum cit, licet eum quidam in monte Caisaria conditum suspicentur. Nicolaus Dranus eandem fovet sentenistiam, scit. vocatam csse illam civitatem Arba propter quatuor jam dictos Patriarchas ibi sepultos cum conjugibus suis, Eva. Sara, Rebecca ct Lea. Eadem habet Alphansus Tostatus Episci Abulens in c. XXI II. Gemes Sententiam hanc confirmat ex 'seua c. xv I. ubi Vulgata habet: Adam maximus ibi Hebr ne ceu civitate Arba inter Ena im tus est. Unde quast. x. ad h. l. ait Abulensis: Adam maximus i. e. primus homo, qui est m ximus, cum sit pater or origo totius speciei . est situs inter Ena imi. e. sepultus fuit in urbe Hebron in terra gigaηtum. Et iste est v rior ct communior sensui, quem Iere omnes Catholici tenent: conseri
135쪽
Egesippus in descriptione Terra Sancta , Iarchius & alii commeis morarunt, scpultum esse Adamum Hebrone, quae alio nomine vocata muri L II κ n yp Κlriath-Albe, civitas quatuor virorum ibi sepultorum, Aiami, Abrahams, IIaaci, Iacobi. Qiiod cum de tribus posterioribus vel E dicatur, de Adamo etiam nantur probare ex Iosua xiv. I s. Et Doctores Cabbalistici in nomine ,mer II os observant contineri omnes Hebrons sepultos , Macum . Dcobum , Saram , Rebeccam , Adamum . Abν ahamum, Leam. Ucrum enim vero hanc sententiam ut erroneam merito rejicit celebr. D. denssedιus in Da t. de S pultura veterum edit. H tteberg. 166o. pag. m. 4. his verbis: Verum sentcntia illa , Adamum oriatMArbe sepultum fuisse , licet propter quoi undam Veterum auctoritatem temere a dicienda non sit, ex ad dueto tamen loco 'sua probari nullo modo potesti Nam nec in Hebraeo, nec in Chaldaeo, nec apud LXX. Intemp. verba illa cibi situs est θ habentur. Et per Adam non necessario intelligitur hominum primus , sed homo quidam, & quidem ille, de quo sermo sucrat, nempe Arba. Haecia alia plura citatus eVedius recenset, ex quibus clare elucet , graviter mulgatum Interpretem errat te: vid pag. s. V. Consentientes hic plures adhuc habemus Scriptorcs, qui hac in re optime cum Quenstedio conveniunt, inter quos
cl. 'hannem Christianum Ulagium in exercitat. historico-Chronologia Geograph. & Philologicis eunt. Hanc uri. ad Moen. I 683. m. 36. erudite disserentem citamus , cujus verba 3. quasi. XXV. Baec sunt i qui cum de Hebrone verba fecisset, in haec erumpit: Obiter hic, non inconvenienter Iamen , notare lubet, circa antiquiorem Hebronis appe Ilationem , quae exprimiturm x IV. vers ult. ubi dicitur, cam antea vocatam este quod Rabbini in suo Breschii Rabb.ib 8c cum iis ex patete Hierony- ιn Loc. Hobr. d nonni mitionem hianc magius Appellaris. explicantes , eam crωιώ--ba i. e. Urbem quatuor scit. vir, rum nuncupatam velint, quod olim I v. insignes viri Ano, Eschis, Mamre dc Abrabim ibi habitarint, quatuor etiam Patauarchaz. ibi sepulti jaceant, utpote Adam, A ai - , se c&
136쪽
Dκ SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 'tis
Iacob cum I v. suis uxoribus. Uerum Rabbinicam hanc Etymologiam nos non magni aestimamus. Caeterum quod ad
mronymum attinet, duo Rus assumere placet esseta de Hebrone urbe, quae ad minimum dubitationem pariunt rem deterius consideranti. Prius quod in citat. loc. Hebr. dicit, est :Hcbronem urbem nomen 1brtitam esse ab uno filiorum Caleb. ut legere est l. Paral. Σ. V. 42. cum contra coniici, diu ante Hebronem hunc Calebi nepotem, ita nuncupatam csic urbem.
ab ipso Mole in Genes loco, nisi quis effatum hoc salvare velit ex usitata Scripturae prolepsi di recapitulatione. Deinde illum Catibi pronepotem non imposuisse de se Hebroni appellationem, argumento cile potest, quod dicto in loco verseti. Machir vocetur pater Goad, qui tamcn terrae Gilead nomen non imposuit. Posterius Hieroumi estitum valde dubiae fidei est, quo Hebrone Adami constituit monumentum , math reddens verba I . xiv. Adam maximus ibi inter Ena im situs es. Qito ipso uni atque alteri imperitiori ansam dedit opinandi. Adamum monstrosa & lligantea proceritate a Deo esse creatum. Contra fons fluit longe aliter: homo magnus inter Ena-him ipse Arba atque sic vox Adam accipienda est, non ut nomen proprium, denotans protoplastum nostrum, sed ut Appellativum , ut ita Airiath-Arba dicta sit a quodam homine Enacino Arba dicto.
VI. Ita etiam cl. Iob. Henrie. Hottinger. in notis ad libellum da cinis Hebraicis edit. Heidelberg. I 63 9. ubi auctor Huldem lubri ita disseriti riba diri nun αο-n p eria laua Tna P ari
mκ η i. e. Chebron , in terra Canaan est Hirtatb Arba, ubi spelum
ea duplicata, in qua sepulti Patres Mandi Adam ct Eva, Abraham ct Sara, Isaac cst Rebecca , Iacob ct Lea. Ad quae verba citatus Hottinger. pag. m. s. sequentia i cum prioribus nostrissimilia) refert: Sic vulso, inquit, Auctores veteres, recentiores, Christiani, Iudaei. Existimant autem plerique natam esse opinionem ex m. r . ubi juxta Vulgatumr Nomen Hebron autem vocabatur Κiriath Arba, Adam maximus inter Enaim ibi situs est , pro ; Nomen autem Hebronis olim erat Κi iath Arbe si. e. civitas Arbe homo ille magnus inter Enais him ibi erat. Hinc , inquam , natum errorem inter iplos
137쪽
Pontificios quidam asserunt. Vid. Antibarb. Sixιm. Amam. pag.
VII. Alii tamen reperiuntur, qui Sepulcrum Adami in alio lquaerunt loco, nempe in Golgatha seu Calvariae monte. Auia ldiamus iterum praelaudatum henstedium pag. 3. de Sepultura veterum ita disserentem : Alii, inquit, humani generis parentem circa Camaria montem, in quo Salus nostra crucem pas. sa est, non sine ingenti mysterio reconditum esse arbitrantur, ut Augustin. serm. 7 I. de tempore. Spectant huc etiam verba illius in quast. super Ganes ubi inquit: Ubi sepelienda erant cadavera Patriarcharum significantia peccatum, nisi in ca terra. ubi ille postea crucifixus est, cujus sanguine facta est remiliasio peccatorum. Cyprian. serm. de resurre t. Christi, Albanas depasi. ne Samatoris, Ambros. lib. s. Epist. I9. Origenes tract. in Aratth. Theophlatii. in Joh. e. I9. Chrysost. hom. 8 . in Iohann. Epiphan. heres 46. Basil. in Esem. e. v. ct ipsie Hieronymus in Paulae ad Marcell. epist. qui tamen in Matth. c. 27. Favorabilis , inquit, opinios scit. de Camaria Adami in Golgotha sic pulti P dc mulciens aurem populi, nec tamen vero. Prolixe ctiam ex Patribus hanc opinionem illustrat Hispanus Iohannes de Carthaia gena M. X. homil. xxi. de acerbissima passione Christi pag. m. ubi quidem multa more Pontificiorum absurda prostri, testimonia tamen Patrum sincere recenset. Dicit cnim Calvariam montem dictum a calvaria Adami, quod falsum csse deprehendimus. Sed audiamus Patrum testimonia, quae citatus Auctor in medium profert, asserens: ita Athanas sermone de cruce δε-
misi , cujus verba haec sunt: Non alibi patitur, neque in alio loco crucifigitur, quam in Calvariae loco , quem Magister Hebraeorum dicit esse setam sepulchri Adae, ibi enim post
maledictionem eum humatum csse asseverat. Deinde S Basidus in c. v. Ebaia: Obtinuit fama quaedam in Ecclosia memoriam Diqitigod by GO le
138쪽
riam contervans, non quidem scripto proditam, quae talis est, quod prima utique Judaea hominem habebat accolam , nimirum Adam simul atque cxcidit deliciis Paradisi in hac terra collocatum ad mitigandam jacturam bonorum, quibus fuci atexutus. Prima igitur etiam mortuum hominem CXccpit, qui & illic eam, cui addidius erat , sententiam condemnationis plene eth executus. Itaque insolans ac novum videbatur illius aetatis hominibus spectaculum, os capitis desuetate carisne nudum: ac illi recondentes cranium, loco illi indiderunt Cranium, i. e. Calvariam. Addit Origenes tradi. Aratth. Locus Calvariae dicitur non qualemcunque dispensationem habere, ut illic, qui pro hominibus fuerat moraturuS, moreretur. Uenit ad me traditio quaedam talis, quod corpus Adae primi hominis ibi sepultum est, ubi crucifixus est Christus. Adjicit Origenes causam hujus: Ut sicut in Adam omnes moriuntur, iic in Christo omnes vivificemur, & in loco illo, qui dicitur Calvariae locus, i. e. locus capitis, Caput humani generis resurrectionem inveniat cum populo univcrso per resurrectionem Salvatoris, aut ibi passus. Unde Tertultianus lib. 2. contr. Marc. loquens de Golgatha:
os magnum hic veteres nostri docuere repertum
me hominem primum 'scepimus esse sepultum. Accedit ad haec insigne telli mon. D. 9ugustis. serm. 7 I. dote . Idem habet Augustin. siermon. de Oblat. Isaac. serm. 7 I.
in A. tom. I o. 0yprian. serm. de resurre t. Dom. in initio. Eidem sententiae adstipulantur Anastasius Sionita l. 7. contemp. in mis m. Theophylact. in cap. XX II. Matth. Germam. in Theoria veteri Eceles Chrysostom. hom. I . Baronius , alii cive. Haec ex Patribus
hactenus benc recensuit praedictus Hispanus Iohannes de Carthagena . VIII. Uerum in sequentibus illorum sententiam apprehem dit, quam in I. v I. rejecimus, asserens, Adamum illum esse, mi inter filios Enahim sepultus confirmatque Adamum ibi nomen esse personale non commune, quod etiam asseruimus, quando scit. de homine quodam magno ibi se ito intelligitur, non autem si de Adamo primo satore intelligatur, in quo sellitur Auctor, licet plurima testimonia coacervaVerit, quae ni- probant, uti pluribus demonstravit cl. 'han. Chrisopb. -
139쪽
I g. loco supra citato. Non solum autem Patres ex pia intenctione statuerunt, Adamum in monte Golgatha' sepultum ; sed etiam multi Nostratium. Sulliciat unum tantum testimonium adduxi me. maod nobis lubίninistrat Anglus doctissimuscis. H bams in libro vocato the best Religion , ubi fol. m. 9ΙΣ. essit. Londin. ita literis tradit: And then placing the fame in
of the dies as Adam uid eate of the for bidden tree. Imo quidam .iunt, qui asserunt , Adamum in duobus locis sepultum esse , uti m. Chronicis scribit Honorius Augustodunensis. Et primo. quidem Cariath-Arba , deinde vero in monte Calvaria. Mem riae enim tradidit Iacobus Edessenus Sancti Ephrem praeceptori referente Masio Comment. inuit. cap. Josua) Noemum primi patris osia religiose in arcam intulisse, & post siccatum ex aquarum cluvione terrarum orbem , cum ipib terrarum orbe
ossa quoque illa filiis divisisse, & quem prae caeteris diligebat;
Semo calvariam dedisse, cumque calvaria, tCrrarum partem. qilam postea Judaeam nuncuparunt. Assirmat hoc quoque Richara. Montacutius in Annal. Eccles Tom. a. fol. m. 39Σ.essit. Londbn. ita scribens: Et certe si Sethum sepultum fuisse in valle Iosaphat verum sit, cujus sepulchrum ibi inventum scribit Johannes a Lerdis, verisimile esse potest Adamum in vicino Camaria sepultum. Et paucis interjectis lineis, asicrit: Si vera seunt, qua rrantur, Adamum bis sepultum , ut or Iosephum , primo apud
Hebron '. deinde transeatum per auum in montem Calvaria, cum
propheticepravideret Christum Dominum ibi olim crucifigeniam. Ibi cst Iacobum obdormivisse volunt, supposito capiti lapide, Cr volunt locum λι,ος ἄρν appeliatum. Explicant & exornant hanc opinionem Deirius in B Virginis paneraris. v. & VEL Od. in Hiero..pol m. Urb. apparat. lib. I. c. b. EX nis iterum pateret, Calis
140쪽
Dst SEPULCHRIS HEB AEORUM. tr 9'
IX. Quamvis igitur S S. Patrum auctoritas magna, qua nixi plurimi Doctores asserentes, Camarsam montem a calvaria Adami dictum , quod ibi sepultum, imo ipse Adam ibi conditus fuerit s attamen vix huic scntentiae calculum adjicimus, sed asserimus, quod quidam sepulcri im Adami frustra in Κiriath-Arba quaesiverint, de qua re evolvatur D. Gue
sed. de Sepultura veterum c. pag. Σ. seq. conser. mitιng. annot. ad ira t. de Civis Hebr. Iohan. Lightμι Chorograph. c. 49. ya . o3. edit. Lin. I 68 . Drusius annot. ad h. locum & fac1lem credulitatem miratur Sanctorum Patrum. Nec in Gol isa quaerendum Adami Sepulchrum, uti ad oculum monti rarunt B. Gerhard. Harm. Eνangelist. c. I97. f. I97. conscia Tomiec annal. ad A. AI. 93o. n. 4. Saban. Annal. ad A. M. eis. n. 7. B. Gerhard. in Genes XXI II. 2. 3. pag. 63 6. Si igitur
conjecturare licet ex situ Paradisi, quem bene descripsit Huerius in tib. de Paradiso, dicimus Adami Sepulcrum nec in xi iaιώ- Arba , nec in Golgatha, sed eo in loco fuisse , ubi post ejectionem e Paradiso habitavit. Probabile autem est . quod non procul ab ipso sepultus fueri . Jam autem si aliquid probabiliter dicendum foret , statueremus cum Pelazo, Gesnero& aliis , tractum 1llum Orientalem fuisse circa Babronem umbem , quod etiam vult melius , ita ut Cain habitaret versus orientem , Adamus versus occidentem Paradiso existente in 'eorum medio. Seldenus in prolegom. c. 3. de Diis Syris pag. m. s. ex MSo Arabico resert quod Sepulcrum fuerit in monte, ubi familia Sethi habitaverit. A quo autem sepultus fuit variant Hebraeorum Scriptores. Fi Inus curatum a in se chasin. ab Enocho in Seder Olam scriptum reperimus. Ab ipso vero Deo censuit Rabbi Rachumai terrae matri corpus mam 'datum. Penes quos fides esto.