Johannis Nicolai antiq. prof. in Academ. Tubing. Libri 4. De Sepulchris Hebræorum in quibus variorum populorum mores proponuntur, multa obscura loca enucleantur, usus approbantur & abusus rejiciuntur, genuina Hebræorum sepulcrorum forma ostenditur, i

발행: 1706년

분량: 326페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

ut est apud Strabonem bb. xv. Geograph. qui ex Aristobulo ait Mortuos vulturibus prMiciunt hi Deras factitasse produnt, ut , Sti. Ital. tib. II. Punicor. Alu Indos cadavera crcmasse referunt, uti est celebzrrima Calani Sophiitae crematio apud Au chorcs veteres: vid. Diodor. Sicul. libr. HI I. Biblioth. Histor. pag. Strabon. tib. xv. Geogr. pag. Cicer. hb. I. de H Pin. pag. 9 . 9 . e ban. lib. V. c. VI. Plura cremationis apud Indos

observatae indicia suppeditabunt Strabo lib. X v. Geogr. & C cer. F. Tuscul. 77. Alii autem cada era sepeliverunt, & Sepulcris indiderunt, o uae ex Cedro facta ad Nysam India urbem. uti Gn. 8. Ita. 8. refert. Et inde suspicari licet, non omnium Indorum fuisse ritum eundem circa funerum curationem: confer. Herodot. a. Icio. vid. Gyrald. quoque de vario sepelienduritu cap. xx. ubi pluribus de hac materia agitur.

Te aliorum Barbarorum variis sepeliendi ritibus.

I. uamvis de variis sepeliendi ritibus fuse egerimus in

Tr. nostr. de Theolog. ex Script . Sacri pag. m. Io8. IO9.

II o. attamen hic quaedam addere lubet, & quidem de Pa thia referimus, quod vulgo cadavera aut avibus aut canibus hanianda dederint. Audiamus de his Iustin. bb. XLI. cap. III. Histor. scribentem : Parthos , inquit, defunctorum cadavera canibus avibusque lanianda proponere, nudaque post ossa te rae condere: cons. Voss. Instit. In Ceo, vel ut Pompon. Melain Co insula decrepitos & emeritos scnes mundo & vitae & sibi amplius inutiles propinato aconito praesentaneo morti dabant & sacrabant: Thebareni praeipitio; Sardi fustibus; Eruli ferro. Quidam Thraces & Ind. aqua & igne : vide Coelium Rhσ-dlin. tib. XVID. cap. 26. ct 28. ex Menandro dc Eugebio Praepar. bb. I. c. 3. O tib. XIX. cap. 26. & tib. XXVI II. cap. 22. Aleis xandrum ab Alexandri Geniri. Dier. bb. III. c. 2.

II. Troglodytarum Sepultura pene ridicula, quibus morem esse aiunt, ut defunctum in aliquem collem adducant; deinde religato ejus capite ad pedes saxis non sine risu petant: cum

. aurem

82쪽

De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 63

autem aggcre jactorum lapidum opzrucrint, discedia iri . ut scribit Sextus Philosopb. tib. 3. Drrhon. HIpoth6. cap. 2 . scd ma-. gis signate Strabo lub. xv I. Rusdem ritus etiam meminit Photius Bibliothec. pag. 738. ex Lb. Agatarchad. rasto r. μί τ . - Θάλασσαν cap. 3 . cons quoque Gyraia. de vario sep tiendi ritu cap. XXI II. Massagctarum & Derbicum consuetudo haec fuit, uti de illis Strabo lib. II. rcfert. Mortis genus optimum censent Massagetae, si senio confecti, cum carnibus ovillis in frusta concidantur. unaque devorentur. Qi ie morbo de dunt, eos abjiciunt tanquam impios & indignos, qui a seris vorentur. D. Hieronym. advers. μυιan. Malitigeriae& Derbices miserrimos putant, qui aegrotatione moriuntur.& parentes cognatos, propinoeros cum ad ic nectam pervenerint, jugulatos devorant, rectius esse diccntes, ut a se potius, quam a vermibus comedantur. Strabo amplius annum addit, quem cgredi senes suos Derbices non permiterunt. Qui, inquit. Lxx. annum eXcesserunt, eos jugulant: carnes genere proximi absumunt, vetulas strangulant, inde scpeliunt:

qui intra LXX. annum moritur, non editur, sed humatur: Conser. OEtian. tib. I U. var. cap. I. De Maisagetis vid. modor. M. I. Theodoret. de lego. cir o m. homic X. in Matth. Euseb. Praeparat. Evangel. lib. I. c. 3.

III. Porro observandum , quosdam fuisse , qui mortuos quidem comederint sed excepro capite, Mynod inaurabanιr quum

morem Sidonibus tribuit Zenobius cent. V. Pro Uerb. Οι Σιώ- νες, inquit, τὰ γονεῖς τ-κεφαλῆν i. e. Sidones parentes devorant , excepto , quod inaurare

solent , capite. Et Essendonibus. Herodot. lib. 4. Issedones vel Essendones talibus moribus uti seruntur: Qtioties pater alicui decessit, omnes Uus propinqui pecora adducunt, quae ubi mactaverunt concideruntque, concidunt & mortuum patrcm illius, a quo in convivium accipiuntur, commixtisque omnibus carnibus convivium exhibcnt. Caput autem defuncti pilis nudatum purgatumque inaurant. eoque pro sigillo utuntur, agentes illi quotannis majores hostias ceremoniatque: cons. Pompon. Mela bb. 2. ct Solin. c. a. s. In insulis, quae Balearides a nostris dicuntur. illud quidem moris est&fuit, ut cjus, qui desiit, lignis quibusdam corpus membratim jn frusta conci-

83쪽

derent, & mox concisum in vas componerent, dum demum saxorum lc lapidum acervo accumularent, id quod Diodor. Sicut B ioth. hist. scriptum reliquit. IV. De H Manis & Cadpiis haec scripta relicta sunt. De G- sepiis Strabo Lb. I I. in hunc scribit modum: Caspii cos, qui sein tuaginta amplius annos vixerunt, fame enectos in solitudinem ejiciunt, eminusque spectantes, si a scretro detrahi eos ab avibus videant, praedicant beatos: sin a seris aut canibus non item infelices; si omnino non detrahantur, infelices: cons Porphyr. ob. 4.-π-, qui una cum mero m. de 'reanis idem proferte vid. Mrchman. de θηer. yng. o. Bactriani etiam parentes & amicos morbo seniove confectos canibus dilacerandos projiciebant, qui ad hunc usum cnutriti

Sepuli hrades appellabantur canes, ut auctor eit Onesicritus apud Strabonem tib. X I. pag. I 3I. & Porphyr. lib. IV. de non edend.

nimal. dc ut Cicero loquitur tib. I. Tuscul. uuast. θι. D. Magorum mos est non humare corpora suorum, nisi a seris sint antea laniata, in Hyrcania plebs publicos alit canes, Optim tes domesticos, nobile autem genus canum illud scimus esse: sed pro sua quisque facultate parat, a quibus lanietur: eamque optimam illi esse censent sepulturam e cons. Geus de vi-LIim. human. pag. m. 6I6. Qui de his ic aliis ritibus Sepulchralibus Gentinum plura legere desiderat, ille evolvati b. de u ris sepeliandi ritu cap. XvI I. dc animadvers celeb. Iohaa nis Fata edit. Hel . n. nostr. de Theolog. Gentil. ex Script . pag. Io8. Iis. Hirchman. de funer. Roman. suensted. de antiquis ria

lib. Sepulchral. ct Balth. Bonifac. Rhodiis. Histor. turicr. edit.

Sepultura vivorum quarundam Gentium.

I. Ctatim hic in antecessum monemus. quod per vivos imtelligamus dc eos qui vivi prope Sepulcrum immolantur dc sima sepeliuntur, & illos qui vivi simul cum defuncto terra obteguntur. Ita Thracum conjuges admodum olim

84쪽

Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM.

exsultabant, si per sortem illis contigisset, UNA CUM VI RIS SEPELIRI, cum illi fato concessissent. De iis Pomas . Meia de stu orbis lib. II. c. 2. ita loquitur: Nec feminis quidem segnis est animus super mortuorum virorum corpora interfici, simulque sepeliri uotum eximium habent. Hero. dolus lib. 2 8. de Thrausis. Singuli plures uxores habent, quorum ubi quis decessit, disceptatio magna fit inter uxores acri amicorum circa hanc rem studio, quaenam dilecta fuerit a marito praecipue. Quae talis judicata est, & hunc

honorem adepta, ea a viris & mulieribus adornata ad tumulum pro propinquissimo mactatur & immolatur, unaque cum viro numatur. De iisdem forte Thracibus & Thrausis loquitur Lucianus de Qu pag. 789. Sunt, qui equos & concubinas, rursum alii, qui pincernas etiam in funere madiarint. In Africa hodie etiam populus est, qui cum Rex moriatur, ejus uxores, ministros, clientes, amicos & etiam equum, omnia corporis membra illis abscindendo , & in mortario pistilis lis contundendo, jugulat, dc eodem cum Rege sepulis chro defodit ; sicut docet D perui in descript. Africa pag. 369. Sed apud Americanos infantem cum defuncta matre vivum sepelire mos obtinet, teste Martyre in descript. Novi orbis, de-cade I. cap. IO. pag. 3 26. Apud Septentrionales gentes amicus amici manibus spontanea morte parentare, simulque cum eo contumulari non abhorrebat. Nam Saxo lib. v. refert, AG mundum ob amicitiae jusjurandum vivum se cum Asviti cadavere quod cum cane & equo terreno mandabatur antro Jcontumulari sustinuisse, cibo quo vesceretur illato. Cum in terra Nigritiarum in regno Benisn MX rebus humanis eximatur per mortem, in aula tam profunda estoditur fovea, ut sossores ipsi, aquis undique eX terra prorumpentibus nonnunquam submergantur: in hanc regium cadaver ab amicis dcclientibus praecipitatur. Hi, quos ReX vivus adhuc maximo amore & honore prosecutus fuit qua de re non exigua inter eos rixa nonnunquam exardescit tunc se etiam in fossam demittunt, se ipsos ejus manibus inimolant&ita cum Rege m

riuntur.

ΙΙ. Cum jam illi animam exhalaverint omnes, soVP rursus terra oppletur di obruitur, cui operi intentis fosibribus, I magna

85쪽

magna hominum multitudo ubique per plateas & domos obtruncatur. Quae tacdes repetitur, cum novus Rex memoriam prioris celebrare velit, sed tunc in reos dc mortis damnatos saevitur, qui quotannis ad hoc festum servari, numero fere Au ingenti crudelissime immolantur, singulis tamen dicbus non ultra viginti quinque occisis. Sed cum toti corum nusiaci usque facinoiosbruin deficiat, quidam alta nocte aut obscuris vesperas per plateas ambulantes unum quemque obvium arripiunt , & praedictae lanienae devovent. In Ovango inferioris A thiopiae cum Rege defuncto in subterranea spes unca omnis Hus stipes leX, multique servi necati& immolati collocantur. Hos scrvos in ora quae vocatur aurea vulgo in excavatis arboribus vel vivos vel occisos cum Regis cadavcre concludunt.

III. In Guinea qui servi huic sacrificio, cum eorum Rex decesserit, sunt deit mali, multos dies di noctes funeri assidere debent, & intcrim tam pretiosis ornamentis, quam ioba-co, oryga, & id genus aliis fructibus & frugibus, & tandem gallina cocta domantur. quam, si lubet, comedere positat; cum jam vcro cadaver Regis sepeliendum estertur, fruges a cupias in ignem conjiciunt. Sed donatis pretiosis vesti is &monilibus, atque armillis fastuose compti & exornati ad tumulum prosequuntur, ubi statim sti angulantur. Antiquis etiam temporibus in rcgno KONGO duodccim virgines pretiosissimis ornamentis ericultae VIVAE in Sepulchrum Regis desilire, & una cum Hus funere contumulari consueverunt. Quos ritus diligenter descripsit Dapperus in descriptione Regionum istarum. IU. Eo modo antiqui Scriba etiam suos hominum desessionibus post mortem honorarunt. Herodot. bb. m. pag. 2 I. Quem Regem defunctum postquam super torum in loculo Scytha posuerint. hastis hinc atque hinc defixis, desuper ligna disponunt, deinde pallio contcgunt. In rcliqua loculi spatiositate aliquam ejus pallacam strangulatam scpeliunt,& eum, qui vinum miscebat, & cocum dc equi nem &ministrum, dc cum, qui erat a nunciis, nec non equos & ali rum rcrum omnium primitias, quin etiam phialas aureas. Sedetiun illi captivis ad hanc immolationem usi fuerunt, cum

liquis

86쪽

De SEPULCHRIS UARIARUM GENUUM. 6

Iiquis ex popularibus suis mortuus esset, dc terrae mandar tur. Quo de ritu hoc modo Nicetas choniata in Annal. de Imperio scribit, cujus verba Graeca Latine expresia r censemus: Scythae qui Orientem vastabant, aliquot Romanos VIVOS c neque enim quisquam erat, qui cos vel redimeret vel conservarct) cum popularibus suis vel naturali morte de- funistis, vel bello caesis terra obruerunt, sepultis un1 equis velocibus, quibus insederant, corneis arcubus 8c ancipitibus

gladiis.

U. Eodem etiam modo cum Rex regni KAROUS in μι-nea in praelio occubuisset, cum sex holitum captivis humatus est, teste eodem Dappero in descriptione Africa pag. 423. Quae

omnia facta sunt tam honoris causa, quam ut his victimis humanis supia memoratorum Regum dc Principum manes placarentur dc quiescerent, dc non soluin captivi per de stionem mortuorum umbris morte sua fatis ccrunt, sed etiam alium in finem , nempe ut ira divina expiaretur, Rome Grae sic Graeca, Gallus&Galla in foro boario VIUl de mi sunt, uictimarum instar, sicut testantur Plutarchus in Marcello pag. 299. Lινι ι lib. XXII. pag. 474. M. Felix in Octav. Virgines etiam Veliales apud Romanos, cum corruptae & vitiatae deprehenderentur, dc ita scic, aeternum ignem, Dcam Ucstam, sacrum Hus penetrale, ipsam urbem Romam, totum Romanum imperium, imo terram incestasse crederentur, VIVAE pro victimis terra obruebantur, ut hac defossione scelus hoc expiaretur, & divinae viae reatus hoc flagitio contractus solveretur; nam ejusmodi libidinosa corpora purgari credebant,

ut existimant Iacob. Durantias Cassius tib. II. Variar. Lection. cap. z. clemens Alexandris. Padagog. III. Has virgines ita

temeratas & corruptas IN TERRA DEFODI consuevisse

tesbitur C. Ainius obr. Iv. epist. I 3. Anis. Tiraquest. in Alexan-δε. ab Alexandro lib. v. c. I 2. Gemal. Dier. Euseb. Chron. OlIN. LXX III. Guillel. Canter. novar. Lection. lib. v II. cap. 6. ex Scho liast. Sophoclis, Ovid. lib. vi. Fastor. Sil. Ital. lib. XI II. Iuvenae. Sagr. Iv. v. Io. Propert. lib. IV. eleg. a. pag. 793-VI. Adjungcmus hic, quod ab aliis servatum non reperimus, totum scit. puniendi modum ex Halicarnasseeo & Plutarcho crutum. Ita autem Dion,ias Halicarnass. lib. II. cap. 86. scribit: I a Dela- Dissiligod by Corale

87쪽

68 Jo. NICO LAI TRACTATUS .

Dclataeque virgines Vcltalas damnatae ad Collatinam pomtam Intra muros in subterranea cella cum SEPULCHRALIBUS ORNAMENTIS inhumantur , nec monumcnto dignatae, nec parentatione, aliisve sblennibus defundiorum honoribus. Plutarchi verba per Hermann. Cruserium &. Gui. lielm. Xilandrum transtata hic adponemus, cum Graecu S teX-tus nimis prolixus sit. Ita autem Piatarchus loquitur in pag. 67. Stupri vero comperta, juxta portam , quae dicitur Collina, VIVA deseditur. Tumulus ibi intra muros teri cusest in longum porrectus aggcr Latino sermone vocatus in

eo aedicula subterranea exstruitur modica, gradus habet, quia hus descenditur supernc. In ca lcctus ponitur stratus dc lucerna accensa, corum quoque quae ad victum sunt necessaria pauca ut panis, aqua in ampulla, lac, oleum, quasi corpus

abominentur maximis consectatum caeremoniis fame conficere:

damnatam lecticae indunt, atque undique obnubunt eam, Vinciuntquc loris, ut ne vocem quidem mittere ista, quae vescat exaudiri, queat. Ita eam per forum devehunt. Decedunt

autem via omnes taciti. proicquunttirque sine voce atque ingenti cum moestitia. Neque est spectar uliam illic ullum magis horrcndum, nec tristior facies civitatis ulla alia est die. Ubi ad locum illum est lectica delata, apparitores ei vincula demunt, Pontifex Maximus ante supplicium preces quasdam arcanas tensis ad coelum manibus peragit. Inde ducit obvolutam , atque in scalis qua descensus est, in domunculam constituit. tum avertit se cum aliis Sacerdotibus. Postquam illa descendit, retrahuntur scalae, & aedicula multa injccta desul ter humo contegitur, donec complanatum solum aggeris cit.

lactenus P .rechus.

VII. De Dumaris resert Porph)r. lib. i I. aliquid parum dis smile. Dumetis quoque in Arabia singulis. annis puerum sacrificabant, quo sub ara sepulto utebantur simulachri loco. Hodie etiam Iaponia incolae se VI, OS terrae defodi dc obrui curant , dc ita Daemonio suo Xaca immolantur. Geugues secrcistis stimulis incitati Diabolum vocantcm illos sequuntur, qui in prosundissima antra & speluncas a Daemoniblis praecipitati

88쪽

Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 69

Et Ludovis. Frojus in EpisoL Japav. ex Miaco anno I 6s. scripta. Sic quoque Canidia Venefica scelerata apud Horat. pod. v. puerum praeteXtatum furtim raptum necare intendit, ut ex ejus cadavere tua maleficia adimplerct, sicut scribit Bondad epod. v. pag. IO. Et haec de defossiono vivorum dc sepultura illorum dicta sunto. Plura quidem de Sepultura Gentium dicenda, scit. Arabum, qui Reges defodiunt in sterquilinio, de quibus lib. XVI. Geogr. p. 618. I . Scythis

apud Herodot. IV. c. I 27. Thracibus, Vid. Ania 2. Geogr. 2.

Germanis, vid. UueUed de sepult. vet. c. I 6. p. Hil panis Gallis & Danis, vid. Uuevsi. cap. x Iv. pag. 33 i. Sed de his fuse egit oracius de vario sepeliendi ritu a quare hic subsiliimus, ex Lectorem ad citatos Scriptorcs remittimus.

De Sepulcris in Asia.

I. v actenus perlustravimus varios Gentilium sepcIiendi ri-I I tus, de quibus plura adhuc proferenda es ent, ni hoc fecisset saepe citatus Oraldus, ad quem B. L. remittimus. Nos his missis ad Sepulchra ipsa progredimur, ea quae m Asia fuerunt, percontamur, inser quae Assyriorum Regum prima, de quibus Arrian. lib. VII. asserit, quod in palude non procul Bab sine , multa Assyriorum Regum SEPULCHRA exstructa fuerint. Videatur Aratth. Theatr. histor. II I. pag. 3s.confer. Orata. de vario sepeliendi ritu cap. XvI II. An autem statim ab initio Se lara Regum Asseriorum in palude illa exstructa fuerint λ merito dubitatur. Non ante Cyri obsidionem nil quicquam de hac re legitur, qui teste Herodoto lib. I. c. I9o. Euphrate obstructo paludem quasi effecit. Bene ergo Anglus

nobil. 'h. Marsham. in Can. Chron. Secul. XVI II. pag. m. 628. 629. ex Arriano refert: Alexander per Pallacopam vectus, per

lacus navigavit usque in Arabum regionem, rursumque per paludes navigans & Babylonem habens a sinistra, dum ipse esset triremis suae gubernator, ventus obortus est, qui pileum dc diadema ei alligatum abripuit: Diadema adhaesit arundini

, 3 cuidam

89쪽

ex iis, quae Sepulcris veterum Regum adnatae erant. Των

ον τοῖς ελεσι δεδομηαένους , Multa Absyriorum Regum Sepulcra'-

in iis paludibus exstruiba esse, remere & fortuito contigit, per infaustum illud diluvium quod induxit Cyrus: cui nullum unquam repertum est remedium. II. Sepulcrum Beli describit Strabo Geograph. lib. I 6. in prisc. his sere verbis: Flumen, inquit, mediam urbem interluit, eis jus latitudo stadium occupat, horti super flumine i Euphrateysunt, ubi etiam Beli Sepultura est nunc eruta, quam Xerxes eruit, ut fertur. Ea Pyramis quaedam erat quadrata, ex latere coctili structa stadii altitudine, cujus quoque latus stadium obtinebat, &c. ΙHaec Strabo. Hujus etiam meminitddit. tib. I. c. I 8 I. 182. I 83. Jovis Beli templum in altera urbis parte situm aeneis portis figura quadrata, duorum undecunque stadiorum amplitudine ; cujus in medio turris solida exstructa longa dc lata stadium, cui alia turris rursus imposita est: &huic subinde alia, ad octavam usque: in ultima hac fuit fanum ingens, in quo lectus splendido stratus & mensa

aurea; statua autem nulla. In inferiore autem fano magnum fuit Jovis simulacrum sedens ex auro dc magna mensa aurea, cujus scamnum & sella ex auro sunt. Confirmat hoc etiam Arrian. lib. VII. de expedit. Alexandr. M. edit. Amstet. I 668.eurante Nicolao Buncardo Medis. celeb. pag. m. 48o. O lib. III. confer. Flian. Var. histor. bb. XIII. cap. III. pag. m. edit. Argentorat. qui haec recenset: Xerxes Darii Abus effosso vetusti Beli monumento vitream urnam reperit, ubi Iacebat in oleo cadaver, non tamen plena fuit urna, vacuumque e summis labris fere palmae sepatrum habuit. Aiacebat urna columna exilua, in qua scriptum continebatur, eum qui Sepulchrum aperuisset, neque repleviset urnam, pusime habiturum. Quo lecto. Xerxes expalit, or oleum celerrime jussit infundi, non tamen impletum est, ctc. Ex

his & aliis testimoniis constat, quod Beli monumentum superbissimum fuerit, quod ex descriptione Herodoti patet: confrielfheim. in Curi. v. I. 24. ad vocem regia.

ΙΙΙ. Semiramidis Sepulcrum habes apud Plutarchum in Apo-phthgm. & Siobaeum herm. Io. Describit quoque hoc Herodoti lib. I. Clio, fol. m. 77. his vel bis: Supra portas urbis celeberri

mass

SEARCH

MENU NAVIGATION