장음표시 사용
151쪽
servat quoque Philologus cclebris Iohannes Drusius in Eceeh. narin Hainona multitudinem significare ; nam descendit a radice *Π , quae turmatim coire dc congregari significat: vid.Buxio F. Lexio. Rabbino almud.fol. m. 62O. n ann Graeci vcrtunt δριον. Abron.Nomen autem civitatis appellari Amona,quaece dicitur h. e. multitudo hominum sepultorum. Rursum Hieronym. Sepulcrum Gog non erit in montibus, sed in depressis vallibus. Denique Drusius addite Et nos, Nomen autem civitatis ubi sermonum Domini victoria est. dc jacent advors irii dc omnis inimicorum ejus multitudo prostrata cst, appellabitur AMON A sive POLYANDRION. ΙΙΙ. Hoc nomine Polyandrion etiam pristi Ecclesiae primitivae Patres utuntur. Ex illi Gyraedus cap. IX. Hieronymum laudat: ejus verba, ad quae collimat, in Commentario ejus dem in Ezechielem comparent. Dorotheus, qui vitas Prophetarum dc Alostolorum brevi stylo pcrsecutus est, id nomen in Aschea umili paeto usurpate Sepultus est , inquit, in terra sua prope Polyandrum Ena m. Sequior aetas relidio Polyandrion in usum accepit Pol'andrum, ceu ex Gossario Copia videre cst, qua voce Gregor. et aneten. usus est. Coemeteria hinc POLYANDRIA dicebantur a multitudine sitorum. Erant enim publica monumenta apud Romanos, in quibus ii locabantur, qui honoris ergo de publico sepeliebantur. Atiur . lib. III. c. xx. Erant ic alia peregrinis vel in Milo caesis structa, eaque dicebantur, qualia Athenienses illis, qui in bello pro patria occubuissent in Ceramico extra urbem publico sumptu constituebant: vid. Meurs cap. XXXu. Mrchman. de funer. Rom. lib. II. cap. XXV. Ex his satis clucet. neminem
huc conditum fuisse, nisi bonae famae fuerit. Huic honest rum hominum ordini acccnset cl. Muturus illud Ierem. XIX. 6.8c Edech. XXXIX. II. quam sententiam B. Geier. in Tr. de luctu Hebri pag. m. Izy. merito in dubium vocat, ita disserens: De hoc loco itidem dubito, num idololatrarum locus propterea polyandrium sit uci communia Sepulchra. IV. Aliter sentiendum est & alia res cst , quae Matth. XXVII. 7. de peregrinorum traditur Sepulchreto , quod Summi Sacerdotes peregrinorum usum emerunt, ad sepelienda ill rum cadavera.. Corpora defunctorum humi recondenda esie duri.
152쪽
divino jure praeceptum est. Ita enim divinum oraculum ha- ' Mi Genes III. I9. Terra es, ct in terram reverteris. Et Eccles xii. 7. dicitur, homo pulvis reverti in terram , quemadmodum erat. idcatur de hac re cl. Iohan. Henric. Heiduger. d .serte de Sepultura mortuor. edit. Tigur. I 67o. qui fule de his egit. Ncque vero cX divino tantum mandato, sed etiam ex jure gentium Voluntario corporibus vita ecfunctis 1epultura
debetur. Unde Dio Chrysostom. inter mores sive . quae scripto juri apponit, post legatorum jura commemorat-κω
τους νεκρὰς , non prohibere quὸ minus Deliantur momtui. Seneca quoque l. I. Gyrrov. inter jura non scripta, sed omnibus scriptis certiora ponit, humum porrigere cadaveri, Lucanus hominum ritus, Papinius Terrarum leges & mundi foedera, Tacitus Sortis humans commercium, Lylias hem communem
vocant. Quique id juris aliis exsolvere dctrectant, eos hominem exuere Claudianus, natura dedecus facere Leo Impcrator , fas misiare Isidorus Pelusiota, dixere. Plura ex hoc jure gentium voluntario qui cognoscere avet, adeat licet Hugonem Grol. deI. I9. I. Sane etiam apud sepulturae tanta cura fuit, ut Dux caesos sepeliri negligens morte mulctaretur.
U. Hebraei igitur & mandato divino & jure Gentium impulsi magnam curam gerebant de Sepulcris peregrinorum procurandis: Hinc agrum cujusdam figuli ad Sepulturam peruria norum emebant, I. e. Corum, qui ex variis Orbis terrarum partibus annuatim ad solennia Hebraeorum sesta venirent, adoraturi Dominum. Si itaque quidam ex his mortem obirent. necesse erat, ut sepelirentur,r quare hunc assium ut peregrinis proprium ad illorum sepulcra destinabant. Pcr peregrinos autem hoc loco non intelligunt ἀλλοφυλου , quorum cura mini
me tangebat Sacerdotes ic Hebraeos alios ; sed ξενους hospites ραιοι, qui ex longinquis regionibus Hierosolyma adventa-Dant religionis ergo, ac morte occupati non habebant, ubi sepelircntur. Credibile tamen est & ante prospectum fuisse eorum sepulturae. Sed ingens confluentium & subinde m rientium multitudo plus loci desiderabat. Peccabant hinc Iudaei lc contra mandatum divinum & jus gentium, cum hunc agrum emerent, tantum ut Deregrini Iudaei ibi conderentur
exclusis aliis , qui sepulchri ueneficio haud fraudandi. Hu-R α ' minit
153쪽
inanitatis enim ossicium cst sepelire, negare sepulturam inhumanum. Ut igitur humanitatem ostenderent Sacerdotes erga Iudaeos peregrinos, locum hunc eligebant io the buriali offrangeri scribit Angl. Thomas Fulgeri in Pigabo hi in lib. 3. cap. I 3. edit. Londin. fol. m. 348. Here their dead cor'. inquit , had an Hospitali , ωherein their sedgidi and chathiumas freel' best ed Non them. Rationem addit citatus Fullerus ex Sani his Tra. pag. 387. cur cadavera huc sepulta λ forrhe confident repori, that the Orth in this feta H in fori eighthours consuma ahe 'esh thar is laid thereis, quia cadaucra ibi condita intra quadraginta octo horas Consumetantur. VI. Quod autem Sepulcretum istud tantum adventantiis
hus Judaeis commune fuerit patet eX caP. II. Actor. vers. IO. ubi advenarum Romanorum mentio sit. Graecus Vocat, ortos CX-Grotius ad h. l. Gualperius Prosetitos appellat, quos Latine advenas Vel peregrinos dixeris,
qui scit. ex Paganismo ad Iudaismum erant conversi: seu qui ex Ethnicis legibus Mosis& ceremoniis initiati Judaismum profitebantur, non illi quidem gente, sed adoptione Judaei. Apud
Syr. est vox , ex radice 'ra peregrinatus est. De Proselytis multa tradiderunt B. Clodius Oriens. LL. in Aiama Gisi quondam Profess. in dissert. de Prosthi. vid. Godisin. Moso Aaron, ct annot. nostr. ad e. Auctor. Auis g. de Proselyt. qui fuse de h. materia disseruit. Drus in loc. ALI. II. IO. Unde facile patet, ἐπιδημοῦντες advenas non incolas Hi propter festum, vel alterius negotii causa Hierusalem venciunt'. tantisper in urbe mansuri, donec id, cujus rei gratia advenerant , peregissent: videatur de his Bal n. Matius Comment. in Ast. Aps. pag. m. IGF3. Iosq. His constitutus erat locus
sepulturae seu sepulcri in agro figuli emto. Et haec de Sepulcris peregrinorum lassiciant.
154쪽
me Sepulcris vulgaribus datis ultima supplicias sis.
I. A axima fuit apud Iudaeos habita sepulturae cura atqueo iratio, quarc etiam hostes suos sepeliebant, ut Constat ex Tosepho tio. ii I. ἁλα r. Unde fiebat, ut atactos supplicio eodem die terrae mandarent, & cruci sussixos ad occa-1hin Solis deposucrint atque sepelierint, uti testis q. best. Dd. I 6. f. 882. cons Baltivin. maia. Comment. ad Matth. V. pag. m. ψ7. suensted. de Sepiali. Veter. c. g. pag. 47. EX mandato Dci Judaei obstringebantur ut suspensoriollerent de cruce vel patibulo. Illud mandatum habetur Deut. XXI. 22.s 23. Quando peccaverit homo, quod morte plectendum est, & adjudicatus morti appensus fuerit in patibulo, non permanebit sive juxta Henraicam veritatem pernoc abit ,
LXX. επικοιμη Θησεται non indormiscet) cadaver ejus Ω-
per ligno, sed sepeliendo sepelies eum in die ipsa. Qiamvis haec lex de non relinquendo cadavere in cinace aut patibulo satis quidem clara sit; attamen multas quaestiones peperit apud Interpretes, quarum non postrema est: An inter Hebraeos supplicii crucis locum habuerit, cum in lege cxprcsse mentio nat suspensionis p Unde quidam hanc sententiam de
quaestionem amrmante ut Baron. in se nnal. ad ann. XXXIV. m. 92. fusi. Lips M. I. de cruc. c. XI. Pacob. Greseri lib. D de 'cruc. c. XIX. Menoch. lib. VIII. de RepubL Hebr. c. II. II r. Negant vero Casaubon. in Exercit. Anti Baron. Exercit. XVI. g. LXXVII. Bonster. Comment. in Deut. XXI. yoseph. Maliger
aliique, de quibus videantur annot. nostr. ad Carol. Seon. de Re pubi. Hebr. Altera dissicultas est circa Legis rationem, quam alii aliter referunt. Illud fabulam putidistimam olet, & a prudentibus Rabbinis negligitur, quod opesidam Dashanim adde- liniendos plebejorum animos finxerunt, quasi ante cadaveris suspensi sepulturam, anima ad quietem suam venire nequeat, nec possit ab Angelis duci in Dei thalamum, scd interim a turmis daemonum vexetur & affligatur, quam fabulam ipsis Judaeorum verbis narrat ad Deut. Xx I. fol. I 8 . quam R 3 reje
155쪽
rejectam videbis a B. Carpe.ον. in not. ad Schic ard. abnnpag. m. 2 3'. 2 D. Gens ed. de SepultΜra Vra. pK. m. 47. II. Alii alias rationes ex Rabbinis Zc Scriptoribus Christi nis adducunt, & dicunt, de his tantum lcfem loqui facinorosis , qui lapidibus scu lapidatione necati fuerint vel suspensi, ita Anglus Henric. Ain orth ex Maimon. Sanhedris DL m. 88.edit. Londin. vult, scd hanc rejecit praelaudatus m. a. 6. Alii ob imaginem Dei factum csic assci unt, quod de cruce suspensus tolleretur, ita ex Rabbinis plurcs statuunt.
inquit, si qua alia , hac admodum debilis est ratio. Nam juxta haenulius omnino hominum si pendendus esset neque uno die, neque biduo rsiquidem transgressio non est mala per sui continuationem, sed propter patrationem omnι tempore quo exist/t. Addit igitur rationem ex lese diamet 'κ n, p maledictione Dei, quorum verborum sensus hic est, quod maledictio Ur poena, quam Deus in hujusmodi peccatorem ac reum decrevit , neque perpetua esse debeat, neque certi ct determinati temporis sed simpliciter suspensio tantum. Postquam ergo Deus ipse suspensionis poenam ita se pendit, ut non decerneret longo iliam tempore futuram, quare tu prolongabis 2 adris poena illius, diutius eum in patibulo relinquendo. Altera ratio est
ob pollutionem terra , de Qua pag. 2 8. sn not. cit.
III. Et licet haec Abarbanelis ratio fundamentum habeat juxta leges Hebraeorum forenses & ceremoniales , attamen aliquid mysterii sub hac latere assierimus. Nam quemadmodum quaevis lex ceremonialis umbram habuit futurorum; ita haec typice priefiguravitChristum in cruce aliquando pendentem, qui revera maledictio pro nobis fieri, & eodem, quo in crucem agebatur, die sepeliri , suaque hac sepultura omnem terrae mccatis pollutae immundiciem auserre debebat. Quem typum allegavit Apostol. ad Galat. III. 3. Id quod eleganter exposuit Aglus Henricus
156쪽
εὐ-rt, Comment. in Deut. XXI.fol. m. 89. edit. Londin. ita disserens ; And herein the ut most ri ur and sieverit' of the Lais God Iore . . . signissed the richer of his grace towards pners in Christ, , -ho redeemeu us stom the curse of Law ,being made a cursesor us, I as appeareth in that he xνas haMed on the tree. Et paulo post ad verba: And the land hau not be debiled, hich might be ' thamonument of Goi curse remaining Non it visibθ. So the burialimus to abolith the cursio stom appearing in the Lori Lind. A Dure of the fruit and essetit of Our Savisuri buriali, where by the rigour the Lais inas declared to be futised, and ali bur senes de cedand removed out of GL Isthi, that thy shali never be imputed uniotis. Ex his fatis patet sepulturam suspensi respexisse Chri- stum, qui in cruce non pernoctaturus foret. IU. Interi in tamen Hebraei assirmant, duo sepulcreta a Synedrio parata fuisse, unum occisis gladio dc strangulatis; alterum lapidatis & combustis. Ne autem haec si1nc testimoniis dicta videantur, operae pretium duximus quaedam in . mcdium proferre. Audiamus Anglum doct. Johannem Lighmoot. in hor. .
Hebraic. ad Matth. cap. XXVII. pag. m. 499. edit. Lin Susis
, Penis , inquit , non permista est pemoctatio in ligno,
xxi. imo nec perhoctatio absque sepultura. Sanhedr. c. v I. halac. F. Uyn R,I 'aut ann nκ l bon ,2 Gicunque mortuum pereois ctarefacit insepultum , violat praeceptum prohibitivum. Atque huma..tio interfecti a S nedrio non fuit in Sepulcris patrum ejus f sed DUO SEPULCHRETA erant parata a Synedrio , unum occisis gladio ct strangulatis , qui etiam suspendebantur, uti plur. reverend. Dabovius in dissertat. Philolog. erudit. de suspend. nomin. lapid. edit. Mitteberg. cst Henric. Ainmorth. ex Adaimonia. fol. m. 88. edit. Londin. probant θ dc combustis. Consentit Serd/nus tib. 2. de Θηedrus Hebr. cap. I 3. pag. m. 89 o. edit. Francos. I 6 6. ita scribens: Sepulchris patrum non Condebantur morte lac plexi . Sed ex diu iplina veteri BINA .
habebantur . quae a Synedriis praestituta SEPULCHRETA ;
alterum lapidandis & comburendis ; alterum gladio punien dis ic strangulatione. Ossa tamen licuit propinquis colligere .& in Sepulchris patrum condere: confer. B. Geteri cap. v I . . pag. m. I 26. edit. Aips I 6s6. Maimonidis verba, quae Seldenus adduxis, in 9. versione R.
157쪽
Geteri ita sonant i Interfecti a domo Iudicii vel Syniaris , haut quaquam sepeliuntur in miorum seuorum monumeruis, verum DUO
SEPULCRA a domo udicii ordinata sunt pro iisdem , unum pro lapidatis ct combustis seu ignis supplicium passis ) alis
rum pro decapitatis atque strangulaiis, id quod institutum, vel sua conquetudo per traditionem ad nos devenit. Consumta male forum istorum carne , colligunt demum ossa, eademque in Maνο-rum reponunt sepulcris , spectatque ad propinquos , ut comparem arcam linteaque pepulcralia.
V. Atque hinc factum subjicit laudatus am GHerus , quod Iosephus pius ille Christi sectator, iniquissimum ratus , tantum Dei virum communi Nebulonum Sepulcro inferri, abuverit ad Pilatum , ibidemque ambivcrit indultum , suo liceret sibi inserre sepulcro. Quomodo vero conjecturam
suam probare velit Samuel Petit. lib. I. Har. Lect. c. V. quam defenuit quoque Batauinus malaus Comment. ad Matth. c. v.
pag. m. 47. ubi omnino insepultos scribit , abjectos fuisse illos, quos saevitum ire vellent judices, non per icimus. Id negari quidem non debet, Iehuya imo hoc evenisse, sed non ex sententia judicum Hebraeorum, sed regis Babylonici, ut impleretur vaticinium Ierem. c. XX xv I. 3o. Addendum & hoc, quod in tract. Sanhedris c. Xv. g. 9. legitur , & a H;sse . . Abie ardo citatum legimus in suo fori nasu cap. I v. Theor. IV. pag. m. 248. quod arbor , ex qua suspensus quis fuit, una cum suspenso ut de dienda, itemque gladius, quo quis decollatus, nec non sudarium, quo quis strangulatus, & lapis, otio lapidatus & cuncta instrumenta sepulta fuerint, non quidem in Sepulcro ipso , uti quidam putant, sed in loco, ubi reus supplicio affectus, teste Maimonide ita dicente : Omnia ilia Urumenta supplicιi sepeliri in illo terra Jatio, in quo reus sensicio
assectus est , non in ipso qui sepulcro. Conserantur huc annotatio. nes B. Carpeovii ad Schic.ardi Unon pag. m. Σso. edis. Li . legitur enim ibi ridi ana. videsis Buxto . Lexie. Talmudie. fol. 26χχ. ob intersecti contactum , non tamen in ipsiusmet interfecti sepulcro. VI. Ne autem Christus tali ignominiosa sepultura assiceretur, Iosephus accessit ad Pilatum & postulavit corpus Christi, Aratth. xXVII. F8. Marc. xv. 48. Luc. XXIII. Fa. Iohann.
158쪽
xix. 38. Refert Petrus ber ob. 2. Semesirsum pag. m. Ioiacap. 9. Imperatorum temporibus durasse morem illum , ut animadversorum cadavera, non modo cognatis, sed quibu libet petentibus darentur, ex illo Pandectarum titulo, qui de cadaveribus punitorum est: Eorum, inquit Ulpian. L. tit. de emiaver. punit. in quos animadvertitur, corpora non abier sepeliuntur . suam ' fuerit petitum re permissum. Faciles autem in hanc rem Romani Magistratus. Ulpianus loco, Corpora eorum. qui capitis damnantur, Cognatis eorum neganda non sunt. Discistianus & Maximinianus, obnoxios criminum digno Iuppi eis affectos sepulturae tradi non vetamus: conser. Grol. Ommentiis h. l. Matth. Probat etiam Praedictus Faber pag. I. 3. morem hunc apud Lacedaemonios viguisse, ut cadavera petentibus da. rentur. Verum hoc fictum potius more Hebraeorum & ex legibus illorum mur. XXI. 23. quibus vetitum erat cadaver insepultum relinquere, ne terra Pollueretur. Cons. Groiacit. loc.
VII. Haec cum ita se habeant. sequitur & ipsam antennam Christi, in loco ubi supplicio octus, cum aliis sepultam esse, quae postea ad nullos alios usus usurpari & adhiberi potuit. Notatu . itaque dignum , quod Maimonidas habet C. XIV. EPH. g. 2 l. prohibitum est ulla re ex demortuo vel ulla ejus parte uti h. e. ad usus suos. Atque sic loculo etiam cunis ctisquet linteis sepulcralibus &c. de quibus videatur Geteri daactu Hebr. cap. VI. g. m. I si qui fuse egit de 'his. Hinc Elsa esse deprehendimus. quae de inventione crucis sub
Constantiao Magno jactitant Baronius not. ad Martyrosem Rom. pag. 298. seq. Gethr. lib. de cra e cap. LXII. LXIII.&is Ap
luia contra Iunium pag. 86. seq. Polydar. Virgil. M. v. de rerum in m. cap. v I. Dicunt Helenam terram etadi jussiste, trςsque cruces reperisie; ex miraculo quodam facto agnovisse crucem Domini, quae cum veritate non conveniunt. Primus igitur
omnium, qui de hac inventione scribere potuit . Eusebius fuit ; At nullam is mentionem ficit reproductae e tumulo crucis. Helenae pietatem, quam illa declaravit in repurgam do monte Calvariae. beneficentiam in pauperes di alias virtus. res accurate describit, caeterum de Cruce nihil commemorati
Quod in Chronico ejus aliquid tale occurrit, ab aliena manu
159쪽
est . quae licenter admodum grassata rn plurimis Mercrum liabris, opinionum . monstra peperit. Mirari vero Lil wt, qaod crucem reλsiam non uno loco ostendam, aut saltim maximus ejus particulas inter reliquias. ' Ulli. Quis credat post trecentos & amplius annos Crucem Servatoris, per omne illud tempus coopertam ruderibus & in terra defossam, aut aliis 'inodissubversam, non computruille8Si miraculum 'obtendunt, quid dicent de crucibus latronum, quas egndem habuisse praeimativam testantur ipsi tam male cohaerentium Telationum patroni Z Nam addunt illico: Gm,-gua ac vustissima mirarum purgari jubet, mosc prosiumaei is labreris tres pariter emees , si ut .lim Domino ac latronibus fuerant , reperire tur. Quilibet Cruciarius suae portabat crucis partem, ANTENNAM. Sublato cruciario una tollebatur antenna , dc crucile quidem perstirit uti potuit, non etiam tot seculis, quando si caderet a putredine erosum non renovabatui . nova crucilia potius erigebantur. Si ergo plures post Christum & duos latrones ibi crucifixi fuerunt, novis antennis in vetus Crucile e vati, quomodo non erit superstitio mera, ne dicamus, impietas aliqua, de ligni isnctitate contendere & mundo imponere in tanta veritatis luce' Et quomodo tres solum cruces reliquae inveniebantur loco illo.
ubi plurimos supplicio afictos esse negari non potest e Gourtha enim erat, i. c. mons damnatorum poenis CXue isde- .inatus. Supplicium crucis ad Constantini cevum duravit momnibus Romanorum nriesidiis, & quis velit negare: dicto loco Golgathae CRUCIL A multa exstitisse, dum veteribus
collapsis nova succederent' Rursum cum urbs a Icto' p ratore obsessa ic capta 'est ,' cumque Adrianus Caesar vicinos Hierosolymorum agros novis depopulationibus affigeret :mon 'probabile', 'Crucilia permansisse locis suis. An aliquo casu , 'Deo ita 'providente, ut conservaretur crux sua, tres uIliae cruces terra oper 'laruerunt Θ Cur ivitur duae peli
'quae simul con1ervatae fuerunt, &'non unica illa λ Quis velit neglire , rn eodem crucisi sed in divesses amenου- , plures damnatos 'saepe vitam finivisse λ Et si crux Servatoris o redim, xupresso, olea fuit, quare non faeis distingui poterat a lata .avim crucibus Nam quis credad,. latrones mos sugitu
160쪽
De SEPULCHRIA HEBRAEORUM. . r s
vos cedrinis & Cuprui sinis crucibus suspense. 8 Ex his & aliis argumentis firmissu is, quae jam praetinimus, satis patui, falsam esse Pontificiorum opinioncm de inventione crucis. Sed haec in antecullum sussciant. Uc. Sed regrediamur a quo digressi dc dicamus, Singui
ria infamium Sepulcrorum cxcmpla Scripturam tradere. M minit enim infamis Sepulcri Acba:is Is vi I. 26. ubi haec leguntur verba: Et erexerunt super eum acervum lapidum magnum. ad indicandum scinalcrum ignominiosum: vid. Muniaster. annot. ad h. locum. Recenset quoque infame Sepulcrum Regis Atyos VIII. 29. quod etiam acervo lapidum in ignori miniam notatum suit. Fohaisis huc etiam mrtinet locus Thren. Ii I. y3. Ita de quinque Regibus 7 sua X. 27. legimus , qthd ignominiosc ic pulti in Spelunca lapidum acervo cumulato, id quod etiam Abibloni evenit 2. xv III. II. Absolon enim iceleratis suis artificiis affectans amorem p puli, enormibus suis flagitiis commune odium contra se conia citavit . quamprimum fuit mortuus, Iudaei certatim stipra ipsum accumularunt acervum lapiduos, ut vel monstrum ilhid enorme sepelirent sub saxorum cumulo, sicque Israelitas facerent securos se non amplius δε hoc perduelli homine mol statum iri, vel demonstrarent extremam abominationem erga filium contumacem ac proprio patri perduellam. Quod attianet securitatem ex cadavere lapidibus obruto canit Virginus: . Irorue Fub hac lapidum tegituν Ballista Aulius Nocta dieque tuum carpe viatoν iter. . Quod autem attinet abominationem; solebant Gentiles projiacere lapides vel contra cadaver , vel eontra sepulcrum homi nis scelerati. Propert. lib. I v. eleg. v. disi ruis amas ,scabris hoc bustum eadito saxis , Mistaque cum saxis adjice verba maia. Addit Simoues Abbes Gabbema in annot. pag. m. 8o7. essit. Tra
ject. I 6s9. Caedere & saxis busta eorum solebant, qui invisi fuerant. Bene quoque Maluer in h. l. scribit: Praetereuntes busta eorum, qui in publica detestatione erant, lapidibus petebant. Auson.