장음표시 사용
241쪽
MANIBUS ,. M. MINATIO. M. F. AUGUSTALI. UIX. ANN. L. MENS. V.
242쪽
243쪽
T. P. I. I N. F. P. m. IN. Λ G. P. V.
L. VALLI O. CARPO BENE MERENTI.PIENTISSIMO. PATRI. UALLIA. PRIMITIVA FECIT.
244쪽
Ad quae sequeritia annotavit Raaerus, quae hic tradere non inutile putamus. Duorum circiter pedum. , inquit, altitudia vis terra egesta, primo cippi, secundo lapides tam literatos, quam rudes, tertio ipsa conditoria, trinis, binis vel singulis ollis repleta, comparuere, nullam Vacuam, plures adsum mum usque ossibus dc cinere frustulentas reperi. Extabant icin mediis agris, lapidum, seu literarum fragmenta. Forte ut cutis Flaccus, Gr. da condit ne agrorum. ceruuit, SVulchra in locis saxosis dc sterilibus, etiam in mediis possestionibus fecerunt. In his exscripsi notata num. 26. 27. 28. 29. go. 31. 32. Formam loci religiosi , caementa terrae mixta, . tanter designabant : hinc olim sepimentis munitum fuisse conjicio. Macer. l. II. p. Io. lib. I. ad legem vicesimam haereditariam D. de Religiosis & sumptibus funerum. Monumentum autem sepulchri, id esse, Dimus Hadrianus
quod monumenti causa muniendi ejus loci, factum sit. . Etruri praeter album dc subrufum, ordinariae. glebae colorem , usta mutamentum designantia aspexi ..intra quae, etiam se- sulchris de ollis inania loca notari maxime iii signatis B. C. D. I. Ulpi . I. c. consului, qui L 73. sacra pag. Io. D.
de contrahenda e t. de locis puris me admonuit. Intra mat
riam, inquit, sepulchrorum, hortis vel certis culturis, loca pura strvata si nihil venditor nominatim excepit, ad emptorem pertinent. Trigesimi secundi numeri, aerea, inter ollas unica de sola, si saeculi sequioris non est, saltem ex alterutra Marcinini distinetione 1egis D. D. de res . dc sumpto funerum seqq. verbis ed collocata praesumitur. videtur autem, inquit textus, terra conditum, si in arcula conditum hoc animost, ut non alibi transferatur. Sed arculam ipsam . si res exigat, in locum commodiorem licere translarre, non est de is g ndum.
VIII. Sed iterum ad illud , a quo paululum digressi, scit.
agrum figuli, revertimur & alterum nomen ipsi impositum. examinamus, qui dictus quoque fuit Habadama, id quod in
dicatur 3. I9. 36. Audiamus cetis. Angi. Nom. Fulier.
245쪽
JEs of the O0 , where he, who had lived athies to his Master . ed a feton V himself, ha ed, δεν some, on an Elder , μ' othera on a Sycomore three. Non igitur vult Auctor, agrum Halte-ma dictum a sanguine Judae suspensi , uti multi contendunt , sed quia pretio pro sanguine Christi dato, e intus sit. Quod ad nomen attinci Haheldama , quis dubitat lcribendum csse eum H. Heth. Melior ergo Scriptura Latina , quam Graeca, Nam Graeci scribunt A κελδαμα, quod tamen aspitandum esse putamus. Licet etiam scribere Nam Syriace ,pri ager. Id factum cx Hebr. p,ri per metat hesin. Forte Hierosolymitani. dicebant ,pn Hacci ager. Si nunc Haceldama locus sepulcrorum seu sepulturae ad sepeliendum peregrinos fuerit, vix probabule cit, quod a sanguine tantum nomen habuerit, eo quia emistus pretio sanguinis Christi. Non negamus quidem hoc, cum Scriptura Sacra hoc affirmet h. XXVI I. 8. quod ager singuims sit dictus, non, quod prius hoc nomine non potuisset dici. vere enim erat Non , ver im-ndur , coenosius, ubi a gillae copia illum lubricum reddebant. IX. Si ergo hunc agrum Sepulcris tribuimus, uti quoque ex Scriptura patet, jure meritoque illum Haceldama vocamus. ut vel ab ,pri & dicatur. significetque agrum, ubi homines mortui quippe rim Verbum nodaasilarat, qui
vir. Optime igitur applicari ritest ad locum, ubi Sepulcra mortuorum sunt, & ubi nil nisi silentium & quies est, id quod bene huic convenit loco. Vci ab ,pri &non quod denotat agrum, ubi cadavera occultantur vel conclusa sunt. Vel
3 ab ,pn & amo quod teste Schinduro θι. m. 7o6. Cognationem habet cum pati significatque mersui, demersivi fuit. Quis igitur hinc non conjecturabit, quod Haceldama Iuro dicatur agro hoc, ubi peregrini mortui sepeliebantur. Sed missis his ad alia pedem movemus. X. Alius jam sequitur sepeliendi locus. quo cadavera iamontibus sepeliebantur, quale sepulcrum fuit Aaronis m. XX.
siimiliter sepulcium 'μa in monte erat, Is xxiv. 3α μου.
246쪽
i . H. 9. uti Frideris. Mulierπι Pros quondam Gissensis in Asert. Mi Sepularis cum aliis statuit, quae opinio primo intuitu genuina videtur. quippe in locis citatis expresse legimus in versione Anglicana: And ther burried him in the border of his inhericisce in Timnah-Serah, hie, is inmount Ephraim , i. e. und si e segrubenthn in mi granten Mnes erbes in timnaq=-Serath aus brin inge Esphraim liexit & miramur, quod citatus Mulierus cum aliis hinc Hicere velit, &asserere . quod Sepulcrum Iosiae in monte
fuerit. Ex textu enim non constat, quia mons Ephraim teste Anglo doctisi Thoma Fasiero in Pisiab ght of Palestiar. lib. 2. c. IX. certus tractos regionis montosus fuit, ita tamen, ut e iam civitates in vallibus ipsius exstructae fuerint, uti ex tabella ibi adjecta clare perspicitur. Ut autem sciamus quomodo haec civ1tas cum finibus in haereditatem Josuae cetarit, e- volvamus eaput XIX. ubi clare extat, quod ab Israelitis I suae data sit. Consentientes hie quoque habemus Thomam Fulierum lib. 2. c. fol. m. I 87. ct Danor. in ber Testyrtibvng bre1andflast Di. m. I 6. edit. AMel. quorum prior in haec crumpit verba: Amodist the .remar abis places in mount Ephraim me sed Timnah-Serah on the noriviae of the hisi Gaash, here henthv had made an end of divissing the land , the childern rael gave an inheritance to 'sbara. Et paulo postris Timnath-Serabas ed and bulli ' him, Dshua afre arri mas buried. Recte &. clare asserit Anglus Sepulcrum Iosuae in finibus Timnath-Sera fuisse in valle prope montem Gaas montis Ephraim seu tractus illius regionis. Audiamus etiam Daverum ita disicrentem :Ti est Stabi lag-aus rem Herae siphraim Nn ben HerM Oaas I uno tuas ron ben diraeliten bem 3um graebent me re ben auth in beraeben gri hiaet imb begratia morini. Numquam hinc colligere possumus in monte sepulcrum I suae fuisse, sed potius assirmamus, illud in parte quadam hu- sus regionis fuisse, non quidem in urbe ipsa, sed ut Anglus reddidit, in finibus urbis terrae. 'XI. Eleazaris Sepulcrum in monte fuisse constat ex Scri
247쪽
2 hom. Fullirus in Pisahuilht os Paustin. soL 2I I. bb. 2. cap. x. edit. Lona'. qui in mappa optime exprcssit,& cuivis sepescium perlustrandum sistit. In monte quoque erant sepulcra reu multitudo sepulcrorum,de qua z. Reg. xx I I. 16. Uid, Geιμ. Tri' de luctu Hebr. Giρ VI. pag. m. III. Testantur hoc etiaria pr-batissimi Auctores, qui uno ore quasi confitentur Sept minmontibus fuisse: vid. Hottingeri opp. Hur. Ita quoque I sergia. lib. XI. neid. vers. 849. ' - - - - - fuit ingens monte pub alto Regis ----- 2 - bustam. Testantur hoc quoque tumuli in collibus et psalia ad oris ast excitati, vid. Bh. Loccen. annquit. Sueo-Gothic. pag. I I 3. Stephan. hann. Stephan. not. in Saram. Hist. Dan. hb. sol m. 9 I. uti re extra omnem dubitationis aleam ponitur , montes loca sepulcrorum fuisse. XIl. Vassis quoque si pulchrorum loca fuisse probant varia Scripturae testimonia. In valle humatus est Moses Deus. XXXIv. 6. Hic Scriptura expreste docet, Mosen m valde sepultum e
. se. Ita enim 'miser. Centur. IV. vam. quaesi. quaest. Σ. scribit :
Si milucr Eutychius Patriarcha Alexandrin. in. Annal. scribit :In regione Agoab, G' s ustus est in valle in terra Moab. Errat vel 4 Hornrus , quando .n Comment. ad SAlpis. Sever. Satis Baiatrie. tribuit, quali de Mose asserat . quod sepultus D in monte' Har. Ita etiam G. Θncians a veritate abit ιη Chronograph. pag. I a. statuens, Molen in monto Gai mortuum cile. Contra Scripturam hi omnes asicrunt, quae expressis verbis assirmat an valle sepultum fuisse Molenr cum ramon aliter quoquestris. viat μάνναι Bb. 2. fol. m. 63. quod miramur. inquiens:. Here
248쪽
scit. in monte θ Moses in buried. Melius Hemo. Aimrνονι,2 Commem. in Deur. fol. m. I 67. statuit, sciibens r Hedied in themountasne , but was buraed in a vali . confer. huc dis L. B. Gerhardido sepultura Mosis edit. 'nens. Vallem cadaverum innuit Prem
cap. xxx I. 4o. ubi in 'rii ab Angelo intersecti sepulti jace
XIII. Nobiles quoque audiunt in hac materia Vesta Cedron seu Bsphat dTValiis Ben Hinnom, quarum illa immani demissa sinu jacet inter latus Hierosolymorum orientale ac montem Oliveti, teste I eph. VI. bere. v III. f 'o 8. Haec illa in ridionalior est juxta introitum portae fictilis, Brem. XIX. Σ. cons. Sanct. in Arit. I. n. 49. ting. 37. vid. quoque Is xv. 8. xv III. I 6. Utramque vallem apud Adrichomium in delis. Per ac rigat Cedron torrent, a cujus ripis olim parum distitis- . se promiscua Sepulcra turbae Idololatricae, recte colligunt In- ,
valle, quavo in vallis parte, extiterint haec Sepulcra, quove nomine sint censenda, nemo rite docuerit ex iisdem Scripturae verbis. Caeterum in valle 'osaphat olim fuisse commune civitatis coemiterium Vult Psdrichom . descript . yeris i 72. n. Σορ cons. uenfled. pag. In valle Iolaphat sistendum esse. genus humanum extremo die, cum Christus, codem modo, ut adscendit in coelos, veniet ad judicium, tradit Adrichom. l. c. cons ibid. f. I7 . n. I92. contra quam traditionem evolvantur B. Gerhard. T. 9. de extrem. 'aee. & Thom. Fulier. in Pistah ght V Palestin. ob. 2. cap. XIV. fol. m. 29 . edit. Londin. Hinc traditionem ortam putamus illam, quibusdam solennem, provocationem ad vallem Iosaphat. . De nac 'provocatione via derint Theologi: cons. Loenibal. Collig. Polit. Ex. I 2. q. I I: ' In valle Ben Hinnom secreverat idolomania Iudaica locum amoplissimum aris Baaliticis, ubi filii filiaeque dicabantur Molocho,
pellarunt Topheth. ' Istud Topheth profanavit dc foedavit Iosias Rex Iudae, 2. Reg. XXI II. Io. eidemque Topheth minatur 'rem. cap. v II. quod ob desectum aliorum locorum huic aliquando inferenda sint eadavera caesae multitudinis. Ex his evidens fit, quod in Topheth ante foedationcm Sepulchrum, Gg et nuti Diuitiguo by Cooste
249쪽
nullum fuerit, nec esse potuerit; nec CX Scriptura probari po- test . quod ad sepulcra locus destinauis fuerit. XIV. Sub arboribus etiam tbrtiti sunt Sepulchrum Debora
1689. Saul in Iabes sub Eschel, I. Sam. XXXI. I g. sub Ela
I. Par. II. II. Pcrcgrina haec arborum nomina Allon & Eia, crucem altam figunt interprctibus. Nobis satisfacit cl. 'ho. Henrie. Ursin. qui glandiferas esse arbores, quales sunt Quem ciu , Ilices, robora, docet Arboret. Βιbl. c. X III. Σ. 8. ΣΟ scqq. Utriumque vocabulum citatur Os Iv. Ig. Voce 'chel autem significari nemus, vult ex Gene1. XXI. 33. Buxtos . in Lexio. Hebr. Conser. Henric. Aisu Morrh. Commenia in h. l. fol. m. 83. e-dis. Londin. Porro antiquioribus temporibus pro Regum dc . Principum sepultura honestissimum locum in nemoribus ac Lucis, imo sub quercubus fuisse, judicat Sanctius. in I. Sam.
XXXI. n. ΣΟ. conL Ursin. l. c. P. zos.
M. Denique apua Hcbraeos etiam ad viam erant, quale Sepulchrum Rahelis erat . quie tumulata fuit ad viam , quae Bethele ducit Bethlehemum, Gen. XXxv. I9. in loco cujus a Bethlehemo est intervallum Κibrath Haarez, Gen. XXXu. I 6. cons. Adriciam. in Tris. Benjam. n. IOI. f. I9. Quantum istud sit intervallum prolixe disquirit Ludovici de Dieti animadv. in Gen. XXXu. I 6. pas. m. '. edit. Luldun. Batav. I 6 8. qui ita r Unde coniicio PQ mra esse tantum terrae tractum, quantum unius funis dimensio absolvebat , i. e. unius agri
arvi aut jugeri spatium. Nec omittendus Benjamin, qui diis stantiam Sepulchri Rachelis a Bethlehem descripturus, dicit esse prope Bethlehem ad dimidium circiter militare. 'n est bis mille cubitorum, igitur rim 'nia est distantia mille circiter cubitorum, sive milie & quingentorum pedum. Et haec de locia Sepulcrorum suffciant. C A
250쪽
. DE SEPULCHRIS HEBRAEORUM. at 3
Sepultura animatium aliarumque rerum apud Hebraeos usitataὐ
Non solum cadavera , sed etiam animaba aliaque res apud Hebraeos sepeliebantur ic terrae mandabantur. Quod ad animalia. attinet, assirmamus, quaedam fuisse, quorum cinis non modo, sed ipsa quoque cadavera sepulia fuerunt. Inter haec primo recenientur sepulta primogenita animalia, de quibus ita commentatur Maimon. in P. 2. m tibria de primogeni-ris cap. III. g. 4. seqq. Si quis mactet animal primogenitum , di postea ipsi innotesceret ejus vitium , licet vitium per mactationem non esset immutatum, v. g. si pes anterior vci posterior praecisus ester, posteaquam jugulatum erat, sine jussu hominis vitia censentis, erat prohioitum. dc sepeliebatur. si cui animal primogenitum mortuum. Dcinde g. 9. & Io. ut terius hanc in rem scribit: Si quis primogenitum animal mactaret, nec censori ostendisiet, debuisse pecunias restitui, dc quae nondum comestae carnes erant, sepeliri ; Si autem primogenitum laceratum esse Hieret, post quam detracta pel- .lis erat, pellem fuisse comoustam occarnem sepultam ; si cum vitio suo esset jugulatum αὐoris jussu , carnem quidem sepultam fuisse, sed pellem datam Saccrdotibus. Denique cap. 1 v. g. ΙΣ. I 3. dc IO. docet, etiam abortum animalis primogeniti, ut dc massam sanguinis per abortum ejectam, neC non exscetiam ex matre scelum primogenitum. debuisse sepeliri. Quo pertinet etiam, quae cap. IV. f. X r. lisuntur. de stia sacra, secundinam Ptiente, quod sepeliri secundinam. GD
se esset. Haec recenset ex Maimon. piar. reverend. Dassov. in dissert. da sepultura animal. s. II. Similiter asinus primogenitus & non' redemtus securii percutiendus erat, & postea terrae mandandus. Ita annotavit Maimon. in P. in M. de rebus sacris, qua facta erant illegitima c. xix. g. II. Licet igitur sepeliretur asinus primogenitus,