장음표시 사용
271쪽
.aemptionem inceperunt eam in usus suos convertere. Praeputiatamaaten, non testa 2 sed ar ιν ι se qua vasa testacea formant , ut ha- .i Gog ad Maasur Scheni) signabam. cum ressponderet argita. cur enim usurparunt argiliam ' Est ilia nullius usus consita enim nihil producit. id Gl. ad M. S. ita etiam ex h.ie vinea nulla u- tiluas percipiebatur. Loca vero Sepulchrorum calce notabant . quoniam alba est instar os m. ct ideo humeElabant eam uniadebant ut eo magis albesceret. Ex eodem sentc sine dubio pro- manavit Glos a Raschu, quae cuin ad confirmandum hunC ritu inius gniter faciat, uti verbis Muchna: n apri p aea Cod. Moia Naton cap. I. solo I. Edit. Amsteti subnexa est, hic apponeture
bam, quae ad illultrandum similem locum Mischna in Cod. Schck. fol. I. profert, prout ea ex Arabica in Hebraeam translata linguam a R. Iosepho ben Isaac, ben Aphaal habemus &ita versa legimus : Signabant sepulcra hoc pacto, intabam 'guinia ct quando inveniebant aliquod ab aqua dirutum, Agηo videticet. quod super Sepulchrum exstructum erat, abolito, tum signabant ciraenuo restaurabant illud, ut locus immunditiei notus manifest 3 operet 2 Sacerdotes ab eodem recederent. υ autem illud Iam pria, dem explanaram . quod signum Sepulchrale Calce seri consueve--. ' .
III. Non omnia autem Sepulcra calce notabantur, sed illa tantum, quae in subternancis speluncis abdita latebant. Collia. gitur hoc Gemetristarum in Cod. Moed Katon fol. m. 2. vcrbis: Non signabant CALCEP qκα manifesta erant cum perspectist Dum omnibus esset Hiere inibi immunditiem, in eonfess. -Α ι ferri illuc locorum res mundas. Glossa signabant vero dubia. Haec autem stini I J dubia re ad , quo nomine Talmudicis venit, Lbor super terram eo pansa, quae juXta viam ad emiis erium tendentem sita est. 23 numa lapides grandiores e pari te prominentes, sub quibus Sepulcrum latet, quomodo haed vox exponitur in Mi An. Cod. Oholor cap. v ID. g. 2. & de hique cain trian n a locus expansenis, s ager immundus , cujus De. quens alias fit mcntio in Taim. Codd. xetubhot fol. m. Erub. fol. . Psachim fol. aec' dissi fol. i. dc alibi passim. Priora duo, simpli- Diuitigod by Coaste
272쪽
simplicitor p)x Ira requisnant inom,quandoquidem dubitandum enat utrum immundities sub illis esici, vel non, imo si vel maxime notum tam sub ramo aliquo arboris latitare, discrumen tamen erat inter ramos, nec constabat Draecise locus imis
mundus; quod dicendum quoque de lapidibus, qui junctime paricte prominebant, ut ad locum ex Gcmara Moed raron scribit Auctor Gyphoi fol.'. Ad tertium dicimus , quod Uter Agros ex Sepulcro immundos aliquod discrimen servatum. Nam cum triplex τῆ Beth-Happuras genus constituant Hebraei, eoque nomine ipsis v iat 'ap ria 'avidi mπ M quo deperditum est Sepulcrum, nap ria Emmo mu ager in quo aratΜmos vel ara11do dissersum est SepuLhrum, dc denique I aia mu' ager plorantium. s De quo videndus Maman. Huc. Tum. t. c. VIII. Tom. Σ. Euit. Hev. E tribus his primi praesertim ordinis cat cc signandum, dc a reliqua tcrra, quae munda, nec ullo i quinata Sepulcro crat. diitInguendum fuiste asserunt Hebraei. ta Gem istae in Moed Κ ton tradunt.. IU. Visis locis Sepulchralibus, quae antiquitus Erice notari solita, progredimur. ad modum , quem veteres Hebraei in ritu hoc observarunt. Eum autem succincte descriptum exhibet
fundit. Cuω cnim in Sepulcris signandis nimis curiosi essent. curabant, ut CALX immunditici index ubterra delitesce tis scpulcri clici melioris nota: dc Floret nitido di albicante. quo praetercuntes signum hoc cis melius cognoscerent dc illud oculis su facile ossurret. Imo CALX haec aquis probe ma-Ceranda erat, ut eo magis λlbesceret. Nam in hunc finem Sepulcra dealbabantur, ut quilibet sibi signo hoc visb, ab immunditie vel pollutione cavere posset, quam alias facile contrahere poterat, cum haec dealbatio deestet Aquis itaque -- ne temperata .calx super ipsum Sepulcri locum diffiinduvatur, uti ex Gemar. Hierosol mit. Od. Bab L Schchalim subnexa p
U. Neque suffciebat, ut opera perfunctoria hoc faceret is . qui assiindutat, sed requirebatur.ut accurata dc ad amussim exacta diligentia id efficeret. Sumum enim studio omne illud spatium, quod in cavernis subterraneis occupabant Sepulcra.
273쪽
in superficie terrae C A LC E signandum erat. Idcirco, qur
recte hoc munere deiungi volebant, ut eo ccrtioreS herent. . quo usque se immundities Sepulcrorum dissunderet , Speluncarn ipsimet ingressi cavorum , qui Sepulcrorum erant re intacula. confer. huc qui sepulcrorum apud Hebraeos sorinam dclinearunt, Casainbon. Exuor. advers. Baron. pag. Ligistis fot. Hor. pag. 17 I. J Id quod CX Rabbinis recenset cl. I . .
autem sic gcrcbant Hebraei . quanclo immundities fi d 'anis,seu agri, in quo dcperditum crat Sepulcrum, dcsstianda erat. I unc enim. non toto agro calx dis undebatur, sed solum in extremitatibus termini. quibus signari ager solebat; juxta illud, quod legitur m Ager signatus ih terminis suis, hoc est, ut Glosa exponit , rerminos habens in quatuor plagis suis dispositos calce incrustabantur. Id enim volunt
ver Maimon. HA. Tum. Meg. c. VIII. fol. 7 . Σ. Cum quis inveniret qavataor agri terminos scalae r signatos, si qκidem manis erant, sed totis ager in universum erat immundin.
VI. Ne autem aliquid omitterent, quod pollutionem prohiberet, observandum venit, quod generatim in quavis designatione locorum scpulcralium non praecise super locum irri- mundum C ALCEM estuderint Iudaei, sed ante eum, ut intelligerent ex hoc signo adventantes, locum immundum non procul abesse. Rationem hanc subministrat Gemis, Od. Med ton: Non ponebant signum praecise 2 super locum im- munditiei, ne res mundas perderet. Nam si quis caddit Scholiastos immunditiem sub signo latentem non animadveriati siet prius, suam ad signum deveni siet', subito munda conia 'taminata fuisicnt, quoniam sub signo delituisset praecise im- mundities. Idcirco coiistituebant quoque p x signum juxta immunditiem paululum distans ab eadem, quod utrinque pro
minebat ad latcra immunditici: ut cadem Gemarae verba puti 'chre cxplicat Maimovid. H. T. Af. c. 8. M. 9. quo unusquicque ad istiusmodi sonum tendens immunditiem adeste intelligeret, & tempestive re deret. Ut autem horum omnium comajor haberetur ratio, neque temere vel ex incogitantia , vel ignorantia aliquid praetermitteretur, praesente erudito viro rerumque intulligente dealbatis ista, praesertim quae puta a
274쪽
.uctoritate fiebat, institui solebat. quod ex Moed xat. collia gitur. ' . VII. Praecipuε autem hanc curam in He suscipiebat Magistratus, qui quotannis Legatis iam fudissi inter alios labores. & hunc imponcest, ut sicubi in Sepulcris calcis .astulte india cla obicuriora reddita, aut penitus dcleta ecpiehenderent, eadcm restaurarent, & astusa denuo calce Smnibus patefacc-
. his verbis prodit : Prodibant Legati damm Iudisti ad visitanda Heterogenea dcc. cons. Maim. in Huris Relaim es. Σ.-ctnotabant Sepulcra, quorum sigηa aqua pluvialis deleverat. Fiebant porro haec statis anni temporibus,' mense plerumque vir, quod planum est eX AE chno Cod. Abe ac cap. I. 3: i. in Festo parvo , ut tradunt Mischniri Doctores in Moed raron cap. I. g. r. his verbis: Irrigaην agrum siticulosum infesto se. repa-
rani quoque destructa infestos corrigunt aquas corruptas is plateis , fodiendo inq-runt evi, reparant vi ε itemque plateas ct recepta--la aquarum , - faciuntque omnia, qua necessitatem publicam resepiriant , signant Sepulcra , arque etiam propter Heterogenea egrediamtur. Haec etiam confirmat Maimonid. Huc. Tum. Ame. 8:9. dealbationem hanc asserens institui solitam distas spinosotu. Hisce intermediis sesti diebus etsi non quosvis aggre- di labores licebat, eos tamen permissum erat suscipere, qui ad publicam 'spectabant necessitatem, nec sine praesentissimo damno omitti poterant, prout illud ex placitis Doetarum satis dilucide docet nychi. Id tamen monet Maimonides id suisierequisitum, ut opus dissicultate omni & molestia vacaret, cujus generis etiam fuisse statuunt Hebraei dealbationem Sepulchro- rum. . Et haec de Sepulcris calce albatis do ritu illorum s --
' De Sepulcrorum Hebraeorum Epitaphiis. .
275쪽
quas adduxi naus lib. 2. cap. - 1 F. Unta n eruo quaelimus a
etiam apud Hebricos moris mei it Z Ad quam aflii manta res
pondemus, quippe antiquituS hodacnum ejusnimii Epita phia reperta sunt, quamvis ii ut fateamur. quaedam h rum supposititia esse: vid. II. AE tb. derici Rech monara .enta amiqua , duo. edit. August. Vindel. 1686. Et lica cl. Ghi kard. de Iure Regis Hebr. es. v I. dicat, Iudaeos Epitaphia non admodum cuiare lus vcrbis: Laudo, qui censet. Amam recte factoruin . quae in Viva posteritatis memoria por-ennat, esse splendidistimam Mausoleum, quovis marmore durabilius, quavis statua puIchrius, atramen contrarium ex cxemplis & testimoniis variis apparet; quippe idem paulo post pag. 436. 437. subjicit: Ninia tamen Inscriptiones nominum& annorum non improbantur. quia historias chronologiam juvant. Alt cur dc negomus Hebraeis Epitaphia dcanscripti nes' Ipsi enim omnium primi suo merito habendi sunt, quibus Inlcriptionum invcntiones uni CC deferendae veniunt. Abliisce cnim, ut plura alia, ita quoque inventionem cipporum corumque Inscriptiones fluxisic, alterit B. Gerhard. Tom. vi II. LL. de morte LXxXIM. Non calculum itaque adjicimus dis sertationi sub praesidio Toh in. Henric. Heideuera harita Tigurar 67o. quae ritum hunc plane rejicit f. xxxvi. his verbis: Et Ecclesiae quidem Tigurma ritus peti possurit ex cl. Lud. Lavari ι,. de ritibus Ecclesiae Tigurinae egreto libriis c. m. 33. in .
ter alia memorat, epit hia quoque nulla amplius vcl saxis vclaeneis tabulis incidi. lapidibus i culptis Sepulchra non contegi, addita ratione, ne luxus illa Sepulcrorum redeat. Ita sapienter constituerunt Majores nostri ubique tenacissimi simplicita tis ut ex praeteritis futurori ovidi: hax miiugerm. II. Cuin autem usus Epitaphiorum vetustissimus sit, qui &Hebraeis & primitivae Ecclesiae Christiam . placuit ic adhuc Protestantibus placet, non videmus, cur a Tigurinis rejiciatur λ Heb is morem nunc ficquentem fui sic ostendunt antiis qua dc hodierna Epitaphia etiam in Hel vetiorita civitatς Basilea relicta. audiamus Verba Hochias et ter a Profess. Moral. in hac alma Tubingens. Fautoris mei astumatissimi in dissertat. de ossicio erga defuntios allata, ubi haec extant: Quos quidem in erigendis honora defuηctormn Epitaphiis ope-
276쪽
ris huc ponimus. Verba lapidis seu Epitaphii sequentia luut:
INTA. Α: XCUP SECUNDUM MINOREM. N MERUM , QUIES EJUS SIT IN HORTO VOLUPTATIS, JUXTA CVM. IUSTIS, QUOTQUOT IBI SVNT, AEVI PERENNIS UO, AMEN. AMEN,
277쪽
Aliter hoc Epitaphium exhibet celabr. Io . Tara in -
Epitaphia erexerunt, Prudentius carmine modo adstripto testatur: Titulamque re stigida saxa, &c. Idem hymno quarto de passione Hippolyti Martyris ad Valestrianum Episcopum l . Innumeros cineres Sanctorum Romula in urbe Vidimus, o Christi Valeriane saeer. Incises tumulis titulos , est 'guia quaris mina ' docile est , ut replicare queam.
278쪽
Plurima tinerutis sigmerasepulcra loquunIur ' . Maruris aut nomen, au Frgramma aliquod. ,
Testantur hoc quoque varia Epuapnia Christianorum . quae collegit & observavit Paulus Aran hius in sua Roma hubterrana edst. Arnhem. I 67I. quem curioiuS Lector evolvere velit, dcconstabit, nos vera dixisse. Nec silentio praeterire possumus Reformatos ieu Protestantes in Anglia , qui Epitaphia magni
ta minis of humane statis'. Ex his satis superque cognoseitur Epitaphia semper magni aestimata fuisth. Sed iterum ad Hebraeos nos accingimus. A . IV. Non negamus quod multa apud Scriptores reperiantur Epitaphia Iudaica, quae dubitationem moventi, inter quae est illud quod Bh. Hor. Hottinger. dissera. . . de varias E. orum inscriptionibus pag. 3. recenset: . , ,
279쪽
Hoc Epitaphima ut genuinum attulit quoque Vilia' dus Issulta in Mech. ram. 2. Iset. 143. D asserit, ad arcis Sagaentia portam, superiore seculo ciselium fuisse saxum. Et si vero hujus lapidis canities talis non sit, qualis a R. A se Stichem Tesis Marpe faschre venditatur, uti cl. Hottinger. de Cinis Debr. p. 3. recte disputat: tamen inde liquet , iitrios, de quibus sermonem habemus, Ebraeis quoque usu receptos esse. NecasDsensum praebemus muti ando, qui affirmat, reliqua . ut 8c imprimis illud, qui dies obitus fuerit lapide vetustatis injuria. ut quidem putat, nonnihil corrupto,haberi non potuisse. Ad Ticet mi pandi in nullibi Hus rei apud quemquam Script rem praetei cluam in MSto, quod apud Gone ais Mant anam Ephcopum extiterit ' vestigia reperille ast erati non defuturos tamen sisspicamur, qui o genuino fictum hoc monumcntum habituri, & vel a vetustis illis temporibus accersituri sint; ut eb masis operae pretium sucrit, νοθευωα illius Inscriptionis paucis in lucem statuere. V. Quaerimus ergo ex Vitalpando , qui pro genuino pugnat, qui factum fit, ut nec vola nec vestigium lapidis otiam, num extet, ne in ipsis quidem r onibus ubi inventus est
neque enim credendum est, hunc tam memorandum antiquitatis πιν privata tantum quorundam notitia conclusum, de
non potius apud indigenas diuris i dibus fuisse celchratum: . Cum nec praetcrea verisimile 11t viros illius aevi doctissimo, . silentio tantari rem praetergressuros , si modo iis de rei ' veritate certi quicquam constiti sicli Ergoneientis praeter Mantuanum istum Episcopum nemo illud vel scivit, vel scire d xuit Z At enim vero i rgiamur hoc σωλ-λ,lic dernox o irati. . tisse olim. istud marmor, licet ob aliquas causas porvulgauiti adco non fuisset: num vel sic γνήσιον esse probabit Z Elii dena haud credimus' Ct m enmu mentio fiat ire discriptione Ado- 'imni , qui Saguntum venefit , si vertente sequimur Jeseiuram caelisendiatributi caus . cui videri posset, cum. ' vix qnauringenti ab ingressuim Pa laestinam anni emtaxissenti nullasque causas Iudaei habuissent a in o promissi a praes
illos ianti multitudine commigrasA pan- moni licuerit tributa ab iis per Adoniramuna aut alios . exige -
280쪽
te, cum illius rei nec Judraca Yc propham historia ulliuime cuimurit. Adde quod piaculum Juda is fucrit, extra Palaesti. nam vivere. Videatur de his pluribus disserens Dahὸν..disp. Formam Iudaici Epitaphii veri asserimus illam esse,cujus It scriptionern celeb. Schic ard. i' nasu bc cl. Buxtorssi in Lexic. Talmu& sol. 97 i. adduxerunt de muliere quadam Rebecca: hujus stquentia verba haec sunt:
- VII. Nec melioris quam conditionis est illud Epi taphium 'Iudaicum Ducis Namque Metore' abib in libello nim ori Diniae Niam apud R. in