장음표시 사용
251쪽
jectione, ut a canibus devoretur, accipi potest, sicut interpretatur Drchιus in Parac XXXV. Praeter hunc bos lapidibus obrutus sepeliri debebat. Non eni in poterat edi, licet post lapidationem mactatus csihi, dc alias mactatio res esui illicitas. redderet licitas, imo ne quidem carnis fus canibus objici debebant, sed abscondendae sub terra erant, ne vel minimus ex
von ii to be soned, it is forbiaden, anu is made as an unlati fulland antaeane beast. So that is au beore hod ili it after the w- fiali manner of illing beasts, it is uri fuli for any use. And bo afior it is sonia, is may not be sold, nor given to uoues. . III. Praeterea sepeliebatur vitula , quae caedi selebat, ut sanguis hominis occisi, in via inventi, averteretur, cujus me lio injicitur Deut. xxi. seqq. Ritus di ceremonias observatas recenset Magnis ct celebere. Mete ea. in Sota, qui evolvatur. His ita peractis, vitula decollabatur & sepeliebatur in loco,
ubi occisia erat, teste Maim. c. X. F 6. cujus verba Anglice enumerat Amsworth. Coniment. in Deut. fol. m. 8 . his verbis r ier it was behended, and expiation mari, the heisfer is, μνῶνied in the place where it illed. Ita quoque avis mactata
hominis leprosi sepeliri debebat, quae describitur Levit. xiv. 4 s. Sive igitur fuerint duo pulli columbarum, sive aliae aves; attamen illa, cubus sanguis excillictatur vase fictili, se liebatur, annotante Ais1-νιhio Comm. in Levit. XI v. fol. m. 76. GAD. Londin. ex Maemon. Tr. de lepr. c. II. s. I. Haec & alia animalia sepeliebantur, quae adducere nolumus, cum hoc secerit piar. vener. Dassov. in citat. dissertat.
IV. Qiiemadmodum etiam apud Hebraeos moris suit, ut animalia sacra mortua, & animalia prosem in atrio templi mactata sepeliebantur , de quibus egit strat udar. D βου. f. I o. Ita quoque AEgyptii horum vestigia Meseriint, qui animalia. secra mortua semierunt, uti quibusdam testimoniis jam probabimus. sim ut Deum cultum mortuum, magnifice sepeliunt, uti ex Diodor. Siculo resert-Mνcheri in Oedip. Sypt. Symag. m. fol. m. ΣOo. edit. Rom. Cane mortuo
252쪽
gyptios ob fclis mortem supercilia rasille, qui addit : Feles mortuas saliri solitas. acque ua Bubalitin deferri, ubi sepelie-
Tali honore Crociailos quoque assiciebuiri uti plurious cit. loco ostendit Otiet eL Hunc ritum ab aliis gentibas obtervatu in fuit se lib. 2. fuse domo iam avunus, quare nullum cubium qum hic mos fere omnibus Mntibus familiaris fucrit. U. Quod porro attinet ad alias ins , quaa ctiam terra mandabantur apud Hebros , tunc in Scriptura reperimus crines Natiraeorum qui Comburebantur, Vid. Aia.. v I. Praeterea Rabbini quoquc statuunt, quod ta ines etiam sepulti. Sia 've enim ille tonderet in Sanebimo, si e in provincia, nullum poterat ex crinibus detonsis usum Capere , sed turiae 'committere debebat, uti discitur CX. Maimon. in id. de Naia . c. v I. f. I . . Nec silentii pede transeundum , quod si gladio animadvertcretur in nraleficos, ille gladius terrae crederetur , sicut citam sudarium . quo G s dclinquentium constringebantur, dc lapis illa major , quem tes cs in lapidandum magno impetu Conjiciebant, una cum ligno, ex quo obrutum lapidibus CadavcrsusPcndcbatur, tanqui exis iundae, oculisque subducendae vcs, sepeliebantur , uti legere est in AEG-mde in bbr. de Syne tis c. Xv. g. 6. seqq.
m. 2 8. edis U. De iupplicii instrumentis cum reo supplicium pasib defodiendis vidcatur B. Geteri Tractode ruetia H
Manor. Celeb. Carpa vii, pag. m. 2 9. Simile quid reperitur in 'han. Bam . C alii Eseo is mori. ct sacr. veter. ruo. 'ra. Σ. pag. m. 336. edit. Francos. O Hιnnaver. ubi instrumenta martyrum cum martyribus sepulta fuisse aiseritur.
tia apud Hebraeos liber Legis tepeliebatur: vid. Micharia
253쪽
De Visitatione Sepulcrorum Iudaica.
I. mel ira gens a veritate secedit longius, quo diutius trahis L spiritum. Ita recepit inter fundamenta legis, hanc fidem, quod omne bonum sibi accidat propter meritum Abrahami, Isaaci & Jacobi, reserente ex Masmonide Hottingero is cinis Hebr. Nunc etiam visitat SEPULCRA, ut nuncupotvota ac preces Deo pro salute sua. Non negamus quod olim Sepulcra visitata fuerint, quia hujus ritus mentio fit Iohann. xi. 3I. ubi Judaei aliquot post tumulationem diebus Mariam visitantes. viso. hanc celerius exurgere atque exire, existi mabant ipsammet abire ad monumentum ut illic fleret, itide comitantes eandem flebant & ipsi. Hic sane , nisi tale quid alias in gente hac receptum, vix in tales tunc devenissent cogitationes Judaei.
I. Visitabant ergo Sepulcra, ut sepultus Deo commendare tur precibus, eidemque telix optaretur resurrectio. Precantes autem vultum ad urbem Sanctam convertebant. Cur autem
hoc fecerint Iudaei Z ratio haec dari potest, quod apud ipsos
haec invaluerit opinio, quod animae defunctorum circa illos tumulos, in quious cadavera recondita sunt, Vagentur, quod que per intercessionem auxilium a Deo facilius impetrare tiaceat. Sic legitur in Sota Gem. ad cap. v II. in Excerpta Magnif
ir,ms mxxn rixam. i. e. Rabba ait doceri) Caluum subtraxissest consilio Exploratorum, ivisseque ct expaisisse se seser Sepulcra
Avorum . precatumque esse; Vos Avi intercedite pro me, ut aconia filio Exploratorum liberer. In eodem tractatu quaesitum resem
tur R. Chama cur occultatum sit Sepulchrum Mosis 3 Respondetur autem, scivisiὰ Deum, Isiactitas deportandos esse in exilium, adeoque ipsis voluisse adimere occasionem veniendi risu ris inmap, ad Sepulchrum Mosis, atque ibidem cum lacrymis dc supplicationibus hos fundendi gemitus pro sua salu
254쪽
te; ri,ana ia an GaD o Mose Magister noster, quassumtute intercede pro notat Ad hunc locum celeberr. IVagenueilisu perdocte disserit. Allcgat inter alia locum ex Scha heleth abala, in quo explicatur, quomodo Spiritus defunctorum perveniant ad cognitionem harum precum cujus vcrsio haec est rribtica quadiam calamitate ingruente, si populus recipiat se in locum Sepulcrorum, νbique precetur , tum excitata δυναμις sese confert ad vim sentientem , hac vero abiens expergefacit mentem , atque sic pro vivis apud Deum intercedunt. Ridiciae sane.
III. Uerum aliam rationem subesse constat, cur Deus Sepulcrum Mosis occultari voluerit, ne scit. Iudaei nefandam Idololatriam apud Sepukrum ipsius exercerent, & Mosen ut Deum colerent & pro Deo haberent. Unde lacile apparet, quam graviter peccent Pontificii, qui ossa& reliquias Sanctorum religioso cultu adorant, & ab ipsis auxilium petunt, quod
soli Deo convenit. Vid. B. Busemanni disput. de cultu religioso edit. Hel ad. B. Gerhard. His de Sepultura Mosis edit. 'nens. Unde Petrus Misenim in tib. de vit. Evangel. ex antiquissimo Manu scripto Arabico F2. refert, cujus verba a B. Gemhardo citata lebuntur in disert. praelaudat. D. Iohannem Evan-felistam in Epheso mortuum & sepultum fuisse, praesenteiscipulo suo Phugsire, cui Iohannes praeceperit, ut non do ret aliquem locum Sepulchri sui quod ipse quoque fecerit, etiamsi probe sciverit Sepulcrum) ut videlicet impia superstitio cultus huic loco divinos sorte exhiberet, quod tamen Mohamedani, in finibus Lydiae, ubi falso credunt , hunc
Evangelistam sepultum esse, hodie adhuc strenue facere scribuntur: Ut ita Rhannes, si vera sunt, quae ex MS. Arabico de eo relata, easdem habuerit occultandi sepulchri sui causas. quas Deus habuit, cur Mosis Sepulchrum latere voluerit: vid..
ρ. VII. g. 6. ubi plura.' IU. Sed iterum ad Iudaeos nos conserimus & magis ineptum esse arbitramur, quod ex Abarbaneis recitat cl. Pococh. not Misiceli adport. Mos pag. m. I 2I. qui putat, ad viVos gratiam divinam derivari per ossa defunctorum. Potius e re erit Π tare testimonium Codis. Nanith fol. xv I. col. I. e Mare fiunt
255쪽
instar mortuorum , alter vero id eam fleri ob causam, ut defuncti in pro nobis preees fundant. disis est cardo hujus controversia i De Sepulcris puta τ' pracipua tu est. Scilicet R. Leoi, Filius Chammae, noluit, sepulchra diebus jejunii eam. ob rationem adire , ut per intercessiones Sanctorum auxilia impetrarentur a Deo, scd solummodo ad excitandam in animis supplicantium 'humilitatem, & conditionem praesentem ipsis vivide ob oculos ponendam, quippe qine haut procul diliaret ab ea moris Iuorum. Id vero eo adstruxit argumento, quod Iudaei tempore jejunii non tantum adeant Sepulcra Israelitarum, sed &Gcntilium , si illa non adsint. Atqui probabile non est, eos a Gentilium manibus velle suppetias postulare. Maimonid. Huc.
Ganath cap. v I. g. II. sic pergit: dnre rari Ioa 2 de rtannui lic Uion dia, mR NI CI'no i. e. Et lucrymantur supplicantquaui apud Sepulclara P as dicerent: Ecce vos omnes mortui estis. sicut illi , si vos non convertatis a viis vestris.
U. Sane si quidam inter Iudaeos sic statuant ut R. Levi si Chamma, non dubito, quin sentcntia R. Chammae filii Chaninae multo fuerit receptior. Antiquitus enim illa passim dominata est opinio, hodieque etiam nondum penitus eradicata, . quod amma defunctorum circa eorum Sepulcra & dormitoria 'frequentes convolent. Qua de causa Gentiles , ait vir doctisi Spencer. de leg. Hebr. lib. 3. cap. I. dist. 6. f. templa sua ab ultima pene reuam suarum memoria supra Heroum suorum loculos aut dormiroria condiderunt. In his quod animae destinctorum circa sepulcra volent Graci cum Hebraeis conveniunt , qui non nisi tertio die mortuos sepeliebant, uti Beresh. Rabba se . 134. 3. refert. Tribus diebus anima vagatur circa sepulcnrum, expcctans ut redeat corpus. Cum Vero videt. quod immutetur aspectus faciei. recedit dc relinquit corpus.
Duamoth.fol. I 2O. I. & Maim. in Gerush. c. I cons. I . nostri de lustre Gracor. pag. m. II. In monumentis quoque Hebraeorum legem cst, congregationes ejusmodi factas ad Sepulcra praestantium virorum saepe honoris causa. Huc secit tcstimonium
ex Baυa Gma a Schichardo in tib. de Iure reg. cap. VI. Theor. XIX.
256쪽
De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. xici
VI. Lucem habebunt hae Judaeorum visiitationes Sepulchra-Ies ex more illo,cujus meminit nimirum dis Veheru qui Turcis festus cst 9 mulieres Turcarum ante Solis ortum ad Sepulcra defunctorum , quae extra urbem sunt, abeunt, ubi moriem amicorum lugent, monumentaque floribus & aqua aspergunt: quo cum paria refert Miliniutib. 2. Din. c. I . & SchwGiger. l. 2. Bis. c. y9. sceminas, quae funeris deductaoni non intersunt, post aliquot dies accedere monumentum, lamenta sua illic proferentes, mortuumque de causa discessus compellantes & cum illo velut expostulanistes, quibus lamentis addunt etiam oblationes panum & FONmulam praeterea precationis, quam Sepulchra visitantes Iudaei adhibent ex praescripto Salomonis Bar R. Nathan assignavit P coc in in not. mi*HL ad portam Mosis pag. m. 22 l. Ieqq. 227. Falsam autem Pontificiorum opinionem esse, qui preces pro defunctis etandunt, probat doct. ψensted. in Antiquit. Bibl. pag. m. soF. seqq. Legi hic quoque meretur dissert. celeb. Ph. MichaEL Langit Proseis. Aliors. de Litaniis ad defunctoi: confB. Gejer. de lusi. Hebr. cap. 6. p. m. I 49. '
De ypulcri Christi Fatis S vistatione ejus Aequioribus temporibus facta.
I. Ux praecedentibus clare patebit, quod Sepulcrum illud, incquo Christus repositus, a Psepho Arimathao exstructum.
ubi nomen & omen conveniebant. Arimatham dicitur a patria, quae ab excelsis nomen habet. Excelsus hic erat quoad amorem dc pietatem. Materiam hujus Sepulcri quod attine non codi i lapides vel lateres, non cespites nudi, non marmora & caementitiis operis accommodata, ex quibus passim Mausolea exsurrexerunt, sed petra praebuit una , continua, gran dis, loco commodo nata, in qua excisum. non natura effigiatum , sed arte excavatum, certis foraminibus, meto dictis,
distinctum: quae omnia ex Antiquitate Iudaica satis certa sunt. Porro in hunc finem exstructum, ut haberet Hieroso-
257쪽
lymis advena, ubi cum suis post fata conditus quiesceret. Ad hoc elegerat hortum. non sine omine, ut shil. in horto sepeliretur, qui mortem, in horto ab Adamo inductam,' devorare debebat. Principio monumcntum a Joscpho excisum diciatur . non acceptum, Matth. XXvII. 6o. Iob. XIX. Sub finem
millenarii quarti a mundo condito s)culo quadragesimo medio circiter, cum lub Romanis Judaea quoque jugum ferret. Vacuum deinde stetit ad Annum Salvatoris XXXIv. nec in eo quisquam unquam positus. Quae omnia cX Scriptura satis
I. Anno IErae Christianae vulgo I.xx. cum Titus Vespasianin Hierosolymam muro circumducto stadiorum 39. variisque aggeribus structis cingeret, captam deinde solo aequaret univcrsiam, nec lii per lapide lapidem rc linqueret, ut praedixerat Christus, Luc. XiX. I . ViX probabile videtur, quod de hoc intactum relictum sit. Seculo ii. post Christ. N. circa annum I 29. ab AElio Adriano omnia loca in odium Christianorum profFavit, de quibus Christi mentio facta. Scculo
demum iv. sub Coni tantino iterum aedificatum Sepulcrum Eusebius tib. III. de C. cap. XXI v. testatur, qui & templum erexisse dicitur. Ubi dc post haec Dcqucias conculsus fustus, uti refert Τheodoritvi seculo medio v. scribens: accuri iste tum illuc universos Dei amantes ad tantae magnificentiae spectaculum. Imo jam ante ipsum sub finem seculi iv. Hieronym. in iis habitans terris Epist xiii. ad Paulin. scribit: de toto huc Orbe concurritur , plena est civitas universi generis hominum &tanta utriusque sexus constipatio, ut quod alibi ex parte fugiebas, hic totum sustinere cogaris. Vide & praef. ejus in E-χ ecb. ct Epist. II. ad ZLιrceu. Ast & hoc una occurrit, quod plurimos eorum, qui non cognoscendae saltem antiquitatis &historiae ergo, verum ex superstitione dc cum opinione cultus co advolabant, ejusdem aetatis Patres reprehenderint. Ita sub Seculi iv. finem Gregor. Nystcn. peculiar. oratione in
eos invehitur, cujus capita cXhibere potcst B. Gemnit. Exam. Concit. Trident. pari. 4. de Rebc7. Sanct. pag. m. 67o.
III. A visitationibus hujus continuis reti axit deinde plurimos. si non vox Episcoporum ejusmodi monitoria, turbo cem
te ille, qui istas paulo post invasit oras. Nam Λ. 613. a Nu
258쪽
Dst SEPULCHRIS HEBRAEORUM. a1 r
C. tempore Heraclia Imperatoris Cosrhoes II. Persei iam Rex, velut a Cedreno accepimus, Palaestitian adortus, Hierolblymam capit, ec magna stirago hominum facta Patriarcham Zachariam cum cruce Dominica, quae putabatur, aliisque thesauris abducit, quae reddita demum poth decennium pcr silium ejus Siroen sunt, cum is patre caetb cum Heraclio pacisceretur. Non multo post, nempe circ. A. 636. a Multam medis propinquo Omar, Abubecri filio & succcstbre, Saracenorum , occupatur denuo Hierosolyina dc oo. amplius annis sub eorum jugo manet. Hi barbari an suis omnia reliquerint locis discric haut constat. Seculi noni initio sive A. 3o6. circiter caro M. IN. ut habent Annales Fulvinses, ventinus aliique per Legatos Sepulcrum Christi Donariis missis veneratur, imo ab Aarone Aharvne) Saracenorum tum temporis A mira Syria, muneribus etiam ipsi missis placato, dono illud vicissim Oblatum, una cum coenobiis vicinis accipit. Claves Romam missas ex Reginonis lib. 2. Cent. Mag-deb. 9. c. 7. p. I 77. testantur. Verum sub secuti xi. initium,
Calipha & Sullanus AEgyptius Hacham vel Athacham quibusdam diictus, rupta pace cum Basilio templum istud Constantinianum ad Christi Sepulcrum monasteriaque cremavit, &religiosos extorres fecit. Et quis omnia fata Sepulcri Dominici enarrabit, quae Scriptores Ecclcsiastici annotarunt. Evolvat B. L. cl. Carol. Oritob. dissert. de Sepulcro Christi, Sclectu digna reperiet. IV. Hinc jure meritoque dubitamus, an hoC, quod ostendunt Gentiles, sit Sepulcrum Christi. Nam speluncae forma Sepulcri Dominici ac ficies planc immutata, idque ante plu- rima retro secula, ut nec hodiernae nec proximorum secutolaim descriptiones veterem formam exhibere judicandae sint. Scribit enim Eusebim, locum Sepulchri aggesta terra aliisque rebus a Paganis fui sic obrutum, atque ita sepultum quasi Sepulchrum esse Salvatoris, ne ulla extaret ejus memoria. Verba Eusibii apud Qensted. pag. m. 2 2. 2y3. legenda sunt. Nec fidcm meretur Dappere in her Testriibiing ber anduvialistida fol. m. 32r, 322, 323,ρq. qui ita depinxit, &asserit diversas cameras ibi fuisse, cum constet specum & in illo I ma more Iudaico suisse. Conjecturamus ergo pro lubitu
259쪽
de placito quorundam Imperatorum subsequentibus temporibus ita exornatum & aedificatum fuisse. Interim tamen non negandum, quod hoc Sepulcrum a superstitiosis saepe visitatum lacrit, id- quod tamen minime approbamus, cum peregrinatio illa ad Sepulcrum Christi nihil ad lidutem conduxerit. Mittimus ergo Pontificiorum peregrinationes ad Sepulcrum Christi, quae multum laboris &periculi habent, dc Christum inclusum non ostendunt. Cum itaque haec ab aliis decisa sint, actum agere nolumus; sed finem huic imponimus libro tertio , dc ad quartum nos consc
Ornamentis Sepulchrorum externis , liue quidem
naxo statua. I. I Iactenus de Sepulchris Hebraeorum fuse actum suit, ubi II illorum qualitates ec quantitates ec loca varia perlustra
vimus; nunc ad ornamenta illorum nos accingimus, quae ad honorem erga defunctos pertinent. Est autem honor erga defunctos testimonium de pristina praestantia defunctorum a superstitibus convenienter editum , in praemium laudabiliter transacta viata 2 stimulum honesta aemulationis. Media, quae faciunt ad honorandos defunctos, sunt tum verba, tum actiones, tum Res. Quae sidio silentii pede non transimus, dc quoad Res quae in defunctorum honorem erigi ac statui Curantur, primo occurrit nam Gen. XXXV. 2o. map naxn Ran map it nam I IN Uulgatus nam intcrpretatur Titulum. Quae interpretatio Pererio in Commentario in Genes fol. 8s2. occasionem praebuit disquirendi de hoc titulo a Iacobo Sepulchro Rachelu imposito. Vcrbum verbo sic cfleres: Et Iacob erexit statuam super ejus se pulcrum. Haec statua sepulcri Rachelis in hunc diem. Ubi
260쪽
nam Lutherus exponit dii SNahis vel Srabmahit Johannes Dis cator tin Sessit. Anglus vertit: Ana Dcob set up a ριδεν. Et
PMOb erigebat columnam. iII. Sunt quidam viri docti. qui per navo non statua in , sed
monumentum aliquod intclligant, uti Frader. Mutur m . de statuis tib. 2. cap. IV. f. pag. 9. Gustus atlcrit, quando in haec erumpit vcrtur Aholomi monumentum Σ. m. XVlia. 8. vocant Interpretes sed naxo dixit Spiritus Sanctus, indicat 'osteph. v I . Am q. 9. m fine. Sane, Mercero in thesaur. singua S. teste, vox nam monumentum
dicit, adeoque late sumi potest pro omni eo, quod memoriae causa, aut ad rei aliCujus signifiCationem statuitur & crigitur.
Et ex Genes XXVIII. I 8. 3 I. Exod. XX v. liquet Hcbr. illa voce signifiCari μονολίθον rudem. Unitatem dubiam faciunt annotat. in Tremeli. Version. Glan. XXVIII. I 8. 3I. FI. Collecturae, quia Gen. Xxv III. 3I. multi sunt lapides; ergoncilio est multorum lapidum strues. Verum sequela aegra e1t, quia in multitudine potest esse eXtantior, quemadmodum Gen. xxxi. cxpresse distinguitur naso a lapidum Cumulo. Rudit tem suadent loCa Genes. Cit. C aversatur loCuS 2. Sam. XvIII. Haec doct. Mulierin refert. ΙΙΙ. Sed non videmus Cur non per statuam explicari possit voCabulum riam, non autem eo modo, quo Boui cud bb. 3. Io. de Ecclesia ante legem sumsit, pro imagine . quando ita:
Hic habemus unde antiquissimum in ECClesia sanctarum imaginum usum Confirmemus aC statuarum. Vox enim Hebraeanaxo pro qua Latinus Interpres reddit limiam, vere statuam, i. e. sculptam imaginem signifiCat. Argumentum sCil. egregium , quo PontihCiorum Idololatriam probare Conatur; Cum nam in i pecie pro Columna vel Cippo aCCipiatur, quae nulla iugie ornata. Cippin autem a Jacobo erectiis, quid erat aliud , quam SepulChralis statua, in memoriam Rachelis prope scpul-Crum ejus Collocata. Alia ratio imGituti Bethele creeti &con- seCrati, qui non aliud fuit, quam memoriale illius loci, in quo Deus Iacobo apparuit. Nulla ratione probabitur , quod in titulis illis exsculptae fuerint imagines. Rudia fuerunt primo saxa benefiCiorum divinorum, vel sanctorum etiam hominum memoriam conservantia. Bene igitur Valentinus Schind.