장음표시 사용
61쪽
.eri. Et docrates in Poathen. ubi Adrasta Argιυorum Regis meis morabilcm recitat sententiam, humare mortuos cile morcm antiquum & jus patrium, quo omnes inter se hominc S utuntur . . . quodque non ab humano proditum ingenio, sed a divina imperatum potentia vidcatur e confer. Excell. Dn. Andreae Adami chstetrem Fautoris nobi dissert. morat. de scio erga defunct. θ-cundum leges natura g. 7. Euripides jus hoc Sepulchi i βρο- των legem hominum, Lucanus homιnum ritus , Papinius orrarum leges'mundi foedera, Tacitus, Sortis humana commercium , Lylias Spem communem vocant. Quique id juris aliti exsolucre detrectant, cos hominem Claudianus, natura dedecus facere Leo Imperator. δει- fas violare Isidorus Pelusiota . dixere. Plura ex hoc jure Gentium voluntario qui cognoscero avet, adeat licet Hugonem Gror. de I. B. O P. LII. I9. I. Sanc etiam apud Athenienses sepulturae tanta cura fuit, ut dux caesos sepeliri negligens morte mulinaretur. Sic Alexander Maenus milites suos magnifice sepeliebat, ut auctor Diodori Sicul. M. I p. indicat. Et cras totum exercitum
subsistere jussit, ut duos milites sepeliret. Et haec de Jure Sc-pulturae sufficiant.
L muem porro in finem & Deus praeceperit. & gentes receperint morem sepeliendi, inquirendum. Moschis olim censuit, sepulta primo fuisse cadavera, ne giganicae fcritati mandendi homines obnoxia essent. Aliis videtur hoc modo homines velut sponte solvisse debitum, quod alioqui vel ab
invitis natura repetit. Quippe homines ex terra ortum habere, non Deus tantum Ad mo edi xit, sed & exotici Auchores Passim agnoverunt. Si c terra originem traxerunt principia nostrae mortalitatis, in terram etiam tandem resolvi debent. Et tu quisquis es, laborabis continuo in hoc mundo; donec revertaris in icrram, de qua sumtus cs: Vid. Iob. X. 9. Psalm.1o3. 29. Psalm. I 63 . .. chaod ad Auctores exoticos ; cicero ex
62쪽
Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 43
Euripidis HI Uris monuit, terram terra reddendam esse. di Prope rius libr. 2. de certo quodam defuncto cecinit: -- qui ne Iacet arida pumis. Hinc quidam Rcx Gassia suam tumbam hoe
Epitaphio insigniri voluit rRISI, PLORO, FUI, NON SUM. STUDUI, REQUIEsCoLUSI, NON LUDO, CECINI, NUNC MU rio. ΡΑvI CORPUs, ALO VRRMES. VIGILAVI. DORMIO. DIXI SALVE, Dico VALE. RAPUI, RAPIOR. SUPER Ava Vm R. CERTAvI, PACE UTOR. JURE EGO VIXI IURE IGITUR MORIOR. NON OBSTO, OBSTARE NRQUI REM TERRA FUI QUONDAM; RURSU, SUM TERRA. NIHIL SUM TERRA CADUCA VALE, VERMES SALVETE, RECUMBO.
olim Gentilibus opinio insedit, defunctorum corpora L pelienis
da esse, ut animabus eorundem mcliv. sit. Hinc murtius tib. VI. OEnerd. ν. 32 . Hac omnis quam cernis. inops 3nhumataque turba est Portιtor asie, Charon: hi, qΜos vehit unda . sepulta. Nec ripas datur horrendas . nec rauca fluenta Trasortare prius quam sedibus ossa quierunt.
Quod autem sepultura juventur, & quod viventes illis opitulentur, subjicit vers. 364. Per genitorem oro, per spem surgeηtis Iuli,
Eripe me his invicte matis , aut tu mιhι eerram I ice, namque potes , portusique require Velmos.
Da dextram miseero. ct tecum me tolle per undas, Sedibus ut saltem placassis in morte quiescam. Sed certum est, nihil mortuis Sepulturam asserre solatii. misque enim animae fidelium uni Dco defixae corporum defunctorirum conditione assiciuntur. Sicut nihil prodest Sepultura animabus infidelium: ita nihil obest negata Sepultura animabus fidelium. II. Veras igitur causas Sepulturae in definitione g. I. c. I. e pressimus. Mima est necessitas putrefactionis eorporum. Nam nanc ob causam cadavera terrae mandantur, ut scit. ita visu re dore foeda a viventium medio amoverentur. Ne ergo ex huiusimodi cadaverum putreiactione aer vitium contrahat, ade
63쪽
que prudentissime cautum, ut cadavera terrae committerentur:
II 8. edit. Hel ad. Humata vero corpora & d. folla proinde in pulvercin cineresquc abii sic observatum est, quod perpz tua:
isti, quam natura amat, ἀνακυκλώσει Vchementer congruit, dca Cicerone quoque agnitum est, reddi ea ratione teriae corpus, atque ita locatum ac situm quati operimento matris obduci, ut cum corpus terra sit, quae dederat, ipsa rccipiat: conscr. Ex-eell. Bochyletter. dissert. de of . erga dcfunctos secundum legem natur. edit. Tubing. I7OI. g. I 8. III. Secunda est toti ic.uio spei resurrectionis mortuorum. Id prohat Calvi rus plurib. argument. In iit. l. 3. c. 23 . Hinc adeo Spiritus Sarius in narrandis sepulturis non minus diligenae r insistit, quam in praecipuis fidei in yllcriis. Qii in id ipsum non obscure insinuat Christus Iob. XI I. 24. dc Paulus I. Cor. AU. R 7. 38. Etiam Chri litani vetercs sis pc morem honeste condendi corpora ad hanc spcm referunt. Iino id ipsum docuille Democritum , testis cit Phn. hb. v I Hinc jam Apostolorum artate dcfunctos honeste sepelirc soliti sunt Cinistiani, exemplo Stephani, quem viri timorati sepeliverunt. Atil. VI II. 2. Habuisse etiam Christianos coemeteria, ad quae d functos dcduxerint, patet ex I. Corinth. X v. In luctu positos resuri cctionis spe consolabantur, I. Thess. Iv. conser. B. Diacbrand. antiq. Ecclesiast. Bene quoque A nutius Felix in Octaν. p.rg. m. 328. loquitur quando ita disicrit: Nec, ut creditis, ullum dum Dum pepultura timemus , scd Vctcrcm meliorem consuetudinc in humandi frequentamus. Vide adeo quam in solatium nothri resuri cinionem futuram omnis natura meditetur. Iildcm argumentis in adstruenda resurrcctione utuntur Theophil. bb. 2. . tusin. sol. 2. Cydon. de contemn. morte. Athenagor. de resurrect . mori. Tertuli. de resurre t. carnis. IU. 'Tertia , ne corpora hominum defuncta, vel hominum vetant mantium reliquorum ludibriis ituriis exponantur. Est enim
lio: no animal nobili 1limum Deoque charis limum. Fidclium porro Corpora cum una animarentur, templa fuerunt Spiritus S. membra Christi, organa servientia justitiae, atque cundem Usum renovata recupcrabunt. Indignum itaque foret, si iis alia animantia pascerentur, vel ignominiae ac injuriis omnium
64쪽
. Dc SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. 4s
exposita ea paterent. Nostram hanc sententiam stabilimus verbis Exceli. Dn. Andrea Hochpelteri Prosis is Ararat. Academ. Tubing. celeber. Fautoris nostri aestumati simi; quae huc transscribere operae pretium esse putamus. Habentur & leguntur illa g. i6. dus de osscio erga defunct. pag. m. I S. Cum homo cateris animantibus praestet, indignum fuisse Iudicatum , si Uus corpore alia animantia pascerentur, gitur anventam Sepultur.rm, ut id quantum posset , caderetur. Fundamentum ergo prox mum erit humaxae natura excellentia atque dignitas ct illa naturatis aversatio ne contemnamur. Igitur non ex prasumta Mum aut ante obitum δε-
clarata voluntate hoc quicquid est officii praestatur; cum etiam pia mortem honeste tractari velimus. Consentientem hic rcpcrinitis Petrum Gregor. Nolosan. in praelud. optim. Inriscon ult. lib. 2. pag. m. 339. edit. Lugdun. IF 83. U. Peccant igitur omnes contra humanitatem & decorum,
qui tempore belli Sepulcra diruunt & cadaucra condita ratida reis linquunt, ut merito cum Atheniensibus querendum apud Livium tib . xxx I. Omnia Sepulcra monum ciataque diruta csic, omnium nudatos manes, nullius ossa terra tegi. Non memorabimus Cumhsen vetuita Sepulcra inspicientem dc recondita in illis corpora vellicantem. Nil dicemus de Xerxe, licti tumulum aperiente; nil de Philippo in tumulos aeque ac in holtcs laeviente: labem iis adspersit crudele hoc flagitium, quam perennia historiae monumenta aeternum dctellabuntur. Placet illos intueri, qui sima moratiorum gentium monita dc approbarunt & ob scrvarunt, neque cum iis, qui irasci & insidiari nequeunt, bella gesserunt. Prudens Atiaeniensium decretum cst, qui hos capite piscii Voluerunt, quorum crvdclitas ad Sepulcra usque penetraret. Revocatur subinde in memoriam clcmcntia Carob V. quamdiu Sepulchrum B. Lutheri inspicere Iicet: Cum enim Perdinandus Albanas & Episcopus Atreb.itensis A. Is 7. flagitarent, ut Lutheri tumulus dirucretur ec cadaver effossum cremaretur, non prudenter minus, quam clementer respondit: Nil sibi ultra cum Luthero esse, habcre illum alium judicem, sibi bellum non esse cum mortuis, sed
cum superltitibus M armatis, quod resert Accari. Dec. V I. c. 6. Observa . Hist. Poc nec non D. Iohann. Messenera in desicripi. Eccles Colleg. omnium Samcit. Hutteb. pag. I 43. De qua re plura in
capite de violatione Sepulcrorum. F 3 VI. Quod
65쪽
UI. Quod si tamen casu aliquo aliaque necessitate sontica aliqua culpa non accersi Ia quandoque contingit, ut carendum sit Sepulchro, damnum illud fidelibus moderate ferendum cst. lmprimis si id fiat propter nomen Chi illi & professionem Euangelii. Quomodo Pontificia tyrannide & imma , nitate factum cit, ut sinceris Euangelii consulibribus una cum luce terra , coemeterium & Sepultura denegaretur, uti vel ex sola historia dueeri dc Fagis a Baiao &Thuano descripta. nec non uxoris P. Martyris aliorumque constat. Etenim si vita ipsa pro Christi nomine profundenda. multo magis Sepulturae honos gloriae Dei & veritatis consessioni postponendus est. Inprimis
cum & Deus custodiat omnia ossa piorum. ut unum cx iis non confringatur, Phalm. XXXIV. 2 i. dc non solum terra, sed etiam mare dc mors mortuos postliminio sint redditura. Apoc. xx. II. & Sanctorum mors semper pretiosa in oculis Domin Cxv I. ID Praeclare Augustin. de civ. Das ob. I. I 2. Ista omnia, i. e. curatio funeris, conditio Sepulturae, pompa excquiarum , magis sunt vivorum selatia, quam mortuorum
sit bladia. Si aliquid prodest impio Sepultura pretiosa, oberit pio vilis & nulla. Praeclaras exequias in conspectu hominum exhibuit purpurato illi diviti turba famulorum, sed multo clariores in conspectu Domini ulceroso illi pauperi ministerium
exhibuit Angelorum, qui eum extulerunt non in marmoreum tuis mulum, sed in Abrahae gremium sustulerunt. Et cap. xi I. Multa corpora Christianorum teria non texis, scd nullum eorum quisquam a coelo dc terra separavit, quam tota implet praesen tia sui, qui novit, unde resuscitet, quod creavit. Qii in Thesedorus C renaeus homo Gentilis LM acho crucem minitanti rosmmdit apud Ciceronem Tussul. I. I. Terribilis sit haec' purpuratis tuis ' Θεοδωρω άδὲν μέλει , πότερον υπὲρ ἡ υ πο γῆς νηπεται , Theodori non interes , ubi, Iupra an infra terram pu
V ΙΙ. Lilius Gregor. G aldus in libelgo do Sepultura ct vario sepeliendi ritu capit. I. edit. Hel ad. I 676. 8ag 2. alias causas haut contemnendas adduxit, quando in haec erumpit verba:
Si tamen accuratius res Vsa perpendatur , DUPLICEM 1 rrmis eam
esse videbimus. ut scilicet posteri sibi auoque moriendum esse admo ne tur , simul omnibus iliae tendentibus rectὸ - μacte vivendum
66쪽
Da SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 47.
esse : quibus rebus ad bene beateque vιvendam naturae quodammodo
lare impeltimur. Tritum illud Philosophorum notum omnibus: Unius rei plures pollunt esse sint s. ita quoque Sc pulturae. Etsi vero Hus tinis non unus sit, uti probavit cclcb. ensted. de Sepult. ev i. qui ita: In alieno funere velut inruodam s peculo conditionis & naturae nostrae admonemur . Unine etiam tumuli defunctorum, monimenta dicuntur: & Sc pultura humanae conditionis memoria, Modestino in I. quidam in se. J . de conatione or instit. Quia memoriam non solum sitorum illibi, sed dc nostrae mortalitatis nobis ingerunt. Qui plura de his legere desiderat, evolvat ceuber. Iohannis Faes annotationes eruis ditas ad hunc locum, qui pag. Ioo. Ioi. seq. suse& erudite de his scripsit, cujus vcrba ob prolixitatem transscribere superscdemus.
De variis Sepulturae generibus, S quidem hu
matione crematione. I. uamvis olim ut & hodie apud varios populos varia Sepultum .enera fuerint dc sint, attamen nullum antiquius reperimus quam HUMATIONEM , quae Patriarchis etiam usitata, uti ex Scriptura Sacra patct. Ιmo Cicero Ib. 2. de Lego. num. F6. genus hoc Sepulturae antiquissimum asserit, qua mortui humantur. Verba ejus haec sunt: Mihi quidem antia quus um Sepultura genus suis videtur, quo apud Xenophontem Cyrus utitur. Redditur enim terra corpus, ct ita locatum Ur situm quasi operimento matris obducitur. Ipsi vero Sepulcro C ri hoc inscriptum fuisse ferunt Epitaphium: Hir quicunque es O undecunque advenis'. Neque enim te adventurum ignoravi ) Ego sum Cyrus, qu3 Persis imperium constitui: pusillum
Hoc terra, quo meum tegitur ereptis, mihi ne invideas.
Audiamus etiam Minuc. Felicem in Octav. pag. m. 3 27. edo.
Lugd. Batav. I 672. ita loquentemr Nec, ut creditis, ullum damnum Sepultura timemus, sed veterem ct meliorem consuetudisem humanda frequentamus. Et plurimae etiam Nationes hoc sepulturae genus observarunt. Sic de . rapuis di Persis tradit Herodor.
67쪽
,n Thalia quod mortuos sepelierint. Qtiam quam posterioribus
seculis cremationem Periis ctiam usurpatam fui si e constet ex Ammiano Marcellin lib. I9. Procopio lib. I. de bello Persico.
ΙΙ. Ipsis etiam Graecorum inititutis vetustioribus in usu fuisse humationem testatur Cicero, qui in lib. 2. de Legib. ait: Nam S. Athenas jam illo more a Cecrope, ut quiat, permansit hoc jus
terra humandi: Arnobius quoque l. 6. pag. m. I93. ex Antiochi historiarum nono tradit; Athenis m Minervio Cecropem esse mandatum terrae. Ita funeratus apud Thucydidem lib. I v. Brasidas , apud Homerum Erato , Periandri UXOrr vid. Tr. nostr. de luctu Graec. cap. XIII. edιt. Murpurgens pag. 162. Apud Romanos quoque hamasio usitata fuit: Nam ut Plutarchus in Numa refert, testamento cavit Numa, ne Corpus suum poli mortem combureretur Hoc cci te non fecist Ct Numa, nisi jam tum igne cremandi ritus in risu suill t; atque ideo prohibuit, ne sibi defun-
isto id fieret. Plinius i. v I I. c. f . scribit: Ipiu in cremare apud Romanos non fuit veteris instituti, terra condebantur: confer. Balthasar. Bonifac. histor. Ludicri lib. v. cap. XXIV. pag. m. I I. edii. Bruxesi. I 6S6. videatur quoque Ea ccst. Hoch etteri dispar. da ossis. circa defunisos. Magi inter Persas teste Laert. lib. Io. nefas existimarunt, igne sepelire cadavera: vid. Nom. Bartho . an istiquit. Dantc. pag. m. a,OO. edit. H n. I 689. Iohan. Baptist. Ferret. Mus Lapidar. edit. Veron. I 672. fol. m. o.
ΙΙΙ. Visa humatione antiquissima nos conferimus quoque ad cremationem, quae sequentibus aetatibus frequens nimis apud varios populos fuit. Sunt qui combustionem cadaverum Judaeis usitatam probari posse putent exemplis Sacris, tum Saulis& filiorum Hus a Iabe itis combustorum, I. XXXI. Iz. qu praetcrea a Davide laudatos arbitrantur, Σ. Sam. II. 3'. tum ' rami , cui negatur feciste populus ris io combustionem, secundum combustionem patrum ejus, 2. Paralip. XXI. I9. tum AD, cui Israelitae dicuntur combussiste 'κd, ribvra combustionem magnam admodum, Σ. Parat. XVI. I . tum Zedinia,
qui praedicitur moriturus nas zza combustiombus patrum suorum, ferem. XXXI v. Quibus eXemplis fretus Abulensis Quast. 18. n I. Reg. XXXI. censet, combustionem olim receptam fuisse in funere Regio eatenus, ut non Reges toti cremarentur, sed carnes duntaxat dissi uerent, servatis ossibus. Ucrum 'haut inducimur,
68쪽
ducimur, ut de sancto populo, cui a Deo Creatore diseriis verbis, ut terrae potius quam igni cadavera committerentur, injunctum erat, tale quid credamus. Neque vero id exempla allata evincunt. Nam Iabesitas quod attinet, incertum est, an corpora Saulis dc filiorum ejus, an aromata circa corpona combusserint, quod posterius Chaldaeo Paraphrallae placet. chiam suspicionem auget, quod I. Paralip. X. II. I 2. combuitionis hujus nulla omnino mentio extet. Tum si ipsa cadavera cremata sunt, factum id censeri potest singularem
ob causam, ne Phibsai iis illuderent. Neque David ipsis laudi dedi sic legitur, quod eos combusserint, sed quod eos sepeliverint. Denique factum Jabcstarum, hominum sic satisanomalorum, divinae institutioni haud praescribere potest. De 'ramo , dc Zede se proclivius judicium. Nuspiam enim vel de Ioramo vel de dc Zedeis legitur, eos combustos fuisse, sed de patribus forami. Asa & Zetha hoc duntaxat legimus, iis esse factam nano combustionem. N cmpe funeri Regio apud Israesitas hoc singularc eximiumque fuisse Hebraei putant, quod in honorem dc iuncti supellex Regia igni, quem selectissima myrrha & plurimum thus fovcbat, tradita sit, solo cxccpto sicci'tro, quod una Cum cadavere recondi debuit. Vel certe soliti sunt Thymiamata accendcro intor sepeliendum, fragrantiae causa , ne pestilenti odore incestarentur. Plus momenti videtur in loco Amos. VI. Io. Et tollet quem que corum patruus ejus, dc comburet eum. Ita vulgatus. Hebraei vero cosque secuti alii vocem eam reddunt avunculas ejus. optime dc ad verbum rcddimus, & cremistor ejus, cremator videlicet non tam cadaveris ejus, quam Thymiamatum inter sepeliendum accentorum. Itaque proximus quivis, si non patruus, cui οσιον hic
IV. Esterebatur cadaver ad rogum, ubi Servius lib. II. neid. inquit, quod pyra sit exstructio lignorum s rogum cum jam ardere coeperit, bustum eum Iam exustum. Certi autem ritus ac caeremoniae in comburendis defunctorum hominum cadaveribus adhibebantur. Nam quando defunctus una cum lecto, qui una cum defuncto comburebatur, erat collocatus, tum mortuo oculi aperiebantur, qui tempore mortis orant clausi
69쪽
tuo illato conscendebat propinquior, ultimumque illi ungundi & osculandi ossicium conserebat, malin Araxim. bb. 4. I. 6. myrrhata potio in os illius inserebatur, ut eX rb. XLI. Tu. quae illam vetant, quae potio tanquam coena ad coelum viatiis ca fuit: Rogum incendens aversa facie perficiebat, dc ob hanc causam, notante Cerda fol. 632. ut ostenderet se invitum csie ad acccndendum rogum . seu teste Servio , ut dum onstraret, id necessitatis non voluntatis esse ollicium. Uciatos praeterea precabantur, ut faventes flammas Properarent. Prois
Cur ventos non ipsie rotis ingrate petisti 'Confer. Homer. Ibad. 8. 8 I. Thus, unguenta, pix, resina.& oleum addebatur. De thure vide Lucan. hb. 8. Oleo, L cmer. Iliad. . . pag. 8O9. Pice & resina, 'ban. Baptist. Casat fol. m. 3 9. de funeribus Roman. Porro dona & mulacra in rogum conjicicbantur, vid. Sueton. in vit. Caesar. c. 83. Uest timenta Virgil. bb. v I. et Eneid. v. ΣΣΙ. Non vestimenta stolum. sed &alia, quae chara fuerunt. Iohann. Mrchman. lib. 3. cap. V. Pag. 343. Ca r. lib. VI. de best. Gallic. M. Sched. de D/ιs German. cap XLV III. pag. m. 3. Et ca ratione arma cum defunctis cremabantur. Tacit. de morib. German. inquit: Sua cuique arma quorundam igni & quus adjicitur: con L ban. isb. v II. c. 8. Nar. hsor. De Lapponibus Iohann. Sch fer. ιn lib. de moribus Lanon. pag. m. 3I '. refert, quod iis etiam arma addantur, Verba Hus haec sunt e Ignitabulum, arcum OsusItas penes mortui cadaver clam sepeliunt. Mortuo digitus ab-
cindebatur, Rosis. lib. U. cap. 39. Pet. 99 I . Rogi lustratio. antequam Accs subjicerentur, fieri solita a maXima quaque multitudinc, quae circumibat & ambiebat rogum. 329. Dio ob. LVI. de Ρηere Augusti loquitur: Iucrunt circa pyram. Vob. II. et Eneid. P. I 88. Haec decursio ter fiebat, ouod Homer. Iliad. XXIII. ct sol n. lib. I. Confirmant. Ter te pulchro persolvet unt justa. Σ) Fiebat ab armatis, Homerus tib. Ah. Odyss. Plato tib. x II. de Legib. loquens hac de re, decursionem tari tabere diciL ab armatis , quasi procederent ad
70쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. si '
ad hostilcm pugnam, Lιν. xxv. c. XvII. pag 268. 3ὶ Fi bat ab Equitibus, uti Dio ι b. XLvx. in funere Augusti testa- tur. s Ficbat ululatu, Homer. 6bri ultim. Odus VI. Animalia mactabamur ut & homines ad rogum, Ueterum erat superstitio, dum putabant, animas defunctorum fanguine delectari, idcoque multa olim animalia ad rogum
maAabantur. Homcrus in funere Patrocli lib. XXIII. Mad. pag. 8o9. Multas pingues oves & boves ante pyram cXc riarunt Zc dispotuerunt. φ Mil. bb. x I. v. 197. Confirmant hoc sequentes Scriptores: Quint. Caiab. in exequiis Achil. lib. D
L . Eneid. fol. vid. Iohan. xirchman. M. 3. cap. 1 v. pag. m. 332. de funer. Rom. VII. Inter hos populorum ritus merito quis quaerere ρος sci, utrum rectius sit, terra obtegi, quam ' Si mortui conditio spectetur, parum videtur rcferre, num terra obruatur vel cremetur, utpote qui nihil perientiscet eorum, quae
corpori fiunt. Interim tamen si quid dicendum , clissimus eorum opinionem, qui judicant, satius esse corpus detuncti terra obruendum, & i) ob Antiquitatem, historiar siquidem testantur, longe antiquiorem esse ritum humandi, quam eom. defunctorum cadavera. Hinc legimus & antiquos Gret cos defundi os humasse, Cicero M. 2. de luib. 2 Ob populorum eonsenseum: Etenim si quis antiquiorum evolvat monumenta, deprehendet, antiquiorem esse ritum humandi, quam comburendi mortuos, quod testatur De aer. Herald. 3 ob sapientiorum virorum auctoritatem. thagoras , Stobao teste, dixit: corpus terra tegendum ubi requiesCaa. Hoc etiam docuerunt claro-η. Thales, aliique. ob analogiam somni & majus amicorum sblatium, Mortem somno com parari constat cx profanis Scriptoribus; imo in ipsis Scripturis somnus 6c dormitio a Rabbinis na , cubatio appellatur: majorem igitur cum somno habet convenientiam, si corpus defuncti lcrrae inseratur, ut ibi vclut in lecto requiescat, quam si flammis accensum comburatur, ic quae alia sunt argumenta.