F. Luysii Legionensis Augustiniani ... In Cantica canticorum Salomonis explanatio

41쪽

IN CAPUT Au Ber ca. Allegoricam dico, non ea lallego nar. hom. ria, quam D. Paulo authore, inducimi 2. incan. Theologi, cun. in sacris literis, a lit oran. in rae,quem can sensu,allegoricum se c. . canti sum distingunt: sed quam tradunt rhe- m. Gre thores. sifici ex perpetua metaphora. go. σRi Constat autem oportere, ut quod istoca . de S. modo figurate , & allegoricό dicitur, Vict. prae id omne ducatur in eius rei natura, Cfatione in qua similitudo transfertur, id est, ex ea cantica.. re, quae palam adhibetur,alterius rei o cultae loco. Nam ob eam causam ashibetur, ut in eius ratione manifesta, ab terius rellatens natura similitudine quadam,tanquam in speculo, conspiciatur. Quare necesse est, Vt ea res enucleate,

i qualis ipsa est, aptis de verbis, dc sententijs, dc omnino suis coloribus e rimatur : aut certξ sine causa adhibere- tur. Deinde etiam constat, id genus scripta aliud sensus, atque sententiae palam ostentare, ac prete se ferre, aliud com tinc re intra se inclusum . Diuidique ea

42쪽

omiua in sonum non enim mihi o currit in pnesentia 'commodius aliud verbum, quo nominem id, qpicquid est, quod illiusinodiscripta stitimp imo audita significare richntur: quanquam deso priscos Ecclesiae scriptores his priam id, aut historicam intelligesue Orgritiam nominasse, sed vocetur nobis ver bii ibortiti sonus.) Itacilla diuidici sortites. μνῆ& sentetitiam, ut sontis sit exterior ille, qui oculis obhcitur sensus sententia vero latens, & occulta intelligentia ea, ad quam exterior setius transsertur, quae eadem dicitur, & est literatis intefligentia. Postremo illud etiam est manifestum ' quanquam horum script rum vera sententia non sit illa,quam ipsa scripta ostentat, quamque nomina

ibimus sonum, sed ea potius, quam in tra se occultant, & incladunt. tameti

quid , & quale sit id interius, quodlatet, ex eo, quod pacit atqtie consocia' tur,quaerendum esse,&interpretadum re a ovibus'

43쪽

Quibus ex omnibus emox ,e' a. qui tithaec scripta intςrpretatur , si quidem

suo muneri satisfacturus est: primum eateriores illos sensus e onere debere deinde eae eis interiores, & veros eruere,atqueeXplicare. Ne, si ign'rata, aut 'in posita eius rei natura , Vnde similitudo ducitur, ad interiora eXplicanda statim accessent, quasi amisso duce ab erret longe a Vero, incidatque in absu da,& secum pugnantia quaedam: quemadmodum nonnullis harum literarum interpretibus accidisse videmus, & no stra, X nostrorum aliorum aetate. Hanc certe nos in hoc libello interpret ndprationem sequuti sumus. Itaque singulis in capitibus eius libri separatim dextroque diuimus & ex uno ad aliud gradum c6s r imus nobis ,& alterum

comparauimus cum altero. Compar uimus, inquam, ita Vt refrebus conferrem , non autem, ut aut singula verba, aut minutatim cuncta , quae in allego'

44쪽

ria dicebantur, referrem ad interiorem intelligentiam. Id ehines neque neces.sarium factu est, nec vero semper fieri

potest. Haud enim mmmmultas' generet onuhim legoriae βω-i inde trans rati si ciuiis Mid, nisi viderem 'doctis , de intelIgeri u

hominibus notum esse : non festim mi na D: Hieronymi alithotitate prsi uere.

leti turn Id certe in hoc carmine non semel se Quodcarmen cum Hebrsi Canticum canticorum vocan id intelligi vo- 'stunt, praestare ipsum caet .. - '. - .

. ris canticis. . . .

45쪽

suo muneri satisfacturus. est : pri 'um exteriores illos sensus eXponere debere: deinde ex eis interiores, & veros erue Te, reque eXplicare. Ne, si igno rata, aut 'ineXposita eius rei natura , Vnde similitudo ducitur, ad interiora explicanda tim accesserit, quasi amisso duce ab rret longe a incidatque in absurda,& secum pugnantia quodam: quemadmodum nonnullis harum literarum interpretibus accidissse videmus,& nostra,& nostrorum auorum ae late. Hanc

certe nos in hoc libello interpret 1idprationem sequuti sumus. Itaque singulas in capitibus eius . libri separatim de utroque diuimus. & ex uno ad aliud

gradum costr imus nobis ,& alterum comparauimus cum altero. Compar uimus , inquam, ita Vt res rebus conferrem, non autem , ut aut singula verba, aut minutatim cuncta, quae in allego'

46쪽

ria dicebantur, referrem ad interiorem intesigentiam. Id enim neque neces.sarium factu est nec vero semper fieri

ego ematumi iratu si qui nisi Viderem doctis , S intellige u honunibus tum est; l, non estim

Id certe in hoc carmine non semel fit Quod carmen clan lubraea Canticum

ris canticis.

47쪽

IN, C in T

me osculo oris sir i liora sunt bera tua

Μ, ,s iambimur in te memores berutuoru

48쪽

PRIMUM. . chla palstorum. Eqsitatui meo in curi ibus Pharaonis a milaui te, amica mea . Pul chrae sunt gens tuae ,sicut turturis r collum itum sicut monilia. Murenulas aureas facie araus tibi, vermiculatas. argent . Dum esset Rex in accu bitu suo, nardium mea dedit Odorem suum. Fascisculus Ῥrrhae dilectus me mihi intep Gera mea commorabitur. Eoims oppi dile lus meus mihi, in ineis e addi. icce tu prelchim e amica mea: ecce tu pulchra ur Oculi tui columbarum. Ecce tu pulcher es, illectomi,s decorus. Lectulus no Zersoria lusi, tigna domorum nostrarum cedrina , t tueariantii a C rejuna.

m, posterius interio veram persequar. Iguetur,ut dis hic inducuntur in

49쪽

IAI CAPU Tinter se amantes, & inuicem a se distracti: qua ex distractione, moerore, atque desiderio male assies Hoemina, languere fingitur, itaque dicere Osculeturne sculo oris sui. Videlicet, sociae vina illi, atque unguenta adferebant,qub eor vel odore, vel haustu fugientem anima uocaret: quaesta respuens dicit: γω- litur me osculo orissui. Quasi ita diceret: Amovete ista hinc, atque auferte, nihil enim ad me morbo liberandum ista fari Aciunt. Desiderio viri mei langueo: nec

nisi eo viso,morboqiberari possum. Ad sit ille modo ι mihique suaviorum suorum aliquid impertiatur, id mihi ad sa

nitate recuperanda satis erit: nec,prietet id,quidquam erit satis.Itaque : os utetio

me osculo oris sit. Hebraice a molim: Mi

nesicoth,id est de, vel α oscivis, hoc e Vno,aut altero osculo, atque adeo non-

nullis osculis. Nonenim, inquit, multa millia basiorum deposco: vel uno aur

50쪽

tam recuperabo. Ducta est autem haec omnis oratio nonsitum eae assectu,sei sitque amantium, sed etiam ex natura ipsa rerum. Nam amantium animi non tam secum ipsi,qua cum ijs, quos ama 'versantur: quoque long1usd ab illis absunt, eo magis a se, & a suis corporibus discedunt: minusque vim suam ill s impertiuntur, ex quo corpora ipsa macie attenuantur,passentque, ac viribus animi destituta languent. Qui languor corporis quoniam ex absentia, es aberratione , ut ita dicam .animi totus oritur, ideo corpora ipsa natu tacito sensu, stroque nutu reuocare ad se animum suffcupiunt. Is autem cum e quem amat,

versatur, & apud illum habitat. Auentigitur eodem naturae indurui amicos videre,arcteque C plecti,& id animi sui, quod intra illos est,haurire quoquo modo possint, de ad se transferre.' Quod quoniam iungendis osculis, animaque legenda videtur maxime posse effici, ex