장음표시 사용
521쪽
lium iam ephebum, iam Graecae Latinaeque linguae auctoribus mitia tum, ἱ patre iam Episcopo susceptum contendant: quem res ipsa docet epistolas omnes Constantianae collectionis, hoc est librorum vir: priorum, quas Episcopus dictauit, in ipsis paene Pontificatus anspiciis dictasse. Sed quid iacias hominibus, qui clim veri nihil dicant
sibi tamen clausis oculis credi volunt Qv a s To R Lici Ni ANus J De huius altero in Galliam adventu iam stupra scripsit lib. m. epist. via. Nunc de codicillis patrici tus, quos Ecdicio conriti attulit a Nepote Augusto. . FACIANT CONsv LAREM J Rectus ordo dignitatum. Nam patriciatus honor medius est inter Praefecturam & Consulatum, ut docet Cassiodo ius in Formula Patriciatus. At Consulatus omnium dignitatum apex, Gριφοῦ ς - αλὴ, ut verbis utar Chrysostomi ex O
XVII. En ip Hro J Lugdunensi, genero Philematij. ad qtiem mittit Tetrastichum, quod in soceri eius gratiam scripserat, cum ad sancti Iusti basilicam una conuenissent. Incidit autem S. Iusti Episcopi Lugdu-nstas sanniuersaria solennitas in iv. Nonas Septembres. hoc est in ala tum ni principium, ut innuit Sidonius. CONDITORIUM SYAonii J Sepulcrum & monimentum. Petronius e In conditorium etiam prosecuta est defunctum. Suetonius Augusti xvrii. Conditorium ct corpus Alexandri magni corona aurea imposita ac foribus ale sis veneratus est. & in epitaphio Icaroli Magni: Sub hoc conditoris μιιm est eorpus rarosi, magni atque orthodoxi Imperatoris. in antiquis Inscriptionibus, reruietorium.. XVIII. ATTALO J Comiti Augustodunensi. hoc enim opinor, est quod
ait AEduae ciuitati praesidere coepisse. Comitatum. ciuensem ante cathedram Epistopalem rcxit Gregorius Lingonicus annis x L. ut Tu ronensis in eius vita refert. Huic nepos fuit Attalus, de quo auctoridem lib. ni. cap. x v. Ante hos vero Attalus hic alter.
XIX. PROD o Mi No i AM PATRONus J Duplex illa distinctio agricolarum, incensitos seu tributarios, seruos, & colonos liberos, qui & inquilini, Cod. de Agricolis, perpetua & constans non est, ne apud ipsos quidem Iurisconsultos. Quare serri hoc loco potest Sidonius , qui eundem Pudentis agricolam seruum, originarium inquilinum, & colonum facit :&manumitti vult, ut fiant ex domino Pa-
522쪽
tronus, ex seruo cliens. Sic enim Jc l. D. Cod. in quibus causis coloui dominos accusare pollunt , agricolarum domini & patroni disi
FAsCiCvM TRIavTARio J Sic legendum, non fasicium tri- Xbutario. Etiam, inquit, clim expentinia itineris in seipsos recipiunt, tributorumque oneribus eorum causa nihil accedit. Legatis enim decerni solet viaticum. Arcadius libro de muneribus ciuilibus, D. de muneribus de honoribus , Legati quoque . qxi ad sacrarium P, incipis
mittκntur, viaticam, quod legatinum .iicitur, interdum solent accipere. VICTOR Ivs PATR Vus v EsTERJ Quaeri potest, cum tem
pora non discrepent, an hic sit Victorius Aquitanus, qui Cyclum Paschalem Hilari Archidiaconi, Romani postea Pontificis, rogatu composuit, Constantino & Ruso coss. ut ex eius ad Hilarum epistola patet. Victorij autem ex fratre nepotum Iustini de si atris, tacito
nomine iterum meminit in Propemptico.
PAPAE Lur o J Episcopo Tricassino. In hune librum & sequen- I.
tem congestae sunt e uolae ad Episcopos scriptae. Gallicanorum autem eius aeui Pontificum Sidonii iudicio facile princeps Lupus, cum ceteris rebus, tum Britannica legatione, & pacati ciuibus suis Attilae gloria clarus. MILITIAE Li RiN ENs Is J Insulanam Angelicae congregati nis militiam dixit Faustus Reienus epistola v. ad Ruricium , de Lirino eadem loquens, quae commune tunc erat saeculum abdicantibus gymnasium. In ea verratum fuisse Lupum, non solum hic locus ostendit.& libri uri I. epistola xiv. sed Eucherius quoque ad Hilarium de laude eremi: Haec habuit, inquit, reuerendi nominis Lupum, qui nobis illum ex tribu Beni tmin Lupum retulit. haec habuit germanum eliti Vincentium , interno gemmam splendore persticuam. Lupi fratrem dicit Vincentium presbyterum, clarissimi nominis scriptorem. Quin horum pocii sinum meminisse apud Hilarium Arelatensem videtur, quod Hilar ij sororem Pimeniolam Lupus in matrimonio quondam habuerat.
No v EM QVrNQUENNO J Annos x LV. Quibus ex verbis Cardinalis Batonius aera subducta colligit Sidonium, qui non multo post adeptum Episcopatum hane epistolam scribebat . in Episcopali cathedra sedere coepisse anno Christi cui xxv. Is enim Lupi erat in Episcopatu XLV.
523쪽
II. PRAGMHic, J Cuius sedis fuerit Episcopus, non liquet. Qui
enim Augustodunensem fuitie coniiciunt, Euphroni j succetarem, qui interfuit Synodo Epaunensi, manifesto argumento reuincuntur quod AEduorum hoc tempore Antistes fuerit Euphronius r cuius nomen una cum Pragmatio subscriptum cum legatur in epistola Fausti ad Lucidum, sequitur ut Pragmatius hic diuersus sit ab AEduens.
Evτnopi AJ Vidua Aruerna, cuius filius Agrippini filiam duxe-
, .rat. Hanc etiam leui coniectura S. Eutropiam esse putant, cuius nomen in Martyrologium relatum est xvii. Kalendas Octobris. Liceat autem cum singularis exempli femina alteram componere, cuius egregias, sexuique decentissimas virtutes praedicat epitaphium , quod in vetere S. Petri Basilica Romae visebatur. Est autem huiusmodi.
GA ai NIA GAM DENTIA H. F. IN RVAFvIT INIMITABILIS e ASTITAs INPROBIS SlMA VERE cvNDIA INCOMPARABILIS INNOCENTIA PERPETvA Vi sciT IN PACE QUAE VIXIT ANN. XVII i. M XI. D. xx I. VARIVS v ICTOR CONIUGI
III. L rosetio J Episcopo Arelatensi. Multa sunt in verbis Sidonii, quae Arelatem designent, ut quod ait de priuilegio loci, & de togatis
illic perorantibus. Arelatensium autem Episcopum his temporibus filisse Leontium, nulla est dubitatio. Hoc enim ostendunt Hilari P pae epistolae: ex quibus etiam docemur, Leontium sedem iniisse anno CD Lxir. hoc est decem plus minus annis ante Sidonium. Synodus praeterea Arelatensis, cuius meminit Faustus, cui prie suit idem Leontius: & Rurici j epistola xv. ad Eonium, in qua Leontio tunc vita
functo AEonium successisse s gnificat. Leontius Foroiuliensis, de quo vir doctus suspicatur, Sidonio anterior fuit, Burdegalensis posterior.
AVET ORITAs CORONAE T VAE J Ennodius Symmacho Papae lib. iv. epist. xx H. erigat paruulos implorata corona vestrae mifferatio. Id est auctoritas tua , miseratio vestra, Vt purpuram interdum pro Principe dicimus , sic coronam pro clerico: quia haec insigne est clerici, ut illa Pi incipis. Augustinus Proculiano epist. cxcvii. Percoronam nostram nos adiurant ve iri : per coronam vestram vos adiurant no Ari. Tonsura clericalis ita olim fiebat, ut circulus tantummodo capiti rum emineret, instar coronae Sic enim describit Gregorius Turon. de Nicetio Trevirorum Episcopo : S. Nicetius, inquit, ab ortu seMoclericus est desii natus. nam cum partu fuisset e fusius, omne caput rim , vi e Zconsuetud o puerorum, a capistis nudum quidem cernebatur: in circuitu vero mediorum capillorum ordo apparuit, ut putares ab iisdem c
isnam clerici Disse signatam. Hodie apud nos antiquam corollae sormam
524쪽
mam soli sere monachi retinent, & pueri vocales symphoniae i. Nam breuis ille orbis in vertice, quo cleri pars magna utitur, insolens olim atque inusitatus in Ecclesia fuit, ut docet canon x L. Concilii IV.
FEMi MAM DE AFFECTIBVsJ De familia propinquam. Pau- IV. linus auctor Euchat istici: Cum mihi plena domus earis affectibus est.& post alia, iamdudum cunctis assectibus expers Prima socru, ac matre, dehinc ct coniuge functa. VA R c o Ru M J Sidonius ipse interpretatur indigenas latrunculos. Propriὸ tamen Vargi dicebantur extorres, & patria expulsi. ut in Lege Ripualia xxcvii. & in Salica L vir. Si quu corpuι iam sepultum ex-3odierit, ct e poliauerit, magus sit, bete est expusu de eodem pago. Nimirum ex profugis exulibus indigenae fiunt latrones. Non dissimili sensu aliquando dicti sunt & Bagaudae. Aurelius Victor in Diocletiano : Excita manu agrestium ac latronum, quos Tagaudas incola vocant.
Item Scamari, Legum Longobardarum Titulo i. & apud Iornandem in Geticis. Eugippius in vitas. Seuerint: Istri fluenta praetermeans latrones Properanter insequitur, quos vulgus Scamaros repellabat.
THEOpLAfro J Huius nomen inter Episcopo , qui synodo v Arelatensi, de qua Faustus, subscripsere. EvTRopio J Ad hunc inter alios Galliae Episcopos scripta extat vi.
epistola Hilari Papae ann. c DLxiv. Interfuit etiam Synodo Arelatensi suprascriptae. Sunt qui putent Arausicanum Episcopum esse, cuius mentio in Martyrologiis vi. Kal. Iunias. F o v T E i o J Episcopo Vasionensi. Hoc enim docet epistola et v. VII. lib. uri. ad eundem. Quare idem quoque Fonteius videtur, ad quem
x collegas Episcopos sunt Leonis Magni, & Hilari Papae epistolae . Ex Lucidi etiam presbyteri professione liquet, Fonteium Synodo Arelatensi cum ceteris adsuisse.
GRAEco J Episcopo Massiliensi, quod docebit epistola it. lib. VIII.
vii.& aliae quas eidem postea scribit pro eodem Arriantio, Hoc enim nomen Lectori, quem commendat. subscripsit item Synodo Arelatens. Et quia nouus erat Episcopus, cum haec scriberet Sidonius, non sutilis suerit coniectura, si hunc esse Graecum Diaconum credamus, ad quem est Fausti Reiensis epistola contra Nestorium. CATAPLI RECENT Is J Navium, quae ad portum Massiliensem appulerant. Propriὸ enim dicuntur quae importantur. Quare in veteribus Glossis, Cataplus est aduentus nauium . Vtitur iterum ea voce lib. viI. epist. vii. sic cataplm Puteolanus Ciceroni pro Rabirio Postumo, Niliacus Martiali: & alio genere, Lalagaea cataplurMarcello , si qe ut aliis placet, Vindiciano in carmine de Medicina.
525쪽
ContrJ, eum e portu soluitur, αἰακλιω dicitur: quo nomine portus erat Constan tinopoli. CIVI EPISTOLAM, CLERIco FORMATAM J Epistolam dicit hancce, quam dictabat: priuatas scilicet litteras, quibus Amantium, ut ciuem commendaturus erat, etiam si clericus non suillet. Formatam, canonicas litteras: quas ideo Lectori, ut Episcopus debebat, quia sine his peregrinari clericis non licuit, ut Concilia omnia passim ostendunt. Sed Formatarum, ut de his pauid liberius euagemur, duo genera suerunt. Nam clerici aut in aliam dioeces m transibant, ut in ea manerent, & Dimis riae dabantur , quas Synodus in Trullo XVII. k--:υς proprie vocat; sine quibus inter Ecclesiae alte
generis sunt formatae omnes, quae apud Barchardum, Ilionem , de Gratianum leguntur. Aut non penitus migrabant, sed ad tempus,prii lati seu pablici negoti j causa, ut hic Amantius, dc qui ad comitatum ibant. Qq ae his commendacitiae tantum dabant ut, quas Giaeci promiscue nunc συηατυς nominant, nunc is lini se, id est pacificas. Et si enim pacificas a commendatitiis aliquando distinctas doceat canon x L. Synodi Calchedonensis, constat tamen neglectum ab aliis discriamen id fuisse. Quare Graeci ipsi, clim harum litterarum formulas tradunt, de binis tantum quaerere solent, τως κατοι et ς απιών, s- ολιπιών καμμα. Latini ver b utrumque genus Formatarum nomine complexi sunt. ita ut Formatae litterae uniuersim respondeant Canonicis, exi λῶς, quo etiam modo appellantur in Syn
do Meldensi can. L. Sc ab H incinato in Formata ad Tricam Episcopum Parisiensem in dividant itque in Dimissorias & Commendatitias, sicut illae ει ι Lm υπυι 6 qi tanquam Dimis Iorias, quia sine commendatione aliqua, pacisque symbolo non fiebant, commenda- titias quoque interdum λ pacificas appellabant: at non contra Diamissorias, quae commendatitiae tantum essent. Ex quo patet, rectius fecisse Graecum interpretem Synodi Carthaginiensis, cum formatam
can. xx i ii. vim verbi secutus vertit, quam cum
xposvia. quia de dimissoriis ibi sermo non crat, sed de puris commendat itiis. De Formatis ergo plena sunt Concilia, ut dixi;& nota est ratio numerorum formatis addendo tum, quam ex Synodi Nicae-oaeptae scripto edidit Atticus Constantinopolitanus, ex Attico Gratianus, cetersque canonum collectorcs, qui formatarum etiam exempla subiaciutat. Nec dissicile est cuiuis, qui modb litteras Graecas, de numeros, quos singulae significant, non penitus ignoret, totum illarum artificium collatia praesertim excinpiis perspicere. scd quia c*rruptasere antiquariorum vitio ac musela sunt ex eiuria quae prosc-.
526쪽
rant , emendari, restitimque ante omnia debent. sit ergo nobis exemplum, quod a Gratiano D. Lxxiii. posteriore loco producitur. Ea est formata, non A. ut haben elibra vulgati, sed π olfeonis Episcopi Constantiensis ad Bernalium Argentariensem, sutraque olim ciuitas Maximae Sequanorum prouinciae) non pro Hermanno, sed pro Annone scripta. Quare sic legitur in vetere M s. . n. Υ. A. N. Sanctissimo in Christo fratri, summaque dulcedine carita- reris amplectendo Bernalto Arsentariensis ciuitatis Episcopo, Wol non ς. Constantiensis Ecclesiae Praesul perpetuae beatitudinis optat in Chri- sto salutem. T. E. N. Σ. De cetero nouerit sancta fraternitas vestra, Qquod iste clericus nomine Anno, nosti a in parcecia instructus ac deton - si is, paruitatem nostram rogavit, quatenus illi commendaticias litte- ιι ras conscriberemus. Deinde Post alia. Sancta Trinitas vestram beati tu- cidinem ad regimen sanctae suae Ecclcsiae perpetualiter bene valere con- et cedat. M. Indictione x. Continet hac formata epistola summam nu- ια
Summa numeri adnotata est M. Ccc. xx V. rectE. Ea enim est, quae ex omnibus, iuxta Attici formulam, Graecis literis S notis, tum communibus, tum propriis in unum collectis conficitur. Communes voco, quae in omnibus formatis reperiuntur : proprias, quae variant in
Communes litterae. I. prima Patris. Lxxx. Υ. prima Filij. cccc. A. prima Spiritus S. I. n. prima Petri. LX xx.
cui respondet ΑMHN, id est l. x L. V m. L.
Propriae. Υ. prima volseonis qui scribit. . ccc z- iE. secunda Bernalii, cui seri se uti v. 'N. tertia Annonis, qui accipit. L. Σ. quarta Constantiae, unde scribitur. cc. x. nota Indictionis x. quae tunc erat, cuin scripta est Formata. .
Summa DcL v. Summa utriusque M. CCC. xxv.
Ad hunc modum cuiusvis Formatae summam statim erues, si ad
Dc Lx. quem numerum omnibus communem esse vides, alterum adiicias , qui ex propriis cuiusque lituris δc indictione prodierit. Sunt porro, qui ab his numeris, & quod certa quadam sormula texerentur, inde nomen Formatis factum putent. Vetius est quod alibi obseruauimus, Formatam a stigilli forma dictam . qua muniebatur. Sic enim veteres Glossae Vaticanae, Forma n epistolam, si statam interpretantur. idque haud dubi E sensit, qui sormatam in Concilio Carthaginiensi Graece vertit πιαπυμ, tui. Est enim, - ὸ υ - , obsigna-
527쪽
re. de eertum insigillum apponi solitum formatis. Concilium Cabi lonense II. can. x LI. litteris in quibus sint nomina Episcopi ct Gisitatis plumbo impressa. Ratbodus Episcopus Treuirensis in formata sua
apud Iuonem : Hanc epistolam Graecis litteris hinc inde munire deere uimus, ct anulo Ecclesia nostrae bullare censuimus. Bullare illius Geuli verbo usus dixit, ut Sc βεύψαι Nicetas Choniates, bullam, id est sigillum, ac ἀ- seu formam imprimere. Bernardus epistola ccxxx. Extant littera integra , ct bullata. Denique sicut Imperatorum constitutiones inferioribus saeculis non solum quasi formales, sed etiam rum , sacrae sormae , utraque lingua vocitatae sunt, ac pbstetiam Caesarum&Pontificum diplomata bullae vulgo a sigillis nuncupatae: sic formatam epistolam a forma dixisse . videntur, velut a bulla bullatam. FONTEM MERCATOR Is J Quidam mediatoris, alij med
X. CENso Rio J Episcopo Autis odorensi , ad quem Rurici j epistola L. libri tr. & Constanti j Presbyteri altera, in fronte librorum
de vita sancti Germani. Sed uterque Censurium vocat. GLEBAE c AN ONEM NON PETAT va. J Ita libri fere omnes, non petatis. ut carmina xx m. V Funam petimurque, reddimusque. Canonem propriE dixit pensionem, quae debetur ex praedio emphyleutico. ἐμφυρου V munus, Onusque τίω γ --s 6.ος
Inde Canonicari j, qui canonem publicum exigunt. ELEvTRE Rio J Incertae sedis Episcopo. Nam Tornacensis Eleutherius, de quo quibusdam venit in mentem, Sidonio videtur alia quanto fuille posterior.
XII. PAT iENTI J Episcopo Lugdunensi, de quo epistola x. libri
II. de ultima libri I v. Is est, ad quem vitam sancti Germani scripsit Constantius, cuiusque nomen inter alios Episcopos in epistolis Fausti ac Lucidi , 3c in Martyrologio. Nam a Lugdunensibus suis anniuersario die colitur I i i. Idus Septembres. Huius verb s doni j epistolae, Patientisque Episcopi munificentiae, meminit Gregorius Turonensis libri ii. c. xxiv. Vbi cum famem in Burgundia frassatam scribit, confirmat regem a Sidonio Burgundionum inteligi: Gundobaldum scilicet, quem Lugduni sedem habuisse iam antὶ
PHOTI Ni ANORVM J Arrianorum. Hoc enim erant Burgundiones , in quibus ad rectam fidem traducendis laborabat Patiens. Paulianistae, Photi mani, Bonosiaci, etsi aliquatenus diuersos, cingnatos tamen cum Arrianis errores sectati sunt, aeternam Christo generationem detrahentes.
PRAE cir vi inutio J Haec propria de praecipua laua tua , cum
528쪽
eeteris minimὁ communis. Qui testamentum ita condit, ut rem cer tam cuipiam extra sortem praeleget, per praeceptionem legare dicitur , res veri, ipsa praelegatum &praecipuum. Glossae Iuris nostrae. Praece
REIENfEs J Aliquot Regenses. quo etiam modo Gregorius T ron. Confessorum xxcm. Alij R ium vocant, ut legitur apud Genn dium de scriptoribus Ecclesiasticis in Fausto. Nota est ciuitas Proes ciae ii. Narbonensis, cuius cathedram Maximus & Faustus nobilitarunt. Vera & antiqua appellatio fuit, quam Sidonius usurpat in Eucharistico, cum Reios appellat. Hanc enim asserit vetus inscriptio in eadem Prouincia , ex qua simul discimus , Reios Apollinares fuisse cognominatos quod etiam docet Tabula itineraria Peutingeri. ut dubium esse non debeat, quin ad hunc quoque modum emendandus sit corruptus Plini j locus tib ui cap. iv. de Gallia Narbonensi: Oppida, inquit, Latina A qua Sextia Salluviorum, Auenio Cauarum , Apta Iulia Vulgentium , Alebece Reiorum Apollinarium, Alba Helvorum, A
rusta Tricastinorum. ubi male vulgo. Alebeciorum Apollinarium. Sed recta est codicis Vaticani lectio, quam exhibui. Inscriptio autem illa sie habet.
Est de alia Nemausi, quae continet epitaphium POMPEI MAT 1 RNICIVIs R E I ,& huc etiam reserenda est.
AL 3ENsis J Viuatiensis. In Notitia ciuitatum Galliae, Ciuitas Albensium, nune Vivarium. Qui nunc Uiuarienses a nostris appella eur , dicti olim Helvij suerunt, & praecipua eorum urbs, Plinio teste, Alba Helviorum. unde &ipsi quoque Albenses nuncupati. In li reris Paschalis II. Papae ad Guidonem Archiepiscopum Viennensem: Alba, qua ct Guarium Heitur. Iam enim explosus est error eorum, qui Martianum secuti Helvios cum Albigensibus confundebant. Hel- iiij quippe, eodem auctore Plinio,& omnibus Geographis, in Gallia erant Narbonensi, ab Arvernis, seu vellaunis , qui Aruernis tum attribuebantur , Cebenna tantum monte disclus, ut tradit Caesar. Rhodano etiam alluebantur, quod notat Strabo. Quae quidem omnia Vi uariensibus apte conueniunt, non Albigensibus, qui in Aquitania,
procul a Rhodano, Aruernisque siti sunt. Gregorius Turon. lib. x. rari .
529쪽
muariensem, Auennis que urbem graviter Des ingrcinaria de φυλSidonius Albensem urbem clixisset. VALENTI NAE J De Valentia notissima, atque, ut Tiro Prosperin Chronico scribit, nobilissima Galliarum ciuitate, hoc animaduc tendum est , leui errore duci eo , qui Cauarum urbem faciunt. si Plinium auctorem habere se putent, qui Valentiam in agro Cauarumlocare videatur lib. in . cap. IV. Plinij enim verba ex emcndatis codicitibus distingui sic debent, ut in agro Catiarum non Valentia, sed Arai sosita intelligatur. quod verum est. Arausio quippe, ut Auenio, Cauarum erat. Valentia autem non Cauarum, sed Segolaianorum urbs fuit, ut docet Ptolemaeus, qui Segolaunos cum Plinio supra Cauaras , inter illos & Allobrogas statuit. TR ic Asri NAE J T ricastini Ptolemaeo se galatinis proximi sunt ad orientem, ex T. Liuio noti,& Ammiano Marcellino, cuin Annibalis iter ex Allobrogibus ad Alpes Cottias describunt per Tricastinos, Vocontios, atque Tricorios . ex Notitia item ciuitatum, & Conciliis , in quibus ciuitas Tricastinorum, de E piscopi Ti icastini suis locis nominantur. Horum urbes memorant Plinius Augustam, Ptolemaeus Neomagum : cuius nominis vestigia Oppidulum ita eo tractu retinet, quod Nionium vocant. Hodie vero Tricastinorum caput a s. Paulo nomen habet, ubi sedes Episcoporum , cum Tricastinorum
NAMεκτο J Epistopo Viernens , de quo supra. Mamertus
etiam dicitur ab Hilaro Pana, & Lucido, Auito, Gregorio Turon. & aliis. Qui Mamercum scribunt, a libris antiquis discedunt, de vocis origine. Nam a Mamerte Mamertus dicitur, & a Mamerto Mamercinus, non Mamercinus. Cum hac autem epistola comparanda est Alcimi Auiti Homilia de Rogationibus, cuius mentio facta est ad epistolain xiv. lib. v. Sunt enim ut argumento, sc tota narrationis serie simillimae. PopvLvs Anurn Nus J Mamerti Rogationes, quae Domini Ascens oncin antecedunt, imitati sunt non fovim vicini populi Galliae , ut hic locus ostendit, & Concilium I Aurelianensu: velum etiam ceterae nationes, atque ipsa tandem Roma, Leonis III. auctoritate, ut docent ritualium librorum auctores. Idco litaniam Gallicanam appellarunt , quia eius institutio E Gallia, & litaniam minorem, ut a maiore distinguerent, quae via. Kalendas Maij cclebratur.
530쪽
se ENAE MOENIVM J .Facies exterior. ductum a scena theatri. sic scenam corporis dixit Tertullianus libro de anima. scenam triumphi Eumenius in Panegyrico de scholis: Asiuo quidem tubarum sonus .ct Arepitus armorum , alium quadam triumphi scena deterreat. quanquam ea vox temese omissa est in vulgatis. AMBRostvM Duo RuM MARTYRUM Re P. I De reliquiis S S. Getuasi de Plotasti ab Ambrosio Mediolani repertis , Ambrosius ipse epistola xv. & Sermone xci. Augustinus I x. Consessionum, de xxii. de Ciuitate. Gregorius Turon. de Gloria Martyrum. lib. r. xLvIr. FER RE OLI so L. TRANSLATIO J Ferreoli corpus inte
α cum capite Iuliani, quod ab Arvernis Viennam fuerat allatum,liore primum ad Rhodani ripam basilica condiderant Viennenses. Mamertus in ampliorem Ecclesiam a se ibidem constructam transtulit, cum hac in riptione.
Hero, Chriuigeminer haec continet aula , Iulianum capite, corpore Ferreolum.
Haec Gregorius Turon. hunc quoque Sidoni j locum citans, de Cloria Martyrum lib. n. c. ii. Eadem Martyrum lipsana post Saracenicam direptionem vilicarius, Viennensium itidem Episcopus, proprio ii
tra urbein templo locauit, ut refert Ado in Chronico. CALLivvs vi ATOR J Amantius. Ita enim vocat epistola vir. II.
α xl. huiusce; & supra indicauimus ad lib. VI. viri. Porro non disti-milem , at contrario eventu, historiam de Andarchio Massiliens, qui Vis ciuis Aruerni filiam uxorem callida fraude appetiit, habet Gregorius Turon. lib. IV. XLVI.
S. EusTAc nii J Massiliensem cathedram ordine rexerunt Venerius, Euthathius,&Graecus Episcopi. Decessit ergo Graeco Eustathius, siue ut alij scribunt, Eustasius. Sie enim legitur in epistola Hilari Papae anno c D L x i v. Eustathius apud Gennadium de scriptoribu, Ecclesiasticis in Musaeo. PRO HYPERBOLicis INsTRVM ENTis J Alij pe bye ψσ-licis . lac. Cui acius, vir magni, & exacti iudici j, legendum censet pobolicis. quod valde probarem, si alicuius antiqui libri suffragio niteretur. De his enim est sermo. Verum virduis modo legas, idem est sensus. Nam aut hypobolica dicit instrumenta sponsalitiae, ut mox vocat, donationis propter nuptias, quam hypobolum a Graecis appellari docent iuris interpretes, aut hyperbolica illa eadem instrumenta, inquibus Amantius multa praedia, non sua sed aliena, hypoboli nomine hyperbolice largitus suerat: quae nunc ab ipso frustra scilicet reposcebantur. Cςterum admonet sponsalitiae donationis mentio , ut vocem hanc Ennodio nostro restituamus invita Epiphanij, cuius oratio de-