C. Sol. Apollin. Sidonii Aruernorum episcopi Opera, Iac. Sirmondi Societ. Iesv presb. cura & studio recognita, notisque illustrata

551쪽

ἰἱάγωis, sextilem in tertio. quae nulla eiusmodi radiatione iunguntur. ea Graecis vcMία ψαμά i m dicuntur. Iam centra, caeli cardines sunt

imum caeli. quae vinia perstringit Sidonius, sed centrum propti Enominat Ω-υρ ρά, quia is caput & princeps cardinum. FALs A, IDEO Q UE FALLENT 1 AJ Propterea diuinis & humanis legibus vetita matheseos, ut vani stimae occupationis, α ρέα.

Tertullianus de Idololatria. Nihil sitas, Mathematice, si nemebas testiturum misistianum. Sin sciebas, hoc quoque scire debueras, nihil tibi furarum cum ista professione. Ina te deperisulo suo instrueret, que ali rum climacterica praecauit. Non est tibi pars, ne rue sors in ista ratione. non potest regna caelorum sperare , cuius digitus aut radius abutis

caelo.

VERTACvM, THRAsYBULUM, SAT vRNINVM J Iulianum Vertacu in inter Mathematicos nominat in epistola ad Polemium Carmine xx H. iteinque Fullonium Saturninum. De Thrasybuli aetate docuit nos Lampridius in Alexandro. Thra 9 bulus, inquit, Mathem lictis illi amici simois Dis. quicum ei dixisset, necessitatem esse, ut m Ela barbarico periret , primo Iatatus est, quod 1ibi manum bellicam erimperatoriam crederet imminere, &c.

XII. TR io ετ io J Illi ipsi, opinor, quem Prosperi fragmentum, quod lib. r. cpist. I x. produximus, Praefectorium vocat, legatumque ad Attilam cum S. Leone & Avieno missum testatur. Praelectus ergo fuerat. Militarem quoque administrationem gesserat, ut ex Sidonii verbis colligitur. Prosper idem quarto Valentiniani Consulatu, pacem cum Vandalis per Trigetium iactam docet: quod Pauli quoque Diaconi confirmat Iustoria. PonetvM A LINGONis J Nomen oppido manet ad Garumnam in Vasat uni dioecesi. Lengonem hodie vocitant: a quo Burdegalam secundo flumine breuis in cursus. Meminit huius loci Paulinus epist. ii. ad Delphidium. iterum ad Amandum epistola ri. Supra Alingonem ergo, in Novcmpopulis est Cosso Vasitium. remotiores ad saltum

Pireneum Bigerii, nunc Bigorrenses, a quibus spirans ventus Vasatum arenas Syrtium more misceti. CATO Nis IN s Y RT E J Strabo lib. xvii. de Berenice. - ἀι --

ς anet. κλώμων οῦ μώων Ex hac urbe M. Cato Θrtem intra diem tricesimum peragram, exercitum ductans hominum amplius decem mitalirem. Rem prodigii similem habitam multi celebrarunt. Ipsum etiam Catonis epitaphium, quias incereto peragrisit tramite Syrtes. EPIs ToLAM Evoc AT ORIAM J Euocatoriae Principum

552쪽

AD SIDONIVM. 93

epistolae, ad quas alludit, eae dicebantur, quibus aut absentes ad Comitatum euocabant, aut Principis ambientibus aspectum veniendi fiduciam dabant. Nam sine euocatoria ad Comitatum venire omnibus non licebat, L. m. C. Theod. de Decutionibus Se silent . Utriusque generis formulam proponit Senator lib. via. Variarum. prioris exemplum est apud Iornandem in euocatoria Zenonis, qua Theodoricum Constantinopolim venire iussit. LEONτ ivs J Ponti j Leont ij matrem Liuiam didicimus ex epistola xi. ex hac filium eius Paulinum. ex Carmine xx H. generis prin cipem Pontium Paulinum. CRATE PARADA RuM J Paradae sunt integumenta nauigiorum, ad arcendum solem, frigus ,& reliquas caeli iniurias. Ausonius The

ni epistola v I.

Puype citus propera, sinuosique lintea veli Pande, Medullini te feret aura Nori, possium subter paradas, lectoque iacentem,

Corporis ut tanti non moueatur otuv.

LAPvRDENs IvM Locus TARvM J Baionensum. Quae enim hodie Batona est ciuitas in Nouem populis, olim erat castrum Lapurdum, in quo stationem habuit Tribunus cohortis Novem po-fulanae , ut est in Notitia occidentis. Baionenses item Episcopi in ta-ulis antiquis Lapurdenses appellantur. Denique tractus ipse agri Batonensis patria indigenarum lingua integrum Lapurdi nomen reti-Met. Lapurdenses ergo locustas, carinos uicit, qui Batonae ad Aturri ostia capiebantur. Loc A LAvTiΑJ Sic potius a Sidonio scriptum censeo, quam Ioca Lat a. atque ita prorsus habuit vetustissimum & piobatissimae notae exemplar: in quo tamen recentior manus lautia in Latia mutarat. Loca lautia, quae legatis decerni solita: tectum scilicet, epulaeque lautiores. Inde ad alia quoque transferebant. ut Apuleius lib. III. hespitiκm mihi ct loca lautia praebiturum. Symmachus lib. IV. epiliola xvi. Musis in Falatia loca lautia tu dedi H. NONNE HIO J Nunechius, emendatilis scribitur in XIII. Concilio Venetico, cui subseripsit. Fuit alter postea ei uidem nominis Guntramni regis temporibus Nonnechius Episcopus Nananet ensis, Felicis episcopi consobrinus do successor, de quo Gregorius Turon.

PRiNcipio J suessionum Episcopo, fratri Remigi in Episcopi XIV.

Remensis: quem etiam, patriimque Similium tacito nomine laudat. De iisdem omnibus Flodoardus lib. I. cap. x. Antiolius autem, quem

olim cum Lupo Tricassino & Maximo Reiensi Lirinensem eremum habitasse signiscat, cuiusnam sedis fuerit Episcopus, incertum.

553쪽

XV. Psto spino J Episcopo Aurelianensi. cuius extra stinc lacum , &I; edae Martyrologium i v. Kalend. Augusti, mentio apud antiquos vix occurrit. Prosperenim Episcopus, qui Carpentoratensi & Uasionensi Concilio interfuit, ab hoc diuersus est, utpote posterior. Nam Synodorum istarum tempore Aurelianorum Episcopus erat non Prosper, sed Eusebius, vel Leontius. Huic ver b aetate propior,

ac plan E suppar fuit Prosper Aquitanus, quem alij Reiensem in Gallia, alij Regiensem in Italia Episcopum faciunt. Sed is mea quidem sententia Episcopus nunquam fuit. Reiensi sane s quod multis, magnisque viris placuisse video ) in Prouincia u. Ecclesiae praeesse non potuit. cum certum sit, vel Sidonio auctore, in ea cathedra post M ximum sedisse Faustum: quorum ille Hilarij Arelatensis temporibus ut ex Reiensi, Arausi canoque Concilio, atque ex Hilari j ipi ius vita constat) Episcopus iam erat, ac proinde superstite adhuc Prospero, qui ultra Hilari, aetatem, hoc est ad urbem usque a Vandalis captam

sua Chronica perduxit. Faustus vero Maximi luccestar, ut ex Sidonii epistolis liquet, Prospeii annos excessit, quem omnes consentiunt ad Anthem ij Aug. tempora non peruenisse. Vnde tequitur, Prosperum Aquitanum neque ante Maxim lm, neque post Faustum, Reiensem cathedram regere potuisse. Sed ut Episcopum prorsus non fuisse sentiam, facit veterum omni u ni auctoritas, Victor ij de cyclo Paschali ad Hilarum, Gennadij Scriptorum Ecclesiasticorum cap. xxCI v. Gelasi Papae de libris apocryptiis, Fulgent ij ad Monimum lib. I. cap. xxx. Marcellini Comitis in chronico sincero & non vitiato, aliolumque: qui cum de Prospero alia omnia narrent, de Episcopali eius E nore mentionem nullam faciunt. Quare Prosperum, qui inter Regi j Lepidi Antistites numeratur, alium ab Aquitano fuisse crediderim, fallique eos qui cum Trithemio, & Flaminio utrumque confundunt.

X v I SPOPONDERAM PETRON io J Cui peculiaris hic libet dicatus est. epistola I. Vt epistolarum, inquit, senem parui adhuc numcrifumma protendat. ARMARIOLA ET ΣΟTNECvLAs J Per scrinia & museola Plinius iunior in descriptione villae suae Laurentinae, lib. II. epistolax via. Contra parietem medium Zotheca perquam eleganter recedit. quae fecularim ct velis obductis reductisve, modo adiicitur cubicuti, modo aufertur. Dctam ct .u cathedras capit. Item lib. v. ist. vi. in descriptione Tuscanicae. Mox zothecula refugit quasi in cubiculum idem atque aliud. DIDIus hic ct undique fenestra. Dubium non est , quin

vocem hanc mutuatus sit a Plinio. Nunc tamen vulgata Plinij exemplaria, correctorum vitio, quia in toto utriusque epistolae textu dia: Larum, Eae tarum ve mentio crebra recurrit, his etiam duobus in locis

diatam de diaetulam exhibent. sed certa est veterum codicum lectio,

554쪽

quam repraesentavi. Ex Plini j autem verbis non dissicile est cognoscere, Zot necas proprie dictas secretiores oecos & habitatiunculas domus cubiculis adiunctas, in quibus domini diuersabantur, pr ita attiaque studiis operam dabant, qualia sunt, quae vulgo Studia aut Cabineta dicimus. Vtitur iterum eadem voce Sidonius lib. Dc. xi. extatque in Tiburtina Inscriptione, quam Savaro protulit, & in hac Reatina nondum hactenus edita. Tr. CL Aunio Ava. L. FELICISCAPULANO D. r II. Q I II. I N MI ENNALLINMvNI TRIPLICARIO BENEM ER ENTI EX CONfENfU DEcVRIAE V NIvERSAE HONOR is CAUSA EO THECAM PUBLICE DEDERUNT. ATI METVs L. sv A PECUNIA AD ORNAVIT.

VERBA SALiARi AJ Syminachus lib. m. ad Siburium. Si tibi vetustatu tantiu est amor, pari studio in verba prisca redeam tu, quibiu ly canunt , Augurcis auem consulunt, ct Decemuiri tabdita condia

derunt.

FIR M i No J Arelatensi, viro genere ac pietate illustri. Hune I. enim esse coniicio, quem in B. Caesari j vita laudat Cyprianus, de aquosusceptum Caesarium, opibusque adiutum testatur. Ad eunde in lunt epistolae duae Ennodij. CSEcvs Dus J Plinii Epistolarum libros habemus decem . sed

decimum, qui totus est ad Traianum E prouincia scriptus, ceteris non adnumerat. Eodem modo Symmachi epistolarum libri propriε sunt nouem, qui ad priuatos. decimus relationes continet ad Principes in Piaefectura urbi missas. Hunc ipsum porrb numerum librorum alii etiam post Sidonium affectarunt, ut Auitus Viennensis, teste Gregorio Turon. lib. 1i. xxxIi I. Idem lib. vi. vii. auctor est Ferreolum quoque V cecensem Episcopum libros aliquot epistolarum, quasi Sidonium imitando composuisse. sed librorum numerum non designat. Cui set volu M iN cs T. 4 Alii codices diuerso lentii . minanim κε cum in ceteris rebus, tum est in hac certe negligenti min. EvpHRONio J Augustodunensi Episcopo. ad quem v m. lib. II. vii. Rogatus ab eo Sidonius, ut aliquam sacrarum litterarum par tem exponeret, modestissimEdeprecatar.

555쪽

III. FA vς τοὶ Reiens in Prouinciati. Episcopo ex Abbatet itinens. quo munere utroque post Maximum functus est. ideo Maximi bis Hiccessor dicitur in Carmine Eucharistico sub finem, Hunc adhuc

Abbatem quanti fecerit Hilatius Arelatensis, declarat eius vitae at ctor sis verbis: In eodem loco tunc temporis S. Faustum, presbyteruis pariter Cr Abbatem , ita futurarum praescius honorauit , ut inter se o sanctos sacerdotes Theodorum 2 Maximum medium compelleret reside. re. Sed de Fausto pluribus alias. Nunc satis sit moncre, praeter hunc seniorem, alterum quoque Faustum in eadem Reienss Ecclesiae cathedra x xc. circiter post annos sedisse. Quod ne penitus ignoraremus , docuerunt nos integrae subscriptiones Synodi V. Aurelianensis.

Vbi inter ceteros, qui pro Episcopis absentibus subscripsere, Claudianus legitur diaconus directus a Fausto Episcopo Ecclesiae Reicnsis. is nimirum, qui eiusdem postea sedis fuit Antistes, Parisiacensique Concilio, in quo actum est de causa Promoti Episcopi Duneniis,

interfuit, v t Concilij huius quae nacti sumus acta ic stantur. PER HAS M Ax iM E e i v I TAT Es J Assentior Savaroni, scriptam videri hanc epistolam Burdegalae, cum in ea urbe apud Euricum, ut est in epistolaix. lib. v m. exul ageret Sidonius, post deditos Arvernor, pace cum Romanis iterum turbata. BARBARis M vs E s T M o M. v M J Pati elegantia soloecismi v cem ad alia saepe transserunt optimi auctores. Cicero lib. H. ad Atticum xi. Ludos Anty fellare non placet. est enim xam. λοιον, cum velim vitare omnem deliciarum sit picionem. Hieronymus in Helvidium.: Apud Christianos selaeessemus est magnus 2 mitium, turpe quid vel na rare, vel facere. Sic&Lucianus et eriως, Herculem in scena μανω- ῶν, λακίου ait videri, clim in Andromache & Hecuba ferii possit.& Polamo sophist. de histrione, qui z Z.υ dicens, ad tetram, & ωγα cum diceret, manum ad caelum protenderet, ουτης, inquit, ἡ H. ἰαλο viri. quod narrat in eius vita Philostratus.

N O vAZ uia Ni 'AT I s J Sunt quibus ex hoc loco elici posse videatur, Faustum ad Episcopatum non mulidantὸ prouectum suisse . quam haec scriberet Sidonius. Velum nouam dignitatem appellat, non tunc temporis adeptam, sed quae antiquae Abbatis dignitati successerat. Veteranum enim , hoc est annorum supra xi i. Episcopum sui sic. Faustum , cum haec scripsit Sidonius, docent Hilari Papae epistolae, quae Fausti iam Episcopi cum Auxanio Romanam legationem ann

CD Lx II. peractam commemorant.

catae. lib. ii. epist. x. Sacrarum Fausti concionum meminit iterum Sidonius in Eucharistico. Hodie quidem quae Fausti nomen gerant, Ho- ta illae uon extant. occurrunt tamen interdum aliquae in antiquis si

556쪽

bliothecis, citanturque a Sedulio Scoto in Collectaneis in Malathaeum. ac nisi coniectura fallit, inter eas quae Eusebij Emissent nomine circumseruntur, Fausti huius sunt nonnullae . I x x i A M o J Episcopo , non Carpentoratensi, qui aliquanto v. posterior intersuit Concilio Epaunensi, de per idem ferε tempus Lugdunensi nondum edito de causa Stephani de Palladiae, sub Sigi Gmundo rege Burgundionum. non huic, inquam, quem constat ad Arausicani etiam II. tempora peruenisse: sed Iuliano alterius ignotae sedis Episcopo, qui &Eausti epistolae subscribit, & a Lucido inter eos numeratur, qui ad Synodum Arelatensem conuenerant. Diuersus autem , & utroque anterior videtur Iulianua, ad quem cum aliis Galliae Episcopis scribit Leo Magnus anno CDLI I. A M an Osi o J Episcopo, ad quem Ruricius lib. I r.epist. x L r I I. VI. REMici Io J Remorum, quae Belgicae ii. Metropolis, Antistiti, VII regis Clodouei, Francorumque Apostolo. Hanc ver b epistolam cum Sidonis elogio Historiae suae intexuit Flodoardus lib. I. cap. x II. Sed declamationes Remigij, quarum eloquentiam Sidonius tantopere commendat, nullae ad nos peruenerunt. nec recens haec iactura: cuni Hinc marus ipse, ac Flodo ardus, eas penitus ignorasse videantur.

P Rivcipio J Episcopo Suessionens, ut dictum lib. viii. epist. VIIIxiv. in qua& Megethium clericum nominat, per quem litteras acceperat , reddebatque. quem propterea gerulum antiquum nunc

vocat.

QV TvNC APTAE p vis T is J Non dissicilis fuit huius loci Ixemendatio, pro eo quod legebatur, tunc apii fuistis. Qui enim antiquos codices manibus terunt, sciunt ab antiquariis, qui diphthongos negligunt, raro ista distingui. Significat ergo, Faustum Aptae in vicina urbe tum fuisse, eum Sidoni j litterae Reios perlatae sunt. aptissim ε autem opportunissimeque ait Reis ab iste, ne litterae illaetam citb sub eius censuram venirent. Sita est Apta Iulia migentium sic enim a Plinio lib. m. c. iv. appellatur in medio sere spatio Reios inter & Auenionem. quod etiam videre est ex Itinerario AEthici, &Tabula Peutingeri. Coloniam fuisse ostendit antiqui lapidis haec Inscriptio Arelate.

AvΕ Vll DIc To Mox VALE J Hinc patet, solitos veteres initio epistolae ΑvE aut S ALv Escribere, ut in fine Vale. Ausonius, Paulino:

557쪽

Quid prohibet Salve atque Vale breuitate parata iScribene, felice que notas mandare libellis' Cuius moris vestigia restant in nonnullis Principum rescriptis , Haue Felix earissime nobis, Salve C egi K. N. Ductum id ἱ more usus quotidiani. Nam iisdem formulis in quotidiano congressia, digressuque utebantur. Graecisis: ε Q, --ε, ut est in Hadriano Dionis. Plutarchus Θὶ de Augusto , qui Fuluio, cum temerE nescio quid effutiisset, venienti postridie ac dicenti, Aue Caesar, Vale Fului respondit. ἰλει πιι , ὼς εἰώθει ΦουλGου προι ἀυτήν is εἰσάγοι,

LEGI Mus o P v s OPE Ros IssIMvM J Duos libros ut Cat-dinali Baronio visum est, de gratia Dei, & humanae mentis libero arbitrio. De his enim loqui hoc loco Sidonium multis adstruit Tomo vi. Annalium Ecclesiasticor v. Mihi vero cum opus hoc Fausti bipartitum scib dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum fuisse adfirmet Sidonius, quod neque his duobus, neque ulli cuiquam ex aliis qui restant Fausti libris conueni ad , reliquum videtur, ut opus hoc , de quo agitur, vel interiisse , vel adhuc uspiam latere sentiamus. ANNOS IAM DEx TRA NUMERA v. J Iuuenalis Satyrax. de

Nestore. - atque syos iam dextra computat annos.

Dictum ex consuetudine veterum, qui vario flexu digitorum numeros indicabant. quos supputat ocios digitorum gesticulos appellat T crtullianus. Totam artem inter 1edae opera complectitur libellus, qui inscribitur de loquela digitorum. Lauae ergo digitis usque adccntum numerabanta in centestimo ad dextram transibant. Hieronymus in Iovinianum l. Centesimus numerus a sinistra transfertur adde teram. Faustum igitur grandaevum innuit suisse. non quod reueracentesimum annum attigisset. est enim hyperbole. sed multb verecundior , quam illa Nicarchi Poetae in Cotyttarim anum , quam ait annos suos iterum manu sinistra numerare coepisse. quod tum fiebat, cum ad decem millia peruenerant. Sic enim canit,

Qua Ioles vidit plures quam ceruiu, ct annos

Iam laeua πιrsum computat aniculis.

X. APRvNCvLoJ Andemant uni Lingonum Episcopo. cui postea cum Arvernos relicta Burgundionum odio Plist maludemigrasset, cathedram suam Sidonius moriens reliquit. DE Bi TERREN si J Ita etiam id nomen scriptum lib. urit. epist. Iv. Graecis B. 3PM. quod propius accedit ad antiquam Inscriptionem Narbonensem, in qua Septimani Baeterienses hoc modo leguntur.

558쪽

AD SIDONIVM.

SE P. BAETER R.

Lupo J Episcopo Tricassino. ad quem cum praecedentium libro- XL'rum volumen misisset ea lege Sidonius, ut ad alium postea quendam Episcopum perferretur , questiisque hoc nomine Lupus esset, factieulpam hac epistola deprecatur. Ho Loo RAPHAs MEMBRANAsJ Autographum exemplar, quod ad te misi. Holographa enim dicuntur, quae auctoIis sui manu scripta, idiographa , archetypa. ut holographum testamentum , quod testator ipse petscripsit: holographa epistola Hieronymo in Rufinum ,

auctoris manu exarata. Holographa etiam manu scribere, est sua ipsius manu scribere. Inveteri codice Canonum Nicaenorum : Atticus Di copus Ecclesie Constantinopolitane edidi Canono sanctorum Patrum,

holographa manu a me subscriptos. Itaque quod in Principum rescriptis , atque in pritiatorum item epistolis, Lib finem adiici solet, ct manu diuina, vel 2 alia manu . id perinde sonat atque holographa manu. quia in huiusmodi epistolis hae solum clausulae auctoris manu perscriptae, reliqua a notariis. At holographa cpistola, tota ab auctore. Obvia sunt exempla. Vt Novella Valentiniani de Episcoporum ordinatione , Et manu diuina: Diuinitas te Ieruet per multos annos , Parens carissime. Augustinus epistola x L v. ad Armentarium MRipatium : Et alia manu: Gaudeamus de vobis in abundanti Vatia

Christi, Domini eximi' , meritoque honorabiles ac desiderabiles sit . Sic enim est in optimis manuscriptis. Sed in vulgatis exemplaribus, illa diuersae manus adnotatio, & hoc loco, & in aliis passim apud Augustinum, & alios, librariorum temeritate omissa est. O R E s i o J Homini Hispano , ut altera lib. viii. ad Fortunalem. XII. Hanc vero scripsit, cum in Episcopi munere tres iam Olympiadas, hoc est annos duodecim decurrisset. Anno ergo Christi, iuxta Bato

TON AN Tio J Tonantii Ferreoli filio, epist. α. lib. II. qui do- XIII.

ctus Tonantius appellatur in Propemptico. ubi de matrem eius Papianillam laudat. PLATONI co M AD AVRENsi J Apuleio. qui Quaestiones conuiuales scripserat, teste Macrobio lib. via. cap. Par. Quaestiones, in uit, conAiuatis proponas , vel j e dissolitas. Quod grem vetem ita lu-icrum non putarunt, vi ct Aristoteles de ipsis aliqua consiti eris, ct Plutarchus, ct vester Aprileius. Frontonem addit Ioannes Sares be-riensis, qui Macrobii verba repetit Polycratici viri. x. PETRI MAG. Epis ToLARvM J Maioriani Augusti. quo

559쪽

legato de interprete Maiorianus praesidium militum Lugduno impostum urbe depulit, ut est in Panegyrico Maioriani sub finem. Eidem

praeterea Panegyricum ipsum obtulit Carmine i M. DOMNvLO, SEVERIANO, LAM PRIDiol De Domnulo dictum lib. iv. epist. vltima. Seuerianum iterum laudat epistola xv.& Carmine xv. ubi praestantem tuba, hoc est grandiloquum vocat. Iulium opinor Seuerianum cuius artis Rhetoricae praecepta syntomata leguntur. Lampridium verbrhetorem, cuius obitum luxit epist. xi. lib. viii. cathedram Burdegatae tenuisse hic locus ostendit. Ivo A TExTA BELLVAsa. J Quae belluata tapetia in Plauti Pseudolo, Zωκα Graecis & Zωδεω . Nec abs re Ctesiphontis ac Niphatis mentionem iniecit, ut Babylonica designaret. Babylon enim, auctore Plinio , colores diuersos vestium piisturae intexere maximEcelebrauit, & nomen imposuit. Babylonicae vero picturae argumentum , bella aut venatio. Ammianus Marcellinus rerum gestarum libro xxiv. Iuliani Aug. mansionem in agro Ctesiphontino describens: Diuersorium , inquit, opacum ct amanum, gentiles picturas per omnes aedium Paris es ostendens, regis bestias venatione multiplici trucidantis. Neo enim apud eos pingitur vel 'gitur aliud,praetervari, caedes ct bera. ARABvM τε MEssEJ Statius Papinius lacrymis Hetrusci: tu messes Cilicam rue Arabumque

Tibullus item lib. iv. in laude Sulpit ij, Cultor odorate diues Arabs

segetis. Arabum messis & seges, omnis generis odoramenta, quae in Arabia nascuntur. Hinc prompta emendatio versus Orient ij, qui viros doctos exercuit, si Arabum legas, non aruum. Sic enim scribit, de cadaueribus quae aromatibus condiuntur: Non modo qua tumulis bene condita saxa resentant, Aut Arabum solidans patuis odorque tenet.

Arabum puluis &odor, nota figura, pro puluere odorato Arabiae. RAvvLos CHORAvLAsJ Qui tibias in choro inflant. quos pulcherrime itidem deserabit Cyprianus de Spectaculis: Alter cum choro, cst cum hominis canora voce contendens spiritu μο , quem de visceribus suis superioribus nitens haustrat, tibiarum foramina mod lans , nunc effuse , cst nunc intus recluso ac represse, nunc certis foraminibus emi se, atque in aerem prefuse. item in articulorum senum stam gens , loqui digitis laborat, ingratus apisci, qui linguam dedit. XIV. Buno v Noto Ni J Adolescenti scholastico. Huic per litteras interroganti qui dicantur versus recurrentes, duo eorum genera pro ponit. Nam aut recurrunt per singulas litteras, cuius generis est Lemnis Sapientis quali distichum, lib. vi. Amtiologiae epigras ratum

Graecorum hoc modo,

560쪽

Hoc enim si retro acto cursu a fine relegatur, non motis loeo litteris idem redit. Aut per singula tant,n verba. quod genus Diomedes &Victoriniis; qui prioris generis non meminerunt, reciprocos vo cant. Sed horum rursus duae sunt species. Nam reciproci sui ad epistolam x I. lib. v m. obseruari coeptum aut per singulos versus redeunt, tum generis eiusdem, ut hic pentameter Porphyrianus, Ausonia decus. O lux pia Rσmulidum , in pentametrum alterum, Romulidum pia lux,, est decus Ausioniae. tum diuersi , ut hic heroicus Porphytij eiusdem, . Omne genus metri tibi pangens , optime Basse, in Sotadicum, Passe optime pangens tibi metri gensu omne. Aut per totum elegum. quale est distichum Sidonij detorrente, &hoc Nicodemi Heracleotae eodem libro vi. Anthologiae.

ΡATAVINIs Votv Mi Ninus J Nondum enim perierat pars illa operis Liuiani. de qua & Symmachus lib. iv. epist. xvii. Pr cassiallorum memorias deferri in manus tuas potatas. reuolue Pataninis iaptoris extrema, quibus res C. Caesieris explicantur. IvvENTII MARTIALrs J Quidam monti . Idem fortasse qui Gargilius Martialis, quem inter auctores, qui Caesarum vitas in litteras miserunt, numerant Vopiscus in Probo; de Lampridius in Alexandro , cuius aetate vixit. Quamquam hic Gargilius quoque Martialis nuncupatur ab Emiliano, Seruio , & Cassio aoro, qui eius etiam de cura hortorum libros commemorant, BALBI EPHEManio EM J Iulii Caesaris de rebus sitis Ephemeridem citant Plutarchus, &Seruius ad xi. AEneidos. Ad Balbum item est Hirtii liber Octavus, quem ad reliquos uri. Commentariorum Caesaris adiecit. Balbi autem Ephemeridis, quae C. Caesaris gesta cxplicaret, mentio nobis extra hunc locum apud veteres non oc

currit.

A TACEM so NA REJ Qui fluvius Nat nem alluit , patriam XV

Leonis & Consentij. Fortunatus: Excipit hinc Narbo, qtia littora plana remordens Misis Atax Rhodani molliter intrat ar M.