장음표시 사용
561쪽
Id est easdem quas Rhodanus. Cycno se pest Pindarum conisarauit
Horatius lib. ii. Carminum. Sidonius ergo Atacem cum Aulido Apuliae componit, Narbonenses hos poetas cum Horatio. IN Licvs T 1 DE PRO cvLus J De hoc, ut monui, Ennodius
libro i. Carminum, in praefatione Proculi nepotibus dicta :Horum Pindarem fulmina vincit auus. Docta Camenati cecinit qui carmina plectro , Cuius Apostinet nil tacuere chori. VOTA DE sTITUTA LITTERIs J Male hactenus, vota dissent ut a litteris. Certa de necessaria emendatio. in qua tamen diu mandum
fuit, cum manuscripti nihil iuvarent. Sensus est apertus. Destituta enim litteris vota dicuntur, eius, qui velit quidem, sed ob impetit Iam non possit. XVI. PERAGRATrs Dio Ee Esinus J Hic dice ceses posuit pro parochias. distinxerat lib. vii. epist. vi. muta in desolatis cura dioecesitas, parochissique. Ibi enim dioecesim ea notione dixit, qua hodie sumitur , pro tota Episcopi iuris tristione. Interdum vero latius porrigitur ad integram prouinsiam Archiepiscopi, ut Rementis ac Senonentis dic cessis in chronico Frodoardi anno occcc LxH. Immo etiam ad Primatis administrationem, quae multas prouincias complcctitur, Ut lib. vi. Capitularium, & in epistola Nicolai Papae ad Michaelem Imp. Nonnunquam etiam contrahitur ad cutias, seu parochias, quae multae in una dioecesi, ut hoc loco, & apud Gregorium Turon. Brivatem siti dioecesis lib. iv. xiii. & dioecessis Ruthenicae Ecclesiae l. vi l. xxxv m.
Sic victissim parochia saepe pro integra dioecesi, ut Vi uariensis parochia Adoni Viennensi,& Suessonensis Rothaldo in epistola ad Nicolatim. Capitularium libro eodem , Vn qui que Episcoporum habeat se atarachia potestatem. Hincmarus Nicolao: Quia non solism dioecesis, verum etiam parochia mea inter duo regna pub duobus regibus habem/diui A. id est non sold in Prouincia, verum etiam Episcopatus Remensis. GEMINAE CORONAE J Statuae aereae , & Praefecturae urbanae. Has enim coronas vocat, ut sequentia declarant.
S TAT vAM PERENNEM J Statuam Sidonio positam fuisse sub Auito Aug. argumento est, quod statuae huius meminit in epigrammate ad Priscum Valerianum , quod superstite Auito , & calente adhuc Panegyrici memoria, scriptuin patet. idque miror viros doctos non animaduertisse, qui sub Maioriano positam volunt. Praesectu- Iam autem ab Anthemiori. Consille adeptus est, cum Romam iterum venisset, post annos circiter decem, quod est Sidonio , tempus prope post bilustre. Rursum duplici statua donatum Sidonium, unam Graeca, altera in Latina Bibliotheca, censu: t elegantissimus Lipsius
562쪽
cap. x. de Bibliothecis. Mihi auctor est Sidonius, non solum hoc loco, sed in eodem etiam Carmine ad Valerianum, unicam fuisse : in porticu nimirum, qua iter ad utramque Bibliothecam. Sic enim ait: Nil vatum prodest adiectum laudibus illud,
Vlpia quod rutilat porticus aere meo. COMMA TE BINO J Alioqui vitio inest pentametrum, nisi duplici commate constet, quorum parti sit, ut loquitur Terentianus, finis utrique suus. Ideo hunc improbat : Inter nostros gentili oberracequus, quia cola diuisa non habet. &Hephaestion illum Callimachi,
v I TOLos ATEM J Saturninum primum Tolosatum Antistitem. Saturnini nomen respuebat metri ratio, sed carminis legem spreuit, ne sancti viri memoriam praeteriret. inaci ipsum in huiusmodi nominibus causati passim poetae. ut in alio eiusdem nominis Saturnino Prudentius in Martyres Caesaraugustanos, in Earino Martialis lib. Ix. xH. in Pariambo Terentianus. Vetus Epitaphiqm Romae duplici licentia. Θ Κ
Hoc est, Phileto hunc tumulum defuncto morte marito
Abascantis coniunx grati animi scio. Nam ectasi usus est auctor in Phileto, in Abascantide pleonasmo. Religiosor in Itineratio suo Numatianus, qui cum Venerij Rufij volus ani verum nomen, hoc est ultimum, latuis metri legibus versu complecti non posset, satis habuit desiderium suum testari: Hic Praefecturam sacrae cognoscimus Urbis
Delatam meritu, dulcis amice , tuis, Optarem verum complecti carmine nomen:
Sed quasdam refugit regula dura pedes. Cognomen versu Veneri carissimo Rusi. Iuste dudum pagina nostra canit. Alloquitur enim, ut dixi, Volusianum, Albini filium ; cuius proprium nomen Volusianus , cognomina Venerius Rufius. Idem paulo viperius: sius Albini gloria magna Patris, Ei Volusi antiquo derivat stemmate nomen. Vrbanae verb Volusiani Praese sturae, quam ei delatam gratulatur, testis est Volusiani ipsius P. U. Edictum aduersus Caelestium haereticum. Itaque Numatiani Itinerario, nostra quidem coniectura, redinte- Pandus est titulus, ADRVOvM VENERIUM VOLVs I AN v M.
563쪽
ANEGYRI convM Sidoni j praeposterus est ordo. Recta series erat, ut primo loco appareret, Panegyricus Auiti, tum deinde Maioriani, po- stremo Anthemii. qui Maioriano post Seuerumi successit, M.t, ut Theophanes in Chronico scri- 'bit, χροι Πυι- mos, s Loc Mλείαν δαίων. , vir Christianissimus , er qui cum pietate imperium rexit. Ex quo Damasci j vanitatem redarguas, qui in vita Isidori AEgyptii Aginemium finxit impium, atque de qui occulta de rςnouando idolorum cultu consilia mente agitaret. Quae autem occasio & eausa Sidonio fuerit Panegyrici Anthemiani, docuit nos epistola Ix. lib. I. Ex ea enim Romae dictum constat Kalendis Ianuariis, cum Anthemius August. imperium nuper adeptus, Consulatum alterum spriorem quippe adhuc priuatus Constantinopoli egerat 3 solenni Principum more auspicaretur, anno Christi CD Lx viri. Quare ab hac iteratorum fascium gratulatione laudationis ducit exordium. CORAM vicTORE J Alij doctore, ut vulgati. Sed cum inplerisseque victore legeretur, non dubitaui, quin id eius nomen esset, qui sacri palati j Quaestor fuit Anthemio. PETIIT EM ROMvL A v IR Tvs J Legationis, qua Romani mortuo Seuero principem a Leone postularunt, meminit Euagrius
tur omnes , & Leo ipse in Novella G bonis vacantibus. ubi & filium suum
564쪽
suum ea causa, qubd purpurae auctor illi fuisset, nominat Anthemium. Hinc illa virtusque Principis concordia, quam toto poemate praed
cat : cuiusque index aureus nummus, in quo Leo & Anthemius cou- sertis inter se manibus, & pacis nomen adscriptum. NE T E , p i RATA J De Genserico Vandalorum rege, quem pira- is tam , praedonem, latronem appellare solet. OR ais ROMA Tvit Constantinus, cum urbem a se conditam omnibus ornamentis Romae aequasset, quod reliquum erat, lata lege adiecit, ut Constantinopolis noua Roma diceretur, ut narrat Socrates lib. I. Hist. c. xii. Certant e Sinde scriptores in utriusque Romae comparatione. Gregorius Nazianzenus in Carmine de vita sua, adeo aequales facit, ut situ tantum ac loco discrepare dicat. Iulianus verbRugustus in Encomto Constant ij nouam veteri longe postponit. Πο-
tur sensus, aut structura orationis. Nam s Σμirini legas, quod viro
docto placuit, sententia corrumpitur, & ri Eoo ά - πιαν manet. Eoos ergo Quirites vocat ciues Constantinopolitanos. Sequitur enim, si Constantinopolis noua est Roma, ut incolae Quirites dican
CALon inici Evni J Byzantiis Eurus spirat E proxima Cal- ρ' chedone. Calchidicum ergo dixit pro Calchedonio, ut Paulinus
Natali x I. Et qua Calchidicu Euphemia martyr in omSignat virgineo sacratum sanguine sitim. .
Nam Calchedone passam esse S. Eupheni iam nemo nescit. Sic Apollonium Stoicum philosophum, Marci & Lucij Caesarum magistrum , ν alii Calchedonium appellant, ut Capitolinus in Marco, & Eutropius lib. viii. alij Calchidicum, ut Eusebij interpres Hieronymus in chronico, & Cassiodorus in Fastis. Et Capitolinus idem in Antonino Pio Apollonium Calchide accitum ait, quod alii dicerent Calchedone. Aliud est Chalcidicus a Chalcide Euboeae: aliud Calchidicus a Calchide seu Calchedone Bithyniae. Quam quidem Chalcedonem
hodie scribunt omnes, & Graeci χαλ- φὶνα, quo etiam modo scribendam censuit Stephanus in voce Κηχ1Jών. Sed qui antiqua monumenta tractant, aliam in omnibus scripturam obseruant. Quarta denique ipsa Synodus cxcumenica in vetusti stimis exemplaribus non Chalcedonensis, sed Calchedonensis nuncupatur. Et quod fidem praecipue. sacit, nunquam aliter veteres nummi. Vidimus sanε complures, tum i
565쪽
Caesarianos, tum antiquiores alios: atque in his v n utar, in quo parte aduersa caput est Apollinis, cuius templum in ea urbe fuisse testis est in Pseudomante Lucianus, in auersa tripus cum inscriptione ΚΛ AXA-ΔΟN In N, quae ipsa eadem est in omnibus aliis.1 . ITUR IN AEQUOR MOLIBus J De amplitudine ac frequentia urbis Constantinopolitanae, eiusque aediliciis mali impositis, Zosinnus lib. it. Historiae. sidonius moles illas puluere Puteolano congestas fuisse significat , quem adstructuras, quae in aqua fiebant, transferri solitum docet Vitruvius lib. v. cap. xii. ε regionibus quae sunt i Cumis continuatae ad promontorium Mineruae. Est at tem puluis Puteolanus similis arenae. Ideo istici, ν appellat Strabo, dc iuncia voce α ουν-. Noster arenam Dicarchaeam, id est Puteolanam. Puteolorum enim vetus nomen, Plinio teste, Dicaearchia, Δi--ω χἰα. quod poetis est Dicarchia, Dicarchis Petronio. 67. TALI Tu civis AB vRBE J Constantinopolitanum domosuisse Anthemium, docemur etiam ex libello et .κnσμά υν ΚΠ. de aedificiis Constantinopolitanis. in quo legimus Anthemium aedes suas Constantinopoli, cum inde discederet, consecrasse, in iisque templum, gerocomium, &lauacrum condidisse. Sic enim habet: - α
s3. PROCOPIO GENITORE J Patriae laudibus patris avique materiai laudes subiungit. Pater filii Procopius, regio sanguine oriundus , a Procopio nimirum cilice , cui de purpura de imperio cum Valente contentio. quem Iuliani Augusti propinquum, cognatumque Constant ij fuisse, auctor est Marcellinus libro xxvi. At Idacius noster Procopij fratrem non filium appellat Anthemium: De Consta rin voti, inquit, a Leone Augusto Anthemitu frater Procopi cum Zf.t cellino, alii que Comitibus viris electis, or cum ingenti multitudine exercitas copiosi ad Italiam Deo a Minante directits a cendit. 7S. Huic QVONDAM ivvENi J A Procopio An themis patre pacem cum Persis renouatam ait: eundem mox Magistrum militum per Orientem creatum, atque Patricium. Pacis descriptio tota est e Claudiano i. in Stilicone in . Idem enim argumentum. Pacis foedus cum Persis sanx rat Stilico, sanxit de Procopius. Nam pax per illa tempora bis facta cum Persis. Primum a Theodosio Magno cum Artaxerxe, sue alius rex fuit, Richomere de Clearcho Consulibus, anno Christi cccxx Civ. Legationis Persicae, qua pacem a Theodosio postularunt, meminere Pacatus in Panegyrico, Socrates lib. v. de Marcellinus Comes Consulibus suprascriptis , & alij. Appendix ad Victorem : Cum 'Perpari strve petitui pacem pepigit. Illa est , quam Stilico legatus comedi
566쪽
Τuit . eleganterque&copios E describit Claudianus. Iterum a Theodosio minore cum Varara ne rege, post acre ac multiplex bellum, icta est, Honorio x m. Theodosio x. Cois. anno cDxx. ut annotant iidem Socrates, & Mareellinus. De hac loqui Sidonium nulla est controuersia, cum Theophanes & Cedrenus Procopio auctore factam
P Rocopio Dic TANTE MAGis. J Vulgati hactenus, Proco- 83. yio dictante. magis tueatur. S c. nullo sentii. Locum interpunctione correximus, nomine Magis reddito. Claudianus de pace Stilico ius Thuris odora i cumulis, ct messe Satriae
Pacem conciliant arae . ri Gyte tutiencor
atrio strauere Magi. rex ipse micantem Inclinat dextra pateram, secretaque Beli Et vaga testatur voluentem sidera Mithram. Magi enim Petiatum erant Theologi A sacerdotes, diuinatum rerum periti de administri. quod vocem ipsam sonare docet Porphyrius ini
ι-: ἰ r. In penultimo versu Claudiani Beli restitui, pro belli. Belum enim intelligit, quem ut Deum municipem colebant Chaldaei, ut obseruant Minutius Felix in Octauio, & Sulpitius Seuerus Historiae r I. IGNIs ET v NDA Drus J Hos enim pro I iis habuisse Persas 8 . Tompertum est. Herodotus Thalia r n. - θεῖν μιι θυην ει rati si orat. Idem etiam eodem libro de aqua testatur, Jd Strabo lib. xv. Diogenes Laertius in prooemio operis sui. Sed praecipua ignis veneratio. Chry
-'- ερο π1IM . βά caesi. Inde sacra illorum πυρμα. & apud Socratem & Euagrium, in castris Is digerdae & Chosroae regum me. ἀν-t. Nam ignem in sacris foculis perpetuum circumferebant. Religionis originem Ethnici scriptores Persae adscribunt: nostri Nembrotho Cham nepoti, ut Marius Victor lib. I ii. in Genesim. Suscipi T HVNcREDuc EM J Procopius post foedus Persi- 89. cum Magister utriusque militiae, ac Patricius iactus est a Theodosio. quod testat ut Theodosij ipsius lex xxxvi. Cod. Theod. De erogatione annonae militaris, cum inscriptione 'Procopio Asagi bo militum per Orientem , Victore Consule data, hoc est biennio post pacem. Magistri militum in Orientali impetio per dioeceses a Theodosio magno diuisi tres fuere, per Orientem, per Tiflacias, per Illyricum. Dice-ceseos orientis caput Antiochia ad Oronte m. limes ver b, ut Mareellinus lib. xiv. docet, a Tauri montis iugo, ripisque Euphratis ad miliam usque porrigebatur. Quare AEthiopum quoque fines atting
567쪽
bat. Ita nec breuius, nec aptius a Sidonio comprehendi potuit tota administratio Magistri militum per Orientem.' . Hv Ic so CER ANTHEM ivs J Maternus Anthemij Augusti auus fuit Anthemius, Praefectus & Consul sub Ai adio. is nimirum, qui post mortem Arcadij totam imperi j molem pro Theodoso adhuc
impubere suis humeris sustinuit. ιαμ1 Ανω-ι Synesio, ν ἀπιώθ - ταν Socrati, multis & eximiis laudibus ornatus ἱ Ch - stomo epist ola cxLvri. Consulatum cum Stilicone gessit anno cDv.
Praefecturam per annos X III. continuauit.
I2O. DuM LAvREA PLAGRAT J De hoc prodigio in Iuli j Caesaris ortu, qui praeter Sidonium scribat, haud Acilὸ reperias. Neque tamen idcirco fidem minuam. QuIm multa enim apud Sidonium sunt, quae alibi hodie non leguntur II . MACvLIS G EN ITR Ici si Haec verba diuelli a superioribus debent, ut cum sequentibus cohaereant, de ad Augustum referantur, non ad Alexandrum. De Olympiade enim Alexandri matre nemo scribit, in corpore eius relictam fuisse maculam 1 serpente ex quo conceperat. De Attia Augusti matre scripserat Asclepiades Mendesius, ex quo narrat Tranquillus cap. xCI v. is . CYNico RuM TVRn AJ Si utriusque sectae originem spectes antiquior Epicuro Antisthenes Cynicorum parens: si dogmata, lo gε dissimillima, oraecipuE circa finem bonorum. Quomodo ergo Cynici Epicureos sectati 3 Docet Augustinus xl x. de Ciuitate, fuisse qui cum voluptat An cum Epicureis summum bonum praedicarent, Cynici tamen , qudd eorum habitu &consuetudine uterentur, appellari solerent. De his loqui videtur Sidonius, de quibus de Origenes lib. iv. in Exodum. I9 . PRINCEPs cv I MUNDus J Marcianus Augustus. Is enim filiam Anthemio desponderat. Euagrius lib. II. ς M. Mari . . . lui βι-
mij creatione agunt, Marciani generum dicunt. Sidonius Euphemiam infra vocat, eamque vescam patii filiam fuisse docet, quod alijscriptores non produnt. I99. COMITII sED IvRE RECEPTO J Anthemium ait Comitiuae
insignibus ornatum fuisse, cum ad tuendum Danubi j limitem missus est. Quod quidem non est intelligendum de Comitiua Orientis, cui nihil est cum Danubij tractu commune. Sed qualis erat Comitum rei militaris, qui cum primi ordinis Comitiua militaribus copiis praefici a Principe solebant, & Prouinciarum Ducibus aequabantur Theodosius iunior Cod. de Comitibus rei militaris: Eos, inquit, qui sis Comitiua primi ordinis dignitate peculiariter ad quamlibet prouinciam, vel prouincias defendendas milite credito auctoritate nostri numinis destia
568쪽
nantur, Duribus adaequa ηs. Erat is quas gradus ad militum Magisteriam, ad quam postea prouehebantur. Marcellinus lib. xxv I. EPitius Isi'riciano preponitur exercitui, nondum Magi Dr, 'd Comes. & post
alia: Valentinianus Equitis aucto Magistere dignitate repedare ad Isistria eum destinabat. Quomodo & Constantium, Bonifacium, Aetium pridsComites, deinde Magistros fuiste legimus. & Anthemius noster post
hanc expeditionem continuo utriusque militiae Magister creatus est. V T R I QV E MAGIsTER MILiTIAE J χοάκόι dictit m , pro zos. utriusque. Nam vetustissimi, teste Pristiano, omnem genitivum in I vs desinentem I etiam littera terminabant. Caecilius Comicus, Nullial 1 rei, nisi amicitia eorum causa. Afranius in Suscepta. Adeo ut tofarias caperet toti familia. Poterat & utraeque dici, antiqua etiam consuetudine, quam secutus est Fortunatus ad Bod egistium, De bonitate tua lis est regionis utraque. IAMQNE PARENs Divos J Sic optima exemplaria. Nec du- Do
bitandum, quin ita scriptum sit a Sidonio. Nam vulgata editio, paris Diuos, ridicula est & nulli rei. Diuos parens Marcianus post mortem dicitur, ut Diuos Iulius, & Diuos Augustus in nummis, & Diuos Traianus in hoc antiquae Inscriptionis fragmento, quod paucis abhinc annis erutum est in agro Ricinensi.
Gaudeat Euphemiam sidus diuale parentis. Iam, inquit, defuncto sine mascula prole Marciano, imperium tibi ob coniugem eius filiam debebatur. Sed tu regnandi minime cupidus, Leonem tibi praeferri passus es, a quo ipse postea non generis,
sed virtutis praerogatiua, in regni societatem vocarere. Hactenus ergo gesta superstite Marciano. Quae sequuntur, ad Leonis tempora pertinent, ut duplex bellum Anthemij, Gothicum & Hunniciam. VALA MERIs Aa ARM Is J Belli Gothici auctor fuit Ualamerostrogothorum rex, is qui cum Theodemire dc Vindemire fratribus in Attilam bello Gallico secutus, post eius interitum sedes in Pannonia cum annuis muneribus obtinuit a Marciano. Quae cum lentius deinde praestarenturi Leone, Illyricum paene totum, ut Iornandes in Geticis uarrat, populando vastavit. Ideo populatores a Sidonio vocan-
569쪽
bat. Ita nec breuius, nec aptius I Sidonio comprehendi potuit tot administratio Magistri militum per Orientem.' . Huic soco ANTHEMIus J Maternus Anthemij Augustauus fuit Anthemius, Praesectus de Consul sub Ai adio. is nimirum qui post mortem Arcadij totam imperij molem pro Theodosio ad huiimpubere suis humeris sustinuit. μέ - Αν, ures Synesio, M omeώχως ν φρονιμ is me Socrati , multis & eximiis laudibus ornatus a Chrysostonio epistola Cx Luri. Consulatum cum Stilicone gessit anno CDv
Praefecturam per annos x III. continuauit.
IIO. D v M L Av REA FLAGRAT J De hoc prodigio in Iuli j Caesari ortu, qui praeter Sidonium scribat, haud facilε reperias. Neque tamen idcirco fidem minuam. Quam multa enim apud Sidonium sunt quae alibi hodie non leguntur I2 . MACvLis G EN I T R i c i s J Haec verba diuelli a superioribu
debent, ut cum sequentibus cohaereant, de ad Augustum referantur non ad Alexandrum. De Olympiade enim Alexandri matre nem cscribit, in corpore eius relictam fuisse maculam a serpente ex quc conceperat. De Attia Augusti matre scripserat Asclepiades Mendesius, ex quo narrat Tranquillus cap. XCI v.
l67. CYNico RuM TVREAJ si utriusque sectae originem spectes antiquior Epicuro Antisthenes Cynicorum parens: si dogmata, longe dissimillima, priscipuε circa finem bonorum. Quomodo ergo Cynici Epicureos sectati 3 Docet Augustinus xl x. de Ciuitate, fuiss
qui cum voluptat cum Epicureis summum bonum praedicarent Cynici tamen , qudd eorum habitu &consuetudine uterentur, appellari solerent. De his loqui videtur Sidonius, de quibRs de Origenei
lib. iv. in Exodum. I9 . PRINCEPs C v I M v N D v sJ Marcianus Augustus. Is enim fi liam Anthemio desponderat. Euagrius lib. iI. ω Μ υ ἰς . .
m ij creatione agunt, Marciani generum dicunt. Sidonius Euphe in iam infra vocat, eamque unicam patri filiam fuisse docet, quod aliscriptores non produnt. I9'. COMITII SED IvRE R EC E p To J Anthemium ait Comitiua
in s gnibus ornatum fuisse, cum ad tuendum Danubi j limitem missus est. Quod quidem non est intelligendum de Comitiua Orientis, cur nihil elicum Danubi j tractu commune. Sed qualis erat Comitum rei militaris, qui cum primi ordinis Comitiua militaribus copiis praefici a Principe solebant, de Prouinciarum Ducibus aequabantur ὶ Theodosius iunior Cod. de Comitibus rei militaris: Eos, inquit, qui μόComitiua primi ordinis dignitate peculiariter ad quamlibet prouinciam, vel prouincias defendendas milite credito auctoritate nostri numinis desti
570쪽
nantur, Duribus adaqua κs. Erat is quasi gradus ad militum Magisteriam, ad quam postea prouehebantur. Marcellinus lib. xxvr. Equiatius Isi'riciano praeponitur exercitui, nondum Magi Dr, 'd Comti. & post alia: Valentinianus Equitio aucto Magisterj dignitate repedare ad Libria eum destinabat. Quomodo & Constantium, Bonifacium, Aetium prius Comites, deinde Magistros fuisse legimus. & Anthemius noster post
hanc expeditionem continub utriusque militiae Magister creatus est. UTOQUE MAGIsTER MILITIAE J AtDuras dictiam , pro zos. utriusque. Nam vetustissimi, teste Prisciano, omnem genitivum in Ius desinentem I etiam littera terminabant. Caecilius Comicus, Nulli Hy rei, nisi amicitia eorum causa. Afranius in Suscepta. Adeo ut is satias caperet toti familia. Poterat & utraeque dici, antiqua etiam consuetudine, quam secutus est Fortunatus ad Bodegislum, De bonitate tua lis est regionis utraque. IAM Q.VE PARENS D i vo s J Sic optima exemplaria. Nec du- Do
bitandum, quin ita scriptum sit a Sidonio. Nam vulgata editio, paris Diuos, ridicula est & nulli rei. Diuos parens Marcianus post mortem dicitur, ut Diuos Iulius, & Diuos Augustus in nummis, Se Diuos Traianus in hoc antiquae Inscriptionis fragmento, quod paucis abhinc annis e tutum est in agro Ricinensi.
Gaudeat Euphemiam sidus diuale parentis. Iam, inquit, desuncto sine mascula prole Marciano, imperium tibi ob coniugem eius filiam debebatur. Sed tu regnandi minime cupidus, Leonem tibi praeferri passus es, a quo ipse postea non generis,
sed virtutis praerogatiua, in regni societatem vocarere. Hactenus ergo gesta superstite Marciano. Quae sequuntur, ad Leonis tempora
pertinent, ut duplex bellum Anthem ij, Gothicum & Hunniciam. VALA ME Ris ΛE ARMI si Belli Gothici auctor suit Valamerostrogothorum rex, is qui cum Theodem ire de Vindemire fratribus 'Attilam bello Gallico secutus, post eius interitum sedes in Pannonia cum annuis muneribus obtinuit a Marciano. Quae cum lentias deinde praestarentur a Leone, Illyricum paene totum, ut Iornandes in Getigis uarrat, populando vastavit. Ideo populatores a Sidonio voca