장음표시 사용
191쪽
F pii . cap. s. scripsit, PalPitationem esse distentionem quandam atque subsidentiam, quae aut in toto corpore sit, quali; in phrenitico ab Hipp. fuit Observata, aut in una parte, aut in multis stimul; in una parte Veluti ventris, hypochondrii eor,s & aliarum partium generantur seu concitantur palpit, tiones, ut nobis Gal. est Auctor in nuper citato lib. & in omnibus corporis partibus, quae dilatari Possunt, inminaeque in cute, sive loco, qui inter cutem, & carnem subjacet; atque in mi seulis facilius hic affectus etiam concitatur, quod meatus satis
magnos habeant, in quos commode flatus crastbs, palpitationum Palpita- causas, recipiunt. HOS affectuS Vero concitari ex vapore crasso, 60num cui non sit transitus, Gal. in loco nuperrime citato ita docet.
Palpitationum causam esse pronuncis spiritum cratium, , vapor sum, cui non fit transtus, huac autem costigi oportere dico in emsitate squadam non admodum exigua, si pars distentionem sensibi sevi bubitum sit: Quod in primo Prorrh. text. 29 confirmavit, dicens palpitationem a flatuoso spiritu proficisci. Quos sane flatus a crassioribus crudisque humoribus fieri, non minusque h0s flatus atque humores propter frigiditatem congeri, ibidem prodidit. Ex biliosorum vero ac summe putridorum humorum morsit, nec non a VaporibuS Venenosis, OS Ventriculi, is omnium maxime cor infestantibus, cor & ventriculum non raro palpitare, in lib. de trem. palp. convuls. nuper citato, Gal. docuit, quem affectum Cardialiam dc Cardiacam possisnem quidam faciunt, cumque Palpitatione confundunt, cum tamen vera non sit. Sed his praemissis ad Prognosticum descendamus, ct primo hoc sciamus, quippe an in morbis acutis quaedam Dbsei etur palpitatio, ex qua salus aegrotis indicetur. Certe res maxime videtur dubia; quando leves quarundam partiumpstipitationes per se quicquam certi non praedicent: ceterum Olent aliquando critice concitari eo modo, quo vertigines, do-l0res, anxietates δρ hujusmodi alia critica, antequam fiat in palpsi. ς0 0re perturbatio, concitari solent. Proinde quandoque Pal- tiones pilationes critice apparere solent, quae facile ex futurae crisis critico gnis ab aliis interstinguuntur. De quibus in I. Prorrh. text. ata xςR 36, legitur. Circum umbilicum dolores palpitantes, quod mentis Z per-H Lib. 3. Epid. AEgr. q. pag, Mose
192쪽
i g PROSPER ALPINUS Lib. III. γ
permutationem Hyendat, quippiam babeiat: circa Iudicationem sero bis spiritus universus cum vehementi c0ntensioue penetrat. Et post eam 3. Prorr.a text. Ja. Ventris quoque piripitatioHes cum hypochon
drii tensione sub longa ue tamente sanguiuis indicant eruptionem inhorrescunt autem bi. Ex quibus colligamUS, dari quasdam pal
Palpita- pitationes criticas salutareS. Hi S itaque excepti8, omnes palpita xj00ς tiones in morbis sunt mata, ac non solum in morbis acutis, sed MMDςβ Φn absque alio morbo hujusmodi affectus simi timendi; mi: ' praesertimque, quae in corde ac Ventriculo observantiar, &omnium maxime in cordis passione, ex Venenosis cum humor bus tum Vaporibus oborta, quae in syncoPen desinunt, de qui bus forte Hipp. in a. bor. I. sevi frequenter ac fortiter ab que cavsa manifesta exsolvuntur, derepente m0riuntur. Et Galen.ait: Sicut fide, cui, tam exsolberetur, cor f0rtiter palpitabat. Atque,
ut uno verbo dicam, omneS PalpirationeS fortes, cor invadentes saepius, cum alia sine causa manifesta exsolutione, ad mortem breviter homines deducunt, ut Minor est Gal. in lib. s. de lor. fect. cap. a. neqtie hi, qui hoc 'mplomate VeXantur, multos annos vivere possunt. Sed age, dicemus in morbis quidem acutis omnes palpitationes criticis eXcepti S esse malas, omniumque maXime PerpetuaS, totumque corPus aut nobile viscus is, festantes, aut pliares partes simul; idque, quod nobis refrigera tionem caloris naturaliS indicent, qUando propter refrigeratio
frigerationem calidis siccisque morbis maXime esse timendam,albas a nobis est demonstratum. EX qua eatisse comatoses lethargicos
que affectus phreniticis supervenientes lethales esse, superiori luebro a nobis fuit demonstratum. Cujusmodi Hipp. ut ex Epi' demus constar, in multis moribundis observavit. De Sileno b) au'tem, qui obiit, scripsit. A primo hic ad finem V ue spiritimi ouj iiii - β Viti J Vm, hypochondrus petuam palpitatio-
pessimae. corpore fiunt, sunt pessimae, quod myximam caloris nativi diminutionem testentur, deqvibus 7HI Prorrh. e scribitur: Palpitationes per totum an soce destituti mori avtur: in c0Mment. ait: Cum igitur corpus totum palpitav rit,
193쪽
, it fieri potest, ut qui ita lectus sit, propter frigiditatem socedesiitutus pereat, n0Π amplius movevtibus gutturis sculis, aut iis, qui in eos proruunt, Nervis, suo fuΠgi munere queunnibus. 'De qua palpitatione forte Hipp. I. Epiri c0MM. 3. a) text. 2Ι. cum de 'ilini uxore loqueretur, dixit. Circa diem decimum quarium, pulpitationes, totum corpus dolebat, quasi dixerit per totum corpus palpitantes dolores) multum loquebatur, aliquantisper menterenstitit, brevi rursus desipuit, circa diem decimum septimum o mu testebat, vigesimo obiit: & de phrenitico adhuc clarius b) t t. αue. Postridie mane vocem amisi, febris acuta, sudavit, non intermisit, palpitationes per totum corpus, nocte convulpones. Tertio cuncta exacerbata sunt, defunctus est. Quare pessimae & lethales omnes in morbis acutis sunt palpitationes, quae diu, & maxime
totum corpuS UeXant; ex iiS Vero, quae partes quasdam tam tum occupant, eXitiose non minus sunt, quae in cordis regione eo modo observantur: cum in eo calidissimo inorbo refrige rationem factam esse signant, quae perpetuo, in acutiS morbis. quassi caloris exst ines ionem testatur, qualis forte fuit, quam
in Adolescente Maelibeat Hi p. vidit, de quo ait: Cordis palpit tio ad sinem usque Perpetua, minxit oleo um. Ex quibus colligamus, palpitationes omnes critici S exceptis in acutis morbis malas esse, perniciosasque esse maXime, quae diu totum corpuS VeXant, aut nobile Viscus. Has Vero perpetuo malas
este confirmabunt signa alia mala, & cruditatis do eXitii. Quibbus malis signis judicari poterant lethales, quae in Sileno, in uxore Philini, in phrenitico, atque in Maeldeae adoloscente ab Hipp. fuere observatae, cum omnes una cum aliis signis perniciosis, ac morbo plane crudo, illuxerint. C A P. VII. De convulsionibus, quidque is morbis praesagiant.
Med age de convulsionum etiam praesagio agamuS, eae namque cum solae, tum una cum aliis morbiS, etsi perpetuo malum, raro salutem, sepius exitium Medicis indicant. Quales ς le videntur, quae in febribus, resiccatiS neT S, concitantur.
194쪽
Qtiae vero repentinae ac in principio morbi fiunt, quicquam certi ad prognosticum non habent; non paucae etiam in bri bus apparent, i ex se ipsis, praeter multitudinem humorum, ni hil certi ad salutem criticis exceptis praemonstrantes. Sed de omnibus nunc accuratius, postquam quid convulsiones sint, ipsarum differentias atque causiaS noverimUS , agendum erit. Convulso, spasmos Graecis dicta, est, ut Galen. auctor est inlab. a. de symptum. ca . cap. a. ubi nerVi & musculi praeter voluntatem tenduntur, in eumque Veniunt affectum, quem in motibus secundum arbitrium lictis assumserunt. In libro etiam definit. medio. scribit, convulsionem esse affectum, qui nervis
ac mustallis accidit, cum modo corpUS totum, modo ParS, VO-luntatis injussu, trahitur, ex quo merito tentio , distentio, hoc genus a multis appellatum est: sed quidam convulsionem seu asinum a distentione distinguunt, ex Hippoc. in ψ. Apb0rism.1 . ita scribente. Si cui convulsione , aut Hylantione nervorum, de-rento febris succe fierit morbum solvit. Sed hoc Gal. in comm.
probe eXplicavit, quippe cum ex tribus convulsionum differentiis, Graece proprie magis distentio, & non convulsio, vel eX eo dicatur, quod in ipsa non appareant parteS convulsae; quoniam sequaliter ante & retro tenduntur, atque ideo praecipuum illi nomen est datum distentio. Duplex vero est convulsio, una permanens Perpetua ac sine motu conspicu0, cujus triplex est differentia, una quidam distentio Latinis, nos Graecis, Celsorior appellata, quippe ubi cervix una cum reliquo corpore immobilis manet, & in neutram partem infle'ctitur, sed iuxta utramque recta intenditur, cui proprie magi nomen est datum ab Hippocrat. distentio, quasi a convulsione differat, quod in ipsa, ut ex Gal. dictum est, partes convulsae non appareant. Alina Emprωbot0nos dicitur, quae fit, cum caput, cerViX, reliquumque corpuS in pectus contrahitur, qu Mob id Mettiam tentio ad anteriora. I ema Opisthotonos, ideo dicta a Graecis, & a nostris tentio ad posteriora, quando carput in scapulas flectatur. Has vero Gal. in libr. medicarum de finitionum hesi erbis complexus est. Nam j ii, quos in itinere que ad mortem frigus oppressi, tabbus rigoribus corripi tur, quales Graeci Emproithotonos, Opiithotonos ire Tetanos appet lauti
195쪽
Cap. VII.) DL PRAESAGIENDA VITA ET MORTE AEGROT. 181lunt, quoniam mori iHaΠteriora , modo in posteriorem , modo in nullum fessitur partem, sed rectimi atque immobiis corpus intenditor. Altera Vero cum crebro motu & interrUPto. Uas Vero me-Motus diei appellant motus c0Uzul ivos, ac Vel etiam convulsiones ex convulsi- materia non proPortionata, cum a morsu, ik Vellicatione nervo-iarum parrium, aut Violenta contentione ac labore, qualis est Dialet Graecis dicta, atque illa, qiuae per consensum ab ore ventri, culi demorso, aut cerebro primo laeso Venit. Hanc postremam convulssionis haeciem minime exquisite, ik per se convulsionem dicimus, sed potius monim con Vulsilaum, cujus quaedam uni e salis, ubi cerebrum primario affectu laesum est, ik quaedam particularis, proutparticularis nervus aut musculuS Vellicatur: non secus quam etiam permanens, & sine motu; ubi totum corpus laeso cerebro occupat, universiliS dicatur, atque illa particularis,quae est partis cujuspiam convulse. Qita ratione quidam spasmum cynicum appellant, oris torturam, aut meliuS, ubi OriS ParteS con- Velluntur. De partibus vero, quae convelli & distendi possunt, convul- ac de loco in convulssis affecto, Galen. an 3. de Ac. assect. cap. 6. ait, Omnes corporis partes convelli posse, quae aptae sunt moveri: etenim partes in corpere, quae mOVentur, ope nerUOrum ac mustulorum moventur. inibus convulsis morio vitiatur, Veluti dentium invita concustio, Ir smos Graecis dicta, mustulorum mandibularum est convulsio , ut Galen. in a. de Ac. affect. cap. a. docuit. Ex con Vulsis vero partibus, an spinali Smedulla, an cerebrum, an nervi, & quales laessi sint, in lib. 3. de Ac. assectis ita docuit. Convulso enim universu corpore omnes quisdem autumant assci talem quampiam partem quae Α ut in arbore HV lex ramorum , sic ipsa si omnium nervorum communis velut JV ex non paveorum in una parte , quemadm0dum ramus , Ne sitii, quando vel crus, vel altera manus forte fortuna convellitur, tilis membri coimul , nersorum, qui ad usu perveniuΓt, ori, 'ζVt lectam fuisse, d/clarat, rami cor ptam in arb0re exemplo. Dando autem universum corpus afficitur, communem OrIgi, Omnium infra faciem nervorum, quae arboris caudici pro- P0rtione re1pondet, astedium esse putandum est, qui iunt Pri- spinalis medi illae; verum etiam cerebrum ipsum putamus λςxςRim labra cauoque si enumero convulsa videmUS, Item Ocu
196쪽
los, frontis cutem, totas mandibulas, similiter & linguae radi cem. At, quia omnes jam dictaS Partes a rnusculi S ex cerebr6 nervos sitscipientibus moveri; ex anarome didiciniu8, cerebrum, ipsis sic laborantibus , credimus esse affectum : ubi vero ipsis illaesis, ceteras partes convelli viderimus, dorsillis medullae ini lium affectum esse fatemur. Sed cognitiS laesis partibus ex con
vulsis partibus, nunc causas, a quibus Partes conUelluntur, pro ponamuS ', atque primo comulsiones perpetuite, & permanen
tes sine manifesto motu, de quibus Hipp. iis lib. 6. Aphor. 39. ita scripsit. Conuul ost v lex repletione vel inanitione. 1dem Galen. in a. U' 3. δε Ac. asees. in ψ. Ny 6. Aphor. iu .lib. de trem. p. leonet Alf. ac ferme innumeris aliis locis idem confirmavit; sed praesertim in a. lib. de Bri t. causis ita dicens. At convulso in leandem di lotionem nervos musculosque ducit, in quam, cum pro naturae lege se habeant, ab animali virtute ducebantur. Sive igiturio principium tensis, sive flatus influxu impletis mystidis volunt xii motus erant rite eadem in conv&pone accident tam spiritu a tuoso ia musculis gigni pote&te, tum mitis, qui tensionem creent, e quorum numero phlegmoues aflectibus. horum caput sicut Hippoc. dixit duplex est; impletio, vacuatioque: in phlegm0narum generis Vitiis impletio ; in ardentissimis , iccissimisque febribus Facuatio. Porro, quod, impletis, vacuatisque plus julio
nerVosi S corporibus,omnia tendantur, docent, quae in instru' mentis musicis intentae sunt chordae, quippe, quae sive in hujmidam, humect amve, sive in siccam& squalentem domum repositoe, di 8rumpantur, ideoque eas artifices, priusquam reponant, relaXant. catlam convulsionum generationem Gal. in 3. de Ac. 4'feci. cap. 6. hisce verbis illustravit, dicens: Etenim si sideris uer vosa corpora, vel ebordas ob amitentis aeris inmio eam intemperisnhade0 Vehementer, ut rumpantur intentas, linia dissoulter intelli iidem in animantium quoque nervis possie contingere. Sed quomodo affecto aere tenduntur chordae, ut rumpantur 3 Si vel nimis ari diis vel admodum humidus fiat: nempe humor madefacit ipsa , ut in tumorem praeter naturam attollantur, qui mox eas tendiri ac Velut sol, tergora arefaciens, contrahit, ita siccitas chordas, Strahit, & tendit; sic lora quoque, quam ad ignem siccantur, con trahi tendique videntur. Gal. his duabus convulsionum causis,
197쪽
Cap. VII. DE PRAESAGIENDA VITA ET MORTE AEGROT. 183 tertiam addidit in lib. 3. bor. 23. quippe nereosarum partium infirmitatem, qua ratione facile pueruloS con Vulsionibus tentari, tum propter crudum, quo e VPerant, alimentum, tum quod ne Vosas partes nondum Validas habeant, nobis prodidit. Replentur vero nervosae part S humore sepi HS crudo, a quo convelluntur, ut ex Gal. in a. de B . cuilis. cap. a. habetur, Velut in pueris fit, qui cum exstiperent crudo alimento, & habeant nerVosas partes non usque adeo validas, facile distentionibus tentanthr,hit Hippoc. in lib. 'bor . a s. docuit, hincque in a. Epidem. c0VINI. S. a
Daet. 8. scripsit: Si pueris spasmus flat, ignem fac qua ratione ipseritin convulsones, Cel etiam in jebribus factiae, non t perpe
tuo periculis: ad quam causam reducuntur convulsiones tum ex humido aere, qua ratione, ut Gal. nobis ecto auctor , in I. id. com. a. b) text. et . in humida 3c frigida aeris constiti tione Hippoc. scribit, multos de maxime pueros convulsionibus laborasse; tum ex immodico vino factae. Aliquando etiam sanguine, ac biliosis excrementis, nervos se partes imbutae tenduntur ac convelluntur , aliquando flatu , atque non raro phlegmone aliquo aut primigenio , aut consensu proximarum partium. Qitales sunt hypochondriorum tentiones propter aut septi tranS- Versi, aut pleurbe membran ae, aut hepati S, ingentes inflammationes. Ad quod genus pertinere videntur convulsioneS eX Vulnere factse cum phlegmone. Siccantur vero partes, seu, ut HiPPOC. Verbi S utar, inaniuntur, evacuanturVe tum propter calori S imVendium , tum propter immoderatum frigus. De his Hippoc. ili S. hor. 1 . ait: Frigidum autem convasones , distenti0VG, Et paulo post . e d likeribus frigidum mordat, cutim ob di si, dolorem insuppurabilem faeit, denigrat, rigores febriles facit,ilcm convulsones es di sentiones: & Gas. in commeiat. ait: imm0di lim scilicet frigus bas faeit eonvulsones, , distentiones, , uer vVrmn refrigerationem; scuti enim non oportet ipsorum subsaa-t m ab immodiob ostibi e di istolai, se neque ultra m0dum c0uvmisH- ζm refrigerari, b in unum eo ι ac o iberi. Frigus enim in
V Q siu invadens nervos ac musculoS, tendineS, ligamenta,
l'ag. Io o. inter C. & D. Videtur enim juxta metuena Foesii, non pueri s d p*ζyperis legeniluin esse: quum nuspiam in Epidemicis haec ita dicta de pue is xςpςrire licuerit Pag. 9ή . sub finem. c Aphor. ao.
198쪽
primo in cute parit inaequalitatem, repulse introrsim humido ac calore, deinde siccat exprimendo, quod tenue est, cogit densat, indurat, cogendo simis interiores & poros , prohibet dimationem, & effluvium, atque alimenti receptionem, sic ri gidae manent partes, durae & dii tentae: de quibus in Core. pro si iis a) Rigor convulponem in posteriora is erens, interficit δι Gah in libr. de sinitionum medicarum ait: Nam , is, q- in iti nere usque ad mortem frigus oppressit, talibus rigoribus eorripium
tur quales Graeci emprosthoronos, OpisthotonOS, ac tetanos appel A calore. lant. Idem & multo efficaciuS immodicus calor, seu caloris incendium agit; omnem enim musculorum nervosarumque aliarum partium humidam stibstantiam resolVendo , eae cat is incendio maxime resiccantur, arescunt, ac propterea distenduntur, ac convelluntur. Quomodo ardentes febres, veluti ignis, nervos siccantes, eos distendunt, ac conVellunt, atque ut Gal.
in . Aphor. 66. docet, pernicissas asserunt convulsiones, Eodem
item modo phrenitides exitios , si abstantiam nerVorum imm0Ab eva-- dico calore dissolventes, in convulsiones desinere solent. Atque Quationi' magni aestus, eadem prorsus ratione, idem, Gal. in boris. Ι3. docente, siccando faciunt, non minus & assiduae vigiliae atque omnes insignes seu immodicae cum Vacuationes tum purgationes, ut ex Gal. in lib. quint0 Aph. 3. ba . sexto, atque iv jeptimo A . 9. colligitur. 1pse Vero has omnes siccarum, ut ita loquar, convulsionum causas in 3. de loe. lecf. cap. s. hiscd
verbis est complexus, dicens. Quippe quum confuso sit vel glabore, vel vigiliis, vel fame, vel solicitudine, vel arida aestasi lique febri, qualem in phreniticis videre est, causam eius ariditat
vacuationemque recte putaveris. Quare tot causas habent comul si aes, Perpetuae ac PermanenteS, quippe aut nervosarum p)x tium repletionem, aut siccationem , evacuationem seu inani sionem. Quae vero cum manifesto motu fiunt, quales sudiePilepticae, ac quas motus convulsi vos vocant , alias caussi habent. Aut enim ab humore crasso ac viscido ventricul0icerebri obstruente, quo modo universalem convulsionem 'quam Graeci Epikpsam, alii morbum comitialem Vocstat oriri, Gal. in lib. 3. de De. lectis cap. r. ita scripsit. Atque mβη
199쪽
cap. VII.) ozpRSsAGIῖNt A VITA ET MORTE AEGIOT. 18sis, quoque comitiosis coΠvulpo est omnium corporis partium non perpetua, ut Emproithotono atque Tetano videre est, sed quaere temporum accidit iUtervallis, atques haec convulso cereiso primm
Vib. b per se laeso fit, veluti per consensium ipso quoque laeso corpora
saepius; ati convulpones observamus cum univeryales tum particuli res. Galen. enim Ore Ventriculi laeso nedum convulsiones fieri, cerebro nervorum in Principio laesione communicata, sed vel
etiam gravissimos alios affetius demonstravit in lib. s. de locis
oest. cap. 6. Grammaticum enim, narrat, juvenem, qui quoties vel nimis Vehementer doceret, aut cogitaret, aut inediam sustineret, aut irasceretur, comitiali morbo corripiebatur, quippe ex bilioso actique si icco os ventriculi mordente. In lib. veros. bor. I. Gal. narrat, quendam Adolescentem ab humore seruginoso, os Ventriculi mordente, tapius universali convulsione fuisse tentatum, eamque ipsum non reliquisse, quoad per vomutum aeruginem eXcerneret, δι libr. devenisect. adversiis Er, sist. Diodorum Grammaticum, cum diu jejunus mansisset, coim vulsionibus ob eam caiisam fuisse tentatum. EX contentione Ex eou. quoque ac labore, qui fit cum Ventriculus aliquod infestum eX- tentione pellere conetur, convulsio fit, non secusque fit vera epilepsia, ct labore. dum expultrix in cerebro conatur a ventriculis eXpellere si cum crassum ac viscidum, ipsos obstrilentem, ac viam spiritibus animalibus prohibentem. a ratione recte quidem dixit Hipp. H ab Elleboro albo, ex ejus infestissima qualitate OS Vem triculi mordente ; fieri convulsionem, quam nos Patavit, ubi Medicinae operam daremus, vidimus in quodam juvene, cui album Veratrum, seu elleborus, a fatuo quodam pharmacopino, nigri loco exhibitus est, in aliis multis, quorum ore Ventriculi aut a biliosis aut ab aeruginosis humoribus, aut ab aliquo VenenOrum erodentium laeso. Dare per consensum etiam eX Ore Ven Ex paris triculi laeso laeditur cerebrum, de homineS convelluntur, ac ne-tium com
dum ubi hujusmodi membrum laeditur, sed maxime etiam ute- sensis. Ius laesuS convulsionem concitat, cerebro ab ipso communicata' si ne, ex quo merito plures ex hystericis mulieribuS convul-ii0nibus non raro tentari sblent. Galen. scribit is 6. lib. de lac. l. i. cap. s. Viduam quandam mulierem eX semine resen
200쪽
tento, utero laeso convulsione fuisse tentatam, eXcretoque se
mine cras , foetido, fuisse liberatam. Hinc Auctor Prorrhetico rum in 3. Prorrh. a a . ait, convul es in hIstericis mulier gusese faciles, quales Dorcadi contigine meminit. At & ab libemembro, quippe ab utero, atque ab aliis partibus venefica &maxime infesta aura ad cerebrum adscendente aliam epilepsiae speciem Gal. in duobus pueris ut ex 3. Γλ de Ac. assect. cap. .eolligitur) observavit, atque ab his causis concitari convulsiones non permanentes, sed cum motu quae fiunt, nobis esto persuasum, omnium Vero cum comulsionum tum motuum comvulsivorum causas omnes Gal. in lib. I a. Methodi med. cap. Elt. has esse perstrinxit, quippe has fieri aut a siccitate, a repletione, a magna phlegmone, a mordente humore, atque ab ingemti frigore. Sed latis accurate cognitis causis convulsionum,
modo signa. a quibus possunt futurae praecognosci, de quibus in hy. s. Coae praef. b) text. s. haec leguntur. Leviter feroces infantaeferinaesunt j convulsone ignificimi: Etapaulo post text. 013. Qui capite dolent firmiter , delirantes alvo suppressa, feroci 6pectu, ri re in facie morescente, in posteriorem partem convesluntur. Has sequi cerebri exitiosas inflammationes rationi quadrat, cum illa signa phreniticorum lethalium sint, proprium que, ut a Galeno in primo Prorrheticor. habetur, ipsos, ante quam moriantur, convelli, convulsosque mori. Auctor Ver0 Prorrhet. in I. lib. text. aa. ait: In phrenitieis frequentes per mutationes convulmnem indicant. In eodem vero 3 , Bbr. Coac. prae sq. c) text.9. scribitur. In acutis doloribus capitis, iisdemque torpi dis cum gravitate, convulponessierisolent: Et paulos post .aῖ Capite dolentes leviter , exsudantes, intercepta alvo, in convulpoli minci Ant. Atque haec de notis convulsionum futurarum qua' rum dolores tantum capitis vehementes, & vehementia teu se rina deliria certe possunt praedicere convulsiones; reliquae ver notae incertius ac infidelius, sed Hipp. ii 3. Privin. g text. 34- dς puerorum futuris praevidendis convulsionibus ita scripsit. Puerit
aurem convulsiones accidunt, si febris acuta fuerit, nec alvus desecistiacs vigilent, paveant, lugeant, colorem mutent, se viridem, aut livi