장음표시 사용
191쪽
impressilia sunt omnia: qua ratione a multis lapidibus liquabilibus, in quibus non est humiditas valide permixta chi sicco terrestit, secernuntur: quemadmodum &ab inlinitis mar-clia sit artriri gmeribuς & semimetallis. Stibium autem liquefactum pristinam omnino amittere formam reru periti quotidie experiuntur, & quum ipsum nec ductile esse, nec imprimi pol scipso usu constet, proptic metallum id clici non potest. Veruntamen hoc affirmare placuit Auberto nostro in meta dicis usque adeo erudito, ut adhuc somniet glaciale stanum, quod verebi se mutum est,& cinereum illud plumbi genus de quo plura Agricola tib 8. de nat. fossit. J si ibi iam excoctum, ac Chemicorum regulum esse . quod plane est absurdu. Non enim stannum glaciale quod bile mutum recte appellatur, stibium est ullo modo praeparatum: neque Chemicorum regulus, tartaro & nitro extractus, bisse mutu dici potest, quod doctis, o simibusq; sanae nactis telinquo iudicandum. Sed ista parum ad rem, quum metalli nomine plura, ut diximus, non proprie tamen dicantur. Estq; sane Au berto istud condonandam, qui nullas fodinas usquam consipexit, ut de his rcet eiudiearet nec Agricolae sententiam percepit. Ii uelim conqueritur ille: quo J Chemici meralia ipsa dividant, in perfecta Acim persecta: idq; ridiculii putat multis de causis. Primo, quod
qu*dam tradita a Geberod finitio, non minus uni quam alteri metallo c5 ueniat, quum tamen, ut probe pei secta ab imperfectis discernerentur, una his, altera alijs definitio fueritila tuenda. Quasi vero viri definitio puero non conueniat, quamuis ad viri aetatem nondum peruenerit,& alijs accidentibus videatur ab ipso, quemadmodum & inter se metalla, differre. Sic alia ac diuersa esse deberet corallorum alborum dc rubrorum definitio, qua nivis inter se differant, quod ratione absolutae coctionis & terminatae, a ba no attigerint persectionis ultimum gradum: quotum tamen omnium una&eade eside finitio. Sed ut suam melius comprobet Aubertus opinione, quaecunq;essentialem habent formam, quam singula metalla habere certum est, perfecta necessario esse scribit: piamq;& rerum parentem naturam in suo obeundo munere
haud quaquam cessare vel quiescere, nisi impediatur du scopum sibi propositum attigeriet, Addit, materiam ex qua naturale fit aliqiud,& circa quam versatur natura, talis per moueridum cssentialem suam sit assecuta formam. Ex his omnibus
192쪽
tande cocludit metalla recte in persecta & imperfecta cliuidi
non posse, neq; auru aliis ps stantius ac perfectius, etsi splendidius & temperatius, ullo modo dici debere: quae omnia nu- quam manca &futilia, nobis sunt confutanda. Atque ut omnia debito Ord: ne persequamur, aurum ipsum a vetasPhilosophis perfectius caeteris metallis ac praestantius & purius metato dici, nobis est demonstrandum, ut hinc concludamu Si metalla in perfecta &imperfecta a Chemicis non sine rarione dilii pigui. Ergo ut nitar etiam auctoritate Agricolae, a quo Praesertim Aubertus ista sua omnia deprompsit: is certe non solum sj lendore, sed & colore, sapore, odore, pondere, ac potet a te differre inter se metalla scribit lib. 1. de orta&causis subterraneorum: & praecipue de splendore quem tu A uberte in auro & argento etiam adesse confiteris j verba faciens, inquit. Sed quo humor ipse fuerit subtilior, densior, & putior, eo metallum est nitidius S splendidius: qua de causa etiar illac p arte caeteris praestat aurum. Curus auri praestantiam ipse
e tiam Agi icol i quaerit in disterentiis odoris, saporis & ponderis. Imperfecta enim metalla , quum se in liquorem induerint, amara gustu percipiuntur, ut aes Se ferrum. Amaritudinis putem causa est terra adusta, quam ea metalla participant, Veipse Agricola testatur. Reliqua vero propter terra puram aut aquam Vber Iorem, non admodum sensili sapore liquores afficiunt: imo sal, dulci , ut aurum Sc argentum. Qiuin etiata quum ipsi auro ictra insit purilli. a, de optime cum sua a tu temperata , fumum perexiguum , vixque sensilem quum uritur, ex se emittit, & dulcem magis quam foetidum. Praeterea addit Georgius, auro, dum igne pigatur, excremetum quasi
nullum inesse ob puritatem, reliquis mulium: sed eo plias uni quam alteri, quo suerit impurius Est etiam auri praestantia in ipsi is vi ac potestate in uestiganda , quod praeter ipsum & lunam, caetera in cineruio & copella in fumum evanescant, ac violentia ignis interearit: quod illis accidit, prout terra minus pura, minusque bo pa temperatio in ipsis reperitur, atque id uni quam alteri citius , ut serro accidit, propter terram impura quae multa ei in e si . Sed quu aurum unicum nullo igneo, Me ebi Vix ore consum' possit, ut inquit Arist. nihilq; amittat sui pondetis, si aut exuratur aut examinetur: terra ipsum habere purissima & optime cu sua aqua commixta oportet: via desit illius ut terra arceat & cotineat humore, ne eqm expiret: co trailium Or
193쪽
humor, tueatur terra ne accendatur, ut inquit Agricola: quod sit ut alii volunt, exsicco &humido subtilissimis, &non habentibus aliquod impurum admixtum. Hac ratione aurum secundum naturam rerum est purius reliquis metallis, & illa pretio suo vincit, quia simplicissimum d purissimum metalluest, & ab imperfectione elementorum propter suam formam remotissimum. Sic Plinius,uni rerum, inquit, nil deperit au- , igne: quod & cecinit Poeta, ut ex superioribus videre est. 1. Atq; ex his colligere licet, inter omnia metalla unum esse aurum, non solum splendidissimum, temperat illimumq;, sed &persectissimum i cuius respectu caetera metalla merito impet-1edia dicatur. Nam semper tendit natura ad solam perfectioiaem, nempe ad auri confec tionem,quod solum inter metalla dicitur perfectum. Nullum enim agens naturale,ut dicunt
Philosophi, desistit ab actione in sua materia, nec separatur, nisii cum introductione formae in illa materia. Ergo quam dia agens est coibunctum materiae, vel agit in materiam, id dicitur imperfectum , quoniam persectio rei non est, nisi per introductionem formae. Quum igitur in omni b. metallis aqua quaedam viscosa, quam argentum vivum Philosophi Chemici propter conformitatem appellant, subiiciatur loco materiae,& sulphur, quod ita quadam similitudine vocant, agentis Sintroducentis formam in illa materia, non poterit aliquod
metallum dici perfectum , nisi a quo separatum fuerit ipsum
sulphur. Sed quoniam reliqua metalla habent ad minita praedictum sulphur, in materia quo perimuntur, denigratur, cal cinantur, Se comburuntur, quod illis accidit solum propter illam exhalatione siccaminempe sulphur, quod siit materia apta ignitioni hac de causa imperfecta omnino dicuntur. At Econrrario, quonia solum aurum est omnino ipso sulphure expoliatu, quod satis per se denotat auri &argenti viui assinitas:
omnia enim, ut scribit Plinius, ei innatant praeter auru, quod
unu ad se trahit J hac ratione est immune ab Omnib. istis cor- eap. ruptionib. &in igne & extra igne. Merito aute dicitur solum perfectum & formatu secundum primam & veram intentionem naturae completum, quia peruenit ad ultimum finem in quo copletur: puru, quia agens non est immixtu materiae,sed 'ab ipsa separatii. In hanc sententia haec sic ibit Arist. Mel. 3. c. vltimo, de metallis verba faciens. Quocirca inquit,& terram in se continent & uruntur omnia, quod siccam exhalationem
194쪽
habeant. At aurum unum omnium nequaquam Uri
hi, non contentus rationibus, resp6debri A ubertus: du cunque essentiale sunt assecuta formam . ea persecta esse necesse
est: metalla autem singula suam substantia ira habere forma
praeter bardum aliquem ciniflonem, nem nem negare dicer,&hac ratione omnia etiam esse perfecta concludet. Sed huic
obiectio iii respodere nobis satis ecit iacite: Nam ii e res quidem quae perstant in natura sua, perfectae dicuntur in sua spe -ς te per suam formam substantialem, sed quςdam perstant natura in sua specie, q tarne perficiuntur quo quomodo pes suam formana substantialem, ad quam est quida terminus motus, sed quia fetuntur ad aliam substaptialem formam uli ima quae Omnia Orem ipsa in coplet ac pei fici in deo dicuntur eisse impet secta, quandiu sub ilia prima forma permanent, habita ratione ultimae illius ad cuius assequutionem contendunt. Quod si non hab a ur ratio vit nae illius formae, sed in se solum considerentur, sunt sane perfecta in illa sua specie, per illami suam formam substantiale, prout exigit illa species. Hoc in generatione Ouorum omnes vident, in qua est quidam tex- minus motus in acquisitione suae sol met sabstantiali , qui sic permanet. Sed quia ipsa oua sunt eo destinata a natura, ut DR permaneant sub illa forma, sed ad generandam auem, & ita si acq sitio substantialis formae vitilpae: ideo dicuntur ova esse imp e la suo forma oui, perfecta aute res illa est post generationem auis .cu ibi sit fims ovorun ltimus Hoc quoque est demetallis iudicandum, qlicet quandam sint assecuta in sua specie essentialem formam , non post in t tamen dici persecta, habita ratione auri, quod sol uni, ut diximus, persectum est,qain peruenerint ad fine illum ultimu &absolutuna, nempe ad ipsi' auri perfectione,&auru euaserint. Et quemaim O-du in generatione embryonis fit co paratio animet vegetabilis
adsensibilem,&sensibilis ad rationalem , quia illa sunt sicut dispositior es ad rationale de non scut formae, sic imperfecta alia metalla ad auru se habere ridetur.Itgq; Chemici philosophi merito diuiserunt m et it in perfecta& irripe; secta. Nam quatiuisi ne tallorum differentia sit in forma ipsa, non erit tamen Epxie dis retia specie issicut equi & hominis differetia, sed sumetur magis AEprie pe es materia & partes eius, scilicet secundu digestu& indigestu, completu inc6pletum,quum
ill a sint eiusqu propriae materiae penitus,sed indigess .inc 5. - pleta,
195쪽
pleta, determinata ad aurum. Quod autem serru, quia magi 'usui hominum commodet, nobilius idcirco auro iudicar Au-bertus, id opinor, ne Medicis quidem ullis quantumvis indoctis, aurum tamen non ferrum captantibus per naserit. Sed de auri prastantia & perse ctione si iis a me dictum puto. At quoniam diximus omnia metella eiusdem cite materiae propriae, quam vis non parit r in omnibus digestae, qua in re vertitur quaestionis cardo , iam ad materiam ἱllam metallorum perquirendam accedendum. Metallorum, quemadmodum Screliquorum mixtorum corporum , duplicem costituunt materi m Philosophi: unam generalem & remotissimam, quae sumitur ex elementis, tanquam ex omnium rerum primariis, ex
quibus ut simplic Isimis constant, di in quae simplicissima resoluuntur. Horum autem elementorum qualitates virtutesq; tantum in se mutuo transire, omninoq; misceri, Peripatetici
in Stoicos contendunt: qui ip o Ium substantias totas esse totis permixtas contra affirmare conantur. Sed missis lubrica iii opinionum istis fluctibus, ad tutu & tranquillum portum nos recipimus, & m hac re Au berti comprobamus opmione, existimantis in mixtis non essentialiter api actu, sed potestate subsistere elementa: quod Galenus testatur I b. primo nici hod medendi, ubi elementa suis qualitatibus duntaxatiora totis misceri scribit. De secunda vero ac propria ipsorum materia, non una, sed longe diuersa est etiam multorum Philosophori iopinio. Alij enim halitum humidum, materia metalloisi proximam dixςruor, ut Aristotelesmnop nulli aqua alijs elementis affecta , 'upd Agricolae plasu t, cuius opinioni assentitur nostet Aubert 's: alij cinere aqua madefactu. At Clic mici, quorum opinione Aubertus peruertere conatur, argentum Vivum
ipsorum materia dixerunt: addiderunt nonnulli sulphur. Laeomnes opiniones breuiter ac diligenter nobis fiant examina-dat,ut res clarior euadat,& immerito Aubet xum & alios in tot
praeclaros Chemicos Philosophos irruisse omnes intelligant. Aristoteles Philosophorum facile princeps, eos Em qWa: blinx vltimo. intra terram & supra potestat e ac vi caelesti, duplicem constituit materiam, halixom videlicet & vaporem, quorum mixtione in terrae penetralibus fieri &nasci omnia censet: eaque pro diuersa natura materiae bifariam distinguit , nempe in fossilia & in metallica. fossilia sic dicuntur, quod fodiantur e terra, de similia sint terrae estossae, nec fiunt liquabilia, ut
196쪽
lapidum genera, quae exsicca exhalatione ardore ineensa , ε humidum siclo calore consumente, & quodammodo aduren- re connc natur. Alia sunt metallica, quorum quaedam sunt fusilia aut liquabilia, qaod plus accedant ad naturam humi di quam silcci, ut plumbum &st annum . & ita appellantu Iquod facilius liquentur, quum ducantur. Ductilia vero contra, quae maiori cum disti cultate fundantur, ut ferrum: quorum proxima materia est halitus vaporosus, qui frigore cogitur te concrescit in metallum secundum sententiam Aristotelis, quem tamen noster Aubertus credit reprehensione dignum. Nam, inquit, in rerum natura accidere haudquaquam id potest , ut ab uno extremo contrariove in alterum sine aliquo medio fiat transitus. Constat niuem contrari j Spraedita esse qualitatibus tum metalla, tum halitus, quod hi renuissimi, illa vero sint carit sima. H mc concludit in metallorum orcu,halitus vaporesque necessario prius in humorem 1 ib , de concrcscere, quam in metalla indurescere. Haec ille ex Agri- ortu re cola deprom sit. Sed immerito reprehensum Aristotelem d
causis fendit satis superq; vir longe doctissimus Iacobus Schephiussis xς comment. suis in lib. meteorian Arist. ubi docet alium esset halitum siue vaporem ex quo aqua concrescat, & alium ex quo metalla : quum etiam alius sit ex quo pruina. Ponderosior enim & crassior est interdam , quam is sit ex quo aqua. Qua
ratione remotiorem proponunt metallorum materiam, qui
aquam illam esse dicunt, quam qui halitum : quum magna pars ex his halitibus di vaporosis mater ijs, caloris vi ex aqua terra excitatis gignantur: quum foecunditas te rae de aquae nulla sit absque calore. Calor enim tanquam primam sobolem & foetum , procreat duo haec, in quorum nazara parentum vigor, quatuor nempe elementorum repraesentatur, & conspirat genitalis quodammodo vis eorundem, qualitatibus duabus mascula vi agentibus, caeteris vero duabus quasi femineis patientibus: utrisque vero tanquam patri temperationi coelesti obedientibus. Vnde procreari in anima haec consueuerunt instrumento qualitatum primarum.
Illud autem sensu ipso percipi potest: offerunt enim sese tam
Crassi vapores subterraneis in locis interdum , ut respirare so dientibus non liceat, atque interdum etiam propter crassitudinem, teste Galeno, fullo centur. Quod si tam crassi sunt, quis credet contrariis praedita esse qualitatibus tuni metalla, tum halitus,
197쪽
lia litus, quominus etiam sine altero medio in solidam me talia lorum materiam cocrescere possint, quemadmodum &ponderosus vapor in pruinam Z Deinde si aere pluisse &ferro, ac insuperno aere lapides etiam ac talia illa corpora concrescere &procreari, innumeri testantur, quomodo tadem haec ex aquata terra potius generabuntur, qu b. commorandi in aere locus
non est, quam ex halitu & vapore, qui & penetrare & cosistere illic tenuitate & calore possunt Z Quare metalla ex halitu potius, quam ex aqua oriri certu est: qui halitus, quonia classuς est, facile etiam concrescit. Sed quid plura dehisὶ quum omnia ex ijs oriri in quae ultimo reducantur omni b. Philosophis coinstet i Metalla autem omnia prraeter duo perfecta, quae ob maiorem decoctionem , copactam magis ac fixam habent materiam, nonne in halitum aut vapore reducuntur,&in examine cineriti j δ copellae omnimodo in auras evanesicunt Z in fumue quidem , non qui co uertatur in aquam, aut qui madefaciat, sed crassum , propter terre u admixtum, & qui frigore c5- crescar, dc iiispi illitur. a d certa experientia quotidie cerni apyro technicis facilius etiam a Philosophis suis sublimationibus, percipi potest. Hoc ipsum probant Tutia, Cadmia,P5pbolyx,& reliqua huiusmodi, quae ex vapori b. metallor u iublata, parietibus fornaciam ad harent,&in ipsis fodinis crassos
eos esse denotant, nec aquam ullo in odore praesentant. Obtumescat ergo cum suo plumbeo argumento Aubertus,qui Aristotelis sententia proscindere conat' est, nec de sibi ignotis temere iudicet, expertis credat, ac crassi sti mos existimet esse eos
Vapores, e qui b. metalla primo concrescunt,&sine altero medio induratur. Propugnato Aristotele, qua decalteris doctiss. viris ac Philosophis ferat sententia, videamus. Alberti Magni, Geberi, reliquorumq; carbonari orta hoc. n. nomine summos illos viros praeclarius hic noster censor exornatὶ sententia Au-bertus in eo refellit, quod metallorum proximam matella argentum vivum & sulphur esse dixerint, illosq; a recta via aberrare nonnullis argum et is ostendere conatur. Primo quod ad argentum vivum attinet, metallorum id esse materia propria dicit non esse verisimile, i in duritiem c acrescere non possit. V gregium sane argumentum , &dignum quod a suo auctore toties repeteretur, cui tsi iam a nobis supra resposum accepit. Dicit concrescere non posse, quod sit aerea: substantiae, argetum vivum. Atqui i vaporem quem supra ex Aristo t. concludimus proximam esse metallorum materi. m, quis aereum:
198쪽
es e respectu aquae non fatebitur Z & tamen eum concresceri posse quis inliciabitur3 Aereum igitur fateor esse argentum viuum, quod idcirco Philosophorum multi metallum non nisi potentia esst censuerunt Sed ita tamen aereu est e dico , ut va porem emittat crassissimum, quiq; frigore concrescat, ut videre est in Mercurio sublimato,& multis alijs ipsius praeparationibus, quibas fumos&vapores emittit, non ita tamen aereos,
quin condensentur. Sed quid dices de ipsis metallis imperfectis, quς ut iam supra monuimus, dum examinantur, in fumos& auras evanescuntὶ quid deniq; de illorum materia & forma In nihilum redacta ξ nonne vaporem crassum , quem nos dici muS argentum vvium, ipsorum materiam fateberis, quum in ipsam tandem ne talla reducantur Z Sed ex Aristotele haec adfert A Ibertus: dctae ad aquam pertinent, si plus aeris in se co- tineant quam a dae, concrescere non possunt, ut oleum & argentu viuum. Metallorum autem materiam ita duritiem cogi nec ei se est, alioqui metalli formam non inducerent. Eorum exilo materia no erit argentum vivum, quum in duritie haudquaqua concrescere posti t. Sed hoc argumentum nihilo est es,ticacius priori: Pro concessis enim ponit, quae nec ipse prius aliquo modo probarit,&quae iam nos negauimus. Nam dedi
mus qui de illi argentum vivum aereae esse sustantiae, concrescere vero ideo no posse, negamus quu vapores contra ipsilas sententia concrescere demonstrauerimus. Et qui de A ubertus arte indurescere haud negat, sed in duritie aut forma metallicam concrescere sive arte sive natura non existimat. Quasi vero existimare, sit rem demonstrare. Argentum igitur vi uta metallor u esse materia negat, causa vero et affert, nempe i sit aereae substainiae, nullius est momenti, siquidem vapore cile aereae substantiae respectu aquae & nihilominus tamen proxima materia metallo tu ex Arist. Ostendimus. Itaq; aerea stant distinguenda: nam quae prorsus ac simpliciter aerea sunt i a pix-
dominio non possunt coagulari neq; a calido, neq; a frigido, lipsorum humiditas aerea exsiccari non possit deficientς terrestri,qua ration ς etia ipsa supernatant aquae, teste Aristotele, ut oleum:&facile inflammantur , quod sint materia ignis, ut ipsum oleum,& ligna etia quae s hi per natant quae praetcr ebenum , quod rex: estri us sit ut ex ipsius pondere iudicari potest.
At argentum vivum nec inflammatur, nec ignis est materia,
imo ipsi instar aqua: aduersissimum: nec leue est, imo pondetosissi
199쪽
Eier ossimum , ut in ipso etiam supernatent metallorum o i mnium solidissima quaevis corpora , uno eΤcepto auro pro l pter amborum maximam affinitatem: ex quibus constat alte- rius ipsum esse substantiae quam simpliciter aereae, olei instar. Ad huius igitur argenti vivi similitudinem metallorum materiam proximam dixerunt Chemici Philosophi, ipsum esse
argentum vivum generatum ex valida commixtione primae omnium matellae metallorum, ex humido videlicet viscoso,
in combustibili incorporato terrestri subtili, qualiter& sortiter commixto per minima , in cauernis terrae mineralibus. Huic vero sagax natura i quum materia se ipsam non producat in ei sel adiunxit agens proprium , nempe sulpur, quod nihil est aliud , quam pinguedo quaedam terrae infodinis proprijs generata,ac per temperatam decoctionem condensata, ut illud ipsum argentum vivum digerendo & coquendo in metalli formam conuertat : Itaque sulphur istud ad argentum vivum sic se habet, sicut masculus ad feminam , &licut proprium agens ad propriam materiam. Non quod hoc a gentum vivum &hoc sulphur, ut inepte quidam putant, in sua natura per se in fodinis reperiantur , sed quod si lar haec iam, natura commixta & in naturam terrae longissima concoctione reda Eta. Et haec quidem est materia propinqua mctal lorum , quemadmodum in generatione hominis, cibus est propinquior materia quam elementa ,sanguis quam cibi ipsi,&spernia adhuc sanguine ipso est propinquius, tandemque continuata digestione materia recipit formam hominis. Si equum ex quatuor elementis tanqua ex generali & prima materia, metalla fieri primo dicantur, hoc etiam ordine disposito fiat necesse est,uidelicet ut exi j selementis fiant vapores, ex vaporibus aqua viscosa quae est adhuc materia propinquiorva potibus ipsis, ne Aristo t. patrocinando nobis ipsis contra dicere putet Alibertus & grauis immixta te crae tenuissimae sulphureae, quae dicitur argentum vivum, ex quo tanqua prOpinquiore materia mediante mixtione & actione sulphuris extrinseci, fit aurum,uel metallum aliud secundum maiorem aut minorem digestione ipsius naturae. Nam ut scribit Philosophus Metaph. Quando aliquid fieri ex aliquo dicitur, fit aut ex medio &imperfecto extremum &perfectum, ut ex puer
vir: aut ex extremo extremum, Ut ex aqua,aer. Sed age, redeamus ad nostrum A ubertum. Is sulphur etiam metallor u ma-
200쪽
teriam esse non posse sci ibit. Verum audiamus quibus rationibus hoc probet. Illud, inquit,secundum Aristotelem , ex halitu calido, unctuoso & sicco nascitur: metalla vero ex alio halitu calido humidoque & parum uncta oso generantur. Beulum certe, sed sophisticum argumentum , quo ex iam impugnatis a se opinionibus, sua probare nititur. Recordetur ergo, se prius halitum contra Arii totele, materia non esse metallorum a stir malle; Nunc aut e confiteri metalla ex ipsis halitibus
generari. Ergo ipse sibi coiit radicit,ut illi mea resutatione nosit opus. Aditit ut sentetitia suam probet, sulphur humore mollescere instar salismae talla vero solo igne forti liquari. Sed ex falso antecedente non potest valere consequens: Nullo coimmodo soluitur sulphur in aqua, sed caloret lue fit instar plu-bi:& hoc saltem prius experiri debuerat, rerum subterranearit noster perscr Hator, quam usq; adeo audacter quod falsiissimuest, asserere. Contorqueri igitur telum illud in ipsum potest, quod in Chemicos se coniecisse arbitrabitur. Sed enim aereae sulphur dicit esse s ubstantiae: ideoq; ipsum coagmentari cogique non poste: Ego vero cotrarium supra demonstraui. Quare non est quod aliud a me responsum exspectet . quam neque nostram coarguerit sententiam, neq; suam firmis rationibus demonstrarit. Caeterum vel illud unum susticit, quod omnes sapientes Chenaici clamant, nempe sulphur hoc, quod vocat, non esse sulphur illud vulguquod comburit combustione nigredinis & adustionis,& comburitur: quum eorum propitum sulphur albi ficet, rubi ficet, coagulet, perficiat denique argentum illud vitium Chemicum etiam vulgo ignotum , in f hantiam auri secundum naturam, aut lapidis philosophici &auri secundum artem. Hoc est verum sulphur occultum , unicaque tinctura,&vmbra solis,& coagulum proprium argenti vivi sui, quod diuersis nomini b. & suis inuolucris &aenigma tibus philosophi adumbrarunt. Ex quibus patet Aubertum toto aberrare caelo, omnibusque modis quum de sulphure sibi incognito loquatur, merito repudiandu: neq; fuisse lacessendos philosophos Chemicos, quod dicant argentum vivum&sulphur, materiam est metallorum, ut qui de argento vi UO A sulphure non vulgari us hoc intelligant. Sciunt enim haec de quibus loquuntur , in metallorum fodinis in ipsa natura sua non rep*riri, sed ex his ambobus aiunt fieri quoddam tertium commixtum , ut iam diximus, obtinens naturas, proprietates,