Tractatus de republica RomanoGermanica. Auctore Jacobo Lampadio IC. ...

31쪽

RasPVBLICA conciverunt Z simul atque Caesares imperii jura non ad nutum pontificum convelli paterentur, 'subito diris devoti, omni, si diis placet , imperandi potestate cadebant , subditi juramenti religione solvebantur; ipsi execrandi, si pergerent principum imperata facere. Ii igitur pontificiar excommunicationis fulmine attoniti , deserere initio magistratum, postea odio habere, saepius etiam solio depellere, ac horrenda impietate perruptjs penitus divini humanique juris repagulis eo demum procedere, ut contra magistratum consistere pium ac gloriosum putarent , atque haec patrabant religiosae seu ecclesiasticae potestatis opinione dementati, unde intelligitur nihil aeque ad salutem reipublicae facere, quam maj estatem religio-

nis curam habere . exitio contra

prope esse rempublicam, si maje-

32쪽

ROMANO-G M. 29stas religionis curam dereliquerit. Post S.patrum tempora non

solum artes & disciplinae barbariae situ & squalore obsoleverunt,sed coelestis etiam doctrinae

puritas fictitio cultu sensim i quinari coepit, gliscere superstitio , quae tantas temporis progressu assumsit vires , ut omnia inaniles nugas & fabellas conversa cerneres , extincto vero

coelestis doctrinae lumine , momento fere politicae potestatis autoritas divinis ante fustentataliteris eviluit, fuitque tandem prorsi incognitum, quam munime Vomnium magistratuum autoritas sacerdotibus subjaceret. Omitto , surreptam penitus C saribus omnem religionis curam pontificibus cessisse. Ergo barbaries , quam barbarae gentes, Eseptentrionalibus progressae regionibus,in nostrum orbem inveXerunt , doctrimarum o-

mnium

33쪽

3o RusPVBLICAmnium puritatem infecit, unde orta divini ac humani juris ignoratio superstitionem peperit : superstitio vero pontificum condidit dominatum, qui postea sibi religionis curam soli asseruit, unde imminuta imperii majestas ad praesentem faciem defecit. pertinet igitur ad majestatem dare operam, ne vel ex religione quid respublica detrimenti capiat.

22. Nec tantum ex natura re

rum publicarum majestati externi cultus puritas servanda , sed etiam divinitus deman a est, unde & nutritii Ecclesi rincipes &constituti dicuntur , quo muros domus domini aedificarent Esai. '. 9 6o. vers. 2 . ac regerent in vera religione popu

23. Sed cum activa potentia praediti ultra propriam virtutem non causent, re vero majestatem

nihil

34쪽

ROMANO. GERM. 3r nihil aliud esse ostenderimus, quam potentiam activam gerendae reipublicae , intelligitur majestatem fidem non posse praecipere, quae non nisi coelitus infunditur.Et patet fidem politicae potestati non quatenus est talis congruere 3 credant sane principes ae pie Deum venerentur, at hoc ipsis cum vilissimo subdito Tum commune est, nec ut politico imperio praediti fidem habent, sed utChristiani aeternae s lutis participes futuri, ac perin de ut c teri in fide se habent paLsive'Ergo abutuntur potestate principes , qui subditis quicquaamplius quam externum cultum vigore potestatis praestituunt. Quoniam igitur externi cultus curatio majestati incumbit,omnia quς cultui deserviunt, eiusdem potestatis esse oportet, atque hinc ministrorum institutio de inspectio, ad magistratum' politi--

35쪽

politicum spectat, conciliorum coactio,ac denique quicquid ad

externam doctrinae puritatem facit. 2 s. sed non perinde ut ministerii ac doctrinae cura ita & munera Ecclesiae ad politicum magistratum spectant, etenim non

obiverint huiusmodi nisi sacris legitime itiniati. Equidem non negaverim & principibus rempublicam tenentibus licere sacra peragere, sed ita,si rite sint vocati & ordinati, sin secus,currerent non missi. Sed constituenda accuratius verbi administraus &ministrorum Ecclesiae potestas, ut sciri possit, quae ipsis fixaeo bitae,& qui limites, ne vel ministri officii modum excedant, vel principes suae potestatis tenorem

ignorent.

Σ6. Ergo ipse salvator post

resurrectionem ad patrem jamjam ascensurus uno quasi sermonis

36쪽

ROMANO-GER M. 33nis fasciculo, quae ante apostolici muneris propria sancierat, comprehendit : sicut misit me pater meus, ait Dominus &Deus noster Ioan. zo. ita & ego mitto vos,& postquam Spiritum S. iii s rasset,continuo subjunxit,cuicunque remiseritis peccata , ciremissa erunt, & retenta cui retinuerit. , Sc cap. sequenti nihil aliud praecepit Petro , quam . ut oves pasceret, id vero qua ratione effici vellet , Matthaeus &Marcus ipsius Christi verbis exposuerunt: euntes docete, ait, Mbaptietate &c. Mat. ula. ct Marc. uti. ite in universum mundum &praedicate Euangelium &c. unde

inferimus: ad quod missi tantum sunt discipuli , illud solum est apostolici seu Eeclefiastici muneris. atqui nisi Christus post re surrectionem officium Ecclesiasticum imperfecte determina- vir , missi tantum sunt ad praedi,

37쪽

3ψ RasPVBLICA candum verbum, administranda

Sacramenta & exercendam clavium potestatem , patet igitur quae . Ecelesiastici muneris propria sunt , omnia in superioribus consistere,quisquamne Vero detruncate Christum apostolis munus injunxisse putabitia. 7. Clavium potestas tributa apostolis, ut poenitentes nomine mediatoris, ob ipsius melitum a

peccatis liberos pronunciarent, contra daturos poenas incredulos. Sed hic constitit potestas

apostolorum, nec unquam communione sanctorum exclusos, opibus mundanis una depulerunt, non enim est mundana potestas seculi occupata bonis, sed potestas spiritus. Arcuit, ut ferunt, a limine templi Theodosium imperatorem Ambrosius,

exclusitque communione ecclesiae, donec imperatae caedis poenitentiam ageret. Sed anne etiam

38쪽

ROMANO, GERM. yyregnum abjudicavit Z Otto vero FrinsingA. Chron.33. G regoriun septimum excommunicatis imperatoribus una regnum primo

ab iudicasse refert , quoiu qaOniam inaudita antea impietate & aggressus est & perfecit , primus pontificium regnum condidisse dicitur. Avent. F. annalis B0. 18. Sicut misit me pater , ira se ego mira vos: quid inquam Jaocce mandato aliud injuxie discipulis salvator , quam ut iis. dein deservirent, quorum gratia ipse a patre exierat. quid igitur'

scilicet, quaecunque non executus est Christus , propterea non fuit missus:prqstitit enim omnia,

quae oportuit Dan. I9. v 28. 283O. quae Vero missione Christi non comprehensa fuerunt, ea nec missis Apostolis demandata Iam vero externum cultum non ordinayit, non imperii ha-C α benas;

39쪽

36 RasPvBLICAbenas excussit regibus, non subditos juramenti religione exsolvit, sed potius jussit saevo imperatori Tiberio debita dari. ergo haec ad ipsius ossicium non pertinuerunt : ergo nec ad Apostolorum et meminerimus tamen

missionem Christi & Apostolo rumin fine & objecto coincidere non in mediis.

natura ingenitas vel instituere vel destruere: sed efficere tantum ut serventur,ita divinitus instituta & praecepta custodire tenetur majestas. Et privatos jussit probare piritus. Ioann. I. viii. - . . longe igitur rectius a majestate exigitur, ut retundat imposturas neq; puritatem cultus infici patiatur. at id deniq; adverti velim me in sacris politicae potestatis objectum inquirere,no depin Mire ratione & modum statuendi

40쪽

ROMANO-GER M.. 373o. Rerum praeterea profanarum moderatio inprimis imperia detinet, & ut in sacris politicae potestatis tenor abstrusior videtur, ita uberior profanorum copia maiestatem exercet operosius. Sed ut reipublicae tam aliunde potest ingruere exitium, quam in ipsis vilceribus nasci,itare politicae potestati & hic & illieremedia suppetere oportet, quibus mala possit a republica abigere.

3 i. Quae in visceribus nascuntur sunt negotia & lites civium, quibus dirimendis praestitutam potestatem , jurisdictionem appellabimus: ius belli, quod mala peregrina profligat. 32. Res civiles seu civium negotia in quibus iustitiae administratio vertitur, vel personas vel

res concernunt.

33. In Personis vel Incolumitas vel dignitas attendit ur.