장음표시 사용
71쪽
Infinitivus. Infinitivus. Imperativus. Imperativus.
72쪽
sia LIB. II. CAp. I. DE VERBO.
XII. Verba , quae primam mediamque radicis gutturalem habent , propria anomalia apud Syros s ut apud Hebraeos in vix ulla laborant. Nam '
scioli ; erubuit, .., timuit , calcitraoit ; plane ad paradigma verbi regularis si etuntur . Et quamvis an Omaliam laetant verba I. et v. rad. , nempe comedit et bonus seu hilaris fuit; tamen anomaliam istam non tam qua gutturalis habet, quam qua una ex quie-centibus .-ol : adeoque verba ista potius ad quiescentia , quam ad gutturalia pertinent. Aliter vero se res habet da verbis, quae ultimam radica lem vel , agnoscunt quorum tamen anOmalia vix alia est, quam ut x ante gutturalem in mutent , secundam lib. I. cap. II. f. IO, a. v. g.
in participio praesenti peat illucoscens dilin
fo Nit, cum derivatis suis r aliquando et ,
unde in ellipa . hi elatus fuit, EX, 15, 1. Esa. I, II.
73쪽
Lm. II. CAP. I. DE VERBO. 63XIII. Quiescentia, quae a verbi persecti sim xione secedunt, sunt vel primae radicatis, eaque
vel 1. radicis , ut rudit comedit, vel I- rad. - , ut peperit - vel mediae radicalis ; eiusque vel lut bonus fuit, vel o , ut rurum surrexit, Vel
ferri potest, utpote a quo , elisa media rad. dicitur pro ι-I Dipes, pro visi sevit 3 vel denique ultimae radicalis i , vel quae in
eius locum aliquando succedit, - , ut ma-
ni stavit, et multiplicatus est. Nam quae in in terminantur, V. g. --l obstuρuit, in. s
aegrotavit , -- illuxit , infatuatus est non quiescentia sunt , Sed gutturalia , de quibus modo egimus f. II. XIV. Quod igitur ad quiescentia I. rad. l, eat . In peat sub initiali, ubi vocali vacare debuisset, ubique assumunt vocalem : A quidem
in praeterito , ut 'Mj pro comedit ; at in
imperativo at participio peii ', ut pro ri 1 .
mede comestus excepto tantum Mol dic. In in sinitivo , et suturo duplicem habent sormam, unam comedere, ' dii pro comodam ; alteram, dicere, et Mol pro M. I
74쪽
dicam . Priore modo flectuntur . I conduxit,
cepit , clausit , comedit , iij ululauit ,
ahiit, didicit, eat fastidivit, . diu dixit, s protendit. Ast iii Nonit in infinit. quidem ha-
het ludi, , sed in sui. ill pro illi. Praeterea Syri non serunt concursum duorum 1 ; igitur in i . pers. sing. suturi peat dicunt vel riit; in peal ad pro seu Q l: at in reliquis personi Sextrusum redire potest; ut 'finit: Aila, In imperativo etiam dicitur o EJ - is Mol, ab Mes dixit ;-, ab
a. In ethpeel i. rad. ubique quiescit, vocali sua ad praecedens 1 prae rinativum remissa:
ut in praeterito et sui. Mesul pro ' filii, et hoc
Perat. Pro ; partic. ino pro ..ti dicio . Vid. lib. I. cap. I. b. 7, 1. Sed in Copit, clausit, i radicate , abiecta vocali sua , con
sormatur praecedenti l , ut fiat -- il pro tali,
75쪽
et hoc pro 'Ρ. I clausus est Matth 25, 1 o. Apoc. ui, 25. In luibusdam Vero I. radicis vel quiescit vel mutatur n I; ut ab luxu sit tald, unde sui. tmnabuntur Luc. 6, 25. vel villi , unde in ita idem , Apoc. I 8, I g. 3. In pael, post praeformativas itidem vel quiescit, remissa ad illas vocali sua , ut ins
sus eliditur, ut pro docena Matth. II, I.-Pro docebit caP. 5, 19. pro
in odio cap. 4, a 3.-plur. in o pro docti Ioh. 6, 45. 4. In ethpaal, pariter quiescit , remissa ad Praeformativam I vocali, ut prael. - lj sanatus est Luc. 8, 36. Infinit. o binis pro oebrim ad li-ς I. Thess. 3, 4. vel mutatur in I, ut illi pro illi, et hoc pro h alti su impii Marc. 7, 34.
5. In aphel et eitaphat, i. rad. ut facilius pronunciari queat ) ubique mutatur in o mobile diphthongescens, ut est in paradigmate . Ast
76쪽
adduxit, Nina adducere, lo- adduc , addueam, ii is adducens. Idem imi Mur e m
Medidit ab obsoleto eo et quod tampn non est verbum aphel, sed quadrilitterum iu pael. 6. j, quum significat abiit, anomalicum
est. Nam 3. rad. in incremento vocis syllabi- eo, occultatur, remi SSa vocali Sua ad praecede tem mediam radicalem, si haec vocali careat: ut
in praeterito pro . Il abiit iam. mahia Iohann. 9, II . in sui. abibis sem. et
ta I abibitis masc. et sem. et ab Bunt masc. et iam. Act. 17, 1 s. et in particip. νιν abiens sem. et abeuntes masc. et iam. I. Tim. 5, 24. ex edit. Polygi. Extra praedictum casum reliqua regularia Sunt. Quin nec intra pra dictum casum anomalia est, si verbum notet prodesse r ut Matth. s, I 3. ysi Prodest. Cons. supra , lib. I. cap. II. Ir, a. et 3. cap. III. 7. I. 7. Verba I. rad. quae habent mediam radicalem in , nectuntur ut verba I. radicis : nempo
fuit. Vid. lib. I. cap. I. S. 3. 4. cap. III. S. 7. 3-
77쪽
78쪽
79쪽
XV. Verba I. rad. iud, in peat sub jud, ubi
id vocali vacuum esse debuerat , adsumunt .; ut
In praeterito mediam radicis vel per ' m
via, sedit. Cons Io, I. Solum vero
Pro - - λώ, in suum occultat, remi
80쪽
o. LIB. Π. CAP. I. DE VERBO.sa vocali ad praecedentem rad. iud , quoties haec debuerat adsumere . . Vide lib. l. cap. lil. 7. 1. Schema flexionis eius hoc est:
In infinitivo , imperativo et suturo , verba
tia flectuntur, sed ut desectiva ad modum inma
exiit. Hinc infinit. cognoscere , -- Sedere; imperat. cognosce, αἱ sede ; sui. R.
dit, in imper. habet in da: infinitivum vero
et suturum , quibus caret, ex synonimo mu
a In eth eI, I. rad. jud ,'remiusa vocali ' , quam ex peal habet , ad praecedens I praeforma-
tivum, quiescit, ut pro nisi ubi se cundum analogiam flexionis verbi regularis, , a
cipit ν, ut cet. Cons. lib. I. cap. I. S. 7, 3. 3. In pael et ethpaal regularia sunt omnia, ex
cepto inusitato , Hebr. , a quo in pael est
. o Condixit, congregaNil, et in ethpaal μοι congregiatus rat .
