장음표시 사용
241쪽
20o partes seu tempora aquinoctialis, quemadmo. dum supra dictum est, pagina 31γ.& r s. Huc reserenda est tabula ascensionum rectarum, notata signo
Bvs OBLI IS. Cum obliquas ascensiones signorumeelipticae multisa tiam mutari dictum sit, possunt ne ad certas aliquas differentias restringse
omnes paristates incensionum obliquarum gno. rum ecliptica possunt sub duabus principalibin disserentist comprehendi. Prior earum est, qua in sthara obliquaseeptentrionali, altera q i 'bara obliqua australi sie aliter at s aliter habet.
Vtraq ; harum differentiarum quot uplex est
Triplex. Vnam ct eandem rationem incensi uinpartium ecliptica habent horidontes obliqui, quorum renith est inter aquatorem ct potarem: aliam autem, eam, a priori diuersam sub pelari circulo: aliam item in tr. ipsi trem ct polum mundi. Harum disserentiarum rationes pate)aίit Disserentia ascensionalis.
Dicendum ne est de his omnibus & singulis3
Non e topus. Nam austratu ct boreatu obliqua phara, eam inter se babent anomalsam, quod quicquid de Uen ionibus quorumcunque signorum is boreali detaonstratur, id in australi omnino eodem
modo insignis oppositis per catur. I Lus ergo in se
242쪽
244쪽
quentibus traduntur, de sieptentrionali, quam nos ineolimus, istelligantur: de meridionali autem tum
vera erunt, si pro signis quibusvis uniantur gua op postia, pt pro libra aries, pro tauro orpius, ci
iid est differemia ascensionalis
Est portio equatoris, qua ascenseo recta ct obsi- qita inter sedisserunt. JCum autem partes ecliptica septentrionalas prius attolluntur seupra boriet ontem, O meridionales tardius, quam eis corre fondentia tempora aequatoris: nece e est insignis septentrionalibus di ferentiam astensionalem auferri astensionibus eorum rectis, ex iu meridionalibus addi, ut habeau tur a censiones obliqua. Contrarium fli in descensionibu1.
Qti' modo partium ecliptiere differentiae ascension auste habent ad ascensiones suas rectas in ea obliqua sphaera, quae inter aequinoctialem &polarem circulum eit 3Minor e Isiua a censione recta J eu potius illo arcu aquatoris, qui inter circulum declinationis, ct aquinoctiuin propinquum, siue praecedens sue sequens in tercipitur. Schematis si qtienti b. ARC horizon oriei talis est, DE quin ostialis, F G eclipticae portio, H aequinoctium, I Zenith inter aequatorcm'& polarem, Κ polus horeus. Eclipti cor igitur portionis H G ascensio recta est V L, quam determinat circulus declinatiO
245쪽
M2 LIBERnis KGL, sed HB est ascensio obliqua, &B L differentia asscensionalis, ipsi H L aus renda in priori schemate, de apponenda in posteriori, quia GH illic est septentrionalis,
hic meridionalis arcus. At L B differentia ascensionalis in utroque ictaemate minor est ascensione recta, seu potius distantia ipsius Lah aequinoctio maxime propinquo H. Hine
sequuntur conclusiones Variae.
Reeense aliquot eone ii siones Asicensionum obliquarum, quibus quomodo signa vel arcus eeliptieae in obliqua spha. Iaeorum, qui inter aequatorem Zi potarem arcti. cum degunt, alcendant Ac descenis dant, cognoscitur
246쪽
II. Partes illarum merietatum, vel etiam inerietatesq cutis alibi inchoare, non aequantur ascensionibus suis, sed habent vel maiorem vel minorem de aquatoreportionem coascendentem. JNam linirontis obliquitaue magnitudinem anguli, quem cum ecliptica conformat, var*s modis mutat, nec fert, ut triangulum arιubae horriontis, aquatoris ct ecliptica comprehensum, aquicrurum flat. Hinc tamen excipiuntur lana torrida ea loca, quorum latitudo minor est obliquitate ecliptica: Ibi enim quando Qenith versante intra eclipticam ct aquatorem, alterutrum aquinoctium incidit in illud aquatoris punctum, in quo circulus ex vertice ductus cuin ipse aquatore includit angulum dimidia obliquitati ecliptica aequalem : Tum ecliptica oaequator confirmant cum horizonte triangulum aequis urum. Quare to postitu eiusmodi quoque arcu ccliptita suis ascensionibus aquantur.
II I. Portiones continua medietatis ecliptὶca inchoata ab aquinoctio verno, usque ad aequino filium autumnale,siue ab initio arteris, ad fine virginu Uendunt magis oblique, quam inl'bara redita. Contra vero in altera mediutare portiones ab aequinoctio ax-tumnali vis ad vernum magis recte ascendunt a Illic enim Disserentia usicen ionalis aufert,hic ad
247쪽
plum. Arcus ab aequinoctio verno ad ro. gr. C, in latitudine 48. gr. cum dimidio qu lis quam proxime est Tubingensis ascensionem obliquam habet FO . temp. 39. scr. quae in spliari a recta erat p. temp. γ.sicru P. Sic ab initio V. ad sinem is , hoc est, graduum i Q. obliqua a celasio est ι38. temp. p. str. sed recta et s2. temp.c .ser. Item ab autumnali aequiserioctio ad sitaem ili, graduum 5 O. ascensio Chliqua cle S r. temp. 21. scr. Tecta iγ. temp. s. scr. IIII.
arcia disi reti quo fuerιnt aequinoctio Perno propiores, eo nimis oblique ascendimi, recti hs autem, quo ad aequinoctium aurumnale propius acceserint.JIuuli enim horizonte ct ecliptica utrinque in te eptim,eximebunt inaequales seu obliqui in veras aequinoctio, quando scilicet principium capricorni in Meridiano constituitur, loco opposito autem ad rectitudinem magis accedunt.
248쪽
T E B. Τ I V S. Zos Qui sunt illi areus, qui in sphaera obliqua magis recte, vel magis obliquὶ ascendunt, quam inrelia sphaera
Tota medietas ecliptica a solstitio astiuo, persii-bram usi, ead solstitium hyemale, omnesti eius partes rectiores ascensiones habent in obliquaquam in recta sthara : altera rerὸ magis oblique ascendit. Exemplum in latitud. 48. gr. clim semisse. Signa Ecli- Alc. R. Asc. Obli.
11 are non determinas,quae signa seu partes eclipticae, in sphaera obliqua simpliciter recte vel oblique ascendant, sed compatas ea cum sphaera recta
suta ad ascensiones rectas ceu ad mensiuram re ferenda sunt ascensiones obliqua. Hanc ob causam seri pote t, vi in sthaera obliqua arcus aliquis ecliptica recte quidem, atIamen magis obliquὶ orvi cisiim ecoiitra, ascendat, quam in thara recta. Vt in latitudine 4. graduum ab V ad Ila hoc est, cum adio. gradibus ascendunt aset. temp. ιγ. scr. sed in sphaera recta a Fa. remp. o. scr. nam differentia ascensionalis non po- rest
249쪽
aos LIBER test tantundem auferre , quantum ascensio reocta arcum eclipticae excedit.
Hinc sit, ut initium signorum seu potium est pilissimpliciter recte astendentium, fit ante sol l rium aesti tuum, Osinu post solstitium byemale.
V. Partes ecliptica aqualiter ab ituo se eodem puncto cardinali remota, sicut aquales declinationes, ita etiam aquales disserentias incensionales habent.J Vr, initia Π & item initia &ue quorum illa ab aestiuo, haec ab hyberno solstitio aequaliter absunt sic initia fi& δ quia ab autumnali aequinoctio pares habent distantias) declinationes habent 2 O. gr. t O. scr. sic distet entias ascensionales 24. temp. 3 a. scr.
iub latitudine 48.gr.cum dimidio. - VI. Hinc assensiones obliqua partium ecliptica ab νηοaquιnoctiali itin punctorum aqualiter distantium, aquales sunt.JAngulos enim aquales cum horizonte conser
Ueusiones vero obliqua partium ecliptica ab νηο solstitialium punctorum aequaliter distantii , quanquam inaequales sunt: simul tamen sumpta
250쪽
' aquantur ascensionibis earundem partium eri ti-c rectis itid fimul siumptis. Isequatim enim disserentiarum assensi ritum, incrementa ct decrementa ascensonum fluarum inter se mutuo compensat. Vt, Ascensiones obliquae in latitudine dicta, V, & lli', coniunctae conficiunt F F. temp. 48. scr. quantae scilicet in siphaera recta sunt.
quamobrem etiam signarum oppositiorum censiones simul sumpta aquantur eorundem signorum censionibus rectu simul siumptis. JQtiemadmodum per dictas praecedentes duas conclusiones probari potest.
Ascra is partis ecliptica qualis en descensioni si
o X. l Partes eίliptica recte orienter, oblique descen dunt, ct contra. i Hinc quaecunque hactentu de astensionibus partium ecliptica dista sunt, perificantur etiam inde
sensionibus partium oppositurum.J Idcircd etiam tabulae descensionum nullae confici Q-lent, quandoqHidem oppositarum partium
i eclipticae ascensiones, illarum descensionest patefaciunx. Hue