장음표시 사용
281쪽
232 LI 2ER. de stratum est. Sed et huic, propter eclipticae mutabilem obliquitatem equalitu quadam inest. Istis nisuis additamenta apparentia varianturi 'hara recta vel meridiano,al e recto circulo. J s. His accedit in sphara obliqua Horizonis obliquiis. Hac etiam pro iusilura multipliciter
Quot uplices ergo sunt dies naturales, si has addi. tametitorum affectiones perpendamus
sunt itidem duplices, veri seu apparentes, ais usunt inaequales .ct medii aut mediocres,seu aquales.
Quid sunt dies naturales apparentes seu veri
Quibus prater integram aquatoris coηuersionem accedunt additamenta apparentia seu vera. Haecumsnt interstinaqualia, faciunt ipsos etiam dies inequales.
Quid sunt dies naturales aequales seu medii
Quibus preper integram aquatoris conuersionem oponuntur additamenta media seu aqualia.
Quanta sunt Additamenta diurna aequalia
Monstra inaequalitatem dierum apparentium.
Etsi haec disserenti, subito non aniso aduer eatur: Bini tamen dies non proximi, sed set is
282쪽
longo interuallo a se inuicem distantes, inter se collati, differentiam illam patefaciunt. Ea item si per aliquot dies plures colligatur, euidens magis est. Vt. Anno Christi issa. die 3. Ianuarii locus Solis sicut ex Ephemeridi-hus nostris patet est 2 a. gr. 4o. scr. . cuius
Asc. R. 194. temp. 29. 1cr. Ast. obliqua sutilatitudine 48. gr.cum dimidio, 32 O. temp.=6.scr.Die autem 28. Ian. locus S est 35. gr. o. scr. zzz cuius Ast. R. 3a8. temp. 28. scr. obli qua 3 3γ. temp. 27. ii r. Quare diebus illis r 3. intermedus, ultra 23. aequatoris reuolutiones accedunt additamenta vera, in sphaera quidem recta seu in meridiano a 3. remp. 39. fcr. sed in sphaera obliqua 1 o. temp. 28. scr. Sie die 4. Augusti locus Solis est a o. gr. scr. St. cuius Asc. R. 143. temp. 39. scr. Obliqua a 26. temp. 26. scr. Die 27. Aug.locus Oest 1 3. gr. o. scr. lay. Ast. eius R. 164. temp. as. scr. Obliqua et O. temp. 37. scr. Additamenta ergo vera, quae diebus his 23. inter- med is accedunt ad 2 3. reuolutiones aequatoris, sunt in rectasiphaera at . temp. 1Ο.str. in obliqua 3 o. temp. gr. scr. Sed additamen ta aequalia dierum 2 3. sunt 22. temp. 4O. scr. tantus enim est motus Solis aequalis totidem diebus.
Qirantae sunt istae differentiae vitiantes dierum aequalitatem
Etsi Unius diei differentia ad alterum per modica, de vix digna sit, quae notetur,exem
plo tamen priori manifestum est , plurium
283쪽
dierum collectas differentias diuersttatem parere nequaquam negligendam. Quae igitur a Solis moria in eccentrico de penaei, qua apparentes maximi dies a minimis disserunt,est in eccentricitate Solis maxi-D au. gr. 33. sicr. sec. laesit, δ' A. ic. 2ς . unius horde. sed iri minima eccentricitate T. gr. 2 a. V. hoc est, a s. in . so ' horae. Vtrique autem tam minimi quam maximi diea
differunt a med ijs illic quidem 4. gr. 6. 48
hic autem 3. gr. qet. ra . erenim tot Partes
deficiunt in semicirculo, in quo est apogaeum, a motu medio secundum prosthaphaeresin maXimam duplicatam, & in altero semicirculo tot abundant. Initium de filiis huius a no-m aliae incidunt nostro hoc sieculo intra 8. & 9. gr. V de , nimirum virincl: quadrante antere post apogaeum, quod hodie est intra 8. des. gr. Θ.AEquinoctiorum praecessio, cuius anoma lia prosilias haeresin habet t. gr. t r. 22'. 3O'
facit medios dies distare , minimis vel maximis a. gr. 2 r. 4 3'. ipsos autem a sese q. gr. 3 . 3 o . hoc est. i ,. 27. Vnius horae. Sed Zodiaci obliquitas efficit maximam ascensionum rectarum aequatoris tu eclipticae partium differentiam, in obliquitate quidem maXima r. rem. 3 3. 3o . sed in obliquitare minima a. gr. 28 . rs'. Termini vero harum disserentiarum confistunt circa 3 5. gr. dc l, item circa et q. sicut exta
hella, stipra pag. 196. dc ex tabulis Ast. Rect.
284쪽
in tabulis Directionum Rheinholdi cernere licet. Cum autem ista differentia alibi adden. da, alibi auferenda fit: fit ut dies apparenteS a mediis differant, in obliquitate quidem Zodiaci rnaxima s. gr. γ . et i . in minima autemq. gr. Fo. 4O . apparenteS autem maximi a minimis, illic quidem io. gr. et 4 . 24 . hoc est. O . 3o unius horae, hic autem se. r. ρῖ . et O . hoc est, 39 . 33 . ata'. unius
Hae omnes & sngulae causae coniunctae Scinter te commixtae, additis addendis & ablatis auferendis, Ostendunt dies apparentes nostro seculo ab ii. gr. ill accrescere δέ augersusque ad ra. gr. m, partibus P. cum tridus quintis sere, hoc est, 3 C. scr. 3 i. sec. unius horae: inde verba 22. gr. per totum semicirculum borealem iterum totidem partibus de crescere. minimi igitur & maximi dies hoc se culo a se inuicem distant et s. gr.curn Vna quarta sere, hoc est, hora et .scr. 1. sec. 2. Haec differentia alias aliter se habet, & mutatur cum apogaeorum & eccentricitatis Solis instabili rate, nec Dori 6c aequinoctiorum inaequalita te. Propter quaS calatas contingere po test, Vt minimi a maximis diebus a o. partibus, virio autem , med as i O. partibus disterentias istas
Porro differentia quam horizontis obliquitas diebus naturalibus affert, multiplici ter pro qualibet eleuatione Variatur, eaq;tAminsignis est, ut non, sicut priores differen
285쪽
tiae, scrupuloso calculo tantum erui debeat, sed etiam in oculos vulgi incurrat. Vrinnostro sphaerae situ, ubi Sol aestiuo tempore hora g. matutina, hyberno hora S. oritur, dies minimi, maximis 4. integris horis deficiunt, Viri autem a mediis duabus horis absunt.
Quis est usus doctrinae de inaequalitate die. Ium naturalium Z
in eivi non in nuda tantum notitia consistit, sed ad computationes motuum coelestium necessa rius est. Etenim ad computandos motus corporum coelestium dies naturales aequales velut mensura adhibenturi cum igitur tabula motuum non ad piros
ea apparentes die iustificentur inensuram enim sibi semper aqualem esse conuenir) calculus certὶ loca esta, praesertim Luna, non prius certum men. strabit, quam tempus apparens ad aquale redu
catur. Vbi A sttonomi sumunt initium dierum naturalium
Astronomis placuit non ab horizonte, sed a meridiano circulo, siue a meridie vel media nocte diem naturalem inchoare.J Meridianus enim ubis locorum si cur horietum rectus habet. Horizon autem in qualibet obliquitate variatur. Quin in quibQ-dam terrae locis, qualia fiunt intra polares, imposit-biu est initium dierum ab horizonte sumi, cum illic sola eum non semper delabatur, sed νοι seupra veι infra eundem multis diebuι rotetur. modus
286쪽
modus reducendi Dies apparentes ad aequales ,&econtra, cum prolixior magis fit, plura Q data, qualia sunt verus & medius motus solis compositus tam ad finem temporis dati, quam ad principium vel epocham eius, postulenthir, quam Epiromes breuitas fert: Tyrones huius scientiae, postquam his praeceptis suerit informati, ad Τabularum Prusenicarum praeceptum primum remitti possunt.
Ex hactenvi dictu liquet, I. Dierum naturalium circuli, quos Solconuersisne quotidiana describit, proprin)on stunici rίuli, nec paralleli numero θ loco a se inuicem distincti, sed potius Spira continua. Sol enim, dum primi diobilis conuersione cir inducitur, ipse motu ιο proprio in alium ecliptica gradum transit. Inde in νtraqueram a cendente, quam descendente ecliptica medierare sit, ut circulus is, quem pridie Sol describere coepit, postero die non in eodιm sied alio puncto finiatur. Finis ergo cultus circvlorum annectitiιr non
sui ipsius, sed ali erimbequentu circuli principio.
I erunta; ien et si lineae tali Solis conuersione, ex motu seuo proprio ct polatatione caeli composita, descripta circulos parallelos non constituant: quia tamen invia ct fines eorum haud magno interstitio a sese receduur, nec etiam eorum causa error aliquis notatu dignus oboriatur: Pro perfectis circulis communiter haberi solent. II. U
287쪽
uni enim t 'ut dies naturalis sco. temporibvictui et amento pero.
Additamenta, sicut &ascensiones Solis vel rectae Vel obliquae, primo Sc principaliter sinit S numerari debebant in his circulis:
Attamen quoniam sunt circuli minores caequatore velut medio cNcepto) dc alterius cu-HiSdam circuli maximi norma indigent, idcirco ad ipsum aequatorem numerationes istae reiiciuntur. 1 II. Minc propter additamentorum Perorum i=h qualitatem; ipsis circulos inter se inaequales seu disimiles μri aecesse est.
IIII. Huc additamentorum inaequalitas, prasertim quae ab anomalia Solis in eccentrico prosiuisitur, e Icit, τι non tot circuli dierum naturalium habeantur in austro, quot ab aquatore in borea sunt. Solenim propter apogaeum solstitio aestiuo vicinum, no-ium fere iliebus iurius moratur in borea quam in austro. Sic in quadrante verno Ptolemaei tempore duobus diebus diutius haerebat, quam in quadrante aestius, nostra autem arate in hoc diutius, quam in illo versatur, propterea quod apsilum eici interea
288쪽
His tamen omnibM ct singula non obstanti bra nisi exuctior aliqua calculi ratio scrupulosam ct
exquisitam munerationem postulet) horum circulorum magnitudinessolemus simili cum careris mensura36o. temporum metiri, eosi scinter festi iri. buere, ut per totidem circulos Sol in medietate ecliptica a cendente ascendat , per quot ipsie in medietate de cendente descendit. Quilibet igitur horum circulorum per binos ecliptica gradus a solstitialibus punctis aqualiter remotos ductus intelligitur.
CIALIBUS. Quid est dies Artificialis
Est temporis stapium, quo Solis centrum stupra
horizontem co=nmoratur. Quid est Nox Artificialis
Est temporium.κiam, quo Solis centrum infra bo
Artificiales Thi νηκαὶ dici creduntur, quod ad Artificia & opificia exercenda, Omnes in ciuiles operas obeundas ab ipsa Natura ac
commodatae Videntur. Quoni odo dies di Noctes Atti fietates se hibent ad Dies Naturales 3
289쪽
temperata ,sive apud Amphisicioso Uetero-hlas, nec non ex parte in Zonustigidis apud Peristius, iis stilicet Iocujsioni partibus, quibMSoινna die naturali ct oritur O Occidit, sunt partes diei naturalis integrales. Sed apud Periscios iisparatibus, quibus Sol conuersione 1'bara mundi aliquot circumvrationes vel siupra bori lantem absis occasu, pel infra eundem absis ortu complet: Una dies vel nox artificialis aliquot dierum naturalium prariodos complectitur. Vnde sub polis dies arti ι tali integrum semestre continet alterum autem siemestre ηοcti artificiali cedit.
Quomodo dies &noctes artifieiales ad se inuicem eomparatae se habent
Hac doctrina non incommode aliquot conchisionibu me propositionibus comprehendi potist.
Reeita aliquas Conclusiones seu Piopositiones de Diebus de Noctihus artinetalibus.
In sthara recta e I perpetuum equin ectium. IHoc est, dies artificiales nocti bis His semper syia Ies deprebendunt ar. Quin θ dies diebus , cta ocles uostibis, singulasingulis aquatissunt.
Vnde petuntur huius caeterarumque propositionum demonstrationes
290쪽
T E R T I V s. aqIebliqua circulo incedem quotidie desicribit, dependera: altera ab ipsius obliqui circuli Zodiaci astensionibus desumitur. Nam sicut isti dierum naturalii Diralia seli, sine ipsorum segmenta supra horizontemexia, stentia diem artifcialem, lasta autem latentia noctem determinat: ira etiam incensones partium ecliptica, sequentium locum Sola,metiuntur diem artificialem, psque ad ortum gradus Soli opposivi. Non enim dies artificialis iniri , aut Sol occidere potestprips, quam gradus oppositus Soli e regione oriatur. Idem in nocte artisiciali dimetienda ascensiones pra- flant.
Quomodo probis primam propositionem
Horizon rectus secat circulos dierum naturalium, utpote aqua- roris parallelor, omnes incentro, plano enim eius incumbit axis Dbars, centra eorum omnia ferens' ergoportunessupra horizontem correspondentes diei, aequantur portio nibus qua sub eo nocti debentur. a. Inter gradum Solis, quicung is sit, segradum ei oppositum iGercepim ex ptrafiparte ecliptica semicirculus, eoascendentem haber emicirculum aequatori per ρ .conclusionem ascensiimum rectarum supra traditam. Porro Sol nec oritur prius supra ho-