Compendium juris regularium

131쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

b morum quae fortasse acquisivit, in licitos et honestos

f De suo Minatis: αὶ Si est ad tempus saecularisatus omnia bona is quirit monasterio, et si e vita decedat jus suo dendi haereditati pertinet etiam ad monasterium intelligo semper, si est capax possidendi monasterium ;M si est mn tuo saecularisatus, debet servare Votum paupertatis in substinua; Potest tamen bona, si quae possidet, in honestos et licitos usus adhibere et pra mrum in propriam sustenta nem ero re, sed eoru dem bonorum verum dominium non habet si per eo sequens sine licenua S. Sessis de iis libere disponem nequit. Mis sequentia: ααὶ bona relicta a regulari defuncto saecul in quas egrediens e monasterio attulerat, et bona quomodocunque ex iis provenientia, eius monasterio manent ; Μὶ ostera bona a tali monacho exim claustris a

quisita juxta Const. Gregorii XIII officii nostri V d. 21. Jan. 1577 camerae apostolicae olim, nuno spoliorum in Propaginta applicari debent. rn Jus percipiendi ratas Pensionum, quae a publico

aerario regularibus extra claustra degentibus solvantur, si forsitan post mortem religiosi saecularisau adhue solvendae sunt, pertinent item in cameram spoliorum.

Santi, l. o. Aichner, compend. 841. Santi, L III. tit. 35. n. 15. P. 339. H. P. MI. ibid. Ita specialis Cong. d. 26. Iunii 182s doctaravit Bias. 71.

132쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD VOTA.

ratis testandi, ratae illae pertinent ad ipsum in cuius favorem facta est dispositio eo in casu, quod regularis v. indulto legitime fuerit usus; si non legitime fuerit usus, Periinent, ratius illas in Cameram Spollarum. Ν B. Quoad ἀmpliciter professos ratae istae peribnent ad haeredes, sive ab intestato sive ex testamento Veniant.' 2. De voti castitatis obligatione. Per votum castitatis religiosi non solum matrimonio, sed etiam omni delectationi Venereae renuntiant adeo ut nun castitatem peccantes simul et votum violant

et proin Mooatum perpetrant triplicem malitiam Oo linens, nempe impudicitiae contra camitatem, infides, istis eonim Deum ob non impletionem promissionis ipsi factae, sacrilegii ob profanationem personae modo Bomine. Me est certum, si votum sit solemne;

qui vero statuunt essentialem differentiam inter votum solemne et simplex, coguntur dicere minoris malitiae esse voti simplicis violationem cum absentia speciei ammoniis. Ad hoc Votum, uti patet, obligantur etiam Episcopi et saecularisati et quidem ratione Voti. Quae attingunt matrimonium, explicata habebis ubi de effectibus prosemionis. 3. m voti obedientiae obligatione. Bene dividitur obligationis obedientiae consideratio in terminaiisam, obiectivam et subjectivam. Unde

Corale

133쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

1 ' teriminarios loquendo: Regularis promittens obedie tiam obligat se Religioni cui se trudit, quam ob rem emitur m solus isti Religioni. Quidquid porro sit de multiplici malitia, quam contrahit Peccans contra hoc Votum, certum est quod peccat contra Religionem ob transgressionem Voti; quod sumit scopo nostro. Ex hoo dein sequitur, quod regularis: M Mnetur obsdim Praeisis seu Superiori suae R ligionis tam mediato quam immediato cum in est, natione tamen i.e. respectu habito in omium, quod Superior occupret, M. Abbali inrovincialis, Priori et deinde aliis o talibus; M tenentur religiosi utriusque sexus obedire Summo ροαφα, tanquam supremo Prelato, si Niseotyint ea,

quae Regulae mes mis Sunt. o Regulares exempti Vel moniales exemptiss non tenentur obedire Miscopo ratione vos, quia istorum Superior non est quoad observantiam regularem. ς ΝΟ exempti regulares et non---mne moniales tenentur obedire Episcopo, si et ipsi voveaut obedientiam; non Vero eo in casu, quo non VOVent specialiter

obedientiam uis m, quia obedientiam promittunt non Episcopo, sed Praelato et huius, non illius regimini se submittunt. H Moniatis vi vin obedire tenentur Abbatissae frus Orissae, quia istae quamvis non habeant iurisdi lionem spiritualem, gaudent tamen in aeta subjectas

es. Se malastri III. 35. n. 56. Sinmatior. III. 35. n. 6 61.

134쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD VOTA.

potestate domina a et domestica acquisita per trin, tionem sui monialium.

2 in o sotine loquendo: O Regulares tenentur obedire Praelato vel Superiori praeespienti ea; quae in Regula et Constitutio bus uniuscuiusque ordinis sive eae icus alve implicite com--rur, non Vero Praecinenti, quae vel sunt illicita vel in Regula et Constitutionibus nullomodo continis sunt praeter Regulam ; quia Regularis professionem mittit secundum Regulam V et ulterius implicite non vult se obligare. Porro ineste seu implicite comprehensa in Regula et Constitutionibus) censentur Omnia, quae

moraliter necessaria sunt ad conservationem Instituti et ipsius Regulae expressas observalionem. In specie

respectu omnium Religionum implicite in Regula

oontinentur mutua ossicia et obsequia fraternae chamistis, munera seu iunctiones et ossicia ordinis, corre Mones et poenae ob defectus culpasque commissas mortificationes, poenitentiae et alia pia opera atque exercitia conducentia ad huiusmodi transgressiones in futurum Vitandas, ad publicas calamitates et alia mala evitanda.

M Quoad obliquitionem ad aspreuutea primaevae regulae D.D. ita distinguunt: Si asperitates istae ab ipso Religionis exordio non includuntur in ipsis Votis, non tenentur Religiosi ad eas. Si includuntur, iterum, distinguunt: si vota quoad tenorem et sensum mutata

Selimatior. III. 35. n. 59. S. Thom. II. dist. 44. q. 2. ad 3 .' Selimia r. III. M. D. M.

135쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

sunt, asperitates, quae Votis non amplius continentur, Religiosi amplius observare non tenentur; M Vero Votorum sensus et tenor sit idem, qui fuerat primo tempore, tunc eas observare tenentur.

o Occurrit nunc quaesuo, utrum in casu, quo M is ad primaevum monem reducta est, ad huius rigoris obse vanuam obligentur etiam illi, qui Religionem professi sunt ante reformationem. Distinguunt auctores etiam isto in eam. Si licita fuit mitigatio, M. privilegio apostolico vel iusta ex causa ab ipsius Ordinis Summoribus introducta, non tenentur isti Religiosi. Si illiena fuit, scilicet negligentia tantum et connisenua Supemorum introducta, teneri dicunt religiosos dictos ad

observantiam. Ita communiter auctores. Excipiunt inque casum quo asperitates illas accidentarias essent Valde graves et rigor ille primamus a praesenti obse vinua valde diversus ita ut vitam religiosam multo dissiciliorem reddat; nam ad huiusmodi reformationem suseipiendam anteirofessi non Obligantur, cum praesumirationabiliter nequeat, quod ad illam voto intenderint

M Tenetur Religiosus Obssim proscipienti Superiori aliquid cui adnexum est mri dum vitae, si adsit causa

gravis vel aliunde res praecepta sub regula comprehendatur.' Sermo est de servino laborantibus muta-

136쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD VOTA.

131gioso morbo Praestrendo, quo in casu distingui oportet: si laborans isto morbo sit de familia monasterii tune tenetur certe, ratione Voti, quia saltem implicite eo tinetur in Regula, qua praecipitur ut religiosi mutua sibi obsequia praestent. Si Vero non est de familia, e.g. saecularis, qui nullomodo pertinet ad familiam relig., non videtur obligari, nisi habeat votum speciale sui ordinis etiam istis inserviendi. Deberent tamen Parinctis deficientibus, sacerdotes regulares administrum sacramenta contagioso morbo laborantibus. H Religiosus tenetur obedire Superiori praecipienti

tua interinos, si connexionem habeant cum externis,e.g. misSam secundum intentionem Abbatis vel Summoris applicare.

δε Quaeris in teneatur obedire Religiosus si praecipitur ipsi a Superiori aliquid ridiculi, indifferentis vel impossibile ex lege naturae. Respondetur: αὶ quoad ridi dum: Si praecipitur Vane et absque fine, tunc non tenetur; eodem modo de indifferenti dicendum est; D de imporestare: naturaliter loquendo non tenetur; quamvis su maturaliter licite potest obedire, at non

tenetur.

H Religiosus non tenetur parere Superiori praecipienti, ut acoepist benin tam saeculam, i e. tale quod pertinet ad clerum saecularem et ab isto communiter administratur, nisi forte alicui insututo *.g. Pris monstratensium) proprium sit, ut administrandis etiam

137쪽

DE OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

saecularibus beneficiis curatis ipsius religiosi se impe dant. Tenetur Vero illud acceptare, si est beneficium

regulare.

M Hic inserenda sunt aliqua, quae norissimo decreto S. C. E. E. et R. R. d. 17. Dec. 1890 statuit, M. quoad

aperitionem conscientiae et receptionem M. Minari

tine.

αὶ Cima aperitionem comesentiae et cordis disposuetiones ex Constitutionibus, Directoriis ac Manualibus omnino deIeintur penitusque expurgentur. Di tricte insuper prohibet Superioribus ac Superi mis, cuiuscunque gradus et praeeminen e sint, ne Personas alta subditas inducere pertentent directe aut indirecte, P edemo, consilio, timore, minis aut blandinis in huiusmodi manifestalionem conscientiae sibi perage dum; subditisque e converso praecipit, ut Superioribus maioribus denuntient Superiores minores, qui eos ad id inducere audeant; et si agatur de Moderatore vel Moderatrice Generiai, denuntiatio huic S. Congregationi ab iis fieri debeat. Hoc autem minime impedit, quin minus subditi libere ac ultro aperire suum animum Superioribus valeant ad effectum ab illorum pruden in dubiis ac anxietatibus consilium et directionem obtinendi pro Virtutum is uisitione ac perfectionis progressu.'' Ita S. Congregatio E. E. et R. R. de apem Gone conscientiae.' Ad eandem libertatem conscientiae tuendam editum est decretum pro Urbe praescripuV-- quod potest diminuum vocari pro Orbe ' . O.

138쪽

DE OBLIGATIONE QUOAD VOTA. 133

d. 5. Julii 1899 quod districte prohibet ne ullus euri quam Religiosae Communitatis aut Seminarii aut Collegii Superior, sise maior sive minor, in hac Alma Urbe

suorum alumnorum in eadem domo manentium Sacramentales Consessiones audire ullo pacto audeat. ' Quoad M. Eucharistiae receptionem Sequentia Pris scribit S. C. Ε. Ε. et R. R. in citato decreto: Possunt Superiores prohibere sumptionem S. Communionis in ca8u, quo aliquis ex eorum subditis post ultimam Sacramentiaem Confessionem communitati scandali fuerit aut grisvem externam culpam patraVerit, donec ad Poenitentiae Sacramentum denuo accesserit. ωbent ius, ut quotiescunque unus ex subditis licentiam a Confessario obtinuerit frequentioris M. quam in regula concessae) nc etiam quotidianae Communionis, ab ipso subdito certiores de hoc fiant, necnon ut, si justas

gravesque causas Se habere reputent contra frequentiores huiusmodi Communiones manifestent - manifestare

autem etiam debent insessario, cuius iudicio a quiescendum omnino erit. Ceterue de recipienda M. Eucharisua dispositiones solummodo ad Conseminum sive ordinarium rive extraordinarium spectant. Quare Calendarium sive catalogus dierum Communionis- nonnullae enim Re iste continent catalogum dierum hebdomadis, quibus M. Eucharistia sumenda est- nihil praebet nisi monitum ut omnes ad s. Synarim curent diligenter se praeparare et accedere diebus in propriis Regulis statutis. Communionem frequentius Arinis f. MAE. I900. p. 144 sq.

139쪽

134 DB OBLIGATIONIBUS RELIGIOSORUM.

ves rarius quam hisce in calendario statutis diebus permittere solius est Confessam. Mo decretum S. Congregationis Ε. E. et R. R. non respicit omnes Ordines et Congregationes, sed tantum Societates et Instituis murictrum sive Votorum simplicium sive solemnium, necnon Virorum omnimode laicorum,e.g. fratrum Scholarum Harum et hoc etiam quoad aperitionem conscientiae valet. Ν.B. Notamus hic, quod quidem proprie pertinet ad moralitatem actus, quod Superioris praeceptum non obligat sub gravi, nisi in materia Mari, et tunc adhuc Opus est ut Superior per Verba e g. in Virtute obedientiae vel in nomine D. N. J. C. manifestet suam voluntatem.

n dubiis an res injuncta sit illicita si manifesto est illidita non potest obedire) vel contra Regulam, tenetur religiosus praecipienti Superiori parere. Sio sem

mmunis doctorum sententia. V

3. M sotius: oonsiderintae sunt peramae, in quibus obligatio tenet. M Patet quod omnes singuli mitigiosi in monasterio degentes ad has obligationes obstringuntur. bὶ Me eximuntur ab laus Exposui, in V Rutur, Vel curis animarum mancipali extra monasterium, aut confessarii aut Capellani, est. o Proprie hic dioendum est de regularibus ad epimeopatum vel aliam dignitatem ecclesiaslicam provectis et de saecularisaus.

Sarai, I. o. P. 333. reae, de Rel. l. X. o. 4. n. 9; Bouis, II. 428 sq. Ferraris, 'Votum' a. 2. u. 15.

Corale

140쪽

- OBLIGATIONE; QUOAD OBSERVANTIAS.

in se spectatum non solvi per promotionem personae ad imopatum, sed eius observantiam urgeri non posse, quia Episeopus non habet amplius Superiorem regularem, mi subiciatur. Si vero Episcopus a sua Ecclesia r oesserit clus ob privationem, Me ob renuntiationem, e quia non possit aut nolit residere in dioecesi, redire debet ad claustra religiosa et subesse Superioribus et regulas observare tenetur. Ita statuit Alexander

VII in decreto d. 26. Iulii 1662, confirmato a Clemente XI anno 1715. M Suo MMari Me ad tempus Me in perpetuum, subiciuntur ordinario sivo ratione domicilii noviter nequisita, Me beneficii, quoad clericos in vim etiam

vos solemnia obedientiae. 2 ARTICULUS II. De o Nimilans quoad otiervanti . Addit status religiosus aliqua, quae non omnino et per se in votis includuntur, quae omnia juxta insinintionem hic complectimur. Bio praeserum respicitur ad ea, ad quae Religio unumquemque ex suis obligat, et generaum enumerantur: observantia Regulae, obliga ad ossicium, ad habitum deserendum et ad legem cla

surae observandam. Sarai, III. tu. 35. n. 10, ed. o. III. 337; γα--, u. 2891. Santi, l. e. n. 16, P. 339.