Compendium juris regularium

발행: 1903년

분량: 456페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

DE INGRESSU IN RELIGIONEM.

nu non habet ullum effectum ante pubertatem adeptam.' Perfecta libertas jam requiritur a Decret

hac in re libertatem vult servatam.' M libertatem revocari potest etiam servilis conditio. S. Benedictus nullum omnino excludit a servitio Dei; attamen non eo ipso dicendum est S. Legislatorem absque diserimine vel judicio servos suscepisse. Aliae Regulus, uti S. Ferreoli 0. 53 et S. Fructuosi e. 4ὶ volunt interrogari servos utrum liberi sint.' Idem statuit imperat Justinianus: quod nulli servili conditioni obnoxius sit ' Unde etiam in Decreto Gratiani requiritur, ut servi absque licentia domini non suscipiantur.' Quoad conjugatos est sere unanimis opinio, quod absque licentia alterius consortis non potuerint suscipi.' Severiori tamen praxi lavet S. Basilius.' Mo et lex humana huic pruri moriori, quod M. absque eo eum alterius conjugis alter posset fieri religiosus, olim sinebat, ut dicit S. Gregorius Hagnus.' Attamen lex ecclesiastica sibi semper constans permaniat. '4. De ritu Professionis.

cf. S. Reg. c. 2.

52쪽

DE INGRESSU IN RELIGIONEM.

Jam saeculis monachismi prioribus virgines sacrae ritu quodam consecrabantur, si istae fuerunt de velatis publice. Fiebat ceremonia, quae Vocabatur Velare, Velamine tegere, Velamen acci re, claudere, verim,

abscondem faciem), Deo, Christo nubere, spondere, V publice ante altare ab Episcopo et quidem praesertim die machatis vel solemnioribus sestis, cum impositione manuum et precibus et allocutionibus' Porro Meo remonia iam erat solemnis, non Vero p ata. Ista privata nempe potuit fieri, eo modo, ut Virgines sibi ipsis Velamen imponerent vel parentes hoc facerent domi; quo in casu Vero non inter Virgines proprie

Velatas, sed non Vellatas enumerabantur, cum ροπ ito tamen sic manere. V Si quis vult in hac privataeeremonia cum nomasiano' invenire voti nostri

simplicis ideam, forsitan non improbabile quid statuet;

emeat tamen ne confundat omnino. Certum est, quod etiam monachi nonnisi unam professionem Pu

es. Vsipent, Die mug. Jungis. PP. 7, 15. M. S. Amb. De Vi g. I. o. 11. et c. 7. Migne, XVI. 206. I99. M. Epist. Siricii Papas 38 39M P. L. Mime, XIII. 1183 sq. Ita maer, rarche echt, ed. XIV. 3307', putat in Modistinctione quaEi in nucleo continera differentiam inter votum solemne et simplex; dum alii originem trahunt huius distincti nis vel ex Gratiano Φ1160 vel IIbi , vel ex Conc. Lateranensi II. II3M; Fauer, ibid. Attamen ista distinctio neo unive salis erat, nec quoad vere religiosos adhibebatur. Saltem incognita videtur fuisse tempore S. Elisabeth Thuringensis, quo

illae tertiariae dumtaxat Vocabantur religiosae, quae Votum solemns i.e. Professionem emiserunt; cf. Muo, l. o. P. I. et glomam in c. 3. Clem. N. 103. Et quoad viros Vide, quae ex S. Thoma sum imus. Vet. et Nov. Mes. Discip. I. l. III. o. 39. n. 529.

53쪽

M DE INGRESSU IN RELIGIONEM.

licam cum ritu exteriori emittebant, et hanc Vocat S. TM-8 Votum solemne. Duplex, ' inquit S. Doctor, est religionis Votum: unum solemne, quod hominem facit monachum vel alterius religionis fratrem, quod Vocatur professio; et tale Votum debet praecedere annus probationis; aliud est autem votum iamplex ex quo aliquis non fit monachus, vel religiosus, Sed solum obligatus ad religionis ingressum; et ante talemtum non oportet Praecedere probationis annum. V Ergo professio solemnis in nunc communiter intelligitur S. Thomae nondum cognita fuit. Et haec quidem Praxis usque ad tempus C. Tridentini extitisse videtur, eis nempe, quae considerabat Professionem post annum probationis emissam in aliquo ordine approbato in quam Votum Solemne. Concilium Tridentinum nihil dicit circa distino nem votorum regularium. Astnori quid introductum fuit pro adjutoribus fodi maus V et Scholasticis V Societatis Iesu per Consutintiones Gregorii XIII Decet Romanum Pontificem, Quanto fructuosius 15823 et Ascendente Domino ' 1584 . Nam membra ista praedicta es. Societatis sunt Veri religiosi, quamvis Vota simplicia tantum dicantur emittere post biennium novitiatus. Ratio novi lucet in eo, judicio meo, quod professio religiosa illorum Q. et Sehol.ὶ cum nuncupatione trium Votorum substanti lium Vota simplicia dumtaxat constituat. Unde utique necessarium fuit, ut a Summo Pontifice illi declarentur veri nominis religiosi. Me videtur innui ex facto

M. Marinis in reg. S. Bened.; Migne, 66. 826 sqq. Summa Theol. 2-2, q. 189. R. 2. in I .

54쪽

DE INGRESSU IN RELIGIONEM.

4squod tempore Sixti V 158 15903 aliqui propugnarunt

eos qui simplicia vota emiserunt-utique in Societate Jesu imitti non posse, nisi servata ordinarii judicii sorma. Cumam' Non videtur alia ratio adfuisse

nisi quod isti pugnatores juria antiquam Narim

tenuerunt nuncupationem 3 votorum in ordine approbato aequare Vota solemnia. Quod etiam alia ratione

adhuc probari potest. Benedictus XIV nempe d claravit Const. Delata V 21. Mini 1747, vota a

Conversis Cisteretensibus in Professione emissa non simplicia, sed solemnia' esse. Haec Vero Votis emi,

tuntur, ut ibidem dicitur post annum novitiatus expletum juxta formulam in regula S. Benedicu se. 58 contentum. Si porro dicitur correctum fuisse saeculo XVI inliquum ius, quo sine Votorum Solemnitate nemo Poterat esse Vere proprieque dictus religiosus, hoc utique Verum est quoad dictos Sodales Societatis Iesu, in Benedictus XIV diserte affirmat.' Sed nihil immutatum fuit quoad alios Ordines. In istis nempe professio religiosa post annum noritiatus adhuc co intuebat vota emissa DA solemnia. Exsulit ergo ham praxis adhuc tempore Benedicti XIV. Verum sensim videtur alia praxis invaluisse, nempe ut anto Vota solemnia, prius emitterentur simplicia in plus minusve tempus. Pius G demum decreto minem latet V d. 19. Martii 1857, praxim sancirit, qua in Votis

es. Benes. XIV, De Synodo di c. l. XIII. o. XI. n. 22. De Synodo di c. l. c. n. m. Nines, Disputationes Academicae Iuris Ecel. Oetaponto 18M, P. 6. Do Synodo diseo. l. o. n. m.

55쪽

DE INGRNSSU IN REMGIONEM.

simplicibus per 3 annos quis peragere tenetur, ante rem ad solemnia admittis . ARTICULUS I. De Nomitiorum Admiarione. Quia religiosus et religiosa familia oontractum que dam ω ludunt in actu professionis, noritiatusque probationem prae se fert, utrum contractus iste ex utraque Parte bene pomit impleri, inde loquendum est de qualitatibus admittendorum, de conditionibus a parte suscipimus et de quibusdam requisius, quae jus ecclesiasticum Vult observata. Unde: l 1. De Admisendis. Admitti possunt omnes qui jure vel communi Vel particulari ordinis uniuscuiusque non ocluduntur. De iure communi dumtaxat hic loquimur. Meluduntur porro de lege fere universali aliqui: 1. Ex delectu mmuis, scilicet fatui et amentes, qui quidem, si habeant lucida intervalla, valide possunt

recipi, t certe non congruenter reciperentur.

2. Ex delectu omporis nihil habetur expressi in iure. Instructio pro examinatoribus admittendorum requirit lique non ad validitate ne admittendi laborent deformitate notabili neve signum infirmitatis prae se

serant.

3. M delfetu novalium illegitimi non quidem exes

56쪽

DR NOVITIORUM ADMISSION

ter sive ante sive post nativitatem dicit filii professus fuerit, ipso patre Vivente non admittatur.' At si h non ad validiistem. Ex delectu iub istis. Ex hoo capite plures exeluduntur: Q Filii, quorum parsulas, notu sunt vel brevi s turi sunt in extrema vel gravi Moessitato. Possunt tamen et taliter constituti filii ingredi si nulla spes effulgeat, quod isti possint indigentiae parentum aliu Rudo succurrere, vel si periculum adsit proximum peccandi nisi religionem ingrediantur, Vel ia parentest os Promearent ad peccatum. Si volens ingredi

habeat fratres et sorores. qui extrema, Vel ia adhuc subrum Parentum constituti, gravi necessitate laborant, tenetur ingressum disserre. nisi Votum ingrediendi emississet; quia hoc in casu non posset longius differre ingressum. altera parte par αεδ non Possunt recipi, qui habent filios constitutos in gravi neminitate aut sussicienti destitutos educulione, non Prorim qu liter educari possint.'

Const. Gregorii XIV t circumspecta,'' d. 15. Martii IMI;

Bira. l. o. P. 846. Bisa. ibid. -- 2. Bisa. ibid. Gravis necessitas cadesset, quando Viis suste tari nequit absque magna dissicultate. Rut nisi cum magno dedecore, Vel notabiter eadendo a proprio statu. M. Pio

57쪽

DE INGRESSU IN RELIGIONEM.

M Conjustes, circa quos haec tenenda sunt: 1' Μatrimonium nasum, non consummatum, non im pedit ingressum in religionem alterutrius partis, etiam invitae. Constat ex jure canonico.' Conceditur Prointerea cuique conjugi bimestre in deliberandum, utrum vellet in coniugio manere an ingredi religionem. Bimestre

istud computandum est a die termini praefixi a judice. Idem valet si mulier vi a viro oognita fuerit inust hoc

bimestre. 2' Matrimonio etiam consummato alteruter omiugum

potest ingredi Religionem in sequentibus cassibus: αὶ Si altera pura, non per fraudem, Vim Vel metum, sed libere consentit. At hoc in casu, si Pars consentie sit juvenis Vel in periculo incontinentiae Versetur, ingrediatur et ipsa Religionem. Si vero sit aetate iam NOVedis γα consentiens uoad mulieres 50 anni, quoad rima 60 anni requiruntur, ut quis ProVecta

aetate Vel senex putetur Mest in in ulla manere, debet tamen Votum perpetuae casuistis coram auctoritate ecclesiastica et testibus vovere.

M Si altera pars adulterium commisit. Attamen hoo in casu, concedenda non est licentia ingrediendi Religionem nisi prius civili obtento divortio. rὶ Si altera pars commiserit adulterium spirituale, i.e. lapsus fuerit in haereata, vel adhaeserit manifeste

cf. Sa ui, Praelectiones, ed. Pustet 1898,l. III. tit. 32. n. 1, P. 314 sq. In hoc ultimo casu Vir remanet obstrictus Vinculo matrimoniali. Sarai, l. o. Sarai, l. o. P. 317.

58쪽

DE NOVITIORUM ADMISSIONE.

sectae haereticae vel apostataverit vel infidelis laetus fuerit. H Upia oom confirmati, etiamsi nondum consecrati; ob matrimonium spirituale quod cum ecclesia suam rahunt, non possunt reciPi valide absque consensu

Pontifex dat consensum, e.g. ob crimen admissum, defectum scientiae, malitiam plebis, grais Smndalum,

irregularitatem, Vel quando alius facile haberi poterito in muneris Pastoralis.

O Quoad clericos dicendum est, ipsos posse ingredi religionem, quia nullo iure hoo prohibetur, etiamsi in seminariis sumptibus ipsius fuerint educati, nisi forsitan

fundatores conditionem aliquam ingressum in Religionem prohibentem apposuissent. Et haec licentia ingrediendi clericis etiam beneficiatis, e.g. curam habentibus animarum conceditur. At si Episcopus aestimaret ex tali ingressu ecclesiam sustenturum fore grwem jacturam, illum clericum posset reclamare, etiamsi 'professionem emisisset. Non tenetur clericus ad lice tiam petendam ab Episcopo, saltem ad Valide Religi nem ingrediendum. Dictat tamen lex naturalis, ut

Pist. I. P. M. o. 18. X. III. 31 ; cf. Santi, l. o. p. 292; c. 2. X G. D; o. 10. X I. M. Titulares episcopi etiam videntur excludi. cf. Binerin Piam mi, Opus theol. IV. P. 129. Stamiam. l. III. tit. 37. n. 25. ' es. Nives, Disputationes selectas, P. 55 sqq.; Const. Bene ore XI quo d. 14. Jan. 1747; Pist. I. p. 76; Bouis, I. p. 562 sqq. Bemediore, XIV, cit. Const.

59쪽

DE INGRESSU IN RELIGIONEM.

eserious animarum curam habens Episcopo inconsulto non deserat oves sibi commissas. c tenentur oleries ad restitutionem seminario faciendam. Attamen ἡ- sema, Prisesertim pro hac nostra regione Americas Sept.

statutum fuisse, clericos qui titulo missionis ordinati fuerint et iuramento obstricti inserviendi ecclesiae, non Posse absque dispensatione Sedis Apostolium Religionem ingredi, obstante juramento. o Religiosi in alio Ordine Vel Congregatione professi non possunt admitti ad habitum in altero ordine, nisi rus sub conditionibus, de quibus ubi de transeuntibus

loquemur.' Reddendae rationis obmoxii inhabiles existunt ad habitum suscipiendum, uti declaravit Sirius V Cum de omnibus V d. d. 1. Dec. 1587. Clemens VIII Const. In suprema' d. d. 2. Junii 1602, illicitam tantum declaravit illorum admissionem. Intelligenda est prohibitio haeo, sive agitur de administratione publicamve etiam de privata.' Restringitur Vero juxta Const. Sixti V prohibitio haec ad casum, quo Vel hic et nunc pendeat propter rationes reddendas sis aut molestia, vel timendum in ne inseratur. Hinc admitti potest postulans qui absque lite et absque notabili molestia, ab istis administrationibus expedire sese posse prudent

Corale

60쪽

DR NOVITIORUM ADMISSI R.

sessumat. Comprehendit vero ista prohibitio tutores Pupillarum, patronos et Pr uratores, sise in re mat riali sive spirituali educatione, provisione , Ged Orestestamentorum.

H Ingenti aene alieno supra vires facultatum suarum gramali, uti Const. M. Mati V statuit.' Adverte 1'Juxta Const. Clem. VIII In suprema d. d. 2. Junii 1602 illicita tantum, non tamen irrita foret admissio et professio horum aere alium ingenu grmatorum. 2' Hoc valet etiam de iis, quibus nulla spes effulget debita quandoque sol Vendi. Hoc de iure positivo. 3' De n e naturari potestne uero alieno grmatus Religisonem ingressi' Responsio est triplex: 1 negativa; Pammativa; P distinguit: Si infra triennium alii: bienniumὶ debitor speret magnam debitorum Partem misi Posse, tenetur e eotare, alias non. Quae ultima sentenua Ligoris videtur probabilior lib. IV. n. 71ὶ.5. Ex deloctu lamas arcentur oriminosi, i e. illi qui 'homicidia, furta, latrocinia Vel alia similia aut graviora oommiserunt. V Const. Sisti cum de omnibus V d. I. Dec. 15M.' Circa criminosos haec teneas: 1' Eorum admissio est illicita, non Vero in lita. Const. Clamentis VIII In suprema V d. 2. Junii 1602. 2' Eorum orimina debent eam notoria iuris, non

SEARCH

MENU NAVIGATION