장음표시 사용
271쪽
nistris in ipsorum consecratione communia , ascessus ad Altare DiUinum, positio genuum, manusque Pontificalis impositis , Crucis impressio, praedi catis , conlummansque Lalutatio , Pracipua veros propria Episcopis Evangeliorum supra caput impositio, qua in Ieriores Ordines carent. Sacerdoribus utriusque pedis inclinatio, cum id non habeat Diaconorum consecratio, illa enim, ut dictum est, alterum tantam genu ponunt. Itaque accessus ille
quidem ad sanctum altare , s positio genuum
omnibus practribit , qui ad sacrorum ordinum . promoventur officia. Quod idem asserit Simeon Theia
salonicensis Archiepiscopus cap. 4. de sacris ordinatio nibus, & omnia Graecorum Euchologia confirmant. Quo ad secundum t Verbis illis in oratione consecrativa Diaconi ut in serviant immaculatis ιuis Mysterilis nulla prorsus incubat difficultas , quin sacrosanctum Missae Sacrificium significent, cui Diaconi inservite de bent. At in benedictione Diaconis, verba illa minissore Ianctis Domibus tuis plane indicant , earum ministerium extra Altare fuisse, intra tamen Ecclesiam, ad illius scilicet sanctas ianuas custodiendas , ut ex Apostolicis Clementis Constitutionibus. & Sancto Ignatio supra didicimus. Quantum ad tertium t Tam Diacono quam Diaconissae traditum orarium legimus , hoc tamen discrimine , quod super sinistrum humerum Diacono imponebatur, ipsumque ex utraque parte dependens in alarum typum utrinque fluitans gestabat, quod significabat , ut docet Simeon Archiepiscopus Thessalonicensis loco nuper citato, Diaconum in Divini Sacrifici, Ministerium Seraphim assimilari , de quibus Esaias cap. c. Serm/him nabant super illud Lex ais uni, s sex ala
272쪽
Joi vvITCLEFI Cap. 14. 2 'alteri, duabus velabant Iaciem eius , s duabus melabant pedes eius. s duabus volabant, eae climabant alter ad alterum Sanctus, Sanctus , Sanctus . Ideoque nomen .me in sola Diaconi Stola sive orario ter erat inscriptum ; Quod idem ante ipsum Simeonem indicavit Sanctus Germanus Patriarcha Constantinopolitanus in Theoria Liturgiae his verbis tDiaconi vero ad inum Angelicarum pote tum tenuibus tenuium orariorum alis, ut admini tratoria spiritus in Minicterium missi, praecurrunt . Et Sanctus Ioannes Chrysostomus in Homil. de Filio prodigo: Recordamina tremendorum MLIeriorum,s Minimorum sue Diaconorum Divini Sacraficij tenuibus linteis super sinu ros humeros impossiis Angelorum alas imitantium, eae per Ecclesiam
discurrentium . Diaconissae vero Stola nullis Divini Trisagij notis erat insignita , nec sinistro humero imponebatur , sed collo ipsius circumposita , Maphorio , quod velum peramplum erat, contegebatur, ita quod nil de ipsa praeter ambas extremitates anterius appareret . Quo quidem discrimine pariter colligitur , Diaconissas non fuisse proprie Diaconas; Cum praecipuum& solius Diaconi insigne in Ecclesia Graeca fuerit semper Stola Divino Trisagio inscripta , quo carens Stola Diaconissae, ac insuper Maphorio contecta , omni d
bio procul designabat, nullam ipsi in Divinis Mystcrijs ministrandis traditam potestatem , sicuti Diacono eandem in sacri Ministerij testimonium palam ac per
Volantem gestanti . Quod autem Stolae extremitates duntaxat detectas haberet Diaconissa, hoc erat in signum proprij sui muneris, ac dignitatis, qua prae eaeteris, nempe Viduis sacrisque Virginibus in Ecclesia
273쪽
Diaconissae vero nequaquam; Erat enim sacri MinIste in instrumentum, quo Diaconi ex utroque latere ALtaris utebantur ad abigendas muscas, aliasque immuni das bestiolas, ne lacrosancta Musteria contingerent, de
quo scribit apra citatus Thessalonicensis r Ideo Dimeonis ut Seraphim figurantibus Habellum a ponatifice traditur. Illud autem alas Angelorum des, Inat ipsa quoque Cherubim s Seraphim. eum Seraphim Halegum depleta habeat . Clarius defcfibit
Eminentissimus Bona tib 1. Rerum Litum. cap. Σ1. numero s. inquiens : Manubrium habent ligneum satis limgum, cuius extremitati facies Cherubinifex alis circumdata a gitur , eiusque motu ventistant Diaconi sancta Dona certis temporibus , qua in Ordine Liturgia notantur. Quorum etiam usum in Ecclesia Latina suisse evidentissime demonstrat. Quo tandem ad ultimum t Ordinatus in Diaconum post sacri Sanguinis participationem accepto ab Episcopo Calice omnibus abs sincta Mysteria accedentibus do. gustandum porrigebat, siquidem ad sacrum Diaconaistus Ministerium singulariter pertinebat, Dominicum sanguinem ab Episcopo aut Presbytero consecratum populo dispensare ; Quam tamen dispensandi pretiosi Sanguinis potestatem Diaconisiis datam . Hi saltem aliquando permissam in nullis Ecclesiae Catholicae m numentis reperitur 3 Illud solum ipsis ad maiestatem quandam caeremonialis illius Ordinationis concessum ,
quod scilicet post acceptum ab Episeopo sacrum Caliiscem , propriis manibus in sancta Mensa reponerent , omnes citati Rituales testantur. Quibus omnibus reacte perpensis, ac adamussim consideratis necessatio lata tendum erit, nulla Diaconali Ordinatione . quae Sacrammentum est, Diaconissas suisse insignitas.
Caeterum nullam vim huic veritati facit, quod Diaconis.
274쪽
1Ο UvITCLE FI Cap. I . a si per manus impositionem initiarentur ἔ Nam manugis positio in Cathollea Ecclesti multiplex semper fuit ac varia, nempe Reconcilianuria ad remisitonem pecaxatorum. Confirmatoria ad roboranὸum animum in fidei consessione. Curatoria ad morbos expellendos ut Marci I es. Super agros manus imponent s bene habebunt. Et Ach. s. Ab Anania manus Paulo imposita. ad depellendam caecitatem. Et pure Caremonialis ut benedictio Sacerdotalis cum impositione manus sacraamentum Baptismi praecedens, de qua sanctus Cypria has reserens verba Vincenti j a Thibari in Achis Concia id Carthaginensis scribit : Habemus utique regulam veritatis. quam Dominus precepto Divino mamdavit Apoctolis dicens, ite, in nomine meo manum imponite, Daemonia expellite. Et alio loco, ite, &docete gentes, baptizantes eos in nomine Patris, tiviiij. M spiritus Sancti. Ergo primo per manus impositionem in exorcismo; Secundo per Baptismi re-
generationem , tunc possunt ad Chrisi pollicitatio. nem venire, Et Augustinus lib. 1 de peci metitisti remis. cap. is. Non unius modi eu Lanctificatio. nam s catechumeni secundum quendam modum Luum per signum Christi, s vrationem, s manus1mpositionem puto Lanctifcari. Et paulo post Ita Sanactificatis Gatechumeni. st non fuerit Raptiae tus nouei valet ad intrandum in Regnum Caelorum, aut ad
peccato um remissionem. Quia pariter confit at lib., 3. de Baptismo contra Donatistas cap: ij. ad finem his verbis. Manus autem impositio non sicut Sapti
mus repeti non potest uuid es enim aliud nisi ora ιio super hominem PEx quibus clare insertur sanctum Patrem de impositione manus pure Caremoniati loquium , cum dicat hanc a Veii , non autem de Sacramentali in saptismate, his erisque
275쪽
crisque ordinibus, quae nullatenus repeti possunt. Quae omnia passim docet Cardinalis Bellarminus de Sacramentis praecipue cap. IS. De Sacramento Baptismi ati cap. a. de Sacramento Confirmationis. Huius porro generis erat manus impositio in illius dignitatis collatione ad quam promovebantur Diacorussae. Ete imnon Hatim concludendum e LI. ut ait eruditissimus Morinus in Adnot. ad Graec. Ordin. pag. 1s O. num II. Manus imposuit, ergo ordinavit re consecra
mit. In omni Ordinatione sacra sit manus impositio, sed non in omni manus impositione qua confertur aliqua dignitas Ecclesiastica, fit ordinatio. Nec similiter obstat, quod in Diaconissae inauguratione pronunciaretur ab Episcopo decretum illud, nempe et Divina gratia qua semper infirma curat s des centia complet, promovet hanc N. in Diaconissam
oec. Quae verba pariter pronunciabantur in sacris ordia nationibus Episcopi, Presbyteri, & Diaconi. Non ob stat, inquam, quia tale decretum ante inchoatam ab Episcopo sacram ordinationem enunciabatur, in testumonium scilicet electionis legitimae antea sectae, ideoque ad Sacramentalis ordinationis substantiam non
pertinebat, idest, Ad Risum qui se desiit, irrita pro Ius sit ordinatio oe iteranda, quanquam illegitimas illicita merito dici possit, es consecrans puniri,
eo quod contra leges Ordinationi praescriptas egerit, ut idem Morinus solidissime probat contra Petrum Areudium Corcyrensem Exercit. 2. cap. 3. & 6. Cui subscribit doctissimus Lupus in Scholus ad Canonemis. Concilij Calchedonensis pag. 377. his verbis: Et hac verba Divina gratia &c. nequaquam funt E
clesiastica ordinationis essentiale merbum et Sunt Decretum facta electionis , po ulatioque facienda consecrationis, aquivalens hisce nostris merbis Ar-ehidi
276쪽
ista Mater Ecclesia ut hunc electum in Diaconum conse
Veriim tamen est per talem ordinationem mere quam - vis caeremonialem, certum quoddam ministerium Di conisiis impartitum, quod in varia oscia tunc Eccle-sae utique necessaria, dividebatur . Quorum primum erat, Ecclesiae ponas, per quas poeminae ingrediebam tur , Custodire, & curare ut quaelibet in Ecclesia pro prium locum teneret, ut indicat Sanctus Martyr Ignatius in eitata epistola ad Antiochenos: Saluto Cus des Lacrorum vectibularum in christo Diaconi as. Et Sanctus Clemens Const. Apost. lib. a. cap. I Ianitores nent ad introitus virorum custodiendi cano, Diaconi ' vero ad mulierum. Et lib. 3. tap. ac . Diaconissa non benedicit nee facit aliquid eorum qua Prenditeri aut Diaconi faciunt. nisi quod ianuas eustodit. Solebant enim Viri ac Mulieres per diversas portas ad tollendam confusionem sera Vandamque venerationem in Ecclesiam ingredi , in qua cuilibet e sancta plebe iuxta sexuum aetatem, Aconditionem proprius locus assignabatur, ut idem Cle mens citato capite , . iubet: Sic in Ecclesia adole
scentes quidem seorsum sedeant f locus sit .
autem non si, flent; istute ver) provecti ordine feriant, pueros istem sanus Patres s Matres eorum uesicipiant. Rursus Adolescentula seorsum , si fuerit locus , s vero non fuerit, pon mulieres iocentur. Nupta iam s Matres amilias item sorsum. Virgines autem s Vidua , Anus prisma omnium Mnt aiat sedeanx. Alterum erat providere una cum Diaconis tempore persequilonum Sanctis Martyribus & Consessoribus carcem detentis, quod ipsemet impius Luctahus, qui chi
277쪽
stianam pietatem deridebat, verbis illis in Peregrino insinuaviti Mane issico videre erat iuxta carcerem profotantes Anus V as quasdam, quae scilicet quotidia num victum, aliaque, quibus indigebant, Sanctis illis Martyribus suppeditabant, ut legitur in Actis Sancti Η, driani Nicomediae sub Diocletiano apud Surium t Interim Diacom D s alia mulieres ριa s Deo no
tae permanebant in careere curantes vulnera Sanctorum , es' alia quidem medebantur vulnerous , alia vero suis Stoιis huibus induta erant ab Ierge bant putredinem a mulneribus . ina Christianorum pietate excandescens Τyrannus vetuit , ne cusquam ιllarum pateret aditus in Garcerem. Qua de re facta certior Sancta Natalia Hadriani uxor Tyrannum ingeniosa metamorphosi elusit . etenim detonsis capillis ac virili veste induta custodibus ignota carcerem, cum lubebat, ingrediebatur, totoque Agonis tempor non tantum proprio Viro, quam viginti tribus alijs eiusdem in martyrio soci, ad sanctam usque consummationem omnia pietatis ossicia exhibuit. Tertium ossicium erat: Cum Mulieres Catechumenae ba pii Zandae erant, ipsas ad sacras Baptismi Caeremonias instruere, ad sacrum lavacrum deducere, earum cor pora denudare, ac ad immersionem praeparare ue inde post factam in ipsarum fronte sacram unctionem , Diaconissa reliquas corporis partes sancto oleo pervo gebat, ut habetur in lib. 3. Const. Sancti Clementis
cap. 33 . Ad multa enim indigemus DiaconibD , ac primum quidem cum Mulieres baptitiantur un git quidem eis Diaconus frontem tantum oleo San M, PHI eum vero illiniet eas Diaconissa; μι enim opus est ut Viri inspiciant Foeminas . Quod . idem fuse describit Sanctus Epiphanius lib. I. con rλΗaereses, Haeresi 7s. Et Minimarum quidem Di conissarum
278쪽
Io, UVITCLEFI cap. t . 2sycon1Harum appellatarum ordo en in Melesia sed non ad Lacrificandum neque ut quidquam ag
gressi permittantur, verum reverentia gratia m. hebris generis . aut propter horam balnei, ast vis taliouis, affectionis, aut laboris. Et quando fuerit nudatum corpus mulieris , ut nec a Vris Iacris. cantibus co piciatur, sed a miserante muliere , cui praecipitur a Sacerdote, ut euram gerat ad tempus indigentis mulieris in tempore denudationis cor
poras ipsius 3 ita ut ordo bona disciplina, s Eccle Fastica connitutionis valde scientifice munitus sit
in mensura regula. Et Heresi 8o. in fine i Sed Diaconissa constituuntiar in Mimnerium Mulierum solum propter reverentiam se opus fueris MLnei gratia, aut visitationis , s injectionis erep rum. In primitiva siquidem Ecclesia Baptiχandorum
corpora tam Viri quam mulieris denudabantur, terve sacris aquis immergebantur, ut tradit Sanctus Dionysius cap. 1. Ecclesiast. Hierarchiae t Proprie ac comvenientissime mersis ista qua totus homo aquis op ritu ad imaranem mortis, ac sepultura informis accinitur. Eiam igitur qui Lacro fonte renascitur, Sacrosancta Misteria Leent , trina illa lavacri resone, cae emersi ne Divinam triduana sepultu ra Iesu authoris τὰς mortem imitari. Quod adhuc suo tempore usitatum scribit Sanctus Gregorius Maagnus epist. 4r. lib. r. ad Leandrum inspalensem Epis opum, in qua pariter docet. unicam solummodo mersionem ad verum & legitimum Baptisma sussic re his verbis e De trina mero mersione Paptismatis
nihil refPonderi verius potest, quam quod sese femmis, quia in una Me nitit o Acis Lancts Ecclesia
consuetudo diversa. Nos autem quod tertio me I mus, triduana sepultura Sacramenta signamus ,
279쪽
. ut dum tertio infans ab aquis educitur . resurrectio triduani temporis exprimitur , quod se quis forte etiam pro Lumma Trinitatis veneratione ex,
simet fieri neque ad hoc aliquid ob it , baptiacando, semel in aquis mergere; quia dum in re, bus personis una substantia es, reprehensibile esse nub latenus potes in antem in Paptismate vel ter .el semes immergere , quando s in tribus mersionibus personarum Trinitas , s in Mna poteri ramin, latis sngularitas designari.
Verum ab hae immersonis caeremonia excipiebantur illi, qui morbo aut languore aliquo pressi detinetantur , ne stilicet totius corporis ablutione in aliquod vitae discrimen inciderent. idemiae sacra tantum aspersione perfundebantur, ut docet Sanctus Cyprianus in epist. ad Magnum , ordine 7s. edit. Pamel. respondens ad
quaesitum; An habendi sint legitimi Christiani, eo quod aqua salutari non loti sint sed petissi , his verbis : In Sacramentis salutaribus racesitate cogente, e . Deo indulgentiam suam largiente totum credentibus conferunt Divina compendiis. Nec quemquam m vere debet , quod a regi mes perfunda videssurrri, cum gratiam do vicam coniaq-ntur , suano Scriptura Dum per Enachaelem Proebeiam loquatur s dicat: Et aspergam si et eos aqv m. mundam, & mundabimini ab omnibus immunditijs vestris &c. Et pauis insta e Unde inparet diser ne quoque aqus msar Ladiata M lavi G iatimne . in quidem de causa incidentalem Ecclesiam in colla: tione Baptismatis uti tantum aspersione incaepisse φ tat Pamelius in notis ad citata Cypri ni verba nume- Eadem ratione ab Ecclesia Geid tali prismum observari cVHse conoe dinem a Persionιε ,
qua nunc μιιmur, exsimo, ob teneratudinem nem-
280쪽
1Ο vvITCLEFI Cap. I. 287pe infantium, cum iam rarissimus esset multorum
Eaptismus. Cui rationi alteram addunt fratres Macri in Hier lexico pag. σῖ. nempe, gum multoties δε- crum lavacrum stercore foedabam, at traditur de Constantino Copronimo, qui dum trina immersione baptizaretur sacras aquas constercoravit . Ruartum ossicium erat: Episcopi iussa persequilonum tempore ad Christianas Foeminas referre; ipsas solari , ae in fidei constantia sanctis exhortationibus roborare , etenim Diaconos ad earum domos accedere ob suspicionem infidelium res magni periculi erat Insuper ijsdem curae erat , quotiescunque aliqua Mulier Epi copum, Presbyterum , vel Diaconum alloqui vellet , ipsam honestatis testimonio comitari, sicut edicit idem Sanctus Clemens loco supra citato i Eliges quoque
Diaconissam fidelem s sanctam ad ministrandum
Mulieribus; Evenire enim solet aliquando in qui- dam domibus, mi non possis propter infideles
mittere Diaconum ad Mulieres, mittere vero possit Miaconissam, 'opter cogitatioues improborum .
Et lib. 2. cap. 26. Ad Diaconum aut Episcopum - nulla Mulier sine Diaconissa accedat r. Caeterum Ecclesiam Latinam suas quoque Diaconissas quamvis non adeo frequentes uti Graeca antiquitus habuisse clare colligitur ex antiquo ordine Romano in Bibliotheca veterum Patrum, ubi una cum peculiari Missa, eas benedicendi Ritus habetur, in quo post peractam benedictionem haee leguntur e Tunc ponatae scopus oraritim in rosio eius dicens e Stola iucunditatis induat te Dominus . Ipsa autem imponat velamen capiti suo palam omnibus de Altari παρο tum . Et ad initium huius benedictionis ista verba AEdnotantur e Episcopus cum Diaconam benedicit orarium in collo eius ponit. sitiando autem ad