장음표시 사용
31쪽
ipsum Iustinum nisi Imperatores Consules fuisse, cum antea etiam viri privati fastis Consularibus fungerentur , ut de Fl. Basilio docet laudatus Panvinius eodem loco pag. Porro autem hic novispimus omnium Dis qui privatus consulatum ordinarium gesserit. Post eum enim neque in Oriente, neque in Occiden-ιe nemo privatus Consul ordinarius amplius fuit;
nam Imperatores tantum deinceps Consulatum ordinarsum gerere caperunt. Desst igitur Consulatus . in viris privatis, non vero in Imperatoribus, quod parum observavit Chronologiae reformatae Scriptat. Has pauculas Chronologiae notas attingere visum est , ne cum Harpsisidio numero rotundo contenti, tam longe a scopo aberraremus, ac in eundem errorem de emeris, decennio post mortem, Haeretico laberemus. Caeterum alij Scriptores in assignando anno , quo eme serit Haereticus , maxime dissident . Genebrardus in Chronico prodijsse scribit an. t 338. Calvisius pag. 8so.& Baleus de Script. Angliae an. r3-. λχelius in Metilifilio Historico an. I 357. Lan ius in Chronico m. 1397. Memerus Rote pik IVestephalus in Fasciculo temp. sexta aetate an. I 384. Gualterius Φculo Iq. ΑΙ- tonsus de Castro lib. a. & Gregorius de Valentia decebus fidei an. I 38o. Cedrenus in fine Mnasium tabula Io. Miraeus in Chronica, & Bellarminus tom. 3.. Irag. 33 an 37Q. Gordonus an. 23 I. Carion in Chronico an. IIII. Natalis Alexander seculo I 3 pag. Iag. an. I 37s. Denique Gabriel Prateolus in Elancci vir. pag. 236. ait, MitcIesum haereses palam euom ae incaepisse circa an. 13 sa 3 Quam opinionem, alijs Ommissis, quia veritati magis consonam, amplectimurti sequimur; nam certum est ιmichium ob denegatum Episcopatum ab Ecclesia secesisse, ut teste ipsos laenie Superiori capite ostendimus et At sedes illa
32쪽
tunc temporis bis tantum Episcopo vacavit, nempe anno I 3q9. quo mortuo Ultano ioannes Thures ius Clementis VI. diplomate et Menevensi Episcopatu ad hunc fuit translatus; & anno 13sa. quo Thures io ad Eboracensem Ecclesiam accersito Reginaldus fuit subrogatus , cui successit Ioannes Barnetus Archidiaconus Londinensis anno i 3σI , quo Witelesus iam haereticus erat, Islepus enim eo tempore Speculum Regis contra eundem scripserat; unde credibile est , uritcleium ob colatum anno i 3 s Thures io urigorniensem Episcopatum , Clementi indignatum de haeresi cogitasse , postea vero anno I 3sa, cum in eadem dignitate alium iterum sibi praelatum vidisset, contra Ecclesis dogmata , & instituta Maiorum, proditorem palam & h
stem induisse . . Verum Gualterius Prateoli opinionem reprobans consta
ter asserit, pro se citans Oaldensem , Haereticum imcepisse anno i 38o; sic enim ait in sua Tabula Chronographica Saeculo i4. cap. r . Illud scilicet stylum γ ad impugnandam Ecclesiam comvertit --no circiter r332 fecundum Prateolum . mel ut cum Tloma Waldens melius dicam anno x 38o. Quod quam falsum sit , nec hoc unquam 1 Maldense dictum facile ex ipsiusmet dictis demonstratur: Tria vois lumina scripsit Τhomas Inldensis contra uritclefistas,& Ηussitas, in quorum primo ad finem praefationis dedicatoriae ad Martinum V. ita loquitur: Renat
maturare progressum . ut exitus tuus caudam antiqui Serpentis haresim hanc amputet, qua plus se saginta annis a mulonico fonte erumpens, deho,
nes avit Ecclesiam. Quo anno ista scripserit, nil cerriti , cum nulla temporis nota aictam praefationem is signaverit, nec ullum in toto volumine, quod adamus. sim perlegimus, de hac re vestigium. Certum tamen
33쪽
habemus, secundum Volumen compleuisse, ac Roma Irimisisse anno i 27. . ut constat ex Epistola biusdem
Pontificis ad ipsum IValdensem voluminis initio positam sub his verbis. Dilecte fili salutem & Apostolicam benedictionem. Placuit primo nobis opus, quod edideras contra Hussitas haereticos, teque fuimus hortati, ut id quod restabat in materia de Sacramentis simili perficeres studio, &diligentia , quod te secisse gaudemus, & tuum studium utile, & salutare Ecclesie commendamus . Reis
cepimus enim nuper de manu dilecti viij Ioannis Ora dinis Beatae Mariae de Monte Carmelo Magistri in Sacra pagina latoris praesentium Volumen secundum de Sacramentis, quod per solemnes Viros videri, & examinari secimus, sicut primum , quod pariter fuit ab
omnibus commendatum. Ex quo desideramus, ut V . Iumen tertium de Sacramentalibus, cum illud perfeceris; nobis mittas. Caeterum ut damnatas conclusi
nes Pitclefi securius valeas consulare , mittimus tibi Bullam de damnatione librorum praedicti Hsretici. Et Cupientes quantum possumus erga te propitiare Dei gratiam, pro cuius causa laboras , Benedictionem n stram dedimus tibi, & omnibus fratribus tus Provim. Cue. - Datum Roma apud Sanctos Aponiolos sub anulo Piscatoris, octavo die Augusti. Pontisicatus nostri anno decimo. Qui annus erat I 27; fuit enim in Pontificem electus anno ror . die Sancti Martini in Concilio Constantiensi ses. i. Quando autem istud se- . cundum volumen scribere incaeperit, ex ipsius verbis adiscitur doctrina undecima pag. s. eiusdem Volumu. nin Adhuc cum isa dictarem. quidam Heresarchaeorum dictus Maginer Guillelmus cognomento Sa . , toris ulciscente Deo longaevam eius per iam , d
cretis Sanctorum Pontificum damnatus es s d
34쪽
JOi UvlTCLEFI Cap. 2. Σ3Iradatum 2 c. Annum vero, quo damnatus sese iste Guillelmus, prodit Volumine tertio, tit. ta. pag. a . Vnde Gualielmi cognomento Sartoris damnari Lon dim anno Dom. I 21. Igitur quando ea ad initium secum di voluminis dictabat, currebat annus i χχὴ cum auatem anno i 27 Romam idem opus per Ioannem sui Ordinis Magistrum miserit, optime deducitur, quatuor integros, ac completos annos ad ipsum concinandum insumpsisse. Ex quibus ita perspectis affirmare inducimur, primo Volumini conficiendo, quia piat alijs duo bus magis elaboratum , quatuor etiam ad minus , vel quinque annos impendisse; quare si ab anno 1422, quo, ut diximus, secundum Volumen incoeperat , per quatuor vel quinque annos retrocedamus, tecte cola ligimus, primum volumen, incaepisse anno aqIT, Vel l is, a quibus detractis annis sexaginta, quos in mne laudatae praefationis nominat, habetur annus I 3I ,
vel r 3 s 3 ; quia veto verbo illo sexaginta addidit par ticulam plus, verisimilius videtur, saldens s mentem fuisse si itclesum contra Ecclesiam palam insu
rexisse circa dimini annum i 3 1 1 ut vult prateolus , quam anno 138 , ut Gualterius pro se stare Waldem sem somnians, & ut melius dicat. autumat. Noster quoque Torellius idem maiori confidentia de Waldem se asserit 'om. s. Saecus. August. ad annum et 3 32.
hoc legerit, quove teste dicat, altum silentium. Ricciolius etiam mox elapsi Saeculi Chronianus suum s quens Gualterium m hunc lapidem impegit, sic enim ait ili tom. i. sue Chronologiae reformatae, Chion. magno pag. 378. ad an. Iasa Ioannes Viteletus Anglus Harotarcha nunc primum emergit iuxta prauolum
35쪽
tum de Hares: sed magis anno I 3 8 o. iuxta Thomam
Waldensem. Tom. Vero 3. eiusdem Chronologiae Catal. a. Haers. parte b. pag. I 27. aliter scribit. Ioannes
elisus Anglus Sacerdos conceptas hareses anno I 3 χ,
palam euomuit an. I 38o. Magnus sane concepust Spatio enim 28. annorum indiguit, ut excludcretur partus . Quod quam absit a vero euidenter euincitur; etenim
Simon Islepus Archiepiscopus Cantuatiensis in laudato Speculo Eduardi Regis, quod extat M. S. Cantabri giae in publica Bibliotheca , ut refert Pitseus de Script. illust. Anglii pag. 498, multa contra uritclesum, errores hinc inde diseminantem, scripsit. Igitur multo ante an: I38o hqreses palam euomuisse Imitclesum fateri debemus, quandoquidem an. I 38o erat decimus quartus post Isiepi mortem, anno enim I 3σα de Catholica Ecclesia
optime meritus vitam hanc cum meliore commuta
verat . Praeterea Gregorius Papa XI. tres ad Archiepiucopum Cantuariensem, & Episcopum Londinensem Epistolas miserat, in quarum prima iubebatur, ut procederent contra Ioannem Mitcleium, deque illius erroribus inquirerent; in alijs vero duabus , ut citarent Imicleium ad comparendum coram Papa , ut habetur tom. XI. Concit. Lab. parte secunda, pag. ao38. Quae omnes e dem modo ita erant subscriptae. Das. Roma apud S. Mariam Maiorem undecimo Cal. Iumj. Pontificatus noriri an. septimo, qui erat annus I 377, nam ad supremum Ecclesiae gradum conscenderat tertio Cal. Ianuarii anno I 37o. Ricciolium igitur in errorem incudisse clarissimE constat, cum ex Epistolarum Gregorijsubsignatione, ac Isiepi testimonio satis lucidὸ appareat, kntclesum longe ante annum i 38o notorium Haeret, cum palam comparuisse.
36쪽
telous Oxoniensem Vniversitatem erroribus foedat. Ioannes Dux Lanchauris eius Patronus. Opustula contra Episcopos publicat . a Simone Lupo Cantuariensi Archiepiscopo prohibentur, qui post ea moritur. Dux Lancha tria in rati mam o--Heitur. Simon Lan amius Isispo fu=ctus triginta propositiones damnat. Dux Lanctamia in Angliam revertitur . triesu eptem Ecclesis Sacramenta Upugnat. In Romanum Pontificem scriptis debacchatur, ipsius
iura Comitiorum decreto con- mulsa . Mulinus Luthemmmorsi se confert. GLce Diam partemque
Lincolnia Maes in Acis . Guardus
ljvitclesus Eduardi Regis gratia , Aulaeque aura inflatus Oxonium, uti dicebamus , NVersus ,1uum aietania, disicilius postea eradicandum, ut altius inheret, scholasticam Iuventutem ad huiusmodi rerum impressiones perfacilem, Varijs e I, roribus
37쪽
toribus in illa Academia nunquam adhuc auditis , imbuere satagebat ; Theses parum fidei Catholicae comsonas publicis certaminibus in dies exponebat, implicatisque sophismatibus, ut ingenij peracuti erat, pr pugnabat; ita tamen ut sparsim sepiusque dicta quaedam exciderent, quibus Ecclesiassica Potestas sentim impetebatur, quam acrias e Cathedra disserens accu-Ieo & maledicto facetus liberiori sermone proscindebat. Hinc a Scholasticis alijsque Auditoribus magni plausus ,
quos maxime promovebat quidam Imlielmus eius Magister quem Maldensis nominat tomo I. libro a. pag.
is s. Hic locus es quo ad erubescendum invit
mus Willelmum nostri Mitrio Magistrum s ρυ-
cipuum in materia Praceptorem . Perditus hic homo summae sibi gloriae ducens talem habuisse discipuo lum , impia ipsius deliria serebat, ac veluti perspica cissimi ingenij miracula depredicabat ; quibus laudibus talique laudatore faciliores decepti, quidam amicitiae vi tracti, quamplurimi novarum rerum genio ablacti , Vitclefi partes magno numero sequebantur, itae quod , si qui contra se opponere tentarent, iniuriosis decertationibus contumeliosissimE exagitarentur: Ex quo factum est, ut Universitas illa, quae tunc prae C teris orbi Catholico praelalgebat, perversis Miclefi dogmatibus in partes scita atque conspurcata pristinum sple dorem amiserit.
His dissidiis tuibata Academia, uritclefica lactio quotia die magis invalescebat, ad quam tuendam simulque
roborandam novum repentε patrocinium urucleis aufulsit. Graves tunc temporis, nempe anno 13 , e a debant irae, animique offensiones inter Ioannem La
ehastriae Ducem Eduardi filium , & quosdam Epist pos praesertim ιν ilialmum Imhamum vintoniensem ob quaedam in re Ecclesiastica praetensa iura, quae a WL
38쪽
JO: UvITCLEFI Cap. 3. . 27 Lamo nimis acriter defensa toti Ecclesiastico Ordini
immane huius Principis odium peperere. Hanc occasionem nactus Witclesus , ut potentissimi Principis gratiam assequeretur, operam, Vindictam meditanti, exhibuit. Pergratum Lanchastrio fuit talem pro explendo odio ministrum adinvenisse, cui statim rem impavide totoque animo aggredi iubet pollicitus, se ei in omnibus , etiam apud Regem, si opus esset, nunquam defuturum, dummodo in Episcopos universumque Clerum calamum stringeret . IVitcleius Lanchastrij promissis animatus , opuscula quaedam contra Episcoporum iura , ac spiritualem eorum Potestatem publicavit , quae Oxoni j ac Londini per manus omnium pervolantia , legentium animi ad venerandam Ecclesiue in suis Praesulibus Maiestatem proterendam Bede excitabantur. Simon Islepus Cantuariensis Archiepiscopus cum rescivisset, Witclesum
libellos illos impulsore Lanchastrio edidisse , illico Regem, rem totam sancte exponendo, certiorem secit ,
admonens , ne Mitclefi fautoribus aures tam faciles praeberet, alioquin auitam Religionem brevi in toto Regno pessum iri praevidebat ; at Eduardus re dissimulata, aulicis verbis quam cito se expediens omni pro sus spe frustratum Archiepiscopum dimisit et bEgrὶ id tulit optimus Praesul, Regemque in fovendo I itcle ita propensum ex animo doluit; quo tamen praesentis. simo malo , quantum fas erat, occurreret, Witclesiopuscula tanquam haereseos scatentia , ne imposterum legerentur, interdixit, quae quidem inhibitio non parum cohibuit imiclefi audaciam, equidem veritus, ne tam ti Praesulis iam laesa authoritas magis exacerbaretur
ab evulgandis amplius libellis ipso vivente abstinuit , licet a docendis tam domj quam in publicis Scholis
erroribus haud unquam animum remiserit.
Verum dum Blepus ad praeservandam C tholicam Reli. D a sollem
39쪽
gionem totus incumberet, nimia solicitudine pressus in morbum incidit quo ingravescente paulo post e viata migravit. Accidit haec mors anno quo Lanchastrius cum fratre Principe utilliae in Hispanias transmiserat, opem Petro Castellae Regi allaturus, in quem
Henricus eius frater nothus ob crudelitates in Nobili res praesertim Consanguineos immaniter patratas, facta coniuratione ad Aragoniae Regem confugerat , quo adiuvante conscripto exercitu Castellae Regnum ingressus ac Calaguria potitus in Regem se acclamari secerat. Petrus repentino Henrici incursu territus, ne in fratris potestaten incideret, Batonam Aquitaniae urbem tunc Anglorum Dominio subdita m magnis itineribus se contulit, ubi impetratis ab Anglo auxiliis Principe Malliae ac Lancha-krio Ducibus in rebellantem fratrem exercitum movit. Henricus de adventu Anglorum monitus restaurato mi
lite obviam factus, Navaresium prope , quae urbs est Prouinciae Bercharniae ad Hispaniae fines posita , acriter utrinque ac diis pugnatum fuit. Anglis cessit victoria. Henricus victus fugam arripuit . Ita recuperato ab A glis Regno, cuin Petrus pacta stipendia pecuniae deffectu solvere recusasset, Malliae princeps ac Lanchastrius , tribus eiusdem filiabus , donec stipendia solverentur , in obsidium adductis, victorem exercitum ad propri reduxerunt 3 Interi m Henricus Anglorum discessu o portune usus recollecto milite Toletum obsidet, ac fugientem Petrum per insidias captum propriisque manibus intersectum sceptro potitus Regnum 1 fratris tyrannide liberavit.
Dum haec in Hispani js gerebantur Simon Langhamius Episcopus Elyensis qui ex illa sede in Cantuariensem
Istepo successerat, ad expurgandam OxonienLm Universitatem uritelefica factione labefactatam animum
adiecit, sperans id sibi absente Lanchastrio IVitclefi
40쪽
protectore perfacile suturum . Convocato igitur apud Lambithum Concilio, in quo perpensis accuratEque discussis varijs propositionibus, earum triginta haeresim redolentes , quaeve in dicta Universitate astrui praecipuEae publich defendi vulgo dicebantur damnationis stigmate consxit, ipsasque imposterum tenentes, palam vel privatim docentes anathemate subiecit . Dimisso Concilio , damnationis decretum inonium transmisit unives tatis Cancellario quam primum publicandum ,
ptum exhibeo. Simon Archiepiscopus Cantuariensis, &c. Dilecto nobis in Christo filio Cancellario Vniversitaris Oxoniensis salutem, gratiam, & benedictionem. Secundum sententiam Salvatoris, publicus humani generis inimicus in agro Dominico hizania seminare Moneelsat: sed quo magis ut fructi et semen eius cust des invigilant expurgare , tanto latenti sis agrum invadit, ut immissum gramen inficiat, & materiam adulterini seminis multiplicet & infundat. Sane licet tanti
hostis versutiam Praecaventes , ne subintraret agrum nostrae Provinciae, cui disponente Domino praesidemus, tamen ex relatu plurimorum , & quaerelosis vocibus
subditorum nostris auribus intimatur, quod pedem suum pestiferum apponit agro nostro ad destructionem veri seminis Iesu Christi, quod & Patres nostri praecupui sapienter rigaverunt, & sacratis scripturarum testumoniis firmaverunt; Nolentes igitur malum semen in altum subcrescere , nec radices eius sine debita decisione a segete extirpare: tam Doctorum sacrae paginae quam aliorum utriusque iuris Peritorum multitudinem fecimus congregari, ut disperso semine inquinato, per solertem disputationem grauum ventilaretur paleis , A ine