장음표시 사용
51쪽
Philippi Mornat mendacium de abrogato Sancti Petri Denario . De huius Denarij Origines Authore disputatur . Anglorum in celebrando Paschate error exponituri non fuerunt Haretici neque Schismatici. Arnoldi, Delmanni,
Sancti Petri Denaris opiniones reis'. Promin . toni sententia lau- Duardum non sollim ob statuta in Romanum Pontificem & Ecclesiae libenatem decreta , ut praecedenti capite dicebamus, sed etiam ob Sancti Petri Denarium abrogatum laudibus extollit mitclafi sectator & Calvinita Momarus in suo M Rhrio iniquitatis testem falso producens Polydorum
52쪽
Vergilium: quod mendacium observans doctissimus Greto
serus, ipsum in Examine 'sterii PMeani cap. G. pag. 4so. ita perstringit: At Latiys miser ea petere ex Chronico Masin rami in Guardo tertio, aut ex 'podigmate Neviuria eiusdem Scriptoris, ubi nihil ilium exaggerationum, s hperbolarum visit. . Nec mel Masingamus vel Polydorus quidquam de abrogato per Edua dum Denario Sancti Petri memorat , s tamen Plegeus frontem commasculat .s Abdorum hoc tradere Hirmat. Leonardus C quaeus mei instituti Scriptor hunc Denarium abolevisse Eduardum Mornaeo nimia facilitate assentitur, quem restitutum postea ab Eduardi Successoribus ex Polydoro Vergilio, qui ad illum exigendum Pontificij aestoris munus in Anglia exercuit, refert in Antimornaeo tom. 1. pag. 222. his verbis. Atqui Polydorus rimgilius qui vivebat anno is 33. lib. q. Hiis. Anude in titutione huius vectigalis loquens. anno Chri-ni 740. refert, adhuc suo tempore Disse perfoω- tum: Omnis Anglia, inquit, hoc tempore istud vectigal pietatis & religionis causa Romano Pontifici pendet domesticatim collatum, & nummi illi argentei vocantur vulgo Denaria Divi Petri, quos Pontificis inmstor, quem non inscienter Collectorem nuncupant, exigit. Nos hanc Mim Quaesturam aliquot per annos ML simus, eiusque muneris obeundi causa primam in Amgliam venimus r Si igitur Eduardus tertius istum abolevit , eum aut Successores postea restituisse o mut . Veram nunquam abrogatum fuisse Denarium hunc ab Eduardo cuilibet patere potest legenti sanctimnes ab eodem contra libertatem Ecclesiasticam decretas , ubi nihil de hoc Denario habetur , Scriptores quinque qui Anglorum gesta sub eodem Rege literis consignarunt de abolito divi Petri Denario nec verbum sa-F ciunt,
53쪽
ciunt, unde purum putum mendacium dormitantis Mo naei suxum cerebro sine dubio est credendum. Verum quia Scriptores quamplurimi multa falso vel confuse de hoc Denario prodidere, eiusOriginem variarum opinionum tenebris pene obscuratam, diligentius inquirere pe utile censuimus, ut antiquorum Britanniae Regum ac populorum erga Romanum Pontificem pietatem & obedientiam videant Angi Fanatici nostritemporis &erubescant. Hoc vectigal, Sancti Petri Denarium latine, anglice Vari s nominibus appellatum refert Andreas Arnoldus N
rimbergensis in quodam opusculo cui titulus Den rius Sancti Petri quod anno Iσ7s. evulgavit, mihique , dum Florentiae Lectoris Artium munere su gerer, Vir clarissimus Antonius Malgiabeccus Regiae Celsitudinis Cosmi III. Magni A:truriae Ducis Bibliothecarius summa illa benevolentia, qua omnes studiorum cupidos complectitur, imperiijt: nempe Rome eu, Rome eo Hari seu, praecipue vero Rome cot, quam vocem explicat Ioannes Co eli lib. de Significatione Verborum: Rome cot componitur ex Rome s scol, quod idem M.
ac tributum Roma debitum. Scriptores anglici recenti res pariterque exteri Inam Iri Saxonum Regem Romano Pontifici Regnum situm tributarium primum fecisse unanimiter tradunt. Ex antiquis vero duos hoc idem scribentes prodit Arnoldus loco citato S 3. scilicet Ranulphum - Cestrensem ex Spei manno tom. I. Concit. , & Ma
thaeum Mestmonasteriensem his vestis: Celeberrimam etiam Ina Regis eleem Fnam ex Ranulpho Cestrensi lib. s. cap. 2 . refert ad A. C. DCCXV. doctus Eques ac in primis eruditus Henricus Delmannus et Rex Ine inquit Cestrensis in commendato Regno suo Me Saxoniae Ethelardo Cognato suo Romam prosectus est; qui primus omnium Regum, Denarium ex singulis domibus Regni sui Beato Petro sertur com
54쪽
IO: UvITCLEFI cap. 4. Ieessisse. Idem sentit dotthaeus Heri Onaneriensis , nisi, quod ei de anno vigesimo septimo illius Sae uti fer
mo sit: Ina Rex, ait, Belix& potens Ethelardo cognata suo Regnum suum relinquens Romam petui, ut pro
Regno temporali commutaret aeternum. Quo cum per venisset fecit in civitate Domam consensu & voluntate Gregorij Papae II, quam Scholam appellari fecit. Ad quam Reges Angliae, de genus regium cum Epistopis, Presbyteris & Clericis in doctrina & fide
Catholica erudiendi venirent, ne quid in Ecclesia A glicana sinistrum, aut Catholicae unitati contrarium d ceretur, & sic in fide stabili roborati ad propria remearent. Fecit propterea iuxta Domum praefatam Ecclesiam in honorem Beatae Uirginis Mariae fabricari , in qua Anglis Romam advenientibus divina celebrarentur Mysteria, & in qua possent, si quem ex Anglis Romae mori contigeret sepeliri. Et haec omnia ut pedipetuae firmitatis robur obtinerent, statum est generali decreto per totum Regnum Occidentalium Saxonum In quo praedictus Ina regnabat, ut singulis familiis Denarius unus, qui Anglice Romesu appellatur, beato Petro & Ecclesiae Romanae mitteretur , ut Angli ibidem commorantes vitale sussidium inde haberent . Gum his concordant Seldenus ad Eadmerum . O'
Author Glossare ob finem Archeonomia Lambam
di, licet hic Ins Romanum iter in annum hum na salutis DCCXX. collocet. Haec omnia Amoldus. Sed labitur Vir eruditus hos Scriptores sequius ; nam Regem Inam tributum hoc primum instituisse, & Α glorum Scholam Romae aedificasse, apud vetustiores immo. illius temporis Authores haud reperiri mox ostendam ; Prius tamen de anno quo Rex Ina Romam profectus est accuratius inquirere debemus cum ab Arnoldo, quem investigare piguit . citati Scriptores im: F a tu
55쪽
inter se valde discrepent. Cedevalla Rex anno 68s. Romam peti jt , ubi a Sergio I. Summo Pontifice solemni js Paschalibus haptitatus
paucos post dies morbo tactus viam universae carnis
ingressus est. In Regnum ipsi successit Ina , qui postquam triginta septem annos regnasset , Romam qu que relicto Regno simul cum uxore Ethelburga pros ctus est, ut habetur in Monastico Anglicano, cuius a
thor Vir egregius Rogerus Dodsve orthius Eboracensis metum simas pietatis memorias in latibulis dommitantes fuscitamit, pag. in . Cedemalia fuccessit gloriosus Rex Ina in anno gratia 68s. item pag. 14. Rex Da pon quam regnaverat triginta septem annis, commendato Regno Euelardo cognato suo de prosapia Cerdici oriundo, iterum cum Ethegum ga Regina sua instinctu eiusdem Romam absit. Rem fusilis denarrat venerabilis Beda illius temporis scriptor lib. s. Hist. Angi. cap. 7. etenim illo perveniens scilicet Cedevalla γ Pontificatum agente Sergio, baptia ac tus est die Sancto Sabbathi Paschali anno ab Imearnatione Domini excentesimo octuagesimo nono , in albis adhuc positus langυore correptus , du decimo cal. Maiarum die solutus es a carne . s
Teatorum est confortio sociatus in coelis . Postea r citato metrico eiusdem Epitaphio subiungit r mc d
positus en Cedemalia , qui s Petrus Rex Sax num sub die duodecima cal. Maiarum indictione
fecunda, qui vixit annos plus minus triginta imperanie , domino Iuniniano ρῆ imo Augurito anno eius consulatus quarto, pontificante Apostolico viro Domino Sergio Papa anno fecundo. Abeunte autem
Romam Cedevalla Decessis in Raegnum Huu cur hoc nomine Inam vocitet Beda plane ignoro de simo Regia, qui cum triginta O' Meptem annis Impe
56쪽
ac νumoribus commendato, limina Teatorum
M olorum Gregorio Pontificatum tenente profectus e D. Ex quibus clarissimὸ colligitur annus, quo Rex Ina Romanum iter suscepit; additis enim annis trigintaseptem, quibus regnavit, anno sexcentesimo octuagesimo nono, quo Imperium iniit, facta supputatione habetur annus iuptingentesimus vigesimus sextus, quo ti triginta septem annos Regni compleverat, & Romam profectus est: Hinc clarE patet, scriptores ab Arnoldo citatos in anachronismum lapsos, licet serendos esse idem contendat, solumque Baronium, qui Inae iter ad annum septingentesimum quadragesimum prodit,castigandum ex-
elamet eodem I arquidquid hu1us sit. ferendi tandem funt hi Scriptores ; istud wro maximam admirationem movet animo , θ' Annalium fidem superat, quando iter eum donatione Ina Earonius A. C. DCCXL. denarrat. Regnum suscepit Inas A. C.
DCLXXXIX. βη s mitis eis A. C. DCCXXVII. se annos spectemus 'apositos legibus eius apud Lambardum . Immo salva sunt omnia , humani quid passum ese Gardinalem, si qua fides adhibenda qua
certe maxima ea) pervetusta Chronologia Saxonica
quam Abesamus uraelocus Historia Beda subiunxit anno DC XVIIL his Da Romam addi, ibique
piritum efflamis. Nulli dubium est, Eminentissimum Baronium methaeronismum commisisse , attamen admirationis parum vel nihil movet animo in tanta rerum Eeclesiasticarum mole hominem quid humani passum esse, potius mirandum videtus, Amoldum alias eruditum aliorum errores tanta cura atque solicitudine venari, & quod suum est praeterire , Omnia etenim in incerto relinquit,
57쪽
quod Historicum sive Chronologum haud decet i Diacant quid velint Authores, errent, concordent, vel discrepent, Regem Inam Romam adijsse vel anno septingentesimo vigesimo quinto, ut asserunt Cestrensis &Spelmannus, vel anno septingentesimo septimo, ut scribit Mestmonasteriensis, sed anno septingentesimo vigeasimo, ut vult Author Glossarij, parum refert. His meis dendis ulceribus, hoc sibi sussicit Cataplasmate uti r
quidquid huius sit ferendi tandem lunt hi Script
res et Hla quoque observandus venit Henricus Hunti, doniensis, qui tempus itineris Inae Anglia Romam saatis consule refert lib. q. Hist. pag. 338. Consantinus etiam, cuius Regni anno tertio De Romam profectus es: & insta et Gregorius , cuius tempore Rex De sponte mictor cupiditatis exulavit. Longe errat hic buthor, etenim annus 72 F, quo Ιna Romam adin erat decimus tertius Pontificatus Gregorij II, &undecimus Imperij Leonis Isauri Iconomachi, qui Imperium inui anno εχσ. Gijtque anno 7 I. ut scribit
magnus Panvinius lib. 3. FasLAnno Christi DCCXLI. XXIIII. P. C. Leonis Imp. XIIII. cal. Iulij, Constantinopoli obsit impius Imperator Leo Lonomachus
ind. s. Quo quidem labente anno Imperium suscepit eiusdem filius Constantinus Copronymus ; ex quo clarum fit, annum tertium Imperi j ipsius Copronymi fuisse annum 7- , qui fuit decimus tertius ab obitu Gregorij, & decimus distavus ab adventu Regis Ina
Nunc ad Sancti Petri Denarium redeo, quem Romanae Ecclesiae , Regem Inam primum concessisse, comis mentitium potius quam veritati consonum puto, cum neque dum Angliae esset, vel Romae moraretur, tribuistum hoc ab ipso institutum apud vetustiores Script res lemtura Α Ο χ. legibus sancivit Ina, decimas
58쪽
JO: VvITCLEFI Cap. q. 67 sive seminum primitias Ecclesiae solvi torri. d. Concit. Lab. paS. 13as. lege 4. Primitia feminum ad celobre d mi Martim festum redduntor : qui tum non soleterit, quadraginta solidis multator. s ipsas ' terea primitias duodecies persolvito. Et Exemplari Iornalensi: ori ealta idest census Ecclesiae redd, ta sint in jesto Sancti 2Hartini . Si quis hoc non compleat reus sit sexaginta solidorum, D' duo δε- cupio reddat ipsum Cyrisceatium. Igitur si Ina Romescot sive Sancti Petri Denarium Romanae Ecclesiae solvendum instituisset , aliqua lege ipsum quoque solvi
certissime imperasset, sicuti quamplurimi subsequentes Reges secere. Michael Alsordus Britannorum Annalium Scriptor magnam atulerat spem , Inam lege aliqua , immo generali decreto. tributum hoc Romanae Ecclesiae solvendum sanxisse tom. a. ad an. 72s, num. 9-
his verbis: Porro Inam generali decreto solvi mandasse, dicam flatim. cum eum in Urbem deduxero. Sed spes evanuit, nam num. 3 s. in Urbem Ina iam deducto ita scribit: uuod autem Das generali decreto mandaverit solvi tributum Ecclem ita ex MULmonauertensiis verbis probamus. Proseri huius Scriptoris verba ab Arnoldo pariter relata , quae ut falsa reiecimus, cum nulla lex sive generale decretum alia quod, quo Rex Ina Denarium hunc Romanae Ecclesiae solvi iusserit, reperiatur, ut ex mox citatis Inae legibus clast patet, clariusque ex insta dicendis apparebit . Anglorum quoque Scholam ab eodem Rege Romae suisse aedificatam idem Author probare conatur, ita enim scribit ad annum Ia . num. a. Memorant Author es
fere omnes. Inam Regem cum Roma e et, erudienda iuventuti sch-- posuisse, qua Anglorum ira Urbe venientium reffugium esset: ου infula nunquam
59쪽
Ag NARRATIONIS HIST. Η, R careret viris in Romana Ecclesia Me s ritibus. Ferfectis. Et num. 3. Error in primis de feno Paschalis, quem Scoti Tritannis porrexerant , adhuc Britannorum reliquias tenebat , licet istum Scottexuissent: obsinatio ergo re perversus ritus nommale haeresis appellatur: bene cautum M optimis , ut Ecclesiasticorum rituum peritia non aliunde ,
quam a Romana sede descenderet; Et hoc in Gu- . sa est, cur Anglo Saxones in Urbem frequentesiverint, quod Aeda non solum supra in Ninoria affirmat, sed repetit iterum lib. de sex istatibus in
me : His temporibus, inquit, multi Anglorum gentis nobiles & ignobiles, viri & taminae, Duces & privati divini amoris instinctu de Britannia Romam venire consueverunt. Et quoniam hi nullam in Urbe sedem
fixam habebant, uas illis hospitium , locumque ,
quo diversarent fecit, qui congrue ab antiquis Anglorum Schola nominatur, quia Anglorum quamplurimi ad discendos Romana Ecclem ritus in Umbem stabant. Ex quibus Alsordi verbis habetur, Regem Inam Scholam hanc ideo aedificasse, ut suis Α glis Romanae Ecclesiae ceremoni, instrui cupientibuResset hospitium, error in primis in feno Pascharis, quem Scoti Tritannis porrexerant tolleretur . At ignorasse tempus, quo error de celebratione Pasis chatis per Angliam se uerit, quove per Concilia penitus ablatus fuerit Aisordum sesellit: Res ut clarior fiat altius nobis repetenda est. Mortuo Augustino Anglorum Apostolo ei successit in AN chiepiscopatum Laurentius anno σορ. qui videns Brutannos ia Motos Hiberniam incolentes, ritus Romanae Ecclesiae in multis minus exercere, maxime quod Pasicha solemnitatem non suo tempore celebrarent, ut
60쪽
pis suis exhortatoriam ad eos episeolam obsecrans, contestans unitatem pacis s Catholica observationis cum ea , qua toto orbe diffusa eri Chrini Ecclesia tenere. Sed cum parum his literis prosecisset, Mellitum Episcopum Londinensem ad Bonifacium
IV. Summum Pontificem Romam misit, ut authorutate Apostolica ijs omnibus provideret; ubi convocato ab eodem Pontifice Concilio , quid tenendum obse vandumque esset decrevit, literasque Laurentio Archi
piscopo, Clem, Edilberto Regi, Gentique Anglorumper eundem Mellitum direxit. Sed cum Edilbertus , qui Pontificias literas religiosissime acceperat satis paulo post cessisset, in causa fuit, ut nil de hac re stabilios firmaretur. Anno postea σ33. Honorius Papa ijsdem Scotis literas scripserat, ut refert Beda lib. 2. Hist. cap. 19. quibus enixe hortabatur, ne paucitatem fuam in extremis terra finibus constitutam sapientiorem antiquis seve modernis, qua per orbem temra erant, Christi Ecclesijs . extimarent, neve courea Paschales computos es decreta Srnodalium t rius orbis Pontificum, aliud Pascha celebrarent :
- . Quas tamen nihili facientes , conceptae iam opinioni
ita adhaesere, ut non solum suos confirmarent , sed Anglos quoque tali errore imbuerent, L Angli etenim ad erudiendos filios praeceptoribus Scotis, ut idem B
da testatur lib. 3. Hist. cap. 3. utebantur J ita ut i ta pene Britanniae eorum partes sequeretur . Mortuo Honorio Scotorum Episcopi ne Romanae Ecclesiae ni-ι mis obstinate adversari viderentur, Severino eius Su . cessori anno σ39. literas de hac eadem re miserunt , quod cum codem anno idem Pontifex e vita migrasset, responsales literas dedit Romanus Clerus, quarumi initium refert Beda libro secundo Historiae Anglicanae