Peregrinatio sancta Fr. Laurentii a D. Paulo Sueci ...

61쪽

Peregrinatio mundani amoris seruitute, ad diuinae unionis altitudinem emcacis-

Consess. l. a. me euocauit,atque perduxit. Qtira' enim, ut ipse Deo confitetur fit nos ad te: ct inquietum es coris-Lirum donec requiescat in te. Ideo-

que rectissime subiungit. Da mihi ieus Keire, ct intelligere , Utrum μprius inuocare te, an laudare te,cticire te prius set, an inuocare ter an po-ιius inuocaris, visciaris. Huiusin O di ergo irradiata mens mea lumi- ne; Creatorem, Redemptorem, atque Sanctificatorem unum Deum, eo maiori dignum laude, honore, ac cultu iudicabat, quo maioribus se humano generi beneficiorum titulis notum, amabilemque fecisse intelligebat. Unde cuncta, quae de interno cordis affectu, aut in Scripturis legebat, aut in concionibus templorum audiebat , externi cultus magnificentia, veritate ex- prella,summopere videre gestiebat. Hinc delectari quam plurimum ,

Corale

62쪽

animus templorum splendore, sacrorum rituum ornatu, te decore ἐquali adhuc in adolescentia mea P, ex nuper religionis nausea gioremansisse contingebat:vere cum Rege Propheta dicere potuisse in ei Lx decorem domus tua, O iocum ha- hilarionis gloria tua. Hinc quoque ad altiora rei gi nis patern q, aliarunque gentium iprincipia scrutanda; non magis curiositate quadam, quam pietatis creto asseetu exardescebam .Et quia Vnum, Verum, Bonum, laudari a Philosophis, ab humana voluntate maxime appeti, ab intellectu in ue-sigari posse aduerterat, ideo dilπ-tius vetc, quq in historijs in colloquiis, &sermonibus quotidianis, de religionum varietate , is ultiplicitate narrabantur tanquam magis incongrua, absurda, adno. tabat. Tradebant patris Scriptores celeberrimi, Ioannes, Olaus M,gni fratres; adstipulantibus Satione

63쪽

3 Peregrinatio

Gramatico, aliisque externis; que- admodum gens nostra bellicis studiis serox,gentilitatis superstitionibus ferax; mira felicitate Christianam fidem, religAnemque Cath

licam, imperante rege suo centesimo Biomo, anno salutis 816 circi 84 ' η ς te susce disset: Apostolis ut ita nomiid procuratibus,rieroerto prIAibratiCrat nium Lincopensi Episcopo, ac iun- ,-bis ' ' datore; ljox Ansgario Hamburgesi, Bremensique Antistite. Cui Sancto Triticiis . viro,sireut Christiani d0ctring prin- ης0G0x, cipia, deberes multae prouinciae Septentrionis negare non possunti,

ita Ecclesiastici ordinis dignitatem, qua adhuc in schismate suo Sueciae regnum prae feris integrius aliquantum gauden, amburgesis Ecclesiaearchiepiscopis, Romanaeque sedis Legatis,ac Vicariis in his partibus acceptam in primis ferre, nequaquam inficiari audebit; donec a Roman Sedis Pontifice Alexandro 3 proprisArchiepiscopatus, ac

64쪽

Metropolitae dignitare. procur te piissimo Rei e Carolo bueciq regnum extolleretur. Aliunde enirn hanc , quam omnes Christiani doctrinae,ac clauium succisionem venerantur; quam legitima aut horita. te, continua traditione a Christo per Apostolos dimana me, tua prude-ter, impieque asserere praesumeret. His quippe in Eccle Presbueris obau . .e. s. dire oportet, monebat Iraeneus qui

successionem habent ab Apisolis e reώ- quos vero qui abri η is prinopali succussione, O quocunque loco colligia. sur, i pecto habere,vel qua haereticos, vel quo chymatos. Item: Tra- ditionem itaqtie posιlorum inuolo ἰν' ---M mundo manifestatam, in Eeelesia es perspicere omnibus, qui vera velinι

audire Et habemus enumerare eos,

qui ab Aposolis insilui un Epis pi

is Ecclesi,si successores eorum, nota, que adnos qui nihiliale iscuerant, quali ab his e deliri traditur Durauit autem het relligionis facies

orale

65쪽

34 Peregrinatio ab Ecclesia Romana accepta usque ad decimum quintum saeculum noquidem imperturbata , sed incon-u cussa adeo ut principum, priuatO-kta , . . an umque pietas, tot saeculorum de-Σα,.. cursu, gelidum illum Siluestremque Septentrionem diuini amoris igneni exardelcentem; diuini cultus 1 ple-κbrufij. '' dore ac magnificentia corruscan-2 αἱ editem admirabili et laudabilique, . ζ μ' aemulatione reddiderit TemploruCanutus E eiann monasteriorumque sumptu

Erieus Bal-1atas, ecclesia uicarum dignitatum

M. tiu, a beneficiorumque opulentia, pluri- bis 'a , . I morum denique hominum utriuia

sum apidio ma que vita, aut tunc maxime flo-δ0ης ''s iurge veram religionem aut nunc maxime deficere, monumentis, ruderibus, experientia quoque collatis temporibus attestantur. Narrabant porro Seniores, quod 1 patribus suis acceperant antiquae religionis mutationem, circa n. Is ΣΟ.nouis ex Germania admissis magistriss

66쪽

stris, vel adscitis a rege, ecclesiast,

cum ordinem antiquo honore o pNbusque exutum saeculari constituisse inferiorem nouo dogmate uncta Ecclesiae Romanae praecepta, ut iniqua, ut superstiti sa, ut diuino denique Verbo contraria proclamasse. Confirmabant narrationem istam superioris saeculi Scriptores unus,aut alter,Steidanus, Chytreus; qui rem gesta in Germania a Martino Luthero,Philippo Melantho. ne Ioanne Caluino ali isque coaetaneis consignarunt literis, dabanturque a praeceptoribus leo endi, ut simul cum latinitate historiam imprimerent Euangelica illius vi ipsi vocabant reformationis Addebantur praeterea Dieterici cuiusda cathechismus,Massen raseri Hulteri.

que loci communes, ac controuersiae, ali 1que similes illis commentatures; qui ut dogmatis ut hera ni quod Sueciae regnum sub Gusta-uo Primo suo a Dan is vindice, le-

67쪽

38 Peregrinatio

In flamen geis iuramento, sub Augustanae sui. yA Consessionis in uariatae titulo acce 2. - prauerat defensores strenuos age

ε 3 3. 393. bant ita contra Romanae Ecclesiae aut horitatem dc doctrinam, calamum acerrime strinxerant. Eadem

ista in publicis, priuatisque exercitationibus, certis diebus identidem proponebantur & cum aliquis ηα- super de religione sermo texeretur; de Papa, de Monachis, alijsque Ecclesiae Catholicae gradibus , sales amari aspergebantur: adeo vi vel liuoris, vel nimiae amaritudinis, vel calumniae titulis facile excusari nopossent.

Haesitabat ad talia pret ceptus pie.

tate animus, qui licet ignarus adhuc sin culorum, de quibus salsi arguebatur Romana Ecclesia dogmatum religionem tamen , quam Unam, eram optimamque,diuina Sapientia, Saluatori u benignitas instituisse credebatur aut erroribus obnoxiam, aut temporariam

68쪽

Sancta. uriam reliquisie, nequaqua sibi per

suadere poterat exclamante in aduenerunt in Ecclesia, tenuerunt; quod didicerunt , docuerunt; quod ἁ Patribus acceperunt, bus iis tradiderunt. Accedebat, quod unius alteriusque viri authoritas, uniuerso vel maiori orbis parti opposita; magis su speetam de nouitate opinionem reddere, quam tot saeculorum successione fidem atque authoritatem, labefacta res infringere posse; Ratio & exempla monstrabant. Tantae enim se authoritatis inter mortales niuersitatis consensum, antiquitatisque honorem ignorarω ., villanus non licet ut si Antiquissimusto adrina rector alserere non dubitauit disse Cod in verum quodcumque primum , id es alii L=ρα-

se adulterum quodcumque se--l in Ianhumanae etiam leges, ideo earum ζζζζ a G.

dem correctionem summescaueant is nunt e p. vitandam tum Correctores, non de emone

modo ipsa sua nouitate suspectos

69쪽

4 Peregrinam stretitu tamquam reos publieae wduellionis, infamia, suppliciis que aliis grauissiniis puniendoscendosque declaret. Inter Iri,

stianae fidei prostitares, si quis utram: quam negauit prima a Deo Iudai co populo reuela in veri

hinc in temporis plenitudine genia tibus usque ad ultimas orbis nostri partes continua successione praedo - 1; diuina siripturas, quae permanus hominum admirabili prouidentia a generatione in genera tionem ad nos peruenerunt: cinquam principia, a primis legisl toribus trophetis in veteri te mento vitiata; aut in nouo ab A postolis, eisque succedentibus Vi sibilis Ecclesiae Pastoribus ac Do- 'oribus falsificata; si quis assererealistis suit eum omnium historia moria, anatbemate aui matum fuissisti, omnium quoque s niorum iudicio, temeritatis a --

sania suspectum reddi, probatin's:

70쪽

indigere non existimo Deum enim suis om-- sapientissimum veracissimum quo reuelatae fidei aut horem, aut am ' et Te 2

hiauum suisse in reuelando, aut in trahens Catis. Cautum in conteruando Veritatem Hest PP. in reuelatam , eamque quorumlibet siti ν ,.. ,οῦ hominum, is 'mporumque vicissitu. 3 -4Nςst-r

dini,quae numquam in eodem statu permanet relinquendo ut opinari impijssimum , ita docendo propugnare saeuissimis quibusque suppliciis dignissimum, quis non aduertit Quaererem ego an eritas Domini , quae manet in aeternum , a singulis hominum , an a singulari quodam cae tu, multiplicibus credibilitatis caraeteribus signato, securius conseruetur 'aerere vltra, quo fine omnis sons sapientiae,

cum edixerit Sapiens, ne transgre salomon Pro

runt parres tur, antiquam legem scientiam, non vagam cuilibet ex populo simendauit sed ut a pro. phera dictum est Labia Sacerdotis zl Sh