Acta ss. d. n. Pii pp. 9. ex quibus excerptus est Syllabus editus die 8. Decembris 1864

발행: 1865년

분량: 290페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

stianae legis disciplinam salubriter instiluat; gaudemus pariler, Clerum ipsum in telerrimae luis calamitate, quae lol oppida, tot

frequentissimas urbes lanesia ii, adeo alacriter obivisse quaeli-hel caritalis ossicia, ut Illam profundere ad Salutem proximorum puterum sibi ac decorum exi Stimaverit. Quo sane argume lo magis constabit, calli0lica in EccleSia, quae unice Vera esl, inextinctum ardere pulcherrimum caritalis ignem, quem Christus venit millere in terram ut accendatur. Vidimus enim rei, glosas mulieres in adiuvandis aegris cum Clero certasse, neque mortis adspeetu fuisse delerritas, quam pleraeque constantissimo

oppetiverunt: cuius inusitatae sortitudinis exemplo illi ipsi obsit pes acti admiratione sunt, qui a catholica fide dissentiunt. Est hoc Nobis iuro laetandum, Venerabiles Fratres, Verumtamen illud ad animi Ν0stri curam grave et acerbum, quibusdam in locis non deesso ex Clero aliqu0s, qui non semel exhibeant in omnibus ut mi uistros Christi, ei dispensatores mysteri0rum Dei. Hinc deest christiano populo divini verbi pabulum, undo nutriatur ad vitam, hinc infrequens sacrament0rum Mus, quibus lania vis iuest ad Dei gratiam vel conciliandam vel relinendam. Monendi hi quidem sunt, Venerabiles Fratres, ac vehementius excitandi, ut sacri ministerii partes recto ad sideliter explendas curent; docendi sunt quam gravi Se culpa obstringant, qui messis multa cum sit laboraro detrectent in agro Domini. Hortandi sunt, ut quanta sit dixinae hostiae virtus ad propitiandum Deum, et flagitiorum poenas avertendas frequenter explicent fidelibus, ut iidem salutari Missae sacrisicio religiose adeSse, uberesque ex illo fructus percipere studeant. Sane quidem promptiores alicubi fideles essent ad pietatis actus exercendos, Si vehementiora haberent a Ciero et incitamenta et praesidia. Videlis bino, Venerabiles Fratres, ad eomparandos idoneos ministros Christi qua la sit Seminariorum necessitas et opportunitas: in quibus moderandis non civilis potest alis, sed Episcoporum dumtaxat versari debet eura et industria. Collect0s ibi iuvenes in spem religionis Succrescentes ad pietatem doctrinamque Sedulo inlarmelis, ut

duplici quasi instructi gladio boni olim milites esse queant ad

152쪽

praelianda praelia D0mini. Tum in the0l0gitis, tum vero in philosophicis etiam disciplinis probatae fidei scriptores eisdem

proponalis, ne qua imbuantur 0pini0no eat holicae doctrinasi minus

Ita quidem Ecclesiae bono et incremento consultum per Vos erit, Venerabiles Fratres. 9u0 vero Susceptae pro Ecclesiae e rae secundissimos habeant exilus, summa extet e0ne0rdia opus est c0nsensusque anim0rum , l0ngeque dissidia quaelibet proh Dbeantur, quae solvunt caritalis vinculum, quaeque severe solet vaserrimus nostri generis inimicus ulp0le sibi ad nocendum op-p0rtunissima. Repetendum mem0ria est veteres illos catholicaosdei propugnatores do pertinacissimis haeresibus retulisse viel riam , quum scilicet una secum, ei eum Apostulica Sede lamquam cum dueo suo coniuncti milites sirmo animo erectoque incertamen descendissent.

IIaee sunt. quae signifieanda Vobis duximus, Venerabiles Fratres, in hae cura et sollicitudine salis Apost0lico ministerio faciendi , quod divina clementia et bonitate impositum est infirmitati

Nostrae. Erigimur primum , ac recreamur spe caelestis auxilii, doinde ab explorato vestro religionis ac pietatis studio non medioere Nobis pollicemur in laniis rerum diis euitalibus adiumen lum. Aderit Ecclesiae suae Deus, aderit communibus Volis Nostris, aderit praesertim si oratrix pro n0bis accedat Virgo Sanctissima Dei parens Maria, cuius immunitatem ab originalis noxao macula Vobis magno cum Nostro gaudio adstantibus ei plaudentibus divino adiuvanto Spiritu pronuneiaximus. Eximium sane privile gium, quod Dei Matrem plano decebat, in communi nostri generis exilio sospitem atque incolumen eVasisse. Atque huius privilegii amplitudo plurimum quidem Vati lura est ad eos refellend0s, qui deleriorem faciam esse inliciantur ex primaeva culpa hominum naturam, viresque amplificant rationis ad negandum vel minuendum revelatae religionis beneficium. Faxit tandem Virgo Malissima, quae inieremit ac perdidit universas haereses, ut hie etiam evellatur stirpilus, ac deleatur rali 0nalismi ertar pernici0sissimus,

153쪽

etiam lantopere assiigil et vexat Ecclesiam. Reliquum nune est, Venerabiles Fratres, ut quanto animi Νostri sol alio summa Vos alaeritate ex dissilis etiam terris properasse conspeximus ad Apostolicam bane Sedem propugnaculum silet, magistram veritatis, catholicae unitalis firmamentum, lanio perinde amoris studio anteaquam sedes repetalis vestras omnia Vobis precemur fausta, felicia ac salutaria. Arbiter ille omnium rerum et bonorum auctor Deus dei Vobis spiritum sapientiae et intellectus, ut prohibeatis ab ovium pernicio ubique latentes insidias , ac quidquid ad commoditatem vestrarum Ecclesiarum vel suscepistis iam, Vel erilis suscepturi, id praepolenti numine suo bonus propitiusque confirmel; permissis autem Vestrae curae si- delibus det illam mentem, ut abstrahere se nunquam velini a pastoris latere, sed Vocem ipsius audiant, qu0que ipse Velit, accurrani. Adsil Vobis Virgo Sanctissima ab origine Immaculata : sit ipsa Vobis in dubiis rebus sidele consilium, in angustiis levamen, in adversis auxilium. Ad extremum levantes manus Nostras ineaelum Vobis gregique vestro ex intimo tordis assectu benedi ei-mus. Sil porro Apostoli eae liuius benedictionis munus tamquam pignus certissimum caritalis erga Vos Nostrae , sit exploralissimum tamquam omen beatissimae vitae ac sempiternae, quam Vobis gregique vestro et optamus ei p0seimus a Supremo anima rum pastore Christo Iesu, eui eum Patre et Sancto Spiritu sit et honor et laus ei gratiarum aetio per 0mnem aeternitatem. Dissiligod by Cooste

154쪽

ALLOCUTIO

Probe memineritis λ, Venerabiles Fratres, quanto animi Ν0stri moerere ex hoc ipso loco Vobiscum saepe lamentali fuerimus maxima sane damna, quibus plures abhinc annos catholica EGelesia in Subalpino Regno miserandum in modum amigitur, ac divexatur. Nullam certe quidem sollicitudinis, studii, et longanimitatis partem praetermisimus, ut pro Apostoli ei Nostri ministerii ossicio tot malis mederi possemus summopere optantes aliquid la dem Vobis nuntiare, quod Νostrum, Vestrumque dolorem aliqua saltem ex parte leniret. Irritae lamen fuere Nostrae omnes sollie, ludines, nihilque valuerunt lum iteratae expostulationes per Νο- strum Cardinalem a publicis negotiis, tum curae per alium ci dinalem Nostrum Pleni polentiarium adhibitae, tum familiares Ν strae Epistolao ad earissimum in Christo Filium Nostrum Sardiniae Regem Illustrem datae. Νamque omnes n0runt plurima laeta, 'atque decreta, quibus illud Gubernium cum summo bonorum omnium luctu et indignatione, solemnes cum hae Apostolica Sedo initas conventiones plane contemnens, non dubitavit quotidie magis et Sacros Ministros, et Episcopos, Religiosasque Familias ex gilare, et Ecclesiae immunitatem, liberialem, eiusque veneranda iura laedere, violare, ae bona usurpare, et gravissimas eidem

155쪽

Ecelesiae ae Supremae Nostrae, et huius Sanelao Sed is auctoritali iniurias inferre, eamque plane despicere. Nuper vero, ut stilis, alia in medio posita lex est vel ipsi naturali. divino, et suci uti iuri omnino repugnans, et humanae s0cietatis bono vel maxime ad- ersa, ac perniciosissimis lanestissimis quo Soeialis mi et Commonismi erroribus plane favens, qua inter alia proponitur, ut omnessere Monasticae, Religiosaeque utriusque sexus Familiae, et Collegial ad Eeelesiae, ac Benelleia simplicia etiam iuris patronatus penitus exstinguantur, utque ill0rum bona, et reditus ei vilis polestalis administrationi et arbitrio subiiciantur, et vindicentur. Insuper eadem pr0posita l0ge attribuitur laicae potestali auctoritas praescribendi conditiones, quibus reliquae Religiosae Familiae, quae de medio minime fuerint sublatae, subiacere debeant. Equidem Nohis verba desunt ad explicandam amaritudinem , qua inlime consistimur, eum videamus l0l Vix credibilia. planequo telerrima fuisse patrata. atque in dies patrari contra Ecclesiam , eiusque veneranda iura, contra supremam et in iolabilem huius Sanctae Sedis auct0ritalem in illo Regno, ubi quamplurimi egregii existunt eat holici, et ubi Regum praesertim pietas, religio , atque in hane Beati Petri Cathedram, eiusque Successores oliae vantia in exemplum olim Igebant, atque sorebant. Cum autem res eo fuerint deductae, ut salis non sit illata Ecclesiae damna deplorare, nisi ouram omnem et operam ad issa tollenda adhibe mus, ieci reo muneris Nostri paries implentes, in hoc amplissimo Vestro consessu Nostram iterum vocem apostolica libertate all0llimus, ac n0n s0lum omnia et singula decreta ab illo Gubernio in Religionis. Ecclesiae, et huius Sanelae Sed is iurium, et auctori- lalis detrimentum iam prolata, verum etiam legem recens pr0p Silam reprobamus, et damnamus, illaque omnia irrita prorsus ac nulla declaramus. Praeterea tum eos omnes, quorum B0mine, opera et iussu ipsa deerota iam edita sunt, tum illos, qui legi nuper propositae quo is modo lavere, vel illam probare, aut sancire non larmidaverint, gravissime monemus, ut etiam atque etiam animo menteque repulent poenas, et censuras, quae ab Apostolidis Constitutionibus, saerorumque Conciliorum canonibus maxime Tri-

156쪽

1 al

denti ut 1 ad ei sus rerum saerarum praedatores, et pr0sanal0res, ecclesiasticae potestatis, ac libertatis violat0res, et Ecelesiae Santiaeque Sedis iurium usurpatures constitutae Suni. Utinam lan-lorum malorum auet 0res Ν0stris hisce Vocibus, m0nilisque permoti atque excitati tandem aliquando cessent a lol ausibus eontra coelesiasti eam immunitatem, ei libertatem, ac pr0pereni reparare innumera damna Ecclesiae illata, alque ita palerno Nostro animo durissima avertatur necessitas animadvertendi in ipsos illis armis, quae sacro Nostro ministerio divinitus fuere altribulat Ut autem ea tholidus orbis perspicial curas a Nobis pro Ecelesiae causa in Subalpino Regno luenda suSceptas, ac simul e0gno scat agendi rati0nem, quae ab illo Gubernio adhibita fuit, peculiarem rerum exp0sitionem typis edi, et cuique Vestrum tradi ius

simus.

Antequam vero loquendi linem faciamus, haud possumus, quin summis meritisque laudibus esseramus Venerabiles Fratres eiusdem Suhalpini Regni Archiepiscopos et Episeopos, qui propriae

dignitalis et ossiicii memores, Nostrisque volis quam cumulatissime respondentes, nunquam destiterunt singulari virtulo et co Stantia qua Voce, qua Seriplis opponero murum pro Domo Israel, ac Dei, eiusque sanetae Ecclesiae causam strenue propugnare.

Atque hic gratulamur quoque ex animo tot specialissimis laicis Viris. qui in illo Regno morantes, et catholicis sensibus egregio animali, ac Ν0bis et huic Apostolicae Sedi firmiter adhaerentes, gloriati sunt sacra Ecelesiae iura tum Voee, tum scriptis palam publieeque defendere. Interim a Vobis, Venerabiles Fratres, qui in parium sollicit dinis Nostrae vocali estis, exposcimus, ut una Ν0biscum, polem lissimo Immaculatae Virginis Mariae patrocinio sussulti, assiduas servidasque preces Deo adhibere nunquam desinalis, ui caelesti Sua ope Nostris euris et conatibus adesse, atque omnipotenti Sua irtute Ecclesiae suae sanctae causam lueri, et errantes ad Veritalis et iustitiae semilam reducere velit.

1 Sess. XXII. cap. 12.

157쪽

ALLOCUTIO

Cum saepe i in hoc Vestro consessu, veluti optime nostis, Venerabiles Fratres, non sine maximo animi Nostri dolore amictas in Subalpino Regno sanctissimae religionis res lamentali simus, tum praesertim in Alloeulione die vigesimo secundo Ianuarii huius anni ad Vos habita, lupisque edita denuo conquesti sumus Merbissima sane Iulnera, quae plures ab hine annos Subalpinum Gubernium eatholicae Ecclesiae, eiusque potestati, iuribus , sacrisque Ministris, Episcopis, ac supremae Nostrae ei huius Sanelae Sedis potestati ei dignitali in dies imponere non desinit. duaquidem Allocutione Apostolicam Nostram iterum extollentes Vocem reprobat imus, damnavimus, et irrita prorsus ac nulla declaravimus tum omnia et singula decreta ab eodem Gubernio in Religionis , Ecclesiad, et huius Sanelao Sedis iurium detrimentum edita, tum iniustissimam, funestissimamque legem tunc in medio sitam, qua inter alia proponebatur, omnes sere Monasticas ac Religiosas utriusque sexus Familias, et Collegiales Ecclesias, ac simplicia Beneficia iuris quoquo patronatus penitus esse extinguenda, illorumque reditus et bona civilis potestalis administralioni et arbitrio subiicienda. Neque omisimus laniorum malorum

auctores, savioresque eademque Allocutione mouere, ut etiam ab que etiam animo repularent censuras, poenasque spirituales,1 Lue refertur Syllabi Propositio M. Diuitiam by Cooste

158쪽

quas Apostolieao Constitutiones , et Oeeumenicorum Conciliorii mdeerela contra iurium, bonorumque Ecclesiae invasores laeto ipso incurrendas infligunt. Ea porro spe sustentabamur soro, ut ipsi, qui catholico nomine gloriantur, ei in eo morantur Regno, in quo vel ipsum Staiulum decernil, catholicam religionem esse debere solam ipsius Regni religionem, ac simul praescribit, omnes proprietates sine ulla exceptione inviolabiles essi luendas, tandem aliquando iustissimis Venerabilium Fratrum ipsius Regni praestanlium Antistilum expostulationibus, ae Nostris iteratis reclamationibus , querelis, paternisque monilis commoti suas mentes, V0luntatesque ad saniora consilia revocarent, atque a divexanda Ecclesia desisterent. Quam spem ostendebant nonnulla potissimum promissa iisdem Episcopis laeta, quibus fidem haberi posse arbitrabamur.

Λl dolentes dicimus, non solum Subalpinum Gubernium nec suorum Episcoporum postulationibus , nec Nostris Vocibus auditum praebuit, verum etiam graviores semper Εeclesiae. ag Nostrae et huius Apostolicae Sedis auctoritali inserens iniurias, ac plures Ν0stras prolestaliones et paterna etiam monita plane contemnens haud reformidavit commemoratam qu ue legem, Verbis licet, ei specie quadam immutatam, sed re lamen, sine ac spiritu pr0rSus eamdem, approbare, sancire, ei promulgare. Equidem gravissimum , molestissimumque Νobis est, Venerabiles Fratres, debere ab ea mansuetudine ac lenitale, quam a natura ipsa hau Simus, eXpressimus , atque ab aeterno Pastorum Principe didicimus, et quam iccirco constanti voluntate semper libentissimo exercuimus, desectere, ac severitalis partes , a quibus paternus Noster animus vel maxime abhorret, suscipere. Allamen cum Videamus, omnem curam, sollicitudinem, longanimi talem et patieni iam pro reparandis illio Ecclesiae ruinis a Nobis sex et amplius ab hine annos adhibitam nihil valuisse, nullamque assulgere spem lare , ut laniorum ausuum auctores velint hortationibus dociles praebere aures, quandoquidem ipsi Nostris monilis omnino despectis n0n cessani iniurias iniuriis cumulare, ei omnia conari, ut

in Subalpino Regno Ecelesiam, eiusque potestatem, iura, libertam

159쪽

lem opprimant, ae landitus evertant, cogimur in illos ecclesiastica severitate uti, ne osticio Nostro deesse, et Elelesiae causam deserero videamur. Atque hac agendi ratione, veluti probe scilis, illustribus inhaeremus exemplis l0l Rumanorum Pontificum D cessorum Nostrorum, qui saneli lato ac doetrina insignes non dubitarunt degeneres , contumacesque Ecclesiae filios , eiusque iurium perlinaces violatores et usurpatores iis p0enis plectere, quasi a Sacris Canonibus contra eiusmodi criminum reos sunt

constitutae.

Ouamobrem in hoc amplissimo Vestro conventu Apostolicam Nostram iterum esserimus vocem, ac iam enunciatam legem. quam alia omnia ei singula lacla et decreta a Subalpino Gubernio in Religionis, Ecelesiae, ac Nostrae et huius Sanctae Sedis auctoritalis et iurium detrimenin in edita, de quibus tum in Xostra Allocutione die vigesimo secundo Ianuarii vertentis anni habita , tum in hac praesenti dolenter loquuti sumus, denuo reprobamus, C0ndem-Bamus. ac nulla prorsus et irrita decernimus. Praeterea cum incredibili animi Nostri moerore cogimur declarare, eos omnes, qui in Subalpino Regno praedicta deerela et legem contra Ecclesiae et huius Sanelao Sedis iura proponere, pr0bare, sancire B0n eXli

iusserunt, nec non illorum mandanius , fautores, consultores, a haerentes , exsecutores maiorem excommunicationem, aliasque

censuras et poenas ecclesiasticas a Sacris Canonibus. Aposto licis Constitutionibus, et generalium Conciliorum. Tridentini 1 praesertim, decretis inflictas incurrisse. Elsi vero inevitabili muneris Nostri implendi neeessitate compulsi Apostolieam adhibeamus seVeritalem, lamen probo noscimus, atque meminimus , Illius vicariam hic in terris Nos, licet immeritos, gerere operam, qui eum iratus fuerit misericordiae recordatur. Quocirca te a les oculos Nostros ad Dominum Deum nostrum, ab Ipso humiliter enixeque exposcere non desis limus, ut degeneres Ecclesiae suae sanctae silios cuiusque ordinis, gradus, et conditionis tum laicos, tum Clericos saero etiam charactere insignitos,

160쪽

quorum errata nunquam satis lugeri possunt, eaelestis suae gratiae lumino illustrare, illosque ad sani0rem mentem reducere velit, cum nihil cordi Nostro gratius, nihil optabilius . nihil tu undius esse possit, quam ut errantes resipiscant, ac redeant ad c0r. Xe-que omittimus in omni oratione ei obsecrali 0ne cum gratiarum actione ipsum dixi leni in miseric0rdia Deum exorare, ut uberrimis quibusque divinae suae gratiae d0nis omnes Venerabiles Pra-ires Subalpini Regni Archiepiscopos et Episeop0s in lut angustiis ac tribulationibus eousillulos adiuvare et consulari nunquam desinat, quo ipsi, veluti adhue lania cum sui nominis laude egerunt, pergant egregia sua episcopali Virtulo, conflantia, et prudentia Religionis et Ecclesiae causam strenue defendere, ac pr0prii gregis saluti et ineolumitali studiosissimo ad vigilare . Atque humillimas qu0que, servidasque clementissimo miserationum Domino sine intermissione osserimus preces, ut caelesti sua ope consertare dignetur non modo fidelem illius Regni Clerum, qui maxima ex parte suorum Antistitum exempla sequens proprio munere praeclaro langitur, verum etiam lol specialissimos ipsius Regni laicos Viros, qui eatholicis sensibus egregie animali, ac Nobis, et huic Petri Cathedrae ex animo addieli eorum operam in Ecclesiae iuribus luendis impendere vehementer gloriantur. Disiligod by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION