장음표시 사용
11쪽
Sed cur Accinctus dici voluit Caytis Valerius an quod Iunonis sit filius, superbae illius 3c furentis, qu me Scaeas saevi a portas ima tenet, sociumque furens a navibus men
An, quod Bellonae progenies sit, vel Tisiphone po-
noster Ust quidem gelis , itontinuo ultrix accinctae si rem
Iisiphone quatit Uultans. genere Cometarum , quos a ui ας vocant Philosophi nam
nuNquam cuiquam impune spectatus est hie G P
in Caesarem eum cssse alterum mutes , a itiise illa , bd gradiis grandida venientem ac vocita
tem veniam, euram, S hic mecum.
Epistolae huic praefixum est scarripi e Asaream Barbarum quis P. Procium si dicit Deo curra de Barbaro vidimus. Addis, qui se P. ranciam dicit nec dixi me corram esse , nec ullo modo frquem iste esse me dicit. Ego, ut in superior bus saζs fuse ostendi, auctorem carminum istorum scurrilium scurram dixi Dicit autem Valerius , se cisii ist
non secise se tamen a me notatum esse quae plantanter se pugnant. Si fecit, dixi: si non fecit, non di eum tamen est dixi, qui fecit. Ille aperte me nomi nat ego neminem nominavi 2 re nemo, hi iras i
12쪽
poterit, si qui te de se et Inuerit confiteri, ut Cicero.
uis, mei verbis utar, vel tui potius, Vaseri nam ego
Eonum relinquo Tulliam Oratoribus 2sos rigidos Lellus Cocat. Dicit in isto praeterea Carmine , me, cum Blaesum ipsum vocarem , latium, scurram fuisse. An haec scurrilia verba sunt an hoc et Tartareum Vide, iniquis limum
judicem , animo suo parum temperantem omneSirarum habenas relaXantem. Nam quae non habet convitia in hoc uno versu P cumram me vocat rabidum, improbum , udum vides olidam suem, quo in suo ille Iambo
usus vocabulo est lac dementem. Dicit carmina sua mea mihi vitia monstra se an id fecerit, secunda mea demonstrasse me puto epistola quomodo id fecerit Ostendi Prima honesto viro indignum nempe, scurrilem plane in modum Ridet porro quod diri, hoc armorum mihi genus displicere , quasi id facto ipso non comprobassem, qui cum nullo unquam homine, nisi cum hoc
ipso , publicas exercui inimicitias Addit, ipsi auctori
suam brevi cubam displicituram. Vereor, ne contrarium res cadat suae hic culpae seriam , sed seram brevi poenitentiam agat quem nihil in hoc studiorum genere intelligere posse ostendi , lac ipsa porro Epistola sum ostensurus. Ipsum vero hoc epigramma adeo putidum est de puerile, neque quicquam in se continens boni , nisi quod ex meo desiimpium , adeo scurrilibas convitiis maledictis refertum ut nihil supra Prose , aut insanit hic homo , aut versus acit. Videamus nunc ipsam epistolam,qua ille me in ordinem Bonae mentissacraria reductum cupit. Bonam mentem nod novit ejus sacraria ubi sint, nescit, neque in ca
13쪽
unqtiam penetravit Halarius nam si quicquam in eo re. siduum esset bouae mentis , ac rationis, nec versus comseriberet, nec rationes,, intra cancellos suos Grammaticos se contineret Magno autem, sed consueto sibi cum furore suam orditur Epistolam de mead caindem infrunita de carmine meo, pleno ruris αλ- cetiarum nescio quid deblaterando. Cnne apparet bonam mentem habere k alerium .in Poetarum antro
qui suum carme acetum, urbanam meum vero rusti. cum , in cetum Voca Z nonne liquet, quam Facato ibi sit animo , ac temperato Furiosum deinde m dc impudentem, atque impurati hominem vocat. i- de sanae mentis hominem , Moris grobi, Graiιν - αι
Cujus Juramento deinde sanctissimo dicta sua confirma, per Deum Immortalem , inquit, quid tibiIuris arroga mi homo ille qui modo ger Herculem juraverat, nunc per Deum uin mortalem. Quem esse credas hunc homi-
ηTὶ ' ψ ei Christianum Sed haec non faciunt
ad dictum Praetoris, ut nec ad Praetorium. Et, minima non cura Praetor Latine loquitur sus Valerius. quis Latine loqui voluisset, per Deos immortales dicere debuit, id enim Latinum est magis , Ciceronianum. Et miror barbariae notam non timuisse hominem n atrum a puris putis Ciceronianis non probaretur ista locutio, ' iceret illam Longolius, credo, ac Petrus Bem-
14쪽
id Addit pag. r. megrimm apsum aggressum. Satis haec refutata in prioribus. Adjungit meam dicendi facultatem veris coloribus ab auctore istorum carminum se depictam. Vides, Lector, verum esse, quod diXeram, carimen illud Iambicum, ut eaetera illi, interpretamentum esse Orationis, aut istius certe partis, quam merespicere demonstravi' ait generatim me ejus rationem sirpsisse, ut solent , qui Deciatim , quod cargant nihil habent. Multa possem adducere, quae &icui spectant, verba, quae in tua illa oratione comparent, id in itera illa tua inaugurali, si vellem, i rieri,&bonas horas tam male liberet impendere. Et fiet fortasse aliquando, ne inania haec verba existimes. Nunc dicere susE-Lit, nihil in ea, vel iis, esse, quod aliquem possit an icere, aut ullo etiam pacto Oratorium appellari queat.
Sed paullo post dicam aliquid amplius. Asirmat ibidem , aliquot demum mensibuspost iu suum con pectum venisse meum hoc Epigramma, quasi id mea culpa accidisset. Ego misi, neque curavi praeterea. Caecis interea latebris me latitas, ait , laedere festinantem, mihi
metuentem Mire sibi placet Valerius, comnes sibi in-Videre, ab omnibias se timeri putat , quod pluribus pas- repetit locis. Vis verum audire, Valerii audi ergo.
Nihil habes , quod meum esse mallem, quare nihil ti
pi invideo, monite tua amare sine rivali jubeo. Obse vRta enim tua Grammatica tanti non facio racmeras esse nugas existimo: si ultra ista non assiirgamus. Nihil prae ς ς in te video , quod illium mihi timorem incutere PQssit. An Oratorem te timerem Dan Poetam Z In utroque g*nere infans es alias laudes non assecto.
Dicit pag. ι me ab omnibus irrideri S exerto quas
15쪽
tingue sendi. Ita esset sane Valerius; ipse id nonduim
expertus sum fortasse turdussibi malam cacaverit. Addit , ne certamini , quod nunquam sum initurus proludere. Prima 8 Secunda Epistola mea docent, hic falsum fuisse vatem Valerium. Dicit se non ignorare, qui
vir siem. Et in hoc falsus fuit Irim vis credidit enim, nunquam me illud subiturum certamen fuisse Historiam de Peralto hic more suo , hoc est fraudulenter, intricate, narrat fu Valerius, ctanquam si rem indignissimam, ac magnum aliquod facinus commississem, suis lectoribus exhibet. Illa autem ita se habet. Cum Orationem meam de Perfecto se Consummato Oratore habuissem, eamque amplissimi huyus civitatis Consulibus inscripsissem, dixi in illa mea dedicatione, ut Eloquentiae studiosos monerem, Gad Ciceronianam eos lecti-ctionem hortarer, esse quoddam hominum genus in Gallia , qui Parisiensis Curiae Advocatos eo enim nunc utar vocabulo disertiores es e M. Tullio Cicerone, afirmare non dubitarent. Quod cum per se ineptissamum sit, homines istos vocavi, id est, ipso Cicerone interprete, non apto ad judicandum. Quis autem homines istos recte judicare existimet, qui ita judicant mixtitaque, non alicujus laedendi ergo, ut dici Valerius sed pro bona causa, in commodum Studiosorum, qui facile sibi imponi patiuntur, libros istos Gallicosa vi de legunt, ut ab istiusmodi libris, tanquam a scopulis, caverent sibi. Eam rem in pessimam partem accepit Per- altus in dialogis suis Gallicis satis insolenter , ut in Dacerium, ita in me invectus est Epistolam istam mihi
monstrat Basinagius, ut me ureret scilicet, quem rem
istam non facile concoquere posse credebat rogabatque
16쪽
remanan in suas id Epheridas, referri,M homini isti aliquid vicissim respondere vellem. Ego posse eum facere, quoGliberet , respondici caeterum de responsitone ipsum securum esse posse nullum enim me verbum repositurum. Postea libellum issum per nescio quem ad me misit. 1κ legi, vix etiam legere potui, legit pro nobis Gallaeus, qui Gallorum scripturae magis ast ueverat Suaserunt amici,ut paucis scriberem ad Bathagium. Negavi primo id me iacturum, postea tamen epistolam brevem& scripsi, misi, de quo frustra dubitat Cajus. Ea id continebat, quod praesens praesenti significaveram : ipsum facere posta, quod vellet. En caussism, en crimen, cur meo agitet,is tam diris verbis proscindat, i rimus. Quid scriberem contra hominem , qui hodiernos Poeta Gabios, praestantiores Virgilio causarum patronos ipso Cicerone disertiores est e contenderet quid contra negantem princ a disputarem P quod faciendum negant Philosophi. Rectius sane, quam aut ego, aut quisquam, aut ipse Valerius etiam, qui contra eum se scripturum Promisit, gidius id fecit Menagius, aut quisquis est auctor elegantissimi illius carminis Catulliani, in hoc
O saeclum inspiens S inficetum
Saeculum Ludovici, appellabatur libellus in piaum saeculum ipse nomina Gallus, id est, librum istum, ψmnes, qui in eadem cum illo, Millius auctore, sententia hQmines Rogo, an in hoc sim negotio vituperandus'Rogo, an non laudandus, ab omnibus pacis quiexis amantibus aestimandus, quod homini isti, tam sto' lidam insanienti insaniam , Meam foventi sententiam qu/m ipsi saniores deinde refutarunt Galli, Boillavius,
17쪽
Dacerius , alii , nullo omnino respondere verbo voluerim Z Taxat tamen isto me nomine Cayus Valerius in usi grande aliquod crimen commissi em. Vides, Lector ingenium hominis, S malam mentem. Adjungis ibidem metimus, eundem istum Peralium iustiis Parallelis Toma ocri um contra me libellum palam edidisse. Eoo Vero id ignoravi; gratias i alerio habeo , qui id me do cet Iam curiosus fui rerum mearum, vel istarum potius, ut id ne'civerim certe non sPeXerim, hactenus. tum erat tempus dicendi, adsum S c inquit Valeritis T
quia sum Francius is Ait porro pag. 4 Valerius , post illam Peralti historiam, me nouamare, ni soloSingentiforius Primum
nunquam id dixi, nunquam scripsi, aut ulla st
dedi significationem Ipse quidem nullo, hia: ti
edidi quanquam hoc neget Valerius,nis ingenii Sed an ideo nihil amo, nisi hoc unum nihil unquam rus sum nisi hoc ipsum: Amo ego quaecunqu aut eruditionu aut ingenii specimen habent. α horifacio aliorum opera, quaecunque sint ista, quanti ii quam mortalium. Tam praeclare de iis loquor, iam aperto ore, sine circuitione, meam de illis sententiam fero
tam ben ne denique Judico de superioribus f '
dem sit detracturus. Dunemine vero magis modice sen
ti', quam de me ipso , quem tu sempe gloria ita:
mas. Nunquam glorior, nisi cum id mihi praeripere student, tu similes tui, quod ego ad me per sinam omnia vero me posse, utquam credidi nec esum laterias sum, angustis me limitibus circumstri-
18쪽
re ebo. Ad Eloquentiae studium non ineptum me omni no existimo intra istos me fines limitesque contineo; nunc ligata, nunc soluta oratione aliquid compono ; ut ad populum verba facio. Qualia autem sint ista, alioriam esto judicium. Nemo certe mortalium, nisi tu, Vala ri unquam dixit, quod tu publice scribere ausus es,&quod mox subjungere non erubescis, Ane nihil aliud publico praestare ut mediocre carmen , O miseram subinde Orationem componam Nisi omnem pudorem ejurasses, Omnem verecundiam exuis ei tale de me udicium proferre ausus fuis , Quamvis nunquam magnam de te ac studiis tuis opinionem conceperim , nunquam
tamen inducere in animum potui, te tam sine ulla hae n- te, sine ulla etiam fronte, hominem es e, ut istiusmodi de me sententiam ferres. Tu quenquam ista hominem Crediturum putas a aut sua Omnes sustragia, te auctore scilicet, nalutaturos existimas aliter deme judicarunt Rasinus , Menagius , radius , ac Favoritus , Principes Poetarum, Gallorum simul Italorum aliter doctissinatis ac diserti silicius , qui optime de his judicare poterat , Perdinandus , aderbornensis a Monasteriensis Episcopus, Poeta ipse clarissimus, praestantissimus, qui& honorificentissimis scribere ad me verbis dignatus est, luculento insuper munere sui mihi favoris testimonium. dedit Aliter item Serenissimus Elector Brandeburgicus, redericus cognomine Tertius , optimus ac liberalissismaus Princeps, qui&mihi, ut amico meo Broukh sQ, multa ac magna suae saepe gratiae exhibuit documenta Aliter denique Augustissimus Imperator Leopo 'α ιδ, qui pro uno carmine, nulla enim alia, credo,
19쪽
d numismate aureo, auraso insuper torque honoratum voluit. Haec ego non dicerem, Lector, nisi ut rebus, non verbis, ostenderem , me viris istis Principibus non dispicuisse , qui si me nihil nisi mediocre carmen credidissent posse eomponere, non suis nae dignum muneribus censuissent. De Orationibus nieis idem amicorum meorum, doctorum an super hominum , judicium
fuit. Vide quid , tum de his , tum de illis , in ph meridibus suis dixerint Lipsienses. Sed ego stultior sim ipso i serio , si pluribus haec velim defendere. Qualia vero tu carmina facis, Valera inepta, insulsa, puerilia. Quale rationes conscribis 8 hieme Sarmatica
frigidiores, quae sine fastidio , sine somno etiam, vix quisquam legat. Finis oratoris est persuadere quae in Orationibus suis persuasi id quis ornatus est Oratorius, seu verba spectes, seu ipsas quoque sententias mullum elegantium verborum delectum abesci sine ullo ea dispο-nisjudicio nullam rati inem numerorum intelligis quae artificii summa. Hae arcanae sunt nostrae, reconditae litterae , quarum tu nullum omnino aut gustum habes, aut sensum. Quare desine orationes tuas rationes vocare. Dissertationes sunt illae, herae Historiae, nec quicquam habent commune cum Oratorum sermone, quem
per excellentiam suo jure semerito orationem vocamus. Palpum porro Obtrudi , in sequentibus nulli serierius, laudando quasi, blandiendo, hoc unum mererire facere, firmans , quod veteres illos Heroas, Cicero 'nem, Virgilium , Ovidium c. imitandos tomum
censeam. Gratias tibi habeo , Valeri , pro honorifico testimonio. Ego vero eos non tissimum censeo imitandos, sed solos imicos , si paucos istius aevi alungas
20쪽
Requales. Illos autem non tantum imitauris censeo, sed ipse imitor, si nescis, Valeri, quod tu non potes Sc late annos viginti, immo triginta etiam istius, si dubitas, rei complura dedi specimina. Redit deinde ad Per- altum , cui aliqui reponere mearum non fulse virium ait, industriae, an mi Verum dicis , Valeri tuarum i yirium est . qui multo meis Gontior; tuae industriae, tui animi ego enim tantum industriae , tantum imi in me non agnosco, sitima non minus sum, quamiguorax quem tu tamen adeo superbum esse& in suum Trinas quas siolus ervaremgloriam antiquam Atticam, Patriae reddam mi os otiosique dcc Non dico me solum Atticum esses magis tamen ad exemplum Atticorum veterem illam scribendi normam accedere me existimant homines i eri quam aut te, aut alios multos. Non dico me Helialium esse sed propius tamen isti. melius, Danielem me Heliasium referre putant, quam aut te, aut Collegarum tuorum quenquam. Non requiritur os
illa Oratoria&Poetica in aliarum Artium Professoribus;
quare nec ea quae modo dixi aut ea etiam quae nuperscripsi illo ad eos pertinent modes quos tu tamen con citas in me omnes, atque irritas, quasi eos extrema illa parte me Epigrammatis laeserim: Nolite Lugaunum, Suadae comus, eu, ubi nunc es
oris S ivgenii is prior illa tui δQuem haec spectant verba , nisi Eloquentiae Prosesi - ς nis Oratores Poetas nisi Cunaeos Heliasios, audio. quorum nihil simile vici eas hodie. Hanc tamen sivrr te roterviam appellare at et Valeris pag. s. injurium suis e dicit, in praecipuam latriae Acade misim insubricos inpraesertim siquentiae Professores, o etiam Creatores. Eorum es curare nam ratio