장음표시 사용
31쪽
miniscebaris , quando tot praeclaris pustherrimisque in gemium monumentis sub unum fere idemque te ι me
cumulasti orationem tuam multa quidem cum voluptate perlegi, ct succi sitim miratus sum, nihilo infeliciorem eo, quem solitus es praestareis Poeticis lucubrationibus. De Poematio, quod inscriptam voluisti meo nomiani, statu is pro arbitrio. Id tamen quando luci non subtrahendum arbitraris, mecum prolecto sentis , est enim dignissimum, quod litteratis oculiscin publico se credat. Gas illic in me cumulasti laudes , eae nequaquam permittunt, ut fusius Virtutes tuas depraedicem ne exem plum a te mutuatus videar, etsi major jure quam tu,
id ego tentare poteram. c. ale, suavissime Franci, S mihi velle , cum nihil affectu hoc tuo habeam ant,
quius, perge. Vianae ad Leccam cla II LXxx. a. d. XII
Vides, Lector , quid de me senserit Vir iste vere illustris, dc multis mihi nominibus observandus, cujus mei amoris, an ctus publicum illi plus semel testimonitina dedi. Oratio, cujus satis luculentam, ut apparet, men tionem facit , quam omnium ingeniosi istinam vocant
Lipsienses, quam super mensa amplissimi Bergit, Crucio
Grono vioque praesentibus, irridere ausus est palami et- Ierias Orationum mearum est quarta, Encomiam Galli Gallinacei continens Carmen, cujus meminit vir Nobilissimus , illa est elegia , quae in priore Poematum meorum editiones, libro primo legitur ultima, quam ad ipsum lanam transmisi , in quarto, ut vocant, impressam, nam ante istorum carminum editionem in vivis esse desiit, v 03-ρ- Non malum itaque me orato
32쪽
Rean agnosciti Poetam Nic. Hein us aliter multo quam fas Valerius , qui non nisi mediocre carmen seram orationem componere me posse amrmat. Sed ce tibi aliam rursum quiae Viri Epistolam.
S. R D. Arro pulcherrimos versus tuos ad me perlatos esse idque litterata Gisberti Cuperi Vira consularis ma- , qui eos a nostro Gravis tradendos mihi acceperat. Muneri per se longe gratissimo pretii nonnihilum additum est , quod praeter ex peritationem omnem ad me ser Uenit. Debebam, mi Franci, in tuas nunc , si unquam, laudes meriti imas uberem me is copiosumpraestare sed niuiis sis praeconiis os mihi obstrudium Se podibundus agnosco. anquani sit laudandum nunc te susciperem, quod Iro jure meo poteram debebam, haudquaquam tamen assurgerem ad illam ingenii tui felicistimam facultatem, qua sine aemulo excellis , c. Vianae ad Leccam Anno 1 occlxxx Nonis sextilibus. Apparet ex hisce litteris, quae viri illius sententia fuerit de studiis meis Poeticis, quae hic frustra elevare studet Vsilerivi, qui&ipse aliter sensiit, neque mediocrem me Poetam esse, unquam ante hunc diem ausus est dicere.
Quid cogitaverit, nescio quid scripserit, scio: si tu quoque scire desideras, amice Lector , satisfaciam desi a derio
33쪽
derio tuo, &ipsius Valerii verbis V iterium refutabo. En autem eas ipsas , quas ille ad me olim exaravit Epistolas.
ID quod nuper recepi, quum Te videre, is exoptatissimo tuo colloquio frui licuit , praestandumIam visum fuit , celeberrime Franci Mitto itaque exemplar carminis in Clariss VIac Gronovin asii, sed quale ego, vel
Cluυienus ne tu mihi ex hac confidentia, dicam, antemeritate , qua illud Dbi e exactissimum Tuum judicium mn invitus pati videor a Cersariam mihi aliquam tu animo tuo constituas: Hyectationem dico, quam te exiguam habere , vel potius nullam velim , ubi ad legendum accesseris. Nec enim tam suffenus sum, ut in amoenioribus illis Musis , in quibus Tu cum Nobiliss. Helasio, principatum a Vere obtines, immo gloriam antiquam soli retinetis, me quoque aliquid pos e existimaturum te putem satis mihi illud est, si non alienum meplane ab iis esse, aut rumice Vel barbare abhorrere censeas Vala, Vir Excellentissime, Daventriae a. d. x Novem-ίreis clario LXXIX. Agnoscis alium assi hoc Valerium. Eundem tamen ite rum audis, ex aliis ad me litteris, in eandem sere sententiam scriptis , quid ille tum de me senserit,is hoc ipso Poetico studio meo, animadverte. Viro
34쪽
I AC PERIZONIUS. Era gratulatio reprehendi non solet, si Tulli, des
hati scio an sera Gratiarum ad Ilo IngenteSequi dem tibi debeo, Vir clarissime, pro missio tam eleganti, docto simul munere , seu dum prius perfundi gestio Voluptate, quam ex doni tui perlustratione mihi certa spe βrmabam tamen exspectatione majorem pem cepi, tantisper incii mei, quam scribere debebam, rationem distili, Liuid multi quod dudum debueram, nunc tandem graesto infinitas tibi ago gratias, quod me quoque isto tui ingenii fetu, leporis, venustatis, omnis elegantiae penitus referto, impertire voluisti. Vale. Franequerae.a. d. V Kal Oaucto IacLXXXI PI quem feliciter decurrere te velim. Loquitur de Poematis meis, quae anno 1682. in lu-Cem publicam prodierunt, pro iis gratias mihi agit Valerius uantam mutatus ab illo Hectore Quis aut eundem hominem illum esse , aut de eodem illum homine loqui credas Ego non capio miram istam'. 7 μ ρθωσιν, & ipse opinor obstupescet Valerius. Dole-ψ:nx et oculi certe , ubi has viderit ο φθαλμων ἀλγηδόνας. H-ςc de Poetica mea facultate Latinaci videamus de
35쪽
Iam ingratum mihi nuper accidebat, quod Te domi
on invenirem , Vir celeberrime, tam jucundum mihi nunc obvenit, Te audire tamen , cognoscere in elegantissima illa Graeca latina Elegia, cujus copiam mihi fecit tua comitas. Solus es , quem diligunt Dii, cquem nascentem Musa vultu sereno videtur dignata ita omnia, quae a te proficiscuntur, tendunt ad retinendam gloriam antiquam patriae, pene alioqui collapsam promsus. Sed non nostrae laudis egent tui ingenii fetus. c. Vala, Vir Praestantissime, me in tuis numerare persevera Franequerae Pria Kal. Novembres. II Ioc.
Animadvertis, vel ipso GIerio Judesce, me aliquid amplius, quam mediocre carmen posse coni cribere idque, eo agnoscente& confitente, uti Latine citat Graece ξElegia autem ista, cujus meminit , Latino Graeca , ea est ipsa, quam in obitum optimi Principis Ferdinandi , a-derbornensis ac Monasteriensis Episcopi , magni illius Herculis dicam, an Apollinis, Musagetae utroque sermone composui. Accipe nunc ejusdem generis aliam eundem in modum Epistolam. PE-
36쪽
Γ xiij tandemsos longam Umolestam mihi sane moram Libellus hisce Anima ersitanum Lissoricarum in publica luminis auras Patere eum veluti ανι δωρον, valde licet impar oucundissimis tuis atque inger iosissimis Musis rependi, dum nihil aliud habeo, quire spondere illis 'Meum S vel se pergesis me demereri , mittendosubin-ue limatos genio tuo Musarum fetus, quibus ego a Pior, Massicior majorem in modum. c. I ale, vir Clarissime , is quod cis amare me persevera Franeque se
a. d. XL M. Ral. Martias, anni cI II LXXXV. Audivisti halfhenus, Lector, quam de Musis meis, tum Latinis tum Graecis, Opinionem haberet Censor, dum ista
ad me perscriberet nisi aliter senserit, aliter scripserit. Quid si ejusdem tibi sententiam promam de hoc ipso Oratorio studio, stadia voce, .mollibus istis gelsiculationibus, quas nunc deridet tantopere miraberis, scio , Dbstupesces. Ego certe, dum lego, horreo, in uno &χOdem homine tantam inconstantiam esse. Tota res memoria mea effluxerat, qui non soleo ista retinere, multo minus diurna referre. Sed gaudeo me tantum praesidii invenisse, ad profligandum Heroa nostrum, in reconditis δί erioribus litteris quas fore nunc studio prosequar, PQstquam has auxiliares mihi copias suppeditarunt.
37쪽
Oram quod nuper facere volebam , cum Me δε- mum excurrissem, tisicio meo ut defungerer , ac ἄ-cia deferrem, titero idem exequendi occasiionem, quaeritro offertur , amittere nolui. Juvenis hic , qui hasce perteret , Virim urbe sedem I xurus , rogavit me , squidvellem, immo vero , ut Vellem, quacunque ratione aditum ipsi aliquem aperire ad Tui noticiam observantiam Suspicit te se veneratur , tanto magis, quia 4pse Poesin, qua Tu Graeca Latinaque Principatum facile obtines, sed vernaculam ille si ali eliciter, cperite excolit. Dein houesto modo sublegere tibi studet tuam il-
Iam artem eXqui ii tam pronuntiandi , ac recitandi decoresciteque paratas concioni rationes, futurus quippe Orator Concionalis jeu mavis Eccles sicus. Haec sunt,
praeclare Franci, qu Te volebam , nec es quod amplius tua tempora morari audeam. Vale , nos tui amantis mos vic4 amare persevera Pranequer o id Eidus ruintileis. VI II LXXX v. Quid judicas de hoc homine, Lector aut quid ipse de se audicat potius, qui de eadem re iersona, tam variam ac diversam sententiam profert Liquet Martis filium esse
hunc ἡ λοπροσαλον neque quicquam aliud quaerere, quam rixas contentiones, malum ac malignum animum obliqua in optimos quosque instigante invidia. Apparet ita que
38쪽
33. que quid de me senserit& vir iste illustris Scipse quoque terius , ima nondum esset Accinctus, neque multum Vero habere, quae hic dicit Hus. Ut vero magis me ' 't, accenda , ille diceret ait amicum meum ab his e moenioribus digredi saepe ad paullo severiora. Quod ut verum esse ostendas, citat libellum Rasini, ubi vir ille comparationem instituit inter Pirgilium m merum , quem e Gallico in Latinti transulisse hunckpsum significat. Verum est, quod dicit , sed ex isto mu-a ceo, cum ex omni Valeriis, nullam unquam lauream quaestivit amicus iste Libellum illum converterat , dum Ultra jecti esset,insatis haberet otii, suadente hortan x claris . Graevio , qui Latino ista sermone legi e re ς0mmuni fore judicabat. Eam autem,qualiscunque sit tandem, cum Henninius sibi gloriam vindicasht, adeo non graviter tulit rem istam Janus Brou khusus, ut hanc illi palmam cederet universam , neque unquam ad reS suas repetendas miserit Fccialem. Agnoscis, Vialeri, multo eum generosiorem te hominem esses quantis enim clamo-xibus, quantis jurgiis, quantis convitiis etiam tuum tu istud opusculum vindicasses Addit, do Ias in San -Qorium notas eundem meum amicum scri isse Verum icit, cum hoc dicit sed ipse id dicere Auctor potuisset, si tanti putastet. Is vero cum nomen suum noluerit adde vetuerit etiam, disertis id in Praefatione suadix Verbis, quis tantum tibi juris concessit, mi homo, ut 0mRibus faceres palam,quod ille voluit occultari ti,quod xkbi ut secretum commiserat, divulgares Rem secisti, ut
hi minime licitam, ita ipsi valde ingratam. Quod Vero z p io addis, alterius generis est, nec indignum il-hu auctore futurum est opus , quod magno cum desii
39쪽
3 adesiderio exspectamus omnes. Hic vero exclamat Noster: haec viderepotes, hae erre, nec raperis tantissimulis incitatus ad decoram aemulationem 2 Quis non ex animo loqui Valerium putet, famae meae consulere hominem credat Fraudulenta ista sunt verbi, cinsidiosa, Non enim meum captat, aut rei litterariae commodum; sed videre desiderat aliquid , in quo Censoriam suam virgulam, criticum illud suum acumen eXerceat. Adeo Clus iste Valerius ubique Valerius est. Dicit eadem pag. 7, media Et certamen erit Corydon cum NEMINE magnam. Elegans parodia Virgiliana, longe suavius est Plateria
num illud Nemine , quam illius Thyrside Sed quisnam iste est Nemo quis corydon nae Corydonem esse, Patet e versu sequente.
Possem eadem elegantia dicere, qua ille modo: Nemo, Nemo , quae te dementia cepit 8 Non minus enim hoc suave est , quam illud alterum. Si
ego itaque Corydon sum, ille sit Nemo oportet. Vides, Lector, latitare voluisse hominem istum, S sub fictilio illo alerii nomine suum in me virus evomere 3 Et lati-taset omnino hic ipse, ac solito suo more, se Valerium Accinctum non esse, mentitus, ut puto, fuisset, nisi sub principium pag. se ipse indicasset, in domo Jani Brou khusi eo tempore , quo sermo iste, quem narrat, habitus ibi fuit, se fuisse dixis t. Adeo in omnes se
formas convertit, ubique dolOS&fallacias, is λογων πλωίοι- , nectit auus Valerius Nemo Lepidam autem istam nominis transmutationem e Homero hausit,ac, Luciano, apud quOS
40쪽
quos Vivges , cum μανα φθαλε ρ illum Cyclopa , Poly Phemum , excaecasset, nomen ab eo rogatus , I eile se dixit. atque ita miserum illum Gigantem suo decepit
autem, non Polyphemum potius appellari voluisse Vale Num nostrum nam&ipse est magnus, neque lus aut Hulus vocari posset dc praeterea moribus est valde Ociopicis ac Polyphemisis lacerat insuper ac discerpit omnes, ii vos, si posset, manderet. Tum, quod capist est rei celebris admodum est inter cognomme sibi Gillantasi Cuclopas Valerius , πολVφημγ, Grau φη
, si utet immerito Polyphemus appellari
Posse videatur Valerius . cujus illustre nomen Denique ali I quiddam est, in quo illis inter se convenit optime, quod, ut ille amiserat oculum corporiS, ita hic mentis quem ut ille nimio vino, ita hic nimia Perdidit piλαυτ Ita ut alter quasi sit Polyphemus hic noster, nec minus, quam olim ille, Monstrum homendum, forme ingens, cui lumen i
ace ii quod Pobphemus, ut Etruscus olim Meaen
tius, pius fuerit valde ac religiosus. Sed, viis dici, V es natuit esse Valerius, quam Polyphemus. Cui viro uti prudentia ac sapientia neutiquam conferri potest, ita hoc cum illo commune habet , quod sit πολυJρο- Versipellem diceret Plautus , ellacem appellaret Virgilius , duplicem, Horatius Bilinguem, Phaedrus. Quis non serpentem ess e credere Bilinguem istum; si qRQ latret non sibilet In hunc itaque hominem ver 'A l , qui, instar Chamaeleontis, continuo colorem