장음표시 사용
21쪽
nem addit, quasi dignorarent illustrissimi Curatores
ne quid Academia detrimenti capiat. Primum , nego haec sinrrilia esse, quae honesti& generosi animi verba sunt. Sed verum non amant homines, in Poetis praesertim M verum est vetus illud: Obsequium amicos , veritas odit parit. Dcinde nego item ullo me laesisse alios, praeter illos Eloquentiae Prosesores ad quos haec possunt spectare. Ego vero te potissimum ante oeulos habui, Valeri, quem ineptum non minus Oratorem esse dico , quam
Poetam. Ad Curatores ero quod attinet,neutiquam haec
ad eos referri res potest. Illi dignos circumspiciunt Professiores, qui si deinde tales esse non comperiuntur, non est ipsorum culpa sed hominum. Video autem, non apud Collegas tantum tuos, sed & apud illustrisnmos Curatores te mihi invidiam creare volitisses in quo tamen frustra te futurum existimo. Perspiciunt enim artes tuaS,&, quas mihi struis, insidias Carpit porro eodem loco Valerius, quod in Elegia quadam Graecanica anno 1686 Amstoloclam pronuntiata , dixerim , sub finem illius alio translata jam Musas, imprimis Graecanicas, pro
Dous Consiles, Melodamenses pro Daniele mi ome nunc fore, Min pangendis Poematibus, praesertim Graecis, id hoc me loco facturum quod ille olim Luduni fecerat. Quemotandunt haec verba Si quenquam ista
ostendere poterant, Matthaeus is erat Stadus,qui pulchra, i qualia tu facere non potes, Valeri, pangebat Pocmata Graeca idque jam fecerat, per aliquot annos. Sed nec illum nec quenquam laedere volui, & ut ille mihi concedebat primas, qui non natura sed arte atque indu1trias tum se Poetam praedicabat; tanta erat viri modestial)ita
22쪽
ita ita ego in publico munere constitutus, adsermandam iuventutem delectus, sine cujusquam invidia hacc me dicere posse existimabam Invidiose tamen , ut solet, haec proponit Valerius , me aegrotorum more scio quam με αμόξ φωσιν somni e , affirmat , quasi ego jam totus in Heinsium transformatus essem. Pretium operae est ipsa Ierba adducere, ea autem Orationum mearum Pag. IS. ita sonant.
tim tam suavia est tire me non erubuisti in frequenti
ditorio, as everat, Mucrum hic dicit, Valera s. requens auditorium fuisse , ait multos ergo auditores habui , nec semper solus obambulo Addit haec me est tire ausum fuisse. Ita se res habet neque quenquam illa offendit, nisi, post tantum temporis intervallum, decennium integrum , hunc ipsum nostrum Valerium Verum scilicet audire non potest, qui verum ipse nonducit. Haec nimis tibi magnifica verba videntur, &Thra, sonica, Valeri 2 audi quid in hac ipsa dixerim Elegia pagina praecedente.
Vides verba generosa, neque timidi, ut puto, animi signa id est istiusmodi hominis verba, qui pro causa, ut C Xisti-
23쪽
eXistimat, boni, ac re sua, aliquid dicerevi audeat simul&possit quae si tibi nondum sussciunt , Audi, quid
scripserim etiam diu ante id tempus , ad Serenistimum Principem Ferdinandum, in Eucharistico ad illum meo, novellae Editionis pagina nam imprimuntur denuo mea Poemata , audin Halari Θ in quibus tu tuum invenies locum s stabis enim in iis, ut in domo Persei stabat Phineus pagina illius, inquam , ditioni 79.
Illa dies juit, innumeros cum Belgica telluS, Nutribas olim vates, murisque Jovebas Leida tuir, cum Scriverius , cum clarus ambo Baudius , et veterum culto sar min us aevo, Fonte Caballino madidus , cum maximus ille Gentis honos nostrae rotius, gnatusquesaterque Non minus illuseres cantu quam sanguine, Dousae, Devoti Mus siousae , Heroumque Ducumque Progenies, Ducibusque atavis majoris istio caliger , Aoniae princeps ductorque cater 8,
Agenti late sompa tua templa terebant. Aunc oblita tibi tot nomina: tinc tibi vates
Excidimus fugitque suo de limine Phoebus. Quid dicis, Valeri nam haec aliquid amplius dicunt, aut nihil certe minus , quam priora illa miror istum te locum praeteriisse, neque oculis tuis emissilis eum te videre potuisse qui in rebus istiusmodi indagandis sagacissimus esse soles. Vides,quid sentiam de Leida Veteri,dc de praeclaris hominibus, qui loco isti olim famam dederunt,
quorum tu VIX unum aut alterum nominas tantum
sicco quas pede transcurris in Oratione illa tua nupera inaugurali ipse enim pro iis es, Mavus Valerius Accinctus istorum facile numerum suppleturus est omnium.
24쪽
Vides item quid de Nova illa sentiam Leida, vel jam di
dum senserim potius nullo ibi amplius in honore Poctas esse . Phoebum: Musas aufugisse , ac pristinum suum domicilium deseruisse. Ridet autem quod Amstelodamum eas concessisse dicam, iniquum me fuisse ait in eos, qui tum rem ras Lugduni Musarum cacra curabant, Theodorum Dchium, Jacobum Gronovium, iros eruditissimos. Nunquam negavi virω illos eruditi mos esse. De ingemifoetibus quaestio est,
quos tu non amas, Valem. Nec mirum sane. Qui enim
Rliorum aestimaret ingenia , qui nullum ipse ingenium habet Cum Theodoro 'clio longam habui amicitiam, non interruptam, qui luculentum de me ac studiis
meis, in sua ad Tacitum Praefatione , testimonium aedit. Nunquam verocille laudem Poeticam assi clavit immo aperte, se non esse Poetam, neque ullum omnino Versum pos e procudere, palam testatus est. Nam cum
Nichlaus aliquando Heliasius vel unicum illi paucorum versuum Epigramma extorquere vellet per jocum,dum in Rus uterque hospitio est emus una, nullam illi eXprimero Potuit meam. Quin ingenue fatebatur, se nullos unquam versus fecisse. Vides illum multo te sapientiorem fuissse, Valeri y qui tales utique, quales tu facis, conficere facile potuis et, nisi scivisset mediocria carmina etiam , multo magis illa, quae longe infra mediocritatem subsistunt, ut tua ab omnibus repudiari&irrideri. Nullo ἡδque modo hisce meis Vir iste ostendi potuit verbis. Et sine minus hoc meo eum sermone ostendi vivum,quam suoxuu nuper Collega mortuum , qui poss/ id at/smer ς4βm per aliouot annos eloquentiam nihil me e nis no mucomati ii testatus est palam. Haec de RIckio.
25쪽
Quod ad Pacobum autem onovis attinet, paullo alire se res habet. A puero mihi cum eo amicitia fuit, hoe ei ab co tempore, quo Parentis ipsius me disciplinae tra-
Ciui eam deinde conservavi, danctissime colui, cuius rei extat in Pocniatis mei mea ad ipsum transmissa in Hispaniam Elegia quam novae Carminum meorum editioni inserendam duxi, ob memoriam amicitiae pristinae. Quanquam Jam impressa esset Elestia ista , - τῆς ἐυδ . Studui illam sopire loqui cum homine volui cum eidae essem ante dies non ita multos , sed ille videre me noluit, nescio quam caussam praeteXens Epigramma quoddam allegans, quod a me consectum agebat, Qua quo Gaeti se sollinem appellatum dicebat. Ita videsi
Ceta .era suo acceperat, qui istius me auctorem carmini esse contendebat sic enim se audivisse a suis in hac urbe macis ast everabat. Ita ubique sibi amicos parat mini hostes concilia , ubique incendium conflat nisu usille' malignus Valerius More vero solito Heros iste mentitus est, cum hoc dixit: ego enim carmen illud non
sed si novit perdere perpetuum amicitiam malo quam in bullus aut illius gratiam ullum proferre menda' um. Hanc autem rem ita se habere dixi, cum Leidae essem, amplissimo Bergio,, clarissimo item Voldcro. is ergo , qui nunc nulla mihi de caussa iratus fuit aliquamdiu, nunquam mihi significavit, quod hic ait Nerius ista sibi verba non placuisti, aut ullo se notatummodo. Neque vero rem istam in malam accipere partem
Potuit, ili Poeticam, quod sciam, lauream assectavit nunquam. Recordor etiamnum quae juvenis ille milii
26쪽
dixerit juveni. Memini quoque multos eum postea vem fecisse Poetam vero unquam esse voluisse, non memi- i. aut in hoc mecum curriculo contendere cupiis e. Ha bet suas iste Virdotes, cin Criticis , ac Graecis praeser-xina auctoribus , ea eum praestare post e Xillimo, quae non facile alius, ne ipse quiden Valeritas, qui sibi blanditur tantopere , cquid vis se facere posse cXistimat, sit praefluurus. Longe enim aliud quid ab e ius mihi liano Promitto, quam a Valeris illo, quem in secunda sua nobi pollicetur Epistola. Quamobrem non possum in ani lum duceres, his meis verbis ullo modo laesum esse Vonovitim , qui post illud tempus sinceram mecum , ut δ' te, non fucatam, ita credidi certe, credo nunc quoque, amicitiam coluit. Et si rem recte putemus, ubi tu existimas , Valeri ad te nina provoco habitas e tum temporis Musas , Leidaene, ubi I Beodorus 'c ius erat, Iacobus Gronovius an Amstelodami ubi Pa-vus degebat Brou holus, Petrus Franciunt aut, si de Graecis tibi carminibus sermo est , ubi ego eram, cMatthaeus Stadu, Quid videtur Valeri yaudes proferre quod sentis Responde itaque, si audes, si potes. Vi- autem istos, modo nominatos, tunc temporis Lug- ni Musarum sacra cura siri, affirmat b dem Valemus. Quid hoc est, Musarumsacra curare an carmina pan-gςxet ita proprio sensu deberet accipi , credo sed sophistam hic rursum agit Valerius , generali significa- λψne accipit pro Litterarum Eloquentiae Proses xςm esse. Quod si ita sese haberet, Oratores tantum ea gybδ respicerent, non Poetas. At ego de Poetis solis tr xica facultate isto locutus sum loco. En artes Jam vero cum dixi, mel insadem fore, an tum
27쪽
dixi, me in Hein sum totum quantum esse transformatum; an vero, me ejus nunc loco futurun P si prius illud, ergo 'lodamum erat Leida Amseia, Rhenus Consules, Donsae id est Leidensis Academiae Curatores, non hujus civitatis Rectores. Quin, plures sic essent Dousae, pro uno , mirabili quadam μί' Mρφωσε , plus quam Pythagorica ac o quae cum sint absurda, cinania, immo αδ- Omnia vel caeco apparet, quam futilis auctori su similis sit, argutatio ista Valeriana iniungit ibidem Censor nihil me esse ad insimisi Multa eum docuise, scri P , multos Graecos O Latinos Hores illus isse raci haec omnia , neque unquam
me insium esse dixi non magis quam te Salmasium Novi illius viri virtutes, pluris, quam tu facis, facio Nunquam me illi composui , nisi ubi de studio sum locutus Poetico, Oratorio, ac versibus,praesertim Graecanicis , ut hoc ipso in loco. Et sane similior ego summissio, quam tu Salmas iis ego enim oratorium cum eo Foeticum commune studium habeo tu cum altero
illo nihil habes assium, nisi livorem maledicentiam Princeps fuit Litteratorum Salma coryphaeus Tu, cum Uus doctrinam ast equi nequeas, ut aliqua tamen eum reseras Parte riXandi ac litigandi ab eo est dium mutuatus Ut vero is crudelem in moedum habuit, exercuit quamdiu vixit, ita tu me e dem isto tractare conatus es modo. Sed nec istius aetatissum ego, cujus ille tum fuit nec tu eam vim habes , utcunque malitiam, quam in suos iste exeruit inimicos Sed age, quantum Potes , annitere. Tu te Salma sitim praestari ego Hei in ero , qui nunc demum ex vero
esse mihi insitu videor, postquam te, non Stamasium, sed
28쪽
sed alterum mihi Scioppium nactus sum. hiod vero ad, di per exquisitio recondita,exinterioribus litteris eruta, ipsam S suum o Lugd. Acad. nomen aeternitati conse- osse , id nescio an ab omni parte sit verum. Ingenii Viam dotibus , Poematibus praesertim e rationibuS, tantam eum gloriam adeptum puto. Non magis ςst verum, quod addit, non alias eum obdotes ad Farisam ornandam admotam fuisse. Nam ingenii sui Secunditate , iudio imprimis Poetico, Iosepho se ςQmmendavit Scaligero, de annorum v III uvenis ad loquentiaei Historiarum professionem fuit vocat US. Adjungi pag. 6 , si non aspernari Poetarum delicias, simare, Scolere Credo, S patet ex Valerii ipsius carminibus , elegantibus sane mirum in modum
Ut saepe summa ingenia in occulto latent Repetit eadem pag. quam Sc adduxerat supra, illam de Peralto historiam, meque, si missio similis esse velim, respondere isti homini deberes, contendit. Ego ero aliter sentio, istiusmodi homines cum eodem il- insio, contemnendos puto. Ut vero dignum iste sibi adversarium habeat , eum tibi commendo Valeri, qui jam multas copias auxiliares ad istud praelium com-PRrasti qui jam te accinges, ubi me profligaveris quem tu Tam facile inces, quam pyrum volses comes diddit, ut ianio magis me incitet adscribendum, ita jam udum fecisse amicum meum, Janum Brou khusium. NO- νζro, Lector, malignum hoc loco ac malevolum / animum , qui istum a me sodalem avertere , ηλ ς tam longo usu conjunctos discidium sacere amicos Muςt, inalis vero artibus illud aggreditur, ab ista cum parte
29쪽
parte laudando, qua minime alidari velit, ac mea illius versibus postponendo Tanta prudentia est Janus Brou k-husius, ut litis non facile blandimentis cedat tanta modestia, ut non magnifice de suis sentiat tanta aequitate, ut meas mihi laudes non detrahat. Qitidie meis ille versibus sentiat, ex ipsius apparere Carminibus potest. Quid de me Nicolaus udicaverit Hein sitis, lan id verum sit, quod hic dicit Valerius, longe meis praestantiora est amici mei Poemata, valde dubito. Scio illa optima esse , melius id novi Clo Veserio , qui de his udicare non potest, is ullum habet gustum harum lautitiarum, si cnim haberet,aliter scriberet. Scio item non male de meis opinatum fuisse Nic. Heinsium, qui si non aliquam de me opinionem concepisset, spem in herba stulgere vidistat, non carmen illud meum, quod ante annos triginta composui vix octodecim annorum Iuvenculus,&quod meus ad ipsum Praeceptor non sine verborum honore transmiserat , oh. Fred Gronovius, inter Adoptiva sua Poemata praeclara doctorum nomina , collocasset. Sed quoniam ad mortuos provocat Adversarius meus, non inconveniens huic loco videtur, quid Nic. de me senserit Heliasius e illius ad me Epistolis in lucem adspectum
S. P. D. Citius ad me bina missi ii pridem una cum tuo ac Moul-husiano carmine, eae, Mi ranci, non Hagam Comitum, uti
30쪽
uti Vifactum es, sed recta manam fuerant mittendae cte.
Addam exemplar tuae Eclogae , c. De ea vero, quias me sententiae ferath , paucis accipe. Vidi miratus sum, progressum cie Poetica omnem nondum te cc n. summasse, adeo in iis, quae dedisti nuper, cum temetipso felicem contendisse in modum , nec sine palma, p- P rebat. Tum semel iterumque attentus carmen perlege-x-m , cum lectionem Mus denuo sum adortus una cum nostro Graevio, qui ad me acentem ex morbo inviserat Drte roximis diebus Is autem lectione adfluem perduecta Iudicio meo subicriptit, quod ignorari a te nolo. Vale, ranci , meque , quo acis , amare iugo eram perge. Vianae ad Leccam L cla IIcLxxv III. a. d. Ianuarii. ἡ Εςloga, de qua loquitur , est illi, quae Natalis Chris , sive Polores Bethlemitici appellatur. Eam ad Prin-ςipem aderbornensem se missurum promittit πάνυ qua quid senserit, ex ipsius verbis apparet. Non gravaberis, credo, Lector, qu sdem argumenti unam atque auxerant, istius Viri Epistolam legere, qui docto inium Judicio Omnitim, in hoc scribendi non minus excelluli genere, quam in ipsa Poetica. Eae autem ita se habcnt.