장음표시 사용
101쪽
Reprobatur arbitrium estissam Rivisi
partem stricto praecepto pro Captivis separare tenentur tEt hae eleemosynae in naves, in malum , in funes & remis pia in milites & Officiales impenderentur Z Proiecto , utinaee mala intentionis esset executio, ita & pessima pecuniarum Redemptionis foret administratio; optatus ne exinde siperandus successus quem vix quis expectaverit. 6. Suo irreparabili damno, quod serb didicit , dc nos serib docuit Sebastianus Rex Lusitaniae, audire libeat et Hic anno Domini Is78. laudabili quidem Zelo propagationis Chrissiani Nominis per Athicam , sed contra prudens Philippi II. Hispaniarum Regis sui Consiobrini consilium, iuvenili impetu expeditionem contra Molu- cum Africanum lascepit , suam cum Muley Melech Regis Feg & Maurochii quem tunc protegebat I potentia conjunxit potentiam et neque hic substitit Sebastianus
Rex, in mentem venit, N. P. Rochum a Spiritu sancta Teutae cum quibusdam pecuniis existere, & Redempti nem parere, Rex perpendit negocium, utitur occasione,& intra se hoc agit consilium t hunc exercitum non minus ad prosternendas Maurorum vires, quam ad Capti vorum rumpenda vincula comparatum esse, conveniens ergo videri , ut pecunia Redemptionis pariter in hoc hellum serviat, quod tantum toti profuturum Christianitati cognoscitur 3 Neque Redemptionis intentum frustrari Rex exillimat; nam taliter , si vicerit , multo plures Christiani a miseranda servitute liberabuntur , quam ti arato lytro exsolverentur et Rex itaque Zeutam scribit'. Rocho ut sibi mox pecunias redemptionis transimittat ἔquod & obtinuit: sed P. Rochus ut infelicem eventum
in spiritu praevidit & praedixit , ita & res successit , nam die Augusti Anni supradicti cruentissimum servet proelium , tres Reges pereunt , Muley Rex Maurochii de Feg ab hostibus in fugam actus, dc dici persecutus subinmersus est in fluvio ; Rex Sebastianus Lusitaniae cecidie in proelio , neque amplius inventus est ψ Molucus verbinfirmitate eadem die periit. cui postmodum ejus Frater Hamet successiti Tales sperandi sunt eventus dum uis
102쪽
cra, ct iacultates pauperum prophanis adhihentur usibus. 7. verum, quod apud omnes in consessis est, si taliter hae eleemosynae applicandae forent, neque Christi fideles in hunc finem tam libenter & liberaliter darent, neque Religiosi tam diligenter colligerent illas; nam hoc potius esset destructivum quam persectivum lacri nostri Instituti, quia institutus est ordo ab Innocentio III. Sum. Inme. III. mo Pontifice , ut eiusdem verbis utar t Ad vilemptionem captivorinn, qui sint ineareerari pro Ga tarim . manis non verb, ut Oido Regularis & Monasticus militet in m ri, ut volebant: sunt alii quibus illa incumbat provincia. 8. Sed deiacto in Redemptione Captivorum Catholis
eis e regnis multae exeunt pecuniae, quibus divitiae n strorum inimicorum in nervum belli applicandae cumulantur et Hic est multorum cum Garret lapis ostensionis D. I.
petra scandali. Sed amabo; qui ista aegre iere S conque-reris , si tu ipse sub dira infidelium servitute & captivitatis Iugo ingemisceres. contradiceresne ρ quω aliquis ex pura Christiana dilectione velit venire , ut pro tua redemptione lytrum deponat: nisi mentis inops & delis rus sis. non credam; quin si quis tale consilium daret, hunc severe reprehenderes ue ergo quod tibi non vis fret,
atrari n. fereris. Principium est naturale, & per se notum. Sed qu im nullum sit illud inconveniens, quod ex Redemptione oritur , adverte t si vas, lices satis grande obvia
utar paritate) hoc plenum aqua de fluvio transferatur in fluvium , quantulum hic minuitur,& ille augetur Θ defluit
S refluit unda, nec sentitur, nec advertitur: pari ratione ἔquod detrimentum vel augmentum pecuniarum unquam
animadversium est, quod causavit Redemptio Eleemosyna est . quae natui a sua magna non est; & licet Catholicis e
regnis ad inimicas regiones aliqua transseratur pecunia 3 quid inde ; in torma circulari cuditur pecunia, quia nullo in loco diu consistere potest, de manu volvitur in manum , totum circuit orbem. Pecuniam, quam Redemptores in Christianorum expendunt liberationem, eandem
Brian Turcae , ut sibi suis provideant necessitatibus, tra-Κ a dent
103쪽
7s Reprobatur arbitrium e usdam Bliti
' dent Mercatoribus Chialtianis, quorum numero mulia , sunt , qui regiones in illas sua dirigunt mercimonia. 9. Sed concedamus casum . qudd eadem pecunia applicetur in nervum belli , & inde numerus nostrorum Z inimicorum con rietur e quid causa mali ξ Semper ba hari dc numero & apparatu nostris sertiores itare ; quid 'inde sere per hoc vincent ρ nequaquam; sed ea nostris cedent in spolia. Nunquid Deus, qui elicit de malo bonum . eliciet de bono malum ρ oc nostra bona opera puniet, qui proemiat illa a Christiana mente apagesis talis dementia. Spiritus Sancti apud D. Paulum infalli As Rom. bilis est veritas: Dilectio proximin lum mn operatur, tunc u su ciet adversitas, dum nulla nobis dominabitur iniquitas. μνbis moratis verba sunt Magni Doctoris ' S. Hieronymi --Hυ, nobis vitiis Romanus sinperatin exercit-: Nostris peccatis olim Atila Rex Huno
rum , & Tamerianes Rex Scytharum, quorum unus sebi gesiam Dei. alter iram Dei se vocitavit . uterque Orbis vastutas atque calamitas, tot in Europa diruit moenia, exciditUrbes, vastavit regiones, & nationes subjugavit. Si viis nostra iram sive flagellum Dei, si peccata nostra castigati nem merentur, quis potenti manu Omnipotentis Dei reis
sistet Θ Quare verissime etsi Gentilis cecinit Claudianus a Erigite immanes seopulos, s zite turres ,
cingite vos Det iis , vasas opponite silao , Garganum Alpinis , Apenium Me --μ- Permixtis fetate iugis, s rupibus Hemum Aialte caueasiis , imponite Pelion Ossa , Non dabitis murum sceleri. g. r. Sola ebaritas, ut ait D. Petrus, operit multitudinem pecca Di rarum. Charitatis 5c misericordiae praestemus opera , Ve- ' ros non esse Christianos probemus . Christo placeamuS . de non est cur inimicorum nos terreat impetus, quia ut' suos animat Iudas Machabaeus sortissimus Dux & Heros rneio M . inquit, eaneludi multos in manu paucorum e re
mn s disserentia in eo p* Dei caesi liberara in misitis , ct
104쪽
eirea modum redimendYCUL, dici Cap. XIII. 7
in 'cis: quomam non in multimiano Genitas vidiaria ME,μ δε eris 'titudo est. IO. Heul miseret, puculave dicere tam vehementer mustis infixos esse divitiarum assectus, tot pecuniam εmentis excaecasse oculos , ut mase videant , invideant que, quod anima pretioso Christi sanguine redempta haamnosa Tartarorum servitute modico redimatur arUn to , cum tamen plurimi sint , qui tartareo insemaliquo hosti animam suam pro vili vendant usiura , vel potius
pro inι usto lucello irrecuperabili perdant damno ; quid
non mortalia pectora cogis, auri sacra fames Cerib nesciunt hi aestimare animam, cuius pretium ex aureo D.
Chrysostomi ore intellige, qui plus quam aurum locutus I aest . dum dixit e Mbu M quod amma mos aquari, nee --r.' 'μ -ndus. Ita & in unum omnes consentiunt Sancti Patres. SS. Ambrosius, Augustinus , Cyprianus Cesa rius . & plures alii, omnia sua imo & calices & patenas , thuribula , vasa , & ornamenta Ecclesiarum, ut Captivos redimerent , in unum conflari pretium non dubitarunt, . quod dc laudabiliter praestiterunt, caeterisque Christi Mialibus verbo dc exemplo commendarunt. Hanc Piet tem ad nostra usque tempora multos apud Principes tam saeculares quam Eoclesialticos continuari videmus , qui ingentes P uniarum quantitates in Barbaras nationes Pro Redemptione Christianorum quam liberalissime effundunt , pro qua pietate ab universi generis humani R demptore Christo omni henedictione dc gratia tam in spiritualibus quam temporalibus irrigati felicissime fi rent , & diutissime florebunt.
II. ECOntra Vero. ut quosdam S. Jacobus proscribit rDdisium με miserisordia id. qui non ferit miseritardianti cap. Quod luculenter satis de Mauritio Graecorum Imperatore tragica declarat historia, quam Nicephorus, Calixtus, dc Ioannes Cuspinianus enarrant: nam cum Chaganus barbarus Hunorum militari violentia Macetaniam i lib. s. eis rupisset, duodecim millia hominum in captivam redegit servitutem: tandem Rex barbarus tanta pertaesus
105쪽
ipse multitudine , Imperatori pro duobus aureis nummis quemlibet subditorum Macedonum liberum obtulit, imbiam uno contentus Rex . uti tellis est Cusipinianus , sed non obtinuit Chaganus, ut Mauritius Imperator in tam exiguum consentiret redemptionis lytrum, in iurorem igitur actus omnes miserabiliter vel decollavit , vel in frusta secuit Captivos , suasque in terras remeavit
scandalizatus. Paulo pbit in cruce pendentis Christi Redemptoris imago Constantinopoli publice prostans
quantum Imperatoris delictum clare manifestavit, quin evidenter vocem emisit, Mauritium, eius admissi poenas luiturum e vocem mox secuta est divina Nemesis . sic primὼ quidem militibus lubditisque exosus factus Impera tor, tandem facta conspiratione a Phoca Tyranno, qui eisdem successit in Imperio. una cum tota prosapia sua crudeliter trucidatus fuit, cum Phocas primum in conspectu ejus, ad majorem doloris oc amoris exacerbationem filios
cluos totam successionis spem , deinde tres filias, postea Conltantinam Augustam Consortem necari jussisset. Hor rendum Mauritio spectaculum , demum ipse eidem fatali.
gladio caput magna cum resignatione submisit exclamans rJustiu es Domine, ct rectum iudicium tuum. Et ita cum incredibili magnitudine inimico suo vitam litavit 6c imperium ι istum in hoc felix, qubd in vita hac castigatione sibi
ad coelum scalam parare noverit, licet ab sique comparatione multd egisset melius. si eandem gloriosius pecunia parasset redimendo Captivos fidos suos dc subditos, qu rum innocens sanguis de coelo vindictam vocaVit. Ia. Jam ut me dc Guillelmum Garret citius expediam , porro inquit ille: Hac militari classi occasio captivandi Christianos Barbaris erit sublata. Quam bonum hoc si verum , si classis illa sex navium in vincibilis foret, si totum Oceanum, qua late patet, a Piratis Arabibus, Mauris . Saracenis, S Turcis defendere posset. Sed quam hoc impossibile r Demus isitur , quod talis classis existat, & tamen stante hac classi captivari Christianos, haud quis negare poterit , neque su*s classis haec omnigenam
106쪽
Grea modum redisenia Capri ire. Cap. XIII. 79
genam securitatem promittere potest , quae continuis.
periculis, uti invigilaret, ita & esset exposita et quis vero tunc inveniretur. qui hos redimeret , eleemosynae Redemptionis vix sufficerent in milites , qui paucos ne captiventur tutari, defendere, & praeserVare possunt, omnibus verb & plurimis in servitutem adductis, &mancipatis Christianis spem redemptionis , & toties desideratae libertatis penitus praesicindunt. Haec Redemptio praeservativa esset potius custodia perseverativa , quae omnes Christianos inter harbaros in perpetua servitute, in vinculis, sub jugo, in gravissimis animae corporisque
periculis servaret. Talis classis mergatur 4n abyssum maris. I 3. Jam tacuisse hac de re mihi consultum erat, versim non sinit ingratitudo quorundam , paucorum
licet, qui retribuunt mala pro honis. Et adhuc tacendum & Iurda aure pertranseundum , quia suo qui sique arguitur vitio, & virtus a se ipsa commendabilis est; sed ut obediam , pauca referam , quia ingratitudinem retulisse , ingratis resipondisse sat est. Et quidem Anno Domini I o. Constantinopoli, vicinisque in locis, copiosa est Redemptio quadringentorum quadraginta quinque. Hominum; horum quidam pro Turcis commutati, quidam a Magno Sullano dono missi, & quidam pretio
redempti sunt: inter hos. & in tanto numero licet pauci culpati, plurium inmen improperiorum causa extite runt, nam quidam qui de numero eorum erant, qui
ut dixi nulla redempti sunt pecunia , sed libere ex
aula Sullani dimissi, inter hos quidam erant, qui in via barbaris adhuc & insolentibus plane moribus multis
molesti, nec ullis modis compesci potuere, dum dabatur ab incolis locorum, quod justum erat, non contenti, plura indignis extorquebant modis , in quibus sicandaliis
rati plurimi culpam in sacram nostram Religionem, improperia dc querelas in Religiosos, Calumnias in sacrum nostrum Institutum, immeritb tamen, resuderunt; quod cum dolore cordis plus semel expertus ipse. Proiectbeum rubore di confusione laudare cogor Turcas, quos
107쪽
so Reprobatur arbitrium effusium Blities
P. Redemptor pro eo nutandis Christianis Conltantin polim reduxerat, pluS centum perisnae, Viri, stemnaeque, quos licet in fila secta pertinaces cognovissem, observavi tamen in eis magnam compositionem . modestiam , &pacem, quam toto licet longo itinere continuisse tantum recognoscentes beneficium Christianorum , testesitat Patriarcha Antiochenus cum sui& Clericis, aliqui
Religiosi Musionarii ordinis S. Francisci , & supra.
mentionatus N. P. Redemptor, qui curam illorum gessit thi omnes tu una Ecietate nihil ostensionis 1 Turcis passi fuere. I Et modica sint ista, perveniunt Viennam, s lennes Sanctissimae Trinitati aguntur gratiae, quod tot in lieudine errantes cives e fatacibus infidelium luporum eripuerit, & ad unice salvificum Christi Ovile, Ecclesiam reduxerit, praeterea in Mysteriis Fidei instruuntur, catechisantur, ad Sacrosanctum Poenitentiae Sacramentum admonentur , ad Indulgentias plenariaς omnium suorum peccatorum , quas Paurus V Summus Pontifex redemptis Christianis concessit, & easdem Innocentius M. denubconfirmavit. invitantur ; qui senes , infirmi, & ad la-hores inhabiles in hospitalibus accommodantur; qui imvenes & sani , ut vel ad propria reverti, vel alio se honesto alere pro statu suo queant, condigno Viatico i struuntur; omnibus denique providetur. Plurimi praecipue ex illis , qui a triremibus 1 durissima Mahomeva norum tyrannide munerato Inro fiant emancipati, infinitas pro tantis beneficiis agunt Deo gratias. Sed proh dolor i aliqui perditissimae con sicientiae homines . qui harbarorum olim servierunt impuritatibus, praeteritis indurati peccatis his omnibus emoliri, moverique nequeunt.
I s. Interrogavit quondam S. Ambrosius t odiis auis . tem es tam dures , immitis , ct ferreus , cui disssiceat , quia
hamo re atur a morte , semina ab impuritatibus Barbarorum , quae graviores morte sunt, adolestentuli, parmuli, vel inissames ab Iritorum concagiis , quibus mortis uram isoquinabano
108쪽
Grea modum res endi Capti, dyc. Cap. XIII. 8 r
tur. Cui respondere possem cum Moese Populi Ilraesiti--at. et Redemptore t Populus hic durae cervicis loeutus contra Deum ct Mosem viti tar eduxisti nos de AE pto , ut moreremur in Deserta r dees Rumis , non sens t animan iam nauseat Der cibo iso levisuno, utinam mortui eo mus in terra Mapti , quando sedebamus siver ollas carnium I ct eomedebamus panem in sa-ritate, nonne melius es reveristi in AE ptum λ Dixerunt Me alter ad alterum: emstituamu/nobis Durem , ct reverta-ur. in mm. Sic in paucis suae redemptioni cum ingrato populo Israelitico quaedam maleaicebant, & in publico quiuem , suis cupiditatibus adhuc captiva diaboli mancipia ἔ imo quasdam ierunt, o scandalum i quod dolet animus, horret stilus, ut pristinas suas requiterent impuritates , &- barbarorum abominationes, reditum tentasse, sed a Magistratu severe coercitos non obtinuisse.
IS Est & alia contra Sacrum nostrum Institutum objectio, nimirum et per Redemptionem Regna mendicis cumulari, & molestari. Et haec immisericors, & minus Christiana est objectio Euclionum illorum , qui se iam depauperari formidant, dum pauperem ad ostia via dent: animadvertant ergo hi, nullatenus per Redempti nem , mendicorum introductionem intendi; nam si sani sunt, & iuvenes, labore manuum suarum se sustentare Poterunt, quod & fieri videmus; si infirmi, senes, vel debiles fiunt, ordo, ut experientia jam satis docuit, de illis providebiti di si in hospitalibus cum aliis pauperibus accommodantur & curantur, faveant illis quaeis modicum hoc, quia plus hi merentur, qui in obsequio Christianitatis. & Reipublicae ab infidelibus capti . &tandem, multis propterea perpessis aerumnis , in fide constanter perseverarunt, tandem ex sipeciali Dei gratia. ut altem pro temporali suae constantiae proemio inter Catholicos mori liceret . a Sanctissima Trinitate redempti sunt. 17. Haec & plura sunt . quibus sacenimum R demptionis Institutum arietatur; sane tot ad ictus non
109쪽
tantum gemitus Captivorum , verum S Patrum nostro
rum Redemptorum iubjungi possent . merito deplorare possem, quod ex Captivorum Redemptione nullum sit nobis interesse temporale, imb de modicis illis Eleem synis, quae ad noltram tribuuntur sustentationem , te tiam partem pro Captivis separamus indefectibiliter t deplorare possem multa , quae patiuntur Redemptores in negocio Redemptionis, dum longa, ignota, & periculosia itinera, in frigore, aestu, lame,& siti barbaras inter gentes perficiunt. curam & .licitudinem , dum tratiant cum perfidis Infidelibus, ne ab iisdem decipiantur , ne spolientur. & alia, quae ut taceam , millena incomm dat & pro his deploranda haec retributio. Sed ut cum
l. ad magnanimo Apostolo nos coii solemur: Maledirimur , scorintb. benedicimus t perseeutionem patimαν oe su inemus: b pM-mamur σ ohereamus. Opponat se quicunque voluerit, quicunque valuerit, Redemptores de statione non movebimur ς probe scientes quod indigna perpeti, & tolle- rari gravia, proprium sit Redemptorum , secundi imexemplar nostri omnium Redemptoris Christi, qui dum opus Ledemptionis in Cruce perficeret, consumatusque esset Redemptor majores dolores perpessus est insuper ,& plura improperia excepit. Cum Redemptoris ergo mundi sit tota meae Redemptricis Religionis Apologia tLaea cap. Patar dimitte istis, non enim sciunt quid factust.
CAPUT XIV. De Miseriis , ct Calamitatibus aristi
I. Iseriis. & calamitatibus quibuscum conflicte tur Christiani Captivi aequare verba ὴ esse per
quam arduum atque difficile plus nimium cla-Seneea de ret, Nihil enim , inquit Seneca , es difilius quam graui eousiat. ad dolori paria υerba inruenire. Proinde cum par afflictioni- - γῆ - hus. & aerumnis deficiat verborum energia, mens de
110쪽
orisianarum Captivorum. Cap. XIV. 83
hitae compassionis Magiitra sit, prout bene Divus Apostolus Paulus ad Hebiatos scribens consulit: Mementote vincto. ea . I 3,-m tanquam simul vincti , ct labor tium tamquam ct ipsi meorpore morantes. Veium enim Verd eiusdem corporis ominnes Chrilliani sumus membra sub uno Capite Christo est quod membrum patienti membro non compatitur , vel insensibile, vel mortuum , vel prorsus abjectum est et dilectio proximi , nostrae salutis & vitae probatio est ἔ s num membrum verus Christianus a Christo Redemptore . & Capite nostro siuos habet derivatos dilectionis influxus , atque cum aliis hujus corporis membris hos non tam communicat, quam participat. a. Haec est causa , illa est dilectionis Origo , qua S.Cyprianus Carthaginensis Episcopus se adeo vehemenis ister erga Christianos Captivos assici sentiebat. quos a sectus 6c aliis communicare modis omnibus incitabatur 3 suare in Epitiola ad Ianuarium haec tam charitativo quam compassive perscribit dicens r Cum maximo animi S. O primgemitu, σ non sine laris is letimis literas vestras , fratres Elim arissimi , quas ad πω pro diucturus vfra solieitussim de
Fratrum noserorum , O Sororum. captivitate fecipis. . .senim non doleat in ei modi casibus Z aut quis non dolorem Eratris sui suum proprium eo utet iam loquatur Apostolis, σ dieas , si patitur aenum membrum ς eo aliun r ω ea
cinera membra; σ in alio Deo , quis infirmatur , inquis stus non infirm- am nume ct nobis Captivitas fratrum nostra captivitas eo utanda es , ct periclitantium dolor. pro nino dolore numerandus es , eum sit sciliret adunationis nostra corpus unum , ct non tantum dilectio , sed O religio instigare nos debet , ct cari retare M Danum membra rediis menda. Hactenus S. Cyprianus. .
3. Et merito quidem, gravissima sunt enim Christianorum in dira infidelium servitute Corporis , S animae pericula , si per nostram negligentiam , si per nostram immisericordem incuriam pereunt, ut de Christi membris Deo rationem reddituri sumus et sane nobis