Francisci Philippi Pedimontii Ecphrasis in Horatii Flacci artem poeticam

발행: 1546년

분량: 128페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

rebat, quod nihil sciebat . .

' raeco ad merces turbam qui come emendus , . sisentatores iubet ad lucrum ire poeta' Diues agris , diues positis infino e nummis. Si uero erit, unctum qui recteponere posie , Et dondere leu rotavere, cir eripere atris Litibus implicitum , mirabor inscire sntero Nosere mendacem, veru beatus amicum. Tu seu donaris su quid donare uoles mi , Nolito adversu tibi Iurios ducere plenum ' L .etitis, clamare enis pulchre , bene , recte; Fassesct fper his; etiamsi si te anuis Ex oculis rorem; μία , rundet pede terram. Vt qui conductiplorant in Iuno'd cunt , O faciunt prope plura dolentibus ex limo; sic

' Derisor vero plus laudatore mouetur. Reges dicuntur multis urgere cui lis ,

Et torquere mero quem peruexisse laborent,

ita sit amicitia dignus si cumma condes ,

' Nunquam res lant anisfsub vulpe latentes. Quintistosi md recitares , corrige fides ' Hoc , Hebat , oe' hoc. melius reposse negarer r

in Etsi nonnulli Lebris mas ab assentatorena latitia fundi Atere asserui ; non erit tamen inepta exposutis,eu lugere quidoq; ut dolore praesiestrat. si 'allad, aut lugubre inter legenda

occurrit, lato maerore

se affici Ostetit, ut la

c imas prae dolore eo tinere non potuisse sitimulti.

Quidam hie proprie

mulieres praescas, καante donam mortui laudes eius canebant,

designari arbitraturi alii uero, quod magis placet, uiros intelliarsit qui in 'nebribus orationibus, defunctorum ; laudationibus se exercebant.

122쪽

Bis ter expertum fuma, delere iubebar,

male tornatos incus reddere uersus.

Si deIendere delictum , quam uertere malles , - llum Hira verbum, aut operam simebat inanem,

. chaoniam artem cum natura germanitatis uinculo copulandam esse, alteramque sine alterius adminiculo bonum poetam secere nunquam Posse decreuit 3 atque elaborandum magnopere in M.tis praeceptionibus ediscendis monuit, ut praestantiae fulgor acquiratur : idcirco quod obstit fugiendum merito subdit. Ac primo a poematibus amouendam esse assentationem uitioriam. adiutriceni, uirtutumque pestem iubet; cauendumque magnopere, ne assentatoribus aures quispiam patelaciat; imo pensitandis carminibus uerorum amicorum, eorundemque doctissimorum uirorum acre iudicium subeat. qui recte conscripta probabunt, liturisque digna interlinent. amici quippe mendum Pec catum suum existimabunt; cum ea sit inter amicum atque assentatorem differentia , quae inter coquum S medicum. quorum alter siporum lenocinia, ac uaria conquisitissimorum ciborum condimenta eκcobitat, ut gustui tantummodo suavitatem praebeat, nullam incolumitatis rationem habens; alter uero ea comedenda esse admonet, quae bonam ferirent ualetudinem, gustatu autem nequaquam Oblectent. eodem itaque modo amicus amico non nisi utilia, omnibusque de rebus iteritatem, etsi plerimque pariat odium, insusurrat. Assentator autem cunfla tam laudanda .quam improbanda extollit, dummodo se placere sentiat; et, ut Cicero inquit, ad alterius non modo sensum ac uoluntatem, sed etiam uultum atque nutum conuertitur. Quo fit, ut diuites quidam largitionibus assentatores inuitantes non secus, . atque praeco ad emendas merces populu conuocat, simulataque eorum approbatione decepti poeticam profiteri audeant; carint . que a nemine unquam commendada uero iudicio effundant. imo qui opibus affluens menserum taedis opiparam frequenter

123쪽

ARTEM POETICAM. coenam dare, sponsionem ue pro egenis lacere ualeat; aut si ea in urbe auctoritatem obtineat , ut a' malis concertationibus, MNis , atque iurgijs eripere, in lite litigiosis controuersijs cui uelit lauere possit; tantam apud se pernitiosorum assentatorum multitudinem habebit, ut eorum blanditi js obcoecatus nullo P cio uerum amicum es falso dijudicare possit; cum omnes aeque

de rebus omnibus assentiantur . quocirca nunquam obaeratos, aut munerum spe deuinctos suarum lucubrationum censorcs costituet , qui reeio iudicio praeditus de sere iudicari uolet. etenim largitioneallechis semper istitiae plenum, amorisque, etsi seisi, ostentatorem se praebebit. quinimo eius carmina legens , cui blanditur,non absque summa admiratione clamabit; Dij immortales, quam praedare , optime,atque diuinitus rem hanc co- scripsit adeoque se totum assentationi addicet, ut mirati ne obmipefactus exalbescat. Cumque mentis inconstantia, reprauitate uultum quoque eius indicem crebra coloru mutatione uariabit non secus, atque chamaeleon ; qui ibatim quecuque attigerit colorem reddit; prae simulato etiam gaudio Iachrimas effundet, falsaque laetitia elatus immoderate exultabit, ac temere gestiet; imo pede terram quandoque tundens nihil melius,elegantius te pertractari potui ue adiu rabit. Assentator quippe simulata mente ad alterius uoluntatena se se accommodans magis laudare, inque laudando commoueri uidetur, quam uerus laudator , atque amicus . qui profecto non nisi commendanda prolat, uituperandaque reprehendit . quemadmodum cXprestio iec stendunt moestitiam, maioremque lachrimarum uim profundunt qui mercede conducti, ut defunctimim interitum deplorent , dolorem & fletum simulant ; quam qui uere eorum mortem dolent . atqui eam inter se habent dissimilitudinem, qua uerus dolor a Llso distat. illis enim lachrimis, quae quidem citissime arescunt, tantum oculi t urgent; hisce autem in limo moerore cor, atque diutino cruciatur; illi in alienis malis dolentes apparent , clam uere nequaquam moereant, hi uero eX animo condolet. Quapropter ab eo , qui optimo iudici sita carmina perpendenda committere cupiet, reges, ac principes imitandi erui. ut quemadmodum hi uino replere tunc enim occulti mores,ac

secreta animi proseruntur & quodammodo multis poculis ina

124쪽

non ab re esse duxit, de causa eiu simodi insipientiς quaerere,quo uidelicet laeso numine, qua spreta religione, aut quo scelere perpetrato furor ille cuipiam temere estutiendi carmina inunis Ius νfuerit. an sortassie, ludit in parentum cineres minxerit, sepulchrumque uiolauerit Z quod quidem nefas habebatur. Tanta quippe apud ueteres sepulchrorum erat superstitio ; ut loqcum, quo quis inserebatur, aliquot pedes quaqua uersus designarint; inscriptioneque cauerint,ne citra designatum spatium alium quempiam humo contegerent; uel, ut quidam opinantur, arbores sererent, quae radices egissent; terramue ararent,

aut iderent, ne ossa detegerentur. Unde auctor alibi inquit, Mille pedes in fronte, trecentum cippus in agrum

Hic habet. . d

An potius illi insania Dij dederunt, quod impurus, ac sacrilegus

locra sacra polluerit ξ qualia erant de coelo tacta, bidentalia nu-cupata, quod ibi binae oves mactabantur; que uomere, aut alio rustico instrumento uiolare crimen habebatur. Vtcunque sit, aut quouis . sectere coinquinatus, certe furit, bacchanaturque. imo cum urbe uagatur recitator odiosus, perinde atque ursus

conuulsis repagulis, effractisque cancellis erumpens populumi erterret, doctosque pariter atque indoctos iugat ; ne eius moesta recitatione distineantur; dignus equidem qui in Carcerem, tanquam teterrima belua in caveam, detrudatur; cathenisque ac uinculis constringatur, ne amplius egredi possit . nam si Gr- te aliquem arrieuerit, nunquam dimittet, donec incondita carmina critis tans furorem situ in eXpleuerit ; miseroque illi tantam molestiam iniecerit, ut iutain sibi csseacerbam putet. Imo que- admodum hirudo, si semel cuti inhaeserit, nunquam e gere desinit, ni sanguine plena, satiataque fiterit; a' quo sugendo sanguisugae nonae acquisiuit: ita poeta ille ineptissimus si quem nainis fuerit, cui carmina euomere possit, tandiu recitando detinebit , quoad uitae poenitere faciat; potirisque mortem, quae rerum omnium cst extremum, efflagitare, quam rursus in eiusmodi pestem irruere. SED IAM receptui canere tempus admonet, ac riuulos claudere; quoniam sat prata biberunt: ut desinant oblatrare, qui hoc opus ab Horatio imperfectum relictum fuisse contendunt. nihil enim, meo iudicio, quod ad ar-

125쪽

E PHRASIS IN HORATI Iris huiusce praeceptiones attineat, in eo desiderari potest. Nam si leuiora quaedam consectari uoluisset , quae alioqui conscribendorum carminum ratio postulare uidebatur, grammatici ossiciu persoluisset. si praeterea nonnulla alia parerga adiunxisset; qu potius uerborum ubertatem, quam materiam perutilem studio lis apportassent; Dustra paginam absumpsisset; imitatusque hi trudinem egissatoris decorum non retinuisset; quod a' breviloquio nequaquam discedere oportere supra monuerat: imo crimen sit bijsset, quod ab aliis summoperemiatandum iusserat . Vnde non inconsulto eius. crurimodi comparatione libellum conclusit; i. ut innueret satis, superque de arte poetica prscepisse nihilque amplius ea de re dicturum stari ne pro uoluptate molestiamAut lxiis ma

timu

FINIS.

tilla amiser

Omnes sunt duerniones, praeter internionem

SEARCH

MENU NAVIGATION