장음표시 사용
161쪽
ribus cunctis, qui Siciliae regnum capesserent. Tuncta men, & Ciuitas, & Regnum Hierolblymae torum penu in Saracenorum manus deciderat, nec multo post ,, CO ruit,id quod reliquum erat. Federicus autem testamentoNeapolitanum Regnum Conrado filio, Siculum, cum Hierosolymae titulo Henrico rcliquit. Hae res utriusque Conradmus extitit; sed Mansredus eorum frater Noiat ius specie pietatis, dc tutelae utraq; Regna occupauit: donec Carolus Andagavensis seu tali iure accepto a Pontifi ce,Manstedum primo, Conradinum deinde fa dit,&, internecione utroq; deleto, ditionum illarum do minio prefuit. Sed ad Siculi Vesperis concentum Petrus Arragonensis Constantiae filiae Manfredi vir anno ir82.
Siciliat Regnum est adeptus: Quocirca etiam a I' ce excommunicationis sententia damnatus Regnorum Siciliae,& Hierosolymae post obitum Caroli primi anno I 289. Carolo Secundo Claudo filio a Nico lao Quarto imposita. Verum anno 138O. In Ioannalma Neapolis Regina, Vrbano Sexto mulier inuisa nupsisset Othoni Duci Bransvicensi, Pontifex Neapolita ni,& Hierosolymitani Regni corona Carolum Dyrachiensem, solum e Caroli primi Regis stemmate superstitem, Romae praecinxit; Maria tunc Federici Tertit filia Siciliς Regnum per Gregorij Secundi sententiam
obtinente. Quare si coronatio prophanum dominium, aut ius aliquod eminens indicat,cum Hierosolymae Regnum Si uiliae Regno, Ecclesiastico laudo, fuerit anne xum, Pontifex dum Carolum Claudum eo redimittit di .ldemate,non frustra elaborasse visus est. Cum autem ab hac unione,& Coronatione Hierosolymae Regnum ad Romanae sedis dominatum peruenerit, idcirco Vr
banus Papa, eo ab Sicili ς' seiuncto, Hierosolymς, & una Neapolis Coronam Carolo Tertio imposuit.
162쪽
De iura,ct actione,quam in Hungariae Regnum Ponti- ces habent. SE O cum inseudationes, & Coronationes har fuerinta Principibus impetratae, quibus cas e magitare curae Crat,nos in admirationem excitat id, quod Inseudationi Hungarici Regni insertum cst dum illum, alterius ossicii specie,ei concessamVidemus,qui nec petebat, nec indagebat, nec se indigere existimabat: Et tamen ex hoc Pontifices Hungariam sibi sit biectam euenisse uidi carui. Vt autem in raciliorem rerum harum cognitionem prouehamur,sciendum est;Teseum, S Ghiciam eius filium, Sancti Stephani Patrem, Hungariae Duces extitississe. Porro, Ghiesae aetate ingrauescente, Hungari, Ut eius obtemperarent Volo,no Hungariae Ducem, iud Regem filium crearunt. Stephanus igitur quatuor post Patris obitum elapetis annis,ad Pontificem, ut Bon sinius recenset, multarum rerum agedarum causa Astricum Episcopum Cloriensem anno Ioo I. Legatum misit, dc per eum, quoniam omnis potestas est a Deo,& magna consilia, non nisi annuente Deo, felicem sortiuntur exitum, pus
precibus expostulauit,ut ad se Regalia Insignia,S: Apostolica Benedimo inde proficiscercntur. Eodem anno Misea, seu Sacromis ea Poloniae Dux una cum populo, nominibus Christo datis, eadem a Benedicto per suos
Legatos petebat. Quare Pontifex Diadema magno ela.. boratum pretiopararat, quo Mis eam nuperrime Christi fidem amplexatum ornaret. Hoc fere momento Legatus Hungarus Romam peruenit: Quocirca Pontifex, visione sibi coelitus infusa, Cardinalium omnium consi-io Coronam Regi Poloniae destinata, ad Regem Hun-V gariae
163쪽
gariae decorandum transtulit. Et per Pontificem Stephantis Rex confirmatus fuit, S ut Histonici verbis utare GKe ad Senatum relaIa ,pro voluntate Regis, or Legati postula-ι Ione, nudio refragante, decernItur , ut non modo Christiani nius Rex Reg a Corona donetur,In Regno Apostotica aucror Itate confirmetur, se Regis acti tun Za cum in titutu Misivat bus approbentur; verum etiam, quia verus , se fidus Dei milesin, o Apostolus ad exaggerandam eius dignatatem in persto uum Ponlisiciae legationis insigne, quasibi ,posscrisque Aegrubo semper Iungi fas sit perferendae crocis potestare honesetur Itaque si quis a Pontificc Regius Insi h dc Benedictione petitis Vasallus, & prophano Eccletiae dominios ab echus euadit, non paruo su premi R ogiminis iure per Iegationem suam, ut ex Diplomatibus G rcgorio videret, est, Stephanus Rex cecidit, & bene cum Misea actu putarunt aliqui, quod ipse petitionem eius fefellit, ut eu Polonorum habemus historijs. Hoc enim iacto fundamento non abs re quis existimasset, Poloniam etiam in prophanum Ecclesiae Romanae dominatum uti seuda- Ie Regnum prolapsam fuisse. At si non aliud, nec alia de causa, qua in Pietatis ergo, quidquam petitum fui nisi quaedam, in speciem, pia honoris exhibitio, Ponti sex graui Regni Hungarici detrimento illud adiecit, quod non fuerat postulatum. Tria enim Gregori) di plomata , vel ialtem trium particulae in hanc sententiam apud Steuchum repcrumtur , Gregorius Frisiopus seruus eruorum Dei, Dilecto silio Salomons Regi Huriaria salutem,
circ. SicuI a maroribus paίria tuae cognostere potes, si num Hungar a sacrosanctae Romana Ecclesia proprium eis, a Rege Stephano odim B Pereo cum omni Imre,acpotestate Νa oblatum. se deuose Iraditum. Praeterea Henricus pia memor a Impera tor , Regnum i ad expugnans iam ctoriam ad Ius, ad corpuS R. Petra tinceam,or coronam regis transensu pro gloria trium
164쪽
ROMARUM PO ICTIFICUM. tis=hi sui iliae direxit infignia,quo princi atum eis dignitatis ara
Idem Gregorius de eodem Regno ad Gesam Hungariae Repcm. Notum vero tibiesse credimus Regnum Vngariae, sicut O alia nobili se a Regna inpropriae libertatis statu esse debere, es nulli Regi alterius Regni Jῖb0ci, nisi sincia, or um
uersali matri Ecclesiae Romanae , q uae sivi ecfos habet non viseruos, sed ut suos. Euod quia consanguineus tuus a Rege
Theotonico , non a Romano Ponti re usurpatione vbtinuit:. Donumum eius, ut cressimus, Divinum iudicIum Impedivit.
Et alibi ad eundem. Verum ubi correpto dominio nobili B. Petri Apostolorum Principis , cuius Regnum esse pruden-
Iiam tuam non latet, Rex subdidit se Theolonico Regi , s
Regale nomen obtinuit. Dominus iniuriam suo istatam principi praeuidens potestatem Regni suo ad te iudicio transtulit. At ita consanguineus tuus si quid in obtinendo Regno iuris prius habuit, a sacrilega Uurpatione priuauit Petrus, pia kr maletra dicitur. Vt nobis Diplomatum horum cognitio lucidior oc- Currat , tenendum est, Stephano Rege sine liberis e vita emisso , qui Henrici Secundi consilio Cbristo nomen dederat, Petrum Stephani ex sarq re nepotem ad Regni gubernacula tu ille admotum. Illo autenta ab H ungaris anno tertio eiecto fuit Aba in Regem electus , qui aliam Stephani sororem duxerat in Coniuia gem. . Sed Petrus Henrici Tertio Imperatoris auxilio Abam profligauit ab H ungaris per tres totos annos in Regno conseruatum , & defentum , licet Sc in eunti.& in ipsos excommunicationis fulmen. Legatus Α - postolicus exardescente bello Coniecisset. Hac igitur ratione Petrus fuit Regno restitutus. Postero V 2 anno
165쪽
anno Petrus magnis honoris argumentis,& singularis obsequb significationibus Henricum in Hungaria progrcssum excepit Sed post quinq; annorum spacium Hungari ad Regnumvocarunt Andream,& Leuentam exules Ladistat Calui filios, a quibus concedebatur, ut ad Idolorum cultum Hungaria reuerteretur,veluti passim actitatum csti Quamvis A ndreas,ut primum est Regno potitus ad Christianae Religionis sedem pedem retulit. At pronus iam in grauioris artatis aeuum Salomonem filium, ad quem Gregorius primum Diploma scribit se mortuo,Regem Belam fratrem minoris prouinci ς' Ducem instituit. At Rela his minime contentus Hungariam armis Mosconi soceri Ducis Poloniae inuasit. Henricus Tertius Salomonis socer opitulatus est, Andreae,. qui collatis tamen signis, victus occidit Cum dein Rex Bela e vita excessisset, Salomon cius Nepos Andreae filius auxilio Hciarici Quarti, cui Andreae soror nupta e rat, Regnum acquisiuit,tribus & decemreuolutis annis,. ex quo Gheusa, scii Ghcsa eius consobrinus anno IO74 illud occupauerat.Huic autem Diplomata alia conscripta sunt. Primum igitur ad Salomonem ultimo Regni ann o millum,innuit petitionem, Stepi Mini sancti nomine exhibitam, Benedicti concessionem, S rem ab Henrico Tertio Petri gratia gestam. Alia duo de Salomone loquuntur Ghesae consobrinoi qui ad Henricum Quar-zum pro regni recuperatione confugerat, M Henricum immine tantum Regis Germani appellant, quoniam tunc temporis ab eo Ponti fice aqua, & igni crat in- terdictus. Ille enim est Henricus,quem inter,i dc Pontificem, tam acerbae perdurarunt dissensioneS.
166쪽
De iure, se actione, qua onti res in Daciae Re-
DR E T E R Regna haec, sunt& alia multa, in quibus Ecclesia ius sibi compe tere,aut iactat,aut iactare posusti, non quidem Inseudationibus collatis: harum enim. nullum extat monumentum, sed censu ex eis percepto Huiusmodi sunt Dacia,Boemia,Lusitania, Anglia, Sue-tia, S fortassis etiam Norticgia, S Dania. Galliam non attingam,nec Hispaniam: De censu enim nihil in his. Α-s qua tamen,&ipsiae sol utione pietatem testantur. D Dacia vero nuda Steuchi verba extant,dum ait. Regnum Ssauehinqvo i Datia, vi subitarum, se obnoxium tofolicaesidi,quod i 4 λ apparet ex registro Paschalis, annuum vectigalpersolvis, Laterani ἱatum edicum Episcopi Da M. At cum horum nec
tempus, nCCCausim an crat, quo res erumpat, nestio.
Deiure or actione, quam Ponti sces in Boemiae R Dum haberi EBoemia autem planius verba facit: inquit enim,a - - lias ex Lateranensi Bibliotheca compertum fuissese Dicctomenum Boenai Ducem a Nicolao Diadematis usum impetraste,Regno obstricto ad cetum solutionem librarum argenti in censum, atq; ita ab sede Apostolica Regem fuisse renuntiatum. Quae tamen enarratio non omni diffictu tale mihi videtur carere. Si nos namque ad 4 Boemicas historias conuertamur, Uratistatis inter Boemiae Duces yigesimus anno Io86. MoguntiaIn profectius bi conue tus celebrabatur, primus titulum Regis V t ab Hen-
167쪽
ab Henrico Quarto Imperatore obtinuit; qu LM in Bonfinio est videre. Sed quoniam, qui secuti sunt non Regum, sed Uucum titulum sibi adscripserunt, ac si dignitas illa non in prouinciam, sed in personam deriti AC set , Vladislaus demum sibi, posterisq; a Federico Eno
bardo Regium nomen impetrauit; quod Vsq; perseuerauit, ita ut titulus is non Pontificibus, sed Cς saribus acceptus referatur. Praeterea repetita serie a Benti uolio D u-ce Boemiae X. qui anno m. Baptismatis lauacro aspersus Christianam fidem primus amplexus est, usq; ad hunc Uladisia um,qui Secundus Boc mi Rex extitit, nusquam apparet, aliquem eius nominis Pontificatui praefuisse, praeter Nicolaum Secundum, qui duos tantum cum dimidio annos sacro solio insedit, Boemiam obtinente no Spiccio nemo,sed Spid igneo XIX. Duce, cui frater si Cincessit Vratistatis ille, cui Henricus Regium titulum estim partitus. Adde, neminem Ducum, Regumue Boemiς hoc nomine reperiri. Arbitrarer equidem Spiccione mucundem esse, qui Spi dignetas, eumqti Regio titulo abstinuisse ab Ecclesia, totius Regni subiectione impetrato, habita contentionum ratione, quae fortὰ inter imperatorem Henricum, SI Apostolicam sedem debacchaban- tur. Sed tuc temporis Henricus pubertatem Vix agcbat,& Imperium omne Agnes' Imperatricis matris, singulari pietate foeminae, cura nitebatur, nec ullae inter C sace
& Ecclesiam discordiae gliscebant. Insuper si Bonfinio fides est habenda,Spidigneus iste non fuit Boemiae Dux
aut certe, quamuis ita appellatus, non totam possedit.
A patre enim pro virili parte Morauiam accepit, licet postea Boemiae dimidium Vrati flao fratri eripuerit, qui territus in Hungariam confugit, ubi Andreae Regis δε- 'rore in uxorem ducta , Spi digneus huius matrimonstmetu cuncta ipsi restituit, quae ademerat, in glatiam quu
168쪽
cum eo redi)t. Mortuo autem Spi digneb, Vratisiausomnium consensu ad Boemiet Ducatum fuit admotus, qui Morauiam inter fratres partitus est. Super his tamen sanior imperet sentcntia, & Ecclesiae fauor, cui studendum maxime indubijs.
De ture, se actione, quam Pontifices in Lusitania Regnum habem. EX C V s s a Boemica quaestione, Lusiimi. in in ea dem esse naui opinamur, dum in haec verba loquitur Steuchus; Itemque Regnum Ponetalliae Ecclesiae Romanae eis: zr: Nam Hild onsis cum prius esset Dux Pori alliae, e Lusita- icio. niae, troda piasio tempore nouerat essedis Apostolicae obtulii ι- ιm, abiecit eidem, ectigatque costituit.Deinde ab Alexan-aro Tertio Rex appestatus est,duasi auri marcas censium singulis annis persoluit. Hic igitur Lusitaniae Dux non siccus, ac Boemiae soluendi census onus subluit,vi titulum Regium conseque retur. At Historici Hilp.uia tradunt, Alphonsam, suo Hidpiphonsum Lusitaniae Comitem, cum in Mauros, collatis signis,irrupturus citet,ab exercitu anno iis p. die M. Iulij , quae Diuo Iacobo sacra pugnae praecessit, Re gem fuisse acclamatum: perira deque ingenti certarnine victorem euasisse:quam victoriam Lusitani monumento peroni signarunt. Eugenius dein anno II 43. ad Ponti si catum assumptus Alphonsi Regis nomen, & authorita- em Co firmauit. Cuius exemplo motus Alexander Tertius aliquot ab inde annis id ipsum Diplomate, per Albertum Demona Cardinalem, Ecclesiae Cancellarium Promulgato,corroborauit Ab horum Potificum utroq; DI certus
169쪽
certus imperatus fuit census , quotannis soluendusa, Lugonio librae auri quatuor,ab Alexandro libra una unciae quatuor , qui a superioribus faeculis solutus fuerit, necta ambigitur. Sed nostra,& maiorum nostrorumaz-tate, regnum illud omni penitus onere semper immune existimatum fuit. Haec Mariana.
De iure, Gr actione, quam Pontifices in Angliae Re--um habent.
SEo in Anglia Romani Pontifices visi sunt milito potiora iura , actionesq; longe validiores habuisse, quas ordinatim deinceps singula percurremus. Anno igitur γ o. Ina Rex Saxonum Occidentalium Angliae Regnupossidebat, Hic, paulo ante Saxonum Australium, Imperio perdomito, ad pietatem, religionemq; omne stir-dium, curamq; conuertens aliquot templa extruenda curauerat,RcSnumq; Anglicum tandem RomanoPontifici subiecit imul edicens, ut unaquaeque familia ce tam pecuniam, denarium tunc appellatam,Ecclesiae ce-sus nomine in singulos annos persolueret. Anno autem 7 3. Offa Rex Saxonum Mediterraneorum eiusdem,
Regis vestigia persequutus est , cum eo tempore sub se picin Regibus Anglo Saxonum dominatui Anglici populi obtemperarctat. Aliqui referunt, censum hunc ab Rege Assiilpho, duin tota terme Insula dominaretur, incrementum accepisse. Sed temporibus recentioribus Anglia Vniuersa pie ratis, religionis ergo censum hunc Romano Pontifici rogabat, qMe Pecunia communi vocabulo Denarius Sancti Petri vocabatur, Si a Pontilicis Collectore exigebatur, de quo ut in Angliam primo appulit, scribit Polydorus Virgilius, & res usq; ad annum i=34. continuata est,
170쪽
ROMA ORVM PO IFICUM. asa est,quo Henricus V m. seipsum abEcclesi .i auulsit. Sed id stipis Eleemosynaeve, seu oblationis nomine potius, quam census progredi aequum videtur. Et ad hoc sort.issis Alexandrum Secundum respexisse credendum c st in Diplomatibus ad Gulielmum secundum Angliae Regem datis, quae ex illius Pontificis Autographis desumpta Steuchus ad Constantini donationem comproban- AV. . dam affert,& his plane sint conscripta verbis, Aloander Distyussienum seruorum Dei.Dilecto lio Gulielmo Regi An- ratam glorumsalutem,es Apostolica mBenedictionem. ouit pruden-ob v - ς' fra tua Anglorum Regnum ex quo nomen Christi ibi glori scu-' tum eis sub Apostolorum Princi s manu, mruieti titisse;δε- nec quaedam membra mali capitis essecti elantefferbi impatris sui Satanaeiactum Dei abiecerunt,es AngloriHnpopulum avra veritatu auerterunt. Et paulo post. dam, ut bene nosti Anglis se serant ,pG deuotionis resecta, ac cognitione Religionis annualem pensionem Aposta sedi hibebant, ex qua pars Romano Pontifici,pars clesiae Sancta Mariae,qaae vocatur schola Anglorum in usu ratrum deferebatur. Et alibi. In robus vero Sancti Petri, quae in Anglia colliguntur , Ic te, ut tuis inuigilare monemus, is liberalitati tuae committimus,ut pium, ac propitium debitorem Petram reperias,or eum tibi ex detito
. Haec a Steucho habemus,caetera,cum codex ille ἡ man. bus hominum euolauerit,nos fugiunt. Innotescat nobis tamen, Gulielmum, ad quem Pontifex scribit, esse Gulielmum Acquisitorem,natione Normandum. IS anno io 67. post Anglos, N. Anglosas nes, Arnaidumque Regem,procerest omnes eorum horribili praelio fusos, deletosq; qui ab anno. 8o. potiorem eius insulae partem armis comparatam ad illud usque tempus possederam, Regnum illud ad posteros transmisit, quorum genus, licet aliquando foemineo tantum florente sexu, ad nosm vsque