De ecclesiae sacramentis : commentarius in tertiam partem s. Thomae

21쪽

dixisse postea omnibu Simul apostoli S Amen dico vobis, quae 'cumque alligaveritis Super terram erunt ligata et in caelo, et quaecumque Solveritis Super terram, erunt Soluta et in caelo. Quibus Verbi non enervatur Singulare Petri pri Vilegium, Sed auctoritas clavium ad alio etiam praesule Cum debita Subordinatione communicanda dicitur. Praecipua autem animad UerSione dignum eAt quod in hoc iterum loco, non Secti a in primo, antequam ligandi atque solvendi pontificium promitteret Chri Stus, X preSSe EccleAiam Commemoravit, eosque Solos qui ad eiu sorum iam pertinerent ut Scilicet indicio SSet, poteStatem hic promissam nihil commune habere curn munere baptigandi quod Xercetur circa eos qui adhuc sori Sunt, et nequaquam Consi Stit in absol-Vendo Sicut Suo loco Stendetur. Sane Vero, Cum misit apoStoloS ad baptigandum non dixit Eunte docet Eccle Aiam bapti Zantes eam, Sed DOCCte omne genteS, bapti Zante eos. Hic autem dicit:

Aediscabo Ecclesiam meam, et tibi dabo claves EccleSiaei, et quomcumque Solveri super terram, erit solutum et in caelis. Et rursus:

Dic Ecclesiast si autem Ecclesiam non audierit, si tibi sicut ethnicus

et publicanus ἰ amen amen dico vobis, quaecumque alligaveriti Super terram, etc. - Et haec Uidem contra Protestante iam ab ipso

tractatu eXordio annotata Velim.

Uerum in duobus praecitati testimonii nondum est nisi Aimple promi SSio, promi SSi quidem in frustrabili et certa, cum ita ipsa Veritate procedens, promissio tamen imo promi SSi qUae non respicit speciali modo potestatem solvendi incula peccati, sed includit in communi seu in globo, omne actu iurisdictionis ad regimen Ecclesiae quocumque modo pertinentes. Atqui tali est ac tanta, Collata mortalibus auctorita dimittendi peccata, et a

ConSUet rerum humanarum ordine adeo XorbitanS, Ut neceSSe

omnino uerit mentionem specialissimam de ea fieri, ne omnem credibilitatem Superare videretur. Quapropter PSO OSurrectioni Sdie fidem datam liberabat Christus, actu conserendo Cla VOS URI4- tum ad ea quae Spectant sorum internum et Solutionem vinculorum culpae Accipite, inquit, Spiritum Sancium I quor ita H rem, Seritis peccata, finittuntur eis, et quoruiu retinueritis, reterita Sunt. Hoc Stoeestimonium principale et Vere claSSicum in prae Senti R

De Ecclesiae Sacra mentia. Om. II.

22쪽

18 QUAEST. LXXXIV.

teria, in quo continetur implicite, im Summa ac plane divina simplicitate recapitulatur quidquid de Poenitentiae Sacramento fides catholica docet. Diligentiu ergo Videndum Si qualiter XC eruantur illa quatuor quae de poteStat peccata remittendi et retinendi, in altera propOSitioni parto OSita Iant. In primi potesta haec reSpicit peccatum qua tale, videlicet in Uantum Si realia culpae ei offenSae divinae Dictum Stenim in tractatu de peccatis 'i, quod peccatum habituale duplici

modo con Sideratur prim Ut Oatu Culpae, deinde ut macula ideSt, vel per ordinem ad Deum qui fuit mensus, Vel per ordinem ad animam quae debito decore destituitur. Ut reatus dicit permanentem offenSae imputabilitatem, sereniona Secum priVationem gratiae Sub ratione habituali a Deo averSionis Ut macula Vero, dicit eamdem gratiae privationem, Sub ratione cuiusdam foeditatis deturpanti animam. Quare duplici etiam modo contingit peccatum destrui uno modo ita ut Cati Sa destruen directe operetur ad tollendum offensae reatum alio modo ita ut directe operetur ad auferendum inquinamentUm, per CStitutionem gratiae Secundum quod Si animae nitor. Et quam Vi utroque modo remittatur deflaCt PCCCatum, non Amon Utroque modo deStructio peccati a dicta ait Sa procedit or remissioni modum, quia remiSSi Si Uecondonatio non est niSi offenSae, sormaliter in quantum huiusmodi. Dicitur enim remitti iniuria, remitti debitum, et si quid aliud eiusdem generis remitti autem maculam, VS quam seri Ormo humanuS. Hinc poteSta remittendi peccata solet homine in tuporem coniicere, et Specialem apud eos habere difficultatem si forte Creaturi Utcumque communicata audiatur Ouis potest remittore peccata, aiebant Iudaei, nisi solus Deus Intelligebant enim

poteStatem hanc respicere directe offensam qua Summa MaiestaSoffenditur, et hac de causa iudicabant eam trai Scendere attribu

23쪽

Verum etsi Videnter repugnet ut Creatura remittat Si V Con- donet peccata sto testat alactoritatis, non tamen potestate ministerii. Cuius autem rationi Sit hoc mini Sterium apostoli a Christo commiSSUID, Operae pretium est inti mihi indagare. - Ante Omnia statuendum quod in Solo EccleSia Subdito habet exerceri prout mox dictum est de clavibu generatim ConSidei RitS, O nunc nOVO ac proprio argumento X PSO Concepti remiSSioni et retentionis facile conestat Ouippe C mittere t retinere de ui ratione non est

nisi habenti poteStatem Super alium, quantum ad Obligationem Se vinculum quod remittitur ei vel retinetur. Non enim dici pote remittere aut retinere debitum ei qui tibi nihil debet, nisi

ipse creditor debitorem qua talem Sub tua potOState OnStituerit. Et similiter dici non pote remittere vel retinere offenSam alteri factam, nisi ipse omen Au te effecerit arbitrum condonationi et conditionum eius, tibi tanquam Vicario Sui Subden pei Sonam os sensoris . Nam si Solum te miserit ad offerendam veniam Sub certis conditionibus a se determinatiS, certe dici poteri remiSSioni nuntius, Vel delator, Vel praeco tu Cro pes nec emitten nec Otinen cum Veritate tanquam denominaberi S. Et Si quidem Sermo eSS et O remi SSione Vel retention Ossen Sae inter privatoS, Usfi- Ceret PoteSta quam Vocare poASumta Simplici arbitratu S. In ordine autem ad remi Aesionem delicti commi Asi contra legem Civitatis, et a rtiori contra legem Dei, oportet ut Sit veri nomini Aiurisdictio, quia ea St generatim iurisdictioni poteStaS, UAC CS privata qua tale tranSCendit, et de actibus humani cognoScit ac iudicat in sua relatione ad regulam legi S. Ergo in tantum CC-cata intelligi possunt remitti aut retineri a ministri Ecclesiae, in URnt Una Peccatore qua tale divinitu ponuntur sub iuri Adictione Sacerdotum tanquam pro Chri Rio et Deo legatione fungentium. E quo id demum conriequitur, quod munus Ioan XX a Domino Commi Srium non respicit nisi apti ZatoS, et quidem quoad Sola SCUlPAS UAS OS bapti Smum Commi Serunt; nam Sicut e perpetuati Aditione CCC pimus, et apparet etiam e natura rei, ii qui adhuc

charactore Chri Stianitati Carent, nequaquam comparantur Ad EC

clesiam ut subditi. Consequitur quoque quod iurisdictio quae nunc in considerationem venit, cogitanda est esse alia a iurisdictione

24쪽

IO QUAEST. LXXXIV.

quam Ecclesiae Christus contulit in proprium tanquam agenti principali ex qua scilicet e canonica dicitur, et iudicia exercentur in foro externo ImpoSSibile enim est ut etiam e ConceS-Sione divina, habeat creatura potestatem auctoritativam Super

Vincula peccati. Sola igitur valet in soro interno, ipsius Dei iurisdictio ipsius Dei, inquam, non Solum quatenu a Olo Deo procedit, Verum etiam quatenu in solo Deo est et manet ut in eo qui principaliter tu edicit, homini autem non conceditur niSi Secundum rationem instrumentalitatiS. Quare iudicium hoc plane divinum est, in quo visibili iude unam mei cum Deo perAonam iuridicam, non Secu ac Vicarius Cum ordinari Suo, ita Scilicet ut acerdotibus Novae Legis vere competat illud quod de iudicibus Israel in typo et figura dictum accipitur : Ego dixi, dii estis et fili Excelsi omnes 83.

Cum igitur praefata remittendi et retinendi potesta ad Soloes Christi fideles, ut dictum est, reStringatur, Ulteri US Un ConSiderandum venit quod ipsi fidelibus minime integrum S Se poteSt, ut pro arbitrio Suo ad clave confugiant, vel alia Via Solutionem suorum delictorum quaerant. Si enim remissionem Obtinere Ualerent occulte agendo apud Solum Deum, Sine relatione et Subordinatione ad clave Ecclesiae, ergo frustra dixiSSet Chri Stu S: quorum retinueritis, retenta sunt, quia frustra retinerent SacerdoteSid quod absque eorum ministerio remiSSibile foret. Quare propositio Christi duabus istis conditionalibus aequi Valet Sibo remiseriti peccata fidelibus, remittuntur eis, et Si o non remi Seriti S, non remittuntur. - Hoc tamen quomodo non praeiudicet efficaciae persectae contritioni qua qui in voto se subiicit ministro Christi, manente interim obligatione SeSe subiiciendi in re pro tempore Opportuno, dicetur in SequentibuA. Item suo etiam loco declarabitur quo pacto se habeant Ecclesiae clave ad Veni alia PCCCRta, a Xime quando non coniunguntur cum mortalibus. Nam in praeSenti ipSam clavium potestatem in sua SubStantia attingi muS, Cilicet per reSpectum ad principalem et primariam materiam quae Si peccatum impliciter et Sine conditione diminuente.

25쪽

At venialia, utpote peccata Secundum quid 'i, non Sunt ni Si materia deficien et Secundaria, circa quam deficienter etiam et Secundari clave OXercentur. Quapropter in thesi fundamentali ab his abstrahendum erat Maneat ergo certi SSim Um, talem OSS PO- testatem a Christo apostolicae hierarchiae concreditam, ut independenter ab ea, remi SSionem mortalium peccatorum post bapti- Smum Commi SSorum nultu hominum con Sequi OSSit. Denique haec eadem potestas Si potesta vere iudiciaria in

foro Dei et conscientiae. Et hic nota quod potesta iudiciaria, primo quidem iurisdictionali est; deinde vero de ui ratione ad duo opposita se habet, indigetque in Aui eXercitio determinari ad unum ope iudicii ita scilicet ut iudicium non tantum praevi ad

USUm reqUiratur, SiCUt Cum Ui prudenter agere volens, deliberat an debeat vel possit uti potestate ibi tradita vel non uti, edomnino in ipso usu, ut determinanS Xercitium ad alterutrum eduobus oppositi termini S UOS pSa poteStRS, qtlant Um CS ex Se, indifferenter respicit. Quibu poAitiS, Con SiderandUm'Si quod potestas remittendi et retinendi peccata non Si poteAta dupleX, sed una atque indivisibilis, quae tum ad remittendum tum ad retinendum extenditur, prout e verbi Chri Sti aperte ConStat In-SU per remittere et retinere non opponuntiar Contradictori Sicut positivum negati VO, Sed omnino Contrarie ut duo positiva nam remittere est facere ut i clavium culpa Solvatur, relinere Ver OStligare hominem ad hoc ut rursu compareat, faciendo ut ratione culpae retentae, iudicio clavium Semper Subiectu remaneat. Si

autem iurisdictionali potesta ministrorum Christi una atque indivisibilis exsistens se habet e natura sua ad UO terminOS inter Se OppositOS ergo per iudicium indiget in sui exercitio ad alterutrum determinari in quo ut dictum est, iudiciariae poteAtati Aratio consistit. Unde ridentinum, SeAS. XIV, Cap. , si Domin US

Sui pSiti Vicario reliquit tanquam praesides et iudices ad Q UOS Omnia mortalia crimini deserrentur. in quae christi li-

' Cf. e natura et ratione peccati, Prooem.

26쪽

22 QUAEST. LXXXIV.

si dele ceciderint qui pro potestate Cla Vitam rem tessioni aut re si tentioni peccatorum Sententiam Pronuntientis. Hactenus declaratio te Atimoniorum Scripturae quae fundamenti instar in hac disputatione esse debent. Ex quibus iam licet

eruere conclusionem de Veritate et e XSistentia sacramenti Poenitentiae ut Qq UitUr.

Hinc datur aliquod sacramentum a bapti Smo diStin Ctum, per modum iudicii a Christo institutum, Cuilibet fideli, si inmortale Crimen inciderit, necessitate medii in re vel in voto ad Salutem necessarium; et o e Si Poenitentiae SaCrR-

mentum.

Videretur tamen dicendum quod potestas remittendi et retinendi peccata Coincidat cum potestate Ecclesiae data baptigandi omne genteS. Nam prosecto Christu noluit ut promi Scue atque indiscriminatim tarn dispositi quam indispositi bapti Sma conferretur, sed ut discretioni OAS et locu in admissione quorumdam et aliorum X clusione. Tunc ergo remittendi et retinendi Dotestas e Xercetur, Cum ianua bapti Smi alii aperitur, alii Vero clauditur, ac proinde nulla est neceSSita ponendi sacramentum Poenitentiae distin tum a Rapti Smo. Praeterea, ad remiSsionem peccatorum di Spositus est homo, Vel non dispositus. Si dispoSitus, non potest ei peccatum retineri si in dispositu es, non potest ei remitti ideoque nunquam e iudicio habenti clave pendebit culpae remissio vel retentio. Ergo etiam SiesSet admittendum speciale Poenitentiae Sacramentum pro ii qui poSt baptismum in peccata relabuntur, adhuc tamen or modum iudicii institutum minime dici posset aut intelligi.' In hi per sententis iudicialis, si V in unam i Ue in alteram

27쪽

partem seratur, Semper sertur in aliquid positivum. Sed sententia retentioni nullum poesitivum terminum habet aut habere potest eum retentio nihil aliud Sit quam imple non remissi : CuiuS- modi effectus e negatione bapti Smi etiam Consequitur. Ergo redit eadem concita Sio. Sed contra est quod dicitur in Tridentino Sess. lU, Can. 2 δ Si qui sacramenta confundens, ipsum baptismum Poemtentiae Sacramentum esse dixerit, quasi haec duo sacramenta distincta

non Sint. . . Innthem Sit . Et iterum, can. 9 6 Si qui dixerit, si absolutionem Sacrameritatem non esse acltim iudicialem, Sed nu-- dum ministerium pronuntiandi et declarandi remi SAR OSSO OC- si Cata Confitenti. ., nn thema Sit . Et TUESUS, CRP. - 2: si Domi nuri Utem RCramentum Oenitentiae tunc praecipue instituit,

Cum a mortui excitatu insufflavit in discipulo suo dicens: Accistite Spiritum Sanctum quorum remiseritis peccata, Vcmi o tuntur eis, et quorum retinueritis, retenta sunt. Quo tam insigni facto et Verbi tam per Spicules, potestatem remittendi et reti nendi peccata ad reconciliando fidele poest baptismum lapso μ

apostoli et eorum legitimi SuccesAoribus fuisse Communica-- Rm, ni Verriorum Patrum OnSensu semper intellexit. Et No- Vatiano remittendi potestatem olim pertinaciter negRnte, INR-- gna ratione EccleSi a Catholica tanquam haeretico explosit

nibus a baptismo differre dignoscitur, nam praeterqUam quod materia et Orma quibus sacramenti essentia perficitur, longi S- Si me dissidet con Stat certe baptismi ministrum iudicem SSe non Portere, Cum Ecclesia in neminem iudicium exerceat, qui

non riti in ipsam per baptismi ianua ni fuerit ingressu S. Ouid enim mihi, inquit Apostolus, de iis qui fori sunt iudicare 4 Secus est de domestici fidei quo Christus Domi uis a Vacro bapti Smi, ut corpori membra semel effecit : nam hos si se

POStea crimine aliquo contamina Vorint, non iam repotito bapti- m ablui, Sed ante O tribunal tanquam reos isti voluit, ill PC RHCC T lotum Sententiam, non semel, sed quoties ab admissis

Peccati ad I Sum poenitentes confugerint, posesent liberari ,. R CR pondeo itaque dicendum quod exsistentia et propria

28쪽

24 QUAEST. LXXX lU.

natura Sacramenti Poenitentiae, nec Scriptura nec Traditio divina relinquit dubitandi locum. Et primo quidem: Demon Stratio perti Citur ex verbo Dei Cripto. - Sufficit ostendere SSe in Ecclesia ritum Sacrum, Sensibilibus actibus iudicii constantem, qui a Christo perenniter institutu S, Collativus sit gratiae in remissione peccatorum. In his enim habe non Solum nota generale Sacramenti NOVA Legi S, Vertam etiam, Per hoc quod ritus dicitur sensibilibus iudicii actibus constans, notam differentialem et distinctivam a quolibet alio Sacramento Atqui eviden in primi S St, potestatem Sacram quae Ioan XX-23 legitur Ecclesiae tradita, SSe e Christi instituto sensibili ritu sicut ipsa hominum natura Xigit, Xercendam. InSuper Sensibilis ille ritus formam iudicii habeat neceSSe est, X UO RuctoritaSqUR in O Xercetur, auctorita e St Vere iudiciaria in soro Dei et conscientiae, uti iam ex theSi Superiore liquet Denique, prout ad remi ASionem determinatu potius quam ad retentionem debeteSSe Collati VUS gratiae, Sine qua impossibile est perfici remission Cm CCCntorum Sequitur ergo XSi Stentia Sacramenti distincti a bapti Smo, de quo Sol in prae Senti speciali est cum Aereticis controversia. Etenim ritu baptismi est ablutio aquae Sub praescripta forma Verborum Subiectum est homo nondum ad sorum Ecclesiae pertinen es mini Ster demum non St iudeX, Sed SS PΟ-test etiam quilibet de populo, imo de numero infidelium. Atqui impos Sibile est ut confundantur Sacramenta, quorum Significatio, rituS, mini Ster, et Subiectum plane diversificantur. Et confirmatur primo, quia Vel St in EccleAia Sacramentum Poenitentiae distinctum a baptismo vel nullam habet EccleSi potestatem remittendi peccata Suorum Subditorum, quibu profecto baptismus nequit iterari. Sed hoc ultimum St aperte contra Verbum Domini dicentis Ouorum remiseritis peccata, remittuntur elis, nisi quis adeo desipiat ut dicat Xcipi praecise eo qui membra Sunt corpori Ecclesiae, cum illi potius Soli includantur, Ut Supra

ΟSten Stam St. - Confirmatur Secundo, quia poteSta bapti Zandi, etiam Si iterato exercenda veniret in Ecclesiae membra, AdhUC tamen non SSet formaliter poteSta remittendi, multo lae minu remittendi et retinendi. Equidem minime diffitendum quin peccata

29쪽

in baptismi collatione vere remittantur Sed non ideo baptismu Asignificat et causa remissionem Au ratione remi SAionis Remissio enim culpae est condonati Violationi legi aeternae, Sive relaxatio illius vinculi morali quod in permanente ostensae divinae imputabilitate consistit et consequenter importat reStitutionem gratiae, pro quanto PS est in Atatu praeSenti sormalis ablatio aVersioni a fine, quae in culpa habituali continetur. Nunc autem baptismus non ignificat nisi ablationem maculae, id At restitutionem gratiae, pro quanto gratia St animae decor et debita perfectio 'i. Quod si haec nitori restitutio sit re idem Cum remiS-Sione culpae, Sequitur quidem quod peccati remissio ab effectu baptismatis Separari omnino nequit. Non Utem SeqUitUr ergo formalitas effectu Aacramentali est ipSa remisSioni sormalitas, quam ne ablutio aquae, ne adiuncta Verba Significant, ut con-Stat. - Verum enim Vero, Si baptizandi poteAta non est sormaliter poteSta peccata remittendi, multo minia remittendi et retinendi. Nam poteSta remittendi et retinendi non ea demum eSi qua quiqpote S uti vel non uti, sed quae X ui ratione intrinseca ad Utrumque effectum Vel ab Solutioni vel positiVae retentioni se porrigat, Ut in reSpon Sione ad obiecta ampliti apparebit. Cum igitur nihil tale in potestate abluendi animam per baptiSmi Sacramentum invenire Sit, manet inconcuAS Verita matholiCR. Accedit et testimonium traditionis. - Antiqui enim Pa-t TCS, Si Ue pugnando Contra haeretico NouatianoS, Sive acerdotii Novae Legi praerogativa extollendo, Sive quod maXimi ponderi CSSe Soleti, usum ipsum et quotidianam praXim referendo, PoteStatem ClaVium, qua parte Se extendit ad peccata fidelium

Uere et in ConScientia remittenda. X preSSissime atteStantur. Sed Ecclegiae ministri certo certita remittere peccata nequeunt niSi medio Sacramento, cum non aleant conserre gratiam, teSte APO- Stolo I Cor. IV, nisi ut dispensatore mySteriorum, id St Sacramentorum Dei. Ergo ex testimonio Patrum, eAt in EccleSia SacramentUm quo exercetur poteSta clavium ad remiSSionem peccatorum, et hoc dicimus Poenitentiae Sacrament Um. s. e natura et ratione eccati, TheS. 6.

30쪽

Inter eo qui O Vatianorum errorem confutariant emine P R-

CianuS, Uem CStatur Hieronymus ' , Barcilonae in Pyrenaei iugis episcopum caStitate et eloquentia floruiSSe, et tam ita quam sermone clarum Sub Theodosi principe VitRm cum morte commutasse ipse igitur in epi Stola prima ad Sympronianum Nova tianum 'i, post multa egregie dicta de nomine catholico quo Vera Chri Ati Ecclesia ubique terrarum in Signitur, tum de poenitentia in genere prout homini Christiano in peccatum relapso po sibilis est imo et praeco pia tandem de Poenitentia quae per Sacerdotes in Ecclesia dispensatur, Sic ait: si unquam Deus non poenitenti Comminaretur, ni Si ignOSCeret poenitenti. Solues hoc, inquies, Deus poterit Verum At Sed et quod mi sacerdotes suos facit,

ipsius pol stas ost Nam quid stillud quod apostolis dicit Offa

vi lila: eritis in terris, i ata ritu es in caelis, etc. Cur hoc. Si ligare hominibu ac Sol Vere non licebat An tantum hoc solis apostolis licet Ergo et baptigare solis licet et Spiritum Sanctum dare Soli R. t Soli gentium peccata purgare, Via totum hoc non alii quam apostoli imperatum est. Quod si uno i loco solutio inculorum est sacramenti pol stas datur, aut tot Um ad nos ex poestolorum forma et potestate deductum St, aut si nec illud e decreti relaxatum est... Si ergo ct lavacri et Chr/

smatis pol stas ad episcopos inde oscendit, et ligandi quoque ius

adfuit atque omendi. . Ubi vides Poenitentiam in eodem Ordine poni cum Baptismo et Conrirmatione, imo dirierte ACTR- menti Omine appellari. - Rursu in tertia epi Atola ad eumdem Sympronianum . 1 si Tractatu omni NOUatianorum quem ad me conserti undique propo Sitionibu deStinasti, hoc continet: Quod post apti Smum poenitere non liceat, quod mortale cc- si catum Ecclesia donare non ossit, imo quod ipSa pereat reci si piendo peccanteS... Qui hoc indicat, frater Moyse an PauluS an Christus Z... Nullus horum, inquies Oui ergo Immaculatus aliqui et purus qui nunquam Ecclesiam deseruerit, qui ab epi-- copi episcopu factu Sit, Ut iure Ordinario consecrat US. Ut