장음표시 사용
41쪽
Sed in contrarium est quod dicitur in Florentino, Decr. pro
Armenies: si Quartum Sacramentiam St Oenitentia, cuius quasi si materia Sunt actu poetiitentiis .... forma hiatu Sacramenti Sunt verba abSolutioni quae Sacerdo profert cum dicit: ego te ab Sol UO. etc. Item in Tridentino, SOSS. XIV, an Sic legitur K Si qui negaverit ad integram et persectam peccatoriam remissionem requiri re actu in poenitente, quasi materiamsi a Cramgiati serii tentiae. . . anathema Sit . Et ibid. cap. 3 si Docet
si praeterea Sancta Synodus, sacramenti Poenitentiae firmam, in Q Ua praecipue ipSiti Vis ita At in illi ministri verbis posi-
si et Satisfactio . - Nec obStat quod Concilium adhibeat vocem quasi materia. Non enim hoc loquendi modo utitur, ut notavit Catechismus ad parocho i, quia Xteriore poenitenti actu non Sunt vere et proprie materia quali in omnibu Sacramenti requiritur, Sed quia non Sunt re aliqua corporea tractabili A sicut aqua in baptismo, et chrisma in confirmatione Ri. Hinc a temporibus Tridentini, adeo communiter in hac doctrina aSSOrenda Conveniunt theologi , ut opinioni contrariae nulla a Solida relinquatur probabilitRS. Ratio vero intrin Se Ca e propria huius Sacramenti quid litate a Christo Ioan XX declarata, sumenda St. Etenim Poenitentia ut sacramentale Signum et instrumentali causa remiSSioni APOCCRtorum, Si ritu Sacer qui modum habet processu iudiciarii: prOCeSSUS, inquam, in foro animae et ad reconciliationem cum Deo Xercendi. Ergo ii partibu eAAentialibus conestare debet, quibus constat quodlibet forense iudicium, modo tamen harum partium ratio proportionaliter accipiatur, prout exigit Speciali natura talis iudicii, propriuSque fini ad quem ordinatur. Iam gC PTO- COSSUS Oren Si duabus Semper essentialibus partibus conAtituitur: quartam altera, id est Sententia prolata a iudice, proceessum ultimo Complet a terminat, et idcirco munia obit Ormae allegationes
42쪽
determinationique iudicum subiicitur, se habent ut par materialis: materia enim nunc analogice dicitur Secundum rationem elementi determinabilis, sorma autem Secundum rationem principii determinanti A. Similiter ergo Sacramentalis Poenitentiae ritu a Christo institutus ii etiam duabu partibus constitui dicendu eAt Sententia iudiciali tanquam Orma, et externi actibu quibuR Ru Saad sacrum iudicem desertur, tanquam Rteri R.
Vertam Ut Upra Sten Sum erit, tribunal acramentale a tribunali humano in hoc vel maxime differt, quod non ad celerum Vindictam erectum est, Sed ad eos uestificando et reconciliandos cum Deo qui per peccatum ossentati QSt. in primo, PTOCOSSUS iudiciali Ahiam perfectionem atque ultimam terminationem habere nequit ni Si per Sententiam practice efficacem remi SAionis Si enim
Sacerdo retentioniSSententiam nonuntiat, causa denuo reSumenda erit usquedum abSolutio concedatur. Hinc Secundo, PER RUS non
utcumque ad iudicem deserri debet, Sed eo modo qui congruat fini reconciliationis obtinendae. Et in iudiciis quidem forensibus nihil refert an reus voluntarie vel in voluntarie in iudicium veniat;
alius testis; ibi enim sola iustitia vindicativa agitur, ut Stendit S. Thoma infra, Quaest. O. art. a. Hi autem non itR, Sed C- cesse est ut delatio causae ab eo fiat qui peccavit, procedatque ex displicentia peccati commiASi necnon et Voluntate satisfaciendi ad arbitrium Dei. Undem tandem recte concluditur quod in hoc
Sacramento Orma Si sententia abSolutionis, materia vero Sunt
externi poenitentiae actus per quos peccator seipsum subiicit iudici habenti Ecclesiae claves. Quinam autem illi actu Sint determinabitur infra, ubi de integralibus poenitentiae partibuS: nunc enim
uspicit ut in consi S tenenntUT. Ad Ium ergo dicendum, falsum Age id quod aes Sumitur Videlicet solam absolutionem praeci sive sumptam ab actibu poenitentiri, Significare sacramentaliter remi SSionem peccatorum. Si enim fieΟrSUm On Sideretur, non CS ampliti actu iudicialis, Sed oratio
43쪽
sive locutio quaedam Locutio autem, Uantum vi practica et efficax, ad rationem Signi Sacramentali minime Sufficit et ideo cum
Matth. IX-I, Christus dixit paralytico remittuntur tibi peccata tua,
non consecit Sacramentum, Sed poteState XCellentiae Sta S, rem sacramenti contulit in Sacramento, ut Communi seri doctrina.
Sicut igitur sorma baptismi praeciSive ab actu bapti Zandi, non Significat sacramentaliter interiorem ablutionem, ita nec Verba Dote absolvo condonationem offensae divinae, At Verba illa sumantur Reorgum a iudiciali proceSSu quem ultimo terminant Ratio autem facile assignatur, quia Sacramentum Si Signum, non UaleCUIN UC, sed caeremoniale Seu Symbolicum, ut suo loco dictum est Signum autem Symbolicum consistit in quodam facto sensibili significante per modum proportionali Similitudini S, Sicut bapti Sinu per modum ablutioniA. Confirmatio per modum UnctioniS, atque ita porro. Sic Poenitentia significat effectum suum sub proportionali similitudine iudicialis absolutioni A X terita celebratae: Uaten US, SiCUt in Oro X terno per iudicium absolutorium homo liber abit ab onere crimini apud hominees, ita in foro Conescientiae per Sententiam Sacramentalem liber abit a peccato coram Deo. In tantum igitur hae Uerba, si ego te abSolVo , Sacramentaliter significant, inquantum iudicialem actum constituunt. Sed ad iudicialem actum non pertinent nisi ut informantia proceAAum. Unde a primo ad ultimum. Sacramentali significatio tribuenda est toti compoSito, tametsi absolutio habeat principaliore a potiore parteS, SiCUt ipsa formae ratio requirit. A 2Vm negatur Sequela, quia quidquid poeniten agit, non cauSat peccati remi ASionem ni Si ut ubStans actioni SacerdotiS, Pene quem Solum Si potesta et ius absolvendi. Et ideo solus sacerdo mini Ster Sacramenti dicendu est, tum quin pSe Solu Sa ponit formam, tum quia non nisi in ordine ad iudicium eius poenitenti actus obtinent rationem materiae. Et imite Si in curatione morbi corporali si sorte imperet medicus exercitationes
quasdam licet enim infirmus id praestet quod ad medicatio impertinet, non ideo tamen ut ipAius medicta S, Vel suae curationi Rauctor unquam denominabitur. Ad Vm dicendum quod non μ necessarium ut in omni Sa -
44쪽
ponatur in ordine ad mini Stri operationem: Sed quid singulorum
Sacramentorum natura et indole ferat, Videndum St. Sane vero in Matrimonio, e intrin Seca contractu natura pro Venit ut aliussit qui tradit ius, alius qui acceptando imponit Vinculum obligationis, et pro tanto Se habet ut mini Ster agens in persona Chri Ati. Itaque cum materia huius acramenti in traditione iuris consistat, Sequitur quod materia non apponitur a ministro in quantum minister est. Et simili modo in Poenitentia, e natura iudicii sacramentali venit, ut non a Christi ministro debeat apponi materia, Sed a reo qui absol Vitur. Ad vi denique dicendum quod . Thoma SemetipSUIU CX-plicat in ii qυlae auctoritate obiecta immediate Con SequUntUr, videlicet in quaestione , ubi Sic ait: si Xterior poenitentia quaeo Si Sacramentum tantum in Poenitentia, At Sacramentum ut Si si nUm tantum e parte Ctia poenitenti S, Sed ut Signiri et causa Simul, Si coniungatur actu poenitentis cum actu ministri. Et si id O ..., CS OXteriori poenitentiae ... OSt Significata tantum persi actu poenitenti S siqnificata autem et cauSata per actus eosdem, si adiuncta absolutiori mi Mistri, per quam aliquo modo homo ad gratiam di Sponitur . Quapropter hoc Solum ibi vult S. Doctor, quod Sacramentali cauSalita non est attribuenda actibia poenitenti in quantum Sunt actu Virtuti habente ab intrinSec Valorem CX POTO POTRnti S, neqUe etiam in quantum Sunt actu Ae X terni absolute in se ipsi con Siderati, Sic enim nuda XAistunt interioris poenitentiae Signa, UibUS CC Symboli SINUS con Vonit, ne efficacia e opere operatoi, Sed omnino et XClUSive in quantum Sunt quaedam actio causae apud iudicem per absolutionis sententiam term ata. Ultimo notabis quod quidam nunc introducunt Opinionem O-Vam, Uae Sententiae etiam Coti Sticae limite praetergredi vide. tur Sentiunt enim totum Sacramentum Si Sola abSolutione Con-StRTO, Ut ConseSSi nequidem esset conditio indispensabiliter et absolute in omni caesi requi Sita. Et fundantur Uper PraXim receptam in Ecclesia, absolvendi in articulo morti S, etiam eo qui sensibu destituti nullum mederunt Oxterius Signum Subiectioni A
45쪽
ad claves. Sed hoc nihil est, quia tunc non datur absolutio nisi sub conditione, pro quanto Scilicet tale moribundi aliqualem sortasse conseSAionem didi SSent a circum Stantibu non et Ceptam. Praeterea, in tanto animae discrimine, ad hoc ut possit impertiri Conditionata ab Solutio, non requiritUr aliqua Vera probabilitaS, Sed Satis est quaelibet praesumpta possibilita de XSi Stentia requisitorum ad validitatem Sacramenti. OmnibUS ergo modi S, Ontra communem doctrinam nihil X hinc Vincitur. COROLLARIUM . . Non alet Sententia ab Solutioni Script e XpreSSA, Vel prolata in ab Sentem. Ratio desumitur e institutione Christi, quam nobi manifestant Ecclesiae traditio, praXi tot Saeculi invariata, et analogia aliorum Sacramentorum in quibu absolute forma Verborum requiritur L .
Obiicitur tamen Sacramentum Matrimonii, de cui US OS Sentia non St Ut Orma Verbi S X primatur, quia fert natura Contractu SUt Ut UO On Sen Si per qualiacumque Signa X preSSO, Si V inter ab Sente Sive inter praesente perfici poSSit. Ergo a pari, Orma SRCramenti Poenitentiae non Si neceSsario formalibus verbi apponendB, quia fert etiam natura iudicii ut poSSit Sententia quandoque Scripto reddi, imo in ab Sentem proser Ti. Vertim ab Solute Si neganda paritas. - Primo quia Concilia docent sacramenta duobu Constare re tanquam Ate Tin, Verbi tanquam forma. Et non apponitur limitatio nisi quoad matrimonium, de quo dicitur in decreto pro Armenis: si Cati Sa effi- Cien matrimonii exulariter est mutUUS On Sen SUS CT Orba de praerienti XPPOSSUS . Si aut Otra X tra regulariter in matrimonio Suppleri poSSunt verba per Signa aequipollentia, hoc non Cf. decretum Clementis Ulli cle absolutione in absentia eiptum vel per internuntium. lian. I 6 2. in Enchiri l. n. 962.
46쪽
est X tendendum ad aliud quodlibet Sacramentum, quia XCeptio Lirmat regulam Secundum X loma iuries. - InSuper Onesiderandum est quod Christus non instituit matrimonialem contractum, Sed ipsum iam pridem de iure naturae exsistentem elevavit pro fidelibus ad rationem sacramenti. Et quia de iure naturae ad contractum ineundum nihil aliud requiritur quam mutuu PaciScenti Um On Sen Rufi, Sive formalibu Verbis Sive alii aequi pollentibus Signi eXpreSSuS, liquet quod ibi mali Uerba ad Sacramentum Matrimonii essentialiter non Xiguntur. At Vero Simili ratio non tenet quoad sacramentum Poenitentiae. Nam licet Dominus hoc Sacramentum in Stituerit per modum iudicii, non tamen addidit Sacramentalitatem iudicio alicui praeinstituto et aliunde habenti formam Suae celebrationis; et ideo iudicium quod pro potestate clavium in Oro conscientiae eXercetur analogice quidem Convenit cum alii iudiciis, Sed Sua regulaS, Suam formam, SUAS UC CRES
propria habet a solo institutore Christo. Si quis igitur dicat
Rufficere quandoque ut sententia iudiciali por OSCI iptum Onta δε-tietur, et hanc normam transferat in foro Sacramentali illati non magi tenet ac si diceret Sententia cum talibus Solemnitatibus reddita Valebat secundum ita romanum, ergo et CCUndUm PTHC- Scriptione novi codici pariter Valere dicenda St. COROLLARIUM QI. Forma depre Cativo modo expreSSa non St alida, niSi ratione adiun Ctorum et usu Communi aequipolleat Sententiae S Serti VHe. Ratio est quia iudex qua tali non deprecatur, Sed e PotCritate Pronuntiat. Praeterea, ut ait Angelicu in pu Sc de forma Ab SolutioniS, cap. I si In Sacramento Poenitentiae verba ScriptU-- TR quae maXime Sunt Sectanda, non faciunt mentionem de ali-- Ua deprecatione, Sed magi verbo indicativo utuntur. Non enim dicit: Quaecumque petieri Sol Venda, erunt Sol UtR, Sed - UaeCUmque Solveri S erunt soluta Si ergo illa tantum dicuntur
47쪽
M AS SolutR, UR haben clave Solverit, qui autem petit aliquid si SSe Sol Vendum, non Solvit, miror qua temeritate aliqui assi erat OSSO Solutum, quem haben clave non Significat e sol - Vere, Sed Sol Um rogat S Se Sol Vendum . Et in art. I huius quaestionis ad Vin si Sta forma, ego te abSODO, RSSUmitur X
ipsis verbis Christi quibus Petro dixit: Modcumque solveris Super terram, etc. Unde in Sacramentali absolutione non suffisi Ceret dicere Misereatur tui omnipotens Deus, Vel absolutionem et remissionem tribuat tibi Deus, quia per haec Verba Sacerdofisi absolutionem non significat fieri, sed petit ut fiat s. Occurrit tamen hic difficultas, quia in vetustiAAimi codicibus invenitur forma acramenti Poenitentiae hi te minis expreSSa Absolet a te Deus dimittat tibi Deus peccata tua si Dicuntur etiam Graeci communiter adhibere formam deprecativam. Ad huius igitur dubii solutionem duo notanda fiunt. Primo quidem, quod in iudicio Sacramentali acerdOR OS iudex pure ministeriali et Dei auctoritate agens, deinde Vero, quod in ore iudici huiusmodi forma grammaticaliter deprecativa potest ratione
circumstantiarum aequi Valere Ormae SSerti Uae Ua no utimur. Nam certe formula benedictionis, benedicat vos omnipotens Deus, a simplici laico prolata, nihil aliud contineret quam puram deprecationem prolata ero a Sacerdote iuxta con Auetum Ecclesiae ritum, hunc Sensum in actu exercito habet: eho vos auctoritate Dei omnipotentis benedico. Idem igitur sentiendum est de sormula absolutionis Deus te absolvat, vel Deus remitte huic, etc. Si enim Proseratur, ait Sa cognita ab eo qui clave habet et iudicis mini. Sterialis agit personam iuXta Ommunem Suae CCtOSine Stam, aequi pollet Verbo indicativo ego te auctoritate Dei a peccatis tuis absolvo non enim abSolvit Deus aut remittit nisi ministerio cla-Vitim, U-rtim Sententia Ctu Xei cito ASertive Significatur ExpreSSior tamen Si forma qua nunc Saltem, utuntur omne Latini: qua etiam non nisi cum dispendio validitati privatus qui Spiam di Scedere praeSumeret, quia priVatu facere non potest ut sor-m Ula quae X ROSe non est misi ioARibili ad certam significa -
48쪽
tionem, eam de facto con Sequatur. Interim Vero diversita inventa inter Varia ecclesia iterum atque iterum demon Strat, non OSSO Semper Uaerendum in Sacramentalibu signi rigidam illam et pure materialem uniformitatem quam quidam in ei Veluti super-StitiOSe ponunt. Non enim magici Syllabarum Soni alligavit Deus Virtutem Suam, Sed ubicumque Salvatur ignificatio, ibi salva esteSSent in SacrRmenti. HactenuS Stensum est quid Sit in Poenitentia sacramentum tantum, materia OnStan et forma nunc equitur propositio dere e sacram m.
In Poenitentia sicut in aliis Sacramentis distinguitur ac amentum tantum, re et Sacramentum, et res tantum. Si autem rc o sacramentum, ipS interior peCCatori poenitentia, prout vi absolutionis iuridie efficitur titulus exigens, modo aliunde obe non ad Sit, remiSSionem peCCati et clivinae Condonationem offensae. Quare hoc RCTRmentum, non SECUS C Heterct, iustificare dicendum est instrumentaliter dispositive. Communies Si doctrina Veterum, eges in omnibu Sacramenti S aliquid quod est sacramentum tantum aliquid quod est res e Sasi ramentum, aliquid ero quod At res tantum , si, ut ConStat ex dictis in priori tomo, in diesputatione de Sacramenti in Communi. Quorum terminorum legitima interpretatio ponit aliquid quod media inter Sacramentum exteri u et effectum gratiae, quaSi de Utriti Sque extremi ratione participans. Dum enim immediate Significatur et infallibiliter causatur per ritum X ternum alid PO- situm, fit vicissim Signum et CaUS OXigiti Ua gratiae BCram On- tali S in qua, modo be non ObStet, PTOCOSSUS auSali terminatu T. Hinc apparet quam intime doctrina de re et Sacramento cum modo cauSalitati a Veteribues RSerto connectatur. Nam X UO in COPO -
49쪽
runt Vulgari in scholis opinione adstruente immediatam habitudinem Sacramentorum ad effectum gratiae Sive hySi Ce Sive moraliter influendum, re et sacramentum adhuc quidem nominari conSueVit, Sed non reman Sit quoad formalem rationem quam nomen importat, nec potuit ampliu in omnibus Sacramentis, C Speciatim in Poenitentia, etiam materialiter AS ignari. In praesenti igitur propositum intentionis est demon Strare Primo, quod AC ramentum Poenitentiae non Significat, adeoque non au Sat immediate ipSam remi SSionem peccati. Se Cundo, quod immediatum eiu significatum Simul et causatum, non est ni Si interior poenitentia, prout effecta Vi clavium titulus exigens desitionem imputationiqoffensae et reStitutionem gratiae. Tertio, quod e ConSO Uenti, is causalitati modus huic Sacramento competere dicendu es St,
qui caeteri omnibu ab antiquioribus etheologi attribuitur. Quod igitur Poenitentiae Aacramentum non ignificet Vel Cau Set immediate ipsam peccati remissionem, probam in primi poteSte natura iudicii in genere fi Nusquam enim sententia iudicialis immediate significat et facit solutionem in actu Secundo. Nam certe in humanis, iudicium facere nihil aliud est quam ius dicere μ); dicere, inquam, non peculati Ve, Sed practi CC, per applicationem iuri Communi ad aquin particularem adeoque abSolvere iudicialiter est facere tu secundum quod debitum est ut reus pro innocente habeatur, nec quidquam detrimenti apiat ratione eorum de quibu fuerat accusatu A. Ergo Si vere Poenitentiae Sacramentum per modum iudicii inStitutum est, oportet ut legitima formae expositio sit ego te absolvo iudicialiter a peccatis tuis, id
' Ex eadem natura iudicii lare apparet removendam esse ab OC sacramento p Sicam Causalitatem. Etenim iudicium versatur uni Ce CirCaius faciendum atqui ius nequaquam ad ordinem physi Cum pertinet, neCphysicae efficientiae terminus esse potest. - Apparet etiam non Agi SCongruere Causalitatem moralem, prout a uisne asSerctur. Quis enim intelligeret sententiam iudicialem, Cuius propria efficientia Consisteret in movendo alium ad aliquii elargiendum ei in quem iudicium eXercetur Se nullus alius causalitatis modus excogitabilis est praeter illum qui in ordine infensionali consideratur cle quo in sul eriori tona plura diximus.
50쪽
erit, ego tute facio ius secundum quod debitum est ui peccatum tibi remittatur. Nunc autem ulteri u ConSiderandum Venit quod ita dictum a iudice est Semper affixum ei quod iudicio causam dedit et fundamentum. Et in iudicii quidem forensibus, quae eo spectant ut Secundum culpabilitatem vel inculpabilitatem iuridicecognitam, Vel condemnetur reuA. Vel abSolvaturi fundamentum sententiae Sunt facta allegata in TO COSSU, Si UC pro Si Ue Contra.
Unde iudex dicit et facit ius quod factis illis veluti alligatur, ita
ut si sint materialiter falsa, eo ipso deficiente Veritate fundamenti, tu evanescat et Sententia evadat invalida. Quapropter immediatus iudicii forensis effectu in eo est, ut quae in proceSSu fuerunt allegata, Sint in posterum titulta iuridicae imputationi criminis, vel non imputationi A. At vero in tribunali poenitentiae illud quod absolutionem fundat, non est nisi poenitentia iuridice cognita peractu exteriore peccatori SeSe iudicio clavium subiicientis. Quare circa hanc ipsam poenitentiam ponitur ius dictum sive factum a iudice absolvente, et e Con Sequenti, immediatum Sacramenti Significatum simul et cauAatum, nihil aliud ASe poteSi quam U-pradicta interior poenitentia prout vi clavium efficitur titulus de se exigiti vhi remi ASioni peccati. Sive ceSSationi reatu quo erga Deum peccator tenebatur. Et hoc Sen Au dicit S. Thoma in prae- Senti, art. I ad Um: si Dicendum quod etiam in Poenitentia est
aliquid quod At sacramentum tantum, Acilicet actu OXterita CXer-- citu tam per peccatorem poenitentem quam etiam per RCOΓ- dotem abSolventem res autem et Sacramentum S poenitentia interior peccatori S res autem tantum et non RCrn mentiam, Sto remiSSi peccati; quorum primum totum Simul Sumptum At CRUS Secundi, primum autem et Secundum Sunt quodammodo CRUS a tertii .
Idem efficaciter etiam demonstrari poteS ex speciali natura iudicii in soro Dei et conscientiae. Etenim remi Asio peccati in actu
Necunda requirit e parte peccatori certa Conditione de quibuS, an Sint mini Ster cum certitudine iudicare non poteSt. Sane Vero, quod peccatorem aliquo modo poeniteat de peccati Sili S, X acti-hu externi quibus ipse causam clavibus Subiicit, moraliter certo
a iudice homine generatim cognoscibile est. Sed quod poenitentia