장음표시 사용
51쪽
ista Vere sit incompossibili cum omni voluntate peccandi, id est, quod ad hunc usque radum perveniat qui requiritur ad iustifcationem in Sacramento consequendam e ho non subiacet iuridi aecognitioni mini Stri, etiam mere moraliter certae, quemadmodUmex natura rei haud difficulter apparebit, et Statim agnoAcet quilibet habens vel modicam praXim tribunali poenitentiae f). Quo interim SuppoSito, Sic arguo: Si sententia abSolutionis immediate Vel etiam absolute Significaret et causaret iustificationem ipsam deberet fundari Saltem regulariter, Super poenitentiam peC-catori certo cognitam ut suffcientem ad solutionem vinculi in actu secundo oportet enim ut sententia iudiciali innitatur cognitioni
moraliter Certae meritorum Cau Sae, in Sua relatione et proportione
ad proprium iudicii flectum. Sed poenitentia peccatori qua sufficiens ad essectum Solutioni in actu Secundo, non eS iuridice certo cognoscibilis a tribunali clavium. Ergo in hoc tribunali proprius atque immediatu Aententiae effecthi nequit omnino esse ipsamet in actu Secundo remi Asio imo nequidem id quo absolute debita reddatur, sed debita solum Eub hac conditione: Si non desit aliunde dispositionum sufficientia, de qua Sacerdo cum Certitudine non habet iudicare. - Reducimur ergo ad eamdem concita Sionemra Supra, et ideo S. Thoma in praeSenti quaeStione, Ti. 3 ad 5Vm, Sionden quomodo Sacerdo abSolvendo non loquatur quasi de re incerta, concedit plane quod i de Solutione peccati in actu Aecundo ageretur, mini Ster abSque Speciali revelatione non posset certo dicere, eg o te absolvo Ri. Nunc autem Certo pronuntiat Sententiam remi SSioni S, quia Sententia Sta Si Sacramentalis, cuiu Acilicet Salva manet Verita et efficacia, etiamsi ultimus eius effectus impediatur peri indispositionem foenitentis Noli tamen, inquit,
' De hoc iterum infra, uti de illa attritione quae sufficit in ratione partis infestralis sacramenti, tametsi non sufficiat in ratione dispositionis proximae ad iusti fi Cationem. ' Nisi forte fineas a tisolutionem semper proCedere a ministro uti e Conditione quae rationem sententiae iudicialis furaclitus destrueret hoc modo: Si tua poenitentia est suffiCiens, quoi scire non Ossure , ego te absolvo. Sicut si in humanis iudex statueret Si es Culpatii lis, quo mihi
52쪽
loquitur sacerdo quaSi de re incerta, quia Sicut alia Sacramenta Novae Legis habent de Ae certum effectum e Virtute pasAioni A
Christi, licet possit impediri ex parte recipientis, ita etiam et in
hoc RCramento .... Unde nec Sacerdo indiget speciali revela
vi tione sibi facta, Sed his fici generali revelatio fidei, per quam
Ego te absolvo, id est, sacramentum absolutionis tibi impendo M. Quod magis explican in pu Sculo de forma absolutioni C. , dicit: si Quinto obiicit adversarius quod temerari sacerdo dicit,
si Stendo te absolutum. Cum ignoret an Deu absolverit. Sed Ae- cundum hanc eamdem rationem temerarium SSet dicere, ego te baptigo, cum ignoret an Deus interius baptiget. Neutrum Q Utem Si temerarium, Ut SaCramenta habent Certo effectus, licet impediri possint per fictionem Suscipienti S. Unde acer- do dicen S, ego te ab AOlvo, Vel ego te bapti Zo, Cum Certitudine denuntiat acramenti effectum . Tandem probatur RS Sertio e natura Sacramenti. Nam illud quod immediate ignificatur per sacramentum exteri US debet eSSO immediatum significatum totius sacramenti tam quoad materiam
quam quoad firmam. Porro quidquid nunc Sit de forma Poenitentiae, Saltem evidens Si quod materia in exterioribus actibus poenitenti ConSi Sten S, nulla ratione determinari potest ad Significandum immediate peccati remissionem semper enim ignificabit proxime poenitentiam interiorem. Ergo vel dicendum quod actus poenitenti non Sunt intrinsecum sacramenti constitutivum, Vel Si hoc reiicitur ut reipsa reiiciendum est, fatendum quod ignificatum immediatum non est nisi ipsa interior poenitentia prout vi absolutionis induit rationem tituli exigenti S, quantum S de Se desitionem imputationi offenSae. Et quia Sacramenta significando Cau Sant, profecto immediatum Significatum Convertitur cum immediat effectu. Recte ergo assignat S. Thomas id quod in Poenitentia est res et sacramentum si Dicendum, inquit 'i, quod
re Sacramenti Cuiu Slibet, Suo Sacramento, Cuiu dicitUr CS, PTO- portionatur. X terior autem poenitenti R. . . . Si RCramentUm Ut
53쪽
Signum et Cata Sa Simul Si coniungatur actu poenitenti cum actu ministri. Et ideo interior poenitentia eS re eXteriori poe- nitentiae, Aed ut Significata tantum per actu poenitentiS, Ut Si- gnificata autem et CauSata si per actu eoAdem, adiuncta abAO lutione per quam aliquo modo homo ad gratiam disponitur R). Sicut etiam in sacramento Euchari Stiae Corpus Christi Verum est re significata tantum per Specie pani et Vini, Sed CauSata per verba ministri, et illa duo simul coniuncta sunt Signum et
Si qui autem obiiceret, doctrinam hactenus eXpoSi tam detrahere dignitati et virtuti acramenti Poenitentiae, quasi remissio peccati non amplius Significaretur et Cati Saretur per Sacerdoti Sabsolutionem, in primi negandum QASet a Sesumptum Simpliciter et absolute. Aliud enim est quod forma Sacramenti non causet immediate ipsam offenSae condonationem, aliud Vero quod nullo modo ipSam operetur. Imo S. Thoma qui XpreSSe docet rectam XpOAitionem firmae SSO, ego te abSODO, id St, sacramentum abSOm-tionis tibi impendo, qua expositione vel nihil dicitur, Vel certe aSSeritur modus efficientiae conSigiens in collatione tituli sacramentalis de se exigenti remi AAionem Si V Aolutionem in S. Thoma S, inquam, omni ope omnique Studio Contendit pro vera absolutioni cauSalitate, contra OA qui aiebant adae Uatum ei VS en Stam OSSC, ego te ostendo et declaro absolutum, Vel ego te solvo ab obligatione Subiiciendi peccata tua clavibus, ita, ut apud S. Bonaventuram in IV, D. 8, Art. I. R. , . 1 et 2. - Praeterea ObSer Uandum eSt quod omne in hoc neceASario convenire debent: Videlicet, formam Verborum Do te absolvo, alium habere Significationi modum quando profertur Sacramentaliter ab homine ministro Dei, quam Si X tra- sacramentaliter ab ipso Deo diceretur. Nam Si diceretur a Deo, certum de fide esset hominem Solvi a peccatis cum autem dicitur Sacramentaliter a mini Stro Dei, non magi e Si Certum URm Umadultu baptigatur his verbis, eg o te baptizo Unde ipse Caietanti Sin 'm Part. QuaeSt. 84, a. 3 dicit: si Et A no Vitita hoc non pe-
' Causata, inquam, in ratione tituli ad ultimum sacramenti esseCtum. ' me hoc genere clispositionis, Vide primum volumen O. 62.
De Ecclesiae Sacrii M iatis. Tom. II. 4
54쪽
netrat, fingat Deum dicere Petro, absolvo te, et consessarium di si Cere Ioanni, absolvo te, et Videat disterentiam, quod absolutio Petri est utrinque certa, quia De US non diceret, absolvo te, ni Si etiam vere in tu absolveretur. AbSolutio autem Ioannis est et Significatur certa e parte conseSSarii tantum quia Sacramentum absolutioni impendit, quia Sacramentaliter ab Aolvit, et intus potest impedimentum invenire ex fictione poenitentis . Haec quidem Caietania A. et recte quoad diScrimen in significatione. Non tamen placet quod ait abSolutionem significari certam ex parte confeSSarii tantum, pro Uanto flectu Sacramenti x non Signifi- Catur abSoliatione, ut recipitur interiti in poenitente, sed ut exit exterius a mini Stro, e qUR parte OnStat abSolutionem AS cero tiSAimam . Nam si per ab Solutionem validam quandoque nihil reciperetur in poenitente, nihil etiam X iret a ministro praeter inanem et Vacuam Verborum CSonantiam quod S deStruere Validitatem actu A, et in apertam Contradictionem incidere. Quare remanet dicendum quod valida absolutio ministri semper est certis- Sima, quatenu Significat practice et efficit in fallibiliter rem et sacramentum, quae QS, utpote di SPOSitio Xigitiva remiAAionis est ipsa remissio in actu primo mediante Utem re et Sacramento, Significat iustificationem quae etiam in fallibiliter equitur, non tamen in fallibiliter absolute. Sed sub conditione, id est modo occul
In SaCramento Poenitentiae re tantum Si remi SSi peC-cati et gratia formaliter a Deum Converten S, quam interclum in viris pii et Cum evotione ho SACramentum Percipientibus, ConSCientiae pacet Serenitas Cum Vehementi Spiritu Consolatione Consequi solet i. Quod res Poenitentiae consistat in remissione peccati et gratia sormaliter convertente ad Deum finem ultimum, Sati Superque apparet e dicti tum de hoc Sacramento, tum de seccato habi-
55쪽
tuali. Cum autem audi gratiam sol maliter convertentem ad Deum, intellige gratiam Sacramentalem quae includat speciale auxilium contrR Vulnera actuali peccati, quodcumque tandem illud si i. Denique, quoad effectUm acceSSOrium assignatum a Tridentino, dicendum quod ConStat in primi ex piorum X perientia. In Sta per naturae huiu Sacramenti est Omnino con SentaneUS, Ut Sicut conScientiae rem Oi SuS S poena Peccatum ConcomitanS, ita On- Scientiae pax et Serenitas gratiae Sacramentali peccati remissi vae iure meritoque anneX intelligitur. Superest nunc eX ponendum id quod pertinet ad materiam remotam uiti Sacramenti, Quae etiam materia circa Mam nominari solet
Ad materiam remotam Sacramenti Poenitentiae pertinent omnia et Sola peCCata post aptismum Commissa ita tamen ut materia ne CeSSaria in omnia et Sola mortalia nondum Sacramentaliter Soluta quaelibet vero alia, Sive mortalia Sive venialia, materia quidem Sufficien eXSistant, se omnino libera et veluti CCeSSoria. Iurisdictioni clavium sola illa peccata SubeSSe quae OS baptismum fiunt, iam sufficienter in superioribus demonstratum est Ri, nec circa hoc no Ua opus S declaratione. Sed non omnia bapti-
Sicut diversae virtutes et diversa dona Spiritus Sancti a diveret os actus ordinantur ita cliversi Sa Cramentorum effectus sunt ut diversae medicinae peccati, et participatione virtutis omini Cae a Ssionis, quae a gratia gratum a Ciente clependent sicut virtutes et clona Se virtu- et te et dona nomen speCiale habent, propter hoc quod Clus a quos
ordinantur sunt manifesti; unde secundum nomen a gratia distinguun- tur. De Ctus autem peccati Contra quo saCramenta instituuntur, latentes sunt; unde SaCramentorum emeCtus nomen Proserium non habent, sed nomine gratiae nominantur dicuntur enim Tatiae AC ramentales, et Penes has sacramenta cli Stinguuntur Ricut Pene Proserio effectus s. S. Thom. cle erit. q. 27 A. 5 s 42 , Π ' Vide susera TheS. I.
56쪽
Zatorum peccata aequalem habent ad Sacramentum Poenitentiae habitudinem, et ideo oportet primo de materi neceSSaria, tum secundo de materia libera et mere Sufficiente Aingillatim dicere.
Materia neceSAaria, id est de necessitate clavibus subiicienda, mortalia Sunt omnia nondum Sacramentaliter Soluta, prout aperte sequitur ex dicti in prima et Secunda propOSitione Verum, quia contingere poteSt ut fuerint iam remi ASa per Contritionem persectam includentem Sacramentum in voto, OXPlicandUm SupereStNUO- modo locum adhuc habeat i et efficacia Sacramenti in re, quando peccatum XtraSacramentaliter condonatum iam praeSupponitur. Quo in negotio non facilem sorsitan explicationem habebunt qui volunt formam Poenitentiae, Go te absolvo a eccatis tuis, SSeeXponendam proxime atque immediate de ipsa peccati solutione in actu Secundo. Non enim Sufficienter apparet qua ratione in casu praeeXSi Stenti remi SSioni S adhuc Salvaretur Verita propositionis practicae Sic intellectae Dicesne ignificari Solutionem quantum in mini Stro est, vel quantum est ex Vi Sententiae Sacramentali AZAtqui si a parte rei nullum est in actu inculum peccati, nihil etiam est quod Solvas et tunc Sol Vere quantiam in te St, non eS Vere SolVere, Sed ad Ummum fruestra ne conatu Solutionem attentare. Aut sorte respondebis duo AS in remiSAione peccati destructionem imputationi offensae, et ablationem VerSioni a Deo per gratiae insu Sionem. Unde inquieS, Si peccatum iam Upponatur aliunde remiSSum, practica formae Significatio Sese equidem non extendet ad primum, cum impossibile sit ut iterum destruatur id quod iam destructum est; at Semper Se X tendet ad alterum, Videlicet ad novam insu Sionem gratiae per Uam perficiatur remi SAio et homo ad Deum magi converSUS magi etiam elongetur a peccato. Sed neque hoc Videtur Sati A facere, quia ob Oere dicit per prius destructionem morali vinculi quod in permanentia reatu consistit et ideo remoto hoc priori, perit conceptu Set ratio absolutionis in actu Secundo Accedit praeterea quod Poe-
57쪽
nitentiae Sacramentiam non haberet Suam adaequatam Significationem quoties absolutio cadit Super peccata aliunde condonata, quod tamen nescio an dici possit Sine magno inconvenienti. Sacramenta enim Sunt Signa ad unum determinata, Uae Semper, Si
modo valida int, Significant de integro id omne ad quod significandum fuerunt a Christo instituta.
Nunc autem Si doctrinam praecedenti propositionis de re et Sacramento in memoriam e VoceS, Con Siderando traditam ibi expositionem Verborum formae, sacramentum absolutionis tibi impendo si, videbis evanescere difficultatem. Sive enim peCCatum Supponathar
aliunde remi SSum, Si V non Semper Sacramentum habet eamdem
significationem et totum Suum immediatum esseCtiam, quia Semper significatur et est nova poenitentia de peccato Commi SSO, Uae per claves elevatur ad rationem tituli Xigitivi, quantum in Se est, remisSioni peccatorum. Porro, Sicut titulit ille, Salva veritate formae, poteSt totaliter SUO termino privari Sicut accidit in casu sacramenti validi et insormis ita etiam inadaequat tantum potesti PSum Con Sequi, Attenta Capacitate quae est in subiecto R, Et sic accidit in praesenti. Semper enim accipit homo AaCramentalem titulum remissionis, Sed ubi non potest amplius deAtrui imputatio offensae quae iam ablata supponitur, titulu de facto valet ad solum augmentum illius gratiae ad Deum con VerSi Vae, Per URm, ut alia dictum est, formaliter tollitur Versio. Nihil igitur repugnat quominu peccata per contritionem PCT-fectam Condonata, adhuc debeant subiici tribunali Poenitentiae. Adhuc enim vere circa illa versatur sacramentalis abSolutio Vere etiam Sequitur Sacramentali effectus denique Solvitur obligatio
nebRt. est, sacramentalem titulum absolutionis. η Sume exemplum ex a Cramento Eu Charistiae, Cuiu Proseria res adaequale consistit in abim et acta fervidae Charitatis. Nunc si infanticletur hoc sacramentum, vel si ab homine distraCto reci uiatur titulus sa-Cramentalis qui est Corpus Christi per modum Citii Ctu Dplicatum in- adaequa te tantum afferet rem a Cramenti vel propter inclispositionem Subiecti ut in secundo Casu vel roseter eius in Capacitatem ut in Primo.
58쪽
92. Sed nunc occurrit difficulta quoad peccata quae dicuntur materia uocienS, quamvis non necessaria de peccati Venialibus loqUor, necnon et de mortalibus iam rite consessis. Et difficultas est quia peccata illa retineri nequeunt. Unde Si Solum haberemus verba Christi, quorum remiseriti peccata, remittuntur iis, et quorum retinueritis, retenta sunt, dubium Oresitan OSSet an poSSint sub Sacramentali absolutione Cadere ea quae sententiae retentioni ACerto Ortiu SUSCepti Va non Sunt. Verum dubitationem Omnem procul pellit universali hi Su et praXi EccleAiae in qua Semper persu agum fuit, ad alidam et fructuosam Sta Sceptionem Sacramenti Poenitentiae quaelibet peccata, etiam levia, etiam prius ab Solutione dimissa, in ratione materiae remotae omnino Sufficere Nec obstat ratio dubitandi mox Aesignata, quia Solum eqUitUr CCCatR praedicta non SSe principalem materiam Circa quam XerCetur iurisdictio clavium. Non autem Aequitur, ea nequidem CCOSSOriea illam pertinere, nam etiam in humani contingit Ut Cau Si quae principaliter attribuuntur alicui tribunali, aliae quaedam per O- dum appendici adiungantur. AcceSSorium autem Sequitur principale, ut seri regula iuri S. Quapropter, etSi peccata venialia vel rite iam ConfeSSa non requirerent per Se proceSSum iudicialem qui pro alii adhibetur, quiAqui tamen ad bonum animae uae, et ad Specialem gratiam acramenti Poenitentiae percipiendam afferre vult materiam eiusmodi omnino debet ObSer Vare rationem proCedendi huic tribunali propriam quae quidem procedendi ratio regulatUr, ut par St, e principali et neceSSario obiecto, non autem
Dices: Non potest in idem iterato exerceri iudicium nisi iudi-
' Uenialia, quibus a gratia Dei non XCludimur..., quanquam recDe et liciter citraque omnem praesumptionem in cons Sion dicantur, quod a piorum hominum Su demonSIrat, taceri tamen Citra Culpam, multiSque aliis remedii expiari possunt s. Tricl. SeSS. I CAP. 5.
59쪽
cium praecedens si reformabile, quod non contingit in praesenti. Ergo ea saltem peccata quae iam fuerunt rite clavibus Subiecta, non sunt materia su ciens novae absolutionis Sacramentalis. ReSpondeo Dist ante . Non potest iterato eXerceri iudicium
ad resormandam Sententiam praecedentem, Onc. H DC. Ad serendam Sentei.tiam quae Sit praecedenti veluti ampliativa, subdist. Si nullum novum fundamentum habeatur, tranS. Si hRbentur, Heg. antec. In casu autem habetur noVa poenitentia de peccato Olim commiSAo, quae ut iudicio Sacerdoti subiecta, potest i claVium elevari ut sit titulus ampliori remissioni per ampliorem insu Sionem gratiae. Et regula generalis Si quae non fallit in a Cramentis quoties
poteSt repeti res et Sacramentum, toties etiam poteS repeti sacramentum pSum. In Poenitentia autem poteSt repeti re et Sacra mantum, et Uidem Circa eamdem materiam remotam, quia Satis est peccatum fui SSe a me aliquando commiSSum, Ut POSSim de eo rurSUS poenitere et Si OSSUm de eo ut Ru poenitere, haec ipsa mea nova poenitentia potest elevari per clave in ordine ad effectum molleClBrathim.
Urgebis Peccata venialia non tolluntur formaliter per gratiae infusionem, Mia non conSistunt in privatione gratiae. Ergo peccata
venialia, saltem Si Sola exsistant, non erunt Suffciens materia Sacramenti Poenitentiae, quod habet causare ratiam sicut caetera Sa
Respondeo Dist antec. Non tolluntur Ormaliter per gratiam, et tamen gratiae ex Si Stentia est aliquid per Se requisitum ad venialium Omi SSionem, Onc antec. Et venialia Sunt remissibilia etiam in eo qui caret gratia, Heg. anteC. Unde negatur On Sequentia, quia quando vi ab Solutioni elevatur poenitentia ad esse titulum remi SSionis citra et praeter omne meritum operanti Α, eo ipso habetur exigentia ad omne id quod per e neceSSarium S ut Veniale remittatur. Nec ob Atat quod poeniten iam in certo gradu gratiam praehabeat, Ui ho eS per CCiden TOS POCtu Sacramenti, et nihil adimit de efficacia quam e SeS habet. Instabis: Volesias absolvendi in foro poenitentiae non est nisi potestas iudiciaria, ut in superioribus dictum est. Ergo OH a tendit ad solvenda ea quae ea natura sua non uir vel retineri
60쪽
vel remitti. Ergo nec venialia nec mortalia iam rite confessa, idonea materia stin huius Sacramenti. Respondeo Dist antec. Non St ni Si poteSta iudiciaria, quae tamen qua iudiciaria St, Vel plenarie Xercetur Circa Suham principale obiectum, Vel quodammodo deficienter circa obiectum acceS-SΟΓiUm. OH C. an lec. Quae non habet nisi actum iudi ii perfecte exercibilis in utramque partem, Heg. antec. Et OnStat e SonSUet praxi EccleSiae, per quam innotescit amplitudo verborum Christi apud Ioannem, ubi acramenti Poenitentiae resertur institutio. Dicendum igitur quod circa Venialia vel mortalia iam rite conseSSa, iudicio sacerdoti solum relinquitur an Sit abSolvendia poenitens necne, et Sub qua conditione. Quod etsi non sufficeret ad actum principalem iudiciariae potestatis bene tamen ad actum Secunda
Primum omnium ob Ser Uandum est quod Virtus poenitentiae si proprie accipiatur pro habitu infuso, nonnisi in tu Stis SA poteAt. Omne enim virtute infusae tam theologale quam moraleSita Consequuntur habitum gratiae, ut si fidem et Apem excipiaS in Statu infirmi remanere nequeant. Nunc autem aginati in raesenti de poenitentia secundum quod in peccatoribus potiSSimum ante iustificationem esse debet, Vel ut dispoAitio ad gratiam, Vel Ut materia sacramenti. Igitur non tam de habitu quam actu in qu eluceat propria poenitentiae laus, tractandum At. Et ideo non occurrit dirimenda Controversis inter NUOSdam MXOTtR an Acilicet infusa virtus poenitentiae sit vere et proprie na Virtu SSpeciali realiter distincta a caeteri omnibus, ut insinuati Thoma in praeSenti, an olum Speciali quaedam sormalita Virtutis Chii USdam generalioris, puta religionis, ut contendit Caietania in commentari quippe, controversia ista magi pertinet ad ma-