장음표시 사용
101쪽
videbantur. Hanc esse causam persuaSum habeo cur, quum metuerent duces ne propter vitae commoditatem
milites vexilla insequi recusarent, illam rhetram adelphic oraculo petierint. Illud autem in consuetudinem venisse, et adhuc permansisse postquam Pelo ponneso potiti suerint Dorienses, ex hac a Plutarcho relata sabula conjectare licet : radunt, inquit , Leotychidam Corinthi coenantem, cum videret tabulat domus sumptuosa et laqueata, quε ιvim eae hospite, num in ea restione ligna quadrata nasce rentur χΝec alia eget, ut mihi videtur, explicatione tertia illa rhetra qua vetabatur ne bellum iisdem hostibus inferrent. Illud jussum esse aiebat lutarchus ne hostes, se defendere discentes, bellicosi flerent . Vix
opus est ut dicam allatam hanc rationem omnino infirmam esse. Quid enim Nonne ipsi se in periculum commisissent Spartani Si, quo magis h0Ste restitissent, eo minus eos debellare conati essent kHanc ergo eno dationem, ut omnino imparem ejicimuS; res contra clarescit, modo ad Dorienses illos reseratur qui Maliaco sinu prosecti, Graeciam trauScurrebant, ut ad exoptatas illas Peloponnesi terras pervenirent. Quum enim nil
tam cuperent illi quam propositum assequi et selici terra potiri, quam ardentibus Votis expetebant, quid
102쪽
mirum delphicos sacerdotes, qui ingentem potestatem Doriensium adventu e lucraturo eSSe Sperabant, oraculum pronuntiavisse ne bellum iisdem hostibus diu inferrent, et aciliorem praedam designavisses Magis atque magis igitur eo adducimur ut illas, quas lutarchus tres rhetris vocat, Lycurgo paulo anteriore eSSe contendamus. Quod equidum nil aliud quam conjecturam esse concedo illa tamen accepta, nihil demum iu legibus illis inenodabile manet eam Si probare recusaS, majora statim intellectu fiunt. Nunc autem si hanc quaestionem de qua modo actum est Solvere Suscipimus, diSquirimusquo quamobrem in uno eodemque capite leges illas Plutarchus recogno Verit, eaSque Saepe Vocabulo oci vel ρητρὸς deSignaverit, manifestum esse videtur Spartanos ipsos, etsi eram rei causam obliti essent, incertam conscientiam temporis FerVaviSSe, quo una prolatae suerint tres ills leges. Plutarchus autem, qui nihil penitus introspiciebat, sed omnia quaeque audiverat reserebat, peculiari illa appel
Restat ut de quartae illius rhetro auctoritate loquamur, quam reser Plutarchus, Sexto Lycurgi vitae capite. Quae quidem, praeterquam quod insolita adhibet vocabula, insuper ab ignaris librariis ita corrupta est, ut a criticis quibusdam in dubium vocata fuerit tantam autem antiquitatis speciem prae se seri, ut qui eam salsario attribuere malit, majore se difficultat implicare merito dicatur, quam qui difficultatibus enodandis operam dederit. Erret vero si quis in vitiato textu
103쪽
sanandi immodica illam millitigii clibertate utatur; qui
enim rhetras omnes a posteris, ut dicit, adulteratas, ipse Verbo tenus se restituere et novem versibus includere confidit quin horoicis versibus conscriptum praemium conjungit, qualia antiquos legumlatores legibus prae figere solitos esse pluribus exemplis comprobare
Quam Goetilingit conjecturam non equidem resutare Suscipiam, quum docte demonstravori sapiens homo Urlichsius , hunc criticum tam parum solida attulisse argumenta, ut potius hariolatus esse Videatur, quam excellenti suo digna ingeni praetendi8Se. Satius igitur erit majoris illius rhetrae Verba citare, non qualia quidem a librariis corrupta esse videmus, sed illam potius Urlichsi formulam, quam tanto mentis
acumine emendavit :Διος Βοδαίου και Αθαυας Βουλαἴας αρο ἱδρυσάμενον ρυλὰς
Singularum Urlichsi emendationum causas afferre longius sit has ceterum omne comprobamus praeter unam. Mutante enim illo verba Συλλαυίου in Συχ αυίας
104쪽
I DE LYCURGO verbis Βουλαίου και λαιας, correctionem ego antepono
quam a Bryano exc0gitatam Gilbertus admisit, et rhetrae ita prima scribo vocabula
In codicibus enim cum e facillime confunditur, multaque exempla veteris formae proferre liceat σελλα pro ελλα Σελλο pro 'Eλλο . 'sextu igitur ita statuto, quid sententi qumque significet, ulterius videbimus nunc Variae pensandae Sunt rationes quas critici, maximeque omnium rieberus, attulerunt, ut majoris illius rhetra auctoritatem ins-
Ille enim primo illius libri capite, ubi laconicae res indisquisitionem vocantur ' militarem Spartanorum Scrutatus constitutionem, quum syssiti ex uniuscujusque cooptatione, non autem e tribubus, bis vellentibus haberi ostendisset, nullam tribubus vel obis de quibus in rhetra agitur significationem inesse dicit, et hanc primam affert causam cur majoris rhetrae auctoritas negetur. Quam minimi sit illud argumentum, tum videbimus, quum, Sequentibus capitibus, de civili mili tarique Lacedaemonis constitutione agetur. Alterum autum illud examinemus argumentum, quo Suam rurSUS opinionem Trieberus sulcire conatur considerata enim additicia illa rhetra, quae vulgo heopompo tribuitur, qua ecclesiae jura ita in angustum deducta esse viden-
105쪽
tur, a senatui liceat laevam populi sententiam ab stare, negatarieberus illud congruere cum ephororum institutione, quam eidem heopompo assignare Sqlent; quo enim modes seri potest, inquit, ut uno eodemque temp0re regium imperium popularisque potestas te ventur, nec ab alterius imminution incrementum altora capiat Hoc facile resutabit qui viderit non ita imprimis ephororum productam fuisse potentiam, sed illud demum eos adeptos esse, ut in l0co regum, quoties juberentur, jus dicerent. Ita ea diluuntur quae contra heirm auctoritatem prolata erant, nec pluris valere liquet ea quae verbis
Exquirit ille quomodo factum sit ut quid haec vocabula significent ipse promere mittat Plutarchus; qui nim Lacedaemonios de re sciscitari poterat, satis tamen habet Aristot lem commemorare, qui Babycam pontem quemdam 8Se perperam dicit. His ego animadversis, insertorioberus Plutarchum quid esset Babys percontari non potuisse, hanc profecto ob causam, quod scticium illud vocabulum salsarius qui dam excogitavisset, qui, ut mendaci rhetrae domsaceret, Aristotelis nomen ita adhibuerat. - Ingeniosa quidem illa conclusio, sed quo plane ab Uritulisio redarguitur Dostendit illo enim Plutarchi textum in hoc
loco mendoSum SSe, Verbumque Τίασαν, quod Vetus
fluminis Pristotilio nomen est, post Βαβυκα probabiliter
106쪽
inscrtum iri Ipso igitur laeto irrita cadunt omnia quae a riubero opponebantur, dilucideque apparet nullam esse causam cur longioris illius heirm auctoritatem infitias eamus illam contra Lycurgo multas ob causas tribuendam esse, ex iis manifestum fiet quae dicturi sumus, quum ipsam lycurgeam constitutionem examinabimuS.
107쪽
VARIIS IN LYCURGEA RE PUBLICA HOMINUM ORDINIBUS
Quum quae Lycurgi partes laurint in instituonda
Spartana republica perpendere in animo sit, non hanc prosecto operam suscepi, ut quidquid a criticis dictum fuerit reseram, materiamque exhauriam melius enim Veram Lycurgi imaginom mngere et rerum ordinem simpliciter exprimere, quam multa narrare quae expedito apud historicos reperias Plura ergo breViter perStringam et tum demum in re immorabor, quum OVum aliquid eruere contigorit, luco illam infundendo quam e praecedentibus de Lycurgi aetato indagationibus olicoro datum St. Ut autem propositum consequar, quid melius quam a rhetra nuper explorata Ductum capere, et primum in civilibus institutis, tum in ordinanda republica, denique in privata Spartanorum vita disquirere quid Lycurgo tribuendum sit, quid ei abnegandum.
108쪽
Ante omnia ergo necesse est ut verba ρυλὰς ρυλάξαπα- ὼεας ,εα--, quoad poterimus, in discrimen Vocemus; sic eo adducemur ut quidla origine et conditione Spartanorum, periaecorum et lotarum Sentiendum sit breviter significemus. Hoc igitii animadvertendum, quod non Satis, ut mihi videtur, respexerunt auctores a Lycurgo, quum leges tulerit, non ad Dorienses modo spectatum fuisse, sed ad illos quoque varis originis populos qui Laco niam incolebant.
Quae autem Lycurgea opera fuerit, dissicit quis intelligero poterit, nisi societatem, qualis temporibus illis instituobatur, multum prosecto ab hac nostra tempestate esse absimilem viderit. Nunc enim iidemum qui sanguine, vel affinitate conjunguntur exoadem osse familia dicuntur prioribus temporibus
complectebatur οικος OS Omne qui conVictores erant οροσλους , qui panem ex eodem alveolo desumebant, ομοκαπνους qui ante eumdem Deum cibaria coquebant.
Aperte ostendit egregius homo Fuste de Cotilanges quomodo paulatim increverit familia, ita ut γενος primum, deinde ροπρίαν denique ρυλην, civitatemque genuerit. Illae autem divisiones, propter dialectorum differentiam, aliis Spartae atque Athenis nominibus designabantur. Quid enim ' τριακάθα illam quam nominat Herodotus'
et γενος unum idemque esse nonne manifestum est y Multum equidem de ea re inter se disputavisse auctores
109쪽
compertum habeo ; non video tamen cur infitietur Pollucis volinosychii testimonium, qui quidem ἀτριακάστους homine Vocant ξω τριακάδος et Κους.
Grotius sane omnia prope de ejus verbi signification ea inscripti0ne confundi dicit, quam didit Boseisius , ubi τριοοιάδα divisionem ἡμου cujusdam esse apparet hinc inseri illam non ad gentilem, sed ad geographicam populi partiti0nem pertinere. Quam
ego conclusionem non necessariam Ore contendo, quum
ipse inscriptionem reportet, quam apud ossium reperiit, ubi dicitur Θῆμον quemdam Coi o tribus gentibus, ex Antimachidis scilicet, ex giliensibus,atquo ex Archidis conflatum suisso ex hoc ridor licet fieri potuisse ut τριάηας nil aliud atquo γενος habeatur. Undo autem illud τριαααθος nomen ortum sit, si quis disquirere susceperit, silentibus auctoribus, e Verbo τριά οκα ita deductum esse apparebit, ut spartanum γέuo e triginta amiliis inter se conjunctis constare videatur. Similo aliquid Athenis exstitisse Ox hoc liquet scholiastae in Platonis Ariochum M resor ille Aristotelem dixisse atheniensium tribuum ternas esse partes, qua trit es, sive phratrias vocant in phra tria ut quaque gentes esse tricenas, SingustatSquessent virorum seu patrumfamilias esse tricenorum. Quemadmodum autem familiae eodem erga eumdem
110쪽
deum cultu in unum collatae γωος vel τριακαθα serma bant, ita e pluribus γενεσι vel τριακάσι informabatur ἄβη Vel ρραπρία nec non tribus obis vel phrat=uis, eodem modo inter se conjunctis, nomen φυλγ tribuebatur. Has antiquissimas divisiones, quas apud omnes populos reperimus qui ex eodem stipite originem ducunt, non a Lycurgo factas esse, Vix dicere opus est ab eo servatas esse, etsi rhetra non moneret, ex hoc inserro liceret quod ea quae quasi medullae populi sunt, nemo ante eVertere possit quam vetustatis situ erosa suerint. Quot autem Spartani ρυλας habuerint multum inter criticos disceptatum est: qui spartanam rempublicam meram optimi oriensium status imaginom referre
putat sillorus', ut in aliis civitatibus Hylleis, Dymanas et Pamphylos viderat, ita easdem paris divisiones exstitisse affirmat, A idusquis illos, hebis
oriundos, quos ut magnam Spartae tribum expressedosignat Herodotus ' in Pamphylorum ρυλῆ insertosesso dicit. Huic opinioni assentitur hiri allus , qui priores regionis incolas, postquam in lacedaemoniam rempublicam admissi suerunt, uni tribuum adjunctos
Quam nullis illud nitatur argumontis plano ostendit Orotius β sunt alii vero critici, qui gentilem Spartano