De Lycurgo: Thesis

발행: 연대 미상

분량: 172페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

rum divisionem cum divisione consuderunt, quaenicatim instituta est, et Pausanis, locum asserentes, Limnatas, Cynosuras Messas et Pitanatas, quatuor Spartae esse tribus contenderunt. Non viderunt illi quidem diversissimas res ita confundi, quum Athenarum exemplo ab hoc errore averti potuissent, ubi e vicis di visionem a Clisthene institutam omnino alienam esse videmus ab ea quae e familiis et gentibus constabat. Hanc nihilominus commenticiam Xplicationem plures haud indigni auctores probavere : e quibus SchO- mannus' quinque tribus numerat, ex Bartholomaeus' Mansoque , decem Gottiingius', eo quod totidem numerarentur cretense Cosmi lacedaemoniique ephori quorum majore quinque et quinque minoreS.

santam hanc difficultatum, cui tot ingeni0si viri

offenderunt, non equidem OlVere SuScipiam, eo magiSquod parum illud ad propositum nostrum pertineat. Ex his autem omnibus sententiis dum sunt demum quae dolandi possunt aut enim tres dorienSes tribus Ser Vatae Sunt, novique in rempublicam admissi cives in unam earum quasi effusi Sunt aut novae a novis civibus informatae tribus, veteribus adjunctae sunt, ut Corinthi, ubi octo, Sicyone, ubi quatuor fuisse compertum

112쪽

M DE LYCURGO

Res igitur illa quum enodari non valeat, haec quaestio subit, quam nondum historicos tractandam suscepisse mihi videtur, scilicet quamobrem Lycurgus in longiore illa rhetra de ρυλας quidem et αβῶς non autem de

γένεσι Vel ριακάσι egerit.

Etsi nullum ad opinionem firmandam auctorem afferre valeam, persuaSum habeo lactum esse ut per irruptionis tumultum gentiles nexus, qui e cognatione praesertim pendebant, remitterentur: hi enim μα-οι Vel ομοκαπνοι de quibus jam antea actum est, quo modo fieri

potuerit ut per difficultates periculaque illius, quae a septentrionali Graeciae parte ad meridiem specta est migrationis, Semper conjuncti manerent φ Quamobrem societates illas paulatim dissolutas suisse conjectare licet, quum multo magis dux milites ad se vocare, miles egregium sibi ducem eligere anteponeret, quam n0dos illos ungere, qui potius ad rusticantium quam ad bullantium populorum Statum pertinebant.

Hanc causam fuisse arbitror cur ne nominentur quidem in rhetra τριακαῖες. Eas Lycurgus non abolevit, sed, eo quod non confirmavit, graviter concuSSit,

eoque acilius societate quas adamabat jungere potuit, uniuscujuSque cooptatione effectas obsoletis igitur γε-ι, eo major acta Si primorum civium auctoritas doriensium achaeorumve, qui, quo divitiores potentio resque erant, eo plures homines in fidem clientelamque

suam recipiebant. Quid mirum igitur, quam patriam milias titulus olim suppeditabat auctoritatem, ad illos

venisse qui divitiarum praeStantia valerunt Sed priusquam Videamus quantum e hac animadver-

113쪽

sione fructum percepturi simus, necesse est examinemus

unde originem ceperint lotae, periossi spariamque, tres illi in lacedaemonia republica hominum ordines. Quod ad lotas attinet, si quis unde ortum duxerint

tuterroget, eum observare jubebo apud Achaeos servos

quidem fuisse, quod etiamsi non pluribus Homeri locis comprobaretur sacile conjectaret qui cogitatione ad tempora illa reverteretur, quo superbi Achaei in celsis castellis nihil aliud agebant quam rei militari incumbere, et vilia sordidaque munera plebeculae commisetebant. Quamobrem haud cunctanter Muliero 'assentior, qui lotis adnumerandos esse dicit priores, ab Achaeis subactos Laconiae incolas. Eorum paulum mutatam esse conditionem, ita ut agris posthac colendis adhibiti laurint, n0n est quod miremur: plures enim apud veteres populos suiSSe compertum habemus, qui rem rusticam Servi tradiderint, e quibus Πενέστας in Thessalia, Βιθυνους Bygantii Κι λικυρίους Syracusis ΜαριανΘυνους in Pontica Heraclea ab auctoribus citatos invenimus'. DorienSes autem, qui aliquandiu in Thessalia vixerant, ubi penestarum institutionem Π0Verant, poStquam Lacedaemone potiti sunt, simile aliquid condidisse natura factum est, atque in hanc conditionum redegisse qui Achaeorum jugum excutere obstinato tentaverant. At dicet aliquis, non omnis Laconia adhuc Subacta

114쪽

88 DE LYCURGO

orat Quid ad rem Non illud uim impedit quin

Lycurgo reseratur haec institutio, quae tantum ad Spartanam temperandam rempublicam conserebat. Nec equidem magis cryptiam, Aristotelis testimonio nisus, invitis pluribus, ei assiguare dubito. In ea autem judicanda, cavendum est ne confundantur tempora, quum aliter aliis temporibus Spartanos cum lotis Se gessisse manifestum sit. Ostenderunt enim Mulierus , Hermaunusque', nec indigna quidem argumenta ad rem probandam attulerunt cryptiam antiquitus magis ad exercendos juvenes, quam ad opprimendos lotas pertinuisse Veri quidem aliquid huic sententis inest, sed simul animadve tendum esse puto neceSSario evenisse ut lotae erga Spartanos eodem animo Arent quo victi solent erga victores. Quin, si vetera recentioribus conserre licet, eadem voluntate erga Dorienses fuisse mihi videntur, qua olim erga Franc0gallos Arabes orant quum enim insensissimis essent animi et nunquam non periculum esset ne seditionem moverent, duriSSime cum eis agebatur, et si qui eorum paulisper a lege degrede retur, protinus crimine capitali obnoxius sebat. Hoc

quidem in Africa desivit, ut primum sincera fide inditionem venerunt Arabes in Laconia autem multo longius duravit et, ut Vertu dicam, nunquam ceSSaVit,

115쪽

quum natura durissimi essent spartani, et magi atque magis oppressi lotae alienatissimum Semper erga dominos animum SerVarent.

Multo meliore conditione erant per Eoi, ad quorum Originem explicandam non parum conserre mihi videtur modo paulum mutetur, quidam Panathenarci locus ISOcrate enim, quum temporis sui inter optimates populumque disceptationes ad aetatem illam serperam reserat, qua Spartana iustituta fuit respublica, singit, subacta vix Peloponneso, dissensiones inter primores plebemque ortas esse, quod multo verisimilius inter veteres regionis incolas et Dorienses, ex his quae vidimus coucludere licet Resert autem Isocrates a victoribus victos extemplo pulsos SSe et extra urbem

habitare coactos quum, inquit, intelligerent Spartani difficile foro ut quieti regerent, si secum habitare tolerarent homines quibus ipsi odi essunt, illis jus in communi patria habitandi ademerunt, in vicinaSquo

urbes relegaveruiit hi si aerunt perloeci. - Se rem hoc modo habuisse, verisimile mihi videtur, non ita tamen ut Omnes Achaeos perloecos actos suisse contendam; eorum enim plures in Spartanorum ordinem admiSS0spersuasum habeo; sed indigenarum maximam partem eis merito adnuuierat Mulierus'. Recte mouet Scho maritius alia quoque natione nonnuliaS, CynurenSeSimprimis et Sciritas, quos Spartanis Subditos suisse notum eSt, perics adnumeranda eSSe. Ou tamen ab

116쪽

90 D LYCURGO

illa Grotii opinion abhorreo, qui quamdam partemperio corum D0rienses suisse dicit'. Si rem enim attente perspexeriS, quanquam civitatis et aequi tiris expertes eSSent, non ita miseranda erat eorum conditi privi legium enim quoddam habebant exercendarum artium factitandaeque mercaturae, quod Lacedaemone non ita infimi momenti suisse, permultis collatis testimoniiS, ostendit Mullorus . Quamobrem perio corum quOSdam locupletissimos fuisse non est quod miremur, qui dignitate quidem spartanis inseriores erant, Sed Vitam multo lautiorum ita agobant, ut illam conditionem

nonnullos Doriensium grato animo antepoSutSS Verisimile St. Spartani summum quidem imperium exercebant,

sed gravibus legibus obstrictici bellicis exercitationibus tempus consumebant, dulcia familis gaudia vix praelibare poterant, b severam disciplinam publiceque

caenandi necessitatem omnibus voluptatibus orba bantur, labore ructuoso, qualicuntque SSet, prohibebantur, nec ulli alii rei cura eis danda erat quam administrandae reipublicae. Hoc prosecto vivendi genus quivis alius populus ac Dorienses abnegavisset illi autem, qui a multis jam annis nil aliud quam pugnaverant, militaremque vitam

nunquam non agebant, rudem illam Victus consuetudinem haud gravate acceperunt.

Fieri quoque potuit ut inter Achaeorum principes nonnulli in societatem illam admitterentur, cui Lycur-

117쪽

gus rempublicam gubernandam defendendamque tra didorat quis enim neget illo sav0re dignos judicatos esse, qui, 0riensibus Vix advenientibus, cum eis tractus inieranti Abiorum igitur opini0ne abhorreo qui spartanis

solos orienses annumeratos fuisse contendunt, nec

absimiles ii suisse mihi videntur collegio cuidam militari, cui liberos viro omne consociavit Lycurgus, qui severam ab eo indictam disciplinam non detrectaverant. Ous fuerit illa disciplina non ordine narrabo; non possum tamen illud praetermittere, scilicet plenum jus civium is adimi, qui ratam in syssiti partem afferre

Ea re eo adducimur ut sententiam expromamus de agrorum divisione, quae Lycurgo vulgo attribuitur ante omnia dicendum est eam, quod ad me attinet, unam eamdemque videri atque terrarum distributionem, quae advenientibus in Peloponnesum Doriensibus offecta est, ut fieri solebat antiquitus, quoties regionem in ditionem suam invadentiun turmae redegerant. Quid mirums Lycurgum enim vixisse demonStra-Vimu non ante C. . Saeculo tempore quo finem habuisse Doriensium irruptiones antea OStendimus. Bona inter Dorienses omnes aequaliter divisa suisse, fictum esse aliquid patefecit Grotius , Agidis Cleomo nisque aetate excogitatum egregia ab eo allata argumenta hic referre Supervacuum illud modo addere liceat, non fieri potuisse ut Achaeorum primore et

118쪽

M DE LYCURGO

Doriuiisium duces, qui pingues jam ante Lycurgum agros oblinuerant, bona sua ad legislatoris nutum aliis distribuenda ultro dimittorent ut enim te politici sui juris parte, ad restituendam concordiam, aequo animo quis decedat, ita vix quemquam reperias qui propria bona in medio ponere annuat. At, dicet aliquis, Arsan ad pr0positum assequendum vim adhibuit Lycurgus Quam parum valeat haec objectio videbis, si considoraveris necessario actum esse, si res ita se habuisset, ut luterilotas relegaret Lycurgus eos ipsos, qui ad subigendam

Peloponnesum plurimum contulerant. Multo igitur satius est dicere legislatorem sparta norum cuique distribuisse terrae partem, Vel e compaS-

cui agris, vel e campis illis qui ex Achaeis quibusdam rebellantibus erepti erant. Haec fuit, ut mihi videtur, ἀρχαία ῶρα illa, de qua loquitur ei aclides Ponticus' idemque locus docet

Spartanorum plures suisse, qui praeter hanc terrae particulam a republica ipsa nulli non conceSSam, permagna mancipio bona possiderent. Hoc inter causa adnumerandum esse arbitror cur praedia, primum inter quamplurimos partita, tu paucorum manu advenerint Spartae enim illud quoque factum est quod ubiqhio fieri solet, scilicet divitias semper ad ditissimum quemque affluere. Quemadmodum ergo quaSi necessario fiebat ut spartanorum qui αρχαια. tantum μιρα haberent, mox propter impendia, quae singula in doctissimi uste de Coulano

119쪽

CAPUT SEPTIMUM Ilibello onumerata ruperias, ad iiii piam redigerentur, ita locupletabantur qui ob divitias, maximam in rerum administratione auctoritatem exercebant. Illi quidem rudum omnium spartanorum Vitam agebant, nec Suo habitu a pauperrimo quoque civium distinguebantur; sed eo majore lucri amore tene bantur, quod occultandus ille erat affectus, et verisi mile est os maximo omnium utilitatem cepisse evictoriis quas post Lycurgum Lacudaemonios hinc illinc in Peloponnus rotulissu compertum habemus; adde quod quum multos illi clientes haberent, fieri

potuit ut quaestum sacerent e negotio, a nonnulliSSum

familis hominibus useopto, quibus illud Π0 lege

vetabatur.

Quid unde evenerit doceti historici spartanorum quidem pauperes, Sua sorte indignantes, rempublicam miscere tentaverunt; sed divites adeo potentes fuerunt qui ecclesiae jura, Theopompe illa quam novimuS

runt, ut in partes duas divisi fuerint spartani r qui priorem efficiebant ομιοι, omnia praeoccupabant altera pars ex iis conflata qui magno negotio ratam portionem ad systitia asserebant, Vix quidquam auctoritatis in opublica habebat mox ipsam ἀρχαία μοίραν, quam Vendere lex vetabat, oppignorare ad Sustinetidam Vitam coacti, inopia eo magis flagrabant quod laboro interdicebantur. Ex hoc magis atque magis increvit

120쪽

94 DE LYCURGO inae λειονων ordo, ut spartani paucisSimi evaderint, et,

aristocratis loco quam condiderat Lycurgus, in eam reipublicae sormam quam ,γαρχία vocan Aristoteles , Sparta mutata suerit.

SEARCH

MENU NAVIGATION