장음표시 사용
121쪽
QUID LYCURGO IN TEMPERANDA LACEDAEMONIORUM REPUBLICA TRIBUENDUM SIT
Vidimus in praecedenti capite qua suerint Lacedae mone diversa hominum genera restat ut quas cuique partes in administranda republica attribuori Lycurgus examinemus, breviterque des niendo explicemus, quid regibus, quid senatui, quid comiciis ab illo fuerit imper titum ephoros qui multo tardius quam noVimu Rue toritat0m adepti sunt, leviter tantum praeStringemuS. Jamque omnium primum haec occurrit quaeStio, Scilicet unde actum sit ut dum regis familis Spartae reperiantur. Gelgerus quidem plura bipartiti regni ex ompla attulit, tum in hoc libello inscript Do earum quae in Graecorum civitatibus praeter Spartam inveniuntur diarchiarum i estistiis δε, tum quoque in altero illo, in
122쪽
quo ostendit quantuin ad Spartana in re inpublicam con
tulerint delphici acordotes, quo Lycuryidas vocat . Νam praeterquam quod plures affert ionicas sim Minoris urbes, ubi duo rege alter e Lycia, alter e Pylia domo una in soli, sedebant', nonne monet Pausanias tripartitum Argis rognum suisso' Ultimum hoc Xomplum non birimum quidem Valet, quum ad heroica illa tempora pertineat Oreste citeriora illud autem ita evenisse quid mirum Natura enim flebat ut auctoritatem aliquandiu pari imperio exercerent duces
gentium illarum quae e Vario quidem genere ortae, ad augendas vires, vel aliam ob cauSam in unum Venerant, illudquo securant quod Graeci συνοικιζειν - vocabaut . In hac igitur societate, reges pari erant poteState, nec alter ex alterius arbitrio pendebat, Sed quae prius communi auctoritate deliberaverant populo exsequenda tradebant. Idem Spartae evenisse verisimillimum est Laco daemonios enim e diversis generibus suisse jam vidi muS, ipSosque rege non ab eodem Stipite ortos SSe,
ex hoc primum conjectar licet quod Pausanias refert Agiadarum et Eurypontidarum diversa gentilicia e pulcra fuisse'. Nemo autem ignorat quanti apud veteres momenti uerit ut omnium ex eadem familia hominum
123쪽
CΑΡ UT OCTAVUM Mreliquiae una sepelirentur, ne oblata Manibus sacrificia intermitterentur); multumquo ergo conserre adlami liarum diversitatem probandam persuasum habeo, quod separatim humarentur Eurysthenis Proclisque posteri. Νon hic locus referendi sabulam quam narrat Hero dotus', ut bipartiti spartani regni rationem reddat; ostendit enim post Lachmannum opstadius illam narrationem, quam Herodotus e Spartanorum sermo nibus acceptam, litteris mandavit, de geminis Aristodemi filiis, non e rei alicujus vero actae momoria ortam, Sed postea ad explicandam illam rerum laconicarum singularitatum flictam OSSe. Eurysthenem et Proclem non ex eodem partu Ortos contendit Schoemannus , sed ab eodem patre genitos alteri dorica, aliqrix aegidua matre, id est o cadmeo genere refert uim Pausanias' Aristodem Argiam, Autosionis filiam, nupSiSS0. Ab eo differt Curtius' qui, quum nonnulla dispexisset documenta, quae regum achaeorum in Peloponnesop0testatem jam Agamemnonis stat non ita validam eSSe comprobarent, multo in orem factam fuisse dissensionem dicit, quum obtruncato rege, omne principeS sui juris esse voluerunt; illos autem, Doriensibu mercede conductis iniser so praeli inivisse dicit Curtius, donec qui dii vel tres superessent concordiam iis
124쪽
conditionibus dicerint, ut una rega arunt ex hac igitur sententia chaeo genere ambo fuisse Spartano regeS.
Paulum dissimilis Gilberti opinio, qui, quum tria
Spartae dignoscat hominum genera, Achaeos scilicet, Dorienses et Minyos, quorum prim0 Polyaeni locum praetenden, , ab urysthene gubernatos suisse dicit, tempore quo Procles Τemenusque Lacedaemonem obsidebant, Eurysthenidas vel Agiadas achmos, Proclidas vel Eurypontidas dorionsos suisso contendit tertium vero gidarum genus, a Thebis oriundum, p0Stquam Sparis aliquandiu regnavisset, ab aliis ambobus solio pulsum fuit, unde evenit ut Lacedaemone posthac regnum bipartitum reperiatur.
Ex his videro licet varias illas de lacedaemoniis regibus
sententias e variis opinionibus ortas esse, quibus aucto rum quisque Peloponnusum subactam suisse sibi fingit. Quarum quae sit vera admodum difficile est dicere;
vori quidem partem unicuique inesse persuasum habeo, quum, ut mihi videtur, non necessario evenerit Peloponnesum a Doriensibus una eademque ratione perdo mitam fuisse, et jam animadverterimus Actum fuisse ut invadentium turmae, alis a principibus regionis benigne acciperentur aliae vi et armis sibi novas terras pararent. Nos autem qui Lycurgum leges instituentem ostendimus tempore quo peracta irruptione, in eo erant ut inter o docertarent novi veteresque incolae, non
videmus cur bipartitum illud regnum non ab ipso Lycurgo conditum fuisse contendamus, ita ut altera
125쪽
familia pro Achaeis, altera pro Doriensibus in societate illa inita partem haberet. Ab ea re non alienum videtur illud quod Cleomenem sacerdoti respondisse apud Herodotum invenimus Quum inquit, in Athenarum arcem occupandi causa
adscendisset, ad penetrale dem accesserat consuuturus eam. At sacerdos, de sella surstens, priusquam
ille per ianuam intrasset, dicit Retrogredere, hospes lacedaemonie, nec in hoo tomplum pedem pone Nefas est enim Doriensibus huc intrare , Cui illes respondit At non oriensis sum, mulier, sed achmustis Quid sex his Verbis concludendum, nisi, ut dixit Hormannus , Cleomenem exprimere Voluisse se ex Eurysthene illo originem ducere, quem vidimus vetus Achaeorum genus referre, dum contra Procles Dorienses figuraret, qui sedem primum in altero Spartae monte collocaverant Foedus inter duos illos divorsos populos initum eo significabatur, quod inter praecipua regum munera esset Iovi Hellanio, qui, si Gilberto crudimus', oriensium, et ovi Coelesti, qui
Achaeorum patronus erat, Sacrificare.
Lycurgus autem ita omnia inter duas regias familias aequiparavit, ut mox Varis hujus originis memoria sero eVanuerit, et Vulgo spartani reges ambo ab Heraclidis
126쪽
oriundi liabiti sitit. Ceturui non rara lint oxompla hominum, quin etiam populorum, quibus Stirpem manifesto salsam si mei attribuebant; nonne enim Vulgo Achs00S, qui eloponnesum multo ante oriensium adventum incolobant, Ionesque, quos ex Asia navibus 2Egeum mare transnantes ostendit Curtius, ex codem stipite atque Dorionsos, qui ultimi in iἹferiorem Graeciam conVenerunt, profectos esso contendebant Quid mirum igitur parissutrumque regem ab Hercule prognatum haberi, quum contra alistrab Hylleis, alter ab Achaeis genus duceret Lycurgus autem, quemadmodum utriusque regiSparta jura effecit, ita curavit ne inter se ita conjunge rentur, ut omnino aboleretur illa, quam tantum adtem perandam rempublicam proferro vidimus, inter reges
dissensi0 quamobrem de connubiis inter homines mulieresque amborum lamiliarum interdixit Remita habitam esse illud manifestat quod animadvertit opstadius ,
scilicet, imm in utraque gente non raro lactum esse constet, ut juvenes puella propinqua Sibi, Seu conS0brinas, Seu nepte ducerent, nullum ullius matrimonii
inter utriusque familiae regis posteros pacti vestigium reperiri OSSe. Lycurgo oro re ex proposito cessit, et Spartanorum moribus ita insitum fuisse videmus a duobus omnino diversis lamiliis imperium exerceri, ut maximam apud cives indignationem excitaverit Cleomenes III, quum fratrem suum Euclidem regni socium sibi cooptavisset'.
127쪽
N0bis autem, postquam regni spartani institutionem HXaminavimus, videndum quae regibus jura Lycurgus attribuerit jamque omnium primum minime contem nendam esse arbitror ulteri sententiam, qui regiam apud Lacedaemonios potestatem haud ita a regia Achaeorum potestate, quam in Iliade invenimus, differro
contendit Attamen nonnulla in Spartano regno reperio, quae ab ipso suo ingenio duxisse legislator mihi Videtur, quaeque rem praestringendo Signabo. Vix enim, ut opinor, quisquam sperabit Are ut singula
regum jura enumerem, quum illa apud Herodotum Xenophontemque fusilis expressa invenias his autem examinatis, haec extemplo sententia occurrit, Scilicet regum honores multo majores fuisse quam jura, dignitatemque quam potestatem taut enim heroicorum regum potentiae partem ad senatum, posteriusque ad ephoros translatam suisse videmus, ita incolumes et prope intacti perdurarunt regum honores, inde ab antiquissimis reipublicos Lacedaemoniorum temporibus ad eam aetatem, qua prorsus dissoluta eSt Vetu rerum laconicarum constitutio. Haec autem a Lycurgo ita disposita suisse mihi videntur, eo quod ei in alii in erat non tam ut reges metuendo imperio SSent, quam ut benignitate diversa lacedaemonii populi elementa coagmentarent, curamque haberent ne cujuSquam, Seu perloecorum, Seu ilotarum conditio in pejus mutaretur. Non video enim quomodo avidi iidemquo potentissimi
128쪽
102 DE LYCURGOομοιοι vim iii inseriores reipublicae ordines non fecissent, nisi eos cohibuisset honoratissima, immutabilisque
regum auctoritaS; eam autem magis e reverentia
quam o timore initium habuisse hoc ostendit, quod eis Lycurgus omnia quae potius ad coercitionem quam ad benevolentiam attinebant ademerit: verbi gratia, de capitalibus rebus non inquirebant. Illud inter causas adnumeraudum esse mihi videtur,
cur omne adeo rege in honore habuerint. Nec parum ad rem conserebant sacerdotalia eorum munera, quae magi nota sunt quam ut in eis immorer. Huju reverentiae, qua rege colebantur, testimonium
manifestum praebent magnifica illa funera, ad quae totius Laconis populi conventus sebat illud lege praecipi compertum equidem habeo hanc autem legem Lycurgus non tulisset, nisi tu mente habuisset reges quasi uncturam fore diversorum illorum quae in
Quod a bellicas res attinet, etiamsi ingentem par tanis regibus potestatem primitus concessam fuisse Herodotus non expresse diceret , ex hoc inserremus quod tempore illo, quo nondum solidis fundamentis nitebatur spartana dominatio, necesse erat arctiori imperi conglobari militares vires hanc ceterum vostram conjecturam illud firmat quod paucis post acceptas leges annis, Lacedaemonii non Laconia modo tota, sud Messenia potiti fuerint. Illam posterius regum potestatem multum imminutam suisse, et ad ephoros
129쪽
obvenisse, quid ad rem mam Spartanam constitu tionem qualam tantum Lycurgus instituerit depin
Ad senatum ergo respicere satius eiit, quem quidem a Lycurgo creatum nonnulli tradunt , at multo melius est ab eo ordinatum fuisse dicere : si quis enim Iliadum vel Odyssea volutaverit, videbit homericos reges interdum βουλην, id est senatum, consiliarium Vocare Solito esse animadvertitque Schoemaunus γέροντας non tam Sene deSignare, quam qui apud cives ingenti auctoritate erant, ita ut eos hereditario quodam jure vel regum delectu ad hunc honorem pervenisseverisimillimum sit ceterum non perpetuo munere functi esse videntur, quum ex arbitrio re eo aut
Spartae contra definitus erat Senatorum numeruS,
quem e triginta Senibus compositum suisse rhetra docet imo, a popul eligebantur, nec quiSquam, ut Videtur, priore partanae civitati tempore, a nobili illo certamine excludebatur, in quo suprema dignitas 0ptimi cujusque praemium erat. Expresse narrat Plutarchus quo electi modo fieri soleret mus licet ab Aristoteles puerilis vocetur, hujus statis effigiem prae se seri, qua simplice adhuc erant animi, nec ad fraudem propensi Posterisis
Spartano οαοίους ea abusos fuisse, ut quem vellent
130쪽
c litarent, Verum est. Quis autem non videat felicis sim a Lycurgo statutum fuisse, ut non jam rege Sed comitia magistratus illos crearent qui non e genere ciVium Sumebantur, auctoritate vel facultatibus caeteris Superiore, Sed de universo populo, ut quisque pluris valeret. Senatores per omnem vitam summam in republica potentiam exercebant, et, ut dicit Plutarchus'. mortis et ignominiae civium aliarumque maximaDum rerum erant domini. Νovimus enim inter prima eorum munera judicia de causis capitalibus annumeranda SSe eiSque prM- Sertim commissum ut degravissimis rhipublicae negotiis deliberarent quo autem melius eorum notaretur auc toritas, Lycurgus eis pari suffragii jure reges aluuxit Τalis erat, breviter quidem adumbrata, senatus inSti tutio quam a legislatoris voluntate deflexisse non ignoro, conciliumque actam esse optimatum, quum ομοίων et ποαειογω Ordines exorti sunt Theopompi jam tempore, adeo hominibus e paucis constabatur senatus, ut addititia illa 'heir lata sierit qua comitiorum jura rescindebantur ' magis autem atque magis adeo venit in principum manuS, ut ex O X- cluderetur quisquis divitum hominum sodalitii non esset. Hoc exprimit Aristotele dicendo θυνα viduitaeηυeSSe Senatorum electionem; ναπείαν autem illam