De Lycurgo: Thesis

발행: 연대 미상

분량: 172페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

menis perlustret nec aliter se res habere poterat, quum ipse signet Aristoteles' maximam eas terrarum Laconis partem proprio nomine possidere, civium quidem magno detriment0, qui spartanorum jura amittebant, simul atque unde ad syssiti symbolam efferrent non habebant. Hujus rei infirmam omnino explicationem affert Aristoteles, multoque verius conjecisse mihi videtur recens criticus, eruditissimus homo Fuste de Cou langes', qui contendit spartanas mulieres, quum viris quidquid ad lucrum pertineret interdiceretur, nullo

ipsarum libertati modo Statuto mercaturam argenta riamque exercuiSSe, unde majores Sibi compararent

divitias. Ex hoc inserre licet qua ratione terras sere

Omnes in manu suas cogere potuerint, quum Verisimile Sit sparianos, propter inopiam, ad comparandam pecuniam, primum fructus quo tandebat ager, deinde, tala ephori pilade lege, agros ipsos nummulariis mulieribus tradidisse δ.

Hoc equidem inter prima annumerandum eSSe cau- Sa persuaSum habeo cur, etsi Specie plura saecula eadem manserit Spartana reSpublica, revera non multo

post Lycurgum omnino immutata suerit. Quamobrem Aristoteli condonandum esse censeo, Spartanum legiS- latorem, quod ad mulieres regenda attinet, non Satis providum fuisse Merito vero quis interroget num se

152쪽

- DE LYCURGO

res aliter habere poterat: nonne enim necessario fiebat, sancitis legibus quae a naturae humanae conditione d horrebant, ut iam populus, qua illas nugere pOSSet, omni ope quaereret

153쪽

QUAE ANTEA DICTA FUERUNT BREVITER CONTRAHBNTUR, ET FINIENDO EXPLICABITUR QUAΝTUM AD INSTITUENDAM SERVANDAMQUE LYCURGEAM CONSTI UTIONEM DELPHI CUM ORACULUM CONTULERIT.

Ecce propemodum suscepta absolvitur opera JOSt- quam enim resutatiου criticorum quorumdam opinionibus, iam aliquem Lycurgum fuisse ostendimus, tum multa de eo narrari quae potius ex uberiore cujusvis ingenio quam e certa traditione ducta fuerint, chronologicam rerum computationem quae de prioribus historiae graecae temporibus habita est Xaminavimus, animad

Vertimusque recentiores critico errore multo coarguisse in rebus quae de aetate Olympiadibus antiquiore a veteribus auctoribus enarrabantur. Inde augu)ati sumus fieri posse ut quae de lycurgeo temp0ro et de subacta a Doriensibus Peloponneso traduntur, paulum a Veritate discedant. In memoriam igitur revocatis eis quae Herodotus, Xenophon hucydidesque de ea re attulerunt, compertum habuimus has opiniones, quae

154쪽

M DE LYCURGO

primum contrariae esse videbantur, nullo inter se modo dissidere, dum concedas, tum PeloponneSum paulatim, non autem quasi virgulae ictu subactam suisse, tum Heraclidarum reditus sabulam, non duodecimo, Sed multo potius decim ante C. N. Saeculo reponendam. Postquam autem rem ita se hab0re comprobaVimus,

concludere licuit non il alium ab alio abhorrere Thu- cydidemque, qui Lycurgum non finiente Saeculo, et Herodstum quopli 0utemque, qui eumdem Heracli darum sere tempore leges serentena ponunt, Sed probabile factum suisse ut constitutionem spartanus legislat0 tum dederit, quum, Doriensibus pristinisque regionis incolis paulo post irruptionem inter se dissi dentibus, pacem nullus non exoptaret, et, quo aciliu8 concordia restitueretur, ui juris partem aequo animo

condonaret.

Hanc Lycurgi operam fuisse ostendimus, nec credo fore ut quiSquam neget hac nostra opinione plura illus trari quae in lacedaemonia republica obScura erant. Ita examinatis helcis illis, quarum unam ad lycurgeam constitutionem cognoscendam mulium conserre

diximus, non jam magni laboris sui des uir qui essent spartani, pertino et lotae, atque illud lucrati sumus ut enodaretur tanta illa quae de agris iterum divisis dissicultas oritur manifestum enim apparuit Lycurgum quidem terras partitum suisse, nullam autem antea partitionem habitam, quum Lycurgus ipse simul atque Dorienses in Peloponnesum adveniSSet Quum autem, spartani, qui nil aliud atque portionem agri a Lycurgo distributam habebant, magis paupere esSent quam ut

155쪽

samiliae suae subvenire possent, inde evenit ut aequa litas, quae primum instituta suerat, brevi evanuerit, et a paucis optimatibus regeretur reipublicae gubernaculum, quod antea penes multos cives erat horum ergo numerum multo minorem lactum esse vidimuS, eccle stamque aristocratico concilio Oilem, non jam ad Senatoris honorem eos evehere solere qui maxime

virtutu pollobant, sedi ditissimis quibusque desumere. Quod ad reges attinet, quorum jura Lycurgum jam

resecuisse diximus, eorum eo magis imminuebatur auetoritas, qu0 primorum augebatur potestas 'heopompi ergo et Polyd0ri regnum scrutando, introspicere conati sumus quomodo minora acta suerint ecclesim jura, creatusque suerit ephororum magistratus, qui mox regiam potestatem ad nihilum sere redegit et

lycurgeam constitutionem, Servato tantum nomine, omnino mutavit.

Examinatis autem tam civilibus quam politicis Spartae institutis, ad ea praescripta venimus quae ad vitam privatam pertinebant, et animadvertere datum suit, multa vulgo ab auctoribus Lycii rg attribui, quibus alienissimus suisset, quin im plura in Hu opere deprehendi, quae eum omnino non ali cautum fuisse

arguant. Jam nunc autem examinandum Succurrit, unde Generit ut illa constitutio, quam multas expertam suisse mutationes vidimus, ab auctoribus tamen dicatur quadringento annos una eademque pei StitiSSe. Ipsa rei explicatio rationem simul reddet cur tantam auctoritatem Lycurgus habuerit, ut populum e diver

156쪽

130 DE LYCURGOsissimis elementis compositum coagmentaret, eumque ivxbantem, mixtis confusisque omnibus rebus, ad obedientiam reduceret. Haud parvi sane operis erat leges acceptas lacere, quae divitem simul ac pauperem ad so-ram illam quam novimus disciplinam adstringerent. Quod Pin considerarent Veterum multi, Lycurgum Maia secus ac deum habebant Pnos autem, qui propiora Veri sequi infidimus, persuaSum habemus necessario Venim ut ad perficiendum opus, divinum quoddam auxilium adhibuerit, delphiniqua oraculi apud Spartanos quasi inaerpres fuerit. Onnis enim vidimus rhetras, aut ab oracula expromptas fuisse, aut saltem ab eo comprobatas, Husque sacrato auxilio in publicum propositas suisse Rom omnino manifest alaciunt ipsa verba, quibus Lycurgum in penetrale ingressum salutaverit Pythia

Ad mea venisti prospinsula templa, Lycumae, Grate Iovi et cunctis qui tecta tuentur Olvmpi. Ambio tene deum jam nunc hominemve Salusem, Sed multo magis esse deum te credo, Lycuro I

Ex his videre licsit nil aliud Lycurgum suisse atque

Sacrum quem diximus Apollinis interpretem. Haec quanto magis quam Gelgeri sententia arrideant, Vix dicere opus est ille enim, nullo allato argumento,

157쪽

CAPUT DECIMUM 13r

Spartae collegium suisse dicit sacerdotuui Apollini inservientium, qui, delphici oraculi quasi personam

gerentes, lacedaemoniam rempublicam plura adminis travissent Saecula; quorum primus .i-ργοις Vocari soleret, quod Apollini cogn0men esset.

Plus justo conjectanea adhibuisse doctum sed audacioris ingenii criticum jam diximus ex hac tamen ejus opinione aliquid verissimum colligere licet, id est

dolphicum Apollinem ad condendam conserVandamque Spartanorum rempublicam maximi momenti fuisse. Unde autem intima illa communicatio instituta fuerit si quis disquirere cupiat, necesse est Statum, tum delphici oraculi, tum oriensium attendat, tempore quo nondum illi Peloponneso potiti erant tantae enim lycurges vel apollineae auctoritatis causam e longiore

quam Vulgo creditur repetendam esse persuasum

habeo, nec a Mulieri sententia abhorreo, qui Apollinem quasi Doriensium patronum suisse contendit. Eos, antequam in Peloponneso considerent, multum Vagatos fuisse, nemo quidem ignorat apud Herod tum autem pretiosissimus locus inest, ubi eorum Variae per Graeciam peregrinationes notantur : Ionenses, inquit et Dorienses ab omni tempore omnium

158쪽

lae DE LYCURGO

Graeciae populorum praecipui habebantur, quum antiquitus sint alter petasuiscus, alter hellanicus

et alter quidem nunquam solo suo XCESSerat, alter vero valde multumque erat vagatus : nam sub Deu

calione reste Phthiotin terram habitaverat, sub Doro vero, Hellenis filio, restionem Ossae et Olympo subjectam occupavit, um Histimotis vocatur tum eae Bistimotide ejectus a Cadmeis, Pindum incoluit et Macednus populus est nominatus, inde rursus in Dryopidem transiit e eae Dryopide denique si in Peloponnesum venit et Doriensis est appellatus. Νο quidem hoc loco duces, Mulieri vestigia insecutum, referre varia quae de Doriensium quaque stations hinc illinc apud auctores c0fligere quis possit melius est disquirere quo tempore initium ceperit eorum erga Ap0llinum reverentia. Illud tum evenisse persuasum habeo, quum in Maliaci sinus littore habitantes, consuetudinem junxerunt cum populi illis iniis, cretensibus, ioniisve qui, lautiore cultu, Egeum mare, Ut com mercium exercerent, hinc illinc perluStrabant, et, qu0- cumque adpellebant, deorum quos ipsi adorabant, cultum diffundendum curabant ita Doriensibus prima apollineae religionis semina allata suisse conjicere licet. Illa autem semina omnium maxime populorum aluerunt, quum e Phthiotide pulsi, in ac0donia constiterunt, ubi colebre illud Pythii templum exstructum suit Bellicosum enim illud genus eo majore Apollinem reverentia coluit, quod futurum suerat ut in remotis Pindi Olympi quo montibus omnes religiosi animi affectus, quos in tot numina Iones dispergebant,

159쪽

in unum Apollinem ipsi dirigerent inde lactum suisso

mihi videtur ut Doriensium peculiaris patronus Phoebus haberetur, etsi ex Oriente devenerit, ejusque altaria in multis aliis Graecis locis inveniantur. Dorienses vero non diu in Macedonia et Histimotidoman Serunt, Sed ingens mox eos cupido invasit rursus

sertiles agros visendi quos olim inhabitaverant in uberem igitur illam Penei vallem, laurorum silvulis

Obumbratam, devenerunt, ubi major eorum erga Apollinem, cui tantorum beneficiorum gratiam debebant, reverentia saeta est. Ibi Pythi religi0num incrementa cepisse clarius demonstravit Mulierus quam ut in re immoror; inde mox in austrinas regiones deScenderunt in hanc vallem a Dryopibus habitatam, quorum alii a Dorionsibus tu servitutem rodacti suorunt, alii autem naVe conScendentes, per Euripi si etum, ad navigandum percommoduni, effugerunt, et in Euboea urbes Styram Carystumque, in Argolido Hermionem, Asinam Elonemque condiderunt eos Dorienses insecutos esse et ipsos quoque geum mare tranare voluisse docet Andron Halicarnassensis Crete, inquit, in insula illa regnante, Tectaphus, Dori lius, Bellenisque nepos, cae Thessaliae e parte quae tunc Doris ocabatuD,

nunc istimotis est profectus, in Cretam insulam venit cum Doriensibus et Achaeis et Pelasgis iis, qui

160쪽

non in Thyrrheniam abierant. Hoc multum conserro

mihi videtur, ad explicandnm quantas illhcebras in

Dorienses delphicum 'radulum exercuerit; nemo enim ign0rat Κίρραν, quae urbs quasi Delphorum portu erat, Cretensium coloniam fuisse, cujus nominis similitudo cum Κρῖσα vel Κρῆσσα jam animadversa est . Nonna fieri potuit ut cum cretensibus colonis, Delphos nonnulli ex eadem insula Dorienses advenerint, quorum quidam Apollinis sacerdotes essenis Fac ergo ita se rem habuisse, vix dicere opus est quanto gaudio quantaque bonevolentia illi fratres, ad meridionales Graeciae regiones descendentes, acceperintlΑdde quod eos qui delphico oraculo praeerant non fugiebat quantam utilitatem percipere possent, si mentes hominum detinerent, qui rude quidem, Sed

acerrimi, in eo erant ut tota Graecia potirentur. Hoc enim jam omnium primum lucratum erat delphicum oraculum, ut a Doriensibus in regionem adVenientibus, Dryopes Phoebo Servi dicarentur, Sperabatque lare ut majora ab eis commoda perciperet; Dorienses autem, quum animadvertissent delphicum

Apollinem n0 ita a Pythio differre, quem ad hunc

diem tanto studio coluerant, patronum eum adsciVerunt, rursusque precati sunt ut gratiam largiretur bono in inceptis Succedendi. Dorienses ad deos pio cultu honorandos natura propens0 fuisse nemo ignorat. Hoc enim inter peculiares hujus generis dotes annumerari solet : unde

SEARCH

MENU NAVIGATION