장음표시 사용
141쪽
dici, littera xiii mutata, quod in his opulis aestitati a
graece ειλία benevolentiaque regnarent, rursusquo Suspicatur usurpari ριδίτιον ob parcimoniam rugalita temque hominum publico cenitantium. Ab alturturae opinione discedit Schomannus, qui, quum Verbo PM- eamdem atque verbis ἔζω ἱδρύω originem attribuit, tum illud sori dicit eo quod, ut apud homerico horoas, ita apud spartanos mos esset considere ad prandendum, quum contra usus decumbendi ex Orient postorius in Graeciam et in Spartam ipsam ovenerit t. Erudito Bielschowskio, qui rem totam exploravit, aliter ViSum ost derivationem enim admittit, quam a quibusdam pro positam fuisse dicit Plutarchus, ριθίτιουρο declinat ab eΘειν. Ita, inquit, res evenisse Videtur Spartani syssi ii initio, simpliciter ab e quod revera erant, appella
Verunt; erant autem coenae virorum, id est αα Ηο ριὸὰια. Brevitatis causa homines modo AhHα, modo ιδὰια dixisse, saepius autem ἀν eiα, quod duorum Verborum graViu erat, consentaneum St; et propterea, apud antiquos ScriptoreS, Oxαν ei non raro legitur; postea, quum vocabuli ριὸὰιο origo obscura acta esset, nec
jam ejus vis intelligeretur, hoc verbum pro syssitiorum nomine proprio habebatur quo facto, fieri non potuit quin, adjectivo v ei tanquam Supervacuo miSSO, substantivum solum ab hominibus usurparetur. Huic
ego opinioni assentiri non dubito Plutarchi tamen
enodationem, etsi ab ea auctoris consuetudine ortam
142쪽
osse putem. qui nihil no: ad moralia refert, veri partem includere persuasum habeo, eo quod aperte pateat haeca Lycurgo instituta fuisse convivia, tum ut sobrii cives Viverent, tum ut amicitis nodos communi illo com mercio jungerent Adde quod, mixtis senibus juvenibusque, et plerumque pueris in societatem vocatis, ut utilitatem o sapientium hominum colloquiis caperent, necesse erat quemque sedulius acta dictaque sua circumspicere, nedum genio suo libidinose inserviret.
Quum autem conviva quisque ex omnium cooptatione adscisceretur, natura fiebat ut mutuum invicem auxilium inter se praestarent, qui ejusdem syssiti participes erant quantum illud ad rem militarem prosecerit, vix opus est dicer quo quis enim commilitibus magis confidere posse arbitratur, eo sortiorem se in communi pericul gerere Solet. Quid rationis inter syssiti spartanumque eXercitum intercesserit enucleate ostendit Bielschowskius , qui illam partem quamdam non ita magnam suisse militiae dicit. Quae vero e vita Aoidis api ad Plutarchum dita cultas oritur, scilicet omnes partiatas in quindecim ducentorum vel trecentorum hominum syssitiis divisos
eve, solvit docendo probabiliter seri ut in Plutarchoo
illotextu mendum exstet locum enim qui vulgo scri
143쪽
CAPUT NON UM 11 τριαιοσι γενέσθαι ριδίτια κατὰ πεντεκαίδεκα. Fieri enim
potuit ut librarius quidam numeros πεWεκαίδεκα et Ῥιομοσια inter se permutaverit. Si quis deinde, inquit , pro τριπι οσιους, ετρακοσιους calami lapsu, vel quia obiter
legit, perscripsit, tertium, qui discrepantiam inter
civium numerum et syssitiorum frequentiam animad-Verterat, ut eam mitigaret, θιακοσίους addidisse consentaneum erat. Haec ergo nos doceu ita confirmari
Hermantii sententiam, qui syssiti diuit primam
eamdemque minimam non minus Xercitu quam rei
publicae lacedaemonis divisionem SSe. Si quis autem interroget quid legislator sibi propo fuerit, quum instituerit, primum ut spartanovum nemo a publica coena abstinere posset, oinde ut Suam quiουque partem in phiditi afferret, necesse est inmemoriam reVocet ea quae in anteriore capite, de lycurgea Lac0nim partitione dicta suerint. Vidimus enim tempore illo quo oster rempublicam Suscepit ordinandam, alios pauperrimos fuisse, alios ditissimos, Actiaeorum enim principibus, vel Doriensium ducibus jam antea magnis opibus potiti : absurdus quidem fuisset Lycurgus, si praescripsisset locupletes homines sua bona in medium ponere illud saltem voluit ut idem omnibus vivendi modus, qualicunque sortuna ac conditione essent, imponeretur. Nil autem ad rem aSSequendam tantum contulit quam syssiti de quibus merito Xenophon dicit: Quum ipse instituisset ut
144쪽
118 DE LYCURGO omnes aequalem victus portionem conferrent, eMenzetis vivendi ratione uterentur, hoc essectum fuerat
in opes voluptatis causa non inpeterentur.
At, dicet aliquis, quomodo lactum est ut ea quae in Creta vidisset, Spartae non institueret Lycurgus, scilicet ut cives non de suo, sed publico sumptu alerentur Quum nihil apud auctores quod ad responsum pertineat reperiatur, illud ego approbo, scilicet Lycur
gum instituisse neminem aequo jure civem esse, ni Sisyssitiis partem suam afferre posset, eo quod intellexit fieri solere ut minus operam inpendat ad rempublicam sapientia gubernandam, qui nullius rei poSSeSSOr St, Sedulo contra concordis servandae hominem frugi consulere. ullam igitur aliam causam invenio, cur statuerit turpe esse terram vendere, omninoque lege Vetuerit vendere ἀρχαια, μοίραν, id est laconici soli partem cuique, Sive dives, Sive pauper Sit, pariter distributam notatione enim dignum est a legislatore sancitum fuisse ut ipsius Laconise ructus, non autem argenti summa, ad syssiti conferendi essent; adeo omnia disposuerat ut cives semper iisdem posseSSionibus permanerent.
Non multis post Lycurgum saeculis syssitia in dete rius mutata esse non equidem ignoro . Ea enim a prima simplicitat avocata jam viderant Aristoteles Dicaear chusque'. cimo, plaum neglecta suisse, vel Summa
145쪽
luxuria depravata, tertio ante C. . saeculo e pluribus Persaei, Phylarchi Sphaeri, olpidosque locis compertum habemus : Lycurgeo autem tempore, non dubium est quin multum ad sobrietatem et ad militares more retinendo contulerint. Spartanos exercitui cuidam haud absimiles suisse jam diximus in re paulum immorari, ad eorum vitam meliu cognoscendarii, necesse est. Quid enim Plutarchus' si Disciplinae, inquit, subjecti erant spartani, donec ad virilem aetatem pe)'venirent. Neque enim cuiquam licebat ut pro arbitrio suo viveret, sed in urbe perinde atque in castris praescriptam unusquisque vivendi versandique in publico rationem habebat. Omninoque eaeistimantes se, non sui ipsorum, Sed patriae esse, nisi quid aliud cui esset negotii injunimium, Semper vel pueros visebant, eosque aliquid utile docobant, vel ipsi a senioribus discebant s. Ex his ergo apparet, id qu0d quasi totius lycurgese constitutionis sundamentum est, scilicet debere civem non sibi, Sed reipublicae vivere. In illa re e pueri spartani erudiebantur : singulas publicae educationis leges pertractare supersedubimus quum illas apud Xenophontem ' Plutarchumque susius explicata reperire sit. Id domum cum opstadio dicere liceat, verisimile
146쪽
120 DE LYCURGOeSSe non Vicesimum annum, quo adolescentes bellicis expeditionibus adesse incipiebant, sed tricesimum tandem, quo ad comitia primum admittebantur, eos finem educationi fecisse, a merito advertit illo Plutarchum et Xenophontem memoriae prodere, juvenes haud raro poStquam uxores duxissent, etiam tum nonnullos annos in aequalium suorum claSSe manSiSSe.
Quam ob causam illud instituerit legislator, dignoscere lacile est hoc enim imprimis consilium habuit ut
cives magistratuum jussis patientissime obtemperare conSueScerent. Interrogatus quidam quid spartani potissimum Lacedaemone discerent, respondit): Obedire et imperare. Mihi videtur hoc verbum optime contrahere quid lycurges constitutionis maxime peculiare suerit; quantum autem illud bellicis rebus prose cerit, vix dicere opus est, eo magis quod lege Sancitum
fuerat ut corporis ire nemo non maxima cum cura
sit diligentia excoleret. Ea sunt quae instituerat Lycurgus quae, ut alii dicunt, deuuo sanxit et ordinavit, ut spartanos ad rudem illum vivendi modum reduceret, quem tamdiu egerant
quamdiu per insenSas gentes tranSierant a Septentrionali Graeciae parte ad hanc regionem quam nunc incolebant. Ut autem Severos illos mores servare possent Lacedaemonii, neceSSe erat eos non oculos in illecebras intendere, qua caeterarum urbium leges permittebant. Haec causa fuit cur ξενηλασίαν Lycurgus Spartae multo
147쪽
severiorem secerit quam nusquam alibi exerceri solo-bat. Non is sum tamen qui credam advena a Lagedae mone omnino prohiberi, quum apud auctores videam multo eorum, qui quotannis consertim ad visendas Gymnopaedias conveniebant, quam studiosissime in civium domibus accipi solere. on igitur multum absum quin Gotttingit sententis assentiar, qui, quum OptimOS scriptores pluralem Armam ξενηλασιας vulg0 adhibere videat, inde inseri non Lycurgum peregrinos urbe uti omnino prohibuisse, Sed praescripta tulisse, SeveriSsima illa quidem, quos impedirent ne frequentiores adspar tano concurrerent, sitneStumque eis intemperantiae libidinisque exemplum praeberent. Sedulo enim nobis cavendum est ne in hoc quorumdam criticorum vitium incidamus, qui Spartam a caeteris urbibus plane abalienam suisse contendunt recte animadverterunt
excellentus historici eam, hoc demum a qualibet alia civitat differre, quod ibi cives maxime legibus obedientes essent, et ea quae alibi propter diuturnitatem
obsoleverant, spartani quasi nova recensque sancita
Pormira res est quam diu, quae veteris moris QSSent, eodem Statu Laceddemone manserint Etsi enim quorsum plura pertinerent majorum instituta ignorarent, ea mutare homines abstinebant qui, quid
quid a Lycurg jussum fuisse arbitrabantur, haud secus atque divinum aliquid reverebantur, magnoque sibi xiii futurum ess putabaut, si paulum ab eis
148쪽
deflectere sustinerent haec animadvertat necesse Stqui eram rerum laconicarum explicationem reddere cupit. Verbi gratia, dicit Plutarchus spartanos rapere solere quas ducebant virgines εγαμου ὀι αρπάγης). Inde eo per vim Stuprare solere quidam intulerunt, quum
contra connubii leges tam ibi quam in qualibet alia
graeca urbe observarentur, et ille mos nil aliud sit quam Sacrorum rituS. cujus Significatio Lycurgum quidem praeteribat, quem vero Servatum apud alios popul0s reperimus .
Illud quoque lutarchus pravo explicabat, scilicet juvenem virum furtim uxorem adire' quod a Lycurgo
sancitum suisse aiebat ut non modo eos ad continen tiam modestiamque exerceret, sed etiam ut c0rpora ad generandum aptiora redderet, quae nunquam ita satietate obruerentur. Haec dicendo, Plutarchus ad remota illa tempora alienos omnino Sensus retulit non vidit enim quae juvenum illorum conditio esset, qui haud secus ac hisce nostris temporibus milites, una in stativo praesidio vivebant, et tricesimum tantum annum
agentes, in privato lare habitabant indo fit ut eorum nonnullis liberi nati fuerint, priusquam interdiu suas
uxores viderint , id est, ut apparet, priusquam conjux cum uxore domicilium habere potuisset.
Quid quod narrat Plutarchus, jubente Lycurgo, in
149쪽
consuetudinem Venisso, senem, si quem honestorum et virtute praeditorum hominum probaret, eum ad suam uxorem introducere, quumque is eam generoso emine
implevisset, prolem inde prognatam suam sacere Compertum equidem habeo Lycurgum magni aestima visse si robusti pueri gignerentur, quippe quod ad rem militarem multum conserret; sed potius pertinero illud de quo loquitur Plutarchus persuasum habeo, ad anti quissimam Veterum religionem, qui nil tam sormidabant quam familias exstingui et abrumpi sacrificia quibus Manes placantur. Itaque tam Athenis quam Spartae,
prioribus temporibus mos erat virum, qui ad generan dum par non esset, ad uxorem suam fratrem vel proximum sibi genere quempiam adsciscere, ut non intermitteretur posterum soboles'. Illud autem, quod vulgarisimnium populorum primum consuetudo erat,
multo diutius Spartae quam nusquam alibi permansisse non est quod miremur, utpote qui multum contulisse omnino Lycurgum viderimus ad veteres Servandos mores; peccat Vero Plutarchus quum illud ab eo institutum fuisse contendit. Multa quoque alia referre Valeam Lycurgo vulgo attributa, quibus plane alienus est haec omnia tacebo. Νo possum tamen ea praetermittere, quae de serrea
pecunia dicit Plutarchus ' : Lycurgus, inquit, omnem
aureum menteumque nummum abrosavit, Soloque
150쪽
torreo ut jussit. Haec si quis ex Verbo adoptaret, magnopere erraret. Qui nunc enim nescit lycurgeo tempore ferrum omnino rarum fuisse, pretiosumque motallum haberi onne apud omerum videmus ferreum discum ab Achille, quum in Patroclis honorem ludi celebrarentur, praemium victoribus apponi l Lacedaemonio autem, quum e Taygeto haberent unde serrum exciderent, nil mirum, ad mutationes laciendas,
Haec monent quam temere spartani legislatoris vitam condiderit Plutarchus, et quam multa ei immerito attribuerit. Quod enim ad vitam privatam attinet, non tam Lycurgus praescripta instituit quae apud caeteros O pulos non reperias, quam Severa disciplina curavitne ad delicat et molliter vivendum delaberentur spartani. Ab eo illi e pueritia ad obediendum informati, ab esseminatis peregrinorum exempli orcebantur, gymnicis exercitationibus et durissimo victu ad bellum parabantur, et nil tam timebant quam contumelia quae
ignavum hominem τον τρεσάντα dico, manebant.
Lycurgum Aristoteles incusat, quod non mulieribus leges dederit, et hanc causam suisse dicit cur in pejus ruerit Spartanorum vetus constitutio. Quantam
illae in republica potentiam exercuerint, dilucide quivis videat, modo lutarchi vitas Agidis et Cleo-