장음표시 사용
41쪽
In tribus do anima libris bis illo usus invonitur 41, 3
In libio, qui De partibus animalium ConSeriptu QSt, duo X empla notanda Sunt, quorum alterum incipit a , πάλινδεμ verbiS, alterum a πάλι Solo. 656m S 'Eκ θιε ού et su
Libri De sophisticis olonchis et rhotorica eundem fere uSum Voci πάλι enuntiata coniungentis praebent. In Rhetorica plurimae Sententiae a , και Voco ordiuntur, 1398 brae 1397 bra incipiunt a verbis και πάλιυμ, 1401 a 33- Πά- λιυμ solo. Simili modo in libro, qui Do Soph. l. in Scribitur, cf. 65b34, 173a 37, 17Tb13 και πάλιυμ 176 36 Πάλιυδ'lTE . . ., 17Sa14 πάλt οε et λεIε tu, doniquo 172 29
42쪽
In Politicis s. 125. 10, 281 a 17 πάλι ets), 1300 a 19 et 27, ubi s0ntontia altera alteri πάλι voce annectuntur. In apodosi positum 125T 10:
Transeamus ad organi scripta Atque in categoriis salso Aristoteli adscriptis hoc ex omplum inveni in S set δε και
Simili modo paulo post adhibitum logimus i 22.
Eidem usui omel occurrimus in Scripto, quod do interpretatione agit, 20 39 καet γὰρ του υθ ρωπου και etsavi ρωπος ληδ ες καὶ et λευκόν, set και et διπαν. πάλι εἰ et λευκι αυτό, καὶ et artae . . . Sequentem autem Sontentiam auctor a verbis και πάλιν incipit: και πάλι lμουσικος λευκος Γλαοι mu Altorum Xomplum in hoc scripto obviam So non dat.
43쪽
Ab his duobus organi scriptis auto distoriant multo
crebriore usu πάλι Voei enuntiatione coniungentis Analytica et opica in quibu neScio an reS, quae traetatur, CauSa Sit, Cur tam Saepe adhibeatur. Cum plura Xempla Sint, quam quae Singulatim tractari poSSint, nonnulli allatiS, quibus appareat, quo modo ri-Stotele Voco utatur, eterarum solas se ises indicabo. tquo primum quidem Semper fere πάλιυμ solum traditum Sse, rariSSimo παλι δέμ notandum est. In Analyticis prioribus quadragie septies sententiae πάλιυμ Olo QOpulatae Sunt, Semel πάλι cεμ legimus 44 a14. Ad c particula vim augendam vel ad narrationem progredientem indicandam tἁλι δε 25 a 4 adhibitum videmus. Haud raro a V orbis καὶ πάλtυμ aut γ' πάλιυμ enuntiata ordiuntur. Καὶ πάλιυμ verba in hoo Seripto plerumque ad duo membra iusdem enuntiati inter Se arte coniungenda
Παλt ad progredientem narrationem exprimendam in Anal prior his locis invenio mus 26 a 36, 26b10, 27 a ,
occurrit. Atque in Analyticis post novies nuntiata ordiuntur a Coniunctione πάλt, bis πάλι οεμ traditum est Si aD 2 et 2b24. Sola πάλι particula coniunguntur Sen
44쪽
In octo Topico tum libris creberrimo ni coniunctio adhibetur sexagio quater enim auctor enuntiata a It αλιυμ Voeo Orditur, bis a παλι cf. Neque vero in libro quinto ullum huius usus exemplum invenitur. Singula indicaron olim, eum longum sit et quo modo ab Aristotelo adhibeatur VOX, Vel e liS, quae hucusque attuli ceterisque ex Scriptis allaturus iam, P Pareat. Jam accedo ad Phys auso , in quibus multo rariuSconiunctio adhibita est quam in Scripti organi, quae ovolvi. In cunctis et libris, quo perlegi, bi Παλιυ, ter παλι δε inveni Cf. 204a 29 6 243 3 8 1ευ α ἔπωσις ωοις Tic GT V . . .
Hic quoque exempla inveniuntur, in quibus intra Sententias παλt positum est ad δέ oeula vim augendam 220 21 m 1ευ αρ pti limo et DV TTω πληθος IV 0pt Ol1SV,
45쪽
- 41 ItVETαι ζα θου . . . praeterea multis aliis locis in libro Docolor. In Anax rhet ad AleX. 142 7 1 ε πως πρωτουτιυος φιλος ευόνιευος αλι tTα. ἐχθρος cIέVST . . . Noc mihi silentio praetermittenda sunt tria thica Aristoteli ua. Quantopere inter Se enuntiatorum Coniungendorum et Omnino Tae a Vocis S differant, statim apparebit. Ac primum quidem thica Nicomachea ab Ethicis Eudomiis nou tam longe differunt quam thica Magna ab illorum Scriptorum et altero et altero. Ethica quidem Magna, quod pertinet ad voci tractandae Sum maXimo eum Seripto De audibilibus o Thoophrasti De cauS. plant mihi comparandaeSSe videntur. Attamen Magna Moralia multo plure omnis generi pleonaSmo continent quam illa seripta, qui pleonasmi poSteriorum temporum proprii Sunt. In Eth. Nic. Vero pauea inveni, quae notanda Sint. Ad enuntiata coniungenda sive ad narrationem continuandam VOX, de qua agitur, nullo loco adhibetur. His καὶ παλιυμ ad membra eiuSdem Sententiae
Coneetenda Surpatur, quorum Verborum Crebro Su omnia fere scripta inde a quarto a Chr. n. Saeculo agnoScuntur.
Somo adhibitum est pro altera parte coniunctioni correlativae il00 29 etοπου δη luctet αυ, εἰ συνινιεzαβάλλοι καὶ τεθυε Dc καὶ voleto τε μευ ευ ο αἱ 1ωυ, πάλι δ' ἁ λιος. Ad hae prope accedunt Cth. Eud. Kα Πάλιυμ VerbiS, qua in iis ter inveniuntur 1232 18, 1246b23, 247b32), et nuntiata et membra eiuSdem Sententiae coniungi iam antea dixi. Interdum pleonaStio modo vocula adhibetur, Velut 1241b6, ubi pro usitato οἱ δέ scribitur καὶ ueto Πάλιυμ
Plano alia dicondi ratio in Magnis Moralibus nobis
occurrit. Ac primum quidem, ut Supra commemoraVi, Per pleonasmum item atque auctor scripti se audibilibus particularum disiunctivarum alteram πάλι voce auget ubi igitur alii . . OUT . . . siet aut raro OUT . . . OUT α dicunt, hic Obet . . ου et πάλιν habet. Huius usus nonnulla exempla
46쪽
In his exemplis non modo particulas disiunctiva πάλι, voce augeri Sed etiam πάλι ipSum eum et coniungi Solere vidimus. Sic etiam initio enuntiatorum, ubi in Ceteri omnibus scriptis solum πάλι vel πάλι οε positum inVenimuS, hic auctor et άλιν plerumque aliqua Vocula auctum Scribit 1190 32 πάλι ο αυ tal ἀυδρεῖοι ἐκ του ευα Tis T calx Et δἱας.
dimus es praeterea ISSa 23. Rud o nimis abundanti modo sententias aliquotieSCO mPOSita legi inus, velut 206 36 . . . Ιου ἐπειδη 'OIος
Culis Sitatum fuerit, cum Saepo in picuri scripti occurrat), item 1192 22 και θ υz6ς τε πάλι UT O . . . Atiliaret igitur x iis, qua attuli, o Xoml,lis, Aristo-toli scripta ut colorarum forticularum usu inter o dissori O, id luod alii stolidorunt, ita otiam in πάλι ConiunCtion Oaliud ab alio longo disturo Sunt onim, ut sul ira dixi, in
47쪽
A, quibus illa particula plano desit, in aliis rarissimo adhibetur, in nonnullis Analyt. Op. saepiSSimo obviam S Osfert. Porro in scriptis De audibit et in Magn. Or per leonasmum quendam adhibitam vocem vidimus, qui alienus est ab Aristololis scriptis, at aliquam similitudinem habet cum Theophr. De plantis Scriptis, quique apud o Steriore SaepiuSinvonitur volui in Arriani pict. Item vidimus Aristo-tolicum usum longe distare a latone, in nonnulli autem libris eundem esse ac Theophrasti aut proximo ad eum accedere. O igitur, ut breviter comprehendam de quibus supra disserui, efficitur hac commentation ad Aristotelis scripta diiudicanda Sino ulla dubitatione vel propter o tu plano aliter adhibitum Magna Moralia ab Aristotele possunt abiudicari, paulo minus dissonti Do audibilibus scriptum ab Aristotelis dicendi usu, cum alia scripta velut o insocabilibus lineis, quod Aristotelis non esse verisimillimum est δ), παλι particula adhibita a Stagiritae tractationibus non
distent. Quod vero OSteriorum aetatum SeriptoreS, quantum Scio, non longe aliter atque Aristoteles et Thoophrastus illa Voce utuntur, illorum scripta nune saltem tempore deficiente tractanda mihi esse non putavi. Sati enim magnum perae pretium mihi esse videtur maxima parte eorum, qui nobiSSerVantur, auctorum Xaminata StendiSSe, quantopere tempori progreSS παλι Voci USu amplior factu quantopereque vocis significatio usque ad Aristoteli aetatem, cum genuina notio hebetata non iam sentiretur, mutata Sit. VOX enim,
quae prim notionem nisi localem non habu0rat, in Iliado et Odyssea, apud estodum in hymnis Homericlis), Vario
modo posterioribus saeculis usurpata St. Quare, quod
Horatius A. poet. 61-63 do singulis verbis docuit, idem
de Singularum vocum usu significationseque dicere OSSumuS: ut silva foliis pronos mutantur in annoS, prima cadunt ita verborum vetus interit otas, o iuvenum ritu florent modo nata Vigentque.
a viro quodam mathematico Scriptum eSSe putat. Aliorum virorum doctorum Sententia breviter comprehensa vide ibid.
48쪽
Ad a, o litibus hucusquo disserui, O addoro olim cum Aristotele eiuSilue o quales Saope intra Sententia ad δε particula vim augendam et: αλι alit Onant, apud OSterioreSπαλt interdum pro ipS οε positum est. Quod ad illustrandum nonnulla exempla referre liceat. Multa ius usu do- cumonia inveni in Arriani pictetois
Talia o similia xempla facito e recentiorum temporum poeti et e Scriptoribus orationis Olutae adaugeri possunt de hac re satis multa Alia videamuS. Quoniam igitur quibus foro temporibus Significationes noVIS VOX Coeperit, ScimuS, VideamuS, num quid hac quaestion do dubiis scriptis vel carminibus offici possit.
49쪽
Propter Micondi ration om quam v. 13 adhibitam legimuS, hoc carmen optimo Aristotelis vel posteriori otati attribui posse idem HS.Idom dicendum osso mihi videtur De Batrachomyomaehiavo Batrachomachia, quae Homeri nomen prae Se fert Temporibus Homericis hoc carmen ortum SSO apud uetoreS
Romanos legimus Martiat. XIV 183 Stat Silv libri I praef., Fulgent Mythol. ). Quod idem Archelaus artifex in
tabula marmorea expressit Τ), quo Homerus divinis honoribus afficitur ibi enim ranam et murem efficta videmuS; artifex igitur illo Homorum Batracho myomaehiam compOSUiSSO putaSSe videtur. Neque vero no Stra aetate quiSquam HSt, qui id om credat Lud Nich Plutarchum et Suidam secutus a Pigroto Halicarnasse factam Sse eam putat, item Chris ot anto illos Odoiredus ueller, G. Bern hardy, Thood Bergit.
Cum quaestio nondum Soluta sit, nullam ObServationem SuPerVaCaneam SSO XiStim O, quae ad tempora, quibuScarmen Ortum Sit, ConStituenda e USu SS POSSit. Ac perlecto Oo carmine, OStquam Sum αλι VociSusque ad AriStoteli poSteriorumque auctorum aetatem OUi,
ossendi in versu lib, qui no quo ad Homericam dicendi rationem quadrat neque ad tempora, quibus bella contra PorSaSgeSta Sunt. Itaque Her ordoni Mnomos. X 1882 p. 1643 sententia Valde probanda mihi visa St. qui observata auc-
50쪽
sit id quod multis aliis locis invenimus, et quin significet: alterum autem vel contra Te iis exemplis, quae
ex singulis auctoribus attuli, iatrachomyomaehia quoque V. 115, qui e conteXtu totius carmini rem OV ori non poteSt, multo molius Aristotelis vol posteriori astati vindicari POSSe apparere ut quam aetatibu antecedentibuS, quoium auctoreS quo quidem tractaverim, ne unum quid om illius usus exemplum exhibent Tali usus exempla, quae iam Aristotelis insitates inveniri vidimus plura ac SaepiuS POStAriStotelem nobis occurrunt, quorum nonnulla, qua mihi notavi, asserr Velim Menandri Fr. Com. r. 4, 245 Meinelio):
Vorsum Bati . vorsu li simillimum invoni aliud lioocritum in dyllio XII, ubi amator Olitat, ut IiOStoriorOS OU
