De poetarum Atticorum arte scaenica quaestiones quinque

발행: 1911년

분량: 76페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

illa tred quim argumenta, e quibus vir doctissimus utramque fabulam non esse eiusdse trilogia evicit '), num hanc ad quaestionem diiudicandam tantum valeant, dubito Eiusdem ratio, qua vestigia retractationis nullo loco indagari posso probare studuit, rei non omnes in partes satisfacere mihi

videtur pauca iam supra attuli ), pluribus disputare huius loci non si Sane multa in Prometheo ad stilum poetieamque dictionem pertinentia discrepant a ceteris tragoediis ), iam011 Aeschyli ipsius vim in verbis et eligendis et

gignendis haud raro sentire posse lectorem pro certo habeo. Et quamvis ingeniose commutaverit retractator fabulam, Aeschylo soli in mentem inuidere potuit, ut non Olum Promethea rixantem cum Iove in scaenam introduceret, verum id quod mihi fiam divinius videtur esse Xeogi

trium, cum Titane colloquentem teneram Sociam malorum

Ionem.

Tragoedias Aeschyleas quoniam perscrutati SumUS, cir- Cum Spiciamus, an impressum Soph0clis Euripidisquo fabulis votustioribus ullum vestigium rationis Aeschyleae indagemus. Et prof0cto duo vestigia oculis offeruntur. In Aiacis fabula,

quam hoc ipso momento aetate cetera superare lue clariussit ε , exstant Xpressa. Vss. 19 sq. nuntius a Teucromissus loquitur eum choreulis et, ut Aiacem detineant custodianique, cohortatur tum demum Tecmes Sae a Coryphaeo se tentorio accersita idem repetit consilium. Iam antiqui hy quaesiverunt, cur Sophoetes eam mon protinUS

22쪽

simul cum nuntio prodeuntem finxisset. Veluit El. 660 sq. ')Clytaem0stra Electra praesente paedagogus Xeogitatam fert nuntiationem quam Senonae XStructionem Sehol adus. 660 bene illustrat: ευκαι0ως di i κε Sc. ne d8gogus)

Guc Orἴscc ἀπαγγελλων. Tum 74 Sq. Tecmessam astantem omnino non reSpieit Teucer, dum cum choro et deinde cum M0n0luo colloquium habet ). Utroque Aiacis loco quantum auctoritati possideat Chorus, apparet qui ut nuntius Teucerque primum in Scaenam intrantes ei aetutum opponantur.

negleeto protinus eum Teucro rem ger9nt. Euripides contra iam in Aldestide et Iedea chorum multo magis r0primit et histrionum diverbium, cuius OrVphneu non particeps est amplificat et xeolit ).

II. me choro et histrionibus.

Novam artem dialogi componendi horique reprimendi invenit Sophocles atque nova haec chori tractatio arte coneXa est cum tertio histrione, quem Sophocl0m addidisse traditum est. Ut Sophocles quantopere meritus Sit de tragoedia rectius iudicemus. Usque a capite BrgUmen

Ante Aesehylum et in Aesdhyli tragoediis vetustioribus chorus Hyrie, tenores dedanta, condicionem quandam int

23쪽

narrationes histrionis transitum faciunt ad novam condicionem OV umque canticum. Bene illuStratur hic tragoediae status vetustissima quam nobis Ser Vnium gaudemus

tragoedia, Supplicibus: Danaus feliciter decrevisse conti0nem nuntians sus s. 600-624 laetum reddit chorum, qui primo Stasimo paVOrem erat elocutus viginti trimetri sex pavido precante faciunt laeto gratoque animo cantantem et sus s. 710 sq. Danai tristis nuntius quanto timore trepidantem chorum fecerit, tertio ex cantico elucet. Ter igitur

tragoedi R. Histri0nis narratio sensim in sermonis formam redigebatur coryphaeus quaerebat et perSon responden narrabat ). Dialogus igitur fabula ortus est X hoc coryphaei et histrionis colloquio, quod in Aeschyli trag00diis primum in dialogo exstruendo locum obtinere longeque Superare dialogum, quem instituit histrio cum histrione, partim

supra ' explicatum est, partim constat inter omnes. Conspectum addam haud inutilem apud seschylum octo exstant pis0dia, in quibus non perSOn eum perSODR, Sed coryphaeus tantummodo cum per 80na colloquitur Suppl.

II. III. fers. II. Sept. L, III. Agam. I. Eumen L Prom. II.); apud Sophoclem nudum invenitur, nisi forte secundum Aiacis huc referas, in quo Aia cum muta Tecmessa, Sermonem confert apud Euripidem unum in Aleostidistantum tragoedia epis0dium L). an hic sit illic t in Sophoclis fabulis et Euripidis coryphaeus sermocinatur cum histrione neque vero ullum caret epis odium colloquio, quod cum histrion serit histri δ). At cur Aeschylus addidit secundum histri0nem 3In Supplicibus duos sermones histrionales, sic dicam dial0gos, quos habet histri cum histrione, invenimus

I Cf. p. 2 et 45. 2 Cf. p. 1 Sq.3 Itaque Promethei trag0ediam nisi retractatam 8se ponimUS, non potest X planari, unde tali epi80di inter annum 30 et 420 instrui p0tuerit.

24쪽

m0menti explieatque tantum Sene cur eaenam relinquat.

conis cum elasgo duo enim adversarii agunt praeco contra chorum, pro choro ei RSguS. nee Senen NOS, quanam causa essthylus, ut alterum adderet histrionem, commotus sit, docere potest. Oetae qui antecesserunt Aeschylo, hanc si materiam tragoediis radiar habuissent in animo, perSonam quandam, Velut Danaum, orationem

apud chorum filiarum absentem finxissent, qua Aegyptios

feroces fortissimo a Pelasgo depulsos esse referret. Sed A0schylus liberatum esse chorum neminem nuntiantem inducit, sed praeconem minantem et auXiliantem regem Aetionum igitur ipsam lib0randi ob spectatorum oculos producit. Ρr narratione posuit actionem Aetionis autem instrumento est dialogus histrionalis, cuius formam offerebat Sermo, quem oryphaeus habere solebat cum histrione, iam excultus. Atque Aeschylus in ludum tragicum tantum actionis coegit, ut non solum partem tragoediae epico adhuc 00l0re imbutam in dramatis formam mutaret, Sed etiam chorum lyricum ex contemplant faeeret agentem ei praecipue Eumenidas); deduxit igitur chorum in viam natura genuina eius devertentem. Sophocles ut adtionem histrionalem suscepit atque auXit, ita chorum actoris vice fungi non passus est, Sed lyricam solam vim eius servavit vel potius rostituit Chorus 80phoclis contemplatur tenore lyrico condicionem, non ut ante seschylum sit in oschyli primitiis pica narratione, sed spectatorum sub oculis dramatica actione mutniam. Qua e diversa chori natura sequitur canti eorum quoque diversa natura Sophoclis chorus retrorsum animum Vertere solet, Aeschyli autem chorus actionis particeps interdumque reetor praeses agit praesentitque futura. Et

cum Aeschyli chorus orsona fabula principalis fuerit adeo, ut multis tragoediis daret titulum, Sophocles choro Secundum vel tertium locum tribuit, itaqu0 titulos a per-S0ni primarum partium sumpsit ) an 0phocli i0n

25쪽

contigit ut de loco actoris chorum plane eiceret Aiacemos sit Antigonam λ - Aesethyli enim potentia nimis pre-m0bat . Euripides domum choro purum pristinumque morum reddidit totum lyricum. Intellexerunt enim Sophocles et Euripides turbam duodecim vel quindecim hominum, qui ad manendum cantandumque vi tralati ia erat destinatus, non gere OSSe ut unam per Sonam. Idem igitur officium nune de integro chorus tragoediae perseit, quod chorus dithyrambi. qui plerumque non tam fortunam Suam quam personarum fabulae vel cogitationes poeta ipsius versibus lyricis videtur celebrare. Et quamquam Bacchylidis carmen, quod inscribitur Theseus, dialogi formam interdum iuduere posse dithyrambum nos docet, tamen actionis vestigium hoc in carmine indagare nequeo. Neque enim

dialogus ipse actionis naturam habet, licet steti dramatica fieri non possit in dialogo. Nam actio quaelibet mutatus eumque in qua personae Versantur Ondieionem, dialogus

autem, qui ut Bacchylidis Thes0us nihil nisi duo interro-

agri 0tidemque responsa continet, prorSus Caret Retione.

Idem constat se canticis Alemanis et Sapphus, quae etiamsi iniserdum in dialogi formam eonVersae Sunt, inmenaetione certe carent ). Propterea de Aeschylo non iudicem, ut Wilam0wit gius ): Aeschylus .fuhi te en Dialo e in domit car da dramatischetes in denμ, sed Ae chylus X narratione pica fecit actionsem dramaticam; ut instrum0nium acti0nis adhibuit dialogi formam a Thespide iam inveniam, quam secundo histrione addito excoluit. Quid ver Aeschylum hanc ad mutationem audacter ingenio Seque perficiendam commoverit, quam ob rem ludi Dionysii formam tralaticiam funditus transmutare molitus

p. 30 adn. 2. - Titulus Trachiniarum electus est ideo quia tragoediae duae partes Deianira et Hercules' - choro continentur: 08me tra-g0ediam το φιλτρον inseriberemus, qui esset titulia comoediae, non tragoediae.

26쪽

sit, cur tandem pro narratione posuerit actionem secundumque addid0rit histrionem, iterum si quaerimus, quaerere enim nostrum est, etiamsi respondere fortuna nostraeque vires nobis non permittant haec quidem quae8tio, quam

adhue nemo quod sciam instituerit, quamvis magni sit momenti ad tragoedia originos dilucidius perspiciendas, dissolvi potest. Albreclitus enim Dietericli praeclara illa Suprema commentatione in paucis horis antequam morte abreptu8 St, iam, quae nobis ingredienda est, ostendit. Aeschylus Eleusinius suscepit ex sacris Eleusiniis, quae iterum ac saepius pio religiosoque animo speetaVerat, non modo unum hoc artificium artis dramaticae, peripetiam scilicet, ut Dieierichius collegit, sed - filio Euphorionis nientem iniecit Demeter, ut ludos Dionbs in eandem qua ipsius δρωμενα vel δράματα intructa erant formam converteret agentes personas Eleusine in felestorio conspexerat ); iam Ath0nis duo actores stola sacerdotis Demetros indutos' in scaonam th0atri Dionysii introduxit. Hoc est mirum eius facinus Demeter igitur, non Di 0-nysus constituit Aeschylum parentem dramatis. Itaque optimo iure Aristophanes in Ranis Aeschylum, priusquam certamen Euripide cum aemulo inchoet, sic facit

Thespis primum invenit histrionem i. e. oryphaeum ex choro prostedentem colloquentemque finxit et cum cete

p. 56 Sq.2 Hoc pro certissim c0ittendi p0test de mysteriis Eleusiniis uberius agendi 0 aliam mihi fore occaSionem Spero. 3 Cf. Dieterichium . . . 184 Sq.

27쪽

coryphaeo, qui pro reliquis histrionem interrogavit. Aeschylus in s secundum addidit histrionem i. e. domaccidit, quod apud Th0spida factum videmus: qui adhuc fuerat 0ryphaeus, histrio fit is colloquitur cum altero histrione et cum chori novo coryphaeo, qui in locum veteris coryphaei, qui histrio factus erat, promovetur. Si plἈ-cles tertium histrionem adiecit i. e. tertium accidit, ut coryphaeus histrio fieret, qui cum histrione necteret colloquium et saepius, deeursu temporis nutem rarius eum c0ryphae0 chorus enim in tragoediis Sophocleis paulatim actione abstinuit. Qua ex consideratione consequi videtur pristinum chorum tragicum constitis Se X Viri quindecim, qui eo, qu0d tres sex eis pedetemptim in locum histrionum procedebant, in numerum duodestim horeuiarum reducebatur. Qu0dsi vita Sophoclis audior set Suidas ' Sophodi m ad duodecim tres adiecisse choreutas tradunt, poeta nihil nisi genuinum videtur restituisse numerum. Tum autem horum quindecim virorum instituisse Sophoclem non simul cum terti histrion0, sed postea cogimur colligere. Et re Vera tragoediae ipsae, quae ad nos pervenerunt, Videntur OΠ- firmare argumentationem OStrum. In Or0stia enim aeta anno 458 ut tres histri0110 ita duod00im tantum choreulas Aeschylus in eaenam produXit. Rem ita se habere concedos, ubi primum inspexeris Agamemnonis uss. 1344 sq. et Eumenidum Vss. 585 sq.

28쪽

qui sequitur, effatur Agamemn lamentan ωμοι tu λ αυθις, δευτεραν πεπλ)ὶγμενος Sequuntur duodecim sententia duodecim senum deliberantium. rimam sententiam Coryphaeus ipse dicit, rem, de qua agitur, proponit comite Sque Sententias rogat: τουργ0ν ειργάσθαι δοκεῖ Γιοι βασιλεως Oluso γματι. ἀλλα κοινωσωμεθ' γ ν πως ἀσφαλλὶ βουλευμα i. Et deinceps suam quisque sententiam profert ac duodecim proferuntur sententiae. Postremo qui consilio praesidet coryphneVS comprobat commendatque sententiam duodecimi

Clytaemestra interveniens dolib0rationsem senum dirimitoseritorosque ilico facit de eo, quod investigandum esse decreverat concilium ). Eumenid. 585 sq. quoque praesto esse choreutas duodecim, non quindecim ei lius iam i lassius intellexerunt Vss. 585 sq.:

Oresti oblata. Et postquam us s. 608 9 qui initium fecerat finem quoque fecit altercationi, adulescens auxilium petita patrono divino ).

I Nullo m0d contingit, ut hos versus quindecim ut G. Her- mannus vel quattu0rdecim ut ita moWilgius distribuas choreulis. Iam C. O. Militer, SchneideWinus, ellius, Sidgwickius rem per8peXerunt. A. irehh0st ut duodecim virorum chorum esse arbitratur, ita falso distribuit. Dat recte l345. 6 0ryphaeo, S. 1347 autem choreutae, quem XO. . Significat. Sed O. l. est idem coryphaeus ita sit, ut ultimam sententiam 1370 1 non coryphaeo, sed illi, quem indicat nota O. 12., tribuat perperam. 2 'Vellius, quem sequitur Blassius Die Eumeniden des Aeschylus Beri. 90 p. 38), aliter versus distribuit ss. 585 et 586 principi

29쪽

Ergo post annum 458 Sophocles chorum quindecimvirorum instituit, sive potius - ut nos quidem coniecimus restituit. Nunc probetur quoque, quod adhuc probari non potuit, cur Sophocles, qui actionem dramaticam tantopero amplificavit et choro locum assignavit minorem, ut

Choreuiarum numerum augeret, adduceretur. Postquam Sophoclem choro genuinam naturam mereque lyricam reddere vehementer studuisse supra Vidimus, non miramur, qu0d

choro reddidit antiquum quoque numerum ).

III. Me personarum in scaenam procleuntium inclicatione.

Poeta tragicus cum certam quandam fabulam in scae nam deducat ipsosque heroa fingat agenteS, serSOARS, quae certo nomine proprio utuntur in fabula, in trag0sidiis nominibus significat eisdem Homines autem humili ordine et nuntii nutricesque et pasedagogi in tragoedia item carent nominibus atque in fabula.

In comoedia autem res plane aliter se habet atque in tragoedia et in vetere comoedia aliter atque in nova. Poeta enim comicus quoniam non certam quandam fabulam in dramatis rarmam redigit, sed actionem, quam ipse ΠVenit, Spectatoribus proponit, necessitate coaetu Π0mina quoque perS0narum ipse excogitat. Quam discrepantiam inter tragoediam exstare et comoedat, quamquam 586 cum S non artius cohaeret, quam 58 cum 586, et ver8u extrem0s 608 9 duodecimo choreutae, non coryphaeo. Haud recte progredi hos viros doctissimos iam ex Agamemnoni l0ci compo- Sitione apparere mihi videtur. Et illic et hic c0ryphaeus initiumque et finem imponit colloquio. I Haud scio an accedat, qu0d chorus quindecim virorum facillime dividi 0test duodecim praeter choreutas duo semichoriorum dueeSe0ryphaeu8que chori), aptius certe quam chorus, qui conStabat e duodecim hominibus, cuius Semichoria coryphaeo progrediente n0 aequo

erant numero.

30쪽

Apud Aristophanem personae et certo nomine praeditae et nomine carentes introeunt in scaenam, in nova autem O-moedia, Cuius fragmenta nuper reperta confirmant id quod iam Terenti ex se comoediis concludi poterat, tamen none Oneludebatur per Sonae cunetae nomine ornatae sunt'). Qui status rerum unde ortus sit, fastile intellegitur nova comoedia

agitur ut ita dicam in spatio angustiore, quam fabulae

Aristophanis vitam domesticam in scaena ostentat. laueas personarum Specie habet Xeultas, quas significant nominum

1 Athen. VI, 2224sq. Kock II, 90 , quem locum ne praeterirem Silentio, comiter me monuit duardus Fraenkel. 2 Coquis Menandreis Epitreponi et Sam. utrum n0mina fuerint indita necne, dubitari poteSt.

SEARCH

MENU NAVIGATION