장음표시 사용
41쪽
episeopη κηtiquior; te propterea, quum Oppo sine ulla causa Synodum facere omittunt, me- situm non statuat de DioeceSana, non obscure in miniSSe deberent , se , praeter reatum inobeia sinuat, etiam hanc posse per alium celebrari . dientiae , paenam incurrere suspensionis ab DIta pariter longe ante Tridentinum senserat i sic ioci statutam in Cap. Sicut olim de accusa tatus Ioannes atriarcha Pylexandrinns in allegato ion. uisquis autem hoc salutare statutim negle Concilio Provinciali Tarraconensi, in quo prae xerit adimplere , a sui executione ossicii suspencipit quidem, Synodum quotannis a suis uicta datur licet paena hujusmodi, ut ipsa indicat ganeis fieri, sed simul aperte permittit, ut, quum VOX Suspendatur . non sit latae , sed ferendae aliquo detinentur impedimento , illam per alios sententiae , quod in eodem Cap. Sicut olim , ad- cogant Sacro approbante Concilio, statuimus, et notarunt Ostiensis in sine Joannes Andreas . .
in virtute sanctae obedientiae viraganeis no Fagnanus num. I S. et seq. referens etiam resostris praecipimus, ut singulis annis per se, Sel per lutiones sacrae ora Iregationis Concilii, rho idoneos Siros, si ex causa necessaria fuerint prae massin de Set et nov. Eccles. discipi pari. r. pedit , dicta Concilia Synodalia habeant celebra lib. 3. c. 7S. n. Io. Neque audiendi sunt, qui a re idemque, ac fere iisdem verbis decreverat propriam obtegendam ignaviam , se consulto nuper relatum Concilium Uaurens . et prudenter abstinere dictitant a Syriodi coa V. Verum , praefatum praeceptum Synodum clione, ne novarum Constitutionum in dies acces- quotannis celebrandi, a sacris Canonibus toties sione , commissae sibi dioecesi status perturbe, impositum, et repetitum, atque a sacro Concilio tur . Nam in primi necesse non est , ut novae Tridentino denuo restauratum, nimium benigne Constitutiones in Synodo dantur , sed quando. moderantur aliquot urisperit . Monacellus in que expedit solam urgere Xecutionem illarum Formulario te ili practico tit. F. formul. 3. num. I. quae iam sancitae fuerunt qua in re Xemplum tom. I. Opinatur, Episcopum primo, et secundo nobi praebuit supra laudatus Augustinus at anno a Su Scepto suae Ecclesiae regimine, debere ius celeberrimus Episcopus Veronensis , qui in dioecesim perlustrare , ut serpentia in ea mala citato libello ad Clerum suum testatur , se ob- inspiciat,ac tertio anno Synodum cogere, in qua temperasse Concilio Tridentino , Synodum quo. illis coercendis opportuna apponat repagula Pax tannis celebrando i in qualibet Synodo sermo-Iorna dus tom. 2. lib. 8 tit. a. n. I. non dubitavit nem habuisse ad Clerum de Ecclesiastica disci- generatim , et absque ulla limitatione asserere , plina , singulos daOrtando , ut ad hu)us exacta in ratis esse, ut quolibet triennio Dioeces ana Syno normam uos natore componerent ; sed nullum diis habeatur . Episcopus raschius in suo Prom in Synod edidisse decretum quod tamen , ad-ptuario Vnodalic. i. n. a1. et pluribus seq. existi dii, nonnullis displicuisse Sacerdotibus; et promat, non posse quoad hoc praescribi certam, abso pterea libellum scripsit, in quo factum excusat, tutam, et universalem regulam, ab omnibus ubique et salubria monita tradit , loco Constitutionum. custodiendam ; quia ait , in aliquibus Dioecesi quas in Synodis non fecerat Cur autem inquit bus necessaria erit crebrior Synodorum coactio, quum singulis annis , ex quo ipse Episcopus sum in aliis minus frequens sum ciet . Nos vero, factus, Synodus sit celebrata , et a nobis sint hoquamquam non negemus , potuisse Tridentini iti longi sermones , ad me ipsum, et ad vos ex- decretum contraria consuetudine nonnihil emol citandos , nullam Constitutionem nomine meo edi. liri , et temperari , non idcirco tamen approba derim , quum ad aures meas perbenerit, esse non-mus effrenem istam licentiam , quam privatimo nullos bonos Sacerdotes , qui hoc meum consiliumctores sibi usurpant, illud pro libito, etiam con non satis probent, illis hujus facti rationem red-tra X pressa ejusdem verba interpretandi et dendam judicavi etc. Deinde dissicile videtur, limitandi neque illos excusamus piscopos , hoc tempore , quo Ecclesiastica disciplina quo-
qui, quum nihil sit, quod eos impediat, ex sola ti die consenescit, et labefactatur , aliquam in- socordia, et negligentia Synodum facere praeter veniri dioecesim , cui opus non sit ulla nova mittunt eosque magis redarguimus, qui quum Constitutione , qua saltem antiquae leges corro- plures annos Dioecesim gubernaverint, me de orentur, et quae morum corruptela pene Ob- cogendo quidem Synodo unquam cogitaruntri Oleverunt, revirescant. hi enim , ceterique , qui e mera incuria, et inertia praefato Tridentini praecepto non parent, et . I. C
42쪽
A Romanus Pontifex cogere possIt Synodum Ioecesanam
Romanus Pontifex, ctii, ut totidem verbis ad Leonem III. scribebat Olmi Theodorras Studita epist. Iq. l. I. X recensione Siranondi tom. S. Car. est Omnium capitum Caput, atque nive
lae, quae sub caelo est, Christi Ecclesiae Princeps, Moderator, et Pastor; est etiam Patriarcha Occidentis, Prima Italiae, Archiepiscopus, et Metropolitanus Romanae provinciae, at quo Episcopus Vrbis Roniae quod scite considerant Sirmondus erum tom. . de suburbicariis regionibus, et Ecclesiis, Propemptici lib. a. c. Io et in Censura Dissertationis secmnd.re C. S. Morinus Xercit. Eccles. i. I. eXercit. 6. et exercit. II. LCO At latius de consens. Eccles. Occident. et Orient. l. I. c. 8. Hallier de sacris Ordinat. 3 sart. c. q. seci. . art.3. Natalis Alexander histor. Eccles ad seculium IV. dissert. 2 O proposit. a. et Dassim alii. Porro Episcopatus Romanus, ac totius Catholicae Ecclesiae praefectura, in pracsenti rerum ordine non sunt suae distinetae Sedes, neque duae ignitates, quae fortuito in una copulentur Romani Pontificis persona
quamvis,secundum e spectatae,iales Sse potuerint D nam Petrus universalis Ecclesiae Pastor a Christo Domino renuntiatus potuisset utique, ea suprema totius Ecclesiae praefectura retenta, nullius particularis Ecclesiae regimen capessere, Si
cuti re ipsa nullius specialem administrationem suscepit primis aliquot a Christi Domini in caelum Ascensione annis; potuisset Antiochenam Ecclesiam, quam deinde elegit, pluresque annos EpM scopus gubernavit, perpetu retinere potuisset denique Ecclesiam Romanam , ad quam postm dum suam transtulit Sedem , relinquere , alio se conferre, et alterius urbis peculiarem curam, seu Episcopatum assumere . At,quum haec quae fieri potuerunt, minime facta intri sed Petrus suam Sedem Romae si Xerit, per annos viginti'ninque firmiter retinuerit, et in ea martyrio coronatu Sgloriose obierit, sive id evenerit ex Divino praecepto,se e X pressa revelatione ipsi Petro specialiter a Deo facta, sive ex sola Voluntate Petri, li-e et divinitus inspirata : inde factum est, ut Supremi Pontificatus praerogativa ita insita rema a. serit Romanae edi , ut cui tu hac Petro succedit, necessario succedat in totius Ecclesiae primatu, Petro , ejusque legitimis Successoribus a Christo collato, quemadmodum bene explicant Cardin
iis Sellarminus ControCers torna de Romano Pontifice La. c. 12. Suare in defensione Fidei a se . Un
glicanae sectae error I. I. C. S. n.q. e l. 3. C. LI. n. Ia
Petrus de arca in dissert. I. de singulara primatu Petri v. o. Marcus Antonius Capellus in di- At. a. de Accessione Episcopi Romani in 'istificat. c. I. Quamvis itaque possit in ali auo sensu
dici, supremam Ecclesiae monarchiam, ure tanqtum humano esse ann exam edi Romanae, quia nimii una utriusque unio, neXus, et allegatio ortum
habuit ex facto Petri attamen non videtur OS- se sustineri illorum opinio,qui asseruerunt, praefatam anne Xionem ita esse de jure humano , ut possit ab Ecclesia dissolvi, et una ab altera separari L etenim posito , quod Petrias suam Sedem stabiliter Romae collocaverit, et Romanam regens Ecclesiam obierit, nullus,qui Episcopus O-
manu non sit, potest dici verus Petri successor, ac propterea nunquam ad eum referri possunt verba Christi Dominici 'sce or es meas . Ioan 2I. quibus universalis Ecclesiae curam Petro, eiuS-que Successoribus commisit. Quare iure ac merito ausimodi paucorum opinionem refellunt, et ce Sura perstringunt Melchior Canus de scis
Theologicis lib. 6. . . Gregorius de Ualentia in Analysi Fidei Catholicae lib. 7. c. 12. aliique non pauci Theologi Non inde tamen, quod Romanus. Pontifex iis itam sibi habeat dignitatem et praerogativam supremi Capitis totius Ecclesiae,con-Sequitur, Omnia, quae ab eo fiunt fieri tamquam ab Ecclesiae Capite : siquidem aliouando operari potest , et re ipsa operatur , non tamquam
Christi Vicarius, sed tamquam Patriarcha Occidentis , illa dumtaxat jura exercendo, quZe ceteris Patriarchis competunt; aliquando solam gerit personam vel Primatis Italiae , vel et politae Romanae provinciae; quandoque se tantum
43쪽
exhibet Episcopum Vrbis Romae, ea unice pera rendo , tiae cuilibet Episcopo in stra dioecesi
peragendi jus est; ali litando de sartim silam supremam X plicat dignitatem, et tamquam totius Ecclesiae I r leses, Moderator, et Princeps, illam Xercet potestatem et jurisdictionem, qua non nisi ut Christi in terris Vicarius potitur . Quae Omnia optime et ad rem perpendit . uel latilis de perpetesa conse usione Ecclesiae Occidentalis, atque Orientalis lib. i. c. 8. ubi haec habet: Communia eroro omnia habet sumn pus Pontifex Episcopis ut fpiscopus, cis in atriarchisis Latriarcha, Mec plus ipSi in eos facultatis est, qlsam uictimque Episcopo in Episcopos, et Patriarchae in Patriarchas. Stitamen Christi Vicarius,et Potestas Apostolico a Christo instituta est,summus Pontifex non tantis in Episcopis, et Patriarchis dignior est,sed et in piscopos, et Patriarchas auctoritarem habet, os confr-mans et prom0Teus, et, si quando opus est, oponens , et G d magis est, de orbo , si placuerit, insti. umis , et suppriDqen institutos, II. Neque , quod quis pro loco et tempore diversas induat personas, et modo Una , modo altera ex iis utatur potestatibus, quibus diverso
nomine praestat, res Si adeo nova et inusitata,
ut ab et erodoxis irrideri queat : etenim Agamemnon exemplum est adhibitum a Cardinali Perronio in Replicatione ad Regem Angliae . .
c. 33. Rex erat inter GraecoS, auctoritatem habens supra sui regni milites, aequalam illi,quam quilibet ex aliis Graeciae Regibus, inter Se,et cum
eo con ederatis, Obtinebat supra suos; sed praeterea Aganmemnon erat Supremu et universalis Dux Omnium copiarum con ederatarum, et idcirco non tamquam Rex,sed tamquam Du imperabat universo e Xercitui ac Regibus ipsis. Non absimile est exemplum, quod deducit Sirmondus in cit. propempl. lib. 2. c. lo .col. 237 a Rege Gai. liae, in cujus potestatem quum nunc redactae sint plures provinciae, quas Olim Duces, aut Comites sub Regibus possidebant, eas ille nunc moderatur et tamquam Re X, et tamquam Duc, aut Ome sed , etsi idem Princeps utramque personam, Ducis nimirum, seu Comitis, et Regis sustineat, alia tamen Ducis, Comitisve jure imperat, alia Regis . Aliud etiam , et magis obvium exemplum asser idem Sirmondus in cit. Censura c. 8 col. 7. Imperatoris Videlicet exercitus, qui peculiarem pariter cohortis cujuspiam , vel alae praefecturam gerat . Atque utrobique concludit Sirmondus, Od,quum Rota anus Antistes omnes
Fpiscoporum gradus et titulos complectatur, et in eo omnium in seriorum jura simul socientur . Optime possit modo unum, modo alterum echis iuribus explicare , et quaed .lm gerere in una Urbis parochia , veluti Urbis Episcopus quaedam in Roinaua provincia, ut Metropolitanus Paliqua in tota Italia , tamquam Primas Paliqua a Occident , veluti Patriarcha Paliqua in unive sa Ecclesia, ut Papa et summus Pontifex III. Quibus praemissis, nemo dubitare potest, quin Romanus Pontifex, veluti Vrbis Romae Episcopus, possit suam Dioeces anam Synodum cogere, sine ulla supremae suae dignitatis imminutione . An autem unquam illam coegerit , restat
investigandum, atque idem inquirendum de Coa.ciliis Provinciali biis
Ius Romani Pontisicis congregandi Uno duin,
tam Proet incialein, quam Dioecesanam, explicatur , et consit matur
OvvM Romanus Pontifex in sua provincia ,
cuius , Archiepiscopus et Metropolita. nus,omnia jura habeat, quae ceteris Metropolitani sunt communia, poterit profecto ejusdem provinciae Episcopos ad Concilium convocare. Neque ab hoc convocandori ex eo impediri valet, quod nonnulli opponunt, Romanae nimirum prO- vinciae limites esse ita incertos,ut impossibile sit dignoscere,quinam piscopi sunt ad Provinciale Concilium convocandi. Quantum enim, qui haec jactitant, a Veritate aberrent, eae sequentibus palam siet. II. Iacobus Gothosredus anno I 618. Francolarile didit , absque Auctoris nomine, librum inscriptum: De suburbicariis regionibus, et Ecclesiis,gere de Praefecturae, et Episcopi urbis Romae dio test conjectura in quo totis viribus probare conatus est, dioecesim Papae, uti Metropolitae,et Episcopi Romani haec enim duo, ut observavit mi Occl-tandus Sirmondus, Gothol redus confundit)non X-
tendi ultra centesimum ad Urbe lapidem; quo sere modo Praefecti Urbis iurisdictio intra dictos Iines continebatur, iuxta Textum in l. i. de o cio
Praefecti Orbi. Huic libro alios postea addidit in
idem argumentum cum Goth redus ipse , tum qui in ejus subsidium quasi succenturiatu ad Eemt. Claudius Salmasius, qui Heidelbergae in uris- prudentiae schola Dionysium Gothosredum, acobi Ca
44쪽
Patrem, magistriam Iaabuerat. EX eo tempore haec
de suburbicarii Ecclesiis quaestio celeberrima facta est, de qua Hieronymus Aleander iunior in lib. de sns urbica r. region . et dioec. pisc. Cm . Marcus Antonius Capellus in disput de summo
Pontificatu, et reson. Suburbica r. c. b. Jacobii Gutherus in specula de Eccles. o: bur icar. Joannes Dariis in pus c. de subis rhisar. Eccles. Joanira SVO-rinus dissert. Eccles. lib. I. disscrt. 3O de arca de concoris. Sacer d. et Imper. lib. I. c. 3. Henricus Valesius in obse at ad Socrat. et Soeom. Christianus Lupus in not. adi I. anon. Nico enum, eo Allatius de Eccles. Occid. et Orient .perp t. consens lib.
I. c. 2. . q. Schel Strat. AntiqAit Ec les tom. 2.disseri f. c. I. Pa m ad ann. 32 S. atque ante OS
Omnes plura in hanc rem disputaverat Cardinalis Terronires in Replicatione contra lacobum I. Angliae egeni lib. I. c. 33. sed prae ceteris hanc
quae btionem egrei te versavit et Gotho redo, et
Salmasio se strenue Opposuit Iacobus inmundus, a uo imum contra Gotho redum edita est Cen- Sura conjecturae ansnymi Scriptoris de suburbicariis regionibus et Ecclesiis: deinde aduersum eumdem, a Salmasium 'ti Parisios Opitabat, e u Iata Adventorsa Causidico Ditionensi adzersus sm Lei ad Amicum e istolam de suburbicariis recrioni, s et Ecclesiis, Ηm censura vindiciarum conjectκrae alterius Anonymi denique libellus exaratus, quem iii scripsit mticum . His in libris
Sirmondus demonstra Uana S Se commenta, ouae de sun ut Dicariarum ae aio num tym ac notione , deque earumdem numero et situ adversarii
iactitant; nequaquam illas sic vocatas Ostendens, quod suo urbanae forent, aut quod intra centesimum ab Urbe lapidem consisterent, sed quia suberant Urbico Magi Stratui, seu Urbis Vicario, non
autem Praefecto , cujus pnt stas non excedebat territorii ines e angustioribus etiam, quam centes ni, terminis claudebatur. Quin immo Emmanuel. Scheistrate loc. cit. Pagius ad Cn. 32 S. n. 3 3. Carolus a S.I aut O in sua Geographia Sacra, aliique pas Sim , considerantes UI anonem Nicaecum , Seu Verius explicationem , quam ei adiecit Xu nus, quae ui controversiae potissimam Occasionem praebuit; ubi enim Canon Nicaenus ha
eon suctu do servetur,ut ille Aegypt vel hic subAr-
hicariaraim Ecclesiarum solicitudJnem gerat: haec
inquam, considerantes, non immerit existimant, nomine suburbicariarum Ecclesiarum , quarum
specialem solicitudinem habet Romanus Pontifex , non solum intelligi provinciam Romanam, sed omnes comprehendi Occidentis regiones, quae Romano Pontifici tam ouam Patriarchae, parebant: si ruidem Concilium Nicaenestra, et Rufinula', non de Metropolitico, sed de Patriarchico iure loqui, ex contextu liquet; atque X inde conficitur, suburbica ias regiones,de quibus Rufinus, non solum intra centesimum ab Urbe lapiden
non e S Se conclusas, sed ad universum porrigi Occid 'ntem. Praeterea iuum Goth rediis , et sit masius principii loco statuerint, quod Ecclesiae, et dioeces es perpetia et constanter civilium Magistratuum formam sint imitatae, atque inde lὶ' tulerint Romani Antistitis dioecesim non tuis SeeX tensam ultra sines Romanae Praefecturae, illud falsum esse probavit Sirmondus , et OS Si mondum , inter ceteros eximie demonstravit fleneda eius acchinius in dissertat. de Ecclesiasticae Hierarchiae originibas: quum enim alia sit rerum secularium ratio alia Divinarum sicut ad 3'arcianum Augustum scripsit Leo Magnus epist. 78. al. q. c. 3. Romanus Antistes , fretus pol State sibi a Christo Domino tradita , et ante, et Post institutam Urbanam Praefecturam,suam jurisdictionem libere exercuit, nulla illius habita ratione quod etiam bene perpendit Leo Allatias II. lib. I. c. a. Alcue ita ei di imicationi cum Sali nasio , et Goth redo sinis si imis Osi uS, ut jam ne mo sit inter Eruditos, innuit auratus Palesius, qui non Sirmondi sententiam ambabus, quodiunt ulnis amplectatur lil. Verum, licet Romana provincia non fuerit unquam adeo angustis limitibus coarctata , sicuti Gotho redus , et Salmasius contenderunt , non tamen iisdem semper terminis est de unita ,εed ejus amplitudo modo major, modo minor
extitit . Et primo quidem , quidquid sit de tribus prioribus saeculis , quibus nullum in talia, sive etiam in Occidente, fuisse Metropolitanum,
Praeter Romanum, opin antur citatus acchinius pari. 2. n. O. et Pheus in Monum. ccl. Aqui-lej. cap. Is . certum esse videtur, quod seculo vise X septemdecim Italiae regionibus,1 a tem dcem
subessent Metropolitico iuri Romani Pontilicia, et aliae septem Archiepiscopo Mediolane si parerent; Cuin immo , si fides habenda sit sosephocamelio in Metro Oolitanarum rhium hist civit.
45쪽
er EccIesiast 'art. 2. dassert. 6. c. q. Romana pro ciae Romanae, quoniam isti m med a te subiiciun vincia diro decim Italiae regiones per id tempus tur Papae tamquam eorum Archiepiscopo et Ve- complectebatur. Quum autem dii nitatem e tropolitano Idemque iterum statutum sui in tropolitanam assecutae sunt Aquileiensis , et i a Con egatione habita coram an me M. Benedi-Vennatensis Ecclesiae , quod prima in fine ejuq cto XHI. die a 8. Martii 7as: Aut enim ejusmodi dem saeculi 1 v. . iter saecul O . contis lisse, iidem piscopi, qui Ecclesias regunt, inter provinciam Γacchinius, et Rubem existimant, ilia successit an uanam et Pisanam fuerunt auctoritate Pa. Italiae re lionum divisio uileiensi as di natae pro divulsi provincia Romana, et adscripti intersunt Venetiae, et stria Rivennate1rsi lautinia, Sust Pietaneos alicujus Archiepiscopi et tunc, siet Aemilias ceteris subiectis , ut an ea ope ma ne ulla dubitatione , hujus Provinciali Concili cinentibus aut Mediolatians , aut Romon Metro interesse debent: aut adhuc perSeverant Soluti politi , tu illa ditis inna probat Carolus a S. Hau a cujuslibet Archiepiscopi urisdictione et impe-l in cit Geographia sacro Lari late saeculo IX. rio et tunc censentur Suffraganei Papae, ejusque Urbinus is erecta Pisani sede in ut tropolim, Metropoli tico ut i i n mediate subduntur Romanae provinciae amphtudinem, jr mustum V. Huae hactenus diximus , perspicuos et
Imminut. arctio. ibus ad nuc limitibus con manifestos reddunt, si non antinuos , Saltem re-etrii lxit. hi ire innocentius il qui insectili in centiores fines Romanae provinciae, et designant sequentis in s unian. m edem adeptus est , in ac indigitant uodammodo Episcopos Suffraga- cap. sua nobis, de o sto. Iiciarii, Romianam Pro n Os summi Ponti icis , Cuem propterea ne misVinciam intUr Capuanam , et is an , si tam ii poterit remorari a Synodo Provinciali , quando alto In anti uo codice I aticano i Saronio pro ei libuerit celebranda, sub hoc frivolo praetextu, lato ad an . O 7. in similem Carolus u S. Haulo quod certo definiri nequeat , quinam Episcopi se reperisse testatur in Bibliotheca hi an ea, de sint ad cana convocandi scribitur provincia Romana, intra quam praeter Examinandum nunc superest , an Roma septe in Piscopos Cardiu ales , dicto Collatera nus Pontifex, solam gerens personam Archiepi- illa in luc ranii ne semper aestant, u scopi et Metropolitae, Concilium mere Proviu inerantur Episcopi amplius sexaginta , ut Sus ciale unquam coegeriti Plerique Eruditi Opinan-Ιra an et erant Romani Pontificis, nulli alii Ar tur, ex Romanis Onci is, suorum, praeter tu in-cul episcopo subjectici atque in hoc albo locum que Lateranensi Generalia, numerantur nove suha. At Lunensis, et Ariminensis, quorum Sedes, supra centum, nullum Omnino fui S Se me e Pro- ut ceteras mittamus,ducentis fere assuum it vinciale , ob ad mlixtionem scilicet, et inter Ven-llbus Uma distitit . Sed aliae postmodum secu tum aliorum Episcoporum, qui ad Romanam pro-ta Sunt distractiones Romanae provinciae. Mara vinciam non pertinebant . Alii e adverSO arbitiuus V. Plorentiam, Plus II. SenΡnsem Pius IV. trantur, aliqua ex illis inter vere Provincia Mes- Urbinat ensem , Gregorius XIII. Boii Oniensem , se recen enda ; nam, et Si is dei A nonnulli adfue-bi X u V. Firmanam Ecclesiam is tetropoles ere rint exteri 'piscopi, adeo tamen eXi UuS fuit i Sto- et uocirca Romana provincia , etsi etiam rum numerus, ut credere fas sit, eo non acccbbi S-χUdie Juxta laudatam Decretalem Innocentii II. se ocatos, sed, quum fortuit Romae reperiren- alta dicatur inter Pisanam, et Capua non, non a tur honoris causa fui sse ad Oncilium admiSSOS.men absolute conflatur ex omnibus omnino Epi Fjusmodi, inter cetera fuisse Concilium illud Ro-δcopi intra utramque existentibus , sed ex illis manui , a Bonifacio V. circa annum Io coa- dumtaxat constituitur, qui et existunt inter a ctum, cui interfuit Mellitus Episcos us Londinen-Puanae , et Pisanae provinciae limites , et nulli sis discimus e Seda lib. a. c. s. t ud Spriman cum Archiepiscopo subjecti sunt Dac proinde, ouum Concit. Fritan . to m. I .pag. I 29sue narrante iis Concilium Tridentinum stas. et . c. a. de Gom temporibus venit mellitus Londouiae Episcopu oecrevisset, ut Episcopi, qui nulli Archiepiscopo Romam, de necessarii Ecclesiae Ansori au is, ruri ciuntur aliqvcm vicinum Metropolitanum se eum Apostolico onifacio tractatre rus. Et et eligant, in i j s Synodo Provinciati cum aliis quum idem rapa regrerendissimus cogeret Synodum Utere te debeant; S. Congregatio, e)usdem Con Episcoporum Italiae, de Vita Monachorum, etsi te cilii incerpres,die ultima uli 178s declaravit , te ordin. turus, et ipse Mellitus inter eos Ssedit
hoc decreto non comprehendiapiscopos provia Nec dis 3 imile fuisse credimus Concilium in E -
46쪽
silica S. Petri a Gregorio II annosa I. celebratum , in clijus Actis subscripti apparent viginti duo piscopi , quorum duo tantum , aut tres non erant de provincia Romana VI. Verum , quidquid sit de aliis, indubitatu in est, Vere proprie et stricte Provinciale fuisse Concilium a san. mem. Benedicto XIII habitum in Basilica Lateranensi anno Tay cui nos interfuimus, uti octo in Decretis , seu Cano nisi, in illius quippe indictione Pontifex decretum commemorat Concilii Tridentini de Synodis Provincialibus, a singulis Vetropolitanis quolibet triennio cogendis addit rue se huic decreto obtemperasse , pluresque Synodo Provinciales habuisse, quamdiu in sua Metropolitana Ecclesia
Beneventana resederat; et ad supremum Pontificatum evectum , velle hanc piscopalis muneris partem obire, ut primae Sed is exemplo, Unctis Ecclesiae Pastoribus, quid ab ipsis agendum foret , proponeret. Accedit, ad illud dumtaxat vocatos fuisse Episcopos, in speciali Romana provincia constitutos, videlicet inter Capua nam provinciam , et Pisanam , Archiepiscopos Sumaga nes carentes, Episcopos Sed Ap rolicae immediate subjectos, et Abbates utimus dioecesis, Jurisdictionem quasi piscopalem habentes, qui alias sibi Metropolitanum,cusus Provinciali Concilio interessent, ad formam Tridentini, non elegerunt ac singulis denuntiatum fuit, ut ad Concilium accederent, suarum s cclesiarum necessitates propositur . Haec aut m omnia, quae totidem verbis leguntur in litter da ficti On s Concni , aperte conficiunt, Concilium , de quo est sermo esse Provincialibus accensendum . Et quam Vis, praeter Episcopos , adfuerint etiam S. R. E. Cardinales , quorum interventus dubitationem nonia inllis iniecit , ne idcirco Provincialedici non posset rectius tamen aliis Visum est , non propterea esse delendum e Provincialium albo Cardinales siquidem admissi fuerunt, Veluti Capitulum Papae , atque ut eorum praesentia augustior redderetur consessus, et Pontificia maiestas consuet comitatu emineret. In hac sententia se: erunt sacrae Urbis Congregationes,quae excitatis controversiis quoad obligationem servandi praefati Concilii decreta , Semper responderunt , haec X tra Romanam provinciam vires xjon obtinereri quod utique non dixissent, si illud non reputassent mere Provinciale
VII. Sed , et an aliquando Synodus Dioece- sana sit a Roniano Pontifice coacta , altera quae-
Stio est, quae tamen paucis absolvitur . Antiquis Ecclesiae temporibus consuevisse summos Pontifices Romanum Clerum coram e congregare ut omnium consilio audito, de re aliqua gravide liberarent , ex iis inuet , quae lib. I. c. I. S. en narravimus : ita enim se gessisse , legimus ,
Cornelium Papam in causa Maximi , Urbani et Sidoniici atque Stricium in causa Joviniani
et sociorum , sicut ibidem, et n. 6. e utriuSque Pontificis epistolis retulitariis. In Synodum pariter convenisse universum Romanum Clerum , ut responderet S.Cypriano , a quo Vacante Romana Sede per obitum Fabiani Papae, veluti primae Sed is Clerus , monitus fuerat de insolentia lapsorum , qui nulla licet functi poenitentia , et
Veniam, et communionem audacter eX poscebant,
ipsemet Clerus testatur suis ad eundem Cyprianum epistolis,quae inter epistolas Cypriani sunt
3 O. I. quam Vis, ut Vera fateamur , a Synodus non possit dic mere Dioeces an , quoniam
ab ipso me Romano Clero plures Episcopi fuerunt ad eam arcessit , uti in secunda ex praefatis epistolis narratur . Posteriori Ecclesiae aevo , seu in tabulis Ecclesiasticis mediae aetatis vix ulla Occurrit mentio habiti coetus omnium Clericorum solius Ronianae Ecclesiae;quod Ortasse Vel ideo evenit, quia re uentius tunc RO-mae heri coeperunt Concilia Episcoporum , in quibus summi Pontiaces etiam specialia Romanae dioecesis negotia tractare et expedire poterant ;vel cuia nimium aucto Romani Cleri numero, iidem Pontifices satius duxerunt solos Cardinales ad consilium adhibere. I ud certo assii mare possumus, postremis hisce temporibus nullam in veniri Synodum Dioecesanam a Romanis Pontificibus coram se coactam. Utrum autem illa coegerint opera sui in Urbe Vicarii, mox inquiremus.
De Cardinati Vrbis Vicario No est hei sermo de Cardinali Uicario,qui
Pontificis vices in Urbe gerat cum amplissimi iurisdictione et potestate , tum quoad secularia, tum quoad Ecclesiastica quales fuerunt, quos iidem Pontifices,quum Avenione reSiderent, Romanae urbis praeficiebant regimini, et qualis pariter fuit Cardinalis Innicus malos , quem Clemens VIII. Ferrariam secedens , sui Vicari una Romae relio uit, ut ea itur in ejusdem
47쪽
Clementis Constituitone 3. Puliar. Roman to. 3. hi si quidem Legati potitis de latere , quam Uicarii Papae, speciem praese ferebant neque loquimur de Cardinati Vicario , qui ita olim constituebatur, ut, non praeSente, sed absente dumtaxat
Romano Pontifice, Episcopalia munia in Urbe exerceret, de quo Auctor anonymus antiquae chronicae Normanniae Diter ScripIores antiquos historiae Norman rom , editos ab Andrea Duchesnto Paris. I 6 I9. a r. 988. haec habet ad an . USI. Su cessit ei, scilicet Fustento HI Conradus Sabinensis Episcopus, spostolicae Sedis in Drbe dumtaxat in agendis Episcopalibus , dum Papa deest , ex ollas a consuctudine Dro di nitate loci sui, V
carius , qui erat natione Romanus , Uir grandaevus, et aprei Romanos auctoritate praeclarus , ex inde Cocatus Anast.rsius IV. Sed agitur de Cardinati Vicario , qui est Ordinarius in Urbe , ibique repraesentat personam Papae, non tamquam Papae, sed tamquam Episcopi Romani, cum plena iurisdictione piscopali exercenda , tam absente , quam praesente Papa , iuXta ea quae cumulantur decis 62. post collect legat Bondent,
adnotavitque Cardinalis de Luca de jurisdictione
II. Hujus Cardinalis Vicarii urisdictio ordinaria est, ideoque, etiam Apostolica Sede vacant , in suo vigore perseverat, ut recte observat Taxnan in Cap. Cum olim . 69. de majorit et ebed. Eadem Ver protenditur quidem usque ad suadragesimum O Urbe lapidem , sicuti adnotavit Gon alea in CV. Sua nobis n. 6. de ossic. Vicaris Pon tamen complectitur loca intra eumdem circuitum existencla, Quae sint alteri sub)ecta Epi-ffco 'oci puta Tusculano , vel Nepesino , uti pro senuitur Mnastasius Germonius de Indultis Cardianalium . Tibi quoad lucri n. 8O. et seq. Et quam vis ex Constitutione Alexandri VII. quam XOrnat Romxaldus Honorante ire Praxi Secretariae
Tribunalis Cardinalis Drbis Vicarii cap. 6. Ol. I. sex Cardinales Episcopi suburbicarii, Ostiensis nimirum Portu ensis, Sabinensis, Tusculanus , Ribanensis , et Praenestinus, nisi proprium FI Lacopum Suffraganeum in sua quisque dioecesi habeat , aut ipsi in ea commorantes , Ordines per Sem et Ipsos conferant, ad solum Cardinalem Urbis Vicarium dimittere possint suos subditos dive sacris , sive minoribus initiandos ordinibus ; non propterea tamen Cardinalis Vicarius
ullum sibi vindicare potest ordinariae iurisdi-εtionis exercitium in praetatis suburbicariis dioe-
cesibus , quod nos post nostrum ad Petri Cathedram ascensum declaravimu in Constitutione iis . quae incipit Romanae Curiae . I. nostri Bistia r. tom. I .pag. 67. uamobrem, etsi iurisdictio Car.
dinalis Vicarii ad quadraginta ab urbe milliaria
dicatur extendi, detractis tamen initimis dioece. Sibus , et spectato Xiguo numero Ecclesiarum, hominumque extra Urbem existentium , qui eidem subduntur , videtur potius intra unius Urbis moenia conclusa, iuXta Decretalem Innocenti III in cit. Cap. Sua nobis Quoniam jurisdictis Vicarii, quem Romanus Pontifex in Prbe reliquit, non extenditur extra illam , nisi ei specialiter sit concessum . Specialiter autem est illi concessum, ut Fratribus ordinis Minorum Capuccinorum Capellani Ministerium exercentibus iii Pontiliciis triremibus , ficultatem impertiri valeat X-cipiendi confessiones remigum , aliorumque ita triremibus continue degentium , modo illas excipiant in ipsis triremibus , aut in portu Centumcellarum, vel in receptaculo Uulgo arsena , atque in Hospitio in Darsena Xistente, non ero intra civitatem Centum cellarum , ad dioecesimViter biensem pertinentem , absque Episcopi Virerbiensis approbatione : quod totidem fere verbis decisum fuit a sacra Congregatione Concilii 18. Aprilis 172 a cui nos ejusdem Secretarii mu- nil tunc obeuntes , ad petitionem Episcopi V1- ter biensis, hoc negotium sedulo Xaminandum proposuimus , sicuti videre est in Thesaur. Re-
III. At nihilominus Cardinalis in Urbe Vicarius pluribus est instructus praerogativis, quibus aliis praestat Episcoporum Vicariis , atque inter ceteras hac etiam potitur, ut possit, pro libito , Romi an Cleri Dioeces anam Synodum indicere et celebrare et quod alii Uicariis , sine speciali Episcopi mandato , non licere , infra Stendetur . id enim uris illi Apresse concedi confudivisse mirum a Papa in Administrum assumitur, tradit Coheli in Notitia Cardinatatus c. S. q. P0S-srint, et decretum est in Constitutione Pauli III. 36. . ullar tom. I. ubi ordinariis facultatibus Cardinalis in Urbe Vicarii haec quoque accensetur Synodtim in Romano Clero pr correctione malorum morum , et pro necessitate , juxta temporum opportunitates in Clcro occurrente ,
ubi, et quando libuerit, celebrandi , congrcgandi et . IV. Licet autem ea, quam diximus, potestate
raro admodum Cardinale Vicari usi fuerint ,
48쪽
aliqua nihilominus celebrata ab illis Synodi
Dioecesanae exempla comperim iis . In codice Ca- sana tensis Bibliothecaeli L G. V. I. quaedam ex tant antiqua Statuta Cleri Romani, quae condita dicuntur ab universo Ciero Romano, in Ecclesia
Monasterii Domnae Rosae anno 38 . congrega
to,iussu Stephani Cardinalis Tituli S. Marcelli, summi Pontificis in Urbe, e)usque suburbiis et districtu Uicari Generalis; eademque Statuta terum eXaminata et approbata dicuntur anno 1392.
a Ioanne Abbate monasterii Sancti Pauli de Urbe, Vicario Generali Bonifacio IX. Aliae insuper in
eodem codice extant Constitutiones a Francisco
de Padua Episcopo Fel trensi, Vicari Generali in spiritualibus ii Pal)ae II anno q61. editae, et promulgatae in Ecclesia Sancti Eustachii , post
solemniter decantatam Missam de Spiritu Sancto, et cum Ssensu universi Romani Cleri, ibidem synodaliter congregati. Quapropter , sive
considerentur ipsae Constitutione , quae O-rum reformationem res Diciunt, sive ratio habeatur ritus, et solemnitati S, quae conditae sunt,
nihil in illi s desideratur, ut in vera Synodo Dioeces an factae dicantur Praeter istas duas, nullam aliam invenimus Synodum a Cardinali in Urbe Vicario habi tam . Vidimus nonnulla Statuta a Ioanne Garsia Cardinali illino Urbis Uicari , aliaque a Gaspare Card ali Carpineo, tempore Clementis XI. pariter Vicario, condita sed, quum neque haec, neque illa facta fuerint in Cleri congregatione, neutra Constitutionum Synodalium nomen possunt sibi Surpare VI. Ne vero quispiam ex tam diuturna omis sione Synodi Dioecesanae , occasionem arripiat
obloquendi de Romanis Pontificibus , quasi ipsi
illas contemnant Synodos, quarum coactionem Tridentinum praecepit, et utilitate iis ipsi metallis proponunt, et depraedicant; duo considerare oportet . Primum, totam fere dioecesim Romanam ut paulo ante praenotavimus unius Urbis maenibus concludi atque idcirco et Pontifex, et Cardinalis Vicarius, una veluti conversione oculorum , omnes suae dioecesis Parochos, Presbyteros, ceterosque de ter intueri, a qualibet hora eorum quemlibet ad se arcessere possunt; atque his vicissim, quum opus fuerit, semper ad
Pontificem , ejusve Vicarium patet aditus; quod non contingit in aliis dioecesibus, quae plerunt. que ex Ecclesiis, locis,et oppidis constantur interae,et a civitate, ubi Episcopus residet, longe dis-
sitis unde huc apposite cadit responsum , duodin re diversa dedit Innocentius I. epist. s. n. p. ex recensione Petri Constant col. 8so Decentio Episcopo Eugubino , sciscitant , cur aliis non liceret, quod Romae fiebat , inquiens me femmento , quod die DomiAica per Titulos mittimus
sverflue nos consigere Soluisti, quum omnesEcclesiae nostrae intra ciSitatem sint constitutae. VII. Alterum advertendum est, plures S se
Urbe Cardinalium Congregationes , a Sixto V.
Constitutione 7 . institutiis, in quibu etiam,quae in dies occurrunt Romae acclesiastica negotia Saepius pertractantur, atque eXortae interClerum controversiae dirimuntur ex quo efficitur, ut
Synodi omissio Ecclesiasticae Urbis disciplinae nullum irroget damnum quidquid enim pro re formandis populi, et Cleri moribus difficilius et
tardius obtineretur a Synodo, facilius et celerius praestatur aut immediate a summo Pontifice , aut a Cardinalium Congregationibus VIII. Fadem est ratio , cur intermissi nune fuerint frequentes illi piscoporum con Uentus , qui olim Romae habebantur : ad hos quippe potissimum vocabantur Episcopi Italiae , quoruna consilio et opera summi Pontilices in gravioribus Ecclesiae negotiis definiendis utebantur; at, postquam in illorum locum suffecti sunt Cardinales , quos Romani Pontifices in proprios et stabiles consiliarios sibi specialiter adsciverunt, superfluum Visum est, tam saepe Episcopos a suis Sedibus divellere, atque ad Urbem vocare. Praecipue Vero,quum inter Cardinales,sex adsint Epi. scopi suburbicarii, quidquid a Pontifice in eorum consessu , auditoque eorumdem suffragio, decernitur, non immerito videri potest, in qu dam veluti Episcoporum Synodo definitum. De qua re videri possunt Cardinalis Sellarminus Contro Pers tom. a. de Clericis lib. I. c. I 6. Petrus de Marca de concordia Sacerdotii et Imperii lib. I.
c. s. n. 7. Schel Strat. Antiquit. Eccles tom. 2.dissert. 6. c. q. art. a. n. II.
ovi Metropolitanus est provinciae, idem
Episcopus est suae civitatis; et qui Primas est dioecesis, sumpta hei dioecesi pro pluriuna provinciarum tractu, sicuti accipitur in leg.unic. c. . omnes Iadices, idem est Metropolitanus
49쪽
suae provinciae, et suae item civitatis Episcopus: Suffraganeis careant, atque ideo contendentibus, sunt enim inter se ita gradus hi comparati , ut integrum esse Episcopis nulli Archiepiscopo sub-
Superior semper inferiorem complectatur, ut be tectis, alterum eorum eligere, cujus Provincialine animadvertit Sirmondus is cit censura conje adsint Conciliori strenue se opposuit Franciscus cturaePynonymideEccles.suburticar. dissert. a. c. b. Maria Pylonius , alter e Doctoribus in Decre-II. Atque hinc fit, ut qui Metropolitanus est, is , seu Canon ista Concilii, elucubrata disserta- non solum cogere possit Synodum Trouincia tione ostendens, Archiepiscopos, nullos lia nentestem cum suis Suffraganeis, ut consulat provinciae, Suffraganeos, non pOSse cum Veritate et proprie- sed etiam Dioeces anam cum suis Presbyteris , late sermonis dici absolute Archiepiscosios , et ut suo prospiciat Episcopatu . Utque a ceteris Metropolitanos, sed tales duim taxat appellari cura proserendis abstineamus exemplis , adhuc ex hac restrictione, ieri scilicet honoris , seu ho-tant Concilia Provincialia, seu Dioeces an S.Ca norarios, et ex privilegio Apostolico, iuxta ea, reli Porromaei Archiepiscopi Mediolanensis , tum in Ca . Sta oleo . q. R. ex quo intulit , menti
Concilia Provincialia , et Dioeces an a S. Thuri Tridentini neutiquam satisfieri ab Episcopis , qui bii Archiepiscopi Limani , Concilia Provincia quum nulli subjiciantur Archiepiscopo, praefatos lia , et Dioeces an san mem . Senedicti XIII Archiepiscopos eligunt, quorum Provinciali in- Archiepiscopi Beneventani . tersint Synodo . Nulla quippe Synodus, ab his
III. Haec obvia sunt, nec quidquam difficul celebrata etiam cum interventu Abbatum fruentatis habent . Unum tamen ei in quaestionem tum iurisdictione quasi Episcopali, cum territo- venit. Aliqui sunt in Italia Archiepiscopi, uni rio separato , erit Vere Provincialis , sed tantum cum habentes Sus fraganeum Theatinus videli Di Oece sana. Haec Atonis ratiocinatio Visa est nocet, Brundusinus , Cosentinus, et Sipontinus bis solidis innixa fundamentis P etenim novum Aliqui suffraganeis omnino carentes Mossanen non est, ut quispiam, ex privilegio , XOrnetur ti-ses nimirum, Lancianensis , Lucensis , et Fer tuto Archiepiscopi, et Metropolitani, quin tamen, rariensis et de his postremis dubitatur , an , praeter nominis atque honoris praerogativam, Ul- si Synodum cogant, cui , praeter Parochos, tum consequatur u Sproprium Veri Archiepi Sco-
aliosque suae dioecesis Presbyteros , intersint i et Metropolitani. F;usmodi privilegio Patres etiam Praepositi et Abbates habentes iurisdi Nicaeni donarunt Episcopum Aeliae , seu HierOctionem quasi Episcopalem , ejusmodi Synodus solymae,cui can.7 juxta versionem zonysii E. x dicenda sit Dioeces an , an Provincialis Θ gui, contulerunt quoddam jus Metropoliti cui , VI. Plurimorum menti insederat haec olim sed meri honoris; nam, licet ille subjectus rema opinio, quod Provincialis et diceretur, et esset neret Episcopo Caesareae , attamen Voluerunt QuumqueTriventitatis Episcopus anno II 8 .mo Patres Nicaeni, ut locum haberet ceteris provin- rem gerens superius relato decreto ridentini ciae Episcopis superiorem . Eadem honoris praesess. U. c. a. de refo . elegisset Archiepiscopum rogativa a Concilio Chalcedonensi insigniti fuere Lancianensem , iij iis Provinciali Synodo inter Episcopus ejusdem civitatis Chalcedonensis act. esset, et anno 16 Pq. X citata fuisset contro Ter 6. et lipiscopus Nicaenus a L 13. quos Metropolita- si , an praefata electio , amdiu facta , susti nos dici Voluit, nomine tantum , et praeponendos neretur sacra Congregatio Concilii censuit, statuit ceteris Episcopis provinciae, sed honore o.
tum Atissa aliosque Abbates Vullitis, cum qui tilices, aliquibus Episcopis Archiepiscopi nomenbus poterat Provinciale Concilium celebrare , et insignia tribuerunt , sine ullo tamen veri Ar- quod fuse narrat Cardinalis Petra ad Constit. o chiepiscopi ureri quin immo , ne ab eorum Uesto L om. ni m. Ja pag. 7ta tropolitani quidem subjectione,eiusmodi honora, V. Sed aliter res se habuit, quum eadem duae rios Archiepiscopos quandoque subtraxerunt
sti m Onc lo Romano sub Benedicto XIII. Auctor Vitae Theodorici Episcopi Metensis, edi-
anno 72J fuit Instaurata Archiepiscopis Lan tae a Leibniti t. I. Scriptor. Bruns Pic .pae. 293. c. clanensi, et Ros sanensi ius sibi asserentibus cele io . haec scribit: uidam Metensium Pont ficum ho-brandi verum Concilium Provinciale, quamvis norati, ultra privatum Praesulum modum , te,
50쪽
xumque a Sede Apostolica tale con secisti sunt pri- Cilsgiuntis e ob sanctitatis gratiam,sive ob nobilitatis glorianti et i, salia Metropolitani sulfe Iio-1ie, Archiepiscopi fungsrentur picto et honore . Ex quibat primus Ait antiquus ille: bricius , et multo post, fmpore Lipini Regis , ea sorore, pos
rodegandus , ct post elim . metramulis , et alter
ab illo rogo Caroli s. primi litis
VI Scimiis praeterea, aliqil O Archiepiscopos decoratos fuisse titillo Patriarchae , CD in tam elaidcirco Patriarchalia ut a sint assequuti. Atque, ut alios plures praetermittamus Vetropolit as quin immo etiam simplices piscopos , qui se Patriarchas appellarunt, de ovibus Cironix Ob-
Rodulphum Archiepiscopum ituri censem , atque Aquitaniae Primatem Patriarchae titulo cOlronestatum fuisse a Nicola l. Quod etiam narrat christia us ' As in schol et oi ad Concilialom. I. V. II. edit. Lozanien et constat ex
ejusdem Nicola epistola V m Collectione Harduini tom. . col. 3 2 relata pariter a Gratia Esin au conqAestus . quaest. 3. Ejusdem Vero tituli tenaces fui se Rodulphi Successores, colligitur ecep taphio inciso timui Henrici I. Archiepiscopi Bituricensis , qui Cardinalitia dignitate , et Apostolicae I egationis munere ab Urbano III insignitus , obiit anno a 2 OO. In eo Si cuidem epitaphio , teste citatoriam marthan 60-EEm tom. a. pag. Sy. legitur Hic honus Henricus, c)ir obriis , et Patriarcha Luondam Siluricas, thm se ac tJ Asin arca. VII. ln Bibliotheca pariter novorum librorum edita a Labί eo tom. 2 pag. r. Xtat pia inscriptum Patriarchium Sittiricense: anonymi Auctoris, quod tamen Ompo .itum creditur circa annum I, 37 a quodam Monacho monasterii S. Sulpiti Bituricensis, atque in eo habetur, Franciscum de Tonrnon Metropolitam Bituricen Sem , ct postea S. R. E. Cardinalem , anno IS 28. Provinciali praefuisse Conciliori in cujus Actis Dbetur Praesidente rancisco de Ton rnon, Archiepiscopo Patriarchassituricensi, rimate squitaniae,
Sed quamquam Archiepiscopi Bituri censes Patriarchae titulum , ab Apostolica Sed e semel Obtentum, OnStanter retinuerint, recte tamen e XI-stimantes, eum esse meri honoris , nunquam Patriarchalia jura sibi vi indicare, junis dictione iamque
in ceteros Primates ausi sunt Xercere , sicuti animad Pertunt sites erra rerkm squitanicarum
lib. l. cap. l. et du ange in Glossar. Perh. Patriam chae dicti etiam rimates . Neque Nicolaum I. quum odulphum Bituri censem appellavit Patriarcham , aliud in animo habuisse , nisi novo honori lucentiae vocabulo, eiusdem Prima tialem dignitatem cumulare , eo plane modo , quo , notante Christiano tipo est lo c. in Concilio Chalcedonensi, omnes Metropolitae , ad majorem honoris significationem , vocet i sunt Patriarchae, optime inferri ait onus a Costa ad Decreta l. Gregorii IX. pag. i 76. ex ejusdem Nicolai responsis ad consulta Bulgarorum , in quibus C. 92. praeter Romanum Pontilicem , qui est Patriarcha Oecumenicus , duos tantum commemorat Vero Patriarchas , videlicet Alexandrinum , at tae Antiochenum s Constantinopolita- Elis, et Hierosolynritanus nondum fuerant legitima iactoritate inter veros cooptati Patriarchas)Desi fratri nosse scripsit Nicolaus quoto ne P fracite Patriarchae . Veraciter illi habendi sunt Patriarchae, qui Sedes postolicas, per Successioncs Ponti cum itinent: idest qui illis praesunt Ecclesiis , quas Apostoli instituisse prohantur . 9-manam uidelicet, et flexandrinam ct Antioch λIam 'nim Vero , ratiocinatur a Costa , non ita scripsisset Nicolaus , si Archiepiscopum Bituri censem , ut ipse me Patriarchae nomen attribuerat, Veris accensuisset Patriarchis, veraque Patriarchalia jura eidem contulisset
Vlli. Similiter in Praefatione Concilii Vatisconensis secundi, quod habitum fuit anno 38 s. Patriarchae nomen Prisco Archiepiscopo Lugdunensi tributum legitur: Prasci s Episcopus Patriarcha dia it. Cui tamen postremus ejusdem Concilii a non non alium , quam Metropolitani titulum defert hoc adimplere solicitudinis sit Metropolitani Lugdunensis Episcopi . Sed et ante id temporis apud Othos,et Vandalos obtinuisse morem , ut suos Episcopos Patriarchae nomine appellarent, testatur Victor Vitensis tu Hisἱoria Fersecutionis Africanae , Size Vandalicae se a. tom. 8. iblioth. Pati Arri pag. Ο8O litter. E. et pag. 683. Elter pariter E. EX Gothorum autem consuetudine, Cardinalis Saronius ad annum Christi J3. Am.36. derivatum esse ait, ut in Occidente Archiepiscopi etiam Patriarchae titulo appellarentur Gothis enim ejusmodi vocis usus emersit, ut Archiepiscopi in Occidente Patriarchae etiam dici coeperint idem quoque affirmat Pater de Lubeis in Doramentis Ecclesiae Aquilejensis c. 21. M.q. et alii ad Orientalas Metropolitas ex-