Theses norisianae : in quibus damnata jansenij et nouatorum dogmata magno adscribnutur augustino

1쪽

S granis consecucion de la Cathedra

de Sexto.

Otroii, doy see queaviendo vacado laCathedra de

Uilperas de Canones et ano do tueriri si Chri

gozar de la Perpetuid ad deleidodore anos continuo

4쪽

THESES NORIS IANAE,

IN QUIBUS DAMNATA JANSEN I,

ET NOVATORUM DOGMATA,

MAGNO ADSCRIBUNTUR AUGUSTINO,

HENRICO THEOL. IMPUGNANTUR

indicatur.' OSTQUAM Sanctissimi pontifices s. Pius V. Greg. XIlIc

5쪽

Abbatis , ad quendamROID, Curiae Prae fol. IS. 21. SI.

ves satia talith epotandam ob tollit, ut magnam Belgii partem ditioni Jansentanae , seu potius Calvinistae, addixeriti Quenelium lpostqua in i phale foetum Catholicae Ecclesiae , funestissimum pro trusit et,com ijs profusissimis εVehit , & exornat gravissimus , &sanientis ira ius Romanae Ecclelissi purpta ratus l Oenellum i nec satis miror, qui postquam S S. Alex. VIlI. ut erroneas schisaiaticas , & hTseticas damnavit 3I., propositones ; Romanos Theologos S. Offici j Constultores, Emin. Cas di-riales, & io su in Alexandrum Pontificem modis indignissimis exa-o itans, effutit: Rohnanum Ioibunes Iidetur e ste Latro uum latibulum. In ceu uris manis modica apparet .equatas , . amor pacis. Magua par, cardiuulium nil il intelligi , & id genus alia, quibus Belgis instillare nitebatur, quo contemptu oporteat excipere Omnia, quae Roma statuat, maxime Jansienistis ingrata. Hunc inquam phanatico insultantem spiritu adversus Regiam , & Pontificiam authoritatem honorificentissimis elogijs cumulat , de illustri sa

pientiae lauro coronat Emin. NOriS. . Nec adeo protervum haereticum tantummodo exaltat , Verum etiam gloriatas Noris a tanto viro, videlicet a facie nello,

laudari, a quo hoc sibi sumit, & in lucem protullit elogium: Haec Henrisus diloris ruit eruditissimus inter primos S. Augusti ut d

cipulos , de Ofores. Nec credi pote in ignorasse Nor litium, qaod omnibus ex tunc notissimum erat, nempe : Quenellum , ejus que universam factionem, nulli, qui Jansentimum ex visceri biis non profiteretur , nomine Di cipuli Augusimi neutiquam fa vere , quo constat Enain. Cardinalem jam dici inter primarios, in si 'nes Janseri istas a numerari. Non impar amicitiae foedere , & urbanitate Quenellus erga suum faventissim una sydus, profussus en comi astes vices amplissi mas rependit, dum supra omnem authoritatem , etiam Pontificiam , Nori sis numen coloc yst contendit. Hinc , inde agitatus prὲmebatur Q aenellus , cum Regia , & Antistitum decreta suas assertiones falsitatis, conspirationis, & haereseos arguebant , dum Pontificia oracula suis articulis, & menti adversantia crebro audiebat , obstinationem inscelix solabatur dicens : Sus cit mihi autho ita, sapient simi cardinalis Noris omnibus superior , uou Blὴm obelii, subli,nem sapientiam , erit ditionem , sed praecipue : quia ejus liber ter ad Supremum Pinar Inquisitionis Tribunal denuntiatus, ter etiam incoluviis eIasit. Sic reciproca praemissi laude, unus. ab altero in suorum dog

6쪽

matum auxilium invocatur 1, & hac intima , ni multum fallor. nec ei bitudine , oc assediti tun concordia Quenellum inter , &No- risitum , licet caetera abesse in testimonia , etiam in materia doctri Hae Unitas , & communio non obscure demonstratur. id absolute firmant plures primae laotae Doctores Catholici , qui Nori ista nam mentem sedulo extricavere , & aperti Jan senis mi incusarunt. In primis Pape broci ius sic Noriiij excusationem spernit: P si fua in excusatiouein pi .emitis , nimirum ; haec docti hi e Augustini cm-- tum , veritatis amorem tibi prorsus iuPito extorsisse. Augustini, novi' 'l' 'ensis , sed forsitan Ibi mili; amor quoque , non Peritatis anti-qη .e , sed nu)'.e conspirationis , eu potius N. O lvatorum. Accedunt GO-net Dominicanus. Macedo Franciscanus, Martinon Jesu ita , Lessius , Tanne rus, & alij nobilissimi D. D. de Bajanismo appellantes doctrinam Card. Noris. Audiatur Gonet tona. . disp. I. Damnata Pidetar : Unde Tunn erus di p. de Grat. s. dab. 3. Fatetur se nescire , qua ratione siue periculo , sententia ista defendi posit. Et Lotus de Auxit ue , cap. Io. nurn. s. constanter a finat: Sententiam Ariminensis una cum Ba)ο , ab his Ponti cibus fui se domuntam. Pro hac Sent. stat Noris , quam Lutheranam esse credit Fontaine,

tona. I. sel. 3 I . num. T. Masrister Navarro Doctor Salmantinus, suae Con reg. Bene

dictinae meritissimus Generalis in desentione Constitutionis Unigenitus asserit , & essicacites probat doctrinam Card. Noris, &Q tenelli, de Virtutibus Infidelium amico foedere copulari. Haeces ait) tota ratio , G summa doctrinae cardinalis Noris , cir etiam, si ingenue loquendum est , summa errorum si uenelli. Et quoniam Mag. Manso Augustiniantis prodijt Noli situm vindicaturus, illius liber a Supremae Inquisitionis Hispanae, Senatu proscriptus fuit; nec mirum , cum opus fuerit ipsi Norisio , ex quo in lucem Vinditias Augustinianas profudit, quatuor Tractatus fundere, quibus se ab impugnatoribus protegeret quo satis Ostenditur, quam pluribus infensae a primo lumine extitere Vinditiae. Sed quia retullit Quenellus Cardinalis doctrinam post trinam denuntiacionem , incolumem a censura extitisse; id minimusiue Norisio, silve Quenello servit: Quid ni prudentissimi Cen sos es , dc Judices illa tempestate , qua nondum Quenellismi mys

teria , & erroris Velamina erant penitus denudata censuram sus penderent, fit ousque nova accederent lumina λ Notum omni

bus est novum Quenelli testamentum , & ejusdem Refiexiones Morales scirpius delatas fuisse: Anno 169'. supra zoo. pro

cent.

7쪽

positiones, acri censura dignae prae manibus Theologorum cir- Cia inferebantbit: Num illico , pluribus etiam repetiti denuntiarionibus, pioscriptae fuere Iri is a plaribus e Catholicis innoxiae habebantur. Tandem a SS. Clem. XI. confixae. is ambi it Plutos e Molinianis Articulis, Zelatorum stimulis ut damnarent ur non obstantibus , diu vixerisse Romae incolumes , & tan- quain sanae mysticae proles a pluribus cxistimatas fuisse. Pelagium , quis ignorat: dum Patres Paledini in cum decre- erant dicere Auat ema , evocatiS ad ultimum discrimen indusiariae viribus ita tricis , & cavitationibus profecisse , ut soliten-

μ/. F. Hαrericorum quis perversa sua dogmata non te it ut sen-

In Romana Cu si ς' stum terminis veteranus. Antis a li Ierarum Proceres, optinaosque derit f6ti su '' sibi DVentes prospiciebat i inteli tur dum dos'mora prosci iberen

f. II.

in UUgmata breviter inlinuare. PHgius absolute negavit Omnem gratiam supernaturalem interna. l

iana a Ludiem, quam hauitualem, existimans hominem solis in

8쪽

tusae viribris posse , de omnia praecepta implere , dc aeternam consequi salutem. Semipelagiani errorem Pelagij temperantes, graria Lia lupernaturalem internam , quidem , ut necessariam ad obtinendam saliatem requirebant; oppinabantur tamen in ne potio Praedestinationis aliquid libeto arbitrio esse concedendum, videlicet ,-: quatenus Deus ad conferendum nobispi imam gratiam , expcchabat nostri liberi arbitri j usum naturalem , per modum meriti , aut dispositionis meritoriae 1, ad eisqueas terebant primam gratiam nobis dari intuitu, meriti naturast

In contrarium Bajus, Jan senius, & Quenellus, Lutheri, δίCalvini vestigia prementes , docent: Liberum arbitrium per peccatum Adae , ita extinctum , dc inerme remansisse , ut intellec-rus, & humana voluntas, sine adjutorio gratiae , blibit habere lu- Quenet. P p minis nisi ad aberraudum , virium nisi ad te Iulia eruudum : quod con- 38'firmat Jansenius dicens : In peccato ita per i libertas arbitrii , ut dὸ Stat. aut ratium proprie dictam non sit liberum a peccato abstinere. Utrum- Nat. LV. ςδP que errorem Catholici DD. rei jciunx allerentes: Non ita per peccatum originis extinctum esse mentiS humanae lumen , quin plura cognoscat, & de multis rQbus sane , rectinue judicet: nec ita

ignorantiae tenebris obnubila Liam , quin naturae. viribus absque

: speciali dono , en gratia Dct dijqHas possit distributive veritates

naturae practicas cognoscςῆς , M amplζcti. Neque peccatum originale potest efficere, Vς pQῖς ῖς bHM Π natura, qua homo est essentialitti cognosciti ris , rationalis. Similites, humana voluntas non est ita per originale vulnus imbellis, & corrupta , ut Vilibus nardiae , di generali Dei auxilio non possit pulchram bone si formam amare , quam nec odisse potest. Propterea , potest per illud naturae bonum, quod post peccatum remansiit aliquod moraliter bonum , sine peciali pratiae auxilio operari, praPser im , cum quaedam opera moraliter bona adeo facilia sunt, Ux in illis saltem aliquando faciendis nulla Uideatur esse difficultas, ut siunx obedientiam cxhibere parenti bus, imperituin dccere , rige Dum sublevare , non occidere Multa plura quae sot' naxura: ducta incerunt gentes, & possunt facillime si exitpr Ciorxim ab eo , qui sortitus est animam bonam, bonitate indol, , qVC est disposista ad multa vit totum exerci tia , ad quae ipὶδ D Iuia inclinaῆ,: dr sine quibus, ut Auoustia

nus dixit , viῖλiςx jd libςt pessimi hominis difficile inveni

tur.

9쪽

Si haec ita non sint oportet dicere : Hominem per peccatatilin ori crinale nativum lumen , dc Omnem rurionalem appetita tum pei didisse, & in brutum fuisse conversum ; cum tamen nullum peccatum efficere possis , ut pereat in natura inclinatio in naturae bonum , quae fundatur tanquam in radice in ipsa natatura rationali. Nihilominus Novatores cum Jansenio,contia com--munem Patrum & Theologorum consensum acriter negant homini lapso facultatem ad actus moraliter bonos intra limites nataturae eliciendos; de sive dolo inscitia in affectantes, sive imperite confundentes actum moraliter bonum ordinis naturae , cum salutari merit , Pelagianismi incusant sententiam nostram , non obstante iterato Ecclesiae fulmine adversus Bajum asserentem Art. 3 . Cum Pelagio sentit, qui boni aliquid naturalis , hoc est, quod ex solis naturae Diribus ortum ducit, agnoscit, Fide certum est contra Pelagium , & Massilienses non posse hominem lapsum, absque divinae gratiae auxilio, & solis natui a viribus , Velle , facere , aut cogitare quidquam ad vitam aeternam politive conducens. Sine me, nihil potestis facere , Joann. I s. Noti nius cogitare aliquid a nobis , Aphc. 2. Cor. 3.- ὰ ς gitatione conducente ad salutem : Qtata cum

supernaturale omnem naturae crearae , dcxς ψι ιβ ζXigCritiam excedens , media ad ejus assecutioncm esse en . Omnes naturae facultates excedentia. Potest tamen liberi pQx solas naturς vires elicere actum m -

. Ja VRlς t : qui tamen nullo modo proxime , aut mole ad salutem conducat : Gentes enim , quae laetem noli hin

j. III.

10쪽

propugnat , ER Augustino ad cri t : Tom. I. Vindiciae Augustinianae.' TE aliquam placet doctrina hucusque inducta Card. Norisio , qui tanquam immobile Au gustini dogma statuere cofanati ru in infidelibus nullas virtutes morales reperiti 1, imb Stipsam et virtutum exercitia . cise vera peccata , si solius arbitrij vir bus eliciantur: ipsum audiamus cap. 3. 3. 4. In infidelibus nullae Pirtutes reperiuntur. Et col. 9 O. ait: Si quis eundem acti in ruirtutis

frequenter , eique intentas studeat , siue speciali auxilio Dei , non potest a P lautia , vel inaui gloria temperare. Ubi expresse fatetur cum Luthero , Calvino , Bajo , J nsenio , & Quenello, in Operante viribus solius arbitri j , oc sine speciali giratia , impotenti m. ad actuna a vitio immunem. Apertius loquitur cap q. g. s. col. 1 oosi. Opera quae in elesiacio ut semper sunt peccata , nisi ubi Deus aliquando qhoquam bonos ad Ius , ipsis ne cientibus tu eorum adoluntatibiis operatur. Haec limis

tatio impertinens esst: RUia cum achias , quos Deus operatur in

infidelibus , ipsis nescientibus , non sint actus liberi arbitrij:

nihil enim volitum quin P VCPgni Lum , consequenterque neque liberi, neque voluntarij sunt taleS actus: ergo posita tali limita tione , remanet absold z VPrum, eX mente Cardinalis, operari urbitrij n eute gratia, semper esse peccata. Mentem suam im me rito adscribit Augustimo , col. 233. 23 . dicens : Dνο autem S. Doctos asseruit. I. Nullas tu in delibus esse Pirtutes exsulis liberi a bitrii vitribus; alterum , si qu.e in eodem fuerint, eodem nunquam ii frum voluntati Ged amore gratia esse ad cribendus. An hic intendat ita removere Volunt tiS inflaxum in bonis operibus, ut Latiae ranismum foveat, non disputo Haereticorum placi iS cogitationes istae adeo adhaerent , urne iam quonam pacto ab eorum prosci ptis.erroribus divς liqueant : quod pro muS Ost do testimo iis , quibus Ecclς si ,& libertatis hostes statuere tentant liberum albi trium e se,

siue gratiae inlid o nihil boni, seu nihil, quod malum ison sit