Theologia universa ad usum sacrae theologiae candidatorum auctore r.p. Thoma ex Charmes Continens tractatus de prolegomenis

발행: 1837년

분량: 318페이지

출처: archive.org

분류: 철학

221쪽

m 1 raelatus.

peiri Epist. quae scripta suit Romae, iit probant haec, C. i. volia, salutat pos Ecclesia quae est in Babylone collecta. A t si ii . iuxta omnes litterpretes D. Petrus per Balaylotiem signi si eavit Romam, tibi tempore D. Dciri erat tonsusio idolorum Et vitiorum. Peletis in Epist x. sub non luo Bablonis Auraliter Romam signiscans, salutat oos, inquit, Eccles a quae est in Babisne, ait D. Hieronyin. lib. de otris illustr. in Marco. Inst. a. Non potest dici quo tempore petrus Romam venerit , et

quot anilis Romae conin oraliis sit; ergo. Res'. nego ant. Nam ex D. Hieron. αὶ Petrus Romam νenit anno Cisadii secundo . . . ibique 25. annιs athedram leniale tisque

ad tillimum Neronis annum. Et ex paulo Orosio b) Exordio regni Claudii Petrus Apostolus Romam penit. Anisus aulerit secumdus. potuit diei exordium rcgili Claudii, qui I . annis ini peravit. Objieios. 5. Ex facio Petri sudem Romae figentis orium est quod Roman. Ε'iscopus, polius quom alior succedat Petro in primatutiniversae Ecclesiae; ergo jure humanu, non divino , succedit pria

malui. ' i Res'. dist. ant. Ex facto Petri ortum est,ni Episcopus Rotn .sum dat iv primatu,quoad ordinem successistiis com . aut . quoad ipsam

Ii ne observatissum est cum Bellarini e) Aliud es,e suisessi

nem .nliud ordinem successsonis: nam successio Romani Pontificis in Pon sentum petri ex instituto Christi est, qui iustituit in ΡΟ-iro Pontificatuis duraturum usque ad finem mund ac proinde quicum quo Petro succedit. accipit a Christo Politiscatur i. Ratio au-ιem successionis, qua sol ι; Pontifex, Potius quam Antioehenus , nut aliquis alius, suecedat, ex facto petri ortum habuit , non ex rin a chris i institutione. Nam potuisset petrus nullam seciem pamricti irretu sibi tanqtiam eligere, sicut fecit quinque primis unius, et tunc moriente Atro , non Episcopus Romanus , neque Antio chentis successisset, sed is quem Ecclesia sibi elegisset; potvisset quoque semper manere Antiochiae, et tunc Antiochenus aine du-- hio sDccessisset; quia pero Romae sedem it et tenuit usque ad mortem inde faetum est, ut Rom. Pontifex et succedat.

Inst. Primatus a Canonibus Rom. Pontifici est delatus . nam sie it, cano 28. Coneu . Chalced. antiquae Romae throno, quod urbs illa impeparet, iure Patres prioilegia contulerant. Ergo primatus competit Bom. Pontifici iure humano. Resp. nego ant. Concilium enim Chalced. nullum notum privia

legium Pontifici Rom. tribuit, sed privilegia ei a ChriΑio cia lata declaravit et definivit, quomodo Coucit. Nicaenum definivit ChrH

Digitia

222쪽

. de Protego menti. 223stum cssis consubstruitialem Patri; juxta istud D. Thom. opusculo

contra impugnantes religionem, nullis isnodieis c scitutis, caeteris Ecclesiis praelata est, sed Eoangelica ooce Domini et Ialoatoris nostri primatum obtinuit. Resolops : Coutra Novatores , Lutheranos et Calvinistas , quibus accessit Richerius, regimen Ecclesiae esse vere Moti archicum, summunique Potiti sicem vere esse illius Monarcham, ut docent melioris

notac Theologi, toste Dii vellio Doctore Sorbonico a) Dejide enim

est, inquit, scatum Ecclesiae esse Monarchicum, et Ecclesiam habere ianiam stiyremiam in terris pisibilem Monarcham a quo gubernetur. ut contra nostrae aetatis Nopatores liactitenter demonstrant melioris notae Theologi. Dum voro Ano Vmus, qui contra hanc Veritalem scripsit, salso, et impudenter, ad suorum dogmatum confirmationem ..tiumen SOr-honae usurpet, Iubet hoc loco clarissimorum Theologorum Pari-

stetigium sententias apponere.

Prirus de Alliaco Cardi italu et Archiep. Cameracensis b) ait Ideo Dominus hoc praeuidens s nempe schisma ct dissensionem

contialit Petro pro se et accessoribus suis auctoritatem disponendi ministros Ecclesiae. et determinandi eorum jurisdictionem dicens; pasce o Des meas. id est, sis Pastor et Praelatus generalis, ad quem pertinent dispositio et regimen regale ootum et Opilis. Ionianes Gerson. c : Stiatus Papalis. inquit . est a Christo immediale et suPernaturaliter,tanqtiam priuatilum habens Monarchi inctivi et regalem in Eeclesiastica Hierarchia: secundum quem statum tinicum et supremum, Ecclesia militans dicιttir una sub Christo : quem εἰ atum quisqtiis ιmpugnare , pel diminuere . oel alicui Eeclesiastico statui partietilari coequare praesumit,sι hog yertina citer faciat, mereticus est, Schismaticus, Imylus , atque scicrilegiar'. cadit enim in haeresim toties exρreue damnatam a principio nascenus Ecclesiae, usque hodie, tam per institutionem Christide Primatu Petri stiper alios Apostolos, quam per tr ilionem totius Ecclesiae in sacris elogia iis suis, et generalibus Conciliis.. Idem Gerso ii d) ait: Henitudo legis Eeclesiastidae sie proprie

Sumpta, non Potest esse de lege ordinaria, nisi in uno summo Pontifice formaliter et subjectioe, alioqui regimen Ecclesiasticiam non esset Mnarchicum, et habere posset λιυlIινι x caput quod est aperte

mereticum.

Idem Gerson e) docet: quod Eeclesia in uno Monarcha suPre-

in L. de Eccles. et politica Potest contra Monimum, qui liber a DD. Geslisi et Froger doctoribus Paris. fuit are batus. b) De Origine Ecclesiasticae potestalis, conclus. a. cc Tract. Matatibus Eccles. tit. Pro statu summi Pontiscis considerat. l. δὲ L. de origine juris et legum, Conclus. 2.ce T 'ueι. de auuerιιuuale Pupae coιιsider. S.

223쪽

Doetasus mo, per uniberaum fundata est a Christo. Et infra aBrivi t eam instituu Christus Monarchicam, et quodammodo reetis

Alitiainus sa) ait: Christus fuit sapientissimus . quia satibni

Plentis et quod ιnstιtuerit optimam politiam, sed Ῥtima poli γε d et inane reaiti Liberat,iliquit Duvalli textui Ut sit tinus quι in unumquemque auctoritatem habeat, et null

Ioannes de Cellaba apud Duvallium b) Domistis Aha, inqu

ντιι unipersalem Ecclesiam , et merito potest pocari R. x . uu probat ex eo quod in Ecclesia de Beato petro canitur: Simon petantequam Mocarem te nopi te, et suAer plebem meam te confluariaucIerus loto libro 3i t. parte, ces titulus egi: De Chrιsti rosis rituati, quod Per se dum esset pisibιlis in hoc mundo, post oposcensinnem Per mearium suum Rom. Ponlfeem paeor it . hest, de Ecclesιa,cullus regimen Moluit Christus esse Mona hiciat Robertus Coenalis Episc. Αbrineensis ut Pontineis nonarehac hoc ne doctrInae consensus retineatur , non solum utilιs , a etram necessaria.ιmo et a Christo instituta et ab omnιbus omnitiaetatiam uocioribus asserta est.

irum fundata est, unus Estiscopus in Catholica Eeclesia aviauea eri pendere debeant, et Romana Melesia ab omnibus aliis Eeel ιιιs Pro matrice et res ce Catholieae Ecelesiae est agnoscenda. lis omnibusTheologu Parisiensibus adjungimus decretum sacri facultaus Paris. quo fio statuit: Hierarchiae Eeclesiasticae polatatis, Linuo Iure Monarchin est, eaque Papalis. quilibetfidelitii subesse dignoscitur, Apud Nauci. p. 4. l. 8. e. 6. col a4M. Eadem iacultas has duas Anionii de Dominicis damtiavit rim

m Censura haec propositio est Haeretica, Schismatican ordinis HierarchIcI subversiva, etc. a. Dico 3 Romanam Ecclesiam ex magnitudine civitatis et elχ eo quod duo primI Apostoli eam iandaverunt Petrus et Paulus D et ex 'lus capitibus extra ius divinum, habuisse ut seinper. repuM tata sit Ecclesia priucipalis , voti tamen domina et regina supen universas Ecclesias. EI Difra d Ei ut ergo ei est Fccleda piaeci η Pua nobilitate, exist1matione.nomine , et dignitatis auctoritale η non regami vis et Iurisdictionis principatu. Censura Parisι ensis αὶ L. de Potestate Ecclesiastiea, e. 4, b) L. contra Anonrmum yag. i5 . Oblata ab Haeretieis conditione, paκ. 42. M Lib. 3. pag. 4 . ' Σ'

224쪽

x nare prnpositio mi Haeretiea el Aehi malica quatenus aperist it η sinuat lio in. Ecclesiam jure divino auctoritatem yn alias Eoele v sias non habere.

De Primatas S. Ponti is praerogortivis. Nota T. A Controversiis iuris, quae circa priiuatus summi Pontificis praerogativas inter Theologos Catholicos agitati solent, data

opera abstinemus ad vitandas turbas et contentiones quae saepe ob id excitantur, quibus remedium nullum adhi herei nostrae circa eam sententiae aperta marii sest alio Hic itaque solam quaestionem facitati ingemus . Dimirum , utrum summus Potii;sex ex Cathedra demniens, aliquando erra erit. .

Nota a. Summus Pontifex dicitur loqui ex Cathedra , quando

ut caput et uuiversalis Ecclesiae Pastor, circa fidem et mores, uui versam docet Ecclesiam. Nota 3. Ut S. P. dicatur pronuntiare ex Cathedra, quatisor rea quiruntur conditiones, quarum si vel una defuerit, non ex Cathe. dra pronuntiabit, sed privatam suam exponet sententiam, quae eon sequetiter erit errori obnoxia; constat enim apud omnes S. Pontificem is errorem labi posse, quando, ut Doetor particularis et ex privata sententia. loquitur.-Prima conditio est, ut definitio Pontificia sit de re ad fidem vel mores pertinente. Secunda ut non feratur . nisi maturo examine praevio consultis Praelatis ac Doctorihus adhiberi solitis in primis vero requisita Romanne Ecclesiae doctrina et traditione. Tertia . ut sit omnino libera . ,'m ex parte Doctorum consuliorum ,' quam ex parte Potiti fieis definientis. Ouarta. ut res definita universae Ee-elesiae credenda vel facienda proponatur sub poetia Anathematis. Ad has itaque leges expendimus eorum Ponti sicum exempla , qui errores ex cathedra docuisse circumseruntur.Ηis diligenter nolausa

Nullus tim tiam Pontifex Roma nus ex cathedra pronuntians , erraoit in fide aut moribus. Prob. T. Ex lesii moliti SS Pontificum. S. Lucius I. Epistol. ad Episcopos Hispaniae ei Galliae. ait; Eeciosia Romana avostolieae. ι, quae a tramite Astostolicae traditionis nunquam errasse pro batur. nec Haereticis depraνata Novitatibus suecubuit, secundum

ipsius Domini 'ollicitationem, ego rogaoi pro te, Petre, ut non de inelut fides tuae Quae deciei alis, licet suppositula habeatur, magna tamen pollet auctoritate ut infra videbitur. . Idem testatur Felix I. Epistol. ad Benignum: Ecelesia Romana, inquit, ut in eaordio normam indei Christianae pereepit ab auoιo. Charmes , Tom. I. IS

225쪽

A ai ho Papa Epistol. approbata in VI. Synodo Aol. 8. dieii

Eeclesia Romana a tramite Ayostolicae traditionis nunq ιam mmoi . quia dio tum est Petro, ego roga Mi Pro e. et .

., IX. Epist. ad Petrum Autiochenum reserens hine Clitis orationem, se a rogasei ρro te Petre. ait: Quae Menerabitis et es eaα oratio obfuiniι . quod hactenus fdes Petro non defeeir, nελfectura creditiar in throno illius. Prob.a. Quia millius Poutificis adferri potest desinitio quae fidi repugnet, ut e1 oppositorum argutii eutoruiu solutiolae patebit. Solountur Objectiones. Ohietes i. cum Magdeburgensibus: D. Petriis bis contra fidererravit: I. Quando Christum neqηvit. 3. Quando coegit gentes It

Gigare, ex quo a D. Paulo graviter reserehensus est. Resρ. AS copo mulium alterrare Magdeburmiries tale exemptu. propoliendo. primo enim, D Petrus. non corde, sed ore, Christumegavit, cum Doridiam esset Pontifex; constat enim Christum non contulisse Ecclesiae prunatum, nisi post suam resurrectioiten, quad., Ioann. Ulι. dixit ' Pasce D es meas . . . Secundo, Quando iri Petrus coegit Judaigare. nullo deerelo Judaitandum esse salicivilecontra paulo ante contrarium definivit, Aet. i5. nou ergo erravd irino, sed exemplo conversationis, qua plurimis occasionem exaudi dabal; porro de ervore iacti non colit dimus.

Objieιea a. Victor I. definivit Christum esse purum hominea

Resp. Eusebius . hanc esse calumniam . qua ille Pontifex si aspersus ab Haereticis: Quomodo non illos pudet haec Victori ea fullo obieetare ρ inquit a), yraesertim ciam exylorale cognitia heam, Vimorem, Theodotiam illum Coriarium , qtii primi Mistum, sorum hominem dicebat . . . Chr/stiana communione iterduxisse ἰ quod si Uictor eadem cum illis sentire pistis fuisset tetit detestabilιs istoriam docet calumnia) quo pacto Theodotu

tias Moutant, earumque auctoribus pacis et eommuniciuis littet dedisse. quas postea. suadetale Praxea, revocavit: ergo Zephyrinerravis contra iidem. , Res'. l. Tertullianum nul Iam in illae narratione mereri fideneum librum illum scripserit, post suam in Montani haeresim dele ionem ι unda non mirum est si Romanum Pontificem ad par Montani voluerit adducere. σὲ L. f. Misior. ere.' rτ. O L. adMerrus Prax iam, st. I.

226쪽

de Prolegonunis. a a Resp. a Dala, rioii concessa, vel itale tiarrationis: ex ea xequiuii lanium quod Zephyrinus , specie pietatis filiam Moritu niuae praese lere halit. persuasus suerit eos recte selitu ac docete, erroresque salso illis suisse impositos, eamque ob causam dederit litteras pacis, tuas revocavit ubi primum a Praxea, eos errorem docere ac desenis

dere cognovit: ubi nullus fuit Zephyrini error in side circa qua nihil ex Cathedra pro nuutiavit sed solum de personis earumque qualitatibus, circa quas posse decipi Politisice in , non iregamus o . ol j eies 4. Marcellinus idolis sacrificavit -eso.

R sp. t. Mulii illud tactu i ii negant, asseruiitque meram eqse iiis. Potui sicem caluiriniam: sic ititer alios D. Aug. l. de unico Ba pl. contra Petilianum, c. I si Pia id ergo Iana onus est, in luit. ut Eρι- scoportim Rουι. Ecelesiae, quos inor dibilibui calumniis insectatus est, Petilianus, objecta ab eo crimina diluamus t Marcellinias et presbrterι θως, truditionis codiciam Loinorum et Thuriscationis

ab eo. crimι ne arguiantur', seu nuraquιd id O etiam cono ciantur, aut conoicti aliqua documentoriam Iirmitate monstranturpi se sceleratos et sacri mos fuisse dicit, ego innocentes fuisse resρondeo. Res . a. Dato quod Murcellitius in immani persecutione Diocleiationi, metu moriis inductus, Idolis sacrificaverit, et sic conira fidem graviter peccaverit. noti inde sequitur quod aliquid contra si-dem interius tenuerit. vel seu serit, mulio mitius docuerit ac e Cainthedra pronuntiaverit Idolis ease sacrificandum. Ohyieios 5. LIBERIU , subscripsit damnationi S. Athanasii, et formulae Sirmiensi Arianae; ergo erravit ut Pastor universalis. Resρ. I. Esto Liberius subscripserit damnationi Div. Athanasu, atque formulae Haereticae: quid inde' nisi hoc unum. Pontificem

graviter Deccasse contra justitiam , dani nando D. Athanasiuin . et contra iidei coti sessionem, communico nilo cum Ariatiis; ai non inde concludes eum ex Cathedra pronuntian: em errasse: au quae in . eam formulam loli Ecclesiae credendam proposuill an consuluit traditim trem Ecclesise Roma line' an Lbere egit exit o delentus et aerii initis . consectus ' mi Di me profecto; ergo. etiam si Liberius errasset contra fidem . error ille sui, set personalis, non poli ilicia auctoritale deli-Dilus. Verum :Res'. a. Liberium nunquam fuisse Haereticum; neque ante exilium, quoniam ideo exulare pissus est, quia noluit Arianae liaeresi subscribere. ut leslatitur illius aetatis historie b): neque ab exilio reversus,' quoniam propter acta Colicilii Ariminensis . in quibus Ariana haeresis fuerat iterum conclamata) rescissa et damnata; iteruin sede pulsus. in sepulcliris delituit, aerumpisque consectus mi gravit ad Domitium. e Oaom. ιι b. 4. caρ xo. neque tempore exilii, a Uida D. 0 h. haeresi 4s. erat eo, lib. a. c. as. Maomm. ι. 4. c. 39. Nic phor. lib. s. s. s.

227쪽

-3 Tenetirtus 'nam formnia fidei, eui sulueripsit , erat Catholica ἔn s- Hs , in quo ei subscripsit, et nunquam compelli potuit ad repto bandam

orem, consubstantialis. Pro cuius rei iii telligentia :Nota, Tres esse formulas sidet, quae Sirnitenses dicuntur.

Prima. Fuit edita Sirmii coli ira Photitium Sirmiensen, Epise , pum, qui Pauli Samosateni erroribus insectus, Christum purum ho .minem blasphemabat. Haec sormula, cui Liberias subscripsit, erat Catholica , in ea haeresis Pholini sati damnata ; definitum sile est

verbum esse ejusdem Cum Patre substantiae. Hanc sormulam ex νε

mens D. Hilarius, Catholicam esse fatetur; et Liberius ipse, in l' pistolis quas ad Episcopos orient alas seripsit, asserit se ideo cuni Va-latile et Ursacio communicasse, quod eorum fidem agnovisset Catholicam, atque alienam ab Ariana perfidia. Nec obstat , quod haec formula nomen consubstantialis lateret rTem enim hoc nomine expressam perseele exprimebat, et ideo ei subseribere potuit Liberius.

Secunda formula, Edita est Sirmii, in qua Dei Filium, nec eiusdem substantiae cum Patre. nec ei similcm esse, decretum est. Hae aevi Hostus Episcopus Cordubensis, aetare ac aerumnis fractus subseripsit, ab Imperatore Costantino fuit suppressa, ac sub poena e tremi supplicii vetita. Tertia formula. In coticu . Ancriano fuit eusa. in ista secunda, Sirmiensis suit damnata, atque omnimoda et substantialis silii cum

Patre similitudo asserta: haee cum suerii ad Constantium Sirmii Commorantem delata, eam a 'lexus est, et omnes Episcopi Conci- Iii Aneyrani, qui Sirmii demio convenerati . eam ibi sua subscri Plione munierunt; uti de lertia Sirmiensis, dicia.

ritati subscripsisse asserunt; ergo. et C.

R sp. Fateor. verum contendo id ab eis non fuisse dictum. quod Liberius formulae Arianae subscripserit, sed tribus ex Causis; r. Quia cum Arianis communicavit. a. Quia sententiam ab Arianis aram contra Athanasium , ratam habuit. 3. Quia vocem, consubstiuitiatis, quae lesscra Catholicorum erat in formula fidei, omitii Passus est, in quibus graviter peccavit, sed extra naufragium fidei. u. I. Causa Athanasii. adeo cum si de tunc coniuncta svii, idem videretur Athanasium condemnare, quod fidem Nicaenam violare. ergo etc. Resp. disi ant. Idem erat Athanasium . propter fidem quam profitebatur, eondemnare, quod fidem Nicenam V1olare, cone. propterana crimina, quae Athanasio objiciebantur, uero ant. Liberius itaque an damnationem Athanasii consentiens, non respexit ad nego α Erist. ad Solis. Mitam aremea. η Catalus Scrimor. in 'riu-'

228쪽

da Pro legomenis 229lium fidei, sed ad alia crimina, quae, licet falso , ei imponebautur.

Liberius iamen ignorabat illa ei salso imponi. Inst. 2. Negari noti potest, sparsum suisse rumorem, quod Liberius in gratiam Conflati iii Imperatoris, haeresi Arianae subscrip-rit, ergo, etc.

Res . Hic rumor sparsus fuit ab Arianis Per catumniam, ut scribit Nicephorus. l. 9 c. 37 Liberius autem, inquit, aliam quoque seorsim fidei conseri sit professionem , qua omnes ab Ecclesiae

communione arcebat, qui Rlium Patri non secundum substantiam et Per omnia aequalem dicerent. Id ρropterea fecit qtiod E doxiiις, et qui ctionis ejus fuere. non ita pridem Antiochiae propter incit haeresim congregati. cum Nosti Eρistolam in manibus haberent . plurimum perborum fecerant, quibus Liberrum per c liam viam traduxerant. rinde atque consubst utialem repudiasset et Putri Filium omnino inaequntem disisset. Idem refert S om nias, lib. q. c. 14. ex quo innocentia Liberii evidenter declaratur.

Obicies 6. Felix II. fuit Arianus, ut testatur D. Hieroia. a Acacius. inquit, in lautum sub Constantio νιρeratore claruit, ut ira Liberii locum Romae Felieem Arianauu in FPiscopum constituerit. Resρ. nexo ant. Quia etsi Felix ante Pontificat un communica verit cunν Arianis, ideo lite suerit reprehensibilis, Dequaquam tamen fuit Ailatius, ut testatur Nicephorus, lib. 9. Cap. 35. Felix ... Nicaenam quidem Idei professionem retinebi, et in religione reprehensione carebat: unum tamen illiad pilio ei pertebatur, quod Priusquam Episcopus creatus esset cum dipersae opinionis studiosis communicare sustinuerit

Ad I, Hieronymum responditi Coccius b)Lipsium adnotasse in

suis mss. codicibus, tit nec in .yophronio Graeco qui litium D. Veronymi, adhue eo ploente, in graecani linguam transtulit' λα- heri Arianum : cui consentis eae nostris, addit, Codex Gemblace sis, et Viridis pallis.

Obiietes 7. Vigilius, teste Liberato se) Epistolam scripsit ad

Theodoram A ugustam et alios Haereticos, mi a confirmavit haeresim Eutychianorum , et anathema dixit iis qui duas in Christo na

turas asserebant.

Reso. Ad rem praesentem non facit illa Vigilii Epistola , quam ad Imperatri sto, scripsit; clim adhuc viveret Sylverius Ρapa, quo . tempore Vigilius erat Schismaticus et Anti- papa, iussu Theodorae. et opera Belisarii creatus; nec ideo mirum esset, si errasset in fide, quanquam ne tunc quidem definitionem ex cathedra, de qua tantum, disputamus, condidii. sed occultas furtivas Ille litteras. ab ipso illavum auctore, silentio damnatas , quod sententiae e cathedra prola-

229쪽

23'. Traelatus Objieos s. Bonorius fuit Haereticus Monthelita , qui unam in

Cliristo voluntatem unamque operationem doctili, tu duabus lSpistolis ad Sergium scriptis: quam ob causam cum aliis Monotheli-ii suit damnatus ih Synodo vi. sub Mathone Papa.

Rev. 1. Dato, non tamen concesso, rei Psa Honorium errasse, ac metito dampatum fuisse. certum est ipsum ea cathedra non desiniis- , propter sequentes rationes :i .Quia ilIae Honorii 4d Sergium Epistolae, privatae fuerunt, nec

oli Ecclesiae credetidae sub poeus anathematis propositae. a Quia Honorius hanc quaestionem neo maturo ex amitae exp dit, nec circa eam,quam reliquit Grammaticis discutiendasti coisesuluit suae Ecclesiae Romanae traditionem : Non oportet, inquit Epist. I.hoe ad dogmata EcclesiasIιca morquere, quae Neque Srnodali 3 ayices suρer hoc examinantes , neque auctoritates Canonicae Pisae sunt e lanasse , ut unam Dei duas energias aliquis praesumat Christi Dei praedicare , quaa neque Eoangelicae Mel Apostolicae literae, neque Arnodalis examinatιο ιυρνr his habita, Misae sunt examinasse. Et Iulia . Utrum autem propi r opera di Winitatis et humunitatis. iana,Met geminae operationes debeant de rioatae dici, oel intelligi, tid nos ista pertinere non debent, re Iinquentes eu Grammactuis. Et . 0 1ι. a. declarat . Gius aiatem Perationis oel duarum esse , Mel fuisse Chrι sitim , sentire pel pro mere satis ineptum est. Qui sic loquii r, Apostolicam nituratu Pr cul dubio non scribit, iιec ex cathedra piora utiliat.' 3. Quia ipse Bouorius . Eρist. a. cxpresse asserit se nihil circa hanc quaestionem velle definire: Caeterum . ii quil qtiantum ad dogma Ecclesiasticum perιinet, quod tenere Mel praed/care debe mus , Proρια simplHauulem hominiam. et amytitandas inextricabiles quaestionum ambages, non tinam pel duas osterationes tu me dimore Dei eι hon iurani desnire debemus. Et tusea , Au ferentes ergo scandalum noMellae vidιnMentionis . non nos oporteι tinam oel duas oρerationes de ientes praedicare. Ex his luee me Tidiana clarius est uonorium circa bruic quaestiouem uiliit destitisse. Resp. a. Bonorium nunquam fuisse Ilacreti curii Monothelitam, imo prius dedocuisse Mouoihelitaru in haeresim: uam expresse ad

vii sit duas operatio ues : inrasqu natiarias , iisquil Epist. I. in υno Christo unitate nutiaruli copulatua cum alterius communione πη atque Operatrices consteri debemus : et dioinam quidem , quae Dea fiant Oρerantem: et human- quae carnis sunt exequen fem , non diMise , ueque confuse aut conoertib liter Dei naturam kn hominem mec humana varin Deum conoersam edocentes, sed nn turarum d=erentias integras constentes, Mutis Gque idem aequa

lis Patri, et minor PatrΘ, etc Et infra dicit: Auferentes scanda iram. ODellae aduwentilati pro ι ina, quam quidam dicurio

230쪽

Proteromenis. 23 operatione, ορ-- mys ianum operatorem chrissum in utristiti hnaturis Meraciter confiseri: et pro duabus opera tionibus,ablato reminae oρerationis Mosabulo, ipsas duas potitis naturas, id est, dia pinitatis et earnis assum ιae in una 'ersona unigeniti Dei Patris inconfuse, indioise atque inconuertibstiter nobiseram praedicare proρria vera ares. Qii d clarius potuit ab Honorio Rictysi ebimquaelibet natura habet propriam operationem; ergo sunt duae ο

Dices i. Honorius . in Dist. r. ait. Unde et unam Ooluntatem

fatem in Domini N. I. C. Atqui haec propositici est hacreus Mdnothelitaruna; ergo. Res'. dit . maj. Honorius fatetur Duam voluutatem , per exelu sionem duarum voluntatem contrariarum sicut in nobis pcriimtur, eonc. per exclusionem voluntatis divitiae vel humanae. nego ma I.

Host constat tum ex ratione quam affert Honorius: Quia profecto inquit . a diMinita e assumpta est nostri nutura, non culpa : imayrofecto natura quae ome yeecutum Ureata est; non quae P M

traria Autoaioris. Tum ex illa celebri S Maxiiiii cum Pyrrho Mo- notheli a disputatione, quain refero. 'Pyrihus dixi id Qti id de Honorio ad respondendum habes , qui

Gyerte antecessori meo unam Ooluntatem Domini N I. c. esse fradidit' nos pinidii Maximus: Vera harum litterarum perior: certior- qtie interμretae o habenda est, ejustis Veri e viai nomine Honorii illas scripsit. praesertim cum ιd m adhuc sup rs ex sit . . . an con-s tantinvolitano m clystim . qυι nih ι, nisi qu/ θ ipsis tibet, Io-quunturI. Pyrrhus Uerior Vias qtii seripsit. Maximus.At it ad Imyeratorem Consisntiniam sic iun Epistola jussu Abnnis Ah-tifcιs , scr*sι f. a Sane illiod unam Di, mini DoΑ ri volunt alcm dixi u mus , non est accipietidum , qii i de duabus divinae ei humanaen Daturae dictum volui talibus, sed humanae lati niti. Cum enim sei - η g us scripsisset . proedicare quo,di ni di us esse Christi voluntatesu contrarias, ii rescripsimus, liriaiunt duas voluntates contrarilis . non habere. , Inst. Honorius repeii vocabulum geminae operationis, Seroo direris : Nortuntes pos , ut untias pelgeminae nosae pocis in etiam ostera ιιο ιδ Moco lu- un ghentes: ergo eodem modo sentit ac Sergius a Resρ. di ι. ane. Relici' voeabulum geminae operatiotiis, retinens rem per hoc vocabulum significatam , cono. rejicit vocabiti uin e rem per illud sigillii calanx,nego ant. Porro uitumque rejiciebatSer-Sius. utide. nego conseqDices' Syuod ii, VL damnavit 13 Anciritim iit hahieli Cli re . rinia Pollii urim, et i desivivii duces Molici helii ii ii kaatbemati sub

SEARCH

MENU NAVIGATION