Libertatis ecclesiaticae et publicae necessitatis concordia

발행: 1651년

분량: 479페이지

출처: archive.org

분류:

211쪽

tempore consem. Cap. X. . ISI

quam colligi, aut saltem aequales esse sumptus an- vitis reditibus, si Ecclesiastici eius ditionis eodem. modo grauabuntur. , quid eis ad victum supererit e Idem de alijs dici piue puto . .

' i eS. III. Argumentum Helisiasticorum ad hominen contra Lucra .s Argumentum ad hominem contrae laicos probari licete Ecclesiasticis auferre bona a laicis, si non . . tueantur bona Ecclesiastica . . a In forma adducitur argumentum laicorum. 3 Maior est falsa , nec licite potest vis adhiberi, Ecclesiasticis. Minor falsa ostenditur. - Retorqueturargumentum allatum in laicos . o Eadem essent a laicis expendenda , si hostes res tantum Ecclesiae aggrederentur. et In adeundo Summo Pontifice nullum est pericu , tum in mora,cum agatur de annuo Ecclesiastic rum tributo, nec semper hostis immineati.8 Non possident: Ecelesiastici tertiam partem bob

a Grauatis Ecclesiae bonis, nee laici nec Rem subleuabitur aut Ecclesiastidis deerunt necessaria. i x Et hinc ad hominem argumentantur Ecclesiasti ci. Vos laici , qui ex aequitate, . de charitate putatis Ecclesiasticos teneri subuenire Reip. hoc temporc belli, licitum etiam putatis vi auferre subsidia, ad qus eos teneri asseritis ; At vos etiam ex aequitate , charitate , ac religione obligati estis tueri ea, qud

212쪽

rs et De Lib. Ere Publ. neces.

Deo sunt dicata,& res Ecclesiae, ne Dei cultus di .i--

istiuit tum reru subm nistratio ina diatur cum .vem . rum animarum periculo, ergo licebit Ecclesiasticiavi,si poterut,aut si non poterunt,occulte a vobis auferre, quae expendere debetis in huiusmodi defensione. Nescio an hic conciusio sit grata vobis, o laici,futura . Non reor, quamiis ex vehis praemissis optimEcolligatur. Non debetis igitur ex obligatione, qui Charitas, & aequitas Ecclesiasticis imponit, ut vos dicitis, velle licitum esse ab ijs eorum res auferri propria vestra autoritate, si ipsi sponte sua nolunt ei satisfacere obligationi , Quam enim legem eis im, dicitis, eamdem vobis imponitis, cum par videatur, obligatio Ecclesiasticorum labueniendi Reip. tempore belli , & omnium vestrum defendendi E Uesiam, cium, bona, nam utrobiq qquitas,&Charitas eam imponunt obligationem . Pietas autem in Patriam Ecclesiasticos, in Deum Religio vos obstringit, quae virtus maior est , ideoqi magis obligat, quam illa. a Vestrum autem argumentum, ut puto, huius modi est , Quotiescumq; aequitas, & Charitas exigit, ut laico bleuent Ecclesiastici per solutionem onerum bonis impositorum , possunt. licite laici, etiam vi ab ipsis auferre propria o utoritate, quae soluenda sunt, si Ecclesiastici sol aere sponte renuant, sed hoc belli tempore aequitas, & charitas exigit, ut laicos subleuent Ecelesiastici persolutionem on rum , bonis impositorum, ergo si Ecclesiastici renu unt soluere, possunt laici licite vi etiam auferic ab ipsis, quae soluenda sunt.

3 Hoe algumentum licet vere non concludat ,

falsa est enim maior propositio asserens licite posse laicos

213쪽

tempore consem. Cap. XI. Ips

Incos vim adhibere Ecclesiasticis bonis, clan aequetas,dccharitas poscit ut onera soluant Ecclesiastici, es nolunt soluere: Nego enim id licere extra exiret mam necessitatem , si commode possint adiri supe- ,riores Ecclesiastici, qui eos compellere debent , causa enim de iure agenda est, non de facto, prae, sertim iniusto , ac violento, cum Sacrorum Cano num Hsceptis id sit conforme.

Minor etiam propositio neganda est , si late rum facultates satis sint ad onera belli. At eas iussicere, si velint iustitiam seruare, capite superiori prombatum est , & a superfluis sumptibus abstinere ; si

id nolint,ad contributionem non tenentur Ecclesia stici , nam cum possint commode laici prouidere res. de nolint, non censentur eis deesse facultates. i Argumentum a laicis in trio allatum non concludit , Admittamus tamen illud , imo & si veIine

laici esse demonstrationem , non recusemus . At hoc concesso , sequens argumentum non poterunt negare laici esse demonstrationem . Quotiescumq;quis non expendit, quae expendere debet ex aequitate , charitate,&Religione ob Ecclesiae, & rei uni ipsius defensionem,licite cogi potest,&possunt etiam vi et auferri ad sumptus necessaria, propria auctoria late et sed laici non expendunt ea, quae expendere debent ex aequitate, charitate, de Religione ob Ec-.clesiae, & rerum ipsius defensionem, ergo licite pose 'sunt eis auferri etiam vi propria autoritate ab Ecclesiasticis. Maiorem non negent laici, alioqui negare debebuist maiorem suae demonstrationis , est enim nostra propcsitio omnino similis illi. Nec ni Rabunt, ut puto, cum vere aquilas , charitas , de

Religio exposcat, ut Ecclesiae, & Ecclesiasticariani , , Bb ictum

214쪽

. I id in east Principes 23. q. Fa

rerum defensio suscipiatura laicis, eo praesertim tempore, quo in discrimine versantur illae, ut hoc tempore belli, quo nihil est ab hoste tutum, imo nec ab amicis militibu*, & quo maxime curandum est, veDei cultus conseruetur, cun preces, & sacrificia Ecclesiasticorum sint in pti inis necessaria, ut Dei gladius in vaginam recondatur, eiu i ira sedetur, Si autem Ecclesiastici non habeant tum quae ad decentem sacrificiorum ornatum opus sunt , tum quae ad eorumdem Ecclesiasticorum conuenientem sustentam tionem lant necessaria, ruet Dei cultus , desertaq; erunt sacra templa. Non habebunt autem pddicta, si quae expendenda sunt in eorum victum, & sacri ficiorum conuenientem apparatum , cogentur miIiatibus praebere, Non patietur pietas, Charitas, & Religio laicoru m, ut hi hoc tempore, se ab Ecclesie, & Ecclesiasticarum rerum defensione subtrahant in tantii bellorum peri- cplis. Principes enim a Christo Domino, ut ait D. Isidorus a tuendam susceperunt Ecclesiam , &ei. rationem sunt reddituri propter eam c. cum ad verum s 6. d. c. Principes 23. q. s. . 6 Quare superest solum ea pars probanda: laici non expendunt, quae expendere debent pro Eccle M.& rerum ipsius defensione , si velint Ecesesiasticos gravare . Probatur ergo quia quod expendunt pro sui, ac rerum suarum defensione , deberent expendere, si de lata Ecclesiae, & rerum Ecclesiasticarum deis sensione ageretur. Supponamus non Catholicos a malos, sed Suecos, aut alios Ecclesiae hostes ditiones Itali ae aggredi, ut Ecclesiae bona sibi usurpent.&Des cultum , vel euertant, vel valde imminuant,

nonne pro ijs defendendis iustissime bellum suscipiem

215쪽

t pore conserv. Cap. XI. ivs

dum esset . in incipibus, qui Ecclesiae defensores

sunt, atq; adeo ruin ne quaecumq mancer Tendulsetiit a lalais .chin de lauariis , S: Ecclesiasticarum rerum defensione agitari esset expendendum , si de

Ecclesiasticarum tantummodo rerum defensione ageretur idem enim .exercit esset alendus , &consequenter eadem onerae labirentur. At nunc lai .ci volunt Ecclesiasticos concurrere secum ad de senasionem rerum Deo dicatarum, de suatum G ergo vo luntres Ecclesiae defendi ab Ecclesiasticis collato tributo , se que eximunt a parte expensarum , ad

uas excitaritate, Religione, pietate, di squitate

uni obligati. Cum igitur laici non expleant suam obligationem, si Ecclesia temporali gladio utereis tur, posset vi auferre . quod laici retinent,in quo Ecclesiasticos grauant, possuntq; Ecclesiastici facere cum laicorum colonis , & rebus, quod laici faciunt cum colonis, & rebus Ecclesiasticorum; si enim hi id praestant, quia Ecclesiastici non satisfaciunt suae obligationi ex aequitate , de charitate , cur Ecclesiastici idein non possent facere, quia laici non imis plerent, quod debent ex Charitate, aequitate, de

Religione e i' et Verum eo argumento non utamur. Illuc reueristatur oratio, unde digressa est Concedo in necessitate , cum periculum est in mora , Ecclesiastaeos te. neri contribuere pro viribus ad defensionem Reip. concedo: si id renuant, cum ea adest necessitas, &periculum in mora, nec Episcopi prouident, posse laicos per modum iustae defensionis non vi alicuius iurisdictionis auferre ab Ecclesiastidis quod debent. At nego hanc adesse necessitatem, Nego ullum periculum esse in mora , cum non agatur de improuiso -- Bb a aliquo

216쪽

aliquo subsidio conferendo una vice ob inopinatam necessitatem , sed de annuo ob necessitatem ante aluquot annotinceptam , & diutius etiam duraturam is nostris peccatis ita exigentibus , propter quod summus Pontifex aditi potest, ve singulis annis, cum hostis abest a Regionibus, quas invadit certo anni tempore, nec per aliquot menses est reuersurus: vel uno anno peti, ut dum bellum imminet, velit E clesiasticos singulis annis contribuere e si enim id ae quum existimabit Pontifex, & Ecclesiasticos posse non abnuet. Nunc vero vi aufertur quod laici prPtendunt, & quidem non per modum ius q defensi nis, ctim non adsit ea necessitas, in qua periculum sit in mora, sed per modum iniquae violentiae, & usurispatae iurisdictionis, cum pollini sine ullo periculo ,&nolint ad Summum Pontificem recurrere , sed con fugiunt ad arma, &vim, quibus Ecclesiastici obsistere non possunt, hecq: laici summum tribunal tu stitiae putant, non sedem Apostolicam , aqua no auditi ad illa appellant, censentq; sibi iure debcri ,

quod arma, Ac vis. concedunt contra Ecclesiasticorum bona, cum tamen non sine grauissimo crimine

id obtineant, licet aliquando Ecclesiastici ad declinanda maiora mala, atq; ad redimendam i vexationem videantur sponte tribuere, quod non nisi metu maioris mali tribuunt. IS Nec quis credat Ecclesiasticos tertiam partem, bonorum immobilium possidere, & si possiderent , non esset maior Christianorum pietas, quam Vrbis Romae fundatoris, qui cum totum agrum Romanum in tres partes aequales diuisisset, unam Dei sacrificijs ac ministris dedit, ut narrat ex Dionysio Halic. l. a.

Bodlaus i. o. de Rep. c. a. Fuit

217쪽

tempore conseru.Cap. XI. IST

Fuit hole dictum Iacobi Angliae Regis haeretici, ut

Principes contra Ecclesiasticam immunitatem armarret , pene tertiam partem populi, soliq; Principum esse Ecclesiae dicatam a Hinc disseminatum pueto in Italiae Regionibus & alijs Ecclesiastici Iuris ,es' a suari eo se tertiam partem bonorum immobilium totius db Ait rionis. ut excitaremur populi contra Ecclesiasticam '' i' pix immunitatem Sed cum autor huius rei sit hyreticus, &contra veritatem loquatur, a Catholicis regionibus eliminanda est eiusfalsa assertio, non enim opinionem sequi hac in re debemus, sed veritatem. Veritas autem est nec quartam partem agri ipsius esse Ecclesiasticorum; cuiusquartae partis piusquam duae

tertiae antiqua hona iunt Ecclesiae quae nec cat strata esse audio, nec oneribus ullo modo obnoxia , saltem extraordinarijs, alia pars est acquisita ab anno millesimo sexcentesim' usq; ad Eoc tenapus . quam laici contendunt non esse exemptam et & quia Ecclesiastici Iura sua tuentur, &ijsdem priuilegiis asserunt eam frui, quibus illa antiqua fruitur, laici

iura iuribus non enervant sed vi, de armis quibus Ecclesiasticos non decet certare, nec eis suppetunt vires, &vt hanc partem postremam grauent , ab e emptis bonis vim non ab sthient, eorumqs colono vexant: Et ideo Ecclesiastici, Regulares praesertim, ad eam sunt deducti calamitatem , ut pleriq; ad yictum sussicientia nonhabeant , di ii v Res ergo in eum statum deuenit, ut si grauentur antiqua bona Ecclesiie acqujsita ante anuum millesimum sexcentesimum, Ecclesiesticis sint de futura ne iacessaria adsustentationem,cunt laici ipsi testentur plu- .ribus esse oneribus grauata bona , quam fructus eorum patiantur, qui illis jmparci sunt. Si vero graue-

218쪽

tur ea pars tantiun, quq post dictum annum est acquisita, exiguum inodum sit futurum Reip. subi sidium, nec ideo minuenda sint laicotum onera , omnia enim simul unita non sunt satis ad satisfaciendum belli expensis; & ideo finis, ob quem a uantur bona Ecclesiastica , non obtinetur, qui est Iaicos, & Remp. sublevare . Adde quod si Ecclesiastica bona sunt aucta . numerus etiam mclesiaristicoruin est auctus, dc ideo exillante eo incremento , non possunt asserere laici supra necessitatem illa esse donata . . Alimentis enim Ecclesiasticorum in

seruiunt. .

. Sed iam argumentis initio capitis secundi prophiitis satisfaciamus per sequentia capita,

CAPUT DUODECIMUM.

. An Ecclesiastici debeant onera a laicis imposita, ob eam rationem,

a Primum argumentum ductum ab reuitate a Si ex aquitate tenentur Eusest ira, non pasAnt vi auferri s qua debent, , 3 Maior, ct minor argumenti refecitur Inique agunt laici , cum a runt ab Eccles asiniae contributiones, ad restitutionem tenentur , nec vi pessunt auferre.

s Nora

219쪽

tempore consem. Cap. XII: 1 sy

- seri ypost annum Io ooo . .l . o a ponariar Matis legibus t tu canonicii , tum in

. uitibus . . . . '

et In quo sit aquivocatio lam m. r8 Iudiceae non possunt esse taci, an necessitas lac tem. . . pore adsit- in y Earum resimoniam est suspectum. io Non tenentar Ecclaesi ira sua largiri Principi in ne i cessitate,sam ess mutuo ae re , ut factum est cum Heractio, Caero U.Duce Medistinensi' . X . Auferuntur as Ecclesiacticis bona sine animo restidi

tutionis, . t

i Princeps an 'praeiudicare iuri ier .. Vit hoc primum argumentum d cium ab iniuitate naturali expin, stente , ut Ecclesiastici ad onera concurramcum laicis, ne hi nimis succumbant in communi necessitate, in qua de commodo. non solum laicorum sed & Ecclesiasticorum agitur ad quam aequitatem sura tuin ciuilia , . tum Canonica respex .runt, statuentia.. ut ast exonera Ecclesiastici condi

currerent..

a Si hoc iubsidium ex *quitate .. vel charitate dembetur, fateantur nece sse eiHaici, non debeti ex iustitia commutatiua,adq. adeo si Ecclesia stici non illud conferant, . peccare quidem contra aequitatem naturalem, vel Charitatem, at non contra iustitiam cornimulativa,& consequenter nullum esse ius ex ea iustitia ortum in Principe laico, eiusq. ministris aufe

rendi vi ab Ecclesiast icis, quod hi debent ex chari

tate

220쪽

t ori De Lib. Eret. Publ. neces ' i

tate. At cum vi auferatur , quo tituIo auserem Neq; enim quod ex caritate, debetur, auferri a d bente Inuito potest, nisi in casu extrem* necessitatis, cum aliter nos, aut Remp. tueri non possumus, in quo casu, quq ad debitam defensionem sunt necessi ria augerri, vel ab inuitis possunt. dialiae autem Rigiones hoc tempore non sunt in ea necessitate , ut cap. Decimo probauit orator. Ecclesiasticus. Quare chin laicorum argumentum hoc sit, In necessitate thnentur Ecclesiastici ex charitate contribuere pro deis sensione Reip. sed nunc ciues stat in necessitate, ergo tenentur Ecclesiastici contribuere. Tum sic subsum,tur. Sed quod debetur ex Charitate potest vi auferari, si non deeur, ergo non inique agunt laici ab Ec clesiasticis auferentes vi, quod ab his debetur. is Maior distinguenda est. Tenentiu Escclesiastici contribuere si habeant superflua decentit sui statari ,

di seruentur pr*scripta a Iure Canonico, concedo; si non habeant, nec seruentur praescripta a iure Canonico, Nego . Minor falsa est, nam tota necessitas

est voluntaria, quq auferri potest, si vclini Princeps de Magistratus, seu eius Ministri, iuste distribuere

onera, & alia supra cap. to. explicata,facere . Falsa etiam est, quia supponit Ecclenasticos posse contrubuere seruatis sibi ad decentem vitam necessarijs. de, ad Dei cultus conseruationem, id enim non possunta Quare argumenti consequentia est penitus falsa. Ad id vero quod subsumitur, negatur posse vi

auferri ab inuito quod ex charitate debetur extra ex . tremam necessitatem, & non soluitur, cum pr*se :tim qui possidet, eo eget ad sui sustentationem. Atq; adeo imque agent laici, si auferant illud , &adrc- ,

uitationem tinebuntur , caeli auferant aliena m.

- i inuitis,

SEARCH

MENU NAVIGATION