장음표시 사용
111쪽
et L si iam cito purpureos deperdit terra colores lQuam cito formosas populus alba comas Quam jacet, infirmae venere ubi fata senectae,
Qui prius Eleo est carcere mussu equus l
alter Bodleiqnus codex remanetque habebat, pro ceterorum remeatque Sed scribendum cum ein si remeatυ totum distichon cJus ducit sic formandum si tamen admittis meum transiit At si tardi eris, errabu Transiit aetas Suam cito non segnis sat remeatu dies. pari modo distinxerat Muretus, ostenso quam delire ac dementer haec vulgo legerentur. nec dissimulat, non placere sibi το transiet.
sed nec Muretus ipse potuit omnibus placere. Vide sis Achillem . l. Canterum L.
Nov. Lect C. q. Torrentium ad Horat L. 3. Od. 18. Detrium Advers. in Senec. Herc. fur. 179. Hi te ex incerto reddent paullo etiam
incertiorem. 26. SAM CITO FORMOSAM POPULUS AN
TE COMAs hic versiculus non reperitur in nostro libro secundo , cujus libri scriptor sex
totos versus uno saltu transmisit sic enim habet: At si tardus eris, errabis transiet aetas Moerentem sulto praeteriisse dies. Itaque ab illo opem petere non possumuS.
ante commouentur caliger, Passeratius: atque interpretantur τας πρὶ κομοις, hoc est, hornotina comas. Hic etiam una voce legi
Vult antecomas, per hyis in qua figura saepe est nimius. Ego istud ante non nisi in uno libro inveni ceteris vel alta, vel alba proferentibus. Et alba quidem hic loci praetulerunt viri clari Torrentius ad Horatium, Danielque He insus ad Silium. Sane albam in deliciis habuisse Romanos non est ignotum, aut novum Plinius L. 6. C. 23. Populi tria genera, alba, nigra ue quae Libyca appellatur, minima folio ac nigerrima fungisque ena centibm. Laudatissima alba, folio bicolor, superne candicans , inferiore parte viridi. Horatius L. 2. Od. 3 p. 9.Lua pinus ingens, albaque populus
Umbram hospitalem consociare amant E mi , C obliquo laborat L mpha fugax trepidare rivo. Haec alba populus Herculi erat peculiar tersacra quod eam ille in Thesproti de propter Acherontem amnem repertam primus in Graeciam adtulisset, auctore Pausania in Eliacis prioribus, sive . . Hinc nata est fabula, quam Servius denarrat ad L. . Aen.
Herculea bicolor cum populus umbra Velabitque comas, foliisque innexa pepcndit. HERCULEA POPULUS. Herculi consecrata. Qui cum ad inferos descendens fatigaretur labore, dicitur θ hac arbore corona jacta caput se lasse unde foliorum pars temporibus cohaerens, o capiti, albuit sudore pars vero exterior propter inferorum colorem nigra permansit. Hinc ille populeam coronam semper adamavit,
in capite plurimum gessit. Naso Epist. Deianirae p. 6 . Ausus es hirsutos mitra redimire capillos Aptior Herculeae populus alba comae. ejusdem Deianirae verbis Seneca Herc. in Oeta p. 78.
Non ante se induat conjux jube Sisam iure flammas pascat placet Deos
Cana rigentem populo indit comam. Atque etiam Deus factus in oelo gestavit. Papinius L. 3. Silv. I. ipso fines: Sic ait, Vangens surgentem altaribus ignem, Populeaque movens albentia tempora illa, Et Styga, o aetherii juravit fulmina patris.
svs Quus Ovidius Epist. Leandri p. 166. His ego cum dixi, rectum non ille laboris Iam dominae obis colla tenenda .rbo: Protinus illa valent, atque ad sua praemia itendunt;
Ut celer Eleo carcere missi equus.
Sed quomodo hic prior , qui una allis aliquot centenis curreret quum prior non nisi
de duobus dici queat. aliter in hoc negotio
Horatius Art. Poet. s. 84. Musa dedit fidibus Diυos puerosque eorum Et pugilem victorem equum certamine primiam, Et ut enum curas, e libera vina referre. Nicolaus Heliasius ingeniose, ut semper conjiciebat Victor ab Eleo carcere. Et sane ex vocibus PGprior video haud difficulter nec coacte Victor concinnari. Atque ita Maronem loquῖ scio, L. 3. Geor. x. 498. Lalia
112쪽
Vidi ego jam juvenem, premeret quum serior aetas,3 Moerentem stultos praeteriisse dies.
tantumdem valet, saepenumero reperitur. Atque ut hic oscitanter omiserant librarii et, ego, sic alibi odiose in farsetunt. 29. PREMERE QUUM ERIOR ET A J In ejusdem Archiepiscopi tertio segnior aetas c. rat quod quin ferri possit, non nego. nam Pedo Albinovanus , nobilis poeta , cujus utinam plura exstarent ingenii monumenta annos segnes posuisse pro senio videtur, Consolat ad Liviam Aug. s. 49. aeuid numeras annos 'vixi maturior annis. A fa senem faciunt haec numeranda tibi. Usaebum fuit inplendum, non segnibus annis . Hoc arraei loco serior malo: quod alii poetae maluerunt. Naso L. a. Amor Eleg. . Me nova sollicitat, me tangit serior aetas e Haec melior specie corporis illa sapit.
L. 2. Art. Amat. 667. Utilis, o utenes, aut haec aut serior aetas.
Jse feret egetes se serendin ager.
non omnia grandior aetas, Q aefugiamus, habet.seris venit ustra ab annis. Vetus poeta in lusibus liberis, Carm. II. Muaedam serior Hectoris parente, Cumaeae soror, ut puto , Sibγllae: Aequalis tibi, quam domum revertens Thesem repperit in rogo jacentem. Ea erat Hecate, annosis bima anus. Martialis L. f. Epigr. 6. Si te serior beata quondam Salυ Caesare finiat senectin. L. . Epigr. s.
Sic ad Letheas, nisi Nestore serior, undas Non eat, optabis quem superesse tibi. Bene autem premeret dixit: quod est onerIs ac poenae verbum pariter Ausonius Idyll.
aeuam longa una dies, aetas tam longa ros
mas pubescentes juncta senecta premit. Huic verbo respondet ferme pulsandi verbum, quo Iuvenalis utitur Sat. 6. I93. dones tamen ista puellis. Tune etiam, quam sextus e octogesimus annus Pulsat, adhuc Graece
Inverterunt hanc locutionem posteriorum temporum scriptores Macrobius L. 7. Saturn. r. C. Io. Labitur infelix sudiorum atque inmemor herbas Victor equus. Sed tamen unde constat et ab , non video. Quocirca tutius ac modestius, ut arbitror,
adjectivum prior refingemus in adverbium prius quod valet , olim , antea Catullus
Sed haec prius fuere nunc recondisa Senet quiete.
Gratius ipso initio Cyneget. prius omnis in armis Spes fuit, e nuda silυas,irtute movebant Inconsulti homines. verbum es aberat a primo nostro tamen vix potest abesse. 29. VI IH ΙΑΜ IuvENEM J rImus codex Archiepiscopi Eboracensis, secundus Wittianus, ac Perre j excerpta habebant Vidi ego jam juvenem non sine iucunda energia provocabuli. quo modo ipse noster Eleg. s. p. 47.
Vidi ego qui juvenem seros disset amores.
Ovidius L. 3. Art. Amat.' 67. Hos ego , qtii canent frutices, violaria vidi. Remed. Amor. y IOI.
Vidi ego, quod primo fuerat sanabile , tuinmDilatum longae damna tulisse morae. L. I. Amor. Fleg. 2. . II. Vidi ego jactatas mota face crescere flammas: Et id nullo concutiente mori. Propertius meus L. I. Eleg. 3. Iq. Vidi ego me, quaeso, tesse negare potes 'Vidi ego te toto tinctum languescere collo, Et fere injeetis, Galle, diu manibus. apud eumdem Vertumnus L. q. Eleg. 2.2.33. pridi ego labentes acies, tela caduca,
Atque hostes turpi terga dedisse fugae.
Maro Eclog. 3. II. Non ego te vidi Damonis, pessime, caprum Excipere insidiis, multum latrante dicisci Eclog. 8.M. 97.
His ego saepe lupum fieri, se condere silυis
Moeris,seaepe animas imis excire septucris, Atque satas alio id iraducere messis. sortius etiam ac validius L. 3. Aen. 62ῖ. Vidi egomet, duo de numero cum corpora nostro Prensa manu magna medio resupinus in antro Frangeret ad saxum sanieque exspersa natarent Limina: idi, atro cum membra fluentia tabo Manderet , trepidi tremerent sub dentibus
113쪽
Crudeles Divi serpens novus exuat anno syFormae non ullam Fata dedere moram 8 Solis aeterna est Phoebo Bacchoque juventas: Tam decet intonsus crinis utrumque Deum.
C. Io Argo, ait Eusebius, habendus mihi sermo , Disari, tecum de aetate , cujus januam jam paene ambo pulpamus Apollinaris Sido. nius L. Epist. De cetero, si Deus annuit, in annis jam sene Iutis initia ut antibus Ἱbmus, nisii resipuis animae duae, animus unus. Melius ille idem Episcopus Panegyr. Anthe mi Augusti Z. I 6.
nec non pulsante senecta Hinc rediviυa petit vicinus cinnama Phoenix. Propertius, ad Albii nostri mentem, urgendi usus est verbo, L. 3. Eleg. 23. M. 3Ι. At te celatis aetas gravis urgeat annis: Et eniat forma ruga sinistra tuae.
D1Εs Passeratius malebat tacitos dies quum tardos in vetere libro reperisset Cyllenius quoque tardos edidit sed in enarratione, stultos, inquit, quos ipse dum non intelligit, quoad licuit, sultus fuit. Vult dicere, eum non intellexisse aetatulae bona, atque ideo stulte neglexisse Excerpta Pocchi celeres habebant horum neutrum non deterius est vulgato. Vere Tullius pro M. Coelio C. I. Sed ego non loquor de sapientia , quae non cadit in hanc aetatem de impetu animi loquor. 3I SERPEN NOVUS EXUI AN Nos in
S fortiae libro eaeuat invenit Achilles Statius; quod Gebhardus notavit, sed rejicientis stomacho. Haec tamen est ipsissima Albii manus. Deinde in pentametro illam malunt, quam ullam. Hoc quoque perperam quamvis addicant libri magno numero. Integrum distichon ita videtur constituendum, sola distinctione leviter commutata: Crudeles Divis serpens novus exuat annos 'Formae non ullam Fata dedere moram'
Ergo serpens , bestia nihili ac damnifica,
quotannis exuat senectutem; formosis de flore suo quotidie aliquid deteritur Indignatio est animi non frustra commoti quum serpentis nihil intersit, niteat , necne; hominis autem vel plurimum Pari figura exardescit Aeneae calamitosa virtus , conspecta Helena, L. a. divini operis s 7. Scitiset haec Spartam incolumis patriasque cenas Aspiciet, partoque ibi regina triumpho pConjugiumque , domumque , patres, natosquemidebit, Iliadum turba est Phrritis comitata miniseris Occiderit ferro Priamus petro, arserit igni Dardanium toties sudari sanguine litus
ullam autem cur verius rear, quam illam , in caussa est ipsi formae fugacitas , quam nullus non libat dies Naso L. 3. Art. Aniat. p. 77. Anguibus exuitur tenui cum pelle vetustas, Nec faciunt cervos cornua aeta senes.
Nostra sine auxilio fugiunt bona carpite rem Oui, nisi carptus erit, turpiter ipse cadet.
Scriptor Octaviae C. Due Q. Florem decoris singuli carpunt dies.sapientissimus Boetius L. 3. de Consol Philos pros. . Formae vero nitor ut rapidus es, ut velox vernalium forum mulabialitate fugacior Sed aestimate quam υultis nimio corporis bona, dum sciatis , hoc, quodcumque miramini, triduanae febris igniculo posse dissolvi Librariis nihil succenseo inlapsu tam procli viri quamvis de Tullii manum in hac ipsa voce ambiguam fecerint nobis, orat. r. contra Rullum C. Cum ostenderem, silex utilis plebi Romanae mihi ideretur , auctorem me atque adjutorem futurum: tamen aspernabantur hanc liberalitatem meam , negabant me adduci posse, ut ullam largitionem probarem libri ferme illam habent de qua tunc agebatur sed non ea mens tribunorum, populo persuadere volentium , Ciceronem non huic solum largitioni agrariae, sed omnibus omnino commodis plebis Romanae adversari. Itaque recte ullam scribitur in codice
33 SOLI. AETERNA asT PHOEBO BACCHOQUE JuvΕNT A in quibusdam libris est Baccho Phoeboque Leges , ut lubet, nihil enim reteri. Sed juυentas recte scriptum est in tertio nostro, in vetere libro Jo Marii Mattii, cujus ille libri variantes lectiones eruditis arbitrandas dedit L. I. opinion C. I 3.)inque editione Regiolepidina sic canteri, Dougica is tantiniana , a Gryphiana exhibuerunt. Sic ubique optimae illae membranae Horatii, quas habui a Io. Geor. Graevio
114쪽
vῖο, Iro summo. Serv Ius ad L. I. Aen. p. 194. Iuventus es multitudo uυenum Iuvenias dea ipsa , sicut Libertas Iuυenta vero, aetas sed haec a poetis confunduntur plerumque. Oiruptus est idem ille Grammaticus inenarratione L. q. Aen. s. 32. Iulenta dea ι lius aetatis es 4uυenias aetas ipsa juvenilis; Iuventus juvenum multitudo primo loco Iumenta scribendum deinde Putenta. Hanc Deam poetae figurate ponere am3nt pro aetate, cujus ipsa tutelam gerit quomodo in re non dissimili Terentius, Sine Cerere e Libero friget Venus. Horatius Epod. 7. p. 21. Fugit uυentas, es verecundus color
Reliquit ossa pelle amicta lurida. Entellus L. f. Aen. M. 397. Si mihi, quae quondam fuerat, quaque in probin isto Exsuliatfidens si nunc foret illa juventas: Haud equidem pretio induerim pulchrove ju
Vide suo Pierium Valerianum ad Virgil.
L. F. Aen. y 398. Laev. Torrentium ad Horat. L. I. d. o. l. Vinetum ad Flor. L. I. C. . Jo. Fred Gron ovium ad Liv. L. 36. C. 6. Nic Heinsium ad Ovid. . . Metam. s. 7. Thona Crenium Part. 9. Animadv. C. I. seel. 7. p. 7 I. .Part. II. C. 3. se l. 6. p. 263 De
Phoebi Bacchique aeterna pueritia passim meminerunt poetae. In laude quoque&gloria formae hi duo fere conjungi solent Ovidius L. 3. Metam. y. 2 O. Spectat humipsitus geminum sua lumina sidus, Et dignos Baccho, dignos es Apolline crines, pubesque genas, se eburnea colla, decusque oris, , in niυeomisum candore ruborem. L. I. Amor. Eleg. 4. y 3I. Formo re periere comae quas vellet Apollo Duas vellet capiti Bacchus inesse suo. Valerius Flaccus L. 3. p. 38. Vidisi roseu haec per loca Bacchus habenis Cum domita acies, Eoi fercula regni Duceret ac rursus thiaso sacra moventem :Hunc tibi,vel post venantem pectine Phoebum, Crede dari. Poeta vetus in lusibus liberis, Carm. 39.
Forma conspiciendus es Apollo: Formosus quoque pingitur L aeus. Nartialis L. 4. Epigr. s. ad Apollinem Perpetuo si fore mices sic denique non sint Tam longae Bromio , quam tibi, Phoebe,
Claudianus Panegyr de tertio Honorii consul.
p. I 28. cum tu gentroris amico Exceptus gremio mediam veherere per urbem Velaretque pios communis laurea currus: Quis non Luciferum roseo cum Sole ideri Credidit, aut unctum Bromio radiare Tonan
tem' 34. NAM DECET INTONSUS CRINI UTRUM
QUE DEυM etiam alios Deos decere posset crinis puerilem in morem intonsus , puta Mercurium, vel Cupidinem qui quamvis habeantur , or molisti mi, tamen hac quasi praerogativa crinium destituuntur. Aut ego hic caecutio , aut poeta minus recte collegir. Quid enim est, Apollinem ac Bacchum audere aeterno juventae flore ideo, quod eos deceat suus crinis intonsus Sed nulla fuit poetae culpa , qui profecto scripsit Tam decet hac mente Apollinem A Bacchum coma esse tam decora, tam formosa, ut Deorum omnium soli hoc ipso crinium beneficio semper sint ephebi Facem nobis quasi praelucet Plautus Milit Act. I. Sc. I. Q. 6q.
Ergo mecasor pulcher est, inquit, mihi Et liberalis i us caesaries quam decet fNon est ulla certior nota floris puerilis, quam crinis speciosus prolixus atque ubertim luxurians. sic antiquitus omnes pueri formosi etiam ingenui , paene puellarum in morem longam comam per colla perqueat meros demittebant. Horatius L. q. d. o. In sperata tuae quum veniet pluma superbiae , quae nunc humeris involitant, deciderint
Nunc qui color es Puniceae fore prior roseia Mutati, Ligurine, infaciem verteriti pidam L, a. Od. s. de Gyge puero, 2I. Quem se puellarum inserere choro, Mire sagaees falleret hospites, Disaimen obscurum, solutis Crinibus, ambiguoque vultu. L. 3. Od. 2 o. de Nearcho, M. II.
Arbiter pugnae posuisse nudo Sub pede palmam
Sparsum odoratis humerum capillis: Qualis aut Nireus fuit, aut aquosa Raptus ab Ida. talis' Parthenopaeus apud Papinium L. f. Theb. Flavus ab intonso pendebat vertice crinis Arcados hoc primis Triviae pascebat ab annis Munus graio victor cum Marte redisset, Nequicquam amis audax promiserat aris. ωDomitiani Earinus, eodem interprete, L. 3. Silv. q. x AE ad Aesculapium Pergamenum:
115쪽
ALn II IBULLI 3 Neu comes ire neges quamvis via longa paretur,
Et Canis arenti torreat arva siti. Quamvis praetexens plecta ferrugine caelum, Venturam admittat imbrifer arcus aquam.
Accipe laudatos, juvenis Phoebeiis, crines, Quos tibi Caesareus donat puer: accipe laetus, Intonsoque ostende patri. Sine, dulce nitentes Comparet, atque diu fratris putet esse 'aei. Forsan, ipse comae numquam labentis ho
Proferet, atque alio clausum tibi mittet in atιro. sed haec vota sunt alterius loci. Ad rem nostram facit argutus ille Petronii senex illo
Quod solum formae decus est, cecidere capilli. Nondum defuncti sumus omnibus particulaenam, perperam positae, ac perplexe agentis, ambagibus restant aliae, nunc disterendae. Huic loco corrumpendo fuit litera initialis: cujus literae spatium scribae librarii vacuum solebant relinquere , quo mox ornatius vivido aliquo colore variegarent. Atque haec fuit multorum mendorum origo in libris poe
ET CANI ARENTI ORREAT ARVAs111 Erat in Scaligeri libro , itemque in Wittiano secundo, torqueat. Male Virgilius L. . Geor s. Iam rapidi torrens sitientis Sirim Indos
Ardebat. L. .3. Aen. y I I. Linquebant dulcis animas, aut aegra trahebant Corpora tum erilis exurere Sirius agros.
Vide quae ad Propertium notavimus, L. q. Eleg. 9. st 2I.
37. PRAETEXEN PICTA FERRUGINE CAE-
Luri primus noster, nigra ferrugine. Hein sitis vero picea ferrugine invenit in quatuor libris atque ita loqui fere putabat Maronem L. I. Geor. s. 66. Ille etiam exsincto miseratus Caesare Romam, Cum caput obscura nitidum ferrugine rexit, Inpiaque aeternam timuerunt saecula noctem. Postis Lucanum huc trahere L. I. s o. Ipse caput medio Titan cum ferret Olγmpo, Condidit ardentes atra cali in currus. Sed mihi videtur vulgata lectio sana, atque incorrupta nam haec picta ferrugo leganter exprimit colores illos in arcu coelesti confusos qui quum ex rubro ac nigro pluri- .mum trahant, eum faciunt colorem, quem caeruleum vocamus. Hinc purpura Hispana, quae ex rubro nigricabat, ferrugo dicebatur, docente Servio ad laudatum modo Maronis locum Ferrugineos autem lyacinthos unius Philargyrius caeruleos interpretatur, ad L. q. Geor. I. I 83. Nonius Marcellus: Ferrugineum colorem ferri similem esse volunt vere autem ferrugineus caeruleus es id quod firmat Maronis ac Plauti auctoritate. Et hujus quidem verba haec sunt Milit Act. . c. q. Facito ut venias huc ornatu nauclerico Causiam habeas ferrugineam , culcitam ob oculos laneam, Palliolum habeas ferrugineum : nam is color
Lucretius ferrugjna vocat theatrorum vela thalastica, L. q. y. 7 q. Et ulgo faciunt id lutea russaque vela, Et ferrugini, cum magnis intenta theatris Per malos volgata, trabeisque trementia su
nubem ferrugineam Maro caeruleam dixI L. 3. Aen. f. 9 q. Tum mihi caeruleus supra caput adfliti imber, Noctem hiememque ferens inhorruit unda
Papinius de Iride L. Io. Theb. . II 2. Huc se caeruleo libraυit ab aethere virgo
Tunc sic orsa loqui nimborum fulva creatrix. Propertius L. 3. Eleg. . s. Sq. Purpureus pluvias cur bibit artus aquas. His ego ductus rationibus haud facile inmutem pietam Tibulli ferruginem quam Claudianus, credo, picturatam dixisset.
Cus Astu ΑΜ Muretus, Turnebus L. 29. Adv. C. I, admittat capiunt pro eo quod est portendat ut sit verbum augurale. Sca liger ero , incitet , inpellatri quo modo dicimus admittere equum. Mox nubifer aromhabebat secundus Wittianus , c secundus Bodleianus. Hein sitis aliquando nimbifer conjiciebat sed cur vulgatam ejiciamus Papis nius L. 9. Theb. M.qos.
116쪽
L I G. IV. Vel si caeruleas puppi volet ire per undas Ipse levem rem per freta pelle ratem.
Nec te poeniteat duros subiussi labores; Aut opere insuetas adterui e manu S.
arcano residens Ismenos in antro, tande aurae nubesque bibunt, atque imbrifer
Pascitur IDrios melior venit annus in
r. DuRo su BIIssE LABOR Εs In uno Vaticano erat obisse. Tertius meti S duro la-Dori, habebat reliqui, quotquot sunt, nihil omnino mutant. Igitur in Thesauro Ba-1un Fabri male secuti sunt novi architecti Caitiones non optimas, quo vincerent Verbum subire apud Tibullum ungi cum tertio
NANus In nullo libro operi legitur. Est opino a caligero, cum voce inmetas copulante multi opera exhibent sed ex primo Pala- tua Gebhardus opere profert id quod verum est, ac sincerum. Noster infra Eleg IO. Lucra petens habili tauros adjungit aratro Et durum terrae rusticus urget opus. Terentius Eunuch Act. a. Sc. I. p. 4 verbis Phaedriae rus proficiscentis: Opus faciam, ut defetiger usque ingratiis ut
dormiam. Heautont. Act. I. Sc. I. p. 2 O.
At enim. dices, quantum hic operis fiat, poe
Scio in opere faciundo operae consumis tuae, di sumas in illis exercendis, plus agas. Verbum atteruisse est in multis scriptis, atque etiam in editionibus primis. Erat quoque in omnibus Achillis Statii libris quam . quam ipse hoc praeteritum putat insolens , lectum sibi alibi negat Poterat tamen legisl in fragmento Velii Longi de Orthographia adscribam verba : Mihi vero placet ut in Latino sermone antiquitatis religio servetur, ut potius sorbui secundum auctoritatem erudiarissimorum e eloquentium virorum dicamus qκam sorpsi quum recens haec declinatio sordidi sermonis virus ceperit. Item tertii e trivi, non adscribo huic disputationi, sed consuetudini, sed novae veteri adnotationi. Nam in Virgilius secutus antiquos , cum posset dicere cruisse non impediente metri, maluit dicere, Nec te poeniteat calamo triυisse labellum. Hinc radios triυere rotis. Haec Velitis. qui quare antiquos trivi maluisse dicat, quam terui, non satis capio Certe Plautum dixisseteruerunt; Pseudol. Ac Sc. a. p. 29. ubi hodie triverunt editur satis constat ex Prisciani libro, sed Mille ipse hodie corruptus circumfertur Vide magnos viros, Janum ouram L. 3. Explan. Plautin C. et . Ger. o. ossium L. . de Analog. C. O. Maro autem cur trivere maluerit, in causa est euphoniae ratio quidem praecipue in exemplo secundo nam sane injucundum, agreste quiddam sonat in radios eruere ro-iis. Quod cave exspectes a poeta numerosae dictionis artifice unico, nec dactylorum otioso captatore Attenuasse porro , quod huc intruserant inepti magistri, bene Latine dici putabat idem Statius, permotus Lucretii versibus ex L. I. tum portas propter ahena Signa manus dextras Uendunt attenuari , Saepe salutantum tactu praeterque mean
Sed res est dispar. Melius ad mentem Albii
Virgilius L. . Geor. p. II q. Ipse labore manum duro terat ipsi feracis Figat humo plantas , , amicos inriget im
Propertius L. Eleg. 3. y et . Dic mihi, num teneros urit lorica lacertos' Num gratas imbelles atteris asa manus
Eleg. s. p. o. Nec tibi dis liceat miles non farim mori;
ut nec attrita, si serat aera manu. Valerius Maximus L. . C. s. ex s. Atilium
autem, qui ad eum arcessendum a senatu miserant ad imperium populi Romani suscipiendum semina spargentem viderunt sed illae rufico opere attritae manus salutem publicam sabilis runt. Io Jovianus Pontanus haec expressi L. . de Obedient C. Io. Ubi vero cetera defuerint, non desit fides, ac probitas . quae deesse potest nemini, modo voluntas adsit bona cum praesertim non semper opus a servo exigatur,
117쪽
88 ALBII ΤIBUL Nec velit insidiis altas si claudere valles,
Dum placeas, humeri retia ferre negetar. ue volet arma levi tentabis ludere dextra. Saepe dabis nudum, vincat ut ille, latus. Tunc
A. HUMERI RETIA FERRE NEGENT sic Donatus interpres: In osscio militari omne serme Horatius Art. Poet. 9. 39. negotium vel pugna, vel ludus. Sumite materiam vestris, qui scribilis, aequam Viribus, e versate diu, quid ferre recusent, E sid aleant humeri. Alii, sed pauci numero, humeris retia ferre neges. Utriusque locutionis exempla apud Achillem reperies. Qui quum umeri, sine adspiratione, scribit ex libris ac monumentis Vetustis, prope subputidus videri possit apud hos homines , sono illo vasto delectatos.
Tamen certum est, antiquos non aliter scripsisse Horatius, in membranis Graevii, L. I. Od. a. p. 3I. tandem venias, precamur, Nube candenti umeros amictvi
Augur Apollo. Sed pareamus consuetudini, scientiam nobis
reservanteS. s. SI VOLE ARMA, LEVI TENTABIS LU
DERE DEXTRA Proprie, ipsis artis vocabulis Arma, rudis, qua batuebant gladia tores ludere, ad armorum peritiam exerceri ludus, ipse locus ubi docebatur discebatur. Caesar L. i. Beli. iv. C. 4. Gladiatores, quos ibi Caesar in ludo habebat, in forum productos Lentulus libertati confirmat,atqua iis equos attribuit, sie sequi jussit. Cicero pro SextI C. 4. Idemque C. Marcellum, cum is non solum Capuam veni se , verum etiam se quasi armorum sudio in maximam familiam conjecisset , exterminandum ex illa urbe curaυit L. I de Offic C. 29. Suppediίant autem campus noster, c studia enandi, hones exempla ludendi. Horatius Art. Poet.
Ludere qui ne cit, campestribin abritinet armis. Ovidius Trist. L. 3. Eleg. 2.2. I9. Um equi nunc es, leυibus nunc luditur armμ. L. . Eleg I. 9. a. pera militiae juυenis certamina fugi Ne nisi usura movimus arma manu. Terentius Phorm Act. a. Sc. 2. s. 33.
Senex adem: id quid agas prima coitis
Si eam sustinueris , postilia jam , ut lubet listas licet.
LE, AT us Haec quoque ex disciplina ludorum, dare latus, nudum latus cui contrarium est latus tectum quae locutiones Mincastris Min navali militia celebrem usum habebant. Virgilius L. I. Aen. p. Os.sridens Aquilone procella Velum adυersiaserit,modumque adsidera tollit. Franguntur remi tum prora aberiit, e undis Dat latus insequitur cumulo praeruptus aquae
Seneca Hippol st. Io 73. At ille, qualis turbido rector mari Eatem retentat, ne det obliquum latus, Ei arte suestu fallit haud aliter citos
nudi lateris praeclara translatio est apud Florum, in bello Mithridatico, L. 3. C. . Spem ac duciam dabant nostra titia quippe quum cibilibus bellis disjungeremur , in υitabat occasio nudumque imperii latus ostentabant procul Marius, 3lla, Sertorius Caesar apertum vocavit L. I. Beli. Gali C. et s. Capto monte. succedentibus nostris, Bbi. Tulingi, qui hominum millibus circiter XV agmen hostium claudebant, ερο novissimu praesidio erant, ex itinerenosi os latere aperto aggres , circumvenire, e id conspicati Helbetii, qui in montem se receperant, rustra instare , praelium redintegrare coeperunt. a. . . o. Vum acerrime cominus pugnaretur hostes loco, numero ; nos, i irtute considerent subito sunt Aedui misi,
ab latere no stris aperto, quos Caesar ab dextra parte alio ad censu , manus di Ninendae a samiserat. I similitudine armorum vehementer nostros perterruerunt. Horatius L. I. Sat. 3. s. s9. hic fugit omnes Insidia nullique malo latus obdit perrum. Lateris tegendi meminit Syrus Terentianus. de catasta imperator, Heautont Aet. 4. Sc. 2.
Nam quod de argento sperem , aut posse postulem me fallere, Nihil est triumpho si licet me latere terito abscedere. quae
118쪽
Τunc tibi mitis erit rapias tunc cara licebit Oscula pugnabit , sed tamen apta dabit. Rapta dabit primo mox adseret ipse roganti.
so Post etiam collo se inplicuisse volet.
Heu male nunc artes misera haec saecula tractant. Jam tener adsuevit munera velle puer. At tibi, qui Venerem docuisti vendere primus, Quisquis es, infelix urgeat olia lapis.s Pieridas, pueri, doc Sin amate poetaS. Aurea nec superent munera PieridaS.Carmine purpurea est Nisi coma carmina ni sint, Ex humero Pelopis non nituisset ebur.
quae verba pulcre explanavit Nannius noster, magna vir eruditiones, candore pari . . Miscet. C. q. 7 TUNC TIBI MITI ERIT in priore Bodleiano erat mihi & sic duo Palatini Gebhardi, exponentis , Ex meis praeceptis meo consilio ac sententia. Melius dixisset, otiosum esse τι mihi, siquidem verum est) ornatus tantum gratia, ut saepe alias, adhiberi. Virgilius L. I. Geor. s. s. Vere novo gelidus canis cum montibus humor Liquitur, GHZeph o putris se gleba re lυit; Depresso incipia jam tum mihi tam tis aratro ingemere, sesulco attritus spis, descere vomer. L. 2. y.2sa de tellure pingui:
Humida majores herbas alit, 'siaque justo Laetior ah nimium ne sit mihi fertilis illo Neu se praevalidam primis sendat arsis fL. 3. . q3s- Ne mihi tum mollis sub dio carpere somnos, Neu dorso nemoris libeat acuisse per herbas. Sed haec figura nihil huc facit: neque ego
Gebhardi caussa quidquam inmutavero. 49. POST OFFERET IPs VOLENTI J Melius caliger ex suo libro, mox adneret ipse roganti. Et sic alii codices maono numero. Vide Variantium Lectionum libellum. JAM TuΑ illud Iam pariana suave accidere auribus suis testatus cst Lucas ruterius, capitali ingenio iuvenis , L. I. Verisimit. C., refingens At tua, ex ipsius metpoetae consuetudine loquendi. Recte sane.
nam legitur in libris nonnullis, oua Item in aliis Itbris. Sic ille sola bonitate ingenii praecepit testimonia codicum scriptorum. Sed Doura noster malebat At tibi, ut
mihi liquet ex ejus manu ad oram dition sCanteri. Certe sic in Vaticanis Achilles Statius ac Nic. Heinsitis invenerunt: habent excerpta M. Antonii Pocchi, atque Antonii Perreli. Hanc ego arbitror ipsius esse Albii scriptionem Pulcerrime hunc locum tractavit Torquatus Tasi is Amynt. Adt. r. Sc. I. O chiunque tu fosi che insignasi Primo a vender amor, sita maledetto I tuo cener sepoliri, e ossa fredde: E non si trout mai pastore, o infa, Ch lor dica passando, ABBIATE PACUS Macie bagni a plorata, e movesi vento, Elon pie immondo la rugia it a fri, EV peregrin. c. Nos ore haud quaquam pari Latine tentabi
Quicumque primus aureae Veneris sacra Prosare recto, ut vile mercimonium,
Mons si iniquus urgeat cineres lapis, Et ossa turpi frigida obducat situs:
Nec pastor ullus, nec puella tam malis Pacem precetur otiumque manibm. Sed gelidus imber, sed trucis rabies Nota Infame diro erberent ictu solum; Procaxque multum saltet armentum super,
Et sus lutos dissipet rostro frequens.
Hippol ipso fine Thesei verbis de Phaedra: Isam terra defossam premat: Gravisque tellus impio capiti incubet. Tu istic Deirium vides; rarissonium For-
purpuream hic comam pro pulcra poni, mul-
119쪽
Quem referent Musae, vivet dum robora tellus 6o Dum caelum stellas, dum vehet amni aquas. At qui non audit Musas, qui vendit amorem; Idaeae currus ille sequatur Opis. Etti contendit Achilles Statius. Iror tantam incogitantiam in homine docto, quique mnes teneret poetas. Erat Niso crinis unus purpureus, sive strinus, in silva cana crinium ceterorum. In hoc ille crine servabat regni sui fatum, atque invictus habebatur, ut tradunt Apollodorus L. 3. Biblioth. C. 14. . . utius Hyginus Fab. 98. Servius in Virgil. Eclog. 6. p. 74. Lutatius in Papin L. I. Theb. V. 333. Pausanias in Atticis Luculenter ala, L. . Metam ipso initio: Interea Minos Lelegeia litora astat Praetentatque sui vires Maυoriis in urbe
Alcathoe, quam Nisus habe, cui splendidus Uro
Inter honoratos medio de vertice canos
Crinis inhaerebat, magni fiducia regni. tum p. fo, verbis Scyllae: opus es mihi crine paterno. Illa mihi est auro preciosior illa beatam
Purpura me votique mei fac tura potentem.
paullo post , peracto facinore inpia filia ad
Purpureum crinem nec me nunc tradere crinem,
Sed patrium tibi crede caput. idem ille Proteus Musarum, Remed. Amor.
Impia si nostros legisset cγlla libellos;
Haesisset capiti purpura, Nise, tuo. Virgilius L. I. Geor. p. o S. Apparet liquido sublimis in aere Nisus, Et pro purpureo poena dat Scγlla capillo. Amstor Ciris quem ego satis credo non fuisse Virgilium , nec tamen cum Ruae Jesu ita pro lacente atque horrido velim traducere, fastidio nimis delicato is igitur auctor Nam capite a summo regis, mirabile dictu, Candida caesaries florebant tempora lauro, Et roseus medio fulgebat vertice crinis: Cujus quam servata diu natura fuis*t, Tam patriam incolumem Nisi regnumque fu
Concorde sabili firmarunt numine Parcae. Ergo omnis caro residebat cura capillo Aurea sollemni comtum quoque fibula ritu Mopsopio tereti nectebat dente cicadae. Hinc est, cur Papinius Nisum , illo suo peculiari more eloquendi, purpureum senem vocet, L. I. Theb. p. 334. hinc aride scopuloso in limite pendens Infames c rone petras, Scγllaeaque rura Purpureo regnata seni, mitemque Corinthon Linquit, , in mediis audit duo litora campis. Hunc Nisi crinem purpureum, id est famam clari nominis ac celebritatem, Tibullus dicit poetarum carminibus deberi quod quale sit, divinissime ostendit Romanae fidicen lyrae L. . Od. 8. s. Theocritus in Charisin. 6o. DU VEHET AMNIS AQUAs Turnebus notavit, haec per phantasiam quamdam poeticam dici, quasi amnes ipsi sint animati, suas portent aquas, L. 16. Adv. C. 4. Recte ille quidem de amnibus sed reperti sunt Lucumones acriculi, qui contenderent , nec tellurem vehere robora, nec coelum stellas:
ideo io, et esse sibi suspectum forte mutandum in feret neque enim credibile fieri, Tibullum , optimae aetatis poetam , loqui tam inconvenienter. Non cogitarunt illi, saepe verbum referri ad propinquius constructione ignificatione, ubi ad remotioris verum sensum aliud verbum supplendum est. Zeugma vocant magistri. Vide Francisci ancti Minervam, motas Iacobi eriZonii,
omnium grammaticorum doctissimi. 62. IDAEAE CURRUS ILLE EQuATu OpisJ
Gallus est Matris Deum. Ops est eadem quae Cybele, sive Idaea Mater , vel Rhea uxor Saturni Festus videndus in opima θο-lia is in Opis. Macrobius L. I. Saturn. C. Io. et I ac Servius ad L. Io Aen. st et 2. Currum ejus leones bini trahunt. Virgilius L. 3. Aen. M. III. Hinc mater cultrix inbele , Corγbantiaque
Idaeumque nemus hinc fida silentia scris,
Et juncti currum dominae subiere leones. L. O.' is a. Alma parens Idaea deum, cui Dindyma cordi, Turrigeraeque urbes, bijugique ad frena leones.