장음표시 사용
361쪽
καί, ποῖτο ποιεiτε εις την μην νάμνησιν V ἱερουργεῖδε οὐδεν μαλλον, λλ' οἴεται την διήγησιν αὐτην των ρημάτων προς τον ἁγιασμον και την ιερουργίαν ρκῶν εἶτα τον ζυμον αρτον ἐκεῖνον, οὐκ ἐγκεκαλυμμενον τεως, αλλ' oθεν ἔτυχεν ούτω aβων καὶ ὐφωσας μέρος μεν ἁπορρήγνυσι καὶ τω ποτηρίω εμβάλλει ' τ δε λοιπον κaθίησιν εις το στόμα καὶ το ποτήριον ἀπιὼν λον ὁμοίως, σπα- σθa αὐτον προτρέπεται τους συλλειτουργοῖντaς αὐτω διακόνους, μηδενὶ γ)δεν μεταδούς, ὁ ο ' Λαβετε φάγετε πάντες ' καὶ I ιετ εξ αυτου πάντες, ' μεγaλαυχῶν. Taὐτα ου πρόδηλον φερει την ναντίωσιν και προς τας παραδεδομενα ἐκθεσεις και εξηγησεις προς τα Δεσποτικὰ ρήματα, καὶ προς αὐτὰς τας κείνων φωνάς Eὶτ τολμήσουσιν ἴτω εχ οντες εγκαλεῖν ἡμῖν και περιεργάζεσθαι ταημετερα και εφερμηνεύειν, ἴτω ακόλουθα τοις γίοις οντα
'Aλλ' ὁ ρυσόστομος φησι τον Δεσποτικὸν λόγον παξ ρηθεντα την θυσίαν πηρτισμένην εργάζεσθαι ' παξ ρη- θεντα φησὶν ου νυν ὐπο του ἱερεως λεγόμενον αλ - παξύπο ου Σωτῆρος ρηθεντα, την τελειωτικὴν ε δύναμινενιεναι τοι προκειμενοις. ου ηδ καὶ νεργεία τελειοὐν
Orthodox Confession I ;43 A. D.
362쪽
τισμ ἄρτος καὶ λοινος εις την εὐχ αριστίαν ' ο λαιον, καὶ τα λοιπα κατα το μυστήριον Δευτερον ὁ ἱερευς, πουν εἰναι νομίμως κεχειροτονημένος δε λεπίσκοπος Τρίτου - ἐπίκλησις του Aγίου H νεύματος, καὶ το εἶδος των λογίων, μετα ποῖα ὁ ἱερευς ἁγιάζει το μυστηριον δυνάμει του Aγίου Iνεύματος με γνώμην ποφασισμενην του να γάγιάση SCHAFF, Theireed of Christendom ii. 374 375. Τί πρεπε να φυλάττεται εἰς το μυστήριον τοὐτOGἈπ. . . . TETaρτον πρέπει να εχη ὁ ἱερεῖς τοιαύτην γνώμην εις τον καιρόν, που ἁγιάζει τα δῶρα πῶς αὐτη οὐσία του ρτου καὶ ουσία το οἴνου μεταβάλλεται εἰς την οὐσίαν τολαληθινοῖ σώματος καὶ αἶματος οὐ λ ριστοῖ διὰ της νεργείας οὐ Aγίου Iνεύματος ου την ἐπίκλησιν κάμει την ραν κείνην, διανατεληδες το μυστηριον τοὐτO, επευχόμενος καὶ λεγων aτάπεμψον το Ινεὐμά σου το Aγιον φ' μα και επὶ τα προκείμενα δωρα αὐτα ' a ιποίησον τον μεν ρτον τοὐτον τίμιον σῶμα οὐ ριστοὐσου, τ δε ε τω ποτηρίω τούτω τίμιον arua οὐ ριστοῖ σου, μετaβαλὼν τω ΓIνεύματί σου τω Ἀγιω. V Μετὰ γαρτα ρηματα αὐτα η μετουσίωσις παρευθύς γίνεται, καιὰλλήσει ὁ ρτος εἰς το ληθινον σῶμα οὐ ριστοῖ, και
. . . ποπτύομεν δε ς ἁλλότριον της Xριστιανικης διδασκαλίας το την κερaιότητα τῶν μυστηρίων παιτεῖν την χρῆσιν οὐ γηtνου πράγματος ' αντίκειται γαρ τομυστηρίω της προσφορας ὁ ρηματι Γπaρκτικω νομοθετηθεν καὶ το επικλησε τοὐ A se Id νεύματος 1γιασθεν τελειοῖταιτ υπάρξει το σημαινομενου, οὐ σώματος δηλαδη καὶ
363쪽
Oat os a Russian Bisho at his Consecration
Gabriel o Philadelphia. 1541 1616 A.D.
Apologia proraeelesia Orient. Διὰ Οὐτο δικαίως και εὐλόγως τιμὰται καὶ προπεμπεται,
ΓΙνεύματος αἶμα και σῶμα ριστο9. . . . τῆς μετουσιώσεως τῆς διὰ τῆς os ερεως εὐλογίας κa εντεύξεως. γιασμον ἐχούσης ἁνεξάλειπτον τιμην και
364쪽
324 THE CONSECRATION OF THE EUCHARIST
κλῆσιν κεφαλῆς και γονάτων παγορευετε μη προσφερειν . . . τὰ δε ἄγια δῶρα, κατὰ δῶρα αγι καὶ ἴλην ὰφιερωμ νη τω Θεω ὁρισμενην καὶ επιτηδείαν διὰ τῆς εὐλογίας καὶ τῆς δυνάμεως των εὐχῶν γενέσθαι σάρκαἈριστου καὶ αἶμα, μὰλλον τιμασθαι δεον καὶ γεραίρεσθαι.
in scuta, ed. R. Simon, P. 6, 1 16.
Eustratius Argentes e. 1755 1760 A. D.
'Επειδήπερ ὁ ἁγιασμὸς του Κυριακου Δείπνου, ὀ ὐπο των Ἱερεὰν γιι όμενος ὀφειλε υπύρχειν τεθεμελιωμενος ἐπάνω εἰ την πρaξιν υτο του υρίου μῶν ησοὐ ριστου. οστις στερ ὰπ την πουργων του ἱερωτάτου ἐκείνου συμποσίου προσεταξε λεγων 'Toὐτο ποιεῖτε. ' Διὰ τοὐτο καὶ ἡμεῖς φροντίζομεν a ἐπιμελούμεθα ἐν τηπρώτη Ιροτώσει στοχάσασθa καὶ ἐρευνῆσαι τίνι τρόπω αὐτος ὁ Κύριος μῶν ἱερούργησε τον ἄρτον τῆς εὐχ aριστίας καὶ το ποτηριον. Και αφοὐ μάθωμεν τοὐτο τότε εὐκολον εἶναι να καταλάβωμεν, καὶ τον τρόπον ὁποῖ οἱ Iερεῖς πρέπειν ἱερουργοῖσιν ' ἐπειδ= η ἱερουργί τῶν Ἱερεων εἶναι συμπερασμα τῆς ἱερουργιας οὐ ριστοῖ.
D Κυριος μῶν η σοὐς ριστός. δι' εὐχαριστιας καὶ εὐλογίας καὶ πικλησεως ἱερούργησε, καὶ μετουσίωσε τον ἄρτον aι τον ινον εἰς διον αυτοὐ σῶμα aὶ ἐμα οὐχὶ δε διὰ τῶν ρημάτων κείνων Tοὐτ εστι το σῶμά μοὐ. 'Εἴρηκε γαρ αὐτα τὰ λόγια ἶνα σαφηνίση τοῖς δεποστόλοις, τί εἴη κεινο οπερ δη τότε εὐλόγησεν. . 59 a.
365쪽
και τί εἴη τ διδόμενον Σωμα δ'λονότι και Λυα αὐτου. Τοιγαρουν τα ρήματα κεῖνα εξηγητικὰ μόνον του Mυστηρίου εἰσίν, οὐχὶ δε καὶ γιaστικά λγα μετουσίωσις δια τλὶς εὐλογίας και ii εὐχαριστίας, και ἐπικλήσεως ἐγενετο. περ εδει ὰποδεῖξαι. P. 65 a.
αυτά δἐ διαφορα τος θείας εὐλογίας ἁ τὸ τηνίνθρωπίνην
εὐλογία εν τούτω μόνω συνίστaτa ' τουτεστιν ὁτι κείνημεν, μόνου οὐ Θεολαμεσως προερχεται. λδ ἁνθρωπίνθεὐλογία δι εὐχῶν των ανθρώπων εμμεσως παρὰ το Θεοὐ τελεσιουργεῖται. οἱ ἄνθρωποι τοιγaροὐν επιχειρι μενοι εὐλογησαί τι κτίσμα οὐδεν ἄλλο πράττουσιν ει μη εὐχάς. και δεήσεις καὶ πικλήσεις οὐ θείου νόματος Da εος κατaξιώση εὐλογησαι και δωρήσασθa τοῖς ἄλλοις κτίσμa σιεκεῖνο το καλόν το περ αὐτῶν ξαιτούμενον. ρώττουσιδε τοὐτο οἱ ἄνθρωποι οὐκ εξ νθρωπίνης θελήσεως. οἴτεε ιδῶς ρμῆς κινούμενοι αλλὰ aτ εντολὴν κa προσταγγην θεiκήν ίναγινώσκομεν am την τρανωτάτην aύτην
366쪽
προστα γην του Θεοὐ Κεφ. του Βιβλ. των Ἀριθ.) ενθα Θεὸς ταυτα εντελλεται προς ωυσῆν Ἀώλησον 'Λαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς υτου, λέγων Ουτως εὐλογήσετε τους υἱους Ἱσρaηλ λέγοντες αυτοῖς Eυλογησa σε Κύριος καὶ φυλάξαι σε Κύριος πιφάνa το πρόσωπον αυτο επὶ σε καὶ ω σοι εἰρήνην ' καὶ πιθησουσι τοονομά μου ἐπὶ τους υἱους Ἱσραηλ καὶ γὼ Κυριος εὐλογ σω αὐτούς. Iροφανεστατον ρα γενετο, τι Οἱ ανθρωποι. βουλόμενοι λλο τι κτίσμα εὐλογῆσαι, οὐδὸν φειλουσι ποιεῖν τερον, εἰμ επικαλεῖσθαι το νομα του Θεοs, Da ευλογηση κεῖνο το πραγμα, περ οἱ ανθρωποι aὐτοὶ βουλονται γενέσθαι εὐλογημένον ' τοὐτον τον κανόνα, καὶ ταύτην την θείαν ἐντολην. κολουθησαν συμπαντες οἱ παλαι Πατερες καὶ Iατριάρχαι ἐν τω εὐλογεῖν ἄλλα κτίσματα το ποiον διὰ πανωτάτων aραδειγμάτων ἐν τω
Οἱ Ἱερεῖς τῶν Ἀριστιανῶν οφειλουσιν ἱερουργειν ποναρτον καὶ οἶνον του Κυριακου Δείπνου δι ευχαριστίας, καὶ
367쪽
ευλογίaς. a επικλήσεως, ουχὶ διὰ των ρημάτων, Τοὐτοεστι το σῶμα μου. V οφειλουσι δε προφέρειν καὶ αὐτα aλογια ουχὶ πρὸς το ἱερουργqσαι ἁλλ' ἶνα δείξωσιν, τι σκοποῖσιν επιτελεσaι κεῖνο οπερ εποίησεν ὀαριστος ' aὶ προσετ οφείλουσιν ἐξηγεῖν κa προς τους μεταλaμβάνοντaς τ διδόμενον υτοις καθάπερ καὶ Ἀριστος ξήγησεν αὐτο
D γαρ Κύριος μῶν ησοὐς. ξετελεσε το ἱερον κεῖνο δεῖπνον, καὶἰς Θεός, καὶ ως νθρωπος κa καθ με Θεός, τη θεία καὶ παντοδυνάμω υτο βουλησε καὶ νεργε εὐλόγησε, και μετουσίωσε τον αρτον καὶ τον ἐνον εις σῶμαεαυτοῖ καὶ αἷμα ' καθο δε ἄνθρωπος συνηφε το θεία aυτοῖ εὐλογία προσευχὰς πρὸς Θεόν. καὶ πικλησεις. πάρας τους οφθaλμούς ει οὐρανον πρός παντοδύνaμον Θεὸν καὶ Iaτ aαυτοὐ καὶ εὐχaριστήσας αὐτω εὐλόγησεν, ἱερούργησε καὶ
368쪽
Ἐκ των ρηθεντων τοι γαρ οὐν. πληροφορηθημεν α'. 'Oτι ὁ Κύριος μῶν ησους, Θεὸς ων ληθινος. yθεα υτο βουλησε καὶ παντοδυνάμω ἐξουσία εὐλόγησε κa μετουσίωσε τον ἄρτον κa τον οἶνον εις ἴδιον καὶ δεληθες αὐτο σῶμα καὶ ἶμ οὐχὶ δε διὰ τῶν ρημάτων κείνων - ουτ εστι το σῶμά μου. κa το αἷμά μου. '' β'. Υστερα
εξηγησε καὶ σαφηνισεν αυτοῖς την εννοιαν και η αιτὐντου διδομενου εἰπὼν at τοῖς ' Λάβετε φάγετε. πίετε ξαυτο πάντες ' τοὐτο γάρ εστι το σῶμά μου, καὶ το a d μου. '' δ'. 'Oτι αυτὸς ὁ Κύριος μῶν ως ων καὶ τελειος ανθρωπος, συνῆφε τ θεῖκy υτο εὐλογία καὶ εὐχας καὶ εὐχαριστίας καὶ πικλησεις, πρὸς του υράνων αυτο Ha-τερα καὶ Θεόν. ε . Oτι τελος πάντων προσεταξε τοις
To δε τί δηλοῖ ἡ εὐλογίa isa πόσα σημaινόμενα χει, καὶ ποίαν διαφορὰν χει ἡ εὐλογία τῶν ἁνθρώπων πο την
ἄνθρωποι εὐλογεῖν at γιάζειν τα υστηρια. a ταλοιπὰ ἱερατικὰ πράγματα εξηγηθη καὶ πεδείχθη τρανω- τατ εν ολ τDE . Ιροσθηκ τῆς A'. ΙΠροτάσεως. Λοιπον καὶ οἱ ἱερεὶς τῶν ριστιανῶν, πιχειρι μενοιεκτελεσαι το ερον Μυστηριον οὐ Κυριακοὐ Δείπνου. oφείλουσι. A . Aaμβάνειν ἄρτον ληθινόν, καὶ οἶνον συνειθισμενον ἴδατι κεκραμενον. Η'. Eπειτα δοξολογεῖν καὶ μνεῖν τον Θεον, καὶ εὐχaριστεῖν αὐτω περ τῶν γα-
369쪽
ἶνα καταπεμψ το Ιανάγιον ΓΙ νεῖμα, καὶ ἱερουργήση, καὶ
μετουσιωση τον ἄρτον εἰς σῶμα τον δε οἰνον, εἰς αἷμα οὐ
εννοιαν τῶν διδομενων λόγων προς αυτούς. ἔτι ' οὐτ εστι
εἰπών προς τους aθητὰς αυτοὶ Toὐτο ἐστι το σῶμα μου καὶ το ιμά μου. 'Λοιπον τα κυριακὰ ταὐτὶ λόγια κυρίως καὶ Ἀληθῶς
370쪽
διαφορα μόνον ἐναι, τι Ἀριστος εἰπε, ουτ εστι τοσῶμά μου. ετ ειδη ἔδιδε τοῖς Ἀποστόλοις σῶμα δικόντου δε ιερευς δε δίδει σῶμα δικόν του ἰλλα σῶμα του Xριστου δια τοῖτο δὸν λεγει, ' - Τουτ εστι το σῶμά μου ἁλλα λεγει, τι aoυτ εστι το τίμιον σῶμα κa αἷμα του Κυρίου και eo και Σωτῆρος μῶν ησου ριστου. 'Συμπεραίνομεν λοιπόν. τι οἱ ἱερεις τῶν ριστιανῶνοφείλουσι ἱερουργεῖν τον ἄρτον καὶ τον οἶνον του ΚυριακοῖΔείπνου οὐχὶ δια τῶν λόγων ἐκείνων, ' - Τουτο μου στι τοσῶμα - λλα διὰ προσευχὴς κa εὐχαριστέ ας--a ευλο- γιας, a επικλήσεως του θείου ὀνόματος ' Ἀπερ εδει δεiξαι.
Πολλαχως raρανομοῖσι παῖδες a τίνων ἐν τωδε τω θειωτάτω M υστηρίω ἐξa ιρετως δε α τρία αὐτα . . . . . Oτι και τολάγιασμὸν τῶν προκειμένων υ δια τῆς πικλη- σεως οὐ Aγίου Id νεύματος π τῶν ἱερεων ἁλλα ι τῶν Κυριακῶν λογίων οὐ ' Λάβετε φάγετε κ. T. λ. γίνεσθαι δοξάζουσιν - διηγηματικῶς raρὰ τοῖ ἱερε- λέγεται.