The consecration of the eucharist : a study of the prayer of consecration in the communion office from the point of view of the alterations and amendments established therein by the revisers of 1789

341쪽

δωσε D. O τι δε Ἀριστος εδειξεν si βούλεται ταυτην uri διδόναι 'ν χάριν, οὐδε λόγου δεῖται Διὰ τοὐτο aρεις τ0ν λὶν λθε και τύθ καὶ ἀπεθανε, δια τουτο θυσιαστήρια και ερεῖς και πασa κάθαρσις και πασα εντολαί, διδασκαλίαι και παραένεσεις, να την τράπεζαν παραθλὶ ταύτην ημῖν διὰ τουτ και του πάσχα επιθυμ9σαι λεγενεκείνου, τι τουτο ἔμελλε τηνικαὐτα raραδιδόναι το αληθι νον πασχα τοῖς μαθηταῖς Δια τοῖτο ἐκίλευσε Ρ' Οὐτοποιεῖν εἰς την εμθν ἀνάμνησιν, ' οτι τοὐτο βούλεται ἱερουργεῖσθαι ει παρ' μων Τίς ουν τι περὶ οὐ ζητουμένου

τοῖς εὐχ ομένοις ἁμφιβολογία γένοι ἄν, εἰ λήψονται μεν, δέονται Ουτοι λαβειν, ὁ δε οὐ ναι δυνάμενος διδόναι

επιθυμεῖ οὐ τως ο τον ἀγιασμον των δώρων τ εὐχ uπιστεύοντες, ἴτε οὐ Σωτῆρος τὰς φωνὰς περιορῶσιν ούτεεαυτοῖς θαρρουσιν οὐ τε ἀμφιβολου πράγματος το μυστήριον ξaρτῶσι τ0 ἀνθρωπίνης εὐχ ης, ῶς οἱ Λατῖνοι μύτηνεγκαλούσιν, πεὶ καὶ το πανάγιον μύρον, - θεία κοινωνία ὁ μακάριος Διονυσιός φησιν ποταγες εἶναι, τη εὐχύτ λεῖται καὶ γιάζεται, και ς εἴη τελεστικὴ και γιαστική, οὐδεμία τοῖς εὐσεβέσιν ἀμφιβολία, καὶ το ἱερέως χειροτονία τον ἴσον τρόπον και η το ἀρχιερέως διὰ τῆς ευχῆς ἱερουργεῖται. I.ὐξώμεθα a ρ ' φησιν, iπὲρ αὐτοῖ

ιν ελθοι ἐπ αυτον δε χαρις του Ιαυαγίου Ινεύματος. 'Meτα 'ν πίθεσιν της χειρος ὁ χειροτονῶν προς τον κλῆρον βοα και η εν των Λατίνων δε εκκλησία τελουμένη χειροτονία το ιερέως, μετὰ το ἐπιχέαι το μύρον επὶ της κεφαλῆς οὐ χειροτονουμένου, τελῶν εὐχεται την χάριν οὐ γίου ΓΙνεύματος ἐπ' αὐτον κατελθεῖν πλουσίαν καὶ φεσις μαρτιῶν τοις μετανοοὐσι διὰ της ευχῆς τῶν ιερέων δίδοται ' και το τελευταῖον οὐ λαίου μυστήριον

342쪽

σωματικῆς νοσου και ἄφεσιν μαρτιῶν τοις τελουμενοις δυναται, ως η αποστολικ' ταράδοσις εχει Ἀσθενεῖ γάρ τις ἐν μῖν,' φησι, ' προκαλέσασθε του πρεσβυτέρους τλης εκκλησίας καὶ προσευξάσθωσαν περ αὐτου, λείψαντες αυτον λαίω ἐν τω νοματι του Κυριου και η υχ TVς πίστεως σώσει τον καμόντα και εγερε αυτον ὁ Κύριος, καν ίμaρτίας di πεποιηκως, ἀφεθι σεται αυτω. V οἱ τοίνυν TV εὐ χην ἐν τοις μυστηρίοις ποδοκιμάζοντες τί πρcς ταυτα ἐρουσιν εἰ γαρ αδ θλον το παρα των εὐχῶν, ς αυτοὶ λέγουσιν, δηλον μεν ὁ ἱερευς ει τουτ εστιν, καλεῖται ἄδθλον δε το μύρον, ε δύναται γιάζειν ' καιούτως υδ το μυστήριον συνεστάναι δύναται qς ἱερας κοινωνίας, ἴτε ερεως ἀληθῶς οντος ἴτε θυσιαστηρίου.

Οἴτε γαρ παρα ἰδιώτου λεγόμενον τον του Κυρίου λόγον τελεσιουργίαν φαῖεν ν ου δ' αὐτοὶ ἴτε χωρὶς του θυσιαστηρίου καὶ γαρ και το θυσιαστήριον ἐν δε τιθεναιτο αρτον, ω μύρω ἁγιάζεται, ο δ μύρον δια των εὐχῶν τελεσιουργεῖται. Ετι δε καὶ μsρτιῶν φ μσιν τίς μῖν δώσει βεβαίως των ἱερεων καὶ 6 αυτῶν δεήσεως μφιβαλλομενων καὶ ουδε αλλο λοιπόν, ' πάντα τον ρt-στιανισμον ε μεσου ποιῆσαι ταῖς καινοτομία ς ἀκολου-

θοὐντa αυτῶν Φαίνεται τοίνυν, ς κείνοις μαλλον, οι ταὐτα ἀξιοὐσιν, ε αμφιβολία κεῖται τα 6 αρετύς, και πολύν ἔχει το πραγμα κίνδυνον, ἀλλότρια τῶν πατρικῶν παραδόσεων καὶ της ἐν αὐταῖς σφαλείας ἐπινοουσιν. 'Oτι μεν γαρα εος ευχόμενος ἐπινεύει και δίδωσι II νεῖμα'Aγιον τοις αἰτουσιν αὐτον καὶ ουδεν δυνατεῖ τοῖς μεταπίστεως αυτοὶδεομενοις, αὐτος ἐπεν ο εος ' και οὐδεμία μεχ αν του μ' ἀληθῆ αὐτ εἶναι. οτι δε διηγουμενοις ότιοῖν τῶν λογίων συμβαίνει τι τοιοῖτον, οὐδaμ λεγεται. Καὶ το μεν εὐχη τα μυστικα τελεῖν οἱ πατερες aρεδοσαν, απο τῶν ποστόλων καὶ τῶν ἐκείνους ἐκδεξaμενων παραλαβόντες τά τε λλα καθάπερ φην, κa την εραν εὐχαριστίαν, μετα πολλούς αλλους a ὁ μεγα Baσίλειος καὶ

' Ιωἄννης ὁ ρυσόστομος, οἱ μεγάλοι της εκκλησίας διδά-

343쪽

σκαλοι ' o τους ὰντιλέγοντας ουδε λόγου τινος ξι οὐνYρη τους ευσεβεῖν βουλομένους. ὀ δε του υρίου περὶ των μυστηρίων λόγον, ἐν εἴδει διηγήσεως λεγόμενον, προς τολάγιασμὰν των δώρων δερκεῖν. υδελ-ύτε τω ὰποστόλων ούτε των διδασκάλων εἰπὼν φαίνεται. λλ' ὁτι με ἁπαξύπο ου Κυρίου λεχθεις αὐτω λώπ κείνου λέγεσθαι- ὼς δθμιουργικος λόγος αεὶ νεργει, και ὁ μακάριός φησι Ἱωάννης τι δε νυν πῖ του ἱερεως λεγόμενος διὰ το πἐκείνου λέγεσθαι τοὐτο δύναται, οὐδαμόθεν εστι μαθεῖν, επεὶ οὐδ' υτὼς ὁ δημιουργικὰς λόγος νεργεῖ, ὁτι φ' κάστων γενόμενος πό τινος ἁνθρώπου λέγεται. αλλ' ὁτι εστὶν ἄπαξ π του Κυρίου εἰρημενος.

XXX. οτι και ἐν τῆ ἐκκλησίρ Λατίνων is τελετη κατὰ τιν αὐτον μῖν

τελειται τρόπον.

δε παντελως αὐτούς πιστομίζει, ὁτι και ἡ Λατίνωνεκκλησία ει ην ἁναφερειν δοκοῖσι. μετὰ τον του Κυρίου λόγον εἴχεσθαι περ των δώρων οὐ παραιτοὐντaι Λανθάνει δε υτούς. ἔτι οὐκ εὐθύς μετὰ τον λόγον ευχονται και ὁτι οὐ σαφῶς γιασμὸν ιτοὐνται a μετaβολην εις τοΚυριακὰ σῶμα ἰλλ' τεροι χρῶνται ὀνόμασι πρὰς τοὐτοφερουσι a τὰ ταὐτ δυναμενοις Ti. δε εὐχή Κελευσον νενεχθῆνa τὰ δῶρ ταὐτ εν χειρι γγέλου εἰς τοὐπερουράνιόν σου θυσιαστήριον. ' Λεγέτωσαν γάρ τέ εστιν aυτό. τ ὰ νενεχθῆναι τὰ δῶρα αὐταί η γὰρ τοπικην μετάθεσιν αὐτοῖς υχονται ὰπ τῆς γης κa τῶν κάτω τόπων εἰς τον οὐρανόν η ξίαν τινὰ και την ὰπὸ τῶν ταπεινοτερων

επι τὰ Γφηλότερα μεταβολήν. Ἀλλ' εις με το πρότερον

τί ὁφελον ταύτης ἡμῖν της εὐχῆς, φ' μῶν ρθῆναι τὰ

ἄγια, α παρ μιν εἶναι καὶ ε ἡμῖν μένειν και εὐχόμεθα-aὶ

πιστεύομεν, ως οὐτο ὁ το εἶναι τονἈριστον μεθ' ημῶν εως τqς συντελείας τολαιῶνος πῶς δε οὐ πιστεύουσιν ει σῶμα Xριστο τοὐτο γιγνώσκουσιν ὁτι και εν ῆμῖν στι και πε-

ρουράνιόν εστι και εν δεξιὰ το Ιατρος κάθ'τaι τρόπον ὁν. οἶδεν αυτός. ΓΙῶς δ' ἄν εἴη περουράνιον το μήπω γενόμενον αυτ το σῶμα οὐ ριστολτο ὐπερουράνιον πῶς

344쪽

δε καὶ νενεχθήσεται εν χειρ αγγελου το περ πασανὰρVην καὶ ξουσίαν καὶ δύναμιν και παν νομα ονομαζόμενον Εἰ δε αξίαν τινα αὐτοῖς εἴχονται καὶ την - τοβελτιον μεταβολην, οὐκ οἷδα εις τινα καταλείψουσιν ἁσε Θειας περβολην. ει γε καὶ αὐτο τ σωμα του Κυρίου ρισ- του αναγινώσκουσι καὶ επὶ το βέλτιον καὶ ἁγιωτερον ξεῖν αὐτα πιστευουσιν. θεν δῆλοι πάντως εἰσίν, αρτον τι καὶ οἶνον, μήπω δεξάμενα τον ἁγιασμόν. ιδμες αυτ ' καὶ διὰ τοὐτο εἴχονται μεν περ αυτῶν ως ετ δεομενων εὐχῆς. εἴχονται δε νενεχθηναι, δε ετι κείμενα κατω καὶ ις τοθυσιαστηριον, ὼς μήπω τεθυμενα ἴνα κε τεθεντα τυθῶσι

δεῖται γαρ αγγέλου χειρός, της δευτέρας ἱεραρχίας της ανθρωπίνης κατα τον μέγαν Διονυσιον, πο της πρώτης ιεραρχία των αγγέλων βοηθουμενων αυτ λευχ ουδενετερόν εστι δυναμεν τοῖς δώροις δε τὴν ει το Κυριακον σῶμα καὶ αἷμα μεταβολήν. οὐ γαρ δὴ τόπον τινὰ περτον οὐρανον ξηρημενον εν ω δε θύειν το θυσιαστήριον

ἐκεῖνο νομιστεον ούτω γαρ υ πολύ διοισόμεθα των ν Ἱεροσολυμοις λεγοντων δε ε τω ρει της Σαμαρείας τον τῶπον εἶναι ὁπου δεῖ Θεὸν προσκυνεiν 'Aλλ' ἐπεὶ κατὰ Ουμακάριον Παῖλον εις Θεός. εἶ καὶ μεσίτ' Θεοὐ καὶ Λυθρώπων 'Ιησοὐς Xριστός. πάντα τὰ μεσιτείαν δυνάμενα τον ἁγιασμον ἡμῖν χοντα μόνος στὶν αὐτὴ ὁ Σωτήρ. Τίνα δετὰ μεσιτείαν συνάγοντα καὶ γιάζειν δυναμενα; ιερευς. ἱερεῖον, θυσιαστήριον. Καὶ γὰρ το θυσιαστήριον ἁγιάζει κατὰ τον Κυρίου λόγον, το θυσιασθῆναι. Io θυσιαστήριον γάρ,' φησι - τοίγιάζον το δῶρον. V Οὐκοὐν επεὶ μόνος υτός εστιν ὁ ἁγιάζων μόνος, εἴη ὁ ἱερεύς καὶ ἱερεῖον κa θυσιa- στήριον καὶἰτι μενα ἱερεύς καὶ ἱερεῖον αυτὸς ἐπεν Υπερ αυτῶν γάρ. φησιν - εγὼ γιάζω μαυτό ' τι δε καὶ θυσιαστήρ ον ό ερώτaτος μαρτυρεῖ Διονυσιος λεγων ε τω περὶ του μύρου λόγω ' ι γάρ εστι το θειότατον μῶν

σις εν ω κατὰ το λόγιον ὰφιερούμενοι καὶ μυστικῶς λο- καυτούμενοι, τὴν προσαγωγὴν χομεν ὐπερκοσμίοις φθαλ-

345쪽

ὰ νενε γηναι ὁ ἱερεύς ' περ εστιν ἁγιασθῆναι, εις αυτ τουπερουράνιον σωμα του Κυρίου μεταβεβληθῆναι, ου τόπονὰμείφαντα καὶ ἁπο της γῆς γενόμενα εις τον Οὐρανόν επεὶ νωμεν αὐτα παρ μῖν οντα τι καὶ μετὰ την εὐχην οὐδενηττον ' πει γαρ το θυσιαστηριον αγιάζει τα τεθεντα αὐτῶ

δῶρα ταὐτόν ἐστιν εἴξασθαι τοῖς δώροις ἁγιασθῆναι και ἐν τω θυσιαστηρίω τεθηναι. ις δὲ ὁ ἁγιασμος ὁ ἄγιάζει το θυσιαστηριον τα τεθεντα αὐτω δῶρα φ αὐτος ὁ ἱερεύς

ηγίασεν εαυτόν τω προσενεχθηναι τω Θεω καὶ τεθῆναι

μει γὰρ ὁ υτός εστι και ερεύς καὶ θυσιαστήριον καὶ ἱερειον, ταὐτόν εστιν ὐπὸ του ιερεως ἱερουργηθηναι καὶ ις το ἱερεῖον κεῖνο μεταβεβληθῆναι και ν τω θυσιαστηρίωεκείνω τω περουρανίω νατεθῆναι Δια τοὐτο ει τι των τριῶν ὰπολαβων εὐξαιο τ πβ ηύξω, το ζητούμενον εχ εις την θυσίαν τελεσας. οἱ μεν γαρ παρ' μῖν ἱερεῖς, ως ἱερεῖον τονἈριστον βλεποντες, τοῖς δώροις εἴχονται την νεκείνω θεσιν, ρήμασι διαφόροις καὶ λόγοις, εν τε το αυτὸ πρὼγμα ευχόμενοι Τούτου χάριν οι παρ' ἡμῖν ἱερεὶ μετατο εἴξασθαι τοῖς δώροις την ει το θεῖον σωμα καὶ ἶμα μεταβολήν, μνησθεντες του περουρανίου θυσιαστηρίου, ου ετ εις υτ ανενεχ φηναι τα δῶρα αλλ ως ήδη νενεω- θεντων κε καὶ προσδεχθεντων εἴχονται καταπεμφθῆναιῆμῖν την χάριν και την δωρεαν του Αγίου Iνεύματος

Εὐξωμεθα γαρ ' φησι, H ε, τῶν γιaσθεντων δώρων ' ιν ἁγιάσθη οὐδαμῶς ' γίασται γαρ ἁλλ' ἶνα άγιαστικὰ ἡμῖν γενωνται, ἶνα ὁ ἁγιάσας αὐτα Θεὸς καὶ μας δι' αὐτῶν ἁγιάση Φανερὸν τοίνυν ἔτι τὸ τιμάζειν τὴν περ τῶν δώρων εὐχὴν μετὰ τον του Κυρίου λόγον οὐδε της τῶν

Λατινων εκκλησίας στὶν ἁπλῶς, αλλ' ενίων ὀλίγων aὶ νεωτερων, οι a τα αλλα αὐτὴν λυμήναντο ' εις οὐδενετερον εὐκαιροῖντες δε λεγειν τι καὶ κούειν καινότερον. Και αὐτα μεν περὶ της εὐχῆς. P. G. l. 426, 28, 29 432, 33, 436, 437.

346쪽

θυσίαν.

σθῆναι. . . l. 440.

Τίνος χάριν ἱερεύς ει τον ἁγιασμον των δώρων, O τον Υἱόν - λὰ τον Iaτερα καλεῖ Ἀλλα τίνος χύριν οὐ τον Υἱον επὶ το γιάσαι τα δῶρα ἱερεύς καλεῖ ἱερέα οντα καὶ ἁγιάζοντα καθdπερ εἴρηται ὰλλα τον Iaτ a 'Iνα μάθης τι το ἄγιάζειν ὁ Σωτηρ. οὐχ ως ἄνθρωπος εχει αλλ' ς εος a διὰ την δύναμιν την θείαν ην κοινην κεκτηται μετὰ του Iατρός. Toὐτο καὶ αὐτος ὁ Κύριος δηλῶσαι βουλόμενος, τεετελει το μυστηριον εις τον οὐρανον βλεπε. a τω Iατρὶανεδείκνυε τον ἄρτον Διὰ τοὐτο a ενια των θαυμάτωνούτω φαίνεται ποιῶν, ε σχηματι της προ τον Θεὸν ευχης, ιν δείξη ς οὐ φύσεως Λνθρωπίνης εστ τα τοιαῖτα, καθ' ην μητερα σχεν επὶ της qς ἁλλα της εαυτοὐ θειότητος καθ' η τον Θεον σχε Iατέρα. P. G. l. 437.

Symeon, Archbisho o Thessalonica. '1429 A. D.

86. . . . ἶτα το μεγιστον πάντων ων εργων του Θεοῖὰνυμνήσας ὁ ἱεράρχης την του μονογενοῖς νανθρώπησιν. και το μεγιστον πάλι εργο της οικονομίας αὐτο τον ὐπερ ημων θάνατον εις την νάμνησιν των μυστηρίων χωρεῖ τε τοὐς ιερούς νακράζει λογους ους εἶπεν αὐτος ιερουργῶν ὁ Σωτηρ Λάβετε φάγετε, τοὐτό εστι το σῶμά μου και I τε ε αὐτο πάντες, τοὐτ εστι το αἷμά μου V και το φεξῆς. Επειτα περ πάντων εὐχαριστη - σας, και περ πάντων τα δῶρα προσάγων την θεῖαν επικαλεῖται ι εαυτον και εις τα προκείμενα δῶρα χάριν του Ινεύματος ' δι η και αὐτα τετελεκὼς σφραγῖδι σταυροδ

347쪽

κa ετακλήσει του Ινευματος, τον ζωντα εὐθύς βλέπει προκείμενον ησουν καὶ Οὐτον αὐτον ληθῶς οντα τον ἄρτον και το ποτήριον. υτοὶ γὰρ αὐτό, ὁ ἄρτος το σῶμα καὶ τούτου υτό, το ἐν τω ποτηρίω αἷμα.

P. G. lv. 732, 33. 88. πάντησις κατὰ των βλασφήμως λεγιντων, πῶς τη εὐχ

πιστεύομεν τελειοῖσθαι τα θεῖα δωρα.

'Aλλ' ενταὼθ των ' ρθῶς φρονουντων τινές. ἐν τῆ επικλησει το ΓΙ νεύματος καὶ τὴν τελειώσει τῶν δώρων οἱονδιaποροὐντες, μὰλλον δε-νθιστύμενοι το i mraραδεδομένοις ὐπό τε οὐ Σωτῆρος καὶ τῶν ποστόλων αὐτοῖ, τι τε καὶ τῶν διαδόχων τούτων θεοφόρων πaτέρων, φιλονεικοῖσι, λέγοντες πῶς ουκίρκούμεθα τοi Κυριακοῖς μόνοις ρήμασιν επὶ τὴ τελειωσε τῶν θείων δώρων Ἀλλα η υχ χ θαρροὐμενημῶν Οὐτοι οὐ την τε πίκλησιν ἁ θετοῖσι τολμηρῶς καὶ βλασφημως οὐ θείου 4 νεύματος καὶ την αὐτολαπαρνοὐν- ται φεῖ in δύναμίν τε κa ενεργειαν ην τοῖς ποστόλοις aὐτος ὁ Σωτηρ a ε ὶγγείλατο δοὐναι, a εδωρήσατο δι'

σαις την αυτο ενθεμένου ν ὐτοῖς δύναμιν, δι' ς a την ἱερουργίαν, καὶ τὰς χειροτονίας δια της επιθέσεως τῶν χειρῶν, κa τα ἁματα καὶ θαυμάσια ξετέλουν. Καὶ aρ

σῶμα του ριστο σου, ' καὶ τα λοιπὰ το δύνασθαι ἔχει μόνον καθ' υτό ἁλλα o μετὰ οὐ Iνεύματος τον ἱερέα ειπεῖν, τουτέστι μετὰ του aρίσματος μετὰ της δυνὰμεως δ Ἱλαδη της ἱεροσυνης Καὶ nyλο εκ τούτου ' εἰ γὰρ μυριάκις εἴποιεν τὰς Δεσποτικὰς φωνὰς a πὰσαν θεῖανεπίκλησιν, εἴτε βασιλεῖς πάντες η σκηται εἴτε πάντες ευλαβεῖς μ' ἱερωσυνην ἔχοντες ελε παντες μου οἱ νολη stor πιστοί, οὐδε πλέον εσται. μη ἱερέως παρόντος, καὶ ουδαμῶς ιερουργημένα σται τα παρ' κείνων προτεθέντα, υδε σῶμα καὶ arua X ριστοὶ ἰστε υκ ἄνθρωπος,

348쪽

308 THE CONSECRATION O THE EUCHARISTὰλλα εος εστιν ὁ διὰ του ἱερεως ἐνεργῶν, τακαλουμενου την χάριν του Πνεύματος, καὶ ὁπερ αν ει πη λιερευς, ἐνεργόν ἐστι , τῆς ἱερωσύνης δυνάμει. A υτ δε εοὐ στι

δύναμις ην ου πὰς κεκτηται πιστός, αλλ' ὁ την χειροτονίαν του ιερεως μόνος δεξάμενος, καὶ πὰσα ευχ αυτοῖ τελειοποιος θεία χάριτι Καὶ is τουτο πιστεύων οὐδἐ εχο μενος ἴτε βάπτισμα αρα, οὐτε μύρων τελετήν, ἴτε ε ροτονίαν ἱερατικῶν τάξεων, ἴτε λύσιν εγκλημάτων, ἴτε μηνσχήματος μοναχου ἱερα εὐχην παραδεχεται, και πίστουουτος γους, καὶ αυτον της μοίρας ξάγει των ' ριστιανῶν. ΓΙάντα γαρ ταυτα δι' εὐχῶν τελεῖται τῶν ἱερατικῶν. D. σπερουν βαπτίζοντες καθα παρελάβομεν, εἰς νομα βαπτίζομεν Ιατρος καὶ ἰου και Αγίου Iνεύματος, τ επικλησε της Τριάδος τον βαπτιγμενον τελειουντες, καίτοι γε οὐδὲ ταύτyτ επικλησε μόν αρκούμεθα, ην παρεδωκεν ὁ Σωτήρ. ἁλλα πρότερον με και σφραγιδι, και εμφυσήματι, καὶαποταγαις, καὶ συνταγαῖς και εὐχαῖς, και χρίσει λαίου ἁγιαζομενου σφραγιδι, και εμφυσηματι, και επικλησε της

ἁγίας Τριάδος, τον βαπτιζόμενον προκαθαίρομεν, καὶ τούδωρ του βαπτίσματος σφραγiδι καὶ πικλησε ΓΙ νεύματος Αγίου καθαγιάζομεν, καὶ το μύρον δε το ἱερὸν ὁμοίως

εὐχ ις τελειοποιουμεν ρχιερατικαῖς, a σφραγῖδι του σταυροῖ, καὶ μετὰ το βάπτισμα τον βαπτισθεντα καὶ χρισθεντα τω μύρω εὐχαῖς τελειουμεν ἱεραις καὶ τοῖς Θεοφανίοις άγιαζόμενα δατα εὐχαῖς ἁγιάζομεν, καὶ τι τακαθ εκάστην άγιαζόμενα, τῶν ἱερεων την ισχύν κεκτημενων απο ου βαπτισθεντο εν δατι, τε το Ινευμα κατῆλθε καὶ τον χειροτονηθεντ αρχιερεα η ἱερεα δεχόμεθα ὰπὸ τῶν ἱερατικῶν εὐχῶν καὶ τῆς του II νεύματος πικλήσεως, ἄπερπλουτουσι την δύναμιν ὰπὸ της εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, ὼς ειρηκαμεν εν τοις ποστόλοις ελθούσης του Ιαρaκλητου δωρεας τε κa χάριτος οἴτω καὶ τὸ γενεσθαι τὸν ἄρτον καὶ τὸ ποτήριον σῶμα καὶ ἶμα ριστοῖ, πὸ τῶν ἱερατικῶν πιστεύομεν σαφῶς νερεῖσθαι εὐχῶν καὶ τελειοῖσθαι Wτου σταυροῖ σφραγῖδι καὶ τ επικλησε του Αγίου ΓIνεύματος,

349쪽

ἄπαξ τουτο παρασχουσῶν δυνασθa διὰ τῶν εὐχῶν ἐνεργεῖν Διδ και προς το πατερα εκδιηγουμενος, κa ἁνυμ- νῶν τα της οικονομίας ὁ ἱερευς, πρῶτον μεν τὰς τουαριστου θείας νακράζει φωνάς, και τι τοῖτο αὐτος παρεδωκε, καιοτι se Διὰ τουτο προσφέρομεν σοι ταυτα b περ πάντων, κατα την αυτοῖ εντολην, λοιπον δεόμεθά σου, συ το Iνευμάσου ξαπόστειλον εἰς με τε και τα προκείμενα δῶρα Καιποίησον ταυτα σῶμα κaι ἶμα αὐτοῖ, ὼς κεῖνος φη, μεταβαλὼν τω Aγίρ σου LIνεύματι. '' a ἐν λεγειν, σφραγίζει ' και τρι σφραγίσας αὐτ το σῶμα και αἷμα πιστεύειεινa ὁ ἱερεύς του ἄρτον καὶ το ποτηριον με και αὐτό εστι

Xριστος ὁ διὰ του ἱερεως νεργῶν ἄμα τω Πατρι α τω Ινεύματι, καὶ αὐτό εστιν ὁ προσφερων καὶ προσφερόμενος, καὶ ἱερουργῶν και ἱερουργούμενος κa προσδεχόμενος, και διαδιδόμενος, ω και ἐν της μεγάλης εἰσόδου τοῖτο λεγομεν ιερωτάτ εὐχy. α ιν σαφεστερον τοῖτο παραδηλώσωμεν, οὐδε σφραγίζει τὰ δῶρα ὁ ἱερεύς, ἐν τω λέγειν,

- Λάβετε, αγετε, ' a D Πιετ εξ υτο πάντες,' διηγούμενος γαρ ως φημεν, ταύτας λεγε προ τον Iaτερα τὰς

φωνάς, ἐπεὶ και μετὰ ταύτa ἁντίτυπα τὰ δῶρα φησὶν μέγα Βασιλειος Ἀλλα μετὰ το προσαγαγών τὰ δῶρα, καὶειπεῖν, H Τὰ σὰ εκ τῶν σῶν ' και πικaλεσασθαι την χάριντο ΓΙ νεύματος, τότε γαρ πιστεύει παρεiναι ταύτην διὰ της

ἱερατικqς εὐχης, ναστὰς σφραγίζει τὰ θεῖα δῶρα καὶ

εἰρηκὼς και ' LIοίθσον τον μεν ἄρτον τοῖτον τίμιον σῶμα τοὐ ριστοῖ σου a σφραγίσας τρίτον δε καὶ μφότερα σφραγίσας, καὶ ἁνειπών, Μεταβaλών τω Iνεύματί σου τὸ Α γω, ' το μην ἐπιλέγει, βεβαιῶν το μυστηριον, καὶ aρρούντως μολογῶν, ως σῶμα και , τὰ προκείμενά εισι τοῖἈριστοῖ, τ αυτοῖ δυνάμει και οὐ Iaτρος και οὐ ΓΙνεύματος και οὐδεν ἁνθρώπινον ἐκεῖσε ἰλλὰ πάντα θεία γίνεται χάριτι. Διὸ καὶ ὁ προσάγων κεχειροτονημένος, καὶ

350쪽

τούτων, τελειται Ουδέν. Θεμελιο μεν υν εστ της ἱερουρ-

για τα του Κυρίου ως φημεν ρηματα ε αρ χης ἐνεργεῖδε διὰ των του ἱερεως εὐχων. στε υκ ἄνθρωπός εστιν ὀενεργῶν, καθ ανθρωπος ὁ ερεύς, ἁλλ' Ἀριστος εν Α γωΓΙνεύματι, διὰ της ἱερωσύνης των ἱερεων Και σπερ παξεφη Θεος, ' Hλαστησάτω τὶ γῆ ' και νεργόν εστι το ρῆμα καὶ ε βλαστάνει η γῆ καὶ Γενηθήτω φως ' καὶ Λεὶ

φαίνει το φως, ἴτω, ποῖτο ποιεῖτε ' εἰπών, - εἰς την μηνὰνάμνησιν, Λε ενεργεῖ διὰ των ιερεων αυτολτο ρῆμα Διοκαι τό, JIοίησον τονἈρτον τοὐτον σῶμα X ριστοῖ, ' ενεργὸν δια των ἱερεων στί, a δια τοὐτο μαλλον λήθεια aὶ ου τύπος σῶμα a αἷμα ριστοῖ τα ἱερουργούμενά εἰσιν οτι αυτός εστιν, ως προείρηται ὁ δια τῶν ἱερεων νεργῶν. Και τοὐτο ἴτω αυτος παρεδωκε γίνεσθaι, το δια τῶν εὐχῶν ἱερουργεῖν. Ελαβε γαρ τον ἄρτον, καὶ εἰς τον πα- νον- νεβλεφε καθὰ γέγραπται, καὶ τω Πατρι εὐχαριστήσας. εκλασε καὶ εδωκε τοῖς μαθηταις, εγων, ' Λάβετε φάγετε. 'καὶ Πιετε, αὐτos.' καὶ τα λοιπὰ μοίως. στε καὶ αὐτος αυτὰ, δια τῶν εὐχῶν ἱερούργησεν ου χρείαν ἔχων εὐχῶν. Θεὸς δε παντοδύναμος. λλ' ἐκ τούτου δεικνύς, τι μία δύναμις τῆς Τριάδος, a εν τω αὐτον αὐτουργεῖν. a τον ΓIατερα συνευδοκούντα εχει, καὶ το I νεῖμα το Aγιον συνεργόν καθὰ a εν αυτο θεία aρκώσει γεγονεν 'Aυτος

μεν γαρ ην μόνος ὁ Μονογενης aρκωθείς, ἁλλὰ καὶ LIaτηρ ευδόκησε κa το ΓΙ νεῖμα δε σaρκώσει συνήργησεν ως a ' προς τὴν παρθενον διδάσκει οὐ ρχαγγέλου φωνή επε καὶ μία ἡ τῆς Τριάδος δύναμις καὶ νέργεια, aι οὐδεν ὁπερ reia σαρκωθεὶς κτετελεκεν εις - καὶ εὐδόκησεν ὁ Ιατήρ, δε τὸ ΓΙ νεῖμα τὸ Α γιον μὴ συνήργησεν. οὐκos ὁ τὰς ἱερατικὰς εὐχὰς θετῶν επι τ τελειωσε τῶν

μυστηρίων ουδ' ἄλλην επι τῶν ἱερῶν πασῶν τελετῶν τελεστικὴν εὐχὴν δεχεται, καὶ ου Κριστιaνὸς ἴτος, πεὶ οὐτε βάπτισμα, ως προειρήκαμεν, ἴτε χρίσμα, ἴτε μετάνοιαν, Ῥύτ χλαιον αγιον, οὐθ' ίμαρτιῶν ἄφεσιν, ε θείαν