장음표시 사용
351쪽
ιερωσυνην η μοναδικὸν σχημα, η ναον γιον, δε τίμιον γάμον η τινα λως ἁγιασμον παραδεχεται. αὐτα γαρ πάντα διὰ των ἱερατικῶν ευχῶν νεργειται 'M τοίνυν μηδόλως εὐχην, τῶ ἱερουργία η προλεγετ η ετ λεγετω, κa διὰ τοὐτο μηδε την χάριν επικαλείσθω του Πνεύματος, ω ὰν μηδε κοινωνίαν εχη ριστοῖ, ομοίως τε μή ε τω βαπτίσματι η ταῖς ψαις τελεταῖς πικαλείσθω την ἁριντου Ι νεύματος, ἴνα μηδαμῶς εχ τῆς Εκκλησίας μυστη- ριον, μηδ' ὁλως εἴη ριστιανος η ριστιανο λεγων εἰναι, καὶ δεχόμενος τας τῶν ἱερεων εὐχάς, καὶ τὰς τελεστικὰς
ἁνθιστάμενοι δε a ὰπ της σφῶν λειτουργίaς ξελεγ- χεσθωσaν Εἴχονται γαρ καὶ αυτοί, τὰ προκείμενα σῶμα γενεσθαι καὶ ω του ριστοῖ, καὶ εὐλογοῖσι τὰ δῶρα καὶ μφυσῶσι παρὰ την θείαν παράδοσιν, ου δερκούμενοι
ταις του Κυρίου μόνον φωναῖς. 'Aλλ' υτοι μεν πάντα καινοτομείτωσαν. Ἐμεῖς δε τηροὐντες τὰς παραδόσεις ας
παρεδωκε καὶ πaτερων, τά τε μυστήρια της φρικτης κ- τελῶμεν κοινωνίας, τ επικλήσει οὐ θείου Iνεύμaτος, - διά τε τῶν οὐ Κυρίου ρημάτων, a τῶν ιερατικῶν ευχῶν, καὶ πάσας τὰς εὐ τελετάς - τ προσευχ TOλιερεως εν θεία επικλησει, κa τ' οὐ στaυροὐ σφρaγιδι- την τελείωσιν πιστεύωμεν εχεσθαι κατὰ την θείαν παράδοσιν Ἀλλατο περὶ τούτου με δερκείτω P. G. lv. 733 736, 737, 740.
Ans er of the Four relates, rebiZond, itylene, Nicaea, and ieis, Gune 1439ΓΙερὶ δε της θείας ἱερουργίας ζητηθη προς τῶν Λατίνω
πῶς τῶν οὐ ριστοῖ ρημάτων λάληθεντων, οὐ, Λάβετε,
352쪽
312 HE CONSECRATION OF THE EUCHARIST
φάγετε, τουτο γαρ ἐστι το σῶμά μου, το περ υμῶν κλω- μενον εἰς φεσιν ἁμaρτιῶν ' ' καὶ του, Πιετ εξ υτοὐπάντες, τοὐτο γάρ ἐστι το αἷμά μου το τῆς καινῆς καὶ αἰωνίου διαθήκης, μυστηριον πιστεως, το περ υμῶν καὶ πολλῶν εκχυνόμενον εις ἄφεσιν μαρτιῶν ' ' καὶ τῶν aγίων δώρων διὰ τουτων τῶν ρημάτων τελειωθεντων Ἱμεῖς μετὰ
ταὐτα ποιεῖτε εὐχην, καὶ λέγετε ' ' Ma ποίησον τον μεν ἄρτον τοὐτον τίμιον σῶμα οὐ ριστο σου το δε ε τω
ποτηρίω τούτω τίμιον αἷμα οὐ ριστοῖ σου, μεταβαλὼν τω Iνεύματί σου τω γλ. '' Ελύθη καὶ τοῖτο ούτως ημεῖς εἴπομεν, τι ὁμολογοῖμεν διὰ τῶν ρημάτων τούτων τελειοῖσθαι τον θεῖον ἄρτον, a γίνεσθαι σῶμα ριστοῖ αλλ' ἴστερον καθὼς καὶ αὐτοὶ λεγετε ' Κελευσον προσενεχ φηναι τα δῶρα αὐτα διὰ χειρος 4γίου ἁγγελου εἰς τοὐπερουράνιόν σου θυσιαστηριον, ' ἴτω καὶ μεῖς εὐχόμεθα, λεγοντες Κατελθεῖν το I νεῖμα τὸ Α γιον φ' μας καὶ
ποίησον εν μῆν τον ἄρτον τοὐτον τίμιον σῶμα τοῖαριστοὐσου, καὶ το ε τω ποτηρίω τούτω τίμιον αἷμα οὐ ριστου σου, a μεταβαλεῖν αὐτὰ τω Iνεύματι αυτο τω Ἀγίω δεστε γενεσθαι τοι μεταλαμβάνουσιν εἰς νίψιν φυχνὶς, εις ἄφεσιν μαρτιῶν ' μη γενωνται ει κρῖμα δε εἰς κατάκριμα ημῶν ' Mansi, XXXI A cois 1004, 1005.
Το τῶν μυστηρίων ὁμολογοῖμεν τι τελειοῖνται διὰ τῶν Κυριακῶν ψωνῶν, χι ab ἴστερον Τμεῖς επικαλούμεθα ' Γινεσθω σῶμα καὶ αἶμα ζριστοδ.
σῶμα το Κυρίου φείλειν τελειν, καστον δηλονότι κατὰ την της δίας εκκλησίας, εἴτε δυτικῆς, εἴτε νaτολικῆς, συνήθειαν. Mansi, XXXI A, Ol. 1029.
353쪽
Μετὰ ταυτα ζητουσιν οἱ Λατῖνοι φ' μῶν ζητήματα
Si putarem aliquam contrarietatem inter ea quae die taSunt per magi Strum, Reerem longum Sermonem. Num necesSe S in contradietionibu aut confirmare aut confutare. Sed quoniam puto, nos adjutorio Dei SSe eoncordeS, Per tria, quae dieam breviter me X pedio. Et primo die ex tempore. O miSSale, UO timUr, os traditum a Basilio et beato ChrySOStomo utebamur autem ante tempus Selii Smatis, nec aliqua laeta est mutatio Tamen occidentalis delesia nunquam de hoc verbum iecit videlidet eum tuerimus concorde et ad eundem finem tendenteS, Secundum rem die imus idem. Et dido quod redimus, id quod confieit VSterium, eSSesermonem Domini, et redimUS, Domini eum Vocem SSeesseetricem divinorum munerum; et illa VOX Semper replicatur a Sacerdote, et Suseipit Sacerdos, quod vox illa replienta aptetur et Sit eadem vox eum voce Domini. Et ut ita aptetur, invoeatur Spiritus Sane tu et Supplieat SacerdoS, ut per virtutem Spiritu Sanet eone sedatur gratia, ut vox repetita me intur ita effectiva, ut verbum Dei tuit. Et ita redimus, eonsummativam fieri per illam orationem sacerdotis. Et probo, quod Dominicae Voces habent operationena, ut eminu, quin Sine emine non potest effiei fruetus ita in hae Dominie Voee. Tamen ubi adit Semen eget aliis instrumentiS, Ut SacerdotiS,
354쪽
3l4 THU CONSECRATION GF THE EUCHARISTaltaris et orationum. Unde redimus, per hoc nos vo
Quod autem addatur in definitione, dixit paternitas
veStrn, quod Si neeeSSe propter diSeordiam. Et di eo quod esset si haec dimoultus esset contraria sed non est mota, ut fuerint disputationeS, et ideo, eum non uerit controVersia, non debet de luet in dubium. D illa particula, in qua conSideruntUr quatuor deonioetionem ne ramenti no idem SentimuS, quod voS quod requiritur panis tritiei et Vinum de vite et adserdos et principaliter per verba Dominie n. Et quoniam in omnibus hi sumus one ordoS, Vos dicitiS, quod debet poni propter deelarationem rudium Rude ita elare tenuerunt et ita tenebunt unde non Si nee OSSurium lio poni in diffinitione. Nam multae quaestione Sunt in baptismate si de omnibu vellemus providore tempus non Sum-ceret. Cum autem di Xerim e me, Supplico Sanctissimum dominum nostrum et reverendo PatreS, Ut non Xigantuliam definitionem. ManSi XXX B, Ol. 1686 1687. Vera Historia Unionis non Vera inter Graecos et Latinos: si vo Concilii Florentini ExactisSima Narratio, iraeue scripta per SylVeStrum guropulum. . . . Transtulit in Sermonem Latinum, Notasque ad Calusem Libri adj00it . . . Robertii Creyghton, S. Th. Oetor, et S. Burianae Deoanus Haga0-Comitis 1660. E ω περὶ τῆς τελειώσεως των θείων μυστηρίων.
Clin P. I. . . . To δε περὶ του νζύμω a 4ζύμω ναεκάστη δηλαδη των νατολικῶν καὶ δυτικῶν ἐκκλησιων κατα την ἰδίαν συνηθειαν ἡ με ἱερουργ το ἄζυμον η δε
Εἶτα ζητησαν διορθῶσαι μας καὶ ργησαι την επι Πτελειώσει τῆς ναιμακτου θυσίας τριτην εὐλογίαν και - κλησιν του Aγίου νεύματος την γενομενην παρὰ του ἱερ- Εφασκον γαρ τι αἱ Δεσποτικa φωναὶ ἁγιάζουσι
355쪽
Εφη δε προ τοῖτο ὁ Ουλιανός, Δύναται Ἀγέα Βασιλεία σου μεθ' ορκου διαβεβαιῶσαι, τι τὰ βιβλία περ ρίζεις, ολως ξεδόθησαν την ρχ ην παρὰ των ἁγίων κείνων
καθως εὐρίσκοντο νῖν, και οὐδ' ἔλως μετεποιήθησαν εν τούτοις χρόνοις Εἰ δε τοὐτο ου γενήσετο, πῶς μεῖς τοις βιβλίοις πιστευσομεν οὐ κa εις τοῖτο raράτασις μερων ἐγενετο διεμηνύ- σατ ο πάτra κa ἐγενετ συνελευσις τοῖ aσιλεως καὶ ἡμῶν εις τον πάπαν μόνου οὐ 'Εφεσου πόντος. Kaὶ λόγοι πολλοὶ περὶ του δε κεκίνηνται οὐ ζητήμaτος τῶν μεν Λατίνων γωνιζομενων παντὶ τρόπω συστῆσαι νεχουσι δόξαν περὶ τούτου, κaὶ aTaστῆσαι a τους μετρο
ἁντιλεγόντων μεν εὐμνους. κατά τι δε καὶ συμφωνούντων. Εφασκον γὰρ μετὰ τῶν αλλων και τοῖτο 'Oτι καθάπερτο θεiον κεῖνο πρόσταγμα aetra παρὰ το Θεοῖ εἰρημενον.
356쪽
καρποφορεῖν, χρεία δε ομως καὶ ἐνεργείας γεωργικῆς, Ῥῶμεν γὰρ αὐτην πλεῖστα συνεργουσαν uor πρὸς καρποφορὰν ουτ και επὶ τῆς ἱερας aυτης θυσίας φαμὲν τιτα με ἐκεῖνα ρήματα ει ὰ τα ἁγιάζοντα ταύτην, συμβάλλοντο δε πρὸς αὐτο και αἱ εὐχαί, καὶ αἱ ἐπικλήσεις του ἱερεως πρὸς την τελείωσιν, σπερ ἡ πιμελεια του γεωργου πρὸς την φορὰν τῆς γῆς. V αὐτα εἰπόντων Οὐθ' οἱ μετέροιπάντες δερκέσθησαν, πρὸς το σκοπον φορῶντες των ἐν ταῖς εὐει λειτουργίαις γεγραμμένων, ουτε πολλω μαλλον οἱ Λατῖνοι προς την δίαν ἁφορῶντες πρόληψιν. Δι καιου συνεφώνησαν. p. 277, 278 279. Ibid.
X. Chap. VIII. . . . Ωρισεν ὁ Βασιλεύς - Οτι ὁ
Νικαίας ἐστὶν ἁνατεθειμενος ιν ειπη λόγους τινας προς το πάπαν - δεκουσεσθε και Γμεις κεῖσε Ἀπήλθομεν υν- ειδότος τινὸς των σταλέντων τι ὁ Νικαὶ ἐρεῖ. Και ευρομεν τον πάπαν καθήμενον μετὰ των καρδηναλίων, και πάσης τῆς περὶ αὐτον συνόδου ' καθίσαμεν δε και μεις ΚαιἈρξαμενου του Νικαια λεγειν εὐθύς εἶπεν ὁ Ιουλιανός Iρωτονοτάριε σκρίβα. ' 'E κάθισεν ουν ὁ πρωτο νοτάριος, καὶ ετεροι γραμματικοί, και ἔγραφον πιμελῶς ὁσα ἐπεν ὁ Γικαίας ' ς a laxea τινὰ προοιμιασάμενος ει το περ της τελειώσεως της ἱερας aι μυστικης θυσίας τον λόγον κατεληξε εἰπών, - Οπερ δοξάζει ἁγία Pωμαικὴ εκκλησία περ της τελειώσεως τῶν θείων δώρων τουτο δοξάζομεν κa ημεi ' τι, θεῖαι και Δεσποτικαὶ φωνα εἰσιν αἱ ἁγιάζουσαι και τελειουσαι τὰ θειαδωρα, γουν τό, Λάβετε φὰ γετε τουτ εστι το σῶμά μου και τό, mi ετ εξ αυτο πάντες, τοὐτό εστι το αἷμά μου. Και συμφωνουμεν και κατὰ τοὐτοὰμi ου γὰρ δοξάζομεν
ἄλλο παρο μεῖς λεγετε και δοξάζετε. Συμβάλλεσθαι δεφάμεν και τον ιερεα προς αὐτα ς τον γεωργὸν προς τὴν επιμελειαν των ε της γῆς φυομενων. ο δε παν εις τὰς Δεσποτικὰς κείνας φωνὰς νάγωμεν, και σμεν και εις τοὐτο σύμφωνοι ἰμῖν. ' P. 293.
357쪽
Oτι οὐ μόνον ὰπ τῆς Φωνη των Δεσποτικῶν ρημάτων ἁγιάζονται ταθεῖ δωρα, αλλ' ἐκ της μετὰ ταυτα ευχης καὶ εὐλογίας του ἱερέως δυνάμει τοὐ 'Aγίου ΙΙνεύματος.
Ἐμεις εκ των ἱερων ποστόλων καὶ των διαδεξαμενωναυτούς διδασκάλων της Ἐκκλησίας, την της μυστικῆς λειτουργίας εκθεσιν raρειληφότες, παρ οὐδενὶ τούτων εὐρομεν ὐπ' υτῶν των δεσποτικῶν ρημάτων και μόνον ἁγιάζεσθαι a τελειοὐσθa το της εὐχαριστίας δωρον, καὶ προς αυτ το Δεσποτικον σῶμα καὶ αἷμα μεταποιεiσθαι ὰλλὰ προλεγόμενα με διηγηματικῶς τα ρηματα παρὰπασι συμφώνως μας τε αναφέροντα τα προς την μνήμηντο τότε πραχθέντος καὶ δύναμιν σπερ ἐνιεντα τοῖς προκειμενοις ει την μεταβολήν ' επιγινομενην δε μετα αὐτατην εὐχήν τε καὶ εὐλογίαν του ιερέως ἐνεργεία μεταποιεῖν ήδη τα δῶρα προ αυτ πρωτότυπον κεῖνο σωμα καὶ ἶματ Δεσποτικόν. αὐτ δὲ καὶ αἱ ἐκθεσεις αὐτa μaρτυροῖσι, σύμφωνοι raρ' μῖν εὐρισκόμεναι, καὶ ὁ λόγος επὶ ταύτaις ποδοθήσεται. . . . Oύτω ἐν παντες ἴτοι συμφώνως προλεγουσι μεν τα Δεσποτικὰ ρήματα κa δύαυτῶν εἰς νάμνησιν μὰς ἄγουσι οὐ τότε πρα χθεντος, κaὶ την si γιαστικὴν δύναμιν ἐνιῶσι τελουμενοις ' πεύχονται ἴστερον καὶ την του Aγίου ΓΙ νεύματος πικαλοῖνται χύριν, οστ αυτὴν ἐλθοῖσαν τα εἰρημένα τότε τοῖς νυν ἐφαρμόσαι καὶ τα προκείμενα τελειῶσαι, καὶ πρὸς το Δεσποτικὸν σῶμα καὶ ἶμα μεταποιῆσa ' αὐτη γαρ a ἐν τῆ μήτρα της πaρθενου την θεοφόρον κείνην συνεστήσατο σάρκα, κατὰ το εἰρημενον πρὸς υτὴν πο ου γγέλου In νεῖμα Aγιον πελεύσετa επὶ σέ, καὶ δύναμις Υψίστου πισκιάσει σοι. ' Διὰ τοῖτο a ὁ μεγας Ha σίλειος, μετὰ το εἰπεῖν
τὰ Δεσποτικὰ ρήματα διηγηματικῶς ς raρ αυτο εἰρη-
Tho quotations rom the Liturgio os . ameS, S. BaSit S. Chrysostona, and rom tho Liturg in the Eighth Book of the Apostoli Constitutions aro omitte here for the ak of brevity. SeenhOVO Dp. 253, 273, 287, 289.
358쪽
μενα ἐπὶ του γίου σώματος καὶ ιματος, αντίτυπα--εῖ τὰ προκείμενα, δῆλον ως μήπω τετελεσμεν δια τα
ρημάτων κείνων, ἁ λ ετ τυπον τινὰ καὶ εἰκόνα φεροντα. Καὶ ουτως εὐθυς φεξῆς το Iνευμα τὸ Α γιον ἐλθειν πεύχεται. καὶ ἁναδεῖξαι τον μεν ἄρτον αυτ το τίμιον σωμα τοδε ποτηριον αὐτο το τίμιον αἷμα. Και τοὐτό γε λίαν
εἰκότως ' καθάπερ γὰρ επὶ της πρώτης κείνης δημιουργίας ελαβε με - γη την του βλαστάνειν τα εξ αυτῆς δύναμιν διὰ του θείου προστάγματος, και το πρόσταγμα κεῖνο, καθά φησιν αυτὸς διδάσκαλος, ναπομεῖναν γη, τηντο βλαστάνειν αὐτ διηνεκῶς aρεχεται δύνa μιν ' χρεία δε μως καὶ μετερας πιμελείας. καὶ γεωργικῶν χειρῶν εἰς το τελεσιουργεi τα φυόμενα ' τον αὐτον τρόπον καὶ λόγος ουτος απαξ ρηθεὶς ὐπο ου Σωτῆρος ὼς καὶ ὁ θεῖός φησι ρυσόστομος. διὰ παντος νεργεῖ συνεργεῖ δε μως
καὶ της θεὶς ἱερωσύνης δύνaμις δια της ευχῆς καὶ τῆς
εὐλογίας εἰς την τῶν προκειμενων τελείωσιν αὐτη γαρ aὶ το του a πτίσματος δωρ ν πλῶς εκ του φαινομενου πύσης ἁμαρτίας καθaρτικον περγάζεται, του θείου Iνεύματος θεωρήτως συντρεχοντος ' αὐτη καὶ το χρίσμα του μύρου a τους ερεῖς αυτούς καὶ τἄλλα πάντα τῆς 'Eκκλησίας μυστήρια τελεσιουργεῖ δια τῆς του Ιαναγίου Iνεύματος χάριτος Ου τοίνυν se μετερα εὐχ θαρροὐντες οὐδε τῶν ρημάτων κείνων δυναμίαν καταγινώσκοντες επευχόμεθα τοι προκειμενοις a οἴτως αυτ τελειοὐσθaι πιστεύομεν Ἀλλὰ καὶ τὰ ρήματα την οἰκείαν σώζειν ὁμολογοῖμεν ἰσχύν. καὶ την τῆς θείας ἱερωσύνης πιδείκνυμεν δύναμιν, τελειωτικὴν οὐσa παντος μυστηρίου επικλήσει του δι αυτῆς νεργοῖντο Ἀγίου Iνεύματος ' ἴτω γαρ κaὶ
περ αυτο τούτου τοιάδε φησίν ' - 'Eστηκεν . . . πεπυ
359쪽
ὰληθῶς δεξω δισταγμόν τινα σχοίης διὰ τῆς ἱερατικῆς
κa τον γιγνόμενον - αὐτοῖς ποδίδομεν λόγον - τι δε το Κυρίου περὶ τῶν μυστηρίων λόγος εν εἴδει διηγήσεως λεγόμενος προς ἁγιασμον δώρων αρκεῖ Ουδεις' οἴτε τῶν ὰποστόλων, ἴτε τῶν διδασκάλων εἰπὼν φαίνεται. Αλλ' οτι με απαξ π' κείνου ρηθῆναι καθάπερ ὁ δημιουργικὸς λόγος εὶ ἐνεργει τοὐτο φησιν ὁ την γλῶτταν χρυσοῖς Ἱωάννης. οτι δε νον πο οὐ Ῥεως λεγόμενος δια τοὐπ' υτολλεγεσθαι Οὐτο δύναται Οὐδaμόθεν εστι μαθεῖν επεὶ οὐδ' αὐτος ὁ δημιουργικὸς λόγος νεργεῖ οτι φ' κάστωτῶν γενομενων ὐπό τινος δενθρώπου λέγετa ' λλ οτι εστὶν
σιν νεργεῖν τον Δεσποτικον λόγον ὁπο οὐ τυχόντος άπλῶς λεγόμενος, οὐδ' νε θυσιαστηρίου. ι τοίνυν ἱερεως δεικαὶ θυσιαστηρίου και τῶν aλλων ἴσα προς Οὐτο συντείνει. δια τί μ' a ευχῶν δεήσεως. εὐλογίας και τῆς δι' υτῆς επιφοιτήσεως οὐ 'Aγίου ΓΙ νεύματος. τις πάντα τελειοῖτα μυστήρια Ιρος τούτους ὁ ἱερὸς Διονύσιος πιμαρτυρήσων παρίτω τοῖς παρ' μῶν τελουμενοι ' ν γαρ τλθεωρίατο τῆς συνάξεως μυστηρίου, Ρ Τὰ ἱεράς, φησι θεουργίας
360쪽
320 THE CONSECRATION O THE EUCHARISTό ἱεράρχνης μνησας, ἐπὶ την ἱερουργίαν ρχ εται ' καὶ πρώτερον μεν περ ταύτης απολογεῖται καὶ ἁναβοα αυχιπας, Τοῖτο ποιεῖτε εις την ἐμην νάμνησιν ' ἰτα τῆς θεομιμη- του ταυτης ἱερουργίας ἄξιος αἰτεῖ γενέσθαι, καὶ τ προς Xριστον φομοιώσει τα θεῖα πανάγνως τελεσαι και δια- δουναι, καὶ τοὐς μεθέξοντας ἱεροπρεπῶς μετασχειν Εἰθ' ουτως ἱερουργεῖ τα θειότατα, καὶ ὐπ φιν αγει τα ὐμνημενα διὰ των ἱερως προκείμενων ' τον γαρ εγκεκαλυμμενον καιὰδιαίρετον ἄρτον νακαλυηπιας ει πολλὰ διελών, καὶ τοένιαῖον του ποτηρίου πασι καταμερισας, συμβολικῶς τηνενότητα πληθυνε καὶ διανεμε ' Visa με ολίγα ' - Μετα-σχων δε και μεταδούς ὁ ἱεράρχης, εἰς εὐχαριστίαν ιεραν καταλήγει 'Ταὐτ συνορὰν ξεστι τω βουλομενω παντί, τίσι εστὶ συμφωνα, τοῖς raρ' ημῶν τελουμενοις, τοῖς παρα Λατώνων. Hμεις μεν γαρ ἁκολουθοῖντες τοι ἱεροῖς ποστόλοις καὶ διδασκάλοις κατα τὰς π αυτῶν παρa δεδομενας κ-
θεσεις καὶ τούτω δ' τω ἱεροφάντορι τα ἱερὰς θεουργίας
υμνοῖμεν, τουτεστιν, ὼς αὐτός φησι, την δι' μὰς νανθρωπησιν του Θεοῖ τον περ ημῶν αὐτο θάνατον, την θεογενεσὶν τῶν βαπτιζομενων την θείαν ιοθεσίαν την διατῆς φυλακῆς τῶν εντολῶν θεωσιν ' ειθ' ἴτω επὶ την ἱερουργίαν ερχόμενοι πρότερον μεν περ ταύτης ὰπολογου- μεθα, καὶ ναβοῶμεν αυτὰ, τα Δεσποτικὰ ρήματα, α τότε εἶπε καὶ επιλεγομεν, ὁτι αὐτος προσεταξε Toὐτο ποιεῖτε εις την μὴν νάμνησιν ' V ιτα της θεομιμήτου aύτης ἱερουργίας ἄξιοι αἰτήσαντες γενεσθαι, καθὰ περιεχουσιν
αἱ ἐκθεσεις ἱερουργοῖμεν τα θειότατα διὰ της εὐχῆς καὶ
εὐλογίας καὶ της του θείου Ινεύματος πιφοιτήσεως ' καὶ το εγκεκαλυμμενον τεως καὶ διαίρετον ἄρτον νακαλύψαντες ει πολλὰ διαιροῖμεν, καὶ το ενιaio του ποτηρίου πασι καταμερίζομεν. δε raρὰ Λατίνοις ἱερεύς μεμνηταιμεν καὶ αὐτος διηγηματικῶς τῶν Δεσποτικῶν ρημάτων, ὁτι αὐτος προσεταξε, ' ' Λάβετε, aγετε, ' καὶ IIίετε πάντες,' '