장음표시 사용
331쪽
Et hic ait Aeesepit panem et benedixit. Et benedicero ' est Spiritum Sanctum introducere. Qui ad Mariam missus ineffabilem in ea periecit incarnationem et cum Verbo divino univit carnem, quae X Virgine fuit, is pariter panis eum Filio Dei uniti laetet miraculum.
Tune didit SaeerdoS Adoramu et precamur et rogamu te, Domine, mitte Super no et oblata haec dona coaeternum tuum et consubstantialem arietum Spiritum, ' Adoramus et precamur et rogamu te, Domine. 'Quar didit: ter V oc sibi vult rogamus adoranteSet preeamur te, qui creator e et Pater, qui ab aeterno benignus et beneficia et miSerieor erga genu humanum fuisti, qui non Solum creatura ad neceSSitute nOStraS stabilisti, sed etiam uni eum tuum et diluetum Filium dodisti nobis ut redemtorem et vicarium. Et hunc eundem in altari ponis ipsoque nos ibaS. Quare infinitae beneficontiae tua confidentes, ut Spiritum Sanctum Super no ac Super nerificium mittaS, precumiar, Ut nos quoque Spiritu Sanctus Sanctificet.
qui pani isti ense lidat set vere eum iaciat corpuS Domini nostri et redemtoris sesus Christi et alidi isti benedieat et ver eum saeta Sanguinem Domini nostri et redemtori Jesu Christi, Incarnatu enim eS redemtori Maria virgine Spiritus Sanetus a Patre missu Sumsit carnem e utero Mariae et is ruit univit luo eum orbo divino, quod ab ipsa genitum ut Filius Simul ac Deus manifestatum est. Idem in edelesia et in Sancto altari facit Spiritus SanetuS. Sumtum panem eum Filio Dei unit item et ulidem, ac fit corpus et anguis Christi veraciter. Idem hoc videmus credimuSque fieri, quia infallibile est verbum Christi, qui,
332쪽
quod ipse primus edit, id usque ad adventum Suum in sui memoriam fieri iussit - identes autem Spiritum
Sanctum coneternum et onSubStantialem, profitemur Semper apud Patrem et cum Patre ipsum fuisse. - leui Pater erat et Si et Semper St, neque Ullum temPUS quo non uerit, XStitit, ita Spiritus Sanctu Semper cum Patre et eum Filio et erat et Si ueternu utque consubstantialis. Qui etiam egregium tale miraeulum iecit merum panem et vinum in incorruptibilitatem corpori ac Sanguini Dei transmutans. ut sit indoedentibus cliberationi eondemnatione, eXPiationi, pestentorum remiSSioni. In fido, ut Spiritus Sanctus Super Sanctum aerifilium descendat, reenti Secundum dominieum Verbum profitemur vivifican corpUS ac Sanguinem, et mente haud dubitante incipimus orare. Mente Scimia non dubitantes neque neSitante Super Sacrum altare esse Filium Dei mortem Suam Uae pro nobi evenit, perficientem testibus nobis. Ab hoc enim tempore idem, quod in cruce et insepulcro fuit, OrPUS St.
Samonas of Gaga. i. c. 1056 A. D.
Τίθησι γαρ ἐπὶ την αγίαν τράπεζαν ὁ ἱερεύς τον αρτον
ὁμοιως καὶ τον οἶνον, καὶ δεομενου πικλήσει ἁγία, το Ινευμα το Aγιον κάτεισι κά επιφοιτα τοῖς προκειμένοις κa τω πυρὶ της αυτοὐ θεό ντος εἰς σῶμα και αἷμα Λ ριστουτον ἄρτον καὶ τον οἶνον μεταβάλλει . . . Δεεται τοl νυν
ἱστάμενος πρέσβυς, ἴνα μ' κώλυμα γένητα της του Παναγίου Iνεύματος πελεύσεως, αλλὰ καταπεμφη και αυθις το πανταχοῖ,aρον θεῖον καὶ τελεταρχικον καὶ ἄγιαστικον
ΙΠνευμα, P ου τα πάντα τά τε ν ουρα νω, τά τε ἐπὶ γῆς λεγόμενα αγια, τῆ μετοχλτης ἁγιαστικῆς αυτο χάριτος
333쪽
ιγιάζεται, εις το τελεσιουργῆσαι τον προκείμενον εις θυσίαν ρτον και ποτήριον, καὶ ποιῆσαι αὐτά, αὐτοεκεῖνο το Κυριακον σῶμα καὶ αἷμα του ριστο s. P. G. XX. 824, 825.
ποῖτο εστι το σῶμά μου ' δεικνυει τι αὐτο τ σῶμα του Κυρίου στὶν ό ρτος ὁ γιαζόμενος ἐν τω θυσιαστηρίω καὶ οὐχ αντίτυπον. οὐ γαρ ι τε, οὐτ ἔστιν ἀντίτυπον ' ἁλλα, Ioὐτ εστι το σῶμά μου ' V ρρήτωγαρ ἐνεργεία μεταποιεῖται, καν φαίνηται μῖν ἄρτος.
ματος, εἰς σάρκα του Κυρίου. P. G. xxiii. 1308. In 1 Cor. iv. 16 Eὰν εὐλογησης τω πνεύματι, ' τουτεστι, τω πνευμα τι κω χαρισματι δια τ0ς γλωσσης, ό ναπληρῶν τον τόπον του διώτου, ' τουτεστι, ὁ λαικός, πῶς ἐρει το Ἀμην επὶ non εὐχὴ ' οὐ γαρ εἰπόντος το εις τους αιῶνας τῶν αἰώνων. Ἀσαφῶς και ἐν γλώσση, οὐκ ηκουσεν ἄστε ἴτε φελειται. P. G. CXXiv. 741.
Euthymius igadenus, o Zigabenus c. 1118 A. D.
Καὶ νυν ἐρωτας πῶς ὁ ἄρτος γίνεται σῶμα ζζριστου,
334쪽
294 THE CONSECRATION OF THE EUCHARIST καὶ ὁ οἶνος καὶ δωρ, αἶμα ζριστοὶ Λε γω σοι κἀγω ΓΙνευμα Aγιον ἐπιφοιτα, καὶ αὐτα ποιεῖ τα περ λόγον
Abstracti Expositio of the Lituro Postea profert illa verba, quae Dominus noster in coenaculo dixit, cum Sacramentum periecit ut per haec ostendat, PSum etiam Unc SSe, qui Specie haSee super Altare impositas voluntate Patris et operatione Spiritus per Sacerdotem, qui cruce format et Vert, Profert, conSecrat non enim qui ministrat, Sed qui Super Sacramenta invocatur, OnSeerationem effieit.
Saeerdos inelinatus diei invocationem Spiritus Sancti. Miserere mei Deus Pater, etc. Hoc loco de Spiritus Sanet invocation inquirendum, cur hic Spiritus Sanctus Super panem et vinum OSCendit . . . . Ut illabens, Iaciat panem te idost, ut ille Spiritus Sanctus illabatur, quem rogavi Patrem, Ut mitteret. Populus dicit, Amen idest fiat, ut dixisti. Postquam autem Sacerdos Spiritum Sanctum inclinatus invocavit, erigit e, inquiens Ut illabens te et tunc Hostiam cruce Signat, ter quoque calicem ut Significet, ipsum Deum Verbum e Patris voluntate descendere, et illabi in mysteria, eaque per Spiritum Sanctum perficere panem quidem, ut Sit CorpuS; miStum vero, quod in calice St, ut Sanguinem faciat.
Germanus I. o Constantinople o. 40 A. D.
335쪽
φησί, ποιεῖτε εις την ἐμην ἀνάμνησιν. V υκ αν κελευσε τουτο ποιεῖν, εἰ, δυναμιν ενθῆναι με λεν, στεδύνασθαι τοὐτο ποιεῖν Καὶ τίς ἡ δυνaμιω; το Ινευματο Λγιον. . . . οὐτο δια τῆς χειρος των Ῥέων και τῆς
γλώττης α μυστήρια τελε σιουργει. . . .
Εἶτα πάλιν ερεύς παγγέλλει τω Θεω καὶ Ιατρι τα τῆς ριστολενανθρωπήσεως μυστήρια, την ἐξ ἁγίας παρθένου και θεοτόκου νεκφραστον γεννησιν, TV αναστρο φὴν καὶ ἐμπώλίτευσιν την ἐν τω κόσμω, τον σταυρόν, τον θάνατον, την ἐν τω αδ αυτοὐ κατάβασιν, την των δεσμιων δ αυτο ελευθερίαν, την κ νεκρῶν τριήμερον καὶ ἁγίανανάστασιν, την ἐν τοις οὐρανοῖς νάληψνι την ἐκ δεξιῶν τοὐ eoi και IIατρος καθέδραν τ' δευτέραν καὶ μέλλου-σa αυτολενδοξον παρουσίαν πάλιν, την προς μας . . . . Καὶ παρακαλεῖ πάλιν τελειῶσαι το μυστήριον os Υἱοῖ αυτοῖ καὶ γεννηθῆναι, τοι μεταποιηθῆναι αὐτον τον ἄρτον και τον ινον εις σῶμα καὶ αἶμα οὐ ριστοῖ και
Οθεν καὶ το Aγιον I νεῖμα ν εὐδοκία os Ιατρος, καὶ βουλήσει το Υἱos, ορύτως παρόν, ποδεικνύει τηνθείαν ἐνεργίαν, καὶ τ χειρὶ τοῖ ἱερέως ἐπισφραγίζει, καιμετaβάλλει καὶ τελεοι τα προκείμενα για δῶρα, εἰς σῶμα καὶ αἶμα Οὐ Κυρίου μῶν Ιησοὐ ριστοῖ.
336쪽
296 TH CONSECRATION OF THE EUCHARISTManuel, Great Rhetor of the reat Chureliis Constantinoplo
του θείου καὶ Δεσποτικο δηλαδ' σώματος, τι μόνα ταρήματα του Κυρίου, δε βετε φάγετε, καὶ πίετε, ' μεταβάλλουσι καὶ τ λειουσιν αὐτά, ου μην καὶ αἱ θεῖα των ἁγίων εὐχαὶ καὶ ἱεραὶ επφδαί. 4μεῖς δε αὐτα τα θεῖα καὶ Δεσποτικα ρήματα προς τελείωσίν aμεν αυτῶν, καὶ ἡ της ἱερωσύνης δύναμις δια τῶν θείων εὐχῶν κa επωδῶν του ἱεροῖ τυχον ρισοστόμου του μεγάλου Βασιλείου. Το γαρ θεῖον qς ἱερωσύνης χάρισμα διὰ τοὐτο πο ου ριστοῖ δεδοται τοῖς δεποστολο/ς, καὶ ἐξ κεινων αλληλο- διαδόχως, καὶ προς μῶν ιερεῖς εἰς το τελει οὐ κατὰ ταθεῖα δῶρα, δια Η επικλήσεως καὶ επιφοιτήσεως του Ιαναγίου II νεύματος Οἴτως ἡμεῖς περὶ τούτων φρονοὐ- μεν καὶ λεγομεν ὀρθοδόξως καὶ ποστολικοπατροπαραδότως. P. G. Xl. 481.
Nicholas Cabasilas of hessalonica. '13I A. D.
ἴτω δε κάλλιστα καὶ ἱερώτατα διατεθεντα, τι λοιπον, προς εὐYαριστίαν τραπῆναι του χ ορηγοῖ τῶν γαθῶν ἁπάντων Θεοὐ aλλως τε τον πρῶτον ερεα μιμούμενος εὐχαριστοὐντα τω Θεῶ καὶ Jατρί, προ του παραδοὐναι τομυστήριον της κοινωνίας, καὶ αὐτος προ της τελεστικῆς εὐχγὶς καθ' ῆν ἱερουργεῖ αἰγια, την εὐχαριστιαν ταυτην ποιεῖται πρίς τον Θεον καὶ Ιατερα του Κι4 tb ημῶν 'Iησo Xριστου ' Εὐχαριστήσωμεν τω , υρέω καὶ πάντων συνθεμενων καὶ Aξιον καὶ δίκαιον ' ἀνειπόντων αὐτος φ εαυτο την εὐχαριστίαν ναφερει τω Θεω ' καιδοξολογήσας αὐτον καὶ μετὰ ἀγγελων μνησας και χαριτας μολο iσa τῶν γαθῶν πάντων τῶν ξ ιῶνος ἡμῖνπαρ αυτοῖ γενομενων. Ἀαι τελευταῖον αυτῆς της αρρήτου
337쪽
καὶ περ λόγον μων νεκα του Σωτῆρος οἰκονομίας μνησθείς, εἶτα ἱερουργει τα τίμια δῶρα, καὶ ἡ θυσία πῶσα τελειται Καὶ τίνα τρόπον o φρικτον κειν διηγησάμενος δειπνον και πως αὐτο παρέδωκε προ του πάθους τοῖς γίοιμ αυτοῖ μαθηταις και ς ἐδεξατο ποτήριον καὶ A, ελαβεν ρτον και εὐχαριστίαν γιασε και ς ἐπε διῶν δήλωσε το μυστήριον, και αυτ τα ρήματα ἀνει ων εἶτα προσπίπτει καὶ εὐχεται και κετεύει τὰς θείας εκείνας φωνὰς του μονογενοῖς Υιο αυτο τοὐ Σωτῆρος ημῶν φαρμόσας καὶ - των προκειμένων δώρων, και δεξάμενα το Iανάγιον, υτοὐ a παντοδυνάμενον si νεὐμαμεταβεβληθῆναι τον με αρτον εις αὐτ το τίμιον καιαγιον σῶμα τον δε οἶνον εις αὐτο το ἄχραντον αὐτοῖκα ἄγιον αἷμα.
Toύτων δε εἰρημενων το παν V ἱερουργίας νυσται και τετελεσται και τα δῶρα γιάσθη και ἡ θυσία πηρτίσθη και το μέγα - και ἱερειον το περ οὐ κόσμου σφαγεν ἐπι της ερὰς τραπεζης ορβτa κείμενον. O aρaρτος οὐ Κυριακοὐ σωματος ου ετι τύπος οὐδε δῶρον,εικον φερων οὐ ληθινο δώρου οὐδε γραφήν τινα κομίζων ν εαυτήτων σωτθρίων παθῶν σπερ εν πίνακι, ἀλλ' αυτ το ἀληθινον δωρον, αὐτο οὐ Δεσποτου οὐ ΓΙαναγίου σῶμα, το πάντα ληθῶς δεξάμενον κεῖνα τα ὀνείδ', auύβρεις, τους μώλωπας το σταυρωθεν, το σφαγέν, τομαρτυρῆσαν ἐπ ΙΠοντίου ΓΙιλύτου την καλην μολογίαν,
το ραπισθεν, O αἰκισθεν το εμπτύσματα ἀνασχόμενον,το χολῆς γευσάμενον. Ομοίως καὶ ὁ οἶνος αὐτ το ιματο εκπηδῆσαν σφαττομενου Οὐ σώματος, οὐτο τ σῶμα τοὐτο τ αἶμα το συστa εκ Iνεύματος Ἀγίου, το γεννηθεν ἀπο 0 παρθενου, το ταφέν, το ναστὰν τῆ τριτ99μέρα, ο νελθὀν εἰς τους υρανοὐ και καθεζουμενον κ
xxviii. IIbθεν ἀσφαλ ω πιστεύομεν τι μυστήριον.
338쪽
μου, τουτο το ἶμά Σου,' αὐτος καὶ τοῖς ἁποστόλοις με- λευσε καὶ δι' ἐκείνων τῆ πάση εκκλησία, τουτο ποιεῖν. Τουτο γαρ ' φησι, H ποιειτε εχ τ' ἐμην ἀνάμνησιν,' 'οὐκ αν κελεύσa τοὐτο ποιεῖν, εἰ ' δύνaμιν ἐνθ0σεινεμελλε, στε δύνασθαι τουτο ποιειν Καὶ τίς η δύναμις το Ινευμα το Aγιον η ἐξ φους τους ἀποστόλους πλώσασα δύναμις, κατὰ το εἰρημένον προς αὐτούς π του Κυρίου 'Υμεῖς δε καθίσατε ἐν τι πολει Ιερουσαλημ,εως ο ενδύσησθε ε υ λους. V Τουτο τ εργον κείνης τ6ς καθόδου. υ a κατελθον παξ, εἰτα ἀπολελοιπενημας, ἀλλα με ημῶν στι καὶ στα μεχρι πάντος Διaτοῖτο γαρ πεμψεν αυτ ὀ Σωτήρ, να μεν μεθ' ημῶν εἰς
τον ἰῶνα, ο Πνεῖμα της ληθε ς, ὁ ὁ κόσμος υ δύναται λαβεῖν, τι οὐ θεωρεῖ αὐτο οὐδε γινώσκει αυτό, μεῖς δεγινώσκετε αυτό, τι παρ' μῖν μενε και ἐν μῖν σται τοὐτο δια τῆς χειρος a τῆς γλώσσης των ἱερεων ταμυστηρια τελεσιουργεῖ. Καὶ ου' 'Aγιον Ινευμα μόνον επεμ λεν ὁ Κύριος μῖν, στε μενειν μεθ' ημῶν, ἀλλ καὶ
αὐτος ο Κύριος ε πηγγειλατο μενειν μεθ' ημῶν εως της
συντελείας το αιῶνος αλλ' 'Iaράκλητος οράτως πρόσεστιν, ἔτι σῶμα αυτὸς υκ φόρεσεν, ὁ δε Κύριος καὶ ραται καὶ ἀφῆς νεχεται, δια τῶν φρικτῶν καὶ ἱερῶν μυστηρίων, ῶς αν την μετερα φύσιν καὶ δεξώμενος καὶ φερων εἰς τον αιῶνα. Aύτη της ἱερωσύνης δύναμις, οἶτος ιερεύς. οὐ γάρ, απαξ εαυτὰν προσαγαγὼν καὶ θύσας, επαύσατο 0 ἱερωσύνης, ἀλλα διηνεκῆ ταύτην λειτουργεῖ την λειτουργίαν ἡμῖν, καθ' h καὶ ΙΠαράκλητος ἡμῖν στι πρὸς τον εῖν δι' αιῶνος, ου χάριν εἰ ηται πρὸς αὐτόν Σύ ἱερεύς εἰς Ου ιῶνα. Δια τοὐτο οὐδεμία τοῖς
πιστοῖς περὶ οὐ γιασμοῖ τῶν δώρων μφιβολία οὐδεπερὶ τῶν λλων τελετῶν, ε κατὰ την πρόθεσιν καὶ τὰς εὐχὰς τῶν ἱερεων ἀποτελοῖνται. Καὶ αὐτα μεν εις
339쪽
'E νταυθ δέ τινες Λατινο των μετερων πιλαμύβνονται Φασὶ γαρ μετα τον του Κυρίου λόγον, το ' Λάβετε φάγετε V .τ.ε. προς το γιασθῆναι τα δῶρα μηδεμιὰς ευχῆς τι δεῖσθαι, ως πὀ του Ix υριακοὐ λόγου τελούμενα. Διὰ τοὐτο οἱ μετα το νειωειν αὐτα τα ρήματα, aρτον καὶ οἶνον κατονομάζοντες καὶ ς μήπω ἄγιασθεισιν εὐχ)όμενοιτο ἁγιασμον, προ τ ὰπιστία νοσεῖν φασι, και μάταιόντι καὶ παρελκον πρῶγμα ποιουσιν μοτι δε οὐτό εστιν ὀλογος 'a δῶρα τελειῶν, μακάριος, φασι, ρυσόστομος
μαρτυρεῖ λέγων οτι καθάπερ ὀ δημιουργικος λογος, τοΛὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ειρηται μεν aetra ξ π του Θεοῖ, νεργεῖται δε εἱ ούτω και ὁ λόγος ἴτως, απaξρηθεὶς ὐπλτου Σωτῆρος, διὰ παντος νεργεῖ ' οἱ τοίνυντη εαυτῶν εὐχ: θαρρουντες μαλλον δε- Κυριακω λόγω
πρῶτον μεν σθενειαν αὐτο καταγινώσκουσιν, πειτα
εαυτοῖς θαρρουντες φαίνονται μαλλον και τρίτον ἀμφιβόλου πράγματος της ἁνθρωπίνης εὐχ V το μυστηριονεξαρτῶσι, πρὼγμα τοσουτον, καὶ ω δεῖ βεβαιότατα πιστεύειν αμφιβολίας μεστὰν αποφαίνουσιν ' ου a ἀνάγκητον εὐχόμενον καὶ εἰσακούεσθαι, καν ν Ιαυλος την ἀρετήν. Ταὐτ δε πάντα λύειν ου χαλεπόν. Και πρῶτον ἀπαυτῶν τῶν του θείου Iωάννου Ἱματων, οἶς διῖσχυρίζονται, ὰρκτεον. ι γαρ κατὰ τον δημιουργικον λόγον καὶ οἶτος ὁ λόγος δύναται, σκοπῶμεν κεῖνο. ιπεν ὀ Θεος Αὐξάνεσθε και πληθύνεσθε ' τί οὐ ς μετὰ τον λογον κεῖνον οὐδενος προ τοὐτο δεόμεθα και χρεία ἡμῖν οὐδενδ αλλου προς την αύξησιν οὐδεμία ς η καὶ γάμου και συναφείας δεῖ καὶ V αλλης πιμελε ς, και τούτων χωρὶς υ δυνα-
τον συνεστάναι το γενος και προχωρει οὐκουν καθάπερεκεῖ πρὸς παιδοποιιαν ἀναγκαῖον γούμεθα τον γάμον καιμετὰ τον γάμον ὐπερ υτοὐ τούτου πάλιν εὐχόμεθa, και υδοκουμεν- τιμάζειν τον δημιουργικον λόγον. εἰδότες αἴτιον αὐτον τ0ς γενεσεως, ἀλλὰ τον τρόπον τοὐτον διὰ γάμου διὰ τροφης, διὰ τῶν aλλων, ἴτω και εντaὐθα πιστεύομεν
αὐτον ιναι τον νεργοῖντα το μυστηριον τον του Κυρίου
340쪽
λόγον, αλλ' ἴτω διὰ ερεως καὶ δια εντεύξεως αὐτου καιεὐχης Ου γαρ δια πάντων ἐνεργεῖν πλῶς οὐδε πως δήποτε ἁλλα πολλὰ τα ζητουμενα, ων χωρὶς υ ποιησειτα ἐαυτου. o δε ριστου θάνατον τίς οὐκ οἶδεν ως αυτός εστι μόνος ὁ την aφεσιν των μαρτιῶν εἰσενεγκων
θάνατον κεῖνον καὶ πίστεως χρεία καὶ μετανοίας καὶεξομολογήσεως καὶ της των ἱερεων εὐχ/jς κα ου εστι λυθῆναι των μαρτιῶν ανθρωπον μ' τούτων γησαμένων. Τί ὁν; τιμάζομεν τον θάνατον κεινον και ἀσθενείαν αὐτου καταγινώσκομεν, ὁτι νομίζομεν, μη ἀρκεῖν τα παρεκείνου, ἐὰν μη καὶ τ παρ μῶν αυτῶν εἰσενεγκωμεν οὐδαμῶς. Οὐκουν ουδε τοῖς εὐχομενοις περ του τελειωθῆναι τα δῶρα τα τοιαυτα εγκαλεῖν εὐλογον, ἐπεὶ Ουδε, τὴευχὴ θαρροὐντες, αυτοῖς θαρρουσιν λὰ τω δώσειν παγγειλαμεν Θεώ. Τουνaντίον μεν a ὀ της εὐχ' ἀπαιτεῖ λόγος ' τοὐτο γάρ στι το τοι νῖν την εὐχην τοῖς εὐχομένοις το μη θαρρειν αυτοῖς περ τῶν ζητομένων, ἁλλα παρα τω Θεω μόνω πιστεύειν ευρήσειν αυτά ' a τούτο βοα ευχόμενος, δι ν εαυτὸν ἀφείς, εις τον Θεον καταφευγει ῶς της εαυτου κατεγνω δυνώμεως, και δια τουτο τω Θεωτ παν επιτρεπει Οὐκ ἐμώ, φησι, τοὐτο οὐδε V εμης ισχύος, ἀλλά σου δεῖται καί σοι το παν ἀνατίθημι καὶ μάλιστ του περ φύσιν καὶ πάντα νικῶντα λογον ευχω- μεθα, οἷα τα τῶν μυστηρίων. Τότε γὰρ τω Θεω μονωθαρρει τους ευχομενους πασα ἀνάγκη Ταυτα a ουτε
τος, ἴτε πιθυμῆσαι, μη κείνου παραινεσαντος, υτε προσδοκῆσαι λαβειν, μη του ἁφευδους τουτο ελπισαντος
ωστε οὐδε ευξασθαι περὶ τούτων τόλμησεν α ουδείς, εἰμ' αὐτος δειξεν ἀσφαλῶς, Δ ἄρα αἰτεῖσθαι ταυτα βουλεται και χορηγειν τοις ἰτουμενοις τοίμως ἔχει Διὰ τουτο οὐδε ἀμφίβολος ενταὐθα ' εὐχ οὐδε το περας ἄδηλον χε αυτο του δουνa Κυρίου δια πάντων δείξaντος, ὁτι βούλεται δουναι Διὰ τοὐτο τῶν μυστηρίων τον